Michaił Mil Mi-14. 1981r.

Kraków 15.05.2018r.

250b Rozdział 1981r.

Mil  Mi-14

Polska

Konstrukcja 

Mil Mi-14

Konstrukcja Mi-14

Śmigłowce Mi-14 PŁ i Mi-14 PS przede wszystkim wyposażeniem. (Opis w Historii konstrukcji). Jednak są także różnice w płatowcu. Oba śmigłowce mają drzwi wejściowe w lewej burcie, jednak w wersji PŁ są one wąskie, a w wersji PS dużo szersze. 

Wirnik nośny śmigłowca Mi-14

Wirnik nośny śmigłowca Mi-14 został zaadoptowany ze śmigłowca Mi-8. Średnica wirnika to 21,294 m, powierzchnia koła pędnego 356 m kwadratowych. Wirnik pięcio-łopatowy, wykonany ze stopów aluminium. Wirnik nośny składa się z 5 łopat, piasty, tłumików, przegubów oraz instalacji przeciwoblodzeniowej. Łopata ma obrys prostokątny. Elementem nośnym łopaty jest dźwigar wykonany ze stopu aluminiowego w postaci belki, profilu zamkniętego, o stałym przekroju. Na dźwigar nasunięte są sekcje z wypełniaczem ulowym, które w liczbie 21 sztuk tworzą część spływową łopaty. Na końcu łopaty zamocowana jest owiewka. Łopata jest wyposażono w specjalną instalację sygnalizacji uszkodzenia dźwigara. Działa ona na tej zasadzie, że wewnętrzna przestrzeń dźwigara wypełniona jest powietrzem pod ciśnieniem. W przypadku powstania w dźwigarze pęknięcia lub naruszenia szczelności z jakiegokolwiek innego powodu, ciśnienie w jego wnętrzu spada. Powoduje to odkształcenie sprężystego mieszka, który wypycha na powierzchnię łopaty czerwony kołpaczek ostrzegający, widoczny z miejsca pilota. Na krawędzi natarcia łopaty zabudowane są elementy grzejne, wchodzące w skład instalacji przeciwoblodzeniowej śmigłowca. Piasta wirnika nośnego przeznaczona jest do mocowania łopat, przekazywania momentu obrotowego z przekładni głównej na łopaty, jak również do przejmowania i przenoszenia sił aerodynamicznych z wirnika na kadłub śmigłowca. Zasadniczymi elementami piasty są: korpus piasty, jarzma pośredniczące, czopy przegubów przekręceń, korpusy przegubów przekręceń, dźwignie obrotu łopat oraz tłumiki hydrauliczne przegubów odchyleń. Piasta wykonana jest z wysoko-wytrzymałej stali. W środku korpusu piasty wykonany jest otwór z wielowypustem, za pomocą którego łączy się ona z wałem wirnika nośnego. Łopaty mocuje się do piasty za pomocą przegubów wahań, odchyleń i przekręceń. Przeguby umożliwiają łopatom wykonywanie wahań w płaszczyźnie pionowej i płaszczyźnie obrotu wirnika.

Śmigło ogonowe

Śmigło ogonowe o średnicy 3,908 m. Śmigło ogonowe jest typu ciągnącego, składa się z piasty i trzech łopat. Łopata ma konstrukcję całkowicie metalową, której głównym elementem jest dźwigar wykonany z odkuwki aluminiowej. Część spływową łopaty tworzy pojedyncza sekcja z wypełniaczem ulowym, przyklejona do tylnej ścianki dźwigara. Zewnętrzna powierzchnia takiego elementu oklejona jest dwoma warstwami tkaniny szklanej. Na krawędzi natarcia łopaty naklejony jest element grzejny elektrycznej instalacji przeciwoblodzeniowej.

 

 

Dane T-T Mil Mi-14 PŁ

Długość 18,376 m (59 ft 7 in)

Długość całkowita 25,315 m

Szerokość 3,84 m

Wysokość 6,936 m (18 ft 6 in)

Wysokość bez śmigła ogonowego 5,332 m

Średnica wirnika nośnego 21,294 m (69 ft 10 in)

Powierzchnia wirnika nośnego 356 m² (3,832 ft²)

Średnica śmigła ogonowego 3,908 m

Masa własna 7 000 kg 

Masa maksymalna 14 000 kg

Masa ładunku zewnętrznego 3 000 kg

Paliwo 2 615 - 3 700 litrów 

Prędkość maksymalna 230 km/h

Prędkość przelotowa 220 km/h

Zasięg maksymalny 700 km

Zasięg do przebazowania 1 135 km

Pułap zawisu 1 600 m

Pułap operacyjny 4 000 m

Czas lotu maksymalny 6 godzin

 

Opracował Karol Placha Hetman