Mc Donnell-Douglas - Boeing C-17 Globemaster III. 2018r.

Kraków 25 wrzesień 2018 rok 

317 Rozdział 23 listopad 2009 rok
Boeing C-17 Globemaster III
Polska

Konstrukcja

C-17 jest ciężkim, odrzutowym, wolnonośnym górnopłatem o właściwościach skróconego startu i lądowania. Przeznaczony jest do transportu międzykontynentalnego, strategicznego i taktycznego. Konstrukcja półskorupowa, metalowo-kompozytowa. Maszyna wyposażona jest w instalację do pobierania paliwa w locie.

Skrzydła z niedużym skosem. W stosunku do poprzednich konstrukcji wprowadzono skrzydła skośne. Wynikało to z większych do pokonania odległości, większej masie, a przede wszystkim większej grubości profilu skrzydła. Centropłat o obrysie prostokątnym, końcówki płata o obrysie trapezowym ze skosem na krawędzi natarcia wynoszącym 25 stopni, krawędź spływu 12 stopni i ujemnym wzniosie. Trzyczęściowe, dwudźwigarowe skrzydła zbudowane z aluminium zakończone wingletami o powierzchni 3,33 m kwadratowych każdy. Dźwigary wykonano z ze stopów tytanowo-duraluminiowych. Mocowane są do kesonu centropłata. Winglety wykonano z kompozytu. Skrzydła zaopatrzone są w skrzela na krawędzi natarcia i szczelinowe klapy Fowlera i lotki na spływie. W skrzydłach zamontowanych jest pięć integralnych zbiorników paliwa o pojemności 102 297 litrów ( Pierwszych 70 egzemplarzy seryjnych posiada mniejszą pojemność paliwa. Tylko cztery zbiorniki w skrzydłach ).

Kadłub o konstrukcji półskorupowej, owalnym przekroju i hermetyzowanej kabinie pilotów i przestrzeni ładunkowej. Załoga składa się z dwóch pilotów i technika ładunku ( loadmaster ). Kabina ładunkowa o wymiarach 20,78 m x 5,49 m x 4,11 m. W rejonie centropłata wysokość kabiny jest mniejsza i wynosi 3,76 m. ( Jest to związane z dodatkowym wzmocnieniem konstrukcji skrzydeł. ) Całkowita objętość ładowni wynosi 591,47 m sześciennych. Maksymalny ładunek zabierany na pokład wynosi 77 519 kg. W tylnej części kadłuba po obu jego stronach znajdują się drzwi, przez które desantują się skoczkowie spadochronowi. Poza drzwiami desantowymi znajdują się jeszcze trzy pary wyjść awaryjnych. Główne wejście do ładowni zapewnia tylna rampa. Kadłub wykonano ze stali, stali tytanowej i duraluminium.

Usterzenie klasyczne w kształcie litery T. Usterzenie pionowe o kącie natarcia 25 stopni. Powierzchnia statecznika pionowego wynosi 78,5 m kwadratowych, a poziomego 63,7 m kwadratowych. Konstrukcja półskorupowa, dwudźwigarowa, z podziałem na stateczniki i stery. Stery wykonano z kompozytu.

Podwozie chowane trójpodporowe z przednim podparciem, przednie do wnęki w kadłubie, główne do przykadłubowych gondoli. Podwozie przednie składa się z dwukołowego zespołu sterowanego przez pilotów. Podwozie główne składa się z czterech zespołów trójkołowych wózków, umieszczonych po dwa po obydwu stronach kadłuba. Koła w układzie 2 x 6 x 6. Podczas chowania koła każdej goleni wykonują obrót o 90 stopni ustawiając się w gondoli w jednej osi. Podwozie umożliwia lądowanie na lotniskach o słabo utwardzonych pasach z bardzo dużą, jak na samolot transportowy, prędkością opadania - 4,57 m/s. Samolot nie dysponuje centralnym systemem napełniania pneumatyk kół. Lądowanie na lotniskach z gruntowymi DS. zależy od ciężaru przewożonego ładunku. Hamulce węglowe firmy Bendix.

Możliwości przewozowe C-17 są imponujące. To prawda, iż nie takie jak; An-225, An-124, C-5, Boeing 747, Airbus 380. Ale te samoloty wymagają klasycznych lotnisk, a wszystkie pozostałe transportowce zostają daleko w tyle.

Transport sprzętu wojskowego:

1 czołg M1A1/2 Abrams, 2 pojazdy terenowe HMMWV, 54 żołnierzy;

2 bojowe wozy piechoty M2/3 Bradley, 54 żołnierzy;

6 lekkich ciężarówek;

8 pojazdów terenowych HMMWV;

4 śmigłowce UH-60;

4 śmigłowce AH-64;

2 śmigłowce AH-64, 3 śmigłowce OH-58.

Transport żołnierzy:

202 żołnierzy z pełnym wyposażeniem osobistym.

Transport ładunków:

18. palet transportowych 463 L w dwóch rzędach

Zadania desantu powietrznego:

102 skoczków spadochronowych, 4 pojazdy terenowe HMMWV;

102 skoczków spadochronowych, 1 czołg M551 Sheridan;

2 bojowe wozy piechoty M2/3 Bradley;

2 czołgi M551 Sheridan;

Ewakuacja rannych:

48 rannych na noszach, 102 rannych siedzących;

Zespół napędowy C-17.

Cztery dwuprzepływowe silniki turbowentylatorowe Pratt&Whitney F 117-PW-100 (PW 2040) o ciągu 4 x 181,00 kN Wyposażone w odwracacze ciągu. Dzięki nim samolot jest w stanie kołować do tyłu z prędkością nawet 50 km/h. Samolot wyposażono w instalację do pobierania paliwa w locie.

Wyposażenie C-17.

Cyfrowe sterowanie z wykorzystaniem układu Fly-by-wire opracowanym przez firmy General Electric i General Dynamic.

Układy obronne samolotu składają się z systemu ostrzegania o pociskach rakietowych ziemia-powietrze ( ATK AN/AAR-47 ) oraz wyrzutni pułapek termicznych ( AN/ALE-47 ). W 2007r. rozpoczęto instalację systemu opracowanego przez Northrop-Grumman, zapewniającego automatyzację procesu obrony samolotu przed pociskami rakietowymi ( AN/AAQ-24 (V) NEMESIS ).

Podczas wojny w Bośni w 1995 roku opancerzono kabinę załogi kevlarowymi i ceramicznymi płytami zapewniającymi ochronę przed bronią małokalibrową. Opancerzenie może być demontowane przed lotami niewymagającymi takiej ochrony.

Awionika składa się z; wojskowego zestawu radiotechnicznego do bliskiej nawigacji AN/ARN-90 TACAN ( kolejna generacja tego systemu ), cywilnego zestawu radiotechnicznego do bliskiej nawigacji VOR/DME, zestaw łączności z łącznością satelitarną i radiową UKF, KF firmy Teledyne Corporation.

Samolot wyposażono w urządzenie identyfikacyjne „swój-obcy”.

Samoloty z 1 HAW posiadają pełne wyposażenie WRE, ale nie wszystkie samoloty służące w USAF nim dysponują. Zależy to od rejonu działań poszczególnych jednostek. Załogi wyposażone są w indywidualną krótką broń.

Opracował Karol Placha Hetman