PZR S-125 Newa.<\/h3>\n
Przeciwlotniczy Zestaw Rakietowy S-125 powsta\u0142 w CCCP dla uzupe\u0142nienia system\u00f3w S-25 (system stacjonarny broni\u0105cy Moskwy) i S-75 (system zwalczania samolot\u00f3w na wysokich pu\u0142apach). System S-125 Newa ma mniejszy zasi\u0119g, ni\u017cszy pu\u0142ap ognia i mniejsz\u0105 pr\u0119dko\u015b\u0107 lotu. Ale przez to lepiej nadaje si\u0119 do zwalczania samolot\u00f3w silnie manewruj\u0105cych. W dodatku, oba stopnie rakiety s\u0105 nap\u0119dzane paliwem sta\u0142ym, co znacznie u\u0142atwia ich eksploatacj\u0119.<\/p>\n
Prace nad systemem S-125 rozpocz\u0119to w 1956 roku. W CCCP zrezygnowano z prac nad systemem S-125 mobilnym, ograniczaj\u0105c si\u0119 tylko do zestaw\u00f3w stacjonarnych. Produkcj\u0119 seryjn\u0105 pocisk\u00f3w rakietowych rozpocz\u0119to w 1959 roku, w Zak\u0142adzie Produkcyjnym Nr 32 w miejscowo\u015bci Kirowe. Formowanie pierwszych dywizjon\u00f3w bojowych system\u00f3w S-125\u00a0rozpocz\u0119to w 1961 roku, umieszczaj\u0105c je na przedpolach Moskwy.<\/p>\n
W 1959 roku, rozpocz\u0119to prace nad morsk\u0105 wersj\u0119 systemu S-125 Newa, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 oznaczenie M-1 (Wo\u0142ga-M). System ten u\u017cywano na kr\u0105\u017cownikach i niszczycielach, od 1962 roku.<\/p>\n
System S-125 Newa, oznaczono w NATO SA-3 Goa. Wersje eksportowe nazywano S-125 Peczora i posiada\u0142y pociski rakietowe 5W24 lub 5W27 Wolna.<\/p>\n
Pierwsze wersje systemu S-125 korzysta\u0142 z dwuszynowej wyrzutni sta\u0142ej.<\/p>\n
Opis do zdj\u0119cia: Dwuszynowa, stacjonarna wyrzutnia systemu S-125 Newa. Masa wyrzutni wynosi 12 770 kg. Na wyrzutni s\u0105 pociski rakietowe klasy powietrze-ziemia o oznaczeniu 5W27U. Masa pocisku 946 kg. D\u0142ugo\u015b\u0107 ca\u0142kowita 6,10 m. \u015arednica 0,55 m. Zasi\u0119g skutecznego ognia wynosi 25 00 m. Skuteczny pu\u0142ap zwalczania cel\u00f3w wynosi 12 000 m. Dolna granica zwalczania cel\u00f3w wynosi 20 m. Pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna wynosi 3,5 Ma.<\/p>\n W 1970 roku, wprowadzono now\u0105 wyrzutnie czteroszynow\u0105 5P73.<\/p>\n Opis do zdj\u0119cia: Czteroszynowa, stacjonarna wyrzutnia systemu S-125 Newa. Masa wyrzutni wynosi 18 500 kg. <\/p>\n W 1993 roku, na eksport, Rosja zaproponowa\u0142a now\u0105 wersj\u0119 z cyfrow\u0105 obr\u00f3bk\u0105 sygna\u0142\u00f3w, poprawionym radarem, lepszym zasi\u0119giem i mniejsz\u0105 liczb\u0105 \u017co\u0142nierzy obs\u0142ugi.<\/p>\n System S-125 trafi\u0142 na uzbrojenie Egiptu i Syrii i by\u0142y u\u017cyte przeciwko lotnictwu Izraela w czasie wojen w latach 1970-1973. Potem jeszcze kilka kraj\u00f3w kupi\u0142o system S-125.<\/p>\n W sk\u0142ad systemu wchodz\u0105 radary P-12 Maria lub nowszy P-18 Laura oraz radar P-15 lub P-19 Danuta.<\/p>\n Pierwszy zestaw PZR S-125 dostarczono do Polski w 1969 roku. By\u0142 to dok\u0142adnie PZR S-125 M Newa. System S-125 trafi\u0142 na uzbrojenie kilku dywizjon\u00f3w rakietowych. W czerwcu 1971 roku, wykonano pierwsze strzelania na poligonie w CCCP. Dostawy uko\u0144czono w 1978 roku. System S-125 sprawdzi\u0142 si\u0119 jako zestaw obrony obiekt\u00f3w w kraju. Zestaw mo\u017ce strzela\u0107 pociskami rakietowymi typu 5W27U i 5W27D. Ich zasi\u0119g wynosi 25 km, natomiast pu\u0142ap 18 000 m. W 1985 roku, rozpocz\u0119to przezbrajanie dywizjon\u00f3w rakietowych z systemu S-75 Wo\u0142chow na system S-125 Newa.<\/p>\n W Polsce zdecydowano pozostawi\u0107 system i dokona\u0107 jego modernizacji, aby m\u00f3g\u0142 s\u0142u\u017cy\u0107 do oko\u0142o 2020 roku, czyli do czasu kiedy zostan\u0105 kupione nowe systemy rakietowe.<\/p>\n W okresie 1992-1994, w Polsce dokonano pierwszej modernizacji systemu S-125 Newa. Celem by\u0142o uzyskanie mobilnych zestaw\u00f3w rakietowych. W 1995 roku, uko\u0144czono drugi etap modernizacji sprz\u0119tu bojowego systemu S-125. Podwozie g\u0105sienicowe zast\u0105piono podwoziem ko\u0142owym MAZ\u2013543, na kt\u00f3rym zamontowano kolumn\u0119 antenow\u0105 oraz wyrzutni\u0119.<\/p>\n W 1996 roku, dokonano kolejnej modyfikacji systemu S-125. Wyrzutnie pocisk\u00f3w z czterema prowadnicami umieszczono na podwoziu czo\u0142gu T-55. Na podwoziu ko\u0142owym MAZ-543, kt\u00f3re s\u0142u\u017cy\u0142y poprzednio jako wyrzutnie rakiet 9K72 Scud-Elbrus, teraz umieszczono kabin\u0119 dowodzenia KDN-125 i kolumn\u0119 antenow\u0105. Do 1998 roku, system testowano, dokonywano poprawek, wymieniono elektronik\u0119, poprawiono mobilno\u015b\u0107 systemu. Ca\u0142kowicie uzale\u017cniono si\u0119 od dostaw cz\u0119\u015bci zamiennych z Rosji. Tak powsta\u0142 system PZR S-125 Newa-SC. Litery SC oznaczaj\u0105 "samobie\u017cny – cyfrowy\u201d.<\/p>\n Wszystkie zestawy b\u0119d\u0105ce na wyposa\u017ceniu Si\u0142 Zbrojnych RP zosta\u0142y zmodernizowane do standardu S-125 Newa-SC w Wojskowych Zak\u0142adach Elektronicznych w Zielonce (kabina dowodzenia) oraz 1. Bazie Materia\u0142owo-Technicznej w Toruniu (monta\u017c kabiny dowodzenia, kolumny antenowej i wyrzutni na podwoziach samojezdnych).<\/p>\n Podczas modernizacji PZR do wersji SC wymieniono analogowy, zbudowany na lampach elektronowych system sterowania na nowoczesny, mikroprocesorowy. Wyrzutnie rakiet zamontowano na podwoziu g\u0105sienicowym czo\u0142gu T-55, a radarow\u0105 stacj\u0119 naprowadzania i \u015bledzenia cel\u00f3w, oraz rakiet zamontowano na 8 ko\u0142owym podwoziu ci\u0119\u017car\u00f3wki MAZ-543. Samochody MAZ pochodzi\u0142y z wyrzutni rakiet Scud, wycofanych z uzbrojenia w Polsce, co znacznie zwi\u0119kszy\u0142o mobilno\u015b\u0107\u00a0zestawu.<\/p>\n Na samochodzie MAZ-543 zamontowano kolumn\u0119 antenow\u0105 KA-125 SC oraz kabin\u0119 dowodzenia KDN-125 SC. W kabinie dowodzenia zamontowano nowoczesny blok obr\u00f3bki sygna\u0142\u00f3w. Operatorzy obs\u0142uguj\u0105 system przy pomocy monitor\u00f3w LCD. Zastosowano nowoczesne elementy elektroniczne gwarantuj\u0105 wieloletni dost\u0119p do cz\u0119\u015bci zamiennych. Nowoczesne oprogramowanie zwi\u0119ksza mo\u017cliwo\u015bci zarz\u0105dzania poszczeg\u00f3lnymi elementami zestawu rakietowego. Odnowiona stacja zyska\u0142a na niezawodno\u015bci.<\/p>\n Pocisk rakietowy 5W27 (4K90) jest rakiet\u0105 dwustopniow\u0105. Spotyka si\u0119 te\u017c oznaczenie pocisk\u00f3w W-600 lub RZ-61. Oba stopnie maj\u0105 silniki rakietowe na paliwo sta\u0142e. Cech\u0105 charakterystyczn\u0105 s\u0105 stateczniki, kt\u00f3ra przed startem s\u0105 z\u0142o\u017cone, chocia\u017c tak nie wygl\u0105daj\u0105. Po starcie rozk\u0142adane s\u0105 bezw\u0142adno\u015bciowo w osi obrotu, o 90 stopni do ty\u0142u. O\u015b obrotu znajduje si\u0119 w naro\u017cniku statecznika, przy dyszy wylotowej silnika rakietowego. \u015arednica silnika startowego\u00a0(pierwszego stopnia) wynosi 0,55 m. Silnik startowy pracuje przez 2,6 sek. Po wypaleniu paliwa jest odrzucany.<\/p>\n Drugi stopie\u0144 wyposa\u017cony jest w skrzyde\u0142ka o obrysie delta. Usterzenie umieszczone jest w przedzie rakiety. \u015arednica drugiego stopnia wynosi 0,37 m. Silnik marszowy pracuje przez 19 sekund i rozp\u0119dza pocisk do pr\u0119dko\u015bci maksymalnie 3,5 Macha.<\/p>\n D\u0142ugo\u015b\u0107 ca\u0142kowita pocisku rakietowego 5W27 (4K90) wynosi 6,1 m. Masa 946 kg. Pocisk rakietowy posiada g\u0142owic\u0119 od\u0142amkow\u0105 o wadze 60 kg, odpalan\u0105 przez zapalnik radarowy lub kontaktowy. Pocisk ma system samolikwidacji.<\/p>\n Pociski rakietowe s\u0105 transportowane, po dwie rakiety, na samochodzie transportowo-za\u0142adowczym Zi\u0142-151 (starsze) lub Zi\u0142-131 (nowsze). <\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Przeciwlotniczy Zestaw Rakietowy S-125 powsta\u0142 w CCCP dla uzupe\u0142nienia system\u00f3w S-25 (system stacjonarny broni\u0105cy Moskwy) i S-75 (system zwalczania samolot\u00f3w na wysokich pu\u0142apach). System S-125 Newa ma mniejszy zasi\u0119g, ni\u017cszy pu\u0142ap ognia i mniejsz\u0105 pr\u0119dko\u015b\u0107 lotu. Ale przez to lepiej nadaje si\u0119 do zwalczania samolot\u00f3w silnie manewruj\u0105cych. W dodatku, oba stopnie rakiety s\u0105 nap\u0119dzane paliwem sta\u0142ym, co znacznie u\u0142atwia ich eksploatacj\u0119.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[31],"tags":[],"class_list":["post-885","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-nawigacja"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/885","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=885"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/885\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3846,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/885\/revisions\/3846"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=885"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=885"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=885"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}PZR S-125 Newa w Polsce. 1969 rok.<\/h3>\n
Modernizacja systemu PZR S-125 Newa-SC.<\/h3>\n
Pocisk rakietowy 5W27.<\/h3>\n
Wyrzutnia W-125 SC.<\/h3>\n
Stacja Naprowadzania Rakiet SNR 125 SC.<\/h3>\n
Kabina Techniczna Rakiet SNR 125 SC.<\/h3>\n