Ten artyku\u0142 opowiada o radzieckim systemie rakietowym S-75, po rosyjsku C-75, klasy ziemia-powietrze, kt\u00f3ry by\u0142 przeznaczony do niszczenia samolot\u00f3w bombowych. System w kodzie NATO zosta\u0142 oznaczony SA-2 Guideline, po polsku Wytyczna. System by\u0142 i jest znany na ca\u0142ym \u015bwiecie, z uwagi na jego spektakularne osi\u0105gni\u0119cia. System S-75 by\u0142 eksploatowany w Wojsku Polskim, w okresie 1959-1995.<\/p>\n
Pierwsze skuteczne u\u017cycie rakiet systemu S-75 nast\u0105pi\u0142o w dniu 7 pa\u017adziernika 1959 roku. W tym dniu, nad Chinami zosta\u0142 str\u0105cony Tajwa\u0144ski, rozpoznawczy samolot Martin RB-57D Canberra. Chiny dysponowa\u0142y systemem S-75 od 1957 roku. Samolot zosta\u0142 zestrzelony salw\u0105 trzech rakiet W-750 (1D), na wysoko\u015bci 20 km (65 600 st\u00f3p). Chi\u0144ski rz\u0105d poda\u0142, \u017ce wrogi samolot zniszczono przy u\u017cyciu samolot\u00f3w my\u015bliwskich, aby utrzyma\u0107 system S-75 w tajemnicy.<\/p>\n
O systemie S-75 sta\u0142o si\u0119 g\u0142o\u015bno, gdy w dniu 1 maja 1960 roku, rosjanie zestrzelili samolot rozpoznawczy Lockheed U-2, z pilotem Francis Gary Powers. Rosjanie u\u017cyli w\u00f3wczas pocisku W-750WN (13D). Pilot prze\u017cy\u0142 i by\u0142 jak kuk\u0142a wo\u017cony po ca\u0142ym terenie CCCP, jako dow\u00f3d wy\u017cszo\u015bci komunizmu nad kapitalizmem. P\u00f3\u017aniej, pilot Francis Gary Powers zosta\u0142 wymieniony za uj\u0119tych szpieg\u00f3w radzieckich.<\/p>\n
W czasie \u201eKryzysu Kuba\u0144skiego\u201d, kiedy rosjanie umie\u015bcili na Kubie pociski ziemia-ziemia z g\u0142owicami atomowymi (j\u0105drowymi), rosjanie tak\u017ce dostarczyli na Kub\u0119 system S-75. W dniu 27 pa\u017adziernika 1962 roku, przelatuj\u0105cy nad Kub\u0105 samolot Lockheed U-2, zosta\u0142 trafiony przez rakiet\u0119 systemu S-75. Pilotem samolotu by\u0142 Rudolf Anderson. Wed\u0142ug oficjalnych informacji, pilot zosta\u0142 zabity, gdy od\u0142amki z g\u0142owicy pocisku przebi\u0142y jego kombinezon ci\u015bnieniowy i spowodowa\u0142y dekompresj\u0119 na du\u017cej wysoko\u015bci.<\/p>\n
System S-75 u\u017cyto na szerok\u0105 skal\u0119 podczas wojny w Wietnamie. Dok\u0142adnie od 5 kwietnia 1965 roku, bo wywiad USA, wiedzia\u0142 o decyzji ich dostarczenia. W Wietnamie u\u017cywano g\u0142\u00f3wnie pociski produkowane w Chinach pod nazwami HQ-1 i HQ-2. W dniu 24 lipca 1965 roku, samolot USAF McDonnell Douglas F-4 C Phantom II zosta\u0142 zestrzelony przez system S-75 (SA-2).<\/p>\n
W Chinach, po czasie ujawniono, \u017ce system S-75 zestrzeli\u0142 kilka samolot\u00f3w Tajwanu: RB-57 oraz 5 samolot\u00f3w Lockheed U-2. Ale chi\u0144ski system S-75 zestrzeli\u0142 tak\u017ce kilka w\u0142asnych my\u015bliwc\u00f3w MiG-19, kt\u00f3re tak\u017ce pr\u00f3bowa\u0142y zestrzeli\u0107 wrogie samoloty, a lecia\u0142y na du\u017cym pu\u0142apie.<\/p>\n
System rakietowy by\u0142 szeroko stosowany na ca\u0142ym \u015bwiecie. Ostatni sukces S-75 mia\u0142 miejsce podczas wojny w Abchazji (1992\u20131993), kiedy gruzi\u0144skie rakiety S-75 zestrzeli\u0142y rosyjski my\u015bliwiec Suchoj Su-27, w pobli\u017cu Gudauta, w dniu 19 marca 1993 roku.<\/p>\n
Dlaczego powsta\u0142 system S-75 ?<\/h2>\n
System by\u0142 pochodn\u0105 ca\u0142ego programu rakietowego rozwijanego w CCCP. W USA rozwini\u0119to bombowe lotnictwo strategiczne SAC, wprowadzaj\u0105c na uzbrojenie, w du\u017cej liczbie, bombowce Boeing B-47 Stratojet oraz Boeing B-52 Stratofortress. Bombowce te by\u0142y du\u017cym zagro\u017ceniem dla CCCP. Jednym z rozwi\u0105za\u0144 by\u0142o opracowanie systemu obrony rakietowej, kt\u00f3ry du\u017co skuteczniej obroni CCCP, ni\u017c armaty przeciwlotnicze.<\/p>\n
Przeciwlotniczy rakietowy system \u015bredniego zasi\u0119gu S-75 zaprojektowano na bazie za\u0142o\u017ce\u0144 technicznych oraz do\u015bwiadcze\u0144 eksploatacyjnych systemu S\u201125 Berkut. System S\u201125 Berkut by\u0142 systemem stacjonarnym, rakietowej obrony przeciwlotniczej Moskwy. System S-75 jest klasy ziemia-powietrze. System zawiera pocisk rakietowy kierowany radio-komendowo, na podstawie danych uzyskanych z systemu radiolokacyjnego.<\/p>\n
W 1953 roku, biuro konstrukcyjne KB-2 rozpocz\u0105\u0142 prace nad systemem S-75 pod kierownictwem in\u017cyniera Piotra Grushina (rakieta) oraz biuro konstrukcyjne KB-1 kierowane przez g\u0142\u00f3wnego konstruktora Aleksandra Raspletina (radiolokacja). Prace skupi\u0142y si\u0119 na opracowaniu pocisku, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142by zestrzeli\u0107 du\u017cy, niemanewruj\u0105cy samolot bombowy na du\u017cym pu\u0142apie. Pocisk nie musia\u0142 by\u0107 wysoce manewrowy, tylko szybki i zdolny do ra\u017cenia samolot\u00f3w. W przypadku tak nowatorskiego systemu rozw\u00f3j post\u0119powa\u0142 szybko. W\u00a0kwietniu 1955 roku, nast\u0105pi\u0142 pierwszy start rakiety W-750. W dniu 1 maja 1957 roku, pocisk S-75 zosta\u0142 pokazany podczas defilady w Moskwie na Placu Czerwonym. Nie ujawniono w\u00f3wczas jego przeznaczenia i parametr\u00f3w. W 1957 roku, system S-75 by\u0142 ju\u017c na uzbrojeniu. Do 1964 roku, wywiad USA odnotowa\u0142 ponad 600 baterii systemu S-75, na terenie CCCP. \u0141\u0105cznie CCCP zainstalowa\u0142 ponad 1 000 baterii sytemu S-75, czyli 6 000 wyrzutni. W Europie pierwszym krajem uzbrojonym w system S-75 by\u0142o NRD, gdzie ochrania\u0142 okupacyjne wojska Armii Czerwonej. P\u00f3\u017aniej system S-75 zosta\u0142 sprzedany do wi\u0119kszo\u015bci kraj\u00f3w Uk\u0142adu Warszawskiego, w tym Polski.<\/p>\n
System S-75 by\u0142 rozwijany etapowo, zgodnie z uzyskiwanym do\u015bwiadczeniem i rozwojem techniki. By\u0142y trzy g\u0142\u00f3wne systemy: Dwina (po polsku D\u017awina, oznaczony SA-75), Desna, Wo\u0142chow. W\u00a0pa\u017adzierniku 1957 roku, przeprowadzono pr\u00f3by przewo\u017anego wariantu systemu S-75 sk\u0142adaj\u0105cego si\u0119 z\u00a06 kabin, kt\u00f3rego wszystkie elementy by\u0142y przewo\u017cone na samochodach. Ten kompleks nazwano SA-75 D\u017awina i\u00a0przyj\u0119to na uzbrojenie w dniu 11 grudnia 1957 roku. W\u00a0wariancie eksportowym system SA-75M umieszczono ca\u0142e wyposa\u017cenie systemu na holowanych przyczepach. Podobnie uczyniono w\u00a0kolejnej wersji systemu S-75 Desna.<\/p>\n
Kompleks S-75 sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z\u00a06 wyrzutni. Umo\u017cliwia\u0142 prowadzenie ognia do jednego celu przy pomocy trzech rakiet odpalanych co 6 sekund. Powt\u00f3rne za\u0142adowanie wyrzutni trwa\u0142o do 3 minut i\u00a0by\u0142o wykonywane przy pomocy specjalnego samochodu transportowo-za\u0142adowczego STZ.<\/p>\n
System S-75 w Polsce.<\/h3>\n
Decyzja o kupnie systemu S-75 (SA-75) zapad\u0142a w 1959 roku. Dwa pierwsze zestawy mia\u0142y zapewni\u0107 obron\u0119 Warszawy i \u015al\u0105ska. Pierwszy dostarczono do Polski w listopadzie 1959 roku. Zestaw SA-75 D\u017awina trafi\u0142 do O\u015brodka Szkolenia Specjalist\u00f3w Artylerii w Go\u0142dapi. W 1960 roku, dokonano zmiany miejsca dyslokacji do miejscowo\u015bci Bemowo Piskie. W pa\u017adzierniku 1962 roku, do Centrum trafi\u0142 drugi przeciwlotniczy zestaw rakietowy SA-75 D\u017awina. W wersji S-75 (SA-75) D\u017awina by\u0142y wyposa\u017cone dywizjony ogniowe WOPK: 4. DOAR w Baniosze ko\u0142o G\u00f3ry Kalwarii (3. Warszawska Brygada OPK) oraz na \u015al\u0105sku.<\/p>\n
W\u00a0nast\u0119pnych latach obron\u0119 Polski uzupe\u0142niono systemem S-75M Wo\u0142chow. W wersji Wo\u0142chow wyposa\u017cono dywizjony: 26. Gryfickiej, 4. Gdy\u0144skiej oraz 3. Warszawskiej Brygady WOPK\/WLOP. Oba typy zestaw\u00f3w wycofano z\u00a0uzbrojenia w\u00a090-latach, najpierw D\u017awin\u0119, a\u00a0potem Wo\u0142chow (1995 rok).<\/p>\n
Przeciwlotniczy zestaw rakietowy S-75 (SA-75\/SA-75M) D\u017awina.<\/h3>\n
Przeciwlotnicze zestawy rakietowe SA-75\/S-75 by\u0142y organizowane w pu\u0142ki. Dow\u00f3dztwo pu\u0142ku by\u0142 zlokalizowany razem z pu\u0142kowym posterunkiem radiolokacyjnym wst\u0119pnego wykrywania. Pod dow\u00f3dztwo podlega\u0142y trzy-cztery dywizjony rakietowe. Ka\u017cdy dywizjon mia\u0142 w\u0142asny posterunek radiolokacyjny. Uzupe\u0142nieniem pu\u0142ku by\u0142 dywizjon techniczny.<\/p>\n
Dywizjon rakietowy sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z baterii radiotechnicznej obejmuj\u0105cej stacj\u0119 kierowania ogniem RSNA-75 (RSNA-75M) i baterii startowej z trzema plutonami startowymi, w ka\u017cdym dwie wyrzutnie szynowe SM-63. Bateria radiotechniczna dywizjonu rozwija\u0142a posterunek radiolokacyjny wst\u0119pnego wykrywania, kt\u00f3ry posiada\u0142 radar P-10 lub P-12 Maria, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cym z radiowysoko\u015bciomierzem PRW-11 lub PRW-9. G\u0142\u00f3wnym elementem naprowadzania pocisku by\u0142a stacja radiolokacyjna kierowania ogniem RSNA-75 (RSNA-75M).<\/p>\n
Przeciwlotniczy zestaw rakietowy S-75 Wo\u0142chow.<\/h3>\n
Posterunek radiolokacyjne wst\u0119pnego wykrywania by\u0142 wyposa\u017cony w radiolokator P-18 Laura oraz wysoko\u015bciomierz PRW-13 Zofia IV.<\/p>\n
Stacja kierowania ogniem RSN-75W wyposa\u017cona w nast\u0119puj\u0105ce kabiny i przyczepy:<\/p>\n
1 Kabina nadawczo-odbiorcza z systemem anten – PW (Kryptonim Pelagia). Podczas transportu zdemontowane anteny przewo\u017cono w dw\u00f3ch przyczepach z antenami szerokiej wi\u0105zki i jednej przyczepy z antenami w\u0105skiej wi\u0105zki i anten\u0105 RNK.<\/p>\n
2 Kabina dowodzenia – UW (Kryptonim Urszula). Tu pracowa\u0142 oficer naprowadzania, operatorzy RS, oraz dow\u00f3dca dywizjonu.<\/p>\n
3 Kabina AW (Kryptonim Amelia). Tu mie\u015bci si\u0119 aparatura elektroniczna przeliczaj\u0105ca i wypracowuj\u0105ca wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne celu i rakiety, komendy dla kierowania rakiety oraz bloki walki radioelektronicznej.<\/p>\n
4 Kabina sprz\u0119\u017cenia (5F24E) z systemem zautomatyzowanego dowodzenia Wektor-2 WE.<\/p>\n
5 Kabina rozdzia\u0142u zasilania – RW (kryptonim Roma). Dwie elektrownie (generatory pr\u0105dotw\u00f3rcze) ESD100.<\/p>\n
6 Bateria startowa ma 6 wyrzutni rakiet SM-90. Do tego 6-8 samochod\u00f3w transportowo-za\u0142adowczych STZ. Stojaki dla gotowych do u\u017cycia rakiet. Stojaki by\u0142y Polskiego projektu i produkcji. Pociski rakietowe bojowe i \u0107wiczebne (bez \u0142adunku bojowego z wype\u0142nieniem do masy nominalnej).<\/p>\n
Rozwijanie zestawu S-75 Wo\u0142chow na nowym miejscu trwa\u0142o 4-6 godzin.<\/p>\n
Pociski rakietowe bojowe i \u0107wiczebne (bez \u0142adunku bojowego z wype\u0142nieniem do masy nominalnej). W czasie normalnej gotowo\u015bci bojowej pi\u0119\u0107 wyrzutni by\u0142o za\u0142adowanych stale rakietami bojowymi, a jedn\u0105 \u0107wiczebn\u0105. Pod wiatami na samochodach transportowo-za\u0142adowczych znajdowa\u0142a si\u0119 sz\u00f3sta rakieta do pe\u0142nego uzbrojenia oraz sze\u015b\u0107 kolejnych do ponownego prze\u0142adowania wyrzutni w celu szybkiego odtworzenia gotowo\u015bci bojowej. Kolejne rakiety (58 egzemplarzy) znajdowa\u0142y si\u0119 w magazynach Baterii Technicznej Dywizjonu Ogniowego b\u0105d\u017a w Dywizjonie Technicznym na szczeblu Brygady WOPK. Zestaw rakietowy S-75 Wo\u0142chow u\u017cytkowany w Polsce wyposa\u017cony by\u0142 w dwa rodzaje rakiet: starsze 20DP i nowsze 20DSU.<\/p>\n
Pocisk rakietowy sk\u0142ada si\u0119 z: silnika startowego, w kt\u00f3rym paliwem by\u0142o 12 sztuk lasek prochowych o d\u0142ugo\u015bci oko\u0142o 1,2 m ka\u017cda, wadze 600 kg. Drugi stopie\u0144 to cz\u0119\u015b\u0107 marszowa z silnikiem marszowym, uk\u0142adem sterowania i g\u0142owic\u0105 bojow\u0105. Silnik marszowy by\u0142 na paliwo ciek\u0142e (TG-02, popularnie Samina) w zbiorniku i utleniacza, kt\u00f3rym by\u0142 st\u0119\u017cony kwas azotowy. W kulistym zbiorniku by\u0142o powietrze o ci\u015bnieniu do 400 atm, u\u017cywany do nap\u0119du sterolotek. Urz\u0105dzenie nadawczo-odbiorcze do komunikowania si\u0119 z SNR (Stacj\u0105 Naprowadzania Rakiet). G\u0142owica bojowa.<\/p>\n
Komunikacja odbywa\u0142a si\u0119 przez Radionadajnik Komend (RNK), pok\u0142adow\u0105 stacj\u0119 radiolokacyjn\u0105 (radio-zapalnik), wysy\u0142aj\u0105c\u0105 impulsy w przestrze\u0144 w celu wykrycia obiektu. W przypadku otrzymania 7 \u201epozytywnych\u201d odpowiedzi nast\u0119powa\u0142o inicjowanie \u0142adunku bojowego.<\/p>\n
W kwietniu 1975 roku, przyj\u0119to oficjalnie do uzbrojenia zmodernizowan\u0105 wersj\u0119 rakiety W-760W (izdielije 5W29).<\/p>\n
W CCCP by\u0142a w uzbrojeniu wersja rakiety z g\u0142owic\u0105 nuklearn\u0105, o mocy 15 kT, przeznaczona do niszczenia szczeg\u00f3lnie wa\u017cnych cel\u00f3w, zw\u0142aszcza zgrupowa\u0144 bombowc\u00f3w przeciwnika.<\/p>\n
System S-75 by\u0142 rozlokowany na przygotowanych, zamaskowanych stanowiskach sta\u0142ych; wyrzutnie mia\u0142y umocnione pod\u0142o\u017ce, otoczone by\u0142y wa\u0142em ziemnym i rozmieszczone koli\u015bcie wok\u00f3\u0142 centralnie po\u0142o\u017conego, umocnionego stanowiska dowodzenia, kt\u00f3re znajdowa\u0142o si\u0119 wewn\u0105trz usypanego z ziemi wzg\u00f3rza. Ulokowane w nim by\u0142y \u017celbetowe gara\u017ce mieszcz\u0105ce poszczeg\u00f3lne kabiny systemu. Na szczycie znajdowa\u0142o si\u0119 stanowisko kabiny SNR z nadajnikami i pi\u0119cioma antenami. Na osobnych stanowiskach by\u0142y umieszczone: radarowa stacja wst\u0119pnego przeszukiwania i radiowysoko\u015bciomierz. Stacja by\u0142a wyposa\u017cona w urz\u0105dzenia rozpoznania sw\u00f3j-obcy. W pobli\u017cu by\u0142y trzy wiaty kryj\u0105ce samochody transportowo-za\u0142adowcze STZ z rakietami do ponownego za\u0142adowania wyrzutni. Ca\u0142o\u015b\u0107 by\u0142a po\u0142\u0105czona systemem dr\u00f3g dojazdowych. Dywizjony ogniowe mia\u0142y przygotowane tak\u017ce uproszczone stanowiska zapasowe zlokalizowane w pobli\u017cu miejsc sta\u0142ej dyslokacji.<\/p>\n
Naprowadzanie rakiet systemu S-75 na cel odbywa\u0142o si\u0119 z wykorzystaniem jednej z trzech metod: T\/T – Trzech Punkt\u00f3w, w kt\u00f3rej Stacja Naprowadzania Rakiet (SNR), rakieta i cel znajdowa\u0142y si\u0119 zawsze w jednej linii. PW – Po\u0142owicznego Wyprzedzenia, w kt\u00f3rej do wzoru okre\u015blaj\u0105cego tor lotu rakiety wprowadzono wsp\u00f3\u0142czynnik wyprzedzenia. K – metoda K, wykorzystywana do strzelania do cel\u00f3w nisko lec\u0105cych, w kt\u00f3rej w pocz\u0105tkowej fazie lotu rakiety jej tor by\u0142 podnoszony w g\u00f3r\u0119, dalszy etap lotu odbywa\u0142 si\u0119 wed\u0142ug metody PW.<\/p>\n
Masa startowa: 2 326 kg<\/p>\n D\u0142ugo\u015b\u0107 ca\u0142ej rakiety 10,78 m<\/p>\n \u015arednica 0,65 m<\/p>\n D\u0142ugo\u015b\u0107 drugiego stopnia 8,22 m<\/p>\n \u015arednica drugiego stopnia 0,50 m<\/p>\n Rozpi\u0119to\u015b\u0107 destabilizator\u00f3w 0,69 m<\/p>\n Rozpi\u0119to\u015b\u0107 skrzyde\u0142 1,69 m<\/p>\n Rozpi\u0119to\u015b\u0107 statecznik\u00f3w 2,57 m<\/p>\n Silnik: dwustopniowy; pierwszy stopie\u0144 na paliwo sta\u0142e (laski prochowe), drugi stopie\u0144 na paliwo ciek\u0142e w postaci mieszaniny w\u0119glowodor\u00f3w, ze st\u0119\u017conym kwasem azotowym jako utleniaczem.<\/p>\n Pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna: 3,5 Ma<\/p>\n Pu\u0142ap maksymalny 40 000 m<\/p>\n Pu\u0142ap efektywny 18 600 m<\/p>\n Zasi\u0119g maksymalny 56 km<\/p>\n G\u0142owica: od\u0142amkowo-burz\u0105ca, o masie 195 kg, \u017celiwny odlew dziel\u0105cy si\u0119 na 8 000 od\u0142am\u00f3w w chwili wybuchu 113 kg mieszaniny trotylu z heksogenem.<\/p>\n G\u0142owica jest detonowana dwoma niezale\u017cnymi zapalnikami.<\/p>\n Ra\u017cenie skuteczne do 120 m<\/p>\n Ra\u017cenie maksymalne 244 m<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ten artyku\u0142 opowiada o radzieckim systemie rakietowym S-75, po rosyjsku C-75, klasy ziemia-powietrze, kt\u00f3ry by\u0142 przeznaczony do niszczenia samolot\u00f3w bombowych. System w kodzie NATO zosta\u0142 oznaczony SA-2 Guideline, po polsku Wytyczna. System by\u0142 i jest znany na ca\u0142ym \u015bwiecie, z uwagi na jego spektakularne osi\u0105gni\u0119cia. System S-75 by\u0142 eksploatowany w Wojsku Polskim, w okresie 1959-1995.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[31],"tags":[],"class_list":["post-883","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-nawigacja"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/883","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=883"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/883\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3848,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/883\/revisions\/3848"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=883"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=883"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=883"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Dane T-T pocisku rakietowego W-760W:<\/h3>\n