P-40 Agata to radziecka mobilna stacja radiolokacyjna, w rzadko spotykanej konfiguracji. Radar by\u0142 opracowywany pod kryptonimem 1S12, w 1960 roku. W NATO u\u017cywano oznaczenia \u201eLong Track\u201d. Radar wszed\u0142 do s\u0142u\u017cby w CCCP, w 1963 roku, a nast\u0119pnie w innych krajach Uk\u0142adu Warszawskiego, w tym w Polsce. W 1965 roku, radar P-40 otrzyma\u0142 oznaczenie GRAU 1S12, poniewa\u017c zosta\u0142 przyj\u0119ty jako radar namierzania celu w mobilnym systemie obrony przeciwlotniczej 2K11 Krug. Radar umieszczono na podwoziu g\u0105sienicowym ci\u0105gnika artyleryjskiego AT-T. Nap\u0119d zapewnia silnik Diesla, 12-cylindrowy, o mocy 465 KM (342 kW), kt\u00f3ry pozwala osi\u0105gn\u0105\u0107 pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymaln\u0105 55 km\/h, na bitej drodze. W trakcie jazdy antena jest z\u0142o\u017cona. Masa pojazdu wynosi 35 000 kg. Za\u0142oga sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z 6 \u017co\u0142nierzy. Radar m\u00f3g\u0142 by\u0107 u\u017cywany w trudno dost\u0119pnym terenie. Poza tym, radar mia\u0142 by\u0107 u\u017cytkowany w terenie gdzie u\u017cyto broni chemicznej lub j\u0105drowej. W tych zadaniach radar nie bardzo si\u0119 sprawdzi\u0142. Wn\u0119trze pojazdu jest ciasne i by\u0142o w nim bardzo gor\u0105co. Wentylacja by\u0142a ma\u0142o wydajna. Radar kompleksu 1S12\/P-40 Agata okre\u015bla\u0142 azymut, odleg\u0142o\u015b\u0107 i pu\u0142ap celu, cho\u0107 dok\u0142adno\u015b\u0107 pomiaru nie by\u0142a du\u017ca, bo by\u0142 problem z w\u0142a\u015bciwym poziomowaniem anteny. Radar pracowa\u0142 na fali centymetrowej, wytwarzaj\u0105cym do 800 impuls\u00f3w na sekund\u0119. Moc maksymalna 2 MW. \u015arednia moc 200-300 kW. Radar wykrywa\u0142 cel wielko\u015bci bombowca (Tu-16) lec\u0105cy na wysoko\u015bci 10 000 m, z odleg\u0142o\u015bci 175 km. Zasi\u0119g maksymalny 370 km (230 mil). Zakresy wykrywania: 50 m – 26 km, 500 m – 65 km, 3 000 m – 140 km, 10 000 m – 175 km. Pu\u0142ap jest mierzony skokowo, od k\u0105ta podniesienia 2 stopni do k\u0105ta 14 stopni. Antena ma 4 lub 5 obrot\u00f3w na sekund\u0119. W 1970 roku, radar zosta\u0142 przebadany przez wojsko ameryka\u0144skie w bazie Nellis AFB. W muzeum w Warszawie s\u0105 dwa tego typu radary.<\/p>\n PRW-9 Zofia to radziecka stacja radiolokacyjna s\u0142u\u017c\u0105ca do okre\u015blania wysoko\u015bci lotu obiekt\u00f3w wskazywanych przez inn\u0105 stacj\u0119 radiolokacyjn\u0105. Pierwsz\u0105 odmian\u0119 radaru opracowano w latach 1958-1960. Produkcja zmodernizowanej wersji ruszy\u0142a w 1969 roku. Zestaw PRW-9 Zofia sk\u0142ada si\u0119 dw\u00f3ch samochod\u00f3w i trzech przyczep. W pierwszym poje\u017adzie zamontowano aparatur\u0119 nadawczo-odbiorcz\u0105. W drugim poje\u017adzie (podwozie samochodu Kraz) jest zamontowana antena. Na przyczepach zamontowano generator pr\u0105du, aparatur\u0119 przeciwzak\u0142\u00f3ceniow\u0105 i inne. Zakres d\u0142ugo\u015bci fal; centymetrowy. Zakres cz\u0119stotliwo\u015bci 5-9 GHz. Moc impulsu maksymalny 700 kW. Moc \u015brednia 470 kW. Radar zmierzy wysoko\u015b\u0107 celu, kt\u00f3ry b\u0119dzie na wysoko\u015bci 100 m z odleg\u0142o\u015bci 35 km. Ograniczeniem jest kulisto\u015b\u0107 Ziemi. Zasi\u0119g maksymalny radaru 150 km.<\/p>\n Polski radar Jawor-2M to trzecia generacja stacji radiolokacyjnych typu Jawor. Prototyp zosta\u0142 zbudowany w 1971 roku, i w tym roku przeszed\u0142 testy. Tak\u017ce w 1971 roku, ruszy\u0142a produkcja na potrzeby Wojska Polskiego i na eksport. Zasadnicza produkcja dla Wojska Polskiego to okres 1975-1978, kiedy zbudowano ponad 50 zestaw\u00f3w. Opracowano wersj\u0119 mobiln\u0105 i przewo\u017an\u0105. G\u0142\u00f3wne zespo\u0142y radaru umieszczono na trzech samochodach Tatra-148, a pozosta\u0142e na pi\u0119ciu przyczepach. Czas rozwini\u0119cia radaru wynosi 30-180 minut. Jawor-2M ma anten\u0119 o rozpi\u0119to\u015bci 16 m i niskoszumne wzmacniacze parametryczne w torze odbiorczym. Opracowano tak\u017ce wersje eksportowe, zale\u017cne od preferencji zamawiaj\u0105cego. Radary te r\u00f3\u017cn\u0105 si\u0119; zasi\u0119giem, mo\u017cliwo\u015bciami bojowymi, konstrukcj\u0105 anten, systemami rozwijania, liczb\u0105 pojazd\u00f3w, kolorami maskuj\u0105cymi. Zadania tych radar\u00f3w by\u0142y identyczne, co wyj\u015bciowego Jawor-2M.<\/p>\n Podstawowe dane radaru Jawor-2M: Radar posiada anten\u0119 paraboliczn\u0105 o rozpi\u0119to\u015bci 16 m. Zasi\u0119g 350 km. Pracuje w zakresie fali o d\u0142ugo\u015bci decymetrowej, zakres pracy cz\u0119stotliwo\u015bci pasmo L. Jest to stacja 2-kana\u0142owa (kana\u0142 A i B), pracuj\u0105cych z przesuni\u0119ciem cz\u0119stotliwo\u015bci. Zasi\u0119g 350-360 km. Zasi\u0119g pu\u0142apu 25\u00a0000-35\u00a0000 m. Antena ma trzy zakresy pr\u0119dko\u015bci obrotowej 3, 6, 9 obr\/min. Dok\u0142adno\u015b\u0107 600 m w odleg\u0142o\u015bci. Dok\u0142adno\u015b\u0107 w azymucie 1 stopie\u0144. Rozr\u00f3\u017cnia obiekty odleg\u0142e od siebie minimum 1\u00a0500 m w odleg\u0142o\u015bci i 2 stopnie w azymucie. Wyposa\u017cona w uk\u0142ady przeciw-zak\u0142\u00f3ceniowe. Na ko\u0144cach anteny g\u0142\u00f3wnej umieszczono anteny KLB, czyli kompensacje listk\u00f3w bocznych.<\/p>\n Jawor-2M by\u0142 u\u017cytkowany w Wojsku Polskim do 1998 roku. Opr\u00f3cz wersji Jawor-2M powsta\u0142y kolejne odmiany. Jawor-M2M opracowany w 1975 roku, oraz Jawor-M2ML opracowany w 1984 roku. Oba typy by\u0142y na wyposa\u017ceniu Wojska Polskiego do oko\u0142o 2005 roku.<\/p>\n W muzeum w Warszawie jest tylko w\u00f3z antenowy.<\/p>\n Radio wysoko\u015bciomierz RW-31 Bo\u017cena-31 Stacja radiolokacyjna \u2013 radio wysoko\u015bciomierz, Polskiej produkcji. S\u0142u\u017cy do okre\u015blania wysoko\u015bci wykrytego celu powietrznego. Uk\u0142ady elektroniczne zbudowane w technice lampowej i p\u00f3\u0142przewodnikowej. Zestaw posiada dwa nadajniki magnetronowe. Zestaw sk\u0142ada si\u0119 z 5 pojazd\u00f3w; 3 samochody Tatra-148 i 2 przyczepy. Zasi\u0119g pracy 240 km, wysoko\u015b\u0107 wykrywania 80 000 m, moc stacji ( Pi ) 800 kW, praca w zakresie cz\u0119stotliwo\u015bci pasma S. Uk\u0142ad wahania anteny hydrauliczny. Produkowany od 1972 roku, przez Warszawskie Zak\u0142ady Radiowe RAWAR.<\/p>\n Radziecka stacja P-12 Maria s\u0142u\u017cy do wykrywania i \u015bledzenia obiekt\u00f3w powietrznych oraz okre\u015blania ich bie\u017c\u0105cych wsp\u00f3\u0142rz\u0119dnych (odleg\u0142o\u015b\u0107 pochy\u0142ej, azymutu, k\u0105ta po\u0142o\u017cenia i wysoko\u015bci). Mo\u017ce tak\u017ce wskazywa\u0107 cele radiolokacyjnym stacjom artyleryjskim i naprowadza\u0107 samoloty na wykryte obiekty. Radar P-12 Maria zosta\u0142 opracowany w okresie 1954-1956.<\/p>\n Antena to zesp\u00f3\u0142 16-tu anten Yagi (dwa pi\u0119tra po sze\u015b\u0107 anten). Zestaw sk\u0142ada si\u0119 z dw\u00f3ch samochod\u00f3w Zi\u0142-157 (aparat i uk\u0142ad antenowo-masztowy) i dwie przyczepy. Na jednej przyczepie jest mi\u0119dzy innymi agregat pr\u0105dotw\u00f3rczy. W muzeum w Warszawie s\u0105 oba samochody.<\/p>\n Stacja radiolokacyjna P-18 Laura jest kontynuacj\u0105 stacji P-12 Maria. P-18 to produkowana w 70-latach w CCCP (Nitel JSC, Ni\u017cni Nowgorod) stacja radiolokacyjna wst\u0119pnego wykrywania, pracuj\u0105ca w zakresie d\u0142ugo\u015bci fal metrowych. Zalety: bardzo dobre parametry techniczne, niezawodno\u015b\u0107 oraz \u0142atwa eksploatacja. W CCCP stacja mia\u0142a zastosowanie w systemach obrony powietrznej (AD – Air Defense) i kontroli ruchu lotniczego (ATC – Air Traffic Control). W Polsce mia\u0142a r\u00f3wnie\u017c dwa zastosowania. Na posterunkach radiotechnicznych WOPK (Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Kraju) wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a ze stacj\u0105 radiolokacyjn\u0105 P-14 Dorota, pokrywaj\u0105c sto\u017cek martwy tej stacji, a w Wojskach Rakietowych pe\u0142ni\u0142a rol\u0119 stacji wst\u0119pnego wykrywania.<\/p>\n Podstawowe dane P-18 Laura; Pasmo: VHF. Zasi\u0119g: 150 km (350 km po modernizacji). Antena: zesp\u00f3\u0142 16-tu anten Yagi (dwa pi\u0119tra po osiem anten). Uk\u0142ady przeciwzak\u0142\u00f3ceniowe: MTI (Moving Target Indicator). Zainstalowana jest na dw\u00f3ch samochodach ci\u0119\u017carowych Ural-4320.<\/p>\n Stacje P-18 u\u017cywane w Wojsku Polskim zmodernizowano w 1999 roku. Zwi\u0119kszono odporno\u015b\u0107 na zak\u0142\u00f3cenia aktywne, analogowe uk\u0142ady selekcji cel\u00f3w ruchomych zast\u0105piono cyfrowymi, wprowadzono zautomatyzowane systemy akwizycji danych i \u015bledzenia tras, zainstalowano interrogator systemu IFF kompatybilny z mi\u0119dzynarodowymi systemami identyfikacji SSR (Secondary Surveillance Radar).<\/p>\n Wojska Obrony Przeciwlotniczej Si\u0142 Powietrznych eksploatuj\u0105 obecnie (2017 rok) kil\u00adka\u00adna\u00ad\u015bcie zmodernizowanych zestaw\u00f3w radar\u00f3w P-18. U\u017cywane s\u0105 one w\u00a0strukturze zespo\u00ad\u0142\u00f3w ognio\u00adwych dywi\u00adzjo\u00adn\u00f3w rakie\u00adto\u00adwych wypo\u00adsa\u00ad\u017co\u00adnych w\u00a0prze\u00adciw\u00adlot\u00adni\u00adcze zestawy rakie\u00adtowe S\u2011125SC Newa-SC. Radar P-18 jest wykorzystany w\u00a0cha\u00adrak\u00adte\u00adrze radio\u00adlo\u00adka\u00adcyj\u00adnych sta\u00adcji wst\u0119p\u00adnego poszu\u00adki\u00adwa\u00adnia cel\u00f3w.<\/p>\n PRW-13 Zofia IV jest kontynuacj\u0105 poprzednich radiowysoko\u015bciomierzy. PRW-13 Zofia IV s\u0142u\u017cy do okre\u015blenia wysoko\u015bci lotu obiekt\u00f3w podczas pracy samodzielnej lub po wskazaniu celu przez wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105c\u0105 stacj\u0119 radiolokacyjn\u0105 albo system kierowania. Mo\u017ce pracowa\u0107 jako stacja obserwacji okr\u0119\u017cnej, bo ma mo\u017cliwo\u015b\u0107 obrotu na przyczepie, podwoziu.<\/p>\n Zestaw PRW-13 Zofia IV sk\u0142ada si\u0119 z trzech pojazd\u00f3w, kt\u00f3re s\u0105 przemieszczane jak przyczepy. W ich sk\u0142ad wchodz\u0105: przyczepa obrotowa W1, na kt\u00f3rej znajduje si\u0119 aparatura nadawczo-odbiorcza oraz antena. Przyczepa wska\u017anikowa W2 z rezerwowym agregatem AD-30. Przyczepy W3, na kt\u00f3rej znajduje si\u0119 podstawowy zesp\u00f3\u0142 pr\u0105dotw\u00f3rczy AD-30 oraz przetwornica WP\u0141-30. Za\u0142oga sk\u0142ada si\u0119 z o\u015bmiu \u017co\u0142nierzy.<\/p>\n Zakres cz\u0119stotliwo\u015bci wynosi od 2,5 do 2,7 GHz. Zasi\u0119g maksymalny 400 km. Antena paraboliczna ruch wahliwy ma sterowany automatycznie, natomiast ruch obrotowy jest sterowany przez operatora.<\/p>\n W muzeum w Warszawie jest tylko przyczepa obrotowa W1, z aparatur\u0105 nadawczo-odbiorcz\u0105 oraz anten\u0105.<\/p>\n PRW-16 Zofia V to radiowysoko\u015bciomierz b\u0119d\u0105cy kontynuacj\u0105 stacji PRW-13 Zofia IV. Stacja PRW-16 Zofia V zosta\u0142a opracowana w 1969 roku, w CCCP. Zestaw sk\u0142ada si\u0119 z dw\u00f3ch pojazd\u00f3w ci\u0105gnionych jak przyczepy. Radar jest bardzo precyzyjny, niezawodny i \u0142atwy w eksplotacji.<\/p>\n W muzeum w Warszawie s\u0105 dwa egzemplarze radar\u00f3w PRW-16 Zofia V.<\/p>\n P-35 Monika to jest radar wykorzystywany do kontroli rejonu lotniska wojskowego. Radar swoje korzenie ma w stacji RLS; P-20, P-25, P-30. Radar P-30 Anna by\u0142a u\u017cytkowana w Polsce. Radar P-35 zosta\u0142 opracowany w CCCP, a w 1963 roku, w Polsce podj\u0119to jego produkcj\u0119 licencyjn\u0105 w firmie Radwar. Na potrzeby Wojska Polskiego zbudowano oko\u0142o 100 sztuk. W Wojsku Polskim by\u0142 okre\u015blany kryptonimem Monika.<\/p>\n Podstawowe dane P-35; radar wyposa\u017cono w dwie anteny, zestaw nadawczy, zestaw odbiorczy, stanowisko operatora-kontrolera (zwykle w specjalnym samochodzie ci\u0119\u017carowym), uk\u0142ad zasilania w energie elektryczn\u0105 i przy\u0142\u0105cza kablowe. Radar ma efektywny zasi\u0119g 100 km. Przy tej odleg\u0142o\u015bci wykrywa samoloty od pu\u0142apu 1\u00a0800 m. Zasi\u0119g ponad 320 km. Wykrywanie obiekt\u00f3w w zakresie odleg\u0142o\u015bci; 50, 100, 200, 400 km. Pu\u0142ap efektywnej pracy do 10\u00a0000 m. pu\u0142ap max 30\u00a0000 m. Antena standardowo obraca si\u0119 z pr\u0119dko\u015bci\u0105 15 obrot\u00f3w\/minut\u0119, ale mo\u017ce tak\u017ce obraca\u0107 si\u0119 z pr\u0119dko\u015bci\u0105 3 oraz 6 obrot\u00f3w na minut\u0119. Zakres cz\u0119stotliwo\u015bci pasmo S. Moc 800 kW. Zakres decymetrowy. Dwu-wsp\u00f3\u0142rz\u0119dna. Nie posiada\u0142a uk\u0142ad\u00f3w przeciw-zak\u0142\u00f3ceniowych. Ma 6-kana\u0142\u00f3w. Ma system rozpoznawania sw\u00f3j-obcy, oparty na urz\u0105dzeniu NRZ-11. Dok\u0142adno\u015b\u0107 w odleg\u0142o\u015bci 500 m. Dok\u0142adno\u015b\u0107 w azymucie 0,5 stopnia. Rozr\u00f3\u017cnia obiekty oddalone od siebie o minimum 500 m. mo\u017ce pracowa\u0107 w systemie; sektorowym, okr\u0119\u017cnym lub pier\u015bcieniowym.<\/p>\n Stacje te montowano praktycznie na sta\u0142e na wzniesieniach na polu wzlot\u00f3w lotniska. Czas rozwini\u0119cia, zwini\u0119cia; 4 godziny.<\/p>\n RT Narew to pierwszy Polski radar z serii stacji radiolokacyjnej do wykrywania obiekt\u00f3w nisko lec\u0105cych. Prace nad tego typu radarem rozpocz\u0119to pod koniec 60-lat. Pierwszy model RT Narew wdro\u017cono do produkcji w 1975 rok.<\/p>\n Podstawowe dane RT Narew; Przy zasi\u0119gu 43 km wykrywa obiekty lec\u0105ce na pu\u0142apie od 40-50 m. Zale\u017cy od warunk\u00f3w pogodowych i ukszta\u0142towania terenu oraz krzywizny Ziemi. Antena zosta\u0142a umieszczona na maszcie z\u0142o\u017conym z trzech sekcji. Dzi\u0119ki temu antena pracuje na wysoko\u015bci 13 m lub 25 m.<\/p>\n System RSP-7 to najbardziej popularny system radarowy, u\u017cytkowany na Polskich lotniskach wojskowych do chwili obecnej (2020 rok). System RSP-7 jest przeznaczony do kontroli ruchu statk\u00f3w powietrznych w obszarze lotniska i zapewnienia l\u0105dowanie samolot\u00f3w w trudnych warunkach pogodowych, w dzie\u0144 iw nocy. W jego sk\u0142ad wchodzi; Radar kontroli obszaru (\u0414\u0420\u041b) zakresu UHF. Radar precyzyjny (\u041f\u0420\u041b). Uk\u0142ad kontroli sw\u00f3j-obcy. Dwa zestawy \u0142\u0105czno\u015bci radiowej \u0420\u0421\u0418\u0423-4\u041c lub R-801. Dwa agregaty pr\u0105dotw\u00f3rcze \u0410\u0411-8\u041c. Urz\u0105dzenia i wyposa\u017cenie naprawcze. System produkowany by\u0142 w opcji przewo\u017anej jako (\u0420\u0421\u041f-7\u0423 \u2013 RSP-7U) lub w wersji mobilnej (\u0420\u0421\u041f-7 \u2013 RSP-7M maszyna). Wersja mobilna jest zamontowana na samochodach Zi\u0141-157 i przyczepach 2PN-2.<\/p>\n System RSP-7T zosta\u0142 dodatkowo wyposa\u017cony w dwa magnetofony s\u0142u\u017c\u0105ce do zapisu rozm\u00f3w mi\u0119dzy kontrolerami, a za\u0142og\u0105 samolotu. S\u0105 tak\u017ce inne drobne r\u00f3\u017cnice. System wszed\u0142 na uzbrojenie w po\u0142owie 60-lat.<\/p>\n W por\u00f3wnaniu do poprzednich, system RSP-7 ma poprawione warunki socjalno-bytowe operator\u00f3w. W stacji operatorskiej zamontowano ogrzewanie elektryczne oraz piecyk w\u0119glowo-drzewny (tak zwana koza). Zamontowano tak\u017ce wentylator. Jest zbiornik wody pitnej oraz kuchenka.<\/p>\n Podstawowe dane RSP-7; Zasi\u0119g radaru kontroli lotniska do 180 km. Zasi\u0119g radaru precyzyjnego 60 km. Identyfikacja sw\u00f3j-obcy 140 km. Zasi\u0119g radiostacji \u0142\u0105czno\u015bci R-801 do 180 km.<\/p>\n Stacja 5N87 K-66 Karolina to radar produkcja CCCP. Radar jest przeznaczony do obserwacji, wykrywania i naprowadzania innych \u015brodk\u00f3w bojowych na wrogi cel. Radar ma zasi\u0119g w odleg\u0142o\u015bci 320 km, w wysoko\u015bci 30 000 m. Wyposa\u017cony jest w dwie anteny, przesuni\u0119te wzgl\u0119dem siebie o 180 stopni. Maksymalna moc jednej anteny wynosi 1,5 MW. Radar pracuje na fali centymetrowej. System nadawczy i odbiorczy wielokana\u0142owy. Wyposa\u017cony w rozbudowane uk\u0142ady przeciwzak\u0142\u00f3ceniowe. Radar pracowa\u0142 w kompleksie z innymi radarami.<\/p>\n Radar P-15 produkcji CCCP zosta\u0142 opracowany w 1955 roku, i jest przeznaczony do wykrywania cel\u00f3w powietrznych. P-15 jest radarem mobilnym. Radar wyposa\u017cony jest w dwie anteny, ma zasi\u0119g maksymalny wykrywania 150 km i wykrywa cele do wysoko\u015bci 3 000 m. Dok\u0142adno\u015b\u0107 wykrywania do 300 m. Radar ma podniesienie wi\u0105zek od 2 stopni do 14 stopni. Maksymalna moc radaru wynosi 270 kW. Przygotowanie do pracy trwa tylko 10 minut. Zestaw sk\u0142ada si\u0119 z dw\u00f3ch ci\u0119\u017car\u00f3wek Zi\u0142-157.<\/p>\n Radar P-15 w kodzie NATO oznaczono Flat Face. Radar P-15 mo\u017ce pracowa\u0107 w zestawie z rakietami S-125 Newa. Od 1975 roku, produkowano wersj\u0119 udoskonalon\u0105 radaru P-19 Danuta.<\/p>\n ST-68U Anita to stacja dozorowa obszaru kontroli, o zasi\u0119gu do 150 km. Stacja okre\u015bla wszystkie parametry: odleg\u0142o\u015b\u0107, azymut i pu\u0142ap. G\u0142\u00f3wnym zadaniem radaru jest wykrywanie nisko lec\u0105cych pocisk\u00f3w manewruj\u0105cych. Zestaw sk\u0142ada si\u0119 z naczepy z anten\u0105 i stanowiskiem operacyjnym oraz przyczepy z pozosta\u0142ym wyposa\u017ceniem. Stacja ST-68U Anita by\u0142a opracowana z pocz\u0105tkiem 80-lat w CCCP, ale w starej technice. Do 1990 roku, Ludowe Wojsko Polskie zam\u00f3wi\u0142o 10 zestaw\u00f3w. Przed 1990 roku, tylko jedn\u0105 stacj\u0119 uruchomiono na lotnisku w Babich Do\u0142ach. Reszt\u0119 stacji nie zamontowano. Jedna stacja ST-68U Anita trafi\u0142a do muzeum w Warszawie.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ford Czerniakowski w Warszawie to najwi\u0119ksza wystawa plenerowa ci\u0119\u017ckiego sprz\u0119tu wojskowego, u\u017cywanego w Wojsku Polskim. W\u015br\u00f3d tego sprz\u0119tu zebrana jest najwi\u0119ksza kolekcja radar\u00f3w. Druga tego typu kolekcja jest zgromadzona w Jeleniej G\u00f3rze.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[31],"tags":[],"class_list":["post-880","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-nawigacja"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/880","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=880"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/880\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3849,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/880\/revisions\/3849"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=880"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=880"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=880"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}PRW-9 Zofia.<\/h3>\n
Jawor-2M, Justyna.<\/h3>\n
RW-31 Bo\u017cena-31.<\/h3>\n
P-12 Maria.<\/h3>\n
P-18 Laura.<\/h3>\n
PRW-13 Zofia IV.<\/h3>\n
PRW-16 Zofia V.<\/h3>\n
P-35 Monika.<\/h3>\n
RT Narew.<\/h3>\n
RSP-7T.<\/h3>\n
5N87 K-66 Karolina.<\/h3>\n
P-15, P-19 Danuta.<\/h3>\n
ST-68U Anita.<\/h3>\n