7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego.<\/strong><\/h2>\n\n\n\n7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nPowidz. 22.01.1946r. – 15.07.1999r.<\/strong><\/h2>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/polot.net\/wp-content\/uploads\/2025\/06\/Godlo-7.-PLB-R.-2009-rok.-Zdjecie-Karol-Placha-Hetman001.png\")
God\u0142o 7. PLB-R. 2009 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/polot.net\/wp-content\/uploads\/2025\/06\/Godlo-3.-Eskadry-7.-PLB-R.-2009-rok.-Zdjecie-Karol-Placha-Hetman002.png\")
God\u0142o 3. Eskadry 7. PLB-R. 2009 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/polot.net\/wp-content\/uploads\/2025\/06\/Godlo-7.-Pulku-Lotnictwa-Bombowo-Rozpoznawczego-w-Powidzu003.png\")
God\u0142o 7. Pu\u0142ku Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego w Powidzu<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n7 Pu\u0142k to by\u0142a jednostka wojskowa, kt\u00f3ra nie mia\u0142a swoich korzeni w CCCP. Pu\u0142k zosta\u0142 powo\u0142any do istnienia na podstawie rozkazu Nr 019 z dnia 22 stycznia 1946 roku, Naczelnego Dow\u00f3dcy Wojska Polskiego i otrzyma\u0142 nazw\u0119 7. Samodzielny Pu\u0142k Lotniczy Bombowc\u00f3w Nurkuj\u0105cych. Dzia\u0142o to si\u0119 w okresie pierwszej wielkiej reorganizacji Wojska Polskiego, po drugiej wojnie \u015bwiatowej. Na miejsce stacjonowania nowego Pu\u0142ku zosta\u0142a wyznaczona Le\u017anica Wielka ko\u0142o \u0141\u0119czycy. Pierwszym Polskim dow\u00f3dc\u0105 zosta\u0142 mjr pilot Szczepan \u015acibior. W pocz\u0105tkowym okresie jednostka by\u0142a wielokrotnie przenoszona (przebazowywana). I tak kolejno; – Pozna\u0144-\u0141awica 12.04.1947r.-23.10.1950r., – Malbork 24.10.1950r.-3.04.1952r., – Bydgoszcz 4.04.1952r.-7.04.1953r., – Warszawa-Bemowo 8.04.1953r.-7.10.1953r., – Modlin 8.10.1953r.-3.07.1957r., – Powidz 4.07.1957r.-na sta\u0142e do 15.07.1999r., do reorganizacji.<\/p>\n\n\n\n
Pe-2 w 7. Samodzielnym Pu\u0142ku Lotniczym Bombowc\u00f3w Nurkuj\u0105cych.<\/strong><\/h2>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/polot.net\/wp-content\/uploads\/2025\/06\/Pe-2.-2012-rok.-Zdjecie-Karol-Placha-Hetman04-1024x657.png\")
Pe-2. 2012 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nPierwszym podstawowym samolotem eksploatowanym przez 7. Pu\u0142k, przez okres ponad czterech lat, by\u0142 bombowiec nurkuj\u0105cy Pe-2. By\u0142y to samoloty wyprodukowane podczas drugiej wojny \u015bwiatowej. Na uzbrojenie Polski trafi\u0142a g\u0142\u00f3wnie wersja Pe-2 FT opracowana w 1942 roku. W dniu 1 wrze\u015bnia 1949 roku, 7. Pu\u0142k mia\u0142 na stanie; – 40 samolot\u00f3w Pe-2, – 4 samoloty UPo-2, – 9 samolot\u00f3w Po-2 \/ CSS ( Polska wersja Po-2 ).<\/p>\n\n\n\n
Tu-2 w Lotnictwie Polskim.<\/strong><\/h2>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/polot.net\/wp-content\/uploads\/2025\/06\/Model-Tu-2.-2022-rok.-Zdjecie-Karol-Placha-Hetman05-1024x748.png\")
Model Tu-2. 2022 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nZ ko\u0144cem 1949 roku, zapad\u0142y decyzje o nabyciu na uzbrojenie jedynej Polskiej Jednostki Bombowej nowych samolot\u00f3w bombowych typu Tu-2. By\u0142a to konstrukcja prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c przestarza\u0142a. Na dow\u00f3d podamy, \u017ce jego produkcj\u0119 zako\u0144czono w 1948 roku, po zbudowaniu 2 527 maszyn.<\/p>\n\n\n\n
Pierwsze samoloty bombowe Tu-2 pojawi\u0142y si\u0119 w Polsce w styczniu 1950 roku. Jako pierwszy zosta\u0142 przeszkolony personel kierowniczy 7. PLB; dow\u00f3dca jednostki, jego zast\u0119pca do spraw pilota\u017cu oraz dow\u00f3dcy eskadr i ich zast\u0119pcy. W tym czasie, dostarczono kolejn\u0105 parti\u0119 samolot\u00f3w Tu-2, a w par\u0119 tygodni p\u00f3\u017aniej kolejne maszyny. Te samoloty pozwoli\u0142y na przezbrojenie 1. Eskadry z samolot\u00f3w Pe-2 na samoloty Tu-2.<\/p>\n\n\n\n
Szkolenie prowadzono na specjalnie przystosowanym samolocie Tu-2, wyposa\u017conym w dwa zestawy sterownic. Na miejscu pilota siedzia\u0142 ucze\u0144, a na miejscu nawigatora instruktor. Kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej jednostka otrzyma\u0142a samolot przej\u015bciowy Suchoj UTB-2 s\u0142u\u017c\u0105cy do nauki pilota\u017cu bez widoczno\u015bci ziemi i lot\u00f3w nocnych.<\/p>\n\n\n\n
Nowe bombowce pokazano po raz pierwszy nad Warszaw\u0105 podczas \u015bwi\u0119ta 1 Maja w dniu 1 maja 1950 roku. Cz\u0119\u015b\u0107 lotnicz\u0105 defilady o godzinie 10;20 otworzy\u0142 pojedynczy samolot Tu-2 pilotowany przez p\u0142k pilota W\u0142odzimierza Gawry\u0142owa, eskortowanego przez dwa my\u015bliwce Jak-9 P. Nast\u0119pnie lecia\u0142a formacja pi\u0119ciu szturmowych samolot\u00f3w I\u0142-10. Kolejna by\u0142a formacja pi\u0119ciu bombowc\u00f3w Tu-2. Podczas jej przelotu komentator poda\u0142, \u017ce jeden z samolot\u00f3w prowadzi nowo wyszkolona za\u0142oga w sk\u0142adzie; pilot Zygmunt Michnowski, nawigator Gobis, strzelec Hinc. Za bombowcami Tu-2 lecia\u0142a du\u017ca grupa bombowc\u00f3w Pe-2.<\/p>\n\n\n\n
Kolejny raz szerszej publiczno\u015bci bombowce Tu-2 pokazano na Ok\u0119ciu w dniu 20 sierpnia 1950 roku, z okazji \u015awi\u0119ta Lotnictwa. Tym razem klucz z\u0142o\u017cony z trzech maszyn da\u0142 efektowny pokaz bombardowania pozorowanego celu na lotnisku.<\/p>\n\n\n\n
Samolot Tu-2 nale\u017ca\u0142 do \u015brednich bombowc\u00f3w wykonuj\u0105cych bombardowanie z lotu poziomego dzi\u0119ki precyzyjnym celownikom. Wykonywano na nich z du\u017cym powodzeniem loty w nocy. Poprzednie bombowce, Pe-2 atakowa\u0142y tylko z lotu nurkowego i lata\u0142y wy\u0142\u0105cznie w dzie\u0144. Poniewa\u017c Tu-2 dysponowa\u0142y najwi\u0119kszym zasi\u0119giem w Wojsku Polskim, dlatego zosta\u0142y z powodzeniem wykorzystywane w kluczach rozpoznawczych. Samoloty te trafi\u0142y tak\u017ce do Lotnictwa Marynarki Wojennej.<\/p>\n\n\n\n
Przezbrajanie Polskiego Lotnictwa Wojskowego w samoloty Tu-2 zbieg\u0142o si\u0119 w czasie z wprowadzaniem do \u015bwiatowego lotnictwa samolot\u00f3w z nap\u0119dem turboodrzutowym. Dlatego Polskie Dow\u00f3dztwo Wojskowe postanowi\u0142o wstrzyma\u0107 proces wprowadzania kolejnych samolot\u00f3w Tu-2. Dlatego lotnictwo bombowe, rozpoznawcze i morskie mia\u0142o r\u00f3wnolegle na uzbrojeniu oba typy bombowc\u00f3w. Ca\u0142kowite przezbrojenie tych jednostek nast\u0105pi\u0142o po wprowadzeniu nowoczesnych bombowc\u00f3w z nap\u0119dem turboodrzutowym I\u0142-28. W\u00f3wczas to z pierwszej linii wycofano i Pe-2 i Tu-2. Sta\u0142o si\u0119 to w 1957 roku.<\/p>\n\n\n\n
W 1956 roku, jeden egzemplarz Tu-2 zosta\u0142 przystosowany do treningu w skokach spadochronowych z u\u017cyciem fotela wyrzucanego za pomoc\u0105 naboju prochowego. Projekt przer\u00f3bki maszyny zosta\u0142 opracowany w Instytucie Technicznym Wojsk Lotniczych. Sama przebudowa\u0142 odby\u0142a si\u0119 w Lotniczych Zak\u0142adach Remontowych. Z samolotu usuni\u0119to g\u00f3rne stanowisko strzelca-radiotelegrafisty ( radiotelegrafisty ), zabudowuj\u0105c w tym miejscu fotel wyrzucany, taki sam jak stosowano w samolotach MiG-15 \/ Lim-1. Samolot by\u0142 u\u017cywany do treningu pilot\u00f3w Wojsk Lotniczych. Publicznie zademonstrowano maszyn\u0119 w dniu 26 sierpnia 1956 roku, na Ok\u0119ciu podczas \u015awi\u0119ta Lotnictwa. Z tego samolotu lec\u0105cego na wysoko\u015bci 1 000 m skoczek do\u015bwiadczalny kpt. Kazimierz Dulla odstrzeli\u0142 fotel, wylatuj\u0105c na nim du\u017cym \u0142ukiem poza samolot. Nast\u0119pnie skoczek od\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 od fotela i wyl\u0105dowa\u0142 na spadochronie. R\u00f3wnie\u017c fotel opad\u0142 na w\u0142asnym spadochronie. Ten specjalny samolot by\u0142 nast\u0119pnie demonstrowany na wystawie statycznej na Ok\u0119ciu do dnia 9 wrze\u015bnia 1956 roku. Samolot ten demonstrowano r\u00f3wnie\u017c w sierpniu 1964 roku, na nieczynnym ju\u017c wojskowym lotnisku Czy\u017cyny. Do dnia dzisiejszego (2007 rok) zachowa\u0142y si\u0119 tylko dwa egzemplarze Tu-2 u\u017cywanych w Lotnictwie Polskim. Pierwszy ten specjalny w Muzeum Lotnictwa w Czy\u017cynach i drugi w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie.<\/p>\n\n\n\n
Nowe bombowce I\u0142-28.<\/strong><\/h2>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/polot.net\/wp-content\/uploads\/2025\/06\/Il-28-nb-65.-2012-rok.-Zdjecie-Karol-Placha-Hetman06-1024x654.png\")
I\u0142-28 nb 65. 2012 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nW lutym 1951 roku, zosta\u0142 wdro\u017cony do realizacji zmodyfikowany \u201ePlan Zamierze\u0144 Organizacyjnych na lata 1951\u20131952\u201d, zak\u0142adaj\u0105cy mi\u0119dzy innymi dynamiczny wzrost ilo\u015bciowy Wojsk Lotniczych, kt\u00f3re mia\u0142y sformowa\u0107 od podstaw 25 pu\u0142k\u00f3w lotniczych. Jednym z punkt\u00f3w by\u0142 rozw\u00f3j lotnictwa bombowego i wprowadzenie na uzbrojenie samolot\u00f3w z nap\u0119dem turboodrzutowym.<\/p>\n\n\n\n
Podstaw\u0105 prawn\u0105 do realizacji planu by\u0142a wydana przez Ministerstwo Obrony Narodowej Dyrektywa nr 00020 z dnia 21 lutego 1951 roku, na podstawie, kt\u00f3rej opracowano rozkaz MON nr 0036\/Org. z dnia 7 kwietnia 1951 roku, nakazuj\u0105cy Dow\u00f3dcy Wojsk Lotniczych sformowanie do 1 sierpnia 1951 roku, na lotnisku w Malborku 15. DLB (Dywizji Lotnictwa Bombowego) w sk\u0142adzie: 7. i 33. Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego, 68. Kompania \u0141\u0105czno\u015bci i 48. Ruchome Warsztaty Remontowe Lotnictwa. Podstawowym samolotem mia\u0142 sta\u0107 si\u0119 bombowiec Tu-2 o nap\u0119dzie t\u0142okowym.<\/p>\n\n\n\n
Wyb\u00f3r Malborka jako bazy nie by\u0142 przypadkowy. W \u00f3wczesnych realiach dawa\u0142 najdogodniejsz\u0105 pozycj\u0119 do prowadzenia ataku na kierunku p\u00f3\u0142nocno-zachodnim, co by\u0142o zgodne z planami Kremla.<\/p>\n\n\n\n
Dwa pu\u0142ki lotnictwa bombowego to jednak by\u0142o za ma\u0142o. Wprowadzenie do realizacji \u201ePlanu zamierze\u0144 organizacyjnych na lata 1951\u20131952\u201d spowodowa\u0142o opracowanie rozkazu MON nr 0096\/Org z 11 grudniu 1951 roku, na mocy, kt\u00f3rego Minister Obrony Narodowej poleci\u0142 Dow\u00f3dcy Wojsk Lotniczych wprowadzi\u0107 now\u0105 organizacj\u0119 15. DLB, powi\u0119kszon\u0105 o nowy 35. Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego. Nowy pu\u0142k mia\u0142 by\u0107 sformowany do dnia 1 grudnia 1952 roku, na lotnisku Inowroc\u0142aw. G\u0142\u00f3wnym wykonawc\u0105 rozkazu sformowania 35. PLB by\u0142 dow\u00f3dca 15. DLB.<\/p>\n\n\n\n
W tym czasie, zapad\u0142a decyzja o kupieniu samolot\u00f3w bombowych I\u0142-28 z nap\u0119dem turboodrzutowym, co wi\u0105za\u0142o si\u0119 ze wstrzymaniem dostaw samolot\u00f3w Tu-2, o czym napisali\u015bmy powy\u017cej. W dywizji poczyniono pierwsze przygotowania. Pierwsze analizy wykaza\u0142y, \u017ce samoloty odrzutowe I\u0142-28 mog\u0142y by\u0107 u\u017cytkowane tylko z lotnisk o odpowiednim standardzie. Lotnisko w Malborku nie spe\u0142nia\u0142o tych wymog\u00f3w g\u0142\u00f3wnie ze wzgl\u0119du na brak odpowiedniego pasa betonowego i dr\u00f3g ko\u0142owania.<\/p>\n\n\n\n
W tej sytuacji w dniach 3\u20134 kwietnia 1952 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie ca\u0142ej 15. DLB na nowe lotnisko w Bydgoszczy. Lotnisko to posiada\u0142o betonowy pas startowy i drogi ko\u0142owania. By\u0142o wi\u0119ksze i dysponowa\u0142o lepszym zapleczem. Doskonale nadawa\u0142o si\u0119 na przyj\u0119cie nowego typu bombowc\u00f3w. Przez ca\u0142y 1952 rok, w 15. DLB na lotnisku w Bydgoszczy czyniono intensywne przygotowania do przyj\u0119cia nowej techniki w postaci bombowc\u00f3w I\u0142-28. Bydgoszcz sta\u0142a si\u0119 centraln\u0105 baz\u0119 przezbrajania i przeszkalania lotnictwa bombowego.<\/p>\n\n\n\n
Pierwszy publiczny pokaz bombowca I\u0142-28 w locie odby\u0142 si\u0119 w dniu 20 lipca 1952 roku, z okazji \u015awi\u0119ta 22-Lipca, podczas pokaz\u00f3w na lotnisku Ok\u0119cie. Wed\u0142ug dost\u0119pnych informacji by\u0142 to samolot pilotowany przez za\u0142og\u0119 sowieck\u0105, z\u0142o\u017con\u0105 z instruktor\u00f3w, kt\u00f3rzy przybyli po to, aby przeszkala\u0107 Polskich Pilot\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Jesieni\u0105 1952 roku, przyst\u0105piono do przeszkolenia teoretycznego wydzielonego personelu lataj\u0105cego i technicznego. Natomiast w dniu 31 pa\u017adziernika 1952 roku, na lotnisku w Bydgoszczy wyl\u0105dowa\u0142a pierwsza partia 8 odrzutowych bombowc\u00f3w I\u0142-28. Jednocze\u015bnie sprowadzono grup\u0119 instruktor\u00f3w sowieckich z jednostek bazuj\u0105cych na terytorium NRD i z CCCP.<\/p>\n\n\n\n
Samoloty by\u0142y fabrycznie nowe. Pozostawiono je w barwie naturalnego duraluminium. Szachownice naniesiono na usterzenie pionowe, tyln\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 kad\u0142uba i skrzyd\u0142a. Numery burtowe (boczne) malowano zgodnie z normami sowieckimi. Samoloty otrzymywa\u0142y kolejne numery porz\u0105dkowe, niezwi\u0105zane z numerami seryjnymi. I tak; 7 PLB \u2013 numery od 1 do 20, 33 PLB \u2013 od 21 do 40, 35 PLM \u2013 ( od 1954r., kiedy to zacz\u0105\u0142 na stan przyjmowa\u0107 samoloty I\u0142-28 ) od 40 do 60. Co najwa\u017cniejsze numery by\u0142y w r\u00f3\u017cnych kolorach zale\u017cnych od przynale\u017cno\u015bci do danego pu\u0142ku. I tak; 7 PLB mia\u0142 numery burtowe w kolorze czerwonym, 33 PLB \u2013 w kolorze niebieskim, 35 PLB \u2013 w kolorze ciemno-\u017c\u00f3\u0142tym z granatow\u0105 obw\u00f3dk\u0105. Uprzedzaj\u0105c fakty zaznacz\u0119, \u017ce z up\u0142ywem lat, w miar\u0119 przekazywania samolot\u00f3w do innych jednostek ( 21. SPLR \u2013 samodzielny pu\u0142k lotnictwa rozpoznawczego, 15. SELR MW \u2013 samodzielna eskadra lotnictwa rozpoznawczego marynarki wojennej, OSL-4 w D\u0119blinie, 19. LEH \u2013 lotnicza eskadra holownicza ), odst\u0105piono od zasady uporz\u0105dkowanych numer\u00f3w w eskadrach. Np. w 35 PLB wprowadzono kolejne numery taktyczne z serii \u201e60\u201d, \u201e70\u201d i \u201e80\u201d. Samoloty szkolne UI\u0142-28 otrzyma\u0142y tak\u017ce kolejne numery porz\u0105dkowe poprzedzone liter\u0105 S, natomiast rozpoznawcze I\u0142-28 R kolejne numery porz\u0105dkowe poprzedzone zerem. Oczywi\u015bcie zdarza\u0142y si\u0119 wyj\u0105tki.<\/p>\n\n\n\n
W celu zabezpieczenia w\u0142a\u015bciwego przeszkalania polskiego personelu w dniu 11 grudnia 1952 roku, na lotnisku w Bydgoszczy wyl\u0105dowa\u0142 pierwszy szkolno-bojowy UI\u0142-28 (nr fabryczny 64204). Opr\u00f3cz tego dostarczono kolejnych 6 egzemplarzy bojowych I\u0142-28. W sumie na koniec 1952 roku, 15. DLB mia\u0142a na stanie ju\u017c 14 bojowych I\u0142-28 oraz 1 szkolny UI\u0142-28, a w sk\u0142adzie 15. DLB by\u0142y trzy pu\u0142ki; 7 PLB, 33 PLB, 35 PLB.<\/p>\n\n\n\n
Do ko\u0144ca wrze\u015bnia 1952 roku, wy\u017cej wymieniony sk\u0142ad realizowa\u0142 g\u0142\u00f3wne zadanie formowania i rozbudowy struktur, stanu osobowego pu\u0142ku. W dniu 1 pa\u017adziernika 1952 roku, dow\u00f3dca 35. PLB wyda\u0142 pierwszy rozkaz pu\u0142kowy, w kt\u00f3rym czytamy: Rozkazuj\u0119 przebazowa\u0107 35. PLB w dw\u00f3ch rzutach z w\u0119z\u0142a lotniskowego Bydgoszcz na w\u0119ze\u0142 lotniskowy Inowroc\u0142aw. Termin przebazowania rzut\u00f3w naziemnych ( kolejowego i samochodowego ) wyznaczono na 5 pa\u017adziernika 1952 rok. Na komendanta rzutu kolejowego wyznaczono porucznika J\u00f3zefa Pomianowskiego. Transportem samochodowym dowodzi\u0142 podporucznik Jan Wojciechowski. W rzucie bojowym drog\u0105 powietrzn\u0105 przebazowano 9 samolot\u00f3w, w tym: siedem samolot\u00f3w bombowych Pe-2 FT, jeden szkolno-bojowy UPe-2 oraz jeden szkolno-treningowy Po-2.<\/p>\n\n\n\n
Z tych dokument\u00f3w wynika, \u017ce 35. PLB przej\u0105\u0142 wszystkie t\u0142okowe bombowce dywizji, natomiast nowoczesne I\u0142-28 przejmowa\u0142y 7. PLB i 33. PLB. Wraz z przyj\u0119ciem przez jednostki 15. DLB pierwszych samolot\u00f3w odrzutowych I\u0142-28 i UI\u0142-28, do 35. PLB przekazano ze stanu 7. i 33. PLB kolejn\u0105 parti\u0119 t\u0142okowych samolot\u00f3w: trzy Tu-2, trzy Pe-2 FT , jeden UPe-2 i jeden Po-2. W ten spos\u00f3b konto 35. PLB powi\u0119kszy\u0142o si\u0119 do 17 samolot\u00f3w, w tym: 13 bojowych, 2 szkolno-bojowe i 2 szkolno-treningowe.<\/p>\n\n\n\n
Ulokowanie 35. PLB w Inowroc\u0142awiu by\u0142o celowym rozwi\u0105zaniem. Co prawda lotnisko dysponowa\u0142o tyko trawiastym polem wzlotu, ale to nie przeszkadza\u0142o w eksploatacji bombowc\u00f3w t\u0142okowych.<\/p>\n\n\n\n
Pocz\u0105tek 1953 roku, by\u0142 intensywnym okresem szkolenia na nowym sprz\u0119cie. Szkolenie przebiega\u0142o szybko i bez wi\u0119kszych zak\u0142\u00f3ce\u0144. Do Bydgoszczy przybywa\u0142y kolejne samoloty I\u0142-28. Pilotami nowych bombowc\u00f3w zostawali zwykle piloci bombowc\u00f3w typu Pe-2 lub Tu-2. Co ciekawe pomimo zupe\u0142nie innego nap\u0119du przeszkalanie nie nastr\u0119cza\u0142o wi\u0119kszych problem\u00f3w. Zwykle ju\u017c po kilku lotach na wersji UI\u0142-28 pilot m\u00f3g\u0142 wykona\u0107 lot samodzielny.<\/p>\n\n\n\n
Dow\u00f3dztwo Wojsk Lotniczych zacz\u0119\u0142o rozwa\u017ca\u0107 przeniesienie 7. PLB na miejsce sta\u0142ego bazowania na p\u00f3\u0142nocy kraju, lecz po uprowadzeniu na wysp\u0119 Bornholm samolotu MiG-15 bis ze S\u0142upska, ( a w dwa miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej kolejnego MiG-15 bis ), zapad\u0142a decyzja o pozostawieniu nowoczesnych I\u0142-28 w g\u0142\u0119bi kraju. G\u0142\u00f3wne si\u0142y 15. DLB w postaci 7. PLB i 33. PLB przebazowano w dniu 8.04.1953 roku, z Bydgoszczy do Warszawy ( Bemowo ). Bydgoszcz pozosta\u0142a centraln\u0105 baz\u0105 bombowc\u00f3w I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
Jednak kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej zdecydowano o nowej dyslokacji jednostek bombowych. 35. PLB przebazowano z Inowroc\u0142awia na lotnisko w Przasnyszu, a 7. PLB i 33. PLB z Bemowa do Modlina. Dok\u0142adnie po p\u00f3\u0142 roku, w dniu 8 pa\u017adziernika 1953 roku, oba pu\u0142ki zosta\u0142y przebazowane na lotnisko Modlin.<\/p>\n\n\n\n
Rok 1953 charakteryzowa\u0142 si\u0119 bardzo intensywnym szkoleniem wszystkich za\u0142\u00f3g 15. DLB. \u015awiadczy o tym liczba wylatanych godzin. Na przyk\u0142ad 35. PLB osi\u0105gn\u0105\u0142 nalot w powietrzu w wysoko\u015bci 922,41 godzin, w tym: na samolotach bojowych \u2013 550,39 godz; na samolotach szkolno-bojowych \u2013 60,53 godz; na samolotach szkolnych \u2013 311,09 godz.<\/p>\n\n\n\n
1954 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nCa\u0142y 1954 rok, za\u0142ogi samolot\u00f3w I\u0142-28 zgromadzone na lotnisku w Modlinie, kontynuowa\u0142y szkolenie w zakresie lot\u00f3w dziennych indywidualnych i w ugrupowaniach oraz bombardowaniu.<\/p>\n\n\n\n
Ju\u017c wiosn\u0105 1954 roku, zapad\u0142a decyzja o pierwszym publicznym pokazie samolot\u00f3w I\u0142-28 w locie. Nast\u0105pi\u0142o to w dniu 22 lipca 1954 roku, podczas defilady nad Katowicami ( w tym czasie nazwanym Stalinogrodem ). W defiladzie wzi\u0119\u0142y udzia\u0142 za\u0142ogi z 7. PLB i 33. PLB na samolotach I\u0142-28. Samoloty te poprzedza\u0142 dow\u00f3dca 35. PLB mjr pil. Kazimierz Wierzbicki na samolocie Tu-2.<\/p>\n\n\n\n
W po\u0142owie 1954 roku, przyszed\u0142 czas na przeszkolenie ostatniego pu\u0142ku 15. DLB, czyli 35. PLB na nowe bombowce I\u0142-28. Zgodnie z rozkazem Dow\u00f3dcy WL w zwi\u0105zku z rozpocz\u0119ciem przeszkolenia na nowy sprz\u0119t, 35. PLB w dniach 20\u201322 maja 1954 roku, mia\u0142 si\u0119 przebazowa\u0107 z Przasnysza na lotnisko Modlin. Poniewa\u017c pu\u0142k mia\u0142 przyj\u0105\u0107 w Modlinie odrzutowe I\u0142-28, na lotnisku w Przasnyszu pozostawiono posiadane Pe-2 FT, kt\u00f3re przeznaczono do kasacji. Dwie za\u0142ogi, kt\u00f3re przebywa\u0142y na zgrupowaniu poligonowym w \u015awidwinie lata\u0142y na Tu-2 ( nr takt. 05, 08 ), kt\u00f3re 11 czerwca 1954 roku, przekazano formuj\u0105cemu si\u0119 kluczowi holowniczemu ( zarz\u0105dzenie szefa Sztabu Generalnego WP nr 0138\/Org. ). Tak, wi\u0119c, do Modlina rzutem powietrznym przebazowano tylko trzy posiadane jeszcze samoloty CSS-13.<\/p>\n\n\n\n
Do ko\u0144ca maja 1954 roku, na lotnisku w Modlinie personel 35. PLB przygotowywa\u0142 baz\u0119 koszarow\u0105 i szkoleniow\u0105. Jednocze\u015bnie wyselekcjonowano i zakwalifikowano personel lataj\u0105cy i techniczny do przeszkolenia na odrzutowe I\u0142-28. Tak wi\u0119c na lotnisku w Modlinie znalaz\u0142y si\u0119 wszystkie trzy Pu\u0142ki Bombowe stanowi\u0105ce 15 DLB.<\/p>\n\n\n\n
W dniu 6 czerwca 1954 roku, na stan 35. PLB przyj\u0119to pierwsze dwa I\u0142-28, kt\u00f3re intensywnie wykorzystywano do zaj\u0119\u0107 szkolenia teoretycznego. W dniu 25 wrze\u015bnia 1954 roku, pierwsza za\u0142oga 35. PLB pod dow\u00f3dztwem mjr. pil. J\u00f3zefa Ostrowskiego wykona\u0142a samodzielny lot na I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
Podczas odprawy rocznej w dywizji og\u0142oszono wyniki wsp\u00f3\u0142zawodnictwa; I-miejsce 7 PLB, II-miejsce 35 PLB, III-miejsce 33 PLB.<\/p>\n\n\n\n
W dniu 15.10.1954 roku, na stanie 7. PLB by\u0142o: 27 samolot\u00f3w r\u00f3\u017cnych typ\u00f3w, w tym: 20 samolot\u00f3w bombowych I\u0142-28, 3 samoloty szkolno-bojowe UI\u0142-28 i 4 szkolne CSS-13.<\/p>\n\n\n\n
1955 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW po\u0142owie czerwca 1955 roku, dow\u00f3dca dywizji otrzyma\u0142 rozkaz wystawienia samolot\u00f3w I\u0142-28 do defilady nad Warszaw\u0105, w dniu 22.07.1955 roku. Samoloty I\u0142-28 mia\u0142y by\u0107 zademonstrowane w trzech ugrupowaniach. Pierwsze ugrupowanie mia\u0142 wystawi\u0107 7. PLB ( 15 samolot\u00f3w I\u0142-28 ), drugie 33. PLB, trzecie 35. PLB ( 9 samolot\u00f3w I\u0142-28 ) razem z 21. SPLR ( samodzielny pu\u0142k lotnictwa rozpoznawczego, 6 samolot\u00f3w I\u0142-28 ). Treningi pocz\u0105tkowo prowadzono w sk\u0142adach kluczy, p\u00f3\u017aniej ju\u017c w ugrupowaniu ca\u0142o\u015bci rzutu bombowego.<\/p>\n\n\n\n
Za\u0142ogi na defilad\u0119 startowa\u0142y i l\u0105dowa\u0142y na lotnisku Modlin, a kolejno\u015b\u0107 startu by\u0142a nast\u0119puj\u0105ca: 1. lider defilady w asy\u015bcie dw\u00f3ch my\u015bliwc\u00f3w, 2. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. A. Kwiatkowskiego, 3. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. J. W\u00f3jcika, 4. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. J. Ostrowskiego.<\/p>\n\n\n\n
Rankiem 22 lipca 1955 roku, na lotnisku zosta\u0142y ustawione samoloty w kolejno\u015bci do startu. Systematycznie co 30 sekund startowa\u0142y kolejne za\u0142ogi, by po zbi\u00f3rce w powietrzu uda\u0107 si\u0119 na wyznaczon\u0105 tras\u0119. Na pierwszym odcinku: Modlin-G\u0105bin formowano ca\u0142\u0105 kolumn\u0119 dywizji, by po zakr\u0119cie o 18;00 powr\u00f3ci\u0107 nad Modlin, tam wykonywano manewr na drog\u0119 bojow\u0105 i od Nasielska drog\u0105 bojow\u0105 nad Warszaw\u0119. Przelot nad trybun\u0105 honorow\u0105 odby\u0142 si\u0119 zgodnie z planem. Po przelocie nad Warszaw\u0105 po kilku minutach skr\u0119t w prawo nad Otwock, gdzie nast\u0119powa\u0142o rozpuszczenie kolumny, a nad Modlinem poszczeg\u00f3lnych za\u0142\u00f3g. Defilada by\u0142a dobrym sprawdzianem poziomu wyszkolenia za\u0142\u00f3g dywizji.<\/p>\n\n\n\n
Kolejny rok zako\u0144czy\u0142 si\u0119 wysok\u0105 ocen\u0105 dywizji. We wsp\u00f3\u0142zawodnictwie powt\u00f3rzy\u0142a si\u0119 kolejno\u015b\u0107 z poprzedniego roku. Dodatkowo 7. PLB i 35. PLB zako\u0144czy\u0142 rok bezwypadkowo, co by\u0142o ogromnym sukcesem.<\/p>\n\n\n\n
W 1955 roku, Dywizja zosta\u0142a zobowi\u0105zana do przekazania 12 samolot\u00f3w I\u0142-28, po cztery z ka\u017cdego Pu\u0142ku do tworzonego 21. Samodzielnego Pu\u0142ku Lotnictwa Rozpoznawczego w Sochaczewie. Jako podstawowe samoloty w tym Pu\u0142ku by\u0142y I\u0142-28 R w liczbie 8 maszyn i jeden UI\u0142-28. Swoje 4 samoloty I\u0142-28 7. PLB przekaza\u0142 do 21. SPLR w maju 1955 roku.<\/p>\n\n\n\n
1956 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1956 roku, dywizja otrzyma\u0142a kolejn\u0105 dostaw\u0119 dziewi\u0119ciu I\u0142-28, kt\u00f3re uzupe\u0142ni\u0142y braki po przekazanych samolotach do Sochaczewa. Samoloty rozdzielono po trzy do ka\u017cdego pu\u0142ku. W dniu 17 stycznia 1956 roku, na stan 7. PLB wpisano trzy I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
W maju 1956 roku, do Modlina przyby\u0142a delegacja lotnictwa wojskowego Czechos\u0142owacji z jego dow\u00f3dc\u0105 na czele, zast\u0119pc\u0105 dow\u00f3dcy i doradc\u0105. Go\u015bcie zapoznali si\u0119 z baz\u0105 szkoleniow\u0105, przeznaczeniem i zadaniami dywizji.<\/p>\n\n\n\n
W ko\u0144cu czerwca 1956 roku, wszystkie pu\u0142ki dywizji zosta\u0142y postawione w stan pe\u0142nej gotowo\u015bci bojowej, jednak tego stanu nie utrzymywano d\u0142ugo. Zwi\u0105zane to by\u0142o z niepokojami i strajkiem robotnik\u00f3w, jaki zaistnia\u0142 w Poznaniu (Powstanie Pozna\u0144skie) i w konsekwencji ruchami wojsk Armii Czerwonej.<\/p>\n\n\n\n
Powidz. 1957 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1957 roku, nast\u0105pi\u0142 koniec dostaw samolot\u00f3w I\u0142-28 do Polski. W okresie 1952-1957, kupili\u015bmy \u0142\u0105cznie ; 73 I\u0142-28, 16 UI\u0142-28 ( I\u0142-28 U ) oraz 9 I\u0142-28 R.<\/p>\n\n\n\n
Jednostki w kt\u00f3rych eksploatowano samoloty I\u0142-28; – 15 DLB ( 7 PLB, 33 PLB, 35 PLB ) w Modlinie, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce Powidz, – OSL-4 w D\u0119blinie; kilka sztuk przez kr\u00f3tki okres ( 1953-1957r. ), – 21 SPLR w Sochaczewie; w tym 6 I\u0142-28 R, – 15 SELR w Siemirowicach; w tym 3 I\u0142-28 R, – 19 EH ( eskadra holownicza ) w S\u0142upsku.<\/p>\n\n\n\n
Wraz z nastaniem 1957 roku, na zbi\u00f3rce stanu osobowego 35. PLB dow\u00f3dztwo odczyta\u0142o rozkaz organizacyjny Dow\u00f3dcy WL i OPL OK, w kt\u00f3rym dokonano zmiany przeznaczenia pu\u0142ku z bombowego na szkolno-bojowy. Czyli pu\u0142k otrzyma\u0142 nazw\u0119 35. PLSzk-B, a typowymi pu\u0142kami bombowymi pozosta\u0142 7. PLB i 33. PLB.<\/p>\n\n\n\n
W czerwcu 1957 roku, dow\u00f3dca dywizji otrzyma\u0142 zadanie przygotowania wydzielonych si\u0142 i \u015brodk\u00f3w do pokaz\u00f3w i defilady powietrznej z okazji \u015awi\u0119ta Lotnictwa. W dniu 4 lipca 1957 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie 7. PLB z Modlina na lotnisko Powidz. Powidz sta\u0142 si\u0119 sta\u0142\u0105 baz\u0105 dla 7 PLB. Na lotnisko zgrupowania defiladowego 15 DLB zosta\u0142 wyznaczony Powidz z jego nowym gospodarzem 7 PLB. W dniach 12\u201316 sierpnia 1957 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie wyznaczonych si\u0142 i \u015brodk\u00f3w 35 PLB do Powidza, w celu prowadzenia trening\u00f3w defiladowych. Przelot rzutu bojowego 10 za\u0142\u00f3g + 2 zapasowe odby\u0142 si\u0119 16 sierpnia 1957 roku, po trasie: Modlin-Bar\u0142ogi-Powidz. Ciekawostk\u0105 by\u0142 fakt, i\u017c w\u015br\u00f3d wyznaczonego personelu do defilady znalaz\u0142o si\u0119 sze\u015b\u0107 za\u0142\u00f3g szkolonych.<\/p>\n\n\n\n
Przez trzy tygodnie personel 15 DLB odbywa\u0142 treningi do defilady pocz\u0105tkowo w ugrupowaniach pi\u0119cio-samolotowych klin\u00f3w, a p\u00f3\u017aniej zgrywanie dw\u00f3ch ugrupowa\u0144, ka\u017cde po 25 I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
Defilada odby\u0142a si\u0119 8.09.1957 roku, nad warszawskim lotniskiem Bemowo ( Babice ). Ugrupowanie lotnictwa bombowego prowadzi\u0142 p\u0142k dypl. pil. Julian Pa\u017adzior w asy\u015bcie czterech samolot\u00f3w my\u015bliwskich, pilotowanych przez weteran\u00f3w PSP na Zachodzie. Pierwsze ugrupowanie bombowc\u00f3w ( kolumna klin\u00f3w \u2013 25 I\u0142-28 ) prowadzi\u0142 dow\u00f3dca mjr pil. Jerzy W\u00f3jcik. W tej kolumnie pierwsze trzy kliny ( 15 I\u0142-28 ) pochodzi\u0142y z 7 PLB, nast\u0119pne dwa ( 10 I\u0142-28 ) wystawi\u0142 35 PLB. Druga kolumn\u0119 w ca\u0142o\u015bci reprezentowa\u0142 33 PLB prowadzony przez mjr. pil. Jerzego Adamca.<\/p>\n\n\n\n
Po defiladzie personel 15. DLB zgromadzony na lotnisku w Powidzu odwiedzi\u0142 dow\u00f3dca WL i OPL OK gen. bryg. pil. Jan Frey-Bielecki, kt\u00f3ry podzi\u0119kowa\u0142 wszystkim uczestnikom za doskona\u0142e wykonanie tego trudnego zadania.<\/p>\n\n\n\n
Zaraz po tej defiladzie dywizja otrzyma\u0142a kolejne zadanie wzi\u0119cia udzia\u0142u w pokazach i paradzie nad \u0141odzi\u0105. Jednak 14.09.1957r. ze wzgl\u0119du na s\u0142abe warunki atmosferyczne nad \u0141\u00f3d\u017a polecia\u0142 tylko klucz bombowc\u00f3w pod dow\u00f3dztwem mjr. J\u00f3zefa Czerneckiego. Przelot odby\u0142 si\u0119 po trasie: Modlin-\u0141owicz-Zgierz-\u0141\u00f3d\u017a-Skierniewice-Modlin.<\/p>\n\n\n\n
Kolejn\u0105 prezentacj\u0105 lotnictwa bombowego w wykonaniu za\u0142\u00f3g z 15 DLB by\u0142 udzia\u0142 w wrze\u015bniowych ( 1957r. ) pokazach nad po\u0142udniowymi regionami Polski. W dniu 20 wrze\u015bnia 1957 roku, klucz I\u0142-28 dowodzony przez mjr. J. Czerneckiego przebazowa\u0142 si\u0119 do Mierz\u0119cic, sk\u0105d w dniu 22 wrze\u015bnia 1957 roku, przelecia\u0142 w ramach regionalnej defilady powietrznej nad Krakowem oraz nieco p\u00f3\u017aniej nad Katowicami. Tym razem trasa przelotu wygl\u0105da\u0142a nast\u0119puj\u0105co: Mierz\u0119cice-Tarnowskie G\u00f3ry-Krak\u00f3w-D\u0105browa G\u00f3rnicza-Katowice-Miko\u0142\u00f3w-Mierz\u0119cice.<\/p>\n\n\n\n
Wczesn\u0105 jesieni\u0105 1957 roku, do 7 PLB przyby\u0142a 13 os\u00f3b personelu lataj\u0105cego: 4 pilot\u00f3w, 3 nawigator\u00f3w i 6 strzelc\u00f3w-radiotelegrafist\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
1958 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1958 roku, na wniosek Dow\u00f3dztwa Lotnictwa Operacyjnego kierownictwo MON podj\u0119\u0142o decyzj\u0119 o rozformowaniu 35 PLB, a samoloty nakazano przekaza\u0107 do 7 PLB w Powidzu i do 33 PLB w Modlinie.<\/p>\n\n\n\n
1959 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1959 roku, po raz kolejny zorganizowano z okazji \u015bwi\u0119ta komunistycznego wielk\u0105 defilad\u0119 lotnicz\u0105. Nie mog\u0142o na niej zabrakn\u0105\u0107 tak\u017ce bombowc\u00f3w typu I\u0142-28. Do defilady swoje bombowce wystawi\u0142y wszystkie jednostki dysponuj\u0105ce tymi samolotami. W dniu 22 lipca 1959 roku, zaprezentowano du\u017cy romb z\u0142o\u017cony z 16 samolot\u00f3w I\u0142-28 oraz kolumn\u0119 pi\u0119ciu romb\u00f3w po 4 samoloty. \u0141\u0105cznie w powietrzu pokazano 36 I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
7 PLRO (Pu\u0142k Lotniczy Rozpoznania Operacyjnego) w Powidzu. 1960 rok. I\u0142-28 E.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nNa pocz\u0105tku lat 60. I\u0142-28 przestawa\u0142y ju\u017c odpowiada\u0107 wymaganiom stawianym samolotom bombowym i przeznaczono je do zada\u0144 rozpoznawczych. Jednostki bombowe przekszta\u0142cono w pu\u0142ki rozpoznawcze. I tak 7 PLB i 33 PLB zmieni\u0142y swoje nazwy na pu\u0142ki lotnictwa rozpoznania operacyjnego, a numeracja pozosta\u0142a bez zmian. W po\u0142owie lat 60. zakupiono w ZSRS komplety aparatury walki elektronicznej i 10 polskich I\u0142-28 przerobiono na samoloty WRE oznaczane I\u0142-28 E. Ka\u017cdy komplet wyposa\u017cony by\u0142 w stacj\u0119 rozpoznania radiotechnicznego SRS-2 lub SRS-3 oraz stacj\u0119 aktywnych zak\u0142\u00f3ce\u0144 elektronicznych SPS-2 lub wyrzutnik ci\u0119tej folii metalizowanej ASO-28 ( popularna \u201esieczkarnia\u201d ).<\/p>\n\n\n\n
I\u0142-28 E s\u0142u\u017cy\u0142y w 7 PLRO ( pu\u0142ku lotnictwa rozpoznania operacyjnego ) w Powidzu. Ju\u017c od lat 60. poszukiwano nast\u0119pcy samolotu I\u0142-28. Rozwa\u017cano zakup nadd\u017awi\u0119kowych Jak-27, a p\u00f3\u017aniej Jak-28, ale dok\u0142adniejsze analizy pokazywa\u0142y, \u017ce nie mia\u0142y one znacz\u0105cej przewagi nad I\u0142-28. Dopiero w 1974 roku, polskie lotnictwo wojskowe doczeka\u0142o si\u0119 nast\u0119pcy I\u0142-28. By\u0142 nim samolot my\u015bliwsko-bombowy Su-20.<\/p>\n\n\n\n
W 60-latach pu\u0142k zmienia nazw\u0119 z 7 Pu\u0142k Lotniczy Rozpoznania Operacyjnego na 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego.<\/p>\n\n\n\n
W 1966 roku, z okazji 1000-Lecia Pa\u0144stwa Polskiego samoloty I\u0142-28 w liczbie 33 sztuk utworzy\u0142y szyk-stylizowanego \u201eOr\u0142a\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Su-20 na wyposa\u017ceniu 7. PLB-R. 1974 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/polot.net\/wp-content\/uploads\/2025\/06\/Su-20-nb-6183.-2022-rok.-Zdjecie-Karol-Placha-Hetman07-1024x748.png\")
Su-20 nb 6183. 2022 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nZ pocz\u0105tkiem 70-lat bombowce I\u0142-28 by\u0142y typem ju\u017c bardzo przestarza\u0142ym. Na dodatek nie by\u0142o widok\u00f3w na nabycie nowego typu samolotu bombowego. \u201eWielki brat\u201d zaoferowa\u0142 tylko samoloty my\u015bliwsko-bombowe.<\/p>\n\n\n\n
W pierwszych dniach 1974 roku, do Krasnodaru wyjecha\u0142a grupa pilot\u00f3w i technik\u00f3w celem przeszkolenia na nowy typ samolotu. W\u015br\u00f3d pilot\u00f3w byli mjr pilot Maciej Paszkowski \u2013 dow\u00f3dca 7. Pu\u0142ku Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego z Powidza w latach 1974-1975r., podporucznik pilot Bogdan Lis. To oni jako pierwsi wykonali samodzielne loty na Su-20 w Krasnodarze. Z powodu z\u0142ych warunk\u00f3w pogodowych szkolenie przeci\u0105ga\u0142o si\u0119. W czasie tego szkolenia podczas lotu na Su-20 zgin\u0105\u0142 kpt. pil. Tadeusz Ko\u0142odziejczyk.<\/p>\n\n\n\n
Pierwsze 6 egzemplarzy Su-20 dostarczono Polsce w 1974r. W dniu 26.04.1974r. wyl\u0105dowa\u0142y one na lotnisku w Powidzu. Samoloty te otrzyma\u0142y numery burtowe od 01 do 06, malowane kolorem czerwonym. Oczywi\u015bcie to je pokazano publiczno\u015bci podczas defilady w Warszawie 22.07.1974r. Pozosta\u0142e samoloty otrzymali\u015bmy dopiero w 1976r. \u0141\u0105cznie kupiono 25 sztuk. Nie kupowali\u015bmy wersji szkolno-bojowej, gdy\u017c w tej roli nadal wyst\u0119powa\u0142y Su-7 U.<\/p>\n\n\n\n
Niestety jeszcze przed zrealizowaniem zasadniczej dostawy 3.02.1976r. tracimy pierwszy samolot Su-20. Strata bolesna, poniewa\u017c zgin\u0105\u0142 kolejny lotnik, mjr ( kpt. ) pil. Jerzy Doliniec. Przyczyn\u0105 by\u0142a usterka techniczna sprz\u0119tu. Nast\u0105pi\u0142a awaria silnika i problemy z agregatami. Dlatego w miejsce utraconego samolotu producent dostarczy\u0142 nowy ( 1977r. ). Samolot otrzymali\u015bmy w dniu 12.02.1977r.. Otrzyma\u0142 on nb 7125.<\/p>\n\n\n\n
W Polsce samoloty Su-20 sta\u0142y si\u0119 maszynami podw\u00f3jnego przeznaczenia. Z jednej strony mog\u0142y skutecznie wykonywa\u0107 atak na obiekty przeciwnika w g\u0142\u0119bi, z drugiej strony prowadzi\u0107 aktywne rozpoznanie foto i radioelektroniczne w dzie\u0144 i w nocy. To drugie przy u\u017cyciu zasobnika podwieszanego typu KKR-1. Zasobniki dotar\u0142y do Polski w okresie p\u00f3\u017aniejszym. Nie nale\u017cy zapomina\u0107, \u017ce Su-20 u\u017cywany w Polsce by\u0142 r\u00f3wnie\u017c potencjalnym nosicielem taktycznej broni j\u0105drowej.<\/p>\n\n\n\n
Samoloty pierwsze wsp\u00f3lne \u0107wiczenia odby\u0142y w 1976 roku, podczas manewr\u00f3w \u201eTarcza-76\u201d. Samoloty Su-20 przez ca\u0142y okres s\u0142u\u017cby w Polsce by\u0142y tak\u017ce eksploatowane z DOL ( drogowe odcinki lotniskowe ).<\/p>\n\n\n\n
W 80-latach trzykrotnie piloci nara\u017caj\u0105c w\u0142asne \u017cycie uratowali samoloty Su-20. W dniu 17 maja 1984 roku, kpt pil. Andrzej Pawul w powietrzu zderzy\u0142 si\u0119 z bocianem. Maj\u0105c twarz poranion\u0105 od\u0142amkami szk\u0142a i ograniczon\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 widzenia bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0142 w Powidzu. W dniu 4 wrze\u015bnia 1985 roku, kpt. pil. Krzysztof Ryniecki po odpaleniu ci\u0119\u017ckiego pocisku S-24, nast\u0105pi\u0142 pompa\u017c silnika i silnik zgas\u0142. Pomimo ma\u0142ej wysoko\u015bci pilotowi uda\u0142o si\u0119 ponownie uruchomi\u0107 silnik i bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0107. W 1988 roku, maszyna majora pilota Krzysztofa Krzysztoforskiego zosta\u0142 trafiona piorunem. Zgas\u0142 silnik. Pilot ponownie uruchomi\u0142 silnik i bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Informacja z dnia 16 pa\u017adziernika 1990 roku, z pokazu samolot\u00f3w Su-20 i Su-22 szwedzkim oficerom. Su-20 u\u017cytkowane w Polsce maj\u0105 doskona\u0142e parametry l\u0105dowania. Mistrzem kr\u00f3tkiego l\u0105dowania jest kapitan Bogdan Juczyk. Przed przyziemieniem, na wysoko\u015bci 2 m pilot wypuszcza spadochron hamuj\u0105cy. Zmierzona droga dobiegu wynosi zaledwie 350 m ! W tym czasie, ameryka\u0144skie pr\u00f3by samolotu F-15 S \/ MTD da\u0142y wynik 450 m bez spadochronu hamuj\u0105cego, a 380 m ze sposobem stosowanym w Polsce. Masa Su-20 podchodz\u0105cego do l\u0105dowania wynosi 11 000 kg, a F-15 S \/ MTD – 13 000 kg.<\/p>\n\n\n\n
Koniec s\u0142u\u017cby Su-20.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW po\u0142owie 90-lat liczba maszyn zacz\u0119\u0142a gwa\u0142townie male\u0107. Samoloty wykrusza\u0142y si\u0119 z powodu ko\u0144czenia si\u0119 resurs\u00f3w p\u0142atowc\u00f3w. Kres eksploatacji dobieg\u0142 w lutym 1997 roku, kiedy to ostatnie maszyny przebazowano do Bydgoszczy na kilkumiesi\u0119czn\u0105 konserwacj\u0119 (?), a nast\u0119pnie rozbi\u00f3rk\u0119. Ostatnie samoloty skre\u015blono ze stanu w 1998 roku.<\/p>\n\n\n\n
Su-22 na stanie 7 PLB-R. 1984 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/polot.net\/wp-content\/uploads\/2025\/06\/Su-22-M4K-nb-9410.-2012-rok.-Zdjecie-Karol-Placha-Hetman08-1024x572.png\")
Su-22 M4K nb 9410. 2012 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nKolejne nowe wersje samolot\u00f3w bojowych pojawi\u0142y si\u0119 w Powidzu w 1984 roku, w postaci my\u015bliwsko-bombowo-rozpoznawczych Su-22 M 4 \/ Su-22 UM 3 K. By\u0142o to spowodowane decyzj\u0105, \u017ce stan Pu\u0142ku nale\u017cy uzupe\u0142ni\u0107 do trzech pe\u0142nych Eskadr.<\/p>\n\n\n\n
Lotnisko w Powidzu zosta\u0142o przygotowane do przyj\u0119cia nowych samolot\u00f3w. W okresie sierpie\u0144 -pa\u017adziernik 1984 roku do Powidza na pok\u0142adach samolot\u00f3w I\u0142-76 i An-12\/22 dostarczono pierwsze 13 samolot\u00f3w. By\u0142o to 7 maszyn Su-22 M 4 ( nb 3005, 3212, 3213, 3908-3911) i 6 szkolno-bojowych Su-22 UM 3 K (104, 305-308, 509). Wszystkie samoloty wesz\u0142y w sk\u0142ad 6. PLM-B w Pile. W sierpniu 1985 roku, swoje pierwsze Su-22 otrzyma\u0142 40. PLM-B ze \u015awidwina, a w maju 1986 roku, trzecia eskadra 7. PLB-R ( pu\u0142ku lotnictwa bombowo-rozpoznawczego ) z Powidza ( pocz\u0105tkowo eskadra ta mia\u0142a wchodzi\u0107 w sk\u0142ad 8 PLM-B w Miros\u0142awcu ).<\/p>\n\n\n\n
Dostarczane samoloty by\u0142y fabrycznie nowe i znajdowa\u0142y si\u0119 w skrzyniach. Ich monta\u017cu dokonywali sami sowieci i oni tak\u017ce wykonywali obloty. Sowiecka grupa fabryczna by\u0142a kierowana przez Aleksandra Kaczegarowa. Dopiero po oblotach samoloty przekazywano stronie Polskiej. Za odbi\u00f3r samolot\u00f3w przez Wojsko Polskie by\u0142 odpowiedzialny kpt. Andrzej Rujner, kt\u00f3ry mia\u0142 pe\u0142nomocnictwo otrzymane od Ministra Handlu Zagranicznego. Prawdopodobnie pierwszego polskiego Su-22 M 4 sowieci w Powidzu oblatali w dniu 5 maja 1984 roku. \u017bywotno\u015b\u0107 techniczna Polskich Su-22 w okresie pokoju wynosi\u0142a 20-25 lat.<\/p>\n\n\n\n
Rozformowanie 7. PLB-R. 1999 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nZ ko\u0144cem 90-lat nast\u0105pi\u0142o rozformowanie 7. PLB-R. By\u0142o to zwi\u0105zane ze wst\u0105pieniem Polski do NATO i przej\u015bciem na system Baz Lotniczych i Eskadr Lotniczych. Na podstawie zarz\u0105dzenia Ministra Obrony Narodowej Nr PF-74\/Org z dnia 15 lipca 1999 roku i Rozkazu Szefa Sztabu Generalnego Wojska polskiego Nr 083\/Org z dnia 9 sierpnia 1999 roku, powo\u0142ano do \u017cycia 7. Eskadr\u0119 Lotnictwa Taktycznego na bazie 7. PLB-R o profilu my\u015bliwsko-bombowym z wydzieleniem jej do Si\u0142 Szybkiego Reagowania NATO.<\/p>\n\n\n\n
Lotnisko Powidz.<\/strong><\/h2>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/polot.net\/wp-content\/uploads\/2025\/06\/Lotnisko-w-Powidzu.-2007-rok09-1024x587.png\")
Lotnisko w Powidzu. 2007 rok<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nLotnisko w Powidzu nale\u017cy do najwi\u0119kszych lotnisk woskowych w Polsce. Ma wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne 52 22 N, 17 51 E i le\u017cy na wysoko\u015bci 113 m npm. Dysponuje dwoma pasami startowymi r\u00f3wnoleg\u0142ymi do siebie. G\u0142\u00f3wny pas startowy o wymiarach 3 525 m x 60 m. Ma orientacj\u0119 11\/29.<\/p>\n\n\n\n
Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Powidz 2007-12-16 7 Samodzielny Pu\u0142k Lotniczy Bombowc\u00f3w Nurkuj\u0105cych. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego. Powidz. 22.01.1946r. – 15.07.1999r. 7 Pu\u0142k to by\u0142a jednostka wojskowa, kt\u00f3ra nie mia\u0142a swoich korzeni w CCCP. Pu\u0142k zosta\u0142 powo\u0142any do istnienia na podstawie rozkazu Nr 019 z dnia 22 stycznia 1946 roku, Naczelnego Dow\u00f3dcy Wojska Polskiego i otrzyma\u0142 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":7271,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"class_list":["post-7267","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-jednostki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7267"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7277,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions\/7277"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/7271"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7267"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7267"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7267"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
Powidz. 22.01.1946r. – 15.07.1999r.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nGod\u0142o 7. PLB-R. 2009 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nGod\u0142o 3. Eskadry 7. PLB-R. 2009 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nGod\u0142o 7. Pu\u0142ku Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego w Powidzu<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n7 Pu\u0142k to by\u0142a jednostka wojskowa, kt\u00f3ra nie mia\u0142a swoich korzeni w CCCP. Pu\u0142k zosta\u0142 powo\u0142any do istnienia na podstawie rozkazu Nr 019 z dnia 22 stycznia 1946 roku, Naczelnego Dow\u00f3dcy Wojska Polskiego i otrzyma\u0142 nazw\u0119 7. Samodzielny Pu\u0142k Lotniczy Bombowc\u00f3w Nurkuj\u0105cych. Dzia\u0142o to si\u0119 w okresie pierwszej wielkiej reorganizacji Wojska Polskiego, po drugiej wojnie \u015bwiatowej. Na miejsce stacjonowania nowego Pu\u0142ku zosta\u0142a wyznaczona Le\u017anica Wielka ko\u0142o \u0141\u0119czycy. Pierwszym Polskim dow\u00f3dc\u0105 zosta\u0142 mjr pilot Szczepan \u015acibior. W pocz\u0105tkowym okresie jednostka by\u0142a wielokrotnie przenoszona (przebazowywana). I tak kolejno; – Pozna\u0144-\u0141awica 12.04.1947r.-23.10.1950r., – Malbork 24.10.1950r.-3.04.1952r., – Bydgoszcz 4.04.1952r.-7.04.1953r., – Warszawa-Bemowo 8.04.1953r.-7.10.1953r., – Modlin 8.10.1953r.-3.07.1957r., – Powidz 4.07.1957r.-na sta\u0142e do 15.07.1999r., do reorganizacji.<\/p>\n\n\n\n
Pe-2 w 7. Samodzielnym Pu\u0142ku Lotniczym Bombowc\u00f3w Nurkuj\u0105cych.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nPe-2. 2012 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nPierwszym podstawowym samolotem eksploatowanym przez 7. Pu\u0142k, przez okres ponad czterech lat, by\u0142 bombowiec nurkuj\u0105cy Pe-2. By\u0142y to samoloty wyprodukowane podczas drugiej wojny \u015bwiatowej. Na uzbrojenie Polski trafi\u0142a g\u0142\u00f3wnie wersja Pe-2 FT opracowana w 1942 roku. W dniu 1 wrze\u015bnia 1949 roku, 7. Pu\u0142k mia\u0142 na stanie; – 40 samolot\u00f3w Pe-2, – 4 samoloty UPo-2, – 9 samolot\u00f3w Po-2 \/ CSS ( Polska wersja Po-2 ).<\/p>\n\n\n\n
Tu-2 w Lotnictwie Polskim.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nModel Tu-2. 2022 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nZ ko\u0144cem 1949 roku, zapad\u0142y decyzje o nabyciu na uzbrojenie jedynej Polskiej Jednostki Bombowej nowych samolot\u00f3w bombowych typu Tu-2. By\u0142a to konstrukcja prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c przestarza\u0142a. Na dow\u00f3d podamy, \u017ce jego produkcj\u0119 zako\u0144czono w 1948 roku, po zbudowaniu 2 527 maszyn.<\/p>\n\n\n\n
Pierwsze samoloty bombowe Tu-2 pojawi\u0142y si\u0119 w Polsce w styczniu 1950 roku. Jako pierwszy zosta\u0142 przeszkolony personel kierowniczy 7. PLB; dow\u00f3dca jednostki, jego zast\u0119pca do spraw pilota\u017cu oraz dow\u00f3dcy eskadr i ich zast\u0119pcy. W tym czasie, dostarczono kolejn\u0105 parti\u0119 samolot\u00f3w Tu-2, a w par\u0119 tygodni p\u00f3\u017aniej kolejne maszyny. Te samoloty pozwoli\u0142y na przezbrojenie 1. Eskadry z samolot\u00f3w Pe-2 na samoloty Tu-2.<\/p>\n\n\n\n
Szkolenie prowadzono na specjalnie przystosowanym samolocie Tu-2, wyposa\u017conym w dwa zestawy sterownic. Na miejscu pilota siedzia\u0142 ucze\u0144, a na miejscu nawigatora instruktor. Kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej jednostka otrzyma\u0142a samolot przej\u015bciowy Suchoj UTB-2 s\u0142u\u017c\u0105cy do nauki pilota\u017cu bez widoczno\u015bci ziemi i lot\u00f3w nocnych.<\/p>\n\n\n\n
Nowe bombowce pokazano po raz pierwszy nad Warszaw\u0105 podczas \u015bwi\u0119ta 1 Maja w dniu 1 maja 1950 roku. Cz\u0119\u015b\u0107 lotnicz\u0105 defilady o godzinie 10;20 otworzy\u0142 pojedynczy samolot Tu-2 pilotowany przez p\u0142k pilota W\u0142odzimierza Gawry\u0142owa, eskortowanego przez dwa my\u015bliwce Jak-9 P. Nast\u0119pnie lecia\u0142a formacja pi\u0119ciu szturmowych samolot\u00f3w I\u0142-10. Kolejna by\u0142a formacja pi\u0119ciu bombowc\u00f3w Tu-2. Podczas jej przelotu komentator poda\u0142, \u017ce jeden z samolot\u00f3w prowadzi nowo wyszkolona za\u0142oga w sk\u0142adzie; pilot Zygmunt Michnowski, nawigator Gobis, strzelec Hinc. Za bombowcami Tu-2 lecia\u0142a du\u017ca grupa bombowc\u00f3w Pe-2.<\/p>\n\n\n\n
Kolejny raz szerszej publiczno\u015bci bombowce Tu-2 pokazano na Ok\u0119ciu w dniu 20 sierpnia 1950 roku, z okazji \u015awi\u0119ta Lotnictwa. Tym razem klucz z\u0142o\u017cony z trzech maszyn da\u0142 efektowny pokaz bombardowania pozorowanego celu na lotnisku.<\/p>\n\n\n\n
Samolot Tu-2 nale\u017ca\u0142 do \u015brednich bombowc\u00f3w wykonuj\u0105cych bombardowanie z lotu poziomego dzi\u0119ki precyzyjnym celownikom. Wykonywano na nich z du\u017cym powodzeniem loty w nocy. Poprzednie bombowce, Pe-2 atakowa\u0142y tylko z lotu nurkowego i lata\u0142y wy\u0142\u0105cznie w dzie\u0144. Poniewa\u017c Tu-2 dysponowa\u0142y najwi\u0119kszym zasi\u0119giem w Wojsku Polskim, dlatego zosta\u0142y z powodzeniem wykorzystywane w kluczach rozpoznawczych. Samoloty te trafi\u0142y tak\u017ce do Lotnictwa Marynarki Wojennej.<\/p>\n\n\n\n
Przezbrajanie Polskiego Lotnictwa Wojskowego w samoloty Tu-2 zbieg\u0142o si\u0119 w czasie z wprowadzaniem do \u015bwiatowego lotnictwa samolot\u00f3w z nap\u0119dem turboodrzutowym. Dlatego Polskie Dow\u00f3dztwo Wojskowe postanowi\u0142o wstrzyma\u0107 proces wprowadzania kolejnych samolot\u00f3w Tu-2. Dlatego lotnictwo bombowe, rozpoznawcze i morskie mia\u0142o r\u00f3wnolegle na uzbrojeniu oba typy bombowc\u00f3w. Ca\u0142kowite przezbrojenie tych jednostek nast\u0105pi\u0142o po wprowadzeniu nowoczesnych bombowc\u00f3w z nap\u0119dem turboodrzutowym I\u0142-28. W\u00f3wczas to z pierwszej linii wycofano i Pe-2 i Tu-2. Sta\u0142o si\u0119 to w 1957 roku.<\/p>\n\n\n\n
W 1956 roku, jeden egzemplarz Tu-2 zosta\u0142 przystosowany do treningu w skokach spadochronowych z u\u017cyciem fotela wyrzucanego za pomoc\u0105 naboju prochowego. Projekt przer\u00f3bki maszyny zosta\u0142 opracowany w Instytucie Technicznym Wojsk Lotniczych. Sama przebudowa\u0142 odby\u0142a si\u0119 w Lotniczych Zak\u0142adach Remontowych. Z samolotu usuni\u0119to g\u00f3rne stanowisko strzelca-radiotelegrafisty ( radiotelegrafisty ), zabudowuj\u0105c w tym miejscu fotel wyrzucany, taki sam jak stosowano w samolotach MiG-15 \/ Lim-1. Samolot by\u0142 u\u017cywany do treningu pilot\u00f3w Wojsk Lotniczych. Publicznie zademonstrowano maszyn\u0119 w dniu 26 sierpnia 1956 roku, na Ok\u0119ciu podczas \u015awi\u0119ta Lotnictwa. Z tego samolotu lec\u0105cego na wysoko\u015bci 1 000 m skoczek do\u015bwiadczalny kpt. Kazimierz Dulla odstrzeli\u0142 fotel, wylatuj\u0105c na nim du\u017cym \u0142ukiem poza samolot. Nast\u0119pnie skoczek od\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 od fotela i wyl\u0105dowa\u0142 na spadochronie. R\u00f3wnie\u017c fotel opad\u0142 na w\u0142asnym spadochronie. Ten specjalny samolot by\u0142 nast\u0119pnie demonstrowany na wystawie statycznej na Ok\u0119ciu do dnia 9 wrze\u015bnia 1956 roku. Samolot ten demonstrowano r\u00f3wnie\u017c w sierpniu 1964 roku, na nieczynnym ju\u017c wojskowym lotnisku Czy\u017cyny. Do dnia dzisiejszego (2007 rok) zachowa\u0142y si\u0119 tylko dwa egzemplarze Tu-2 u\u017cywanych w Lotnictwie Polskim. Pierwszy ten specjalny w Muzeum Lotnictwa w Czy\u017cynach i drugi w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie.<\/p>\n\n\n\n
Nowe bombowce I\u0142-28.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nI\u0142-28 nb 65. 2012 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nW lutym 1951 roku, zosta\u0142 wdro\u017cony do realizacji zmodyfikowany \u201ePlan Zamierze\u0144 Organizacyjnych na lata 1951\u20131952\u201d, zak\u0142adaj\u0105cy mi\u0119dzy innymi dynamiczny wzrost ilo\u015bciowy Wojsk Lotniczych, kt\u00f3re mia\u0142y sformowa\u0107 od podstaw 25 pu\u0142k\u00f3w lotniczych. Jednym z punkt\u00f3w by\u0142 rozw\u00f3j lotnictwa bombowego i wprowadzenie na uzbrojenie samolot\u00f3w z nap\u0119dem turboodrzutowym.<\/p>\n\n\n\n
Podstaw\u0105 prawn\u0105 do realizacji planu by\u0142a wydana przez Ministerstwo Obrony Narodowej Dyrektywa nr 00020 z dnia 21 lutego 1951 roku, na podstawie, kt\u00f3rej opracowano rozkaz MON nr 0036\/Org. z dnia 7 kwietnia 1951 roku, nakazuj\u0105cy Dow\u00f3dcy Wojsk Lotniczych sformowanie do 1 sierpnia 1951 roku, na lotnisku w Malborku 15. DLB (Dywizji Lotnictwa Bombowego) w sk\u0142adzie: 7. i 33. Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego, 68. Kompania \u0141\u0105czno\u015bci i 48. Ruchome Warsztaty Remontowe Lotnictwa. Podstawowym samolotem mia\u0142 sta\u0107 si\u0119 bombowiec Tu-2 o nap\u0119dzie t\u0142okowym.<\/p>\n\n\n\n
Wyb\u00f3r Malborka jako bazy nie by\u0142 przypadkowy. W \u00f3wczesnych realiach dawa\u0142 najdogodniejsz\u0105 pozycj\u0119 do prowadzenia ataku na kierunku p\u00f3\u0142nocno-zachodnim, co by\u0142o zgodne z planami Kremla.<\/p>\n\n\n\n
Dwa pu\u0142ki lotnictwa bombowego to jednak by\u0142o za ma\u0142o. Wprowadzenie do realizacji \u201ePlanu zamierze\u0144 organizacyjnych na lata 1951\u20131952\u201d spowodowa\u0142o opracowanie rozkazu MON nr 0096\/Org z 11 grudniu 1951 roku, na mocy, kt\u00f3rego Minister Obrony Narodowej poleci\u0142 Dow\u00f3dcy Wojsk Lotniczych wprowadzi\u0107 now\u0105 organizacj\u0119 15. DLB, powi\u0119kszon\u0105 o nowy 35. Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego. Nowy pu\u0142k mia\u0142 by\u0107 sformowany do dnia 1 grudnia 1952 roku, na lotnisku Inowroc\u0142aw. G\u0142\u00f3wnym wykonawc\u0105 rozkazu sformowania 35. PLB by\u0142 dow\u00f3dca 15. DLB.<\/p>\n\n\n\n
W tym czasie, zapad\u0142a decyzja o kupieniu samolot\u00f3w bombowych I\u0142-28 z nap\u0119dem turboodrzutowym, co wi\u0105za\u0142o si\u0119 ze wstrzymaniem dostaw samolot\u00f3w Tu-2, o czym napisali\u015bmy powy\u017cej. W dywizji poczyniono pierwsze przygotowania. Pierwsze analizy wykaza\u0142y, \u017ce samoloty odrzutowe I\u0142-28 mog\u0142y by\u0107 u\u017cytkowane tylko z lotnisk o odpowiednim standardzie. Lotnisko w Malborku nie spe\u0142nia\u0142o tych wymog\u00f3w g\u0142\u00f3wnie ze wzgl\u0119du na brak odpowiedniego pasa betonowego i dr\u00f3g ko\u0142owania.<\/p>\n\n\n\n
W tej sytuacji w dniach 3\u20134 kwietnia 1952 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie ca\u0142ej 15. DLB na nowe lotnisko w Bydgoszczy. Lotnisko to posiada\u0142o betonowy pas startowy i drogi ko\u0142owania. By\u0142o wi\u0119ksze i dysponowa\u0142o lepszym zapleczem. Doskonale nadawa\u0142o si\u0119 na przyj\u0119cie nowego typu bombowc\u00f3w. Przez ca\u0142y 1952 rok, w 15. DLB na lotnisku w Bydgoszczy czyniono intensywne przygotowania do przyj\u0119cia nowej techniki w postaci bombowc\u00f3w I\u0142-28. Bydgoszcz sta\u0142a si\u0119 centraln\u0105 baz\u0119 przezbrajania i przeszkalania lotnictwa bombowego.<\/p>\n\n\n\n
Pierwszy publiczny pokaz bombowca I\u0142-28 w locie odby\u0142 si\u0119 w dniu 20 lipca 1952 roku, z okazji \u015awi\u0119ta 22-Lipca, podczas pokaz\u00f3w na lotnisku Ok\u0119cie. Wed\u0142ug dost\u0119pnych informacji by\u0142 to samolot pilotowany przez za\u0142og\u0119 sowieck\u0105, z\u0142o\u017con\u0105 z instruktor\u00f3w, kt\u00f3rzy przybyli po to, aby przeszkala\u0107 Polskich Pilot\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Jesieni\u0105 1952 roku, przyst\u0105piono do przeszkolenia teoretycznego wydzielonego personelu lataj\u0105cego i technicznego. Natomiast w dniu 31 pa\u017adziernika 1952 roku, na lotnisku w Bydgoszczy wyl\u0105dowa\u0142a pierwsza partia 8 odrzutowych bombowc\u00f3w I\u0142-28. Jednocze\u015bnie sprowadzono grup\u0119 instruktor\u00f3w sowieckich z jednostek bazuj\u0105cych na terytorium NRD i z CCCP.<\/p>\n\n\n\n
Samoloty by\u0142y fabrycznie nowe. Pozostawiono je w barwie naturalnego duraluminium. Szachownice naniesiono na usterzenie pionowe, tyln\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 kad\u0142uba i skrzyd\u0142a. Numery burtowe (boczne) malowano zgodnie z normami sowieckimi. Samoloty otrzymywa\u0142y kolejne numery porz\u0105dkowe, niezwi\u0105zane z numerami seryjnymi. I tak; 7 PLB \u2013 numery od 1 do 20, 33 PLB \u2013 od 21 do 40, 35 PLM \u2013 ( od 1954r., kiedy to zacz\u0105\u0142 na stan przyjmowa\u0107 samoloty I\u0142-28 ) od 40 do 60. Co najwa\u017cniejsze numery by\u0142y w r\u00f3\u017cnych kolorach zale\u017cnych od przynale\u017cno\u015bci do danego pu\u0142ku. I tak; 7 PLB mia\u0142 numery burtowe w kolorze czerwonym, 33 PLB \u2013 w kolorze niebieskim, 35 PLB \u2013 w kolorze ciemno-\u017c\u00f3\u0142tym z granatow\u0105 obw\u00f3dk\u0105. Uprzedzaj\u0105c fakty zaznacz\u0119, \u017ce z up\u0142ywem lat, w miar\u0119 przekazywania samolot\u00f3w do innych jednostek ( 21. SPLR \u2013 samodzielny pu\u0142k lotnictwa rozpoznawczego, 15. SELR MW \u2013 samodzielna eskadra lotnictwa rozpoznawczego marynarki wojennej, OSL-4 w D\u0119blinie, 19. LEH \u2013 lotnicza eskadra holownicza ), odst\u0105piono od zasady uporz\u0105dkowanych numer\u00f3w w eskadrach. Np. w 35 PLB wprowadzono kolejne numery taktyczne z serii \u201e60\u201d, \u201e70\u201d i \u201e80\u201d. Samoloty szkolne UI\u0142-28 otrzyma\u0142y tak\u017ce kolejne numery porz\u0105dkowe poprzedzone liter\u0105 S, natomiast rozpoznawcze I\u0142-28 R kolejne numery porz\u0105dkowe poprzedzone zerem. Oczywi\u015bcie zdarza\u0142y si\u0119 wyj\u0105tki.<\/p>\n\n\n\n
W celu zabezpieczenia w\u0142a\u015bciwego przeszkalania polskiego personelu w dniu 11 grudnia 1952 roku, na lotnisku w Bydgoszczy wyl\u0105dowa\u0142 pierwszy szkolno-bojowy UI\u0142-28 (nr fabryczny 64204). Opr\u00f3cz tego dostarczono kolejnych 6 egzemplarzy bojowych I\u0142-28. W sumie na koniec 1952 roku, 15. DLB mia\u0142a na stanie ju\u017c 14 bojowych I\u0142-28 oraz 1 szkolny UI\u0142-28, a w sk\u0142adzie 15. DLB by\u0142y trzy pu\u0142ki; 7 PLB, 33 PLB, 35 PLB.<\/p>\n\n\n\n
Do ko\u0144ca wrze\u015bnia 1952 roku, wy\u017cej wymieniony sk\u0142ad realizowa\u0142 g\u0142\u00f3wne zadanie formowania i rozbudowy struktur, stanu osobowego pu\u0142ku. W dniu 1 pa\u017adziernika 1952 roku, dow\u00f3dca 35. PLB wyda\u0142 pierwszy rozkaz pu\u0142kowy, w kt\u00f3rym czytamy: Rozkazuj\u0119 przebazowa\u0107 35. PLB w dw\u00f3ch rzutach z w\u0119z\u0142a lotniskowego Bydgoszcz na w\u0119ze\u0142 lotniskowy Inowroc\u0142aw. Termin przebazowania rzut\u00f3w naziemnych ( kolejowego i samochodowego ) wyznaczono na 5 pa\u017adziernika 1952 rok. Na komendanta rzutu kolejowego wyznaczono porucznika J\u00f3zefa Pomianowskiego. Transportem samochodowym dowodzi\u0142 podporucznik Jan Wojciechowski. W rzucie bojowym drog\u0105 powietrzn\u0105 przebazowano 9 samolot\u00f3w, w tym: siedem samolot\u00f3w bombowych Pe-2 FT, jeden szkolno-bojowy UPe-2 oraz jeden szkolno-treningowy Po-2.<\/p>\n\n\n\n
Z tych dokument\u00f3w wynika, \u017ce 35. PLB przej\u0105\u0142 wszystkie t\u0142okowe bombowce dywizji, natomiast nowoczesne I\u0142-28 przejmowa\u0142y 7. PLB i 33. PLB. Wraz z przyj\u0119ciem przez jednostki 15. DLB pierwszych samolot\u00f3w odrzutowych I\u0142-28 i UI\u0142-28, do 35. PLB przekazano ze stanu 7. i 33. PLB kolejn\u0105 parti\u0119 t\u0142okowych samolot\u00f3w: trzy Tu-2, trzy Pe-2 FT , jeden UPe-2 i jeden Po-2. W ten spos\u00f3b konto 35. PLB powi\u0119kszy\u0142o si\u0119 do 17 samolot\u00f3w, w tym: 13 bojowych, 2 szkolno-bojowe i 2 szkolno-treningowe.<\/p>\n\n\n\n
Ulokowanie 35. PLB w Inowroc\u0142awiu by\u0142o celowym rozwi\u0105zaniem. Co prawda lotnisko dysponowa\u0142o tyko trawiastym polem wzlotu, ale to nie przeszkadza\u0142o w eksploatacji bombowc\u00f3w t\u0142okowych.<\/p>\n\n\n\n
Pocz\u0105tek 1953 roku, by\u0142 intensywnym okresem szkolenia na nowym sprz\u0119cie. Szkolenie przebiega\u0142o szybko i bez wi\u0119kszych zak\u0142\u00f3ce\u0144. Do Bydgoszczy przybywa\u0142y kolejne samoloty I\u0142-28. Pilotami nowych bombowc\u00f3w zostawali zwykle piloci bombowc\u00f3w typu Pe-2 lub Tu-2. Co ciekawe pomimo zupe\u0142nie innego nap\u0119du przeszkalanie nie nastr\u0119cza\u0142o wi\u0119kszych problem\u00f3w. Zwykle ju\u017c po kilku lotach na wersji UI\u0142-28 pilot m\u00f3g\u0142 wykona\u0107 lot samodzielny.<\/p>\n\n\n\n
Dow\u00f3dztwo Wojsk Lotniczych zacz\u0119\u0142o rozwa\u017ca\u0107 przeniesienie 7. PLB na miejsce sta\u0142ego bazowania na p\u00f3\u0142nocy kraju, lecz po uprowadzeniu na wysp\u0119 Bornholm samolotu MiG-15 bis ze S\u0142upska, ( a w dwa miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej kolejnego MiG-15 bis ), zapad\u0142a decyzja o pozostawieniu nowoczesnych I\u0142-28 w g\u0142\u0119bi kraju. G\u0142\u00f3wne si\u0142y 15. DLB w postaci 7. PLB i 33. PLB przebazowano w dniu 8.04.1953 roku, z Bydgoszczy do Warszawy ( Bemowo ). Bydgoszcz pozosta\u0142a centraln\u0105 baz\u0105 bombowc\u00f3w I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
Jednak kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej zdecydowano o nowej dyslokacji jednostek bombowych. 35. PLB przebazowano z Inowroc\u0142awia na lotnisko w Przasnyszu, a 7. PLB i 33. PLB z Bemowa do Modlina. Dok\u0142adnie po p\u00f3\u0142 roku, w dniu 8 pa\u017adziernika 1953 roku, oba pu\u0142ki zosta\u0142y przebazowane na lotnisko Modlin.<\/p>\n\n\n\n
Rok 1953 charakteryzowa\u0142 si\u0119 bardzo intensywnym szkoleniem wszystkich za\u0142\u00f3g 15. DLB. \u015awiadczy o tym liczba wylatanych godzin. Na przyk\u0142ad 35. PLB osi\u0105gn\u0105\u0142 nalot w powietrzu w wysoko\u015bci 922,41 godzin, w tym: na samolotach bojowych \u2013 550,39 godz; na samolotach szkolno-bojowych \u2013 60,53 godz; na samolotach szkolnych \u2013 311,09 godz.<\/p>\n\n\n\n
1954 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nCa\u0142y 1954 rok, za\u0142ogi samolot\u00f3w I\u0142-28 zgromadzone na lotnisku w Modlinie, kontynuowa\u0142y szkolenie w zakresie lot\u00f3w dziennych indywidualnych i w ugrupowaniach oraz bombardowaniu.<\/p>\n\n\n\n
Ju\u017c wiosn\u0105 1954 roku, zapad\u0142a decyzja o pierwszym publicznym pokazie samolot\u00f3w I\u0142-28 w locie. Nast\u0105pi\u0142o to w dniu 22 lipca 1954 roku, podczas defilady nad Katowicami ( w tym czasie nazwanym Stalinogrodem ). W defiladzie wzi\u0119\u0142y udzia\u0142 za\u0142ogi z 7. PLB i 33. PLB na samolotach I\u0142-28. Samoloty te poprzedza\u0142 dow\u00f3dca 35. PLB mjr pil. Kazimierz Wierzbicki na samolocie Tu-2.<\/p>\n\n\n\n
W po\u0142owie 1954 roku, przyszed\u0142 czas na przeszkolenie ostatniego pu\u0142ku 15. DLB, czyli 35. PLB na nowe bombowce I\u0142-28. Zgodnie z rozkazem Dow\u00f3dcy WL w zwi\u0105zku z rozpocz\u0119ciem przeszkolenia na nowy sprz\u0119t, 35. PLB w dniach 20\u201322 maja 1954 roku, mia\u0142 si\u0119 przebazowa\u0107 z Przasnysza na lotnisko Modlin. Poniewa\u017c pu\u0142k mia\u0142 przyj\u0105\u0107 w Modlinie odrzutowe I\u0142-28, na lotnisku w Przasnyszu pozostawiono posiadane Pe-2 FT, kt\u00f3re przeznaczono do kasacji. Dwie za\u0142ogi, kt\u00f3re przebywa\u0142y na zgrupowaniu poligonowym w \u015awidwinie lata\u0142y na Tu-2 ( nr takt. 05, 08 ), kt\u00f3re 11 czerwca 1954 roku, przekazano formuj\u0105cemu si\u0119 kluczowi holowniczemu ( zarz\u0105dzenie szefa Sztabu Generalnego WP nr 0138\/Org. ). Tak, wi\u0119c, do Modlina rzutem powietrznym przebazowano tylko trzy posiadane jeszcze samoloty CSS-13.<\/p>\n\n\n\n
Do ko\u0144ca maja 1954 roku, na lotnisku w Modlinie personel 35. PLB przygotowywa\u0142 baz\u0119 koszarow\u0105 i szkoleniow\u0105. Jednocze\u015bnie wyselekcjonowano i zakwalifikowano personel lataj\u0105cy i techniczny do przeszkolenia na odrzutowe I\u0142-28. Tak wi\u0119c na lotnisku w Modlinie znalaz\u0142y si\u0119 wszystkie trzy Pu\u0142ki Bombowe stanowi\u0105ce 15 DLB.<\/p>\n\n\n\n
W dniu 6 czerwca 1954 roku, na stan 35. PLB przyj\u0119to pierwsze dwa I\u0142-28, kt\u00f3re intensywnie wykorzystywano do zaj\u0119\u0107 szkolenia teoretycznego. W dniu 25 wrze\u015bnia 1954 roku, pierwsza za\u0142oga 35. PLB pod dow\u00f3dztwem mjr. pil. J\u00f3zefa Ostrowskiego wykona\u0142a samodzielny lot na I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
Podczas odprawy rocznej w dywizji og\u0142oszono wyniki wsp\u00f3\u0142zawodnictwa; I-miejsce 7 PLB, II-miejsce 35 PLB, III-miejsce 33 PLB.<\/p>\n\n\n\n
W dniu 15.10.1954 roku, na stanie 7. PLB by\u0142o: 27 samolot\u00f3w r\u00f3\u017cnych typ\u00f3w, w tym: 20 samolot\u00f3w bombowych I\u0142-28, 3 samoloty szkolno-bojowe UI\u0142-28 i 4 szkolne CSS-13.<\/p>\n\n\n\n
1955 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW po\u0142owie czerwca 1955 roku, dow\u00f3dca dywizji otrzyma\u0142 rozkaz wystawienia samolot\u00f3w I\u0142-28 do defilady nad Warszaw\u0105, w dniu 22.07.1955 roku. Samoloty I\u0142-28 mia\u0142y by\u0107 zademonstrowane w trzech ugrupowaniach. Pierwsze ugrupowanie mia\u0142 wystawi\u0107 7. PLB ( 15 samolot\u00f3w I\u0142-28 ), drugie 33. PLB, trzecie 35. PLB ( 9 samolot\u00f3w I\u0142-28 ) razem z 21. SPLR ( samodzielny pu\u0142k lotnictwa rozpoznawczego, 6 samolot\u00f3w I\u0142-28 ). Treningi pocz\u0105tkowo prowadzono w sk\u0142adach kluczy, p\u00f3\u017aniej ju\u017c w ugrupowaniu ca\u0142o\u015bci rzutu bombowego.<\/p>\n\n\n\n
Za\u0142ogi na defilad\u0119 startowa\u0142y i l\u0105dowa\u0142y na lotnisku Modlin, a kolejno\u015b\u0107 startu by\u0142a nast\u0119puj\u0105ca: 1. lider defilady w asy\u015bcie dw\u00f3ch my\u015bliwc\u00f3w, 2. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. A. Kwiatkowskiego, 3. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. J. W\u00f3jcika, 4. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. J. Ostrowskiego.<\/p>\n\n\n\n
Rankiem 22 lipca 1955 roku, na lotnisku zosta\u0142y ustawione samoloty w kolejno\u015bci do startu. Systematycznie co 30 sekund startowa\u0142y kolejne za\u0142ogi, by po zbi\u00f3rce w powietrzu uda\u0107 si\u0119 na wyznaczon\u0105 tras\u0119. Na pierwszym odcinku: Modlin-G\u0105bin formowano ca\u0142\u0105 kolumn\u0119 dywizji, by po zakr\u0119cie o 18;00 powr\u00f3ci\u0107 nad Modlin, tam wykonywano manewr na drog\u0119 bojow\u0105 i od Nasielska drog\u0105 bojow\u0105 nad Warszaw\u0119. Przelot nad trybun\u0105 honorow\u0105 odby\u0142 si\u0119 zgodnie z planem. Po przelocie nad Warszaw\u0105 po kilku minutach skr\u0119t w prawo nad Otwock, gdzie nast\u0119powa\u0142o rozpuszczenie kolumny, a nad Modlinem poszczeg\u00f3lnych za\u0142\u00f3g. Defilada by\u0142a dobrym sprawdzianem poziomu wyszkolenia za\u0142\u00f3g dywizji.<\/p>\n\n\n\n
Kolejny rok zako\u0144czy\u0142 si\u0119 wysok\u0105 ocen\u0105 dywizji. We wsp\u00f3\u0142zawodnictwie powt\u00f3rzy\u0142a si\u0119 kolejno\u015b\u0107 z poprzedniego roku. Dodatkowo 7. PLB i 35. PLB zako\u0144czy\u0142 rok bezwypadkowo, co by\u0142o ogromnym sukcesem.<\/p>\n\n\n\n
W 1955 roku, Dywizja zosta\u0142a zobowi\u0105zana do przekazania 12 samolot\u00f3w I\u0142-28, po cztery z ka\u017cdego Pu\u0142ku do tworzonego 21. Samodzielnego Pu\u0142ku Lotnictwa Rozpoznawczego w Sochaczewie. Jako podstawowe samoloty w tym Pu\u0142ku by\u0142y I\u0142-28 R w liczbie 8 maszyn i jeden UI\u0142-28. Swoje 4 samoloty I\u0142-28 7. PLB przekaza\u0142 do 21. SPLR w maju 1955 roku.<\/p>\n\n\n\n
1956 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1956 roku, dywizja otrzyma\u0142a kolejn\u0105 dostaw\u0119 dziewi\u0119ciu I\u0142-28, kt\u00f3re uzupe\u0142ni\u0142y braki po przekazanych samolotach do Sochaczewa. Samoloty rozdzielono po trzy do ka\u017cdego pu\u0142ku. W dniu 17 stycznia 1956 roku, na stan 7. PLB wpisano trzy I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
W maju 1956 roku, do Modlina przyby\u0142a delegacja lotnictwa wojskowego Czechos\u0142owacji z jego dow\u00f3dc\u0105 na czele, zast\u0119pc\u0105 dow\u00f3dcy i doradc\u0105. Go\u015bcie zapoznali si\u0119 z baz\u0105 szkoleniow\u0105, przeznaczeniem i zadaniami dywizji.<\/p>\n\n\n\n
W ko\u0144cu czerwca 1956 roku, wszystkie pu\u0142ki dywizji zosta\u0142y postawione w stan pe\u0142nej gotowo\u015bci bojowej, jednak tego stanu nie utrzymywano d\u0142ugo. Zwi\u0105zane to by\u0142o z niepokojami i strajkiem robotnik\u00f3w, jaki zaistnia\u0142 w Poznaniu (Powstanie Pozna\u0144skie) i w konsekwencji ruchami wojsk Armii Czerwonej.<\/p>\n\n\n\n
Powidz. 1957 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1957 roku, nast\u0105pi\u0142 koniec dostaw samolot\u00f3w I\u0142-28 do Polski. W okresie 1952-1957, kupili\u015bmy \u0142\u0105cznie ; 73 I\u0142-28, 16 UI\u0142-28 ( I\u0142-28 U ) oraz 9 I\u0142-28 R.<\/p>\n\n\n\n
Jednostki w kt\u00f3rych eksploatowano samoloty I\u0142-28; – 15 DLB ( 7 PLB, 33 PLB, 35 PLB ) w Modlinie, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce Powidz, – OSL-4 w D\u0119blinie; kilka sztuk przez kr\u00f3tki okres ( 1953-1957r. ), – 21 SPLR w Sochaczewie; w tym 6 I\u0142-28 R, – 15 SELR w Siemirowicach; w tym 3 I\u0142-28 R, – 19 EH ( eskadra holownicza ) w S\u0142upsku.<\/p>\n\n\n\n
Wraz z nastaniem 1957 roku, na zbi\u00f3rce stanu osobowego 35. PLB dow\u00f3dztwo odczyta\u0142o rozkaz organizacyjny Dow\u00f3dcy WL i OPL OK, w kt\u00f3rym dokonano zmiany przeznaczenia pu\u0142ku z bombowego na szkolno-bojowy. Czyli pu\u0142k otrzyma\u0142 nazw\u0119 35. PLSzk-B, a typowymi pu\u0142kami bombowymi pozosta\u0142 7. PLB i 33. PLB.<\/p>\n\n\n\n
W czerwcu 1957 roku, dow\u00f3dca dywizji otrzyma\u0142 zadanie przygotowania wydzielonych si\u0142 i \u015brodk\u00f3w do pokaz\u00f3w i defilady powietrznej z okazji \u015awi\u0119ta Lotnictwa. W dniu 4 lipca 1957 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie 7. PLB z Modlina na lotnisko Powidz. Powidz sta\u0142 si\u0119 sta\u0142\u0105 baz\u0105 dla 7 PLB. Na lotnisko zgrupowania defiladowego 15 DLB zosta\u0142 wyznaczony Powidz z jego nowym gospodarzem 7 PLB. W dniach 12\u201316 sierpnia 1957 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie wyznaczonych si\u0142 i \u015brodk\u00f3w 35 PLB do Powidza, w celu prowadzenia trening\u00f3w defiladowych. Przelot rzutu bojowego 10 za\u0142\u00f3g + 2 zapasowe odby\u0142 si\u0119 16 sierpnia 1957 roku, po trasie: Modlin-Bar\u0142ogi-Powidz. Ciekawostk\u0105 by\u0142 fakt, i\u017c w\u015br\u00f3d wyznaczonego personelu do defilady znalaz\u0142o si\u0119 sze\u015b\u0107 za\u0142\u00f3g szkolonych.<\/p>\n\n\n\n
Przez trzy tygodnie personel 15 DLB odbywa\u0142 treningi do defilady pocz\u0105tkowo w ugrupowaniach pi\u0119cio-samolotowych klin\u00f3w, a p\u00f3\u017aniej zgrywanie dw\u00f3ch ugrupowa\u0144, ka\u017cde po 25 I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
Defilada odby\u0142a si\u0119 8.09.1957 roku, nad warszawskim lotniskiem Bemowo ( Babice ). Ugrupowanie lotnictwa bombowego prowadzi\u0142 p\u0142k dypl. pil. Julian Pa\u017adzior w asy\u015bcie czterech samolot\u00f3w my\u015bliwskich, pilotowanych przez weteran\u00f3w PSP na Zachodzie. Pierwsze ugrupowanie bombowc\u00f3w ( kolumna klin\u00f3w \u2013 25 I\u0142-28 ) prowadzi\u0142 dow\u00f3dca mjr pil. Jerzy W\u00f3jcik. W tej kolumnie pierwsze trzy kliny ( 15 I\u0142-28 ) pochodzi\u0142y z 7 PLB, nast\u0119pne dwa ( 10 I\u0142-28 ) wystawi\u0142 35 PLB. Druga kolumn\u0119 w ca\u0142o\u015bci reprezentowa\u0142 33 PLB prowadzony przez mjr. pil. Jerzego Adamca.<\/p>\n\n\n\n
Po defiladzie personel 15. DLB zgromadzony na lotnisku w Powidzu odwiedzi\u0142 dow\u00f3dca WL i OPL OK gen. bryg. pil. Jan Frey-Bielecki, kt\u00f3ry podzi\u0119kowa\u0142 wszystkim uczestnikom za doskona\u0142e wykonanie tego trudnego zadania.<\/p>\n\n\n\n
Zaraz po tej defiladzie dywizja otrzyma\u0142a kolejne zadanie wzi\u0119cia udzia\u0142u w pokazach i paradzie nad \u0141odzi\u0105. Jednak 14.09.1957r. ze wzgl\u0119du na s\u0142abe warunki atmosferyczne nad \u0141\u00f3d\u017a polecia\u0142 tylko klucz bombowc\u00f3w pod dow\u00f3dztwem mjr. J\u00f3zefa Czerneckiego. Przelot odby\u0142 si\u0119 po trasie: Modlin-\u0141owicz-Zgierz-\u0141\u00f3d\u017a-Skierniewice-Modlin.<\/p>\n\n\n\n
Kolejn\u0105 prezentacj\u0105 lotnictwa bombowego w wykonaniu za\u0142\u00f3g z 15 DLB by\u0142 udzia\u0142 w wrze\u015bniowych ( 1957r. ) pokazach nad po\u0142udniowymi regionami Polski. W dniu 20 wrze\u015bnia 1957 roku, klucz I\u0142-28 dowodzony przez mjr. J. Czerneckiego przebazowa\u0142 si\u0119 do Mierz\u0119cic, sk\u0105d w dniu 22 wrze\u015bnia 1957 roku, przelecia\u0142 w ramach regionalnej defilady powietrznej nad Krakowem oraz nieco p\u00f3\u017aniej nad Katowicami. Tym razem trasa przelotu wygl\u0105da\u0142a nast\u0119puj\u0105co: Mierz\u0119cice-Tarnowskie G\u00f3ry-Krak\u00f3w-D\u0105browa G\u00f3rnicza-Katowice-Miko\u0142\u00f3w-Mierz\u0119cice.<\/p>\n\n\n\n
Wczesn\u0105 jesieni\u0105 1957 roku, do 7 PLB przyby\u0142a 13 os\u00f3b personelu lataj\u0105cego: 4 pilot\u00f3w, 3 nawigator\u00f3w i 6 strzelc\u00f3w-radiotelegrafist\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
1958 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1958 roku, na wniosek Dow\u00f3dztwa Lotnictwa Operacyjnego kierownictwo MON podj\u0119\u0142o decyzj\u0119 o rozformowaniu 35 PLB, a samoloty nakazano przekaza\u0107 do 7 PLB w Powidzu i do 33 PLB w Modlinie.<\/p>\n\n\n\n
1959 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1959 roku, po raz kolejny zorganizowano z okazji \u015bwi\u0119ta komunistycznego wielk\u0105 defilad\u0119 lotnicz\u0105. Nie mog\u0142o na niej zabrakn\u0105\u0107 tak\u017ce bombowc\u00f3w typu I\u0142-28. Do defilady swoje bombowce wystawi\u0142y wszystkie jednostki dysponuj\u0105ce tymi samolotami. W dniu 22 lipca 1959 roku, zaprezentowano du\u017cy romb z\u0142o\u017cony z 16 samolot\u00f3w I\u0142-28 oraz kolumn\u0119 pi\u0119ciu romb\u00f3w po 4 samoloty. \u0141\u0105cznie w powietrzu pokazano 36 I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
7 PLRO (Pu\u0142k Lotniczy Rozpoznania Operacyjnego) w Powidzu. 1960 rok. I\u0142-28 E.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nNa pocz\u0105tku lat 60. I\u0142-28 przestawa\u0142y ju\u017c odpowiada\u0107 wymaganiom stawianym samolotom bombowym i przeznaczono je do zada\u0144 rozpoznawczych. Jednostki bombowe przekszta\u0142cono w pu\u0142ki rozpoznawcze. I tak 7 PLB i 33 PLB zmieni\u0142y swoje nazwy na pu\u0142ki lotnictwa rozpoznania operacyjnego, a numeracja pozosta\u0142a bez zmian. W po\u0142owie lat 60. zakupiono w ZSRS komplety aparatury walki elektronicznej i 10 polskich I\u0142-28 przerobiono na samoloty WRE oznaczane I\u0142-28 E. Ka\u017cdy komplet wyposa\u017cony by\u0142 w stacj\u0119 rozpoznania radiotechnicznego SRS-2 lub SRS-3 oraz stacj\u0119 aktywnych zak\u0142\u00f3ce\u0144 elektronicznych SPS-2 lub wyrzutnik ci\u0119tej folii metalizowanej ASO-28 ( popularna \u201esieczkarnia\u201d ).<\/p>\n\n\n\n
I\u0142-28 E s\u0142u\u017cy\u0142y w 7 PLRO ( pu\u0142ku lotnictwa rozpoznania operacyjnego ) w Powidzu. Ju\u017c od lat 60. poszukiwano nast\u0119pcy samolotu I\u0142-28. Rozwa\u017cano zakup nadd\u017awi\u0119kowych Jak-27, a p\u00f3\u017aniej Jak-28, ale dok\u0142adniejsze analizy pokazywa\u0142y, \u017ce nie mia\u0142y one znacz\u0105cej przewagi nad I\u0142-28. Dopiero w 1974 roku, polskie lotnictwo wojskowe doczeka\u0142o si\u0119 nast\u0119pcy I\u0142-28. By\u0142 nim samolot my\u015bliwsko-bombowy Su-20.<\/p>\n\n\n\n
W 60-latach pu\u0142k zmienia nazw\u0119 z 7 Pu\u0142k Lotniczy Rozpoznania Operacyjnego na 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego.<\/p>\n\n\n\n
W 1966 roku, z okazji 1000-Lecia Pa\u0144stwa Polskiego samoloty I\u0142-28 w liczbie 33 sztuk utworzy\u0142y szyk-stylizowanego \u201eOr\u0142a\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Su-20 na wyposa\u017ceniu 7. PLB-R. 1974 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nSu-20 nb 6183. 2022 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nZ pocz\u0105tkiem 70-lat bombowce I\u0142-28 by\u0142y typem ju\u017c bardzo przestarza\u0142ym. Na dodatek nie by\u0142o widok\u00f3w na nabycie nowego typu samolotu bombowego. \u201eWielki brat\u201d zaoferowa\u0142 tylko samoloty my\u015bliwsko-bombowe.<\/p>\n\n\n\n
W pierwszych dniach 1974 roku, do Krasnodaru wyjecha\u0142a grupa pilot\u00f3w i technik\u00f3w celem przeszkolenia na nowy typ samolotu. W\u015br\u00f3d pilot\u00f3w byli mjr pilot Maciej Paszkowski \u2013 dow\u00f3dca 7. Pu\u0142ku Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego z Powidza w latach 1974-1975r., podporucznik pilot Bogdan Lis. To oni jako pierwsi wykonali samodzielne loty na Su-20 w Krasnodarze. Z powodu z\u0142ych warunk\u00f3w pogodowych szkolenie przeci\u0105ga\u0142o si\u0119. W czasie tego szkolenia podczas lotu na Su-20 zgin\u0105\u0142 kpt. pil. Tadeusz Ko\u0142odziejczyk.<\/p>\n\n\n\n
Pierwsze 6 egzemplarzy Su-20 dostarczono Polsce w 1974r. W dniu 26.04.1974r. wyl\u0105dowa\u0142y one na lotnisku w Powidzu. Samoloty te otrzyma\u0142y numery burtowe od 01 do 06, malowane kolorem czerwonym. Oczywi\u015bcie to je pokazano publiczno\u015bci podczas defilady w Warszawie 22.07.1974r. Pozosta\u0142e samoloty otrzymali\u015bmy dopiero w 1976r. \u0141\u0105cznie kupiono 25 sztuk. Nie kupowali\u015bmy wersji szkolno-bojowej, gdy\u017c w tej roli nadal wyst\u0119powa\u0142y Su-7 U.<\/p>\n\n\n\n
Niestety jeszcze przed zrealizowaniem zasadniczej dostawy 3.02.1976r. tracimy pierwszy samolot Su-20. Strata bolesna, poniewa\u017c zgin\u0105\u0142 kolejny lotnik, mjr ( kpt. ) pil. Jerzy Doliniec. Przyczyn\u0105 by\u0142a usterka techniczna sprz\u0119tu. Nast\u0105pi\u0142a awaria silnika i problemy z agregatami. Dlatego w miejsce utraconego samolotu producent dostarczy\u0142 nowy ( 1977r. ). Samolot otrzymali\u015bmy w dniu 12.02.1977r.. Otrzyma\u0142 on nb 7125.<\/p>\n\n\n\n
W Polsce samoloty Su-20 sta\u0142y si\u0119 maszynami podw\u00f3jnego przeznaczenia. Z jednej strony mog\u0142y skutecznie wykonywa\u0107 atak na obiekty przeciwnika w g\u0142\u0119bi, z drugiej strony prowadzi\u0107 aktywne rozpoznanie foto i radioelektroniczne w dzie\u0144 i w nocy. To drugie przy u\u017cyciu zasobnika podwieszanego typu KKR-1. Zasobniki dotar\u0142y do Polski w okresie p\u00f3\u017aniejszym. Nie nale\u017cy zapomina\u0107, \u017ce Su-20 u\u017cywany w Polsce by\u0142 r\u00f3wnie\u017c potencjalnym nosicielem taktycznej broni j\u0105drowej.<\/p>\n\n\n\n
Samoloty pierwsze wsp\u00f3lne \u0107wiczenia odby\u0142y w 1976 roku, podczas manewr\u00f3w \u201eTarcza-76\u201d. Samoloty Su-20 przez ca\u0142y okres s\u0142u\u017cby w Polsce by\u0142y tak\u017ce eksploatowane z DOL ( drogowe odcinki lotniskowe ).<\/p>\n\n\n\n
W 80-latach trzykrotnie piloci nara\u017caj\u0105c w\u0142asne \u017cycie uratowali samoloty Su-20. W dniu 17 maja 1984 roku, kpt pil. Andrzej Pawul w powietrzu zderzy\u0142 si\u0119 z bocianem. Maj\u0105c twarz poranion\u0105 od\u0142amkami szk\u0142a i ograniczon\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 widzenia bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0142 w Powidzu. W dniu 4 wrze\u015bnia 1985 roku, kpt. pil. Krzysztof Ryniecki po odpaleniu ci\u0119\u017ckiego pocisku S-24, nast\u0105pi\u0142 pompa\u017c silnika i silnik zgas\u0142. Pomimo ma\u0142ej wysoko\u015bci pilotowi uda\u0142o si\u0119 ponownie uruchomi\u0107 silnik i bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0107. W 1988 roku, maszyna majora pilota Krzysztofa Krzysztoforskiego zosta\u0142 trafiona piorunem. Zgas\u0142 silnik. Pilot ponownie uruchomi\u0142 silnik i bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Informacja z dnia 16 pa\u017adziernika 1990 roku, z pokazu samolot\u00f3w Su-20 i Su-22 szwedzkim oficerom. Su-20 u\u017cytkowane w Polsce maj\u0105 doskona\u0142e parametry l\u0105dowania. Mistrzem kr\u00f3tkiego l\u0105dowania jest kapitan Bogdan Juczyk. Przed przyziemieniem, na wysoko\u015bci 2 m pilot wypuszcza spadochron hamuj\u0105cy. Zmierzona droga dobiegu wynosi zaledwie 350 m ! W tym czasie, ameryka\u0144skie pr\u00f3by samolotu F-15 S \/ MTD da\u0142y wynik 450 m bez spadochronu hamuj\u0105cego, a 380 m ze sposobem stosowanym w Polsce. Masa Su-20 podchodz\u0105cego do l\u0105dowania wynosi 11 000 kg, a F-15 S \/ MTD – 13 000 kg.<\/p>\n\n\n\n
Koniec s\u0142u\u017cby Su-20.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW po\u0142owie 90-lat liczba maszyn zacz\u0119\u0142a gwa\u0142townie male\u0107. Samoloty wykrusza\u0142y si\u0119 z powodu ko\u0144czenia si\u0119 resurs\u00f3w p\u0142atowc\u00f3w. Kres eksploatacji dobieg\u0142 w lutym 1997 roku, kiedy to ostatnie maszyny przebazowano do Bydgoszczy na kilkumiesi\u0119czn\u0105 konserwacj\u0119 (?), a nast\u0119pnie rozbi\u00f3rk\u0119. Ostatnie samoloty skre\u015blono ze stanu w 1998 roku.<\/p>\n\n\n\n
Su-22 na stanie 7 PLB-R. 1984 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nSu-22 M4K nb 9410. 2012 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nKolejne nowe wersje samolot\u00f3w bojowych pojawi\u0142y si\u0119 w Powidzu w 1984 roku, w postaci my\u015bliwsko-bombowo-rozpoznawczych Su-22 M 4 \/ Su-22 UM 3 K. By\u0142o to spowodowane decyzj\u0105, \u017ce stan Pu\u0142ku nale\u017cy uzupe\u0142ni\u0107 do trzech pe\u0142nych Eskadr.<\/p>\n\n\n\n
Lotnisko w Powidzu zosta\u0142o przygotowane do przyj\u0119cia nowych samolot\u00f3w. W okresie sierpie\u0144 -pa\u017adziernik 1984 roku do Powidza na pok\u0142adach samolot\u00f3w I\u0142-76 i An-12\/22 dostarczono pierwsze 13 samolot\u00f3w. By\u0142o to 7 maszyn Su-22 M 4 ( nb 3005, 3212, 3213, 3908-3911) i 6 szkolno-bojowych Su-22 UM 3 K (104, 305-308, 509). Wszystkie samoloty wesz\u0142y w sk\u0142ad 6. PLM-B w Pile. W sierpniu 1985 roku, swoje pierwsze Su-22 otrzyma\u0142 40. PLM-B ze \u015awidwina, a w maju 1986 roku, trzecia eskadra 7. PLB-R ( pu\u0142ku lotnictwa bombowo-rozpoznawczego ) z Powidza ( pocz\u0105tkowo eskadra ta mia\u0142a wchodzi\u0107 w sk\u0142ad 8 PLM-B w Miros\u0142awcu ).<\/p>\n\n\n\n
Dostarczane samoloty by\u0142y fabrycznie nowe i znajdowa\u0142y si\u0119 w skrzyniach. Ich monta\u017cu dokonywali sami sowieci i oni tak\u017ce wykonywali obloty. Sowiecka grupa fabryczna by\u0142a kierowana przez Aleksandra Kaczegarowa. Dopiero po oblotach samoloty przekazywano stronie Polskiej. Za odbi\u00f3r samolot\u00f3w przez Wojsko Polskie by\u0142 odpowiedzialny kpt. Andrzej Rujner, kt\u00f3ry mia\u0142 pe\u0142nomocnictwo otrzymane od Ministra Handlu Zagranicznego. Prawdopodobnie pierwszego polskiego Su-22 M 4 sowieci w Powidzu oblatali w dniu 5 maja 1984 roku. \u017bywotno\u015b\u0107 techniczna Polskich Su-22 w okresie pokoju wynosi\u0142a 20-25 lat.<\/p>\n\n\n\n
Rozformowanie 7. PLB-R. 1999 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nZ ko\u0144cem 90-lat nast\u0105pi\u0142o rozformowanie 7. PLB-R. By\u0142o to zwi\u0105zane ze wst\u0105pieniem Polski do NATO i przej\u015bciem na system Baz Lotniczych i Eskadr Lotniczych. Na podstawie zarz\u0105dzenia Ministra Obrony Narodowej Nr PF-74\/Org z dnia 15 lipca 1999 roku i Rozkazu Szefa Sztabu Generalnego Wojska polskiego Nr 083\/Org z dnia 9 sierpnia 1999 roku, powo\u0142ano do \u017cycia 7. Eskadr\u0119 Lotnictwa Taktycznego na bazie 7. PLB-R o profilu my\u015bliwsko-bombowym z wydzieleniem jej do Si\u0142 Szybkiego Reagowania NATO.<\/p>\n\n\n\n
Lotnisko Powidz.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nLotnisko w Powidzu. 2007 rok<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nLotnisko w Powidzu nale\u017cy do najwi\u0119kszych lotnisk woskowych w Polsce. Ma wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne 52 22 N, 17 51 E i le\u017cy na wysoko\u015bci 113 m npm. Dysponuje dwoma pasami startowymi r\u00f3wnoleg\u0142ymi do siebie. G\u0142\u00f3wny pas startowy o wymiarach 3 525 m x 60 m. Ma orientacj\u0119 11\/29.<\/p>\n\n\n\n
Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Powidz 2007-12-16 7 Samodzielny Pu\u0142k Lotniczy Bombowc\u00f3w Nurkuj\u0105cych. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego. Powidz. 22.01.1946r. – 15.07.1999r. 7 Pu\u0142k to by\u0142a jednostka wojskowa, kt\u00f3ra nie mia\u0142a swoich korzeni w CCCP. Pu\u0142k zosta\u0142 powo\u0142any do istnienia na podstawie rozkazu Nr 019 z dnia 22 stycznia 1946 roku, Naczelnego Dow\u00f3dcy Wojska Polskiego i otrzyma\u0142 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":7271,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"class_list":["post-7267","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-jednostki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7267"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7277,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions\/7277"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/7271"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7267"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7267"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7267"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
7 Pu\u0142k to by\u0142a jednostka wojskowa, kt\u00f3ra nie mia\u0142a swoich korzeni w CCCP. Pu\u0142k zosta\u0142 powo\u0142any do istnienia na podstawie rozkazu Nr 019 z dnia 22 stycznia 1946 roku, Naczelnego Dow\u00f3dcy Wojska Polskiego i otrzyma\u0142 nazw\u0119 7. Samodzielny Pu\u0142k Lotniczy Bombowc\u00f3w Nurkuj\u0105cych. Dzia\u0142o to si\u0119 w okresie pierwszej wielkiej reorganizacji Wojska Polskiego, po drugiej wojnie \u015bwiatowej. Na miejsce stacjonowania nowego Pu\u0142ku zosta\u0142a wyznaczona Le\u017anica Wielka ko\u0142o \u0141\u0119czycy. Pierwszym Polskim dow\u00f3dc\u0105 zosta\u0142 mjr pilot Szczepan \u015acibior. W pocz\u0105tkowym okresie jednostka by\u0142a wielokrotnie przenoszona (przebazowywana). I tak kolejno; – Pozna\u0144-\u0141awica 12.04.1947r.-23.10.1950r., – Malbork 24.10.1950r.-3.04.1952r., – Bydgoszcz 4.04.1952r.-7.04.1953r., – Warszawa-Bemowo 8.04.1953r.-7.10.1953r., – Modlin 8.10.1953r.-3.07.1957r., – Powidz 4.07.1957r.-na sta\u0142e do 15.07.1999r., do reorganizacji.<\/p>\n\n\n\n
Pe-2 w 7. Samodzielnym Pu\u0142ku Lotniczym Bombowc\u00f3w Nurkuj\u0105cych.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nPe-2. 2012 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nPierwszym podstawowym samolotem eksploatowanym przez 7. Pu\u0142k, przez okres ponad czterech lat, by\u0142 bombowiec nurkuj\u0105cy Pe-2. By\u0142y to samoloty wyprodukowane podczas drugiej wojny \u015bwiatowej. Na uzbrojenie Polski trafi\u0142a g\u0142\u00f3wnie wersja Pe-2 FT opracowana w 1942 roku. W dniu 1 wrze\u015bnia 1949 roku, 7. Pu\u0142k mia\u0142 na stanie; – 40 samolot\u00f3w Pe-2, – 4 samoloty UPo-2, – 9 samolot\u00f3w Po-2 \/ CSS ( Polska wersja Po-2 ).<\/p>\n\n\n\n
Tu-2 w Lotnictwie Polskim.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nModel Tu-2. 2022 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nZ ko\u0144cem 1949 roku, zapad\u0142y decyzje o nabyciu na uzbrojenie jedynej Polskiej Jednostki Bombowej nowych samolot\u00f3w bombowych typu Tu-2. By\u0142a to konstrukcja prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c przestarza\u0142a. Na dow\u00f3d podamy, \u017ce jego produkcj\u0119 zako\u0144czono w 1948 roku, po zbudowaniu 2 527 maszyn.<\/p>\n\n\n\n
Pierwsze samoloty bombowe Tu-2 pojawi\u0142y si\u0119 w Polsce w styczniu 1950 roku. Jako pierwszy zosta\u0142 przeszkolony personel kierowniczy 7. PLB; dow\u00f3dca jednostki, jego zast\u0119pca do spraw pilota\u017cu oraz dow\u00f3dcy eskadr i ich zast\u0119pcy. W tym czasie, dostarczono kolejn\u0105 parti\u0119 samolot\u00f3w Tu-2, a w par\u0119 tygodni p\u00f3\u017aniej kolejne maszyny. Te samoloty pozwoli\u0142y na przezbrojenie 1. Eskadry z samolot\u00f3w Pe-2 na samoloty Tu-2.<\/p>\n\n\n\n
Szkolenie prowadzono na specjalnie przystosowanym samolocie Tu-2, wyposa\u017conym w dwa zestawy sterownic. Na miejscu pilota siedzia\u0142 ucze\u0144, a na miejscu nawigatora instruktor. Kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej jednostka otrzyma\u0142a samolot przej\u015bciowy Suchoj UTB-2 s\u0142u\u017c\u0105cy do nauki pilota\u017cu bez widoczno\u015bci ziemi i lot\u00f3w nocnych.<\/p>\n\n\n\n
Nowe bombowce pokazano po raz pierwszy nad Warszaw\u0105 podczas \u015bwi\u0119ta 1 Maja w dniu 1 maja 1950 roku. Cz\u0119\u015b\u0107 lotnicz\u0105 defilady o godzinie 10;20 otworzy\u0142 pojedynczy samolot Tu-2 pilotowany przez p\u0142k pilota W\u0142odzimierza Gawry\u0142owa, eskortowanego przez dwa my\u015bliwce Jak-9 P. Nast\u0119pnie lecia\u0142a formacja pi\u0119ciu szturmowych samolot\u00f3w I\u0142-10. Kolejna by\u0142a formacja pi\u0119ciu bombowc\u00f3w Tu-2. Podczas jej przelotu komentator poda\u0142, \u017ce jeden z samolot\u00f3w prowadzi nowo wyszkolona za\u0142oga w sk\u0142adzie; pilot Zygmunt Michnowski, nawigator Gobis, strzelec Hinc. Za bombowcami Tu-2 lecia\u0142a du\u017ca grupa bombowc\u00f3w Pe-2.<\/p>\n\n\n\n
Kolejny raz szerszej publiczno\u015bci bombowce Tu-2 pokazano na Ok\u0119ciu w dniu 20 sierpnia 1950 roku, z okazji \u015awi\u0119ta Lotnictwa. Tym razem klucz z\u0142o\u017cony z trzech maszyn da\u0142 efektowny pokaz bombardowania pozorowanego celu na lotnisku.<\/p>\n\n\n\n
Samolot Tu-2 nale\u017ca\u0142 do \u015brednich bombowc\u00f3w wykonuj\u0105cych bombardowanie z lotu poziomego dzi\u0119ki precyzyjnym celownikom. Wykonywano na nich z du\u017cym powodzeniem loty w nocy. Poprzednie bombowce, Pe-2 atakowa\u0142y tylko z lotu nurkowego i lata\u0142y wy\u0142\u0105cznie w dzie\u0144. Poniewa\u017c Tu-2 dysponowa\u0142y najwi\u0119kszym zasi\u0119giem w Wojsku Polskim, dlatego zosta\u0142y z powodzeniem wykorzystywane w kluczach rozpoznawczych. Samoloty te trafi\u0142y tak\u017ce do Lotnictwa Marynarki Wojennej.<\/p>\n\n\n\n
Przezbrajanie Polskiego Lotnictwa Wojskowego w samoloty Tu-2 zbieg\u0142o si\u0119 w czasie z wprowadzaniem do \u015bwiatowego lotnictwa samolot\u00f3w z nap\u0119dem turboodrzutowym. Dlatego Polskie Dow\u00f3dztwo Wojskowe postanowi\u0142o wstrzyma\u0107 proces wprowadzania kolejnych samolot\u00f3w Tu-2. Dlatego lotnictwo bombowe, rozpoznawcze i morskie mia\u0142o r\u00f3wnolegle na uzbrojeniu oba typy bombowc\u00f3w. Ca\u0142kowite przezbrojenie tych jednostek nast\u0105pi\u0142o po wprowadzeniu nowoczesnych bombowc\u00f3w z nap\u0119dem turboodrzutowym I\u0142-28. W\u00f3wczas to z pierwszej linii wycofano i Pe-2 i Tu-2. Sta\u0142o si\u0119 to w 1957 roku.<\/p>\n\n\n\n
W 1956 roku, jeden egzemplarz Tu-2 zosta\u0142 przystosowany do treningu w skokach spadochronowych z u\u017cyciem fotela wyrzucanego za pomoc\u0105 naboju prochowego. Projekt przer\u00f3bki maszyny zosta\u0142 opracowany w Instytucie Technicznym Wojsk Lotniczych. Sama przebudowa\u0142 odby\u0142a si\u0119 w Lotniczych Zak\u0142adach Remontowych. Z samolotu usuni\u0119to g\u00f3rne stanowisko strzelca-radiotelegrafisty ( radiotelegrafisty ), zabudowuj\u0105c w tym miejscu fotel wyrzucany, taki sam jak stosowano w samolotach MiG-15 \/ Lim-1. Samolot by\u0142 u\u017cywany do treningu pilot\u00f3w Wojsk Lotniczych. Publicznie zademonstrowano maszyn\u0119 w dniu 26 sierpnia 1956 roku, na Ok\u0119ciu podczas \u015awi\u0119ta Lotnictwa. Z tego samolotu lec\u0105cego na wysoko\u015bci 1 000 m skoczek do\u015bwiadczalny kpt. Kazimierz Dulla odstrzeli\u0142 fotel, wylatuj\u0105c na nim du\u017cym \u0142ukiem poza samolot. Nast\u0119pnie skoczek od\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 od fotela i wyl\u0105dowa\u0142 na spadochronie. R\u00f3wnie\u017c fotel opad\u0142 na w\u0142asnym spadochronie. Ten specjalny samolot by\u0142 nast\u0119pnie demonstrowany na wystawie statycznej na Ok\u0119ciu do dnia 9 wrze\u015bnia 1956 roku. Samolot ten demonstrowano r\u00f3wnie\u017c w sierpniu 1964 roku, na nieczynnym ju\u017c wojskowym lotnisku Czy\u017cyny. Do dnia dzisiejszego (2007 rok) zachowa\u0142y si\u0119 tylko dwa egzemplarze Tu-2 u\u017cywanych w Lotnictwie Polskim. Pierwszy ten specjalny w Muzeum Lotnictwa w Czy\u017cynach i drugi w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie.<\/p>\n\n\n\n
Nowe bombowce I\u0142-28.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nI\u0142-28 nb 65. 2012 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nW lutym 1951 roku, zosta\u0142 wdro\u017cony do realizacji zmodyfikowany \u201ePlan Zamierze\u0144 Organizacyjnych na lata 1951\u20131952\u201d, zak\u0142adaj\u0105cy mi\u0119dzy innymi dynamiczny wzrost ilo\u015bciowy Wojsk Lotniczych, kt\u00f3re mia\u0142y sformowa\u0107 od podstaw 25 pu\u0142k\u00f3w lotniczych. Jednym z punkt\u00f3w by\u0142 rozw\u00f3j lotnictwa bombowego i wprowadzenie na uzbrojenie samolot\u00f3w z nap\u0119dem turboodrzutowym.<\/p>\n\n\n\n
Podstaw\u0105 prawn\u0105 do realizacji planu by\u0142a wydana przez Ministerstwo Obrony Narodowej Dyrektywa nr 00020 z dnia 21 lutego 1951 roku, na podstawie, kt\u00f3rej opracowano rozkaz MON nr 0036\/Org. z dnia 7 kwietnia 1951 roku, nakazuj\u0105cy Dow\u00f3dcy Wojsk Lotniczych sformowanie do 1 sierpnia 1951 roku, na lotnisku w Malborku 15. DLB (Dywizji Lotnictwa Bombowego) w sk\u0142adzie: 7. i 33. Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego, 68. Kompania \u0141\u0105czno\u015bci i 48. Ruchome Warsztaty Remontowe Lotnictwa. Podstawowym samolotem mia\u0142 sta\u0107 si\u0119 bombowiec Tu-2 o nap\u0119dzie t\u0142okowym.<\/p>\n\n\n\n
Wyb\u00f3r Malborka jako bazy nie by\u0142 przypadkowy. W \u00f3wczesnych realiach dawa\u0142 najdogodniejsz\u0105 pozycj\u0119 do prowadzenia ataku na kierunku p\u00f3\u0142nocno-zachodnim, co by\u0142o zgodne z planami Kremla.<\/p>\n\n\n\n
Dwa pu\u0142ki lotnictwa bombowego to jednak by\u0142o za ma\u0142o. Wprowadzenie do realizacji \u201ePlanu zamierze\u0144 organizacyjnych na lata 1951\u20131952\u201d spowodowa\u0142o opracowanie rozkazu MON nr 0096\/Org z 11 grudniu 1951 roku, na mocy, kt\u00f3rego Minister Obrony Narodowej poleci\u0142 Dow\u00f3dcy Wojsk Lotniczych wprowadzi\u0107 now\u0105 organizacj\u0119 15. DLB, powi\u0119kszon\u0105 o nowy 35. Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego. Nowy pu\u0142k mia\u0142 by\u0107 sformowany do dnia 1 grudnia 1952 roku, na lotnisku Inowroc\u0142aw. G\u0142\u00f3wnym wykonawc\u0105 rozkazu sformowania 35. PLB by\u0142 dow\u00f3dca 15. DLB.<\/p>\n\n\n\n
W tym czasie, zapad\u0142a decyzja o kupieniu samolot\u00f3w bombowych I\u0142-28 z nap\u0119dem turboodrzutowym, co wi\u0105za\u0142o si\u0119 ze wstrzymaniem dostaw samolot\u00f3w Tu-2, o czym napisali\u015bmy powy\u017cej. W dywizji poczyniono pierwsze przygotowania. Pierwsze analizy wykaza\u0142y, \u017ce samoloty odrzutowe I\u0142-28 mog\u0142y by\u0107 u\u017cytkowane tylko z lotnisk o odpowiednim standardzie. Lotnisko w Malborku nie spe\u0142nia\u0142o tych wymog\u00f3w g\u0142\u00f3wnie ze wzgl\u0119du na brak odpowiedniego pasa betonowego i dr\u00f3g ko\u0142owania.<\/p>\n\n\n\n
W tej sytuacji w dniach 3\u20134 kwietnia 1952 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie ca\u0142ej 15. DLB na nowe lotnisko w Bydgoszczy. Lotnisko to posiada\u0142o betonowy pas startowy i drogi ko\u0142owania. By\u0142o wi\u0119ksze i dysponowa\u0142o lepszym zapleczem. Doskonale nadawa\u0142o si\u0119 na przyj\u0119cie nowego typu bombowc\u00f3w. Przez ca\u0142y 1952 rok, w 15. DLB na lotnisku w Bydgoszczy czyniono intensywne przygotowania do przyj\u0119cia nowej techniki w postaci bombowc\u00f3w I\u0142-28. Bydgoszcz sta\u0142a si\u0119 centraln\u0105 baz\u0119 przezbrajania i przeszkalania lotnictwa bombowego.<\/p>\n\n\n\n
Pierwszy publiczny pokaz bombowca I\u0142-28 w locie odby\u0142 si\u0119 w dniu 20 lipca 1952 roku, z okazji \u015awi\u0119ta 22-Lipca, podczas pokaz\u00f3w na lotnisku Ok\u0119cie. Wed\u0142ug dost\u0119pnych informacji by\u0142 to samolot pilotowany przez za\u0142og\u0119 sowieck\u0105, z\u0142o\u017con\u0105 z instruktor\u00f3w, kt\u00f3rzy przybyli po to, aby przeszkala\u0107 Polskich Pilot\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Jesieni\u0105 1952 roku, przyst\u0105piono do przeszkolenia teoretycznego wydzielonego personelu lataj\u0105cego i technicznego. Natomiast w dniu 31 pa\u017adziernika 1952 roku, na lotnisku w Bydgoszczy wyl\u0105dowa\u0142a pierwsza partia 8 odrzutowych bombowc\u00f3w I\u0142-28. Jednocze\u015bnie sprowadzono grup\u0119 instruktor\u00f3w sowieckich z jednostek bazuj\u0105cych na terytorium NRD i z CCCP.<\/p>\n\n\n\n
Samoloty by\u0142y fabrycznie nowe. Pozostawiono je w barwie naturalnego duraluminium. Szachownice naniesiono na usterzenie pionowe, tyln\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 kad\u0142uba i skrzyd\u0142a. Numery burtowe (boczne) malowano zgodnie z normami sowieckimi. Samoloty otrzymywa\u0142y kolejne numery porz\u0105dkowe, niezwi\u0105zane z numerami seryjnymi. I tak; 7 PLB \u2013 numery od 1 do 20, 33 PLB \u2013 od 21 do 40, 35 PLM \u2013 ( od 1954r., kiedy to zacz\u0105\u0142 na stan przyjmowa\u0107 samoloty I\u0142-28 ) od 40 do 60. Co najwa\u017cniejsze numery by\u0142y w r\u00f3\u017cnych kolorach zale\u017cnych od przynale\u017cno\u015bci do danego pu\u0142ku. I tak; 7 PLB mia\u0142 numery burtowe w kolorze czerwonym, 33 PLB \u2013 w kolorze niebieskim, 35 PLB \u2013 w kolorze ciemno-\u017c\u00f3\u0142tym z granatow\u0105 obw\u00f3dk\u0105. Uprzedzaj\u0105c fakty zaznacz\u0119, \u017ce z up\u0142ywem lat, w miar\u0119 przekazywania samolot\u00f3w do innych jednostek ( 21. SPLR \u2013 samodzielny pu\u0142k lotnictwa rozpoznawczego, 15. SELR MW \u2013 samodzielna eskadra lotnictwa rozpoznawczego marynarki wojennej, OSL-4 w D\u0119blinie, 19. LEH \u2013 lotnicza eskadra holownicza ), odst\u0105piono od zasady uporz\u0105dkowanych numer\u00f3w w eskadrach. Np. w 35 PLB wprowadzono kolejne numery taktyczne z serii \u201e60\u201d, \u201e70\u201d i \u201e80\u201d. Samoloty szkolne UI\u0142-28 otrzyma\u0142y tak\u017ce kolejne numery porz\u0105dkowe poprzedzone liter\u0105 S, natomiast rozpoznawcze I\u0142-28 R kolejne numery porz\u0105dkowe poprzedzone zerem. Oczywi\u015bcie zdarza\u0142y si\u0119 wyj\u0105tki.<\/p>\n\n\n\n
W celu zabezpieczenia w\u0142a\u015bciwego przeszkalania polskiego personelu w dniu 11 grudnia 1952 roku, na lotnisku w Bydgoszczy wyl\u0105dowa\u0142 pierwszy szkolno-bojowy UI\u0142-28 (nr fabryczny 64204). Opr\u00f3cz tego dostarczono kolejnych 6 egzemplarzy bojowych I\u0142-28. W sumie na koniec 1952 roku, 15. DLB mia\u0142a na stanie ju\u017c 14 bojowych I\u0142-28 oraz 1 szkolny UI\u0142-28, a w sk\u0142adzie 15. DLB by\u0142y trzy pu\u0142ki; 7 PLB, 33 PLB, 35 PLB.<\/p>\n\n\n\n
Do ko\u0144ca wrze\u015bnia 1952 roku, wy\u017cej wymieniony sk\u0142ad realizowa\u0142 g\u0142\u00f3wne zadanie formowania i rozbudowy struktur, stanu osobowego pu\u0142ku. W dniu 1 pa\u017adziernika 1952 roku, dow\u00f3dca 35. PLB wyda\u0142 pierwszy rozkaz pu\u0142kowy, w kt\u00f3rym czytamy: Rozkazuj\u0119 przebazowa\u0107 35. PLB w dw\u00f3ch rzutach z w\u0119z\u0142a lotniskowego Bydgoszcz na w\u0119ze\u0142 lotniskowy Inowroc\u0142aw. Termin przebazowania rzut\u00f3w naziemnych ( kolejowego i samochodowego ) wyznaczono na 5 pa\u017adziernika 1952 rok. Na komendanta rzutu kolejowego wyznaczono porucznika J\u00f3zefa Pomianowskiego. Transportem samochodowym dowodzi\u0142 podporucznik Jan Wojciechowski. W rzucie bojowym drog\u0105 powietrzn\u0105 przebazowano 9 samolot\u00f3w, w tym: siedem samolot\u00f3w bombowych Pe-2 FT, jeden szkolno-bojowy UPe-2 oraz jeden szkolno-treningowy Po-2.<\/p>\n\n\n\n
Z tych dokument\u00f3w wynika, \u017ce 35. PLB przej\u0105\u0142 wszystkie t\u0142okowe bombowce dywizji, natomiast nowoczesne I\u0142-28 przejmowa\u0142y 7. PLB i 33. PLB. Wraz z przyj\u0119ciem przez jednostki 15. DLB pierwszych samolot\u00f3w odrzutowych I\u0142-28 i UI\u0142-28, do 35. PLB przekazano ze stanu 7. i 33. PLB kolejn\u0105 parti\u0119 t\u0142okowych samolot\u00f3w: trzy Tu-2, trzy Pe-2 FT , jeden UPe-2 i jeden Po-2. W ten spos\u00f3b konto 35. PLB powi\u0119kszy\u0142o si\u0119 do 17 samolot\u00f3w, w tym: 13 bojowych, 2 szkolno-bojowe i 2 szkolno-treningowe.<\/p>\n\n\n\n
Ulokowanie 35. PLB w Inowroc\u0142awiu by\u0142o celowym rozwi\u0105zaniem. Co prawda lotnisko dysponowa\u0142o tyko trawiastym polem wzlotu, ale to nie przeszkadza\u0142o w eksploatacji bombowc\u00f3w t\u0142okowych.<\/p>\n\n\n\n
Pocz\u0105tek 1953 roku, by\u0142 intensywnym okresem szkolenia na nowym sprz\u0119cie. Szkolenie przebiega\u0142o szybko i bez wi\u0119kszych zak\u0142\u00f3ce\u0144. Do Bydgoszczy przybywa\u0142y kolejne samoloty I\u0142-28. Pilotami nowych bombowc\u00f3w zostawali zwykle piloci bombowc\u00f3w typu Pe-2 lub Tu-2. Co ciekawe pomimo zupe\u0142nie innego nap\u0119du przeszkalanie nie nastr\u0119cza\u0142o wi\u0119kszych problem\u00f3w. Zwykle ju\u017c po kilku lotach na wersji UI\u0142-28 pilot m\u00f3g\u0142 wykona\u0107 lot samodzielny.<\/p>\n\n\n\n
Dow\u00f3dztwo Wojsk Lotniczych zacz\u0119\u0142o rozwa\u017ca\u0107 przeniesienie 7. PLB na miejsce sta\u0142ego bazowania na p\u00f3\u0142nocy kraju, lecz po uprowadzeniu na wysp\u0119 Bornholm samolotu MiG-15 bis ze S\u0142upska, ( a w dwa miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej kolejnego MiG-15 bis ), zapad\u0142a decyzja o pozostawieniu nowoczesnych I\u0142-28 w g\u0142\u0119bi kraju. G\u0142\u00f3wne si\u0142y 15. DLB w postaci 7. PLB i 33. PLB przebazowano w dniu 8.04.1953 roku, z Bydgoszczy do Warszawy ( Bemowo ). Bydgoszcz pozosta\u0142a centraln\u0105 baz\u0105 bombowc\u00f3w I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
Jednak kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej zdecydowano o nowej dyslokacji jednostek bombowych. 35. PLB przebazowano z Inowroc\u0142awia na lotnisko w Przasnyszu, a 7. PLB i 33. PLB z Bemowa do Modlina. Dok\u0142adnie po p\u00f3\u0142 roku, w dniu 8 pa\u017adziernika 1953 roku, oba pu\u0142ki zosta\u0142y przebazowane na lotnisko Modlin.<\/p>\n\n\n\n
Rok 1953 charakteryzowa\u0142 si\u0119 bardzo intensywnym szkoleniem wszystkich za\u0142\u00f3g 15. DLB. \u015awiadczy o tym liczba wylatanych godzin. Na przyk\u0142ad 35. PLB osi\u0105gn\u0105\u0142 nalot w powietrzu w wysoko\u015bci 922,41 godzin, w tym: na samolotach bojowych \u2013 550,39 godz; na samolotach szkolno-bojowych \u2013 60,53 godz; na samolotach szkolnych \u2013 311,09 godz.<\/p>\n\n\n\n
1954 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nCa\u0142y 1954 rok, za\u0142ogi samolot\u00f3w I\u0142-28 zgromadzone na lotnisku w Modlinie, kontynuowa\u0142y szkolenie w zakresie lot\u00f3w dziennych indywidualnych i w ugrupowaniach oraz bombardowaniu.<\/p>\n\n\n\n
Ju\u017c wiosn\u0105 1954 roku, zapad\u0142a decyzja o pierwszym publicznym pokazie samolot\u00f3w I\u0142-28 w locie. Nast\u0105pi\u0142o to w dniu 22 lipca 1954 roku, podczas defilady nad Katowicami ( w tym czasie nazwanym Stalinogrodem ). W defiladzie wzi\u0119\u0142y udzia\u0142 za\u0142ogi z 7. PLB i 33. PLB na samolotach I\u0142-28. Samoloty te poprzedza\u0142 dow\u00f3dca 35. PLB mjr pil. Kazimierz Wierzbicki na samolocie Tu-2.<\/p>\n\n\n\n
W po\u0142owie 1954 roku, przyszed\u0142 czas na przeszkolenie ostatniego pu\u0142ku 15. DLB, czyli 35. PLB na nowe bombowce I\u0142-28. Zgodnie z rozkazem Dow\u00f3dcy WL w zwi\u0105zku z rozpocz\u0119ciem przeszkolenia na nowy sprz\u0119t, 35. PLB w dniach 20\u201322 maja 1954 roku, mia\u0142 si\u0119 przebazowa\u0107 z Przasnysza na lotnisko Modlin. Poniewa\u017c pu\u0142k mia\u0142 przyj\u0105\u0107 w Modlinie odrzutowe I\u0142-28, na lotnisku w Przasnyszu pozostawiono posiadane Pe-2 FT, kt\u00f3re przeznaczono do kasacji. Dwie za\u0142ogi, kt\u00f3re przebywa\u0142y na zgrupowaniu poligonowym w \u015awidwinie lata\u0142y na Tu-2 ( nr takt. 05, 08 ), kt\u00f3re 11 czerwca 1954 roku, przekazano formuj\u0105cemu si\u0119 kluczowi holowniczemu ( zarz\u0105dzenie szefa Sztabu Generalnego WP nr 0138\/Org. ). Tak, wi\u0119c, do Modlina rzutem powietrznym przebazowano tylko trzy posiadane jeszcze samoloty CSS-13.<\/p>\n\n\n\n
Do ko\u0144ca maja 1954 roku, na lotnisku w Modlinie personel 35. PLB przygotowywa\u0142 baz\u0119 koszarow\u0105 i szkoleniow\u0105. Jednocze\u015bnie wyselekcjonowano i zakwalifikowano personel lataj\u0105cy i techniczny do przeszkolenia na odrzutowe I\u0142-28. Tak wi\u0119c na lotnisku w Modlinie znalaz\u0142y si\u0119 wszystkie trzy Pu\u0142ki Bombowe stanowi\u0105ce 15 DLB.<\/p>\n\n\n\n
W dniu 6 czerwca 1954 roku, na stan 35. PLB przyj\u0119to pierwsze dwa I\u0142-28, kt\u00f3re intensywnie wykorzystywano do zaj\u0119\u0107 szkolenia teoretycznego. W dniu 25 wrze\u015bnia 1954 roku, pierwsza za\u0142oga 35. PLB pod dow\u00f3dztwem mjr. pil. J\u00f3zefa Ostrowskiego wykona\u0142a samodzielny lot na I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
Podczas odprawy rocznej w dywizji og\u0142oszono wyniki wsp\u00f3\u0142zawodnictwa; I-miejsce 7 PLB, II-miejsce 35 PLB, III-miejsce 33 PLB.<\/p>\n\n\n\n
W dniu 15.10.1954 roku, na stanie 7. PLB by\u0142o: 27 samolot\u00f3w r\u00f3\u017cnych typ\u00f3w, w tym: 20 samolot\u00f3w bombowych I\u0142-28, 3 samoloty szkolno-bojowe UI\u0142-28 i 4 szkolne CSS-13.<\/p>\n\n\n\n
1955 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW po\u0142owie czerwca 1955 roku, dow\u00f3dca dywizji otrzyma\u0142 rozkaz wystawienia samolot\u00f3w I\u0142-28 do defilady nad Warszaw\u0105, w dniu 22.07.1955 roku. Samoloty I\u0142-28 mia\u0142y by\u0107 zademonstrowane w trzech ugrupowaniach. Pierwsze ugrupowanie mia\u0142 wystawi\u0107 7. PLB ( 15 samolot\u00f3w I\u0142-28 ), drugie 33. PLB, trzecie 35. PLB ( 9 samolot\u00f3w I\u0142-28 ) razem z 21. SPLR ( samodzielny pu\u0142k lotnictwa rozpoznawczego, 6 samolot\u00f3w I\u0142-28 ). Treningi pocz\u0105tkowo prowadzono w sk\u0142adach kluczy, p\u00f3\u017aniej ju\u017c w ugrupowaniu ca\u0142o\u015bci rzutu bombowego.<\/p>\n\n\n\n
Za\u0142ogi na defilad\u0119 startowa\u0142y i l\u0105dowa\u0142y na lotnisku Modlin, a kolejno\u015b\u0107 startu by\u0142a nast\u0119puj\u0105ca: 1. lider defilady w asy\u015bcie dw\u00f3ch my\u015bliwc\u00f3w, 2. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. A. Kwiatkowskiego, 3. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. J. W\u00f3jcika, 4. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. J. Ostrowskiego.<\/p>\n\n\n\n
Rankiem 22 lipca 1955 roku, na lotnisku zosta\u0142y ustawione samoloty w kolejno\u015bci do startu. Systematycznie co 30 sekund startowa\u0142y kolejne za\u0142ogi, by po zbi\u00f3rce w powietrzu uda\u0107 si\u0119 na wyznaczon\u0105 tras\u0119. Na pierwszym odcinku: Modlin-G\u0105bin formowano ca\u0142\u0105 kolumn\u0119 dywizji, by po zakr\u0119cie o 18;00 powr\u00f3ci\u0107 nad Modlin, tam wykonywano manewr na drog\u0119 bojow\u0105 i od Nasielska drog\u0105 bojow\u0105 nad Warszaw\u0119. Przelot nad trybun\u0105 honorow\u0105 odby\u0142 si\u0119 zgodnie z planem. Po przelocie nad Warszaw\u0105 po kilku minutach skr\u0119t w prawo nad Otwock, gdzie nast\u0119powa\u0142o rozpuszczenie kolumny, a nad Modlinem poszczeg\u00f3lnych za\u0142\u00f3g. Defilada by\u0142a dobrym sprawdzianem poziomu wyszkolenia za\u0142\u00f3g dywizji.<\/p>\n\n\n\n
Kolejny rok zako\u0144czy\u0142 si\u0119 wysok\u0105 ocen\u0105 dywizji. We wsp\u00f3\u0142zawodnictwie powt\u00f3rzy\u0142a si\u0119 kolejno\u015b\u0107 z poprzedniego roku. Dodatkowo 7. PLB i 35. PLB zako\u0144czy\u0142 rok bezwypadkowo, co by\u0142o ogromnym sukcesem.<\/p>\n\n\n\n
W 1955 roku, Dywizja zosta\u0142a zobowi\u0105zana do przekazania 12 samolot\u00f3w I\u0142-28, po cztery z ka\u017cdego Pu\u0142ku do tworzonego 21. Samodzielnego Pu\u0142ku Lotnictwa Rozpoznawczego w Sochaczewie. Jako podstawowe samoloty w tym Pu\u0142ku by\u0142y I\u0142-28 R w liczbie 8 maszyn i jeden UI\u0142-28. Swoje 4 samoloty I\u0142-28 7. PLB przekaza\u0142 do 21. SPLR w maju 1955 roku.<\/p>\n\n\n\n
1956 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1956 roku, dywizja otrzyma\u0142a kolejn\u0105 dostaw\u0119 dziewi\u0119ciu I\u0142-28, kt\u00f3re uzupe\u0142ni\u0142y braki po przekazanych samolotach do Sochaczewa. Samoloty rozdzielono po trzy do ka\u017cdego pu\u0142ku. W dniu 17 stycznia 1956 roku, na stan 7. PLB wpisano trzy I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
W maju 1956 roku, do Modlina przyby\u0142a delegacja lotnictwa wojskowego Czechos\u0142owacji z jego dow\u00f3dc\u0105 na czele, zast\u0119pc\u0105 dow\u00f3dcy i doradc\u0105. Go\u015bcie zapoznali si\u0119 z baz\u0105 szkoleniow\u0105, przeznaczeniem i zadaniami dywizji.<\/p>\n\n\n\n
W ko\u0144cu czerwca 1956 roku, wszystkie pu\u0142ki dywizji zosta\u0142y postawione w stan pe\u0142nej gotowo\u015bci bojowej, jednak tego stanu nie utrzymywano d\u0142ugo. Zwi\u0105zane to by\u0142o z niepokojami i strajkiem robotnik\u00f3w, jaki zaistnia\u0142 w Poznaniu (Powstanie Pozna\u0144skie) i w konsekwencji ruchami wojsk Armii Czerwonej.<\/p>\n\n\n\n
Powidz. 1957 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1957 roku, nast\u0105pi\u0142 koniec dostaw samolot\u00f3w I\u0142-28 do Polski. W okresie 1952-1957, kupili\u015bmy \u0142\u0105cznie ; 73 I\u0142-28, 16 UI\u0142-28 ( I\u0142-28 U ) oraz 9 I\u0142-28 R.<\/p>\n\n\n\n
Jednostki w kt\u00f3rych eksploatowano samoloty I\u0142-28; – 15 DLB ( 7 PLB, 33 PLB, 35 PLB ) w Modlinie, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce Powidz, – OSL-4 w D\u0119blinie; kilka sztuk przez kr\u00f3tki okres ( 1953-1957r. ), – 21 SPLR w Sochaczewie; w tym 6 I\u0142-28 R, – 15 SELR w Siemirowicach; w tym 3 I\u0142-28 R, – 19 EH ( eskadra holownicza ) w S\u0142upsku.<\/p>\n\n\n\n
Wraz z nastaniem 1957 roku, na zbi\u00f3rce stanu osobowego 35. PLB dow\u00f3dztwo odczyta\u0142o rozkaz organizacyjny Dow\u00f3dcy WL i OPL OK, w kt\u00f3rym dokonano zmiany przeznaczenia pu\u0142ku z bombowego na szkolno-bojowy. Czyli pu\u0142k otrzyma\u0142 nazw\u0119 35. PLSzk-B, a typowymi pu\u0142kami bombowymi pozosta\u0142 7. PLB i 33. PLB.<\/p>\n\n\n\n
W czerwcu 1957 roku, dow\u00f3dca dywizji otrzyma\u0142 zadanie przygotowania wydzielonych si\u0142 i \u015brodk\u00f3w do pokaz\u00f3w i defilady powietrznej z okazji \u015awi\u0119ta Lotnictwa. W dniu 4 lipca 1957 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie 7. PLB z Modlina na lotnisko Powidz. Powidz sta\u0142 si\u0119 sta\u0142\u0105 baz\u0105 dla 7 PLB. Na lotnisko zgrupowania defiladowego 15 DLB zosta\u0142 wyznaczony Powidz z jego nowym gospodarzem 7 PLB. W dniach 12\u201316 sierpnia 1957 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie wyznaczonych si\u0142 i \u015brodk\u00f3w 35 PLB do Powidza, w celu prowadzenia trening\u00f3w defiladowych. Przelot rzutu bojowego 10 za\u0142\u00f3g + 2 zapasowe odby\u0142 si\u0119 16 sierpnia 1957 roku, po trasie: Modlin-Bar\u0142ogi-Powidz. Ciekawostk\u0105 by\u0142 fakt, i\u017c w\u015br\u00f3d wyznaczonego personelu do defilady znalaz\u0142o si\u0119 sze\u015b\u0107 za\u0142\u00f3g szkolonych.<\/p>\n\n\n\n
Przez trzy tygodnie personel 15 DLB odbywa\u0142 treningi do defilady pocz\u0105tkowo w ugrupowaniach pi\u0119cio-samolotowych klin\u00f3w, a p\u00f3\u017aniej zgrywanie dw\u00f3ch ugrupowa\u0144, ka\u017cde po 25 I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
Defilada odby\u0142a si\u0119 8.09.1957 roku, nad warszawskim lotniskiem Bemowo ( Babice ). Ugrupowanie lotnictwa bombowego prowadzi\u0142 p\u0142k dypl. pil. Julian Pa\u017adzior w asy\u015bcie czterech samolot\u00f3w my\u015bliwskich, pilotowanych przez weteran\u00f3w PSP na Zachodzie. Pierwsze ugrupowanie bombowc\u00f3w ( kolumna klin\u00f3w \u2013 25 I\u0142-28 ) prowadzi\u0142 dow\u00f3dca mjr pil. Jerzy W\u00f3jcik. W tej kolumnie pierwsze trzy kliny ( 15 I\u0142-28 ) pochodzi\u0142y z 7 PLB, nast\u0119pne dwa ( 10 I\u0142-28 ) wystawi\u0142 35 PLB. Druga kolumn\u0119 w ca\u0142o\u015bci reprezentowa\u0142 33 PLB prowadzony przez mjr. pil. Jerzego Adamca.<\/p>\n\n\n\n
Po defiladzie personel 15. DLB zgromadzony na lotnisku w Powidzu odwiedzi\u0142 dow\u00f3dca WL i OPL OK gen. bryg. pil. Jan Frey-Bielecki, kt\u00f3ry podzi\u0119kowa\u0142 wszystkim uczestnikom za doskona\u0142e wykonanie tego trudnego zadania.<\/p>\n\n\n\n
Zaraz po tej defiladzie dywizja otrzyma\u0142a kolejne zadanie wzi\u0119cia udzia\u0142u w pokazach i paradzie nad \u0141odzi\u0105. Jednak 14.09.1957r. ze wzgl\u0119du na s\u0142abe warunki atmosferyczne nad \u0141\u00f3d\u017a polecia\u0142 tylko klucz bombowc\u00f3w pod dow\u00f3dztwem mjr. J\u00f3zefa Czerneckiego. Przelot odby\u0142 si\u0119 po trasie: Modlin-\u0141owicz-Zgierz-\u0141\u00f3d\u017a-Skierniewice-Modlin.<\/p>\n\n\n\n
Kolejn\u0105 prezentacj\u0105 lotnictwa bombowego w wykonaniu za\u0142\u00f3g z 15 DLB by\u0142 udzia\u0142 w wrze\u015bniowych ( 1957r. ) pokazach nad po\u0142udniowymi regionami Polski. W dniu 20 wrze\u015bnia 1957 roku, klucz I\u0142-28 dowodzony przez mjr. J. Czerneckiego przebazowa\u0142 si\u0119 do Mierz\u0119cic, sk\u0105d w dniu 22 wrze\u015bnia 1957 roku, przelecia\u0142 w ramach regionalnej defilady powietrznej nad Krakowem oraz nieco p\u00f3\u017aniej nad Katowicami. Tym razem trasa przelotu wygl\u0105da\u0142a nast\u0119puj\u0105co: Mierz\u0119cice-Tarnowskie G\u00f3ry-Krak\u00f3w-D\u0105browa G\u00f3rnicza-Katowice-Miko\u0142\u00f3w-Mierz\u0119cice.<\/p>\n\n\n\n
Wczesn\u0105 jesieni\u0105 1957 roku, do 7 PLB przyby\u0142a 13 os\u00f3b personelu lataj\u0105cego: 4 pilot\u00f3w, 3 nawigator\u00f3w i 6 strzelc\u00f3w-radiotelegrafist\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
1958 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1958 roku, na wniosek Dow\u00f3dztwa Lotnictwa Operacyjnego kierownictwo MON podj\u0119\u0142o decyzj\u0119 o rozformowaniu 35 PLB, a samoloty nakazano przekaza\u0107 do 7 PLB w Powidzu i do 33 PLB w Modlinie.<\/p>\n\n\n\n
1959 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1959 roku, po raz kolejny zorganizowano z okazji \u015bwi\u0119ta komunistycznego wielk\u0105 defilad\u0119 lotnicz\u0105. Nie mog\u0142o na niej zabrakn\u0105\u0107 tak\u017ce bombowc\u00f3w typu I\u0142-28. Do defilady swoje bombowce wystawi\u0142y wszystkie jednostki dysponuj\u0105ce tymi samolotami. W dniu 22 lipca 1959 roku, zaprezentowano du\u017cy romb z\u0142o\u017cony z 16 samolot\u00f3w I\u0142-28 oraz kolumn\u0119 pi\u0119ciu romb\u00f3w po 4 samoloty. \u0141\u0105cznie w powietrzu pokazano 36 I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
7 PLRO (Pu\u0142k Lotniczy Rozpoznania Operacyjnego) w Powidzu. 1960 rok. I\u0142-28 E.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nNa pocz\u0105tku lat 60. I\u0142-28 przestawa\u0142y ju\u017c odpowiada\u0107 wymaganiom stawianym samolotom bombowym i przeznaczono je do zada\u0144 rozpoznawczych. Jednostki bombowe przekszta\u0142cono w pu\u0142ki rozpoznawcze. I tak 7 PLB i 33 PLB zmieni\u0142y swoje nazwy na pu\u0142ki lotnictwa rozpoznania operacyjnego, a numeracja pozosta\u0142a bez zmian. W po\u0142owie lat 60. zakupiono w ZSRS komplety aparatury walki elektronicznej i 10 polskich I\u0142-28 przerobiono na samoloty WRE oznaczane I\u0142-28 E. Ka\u017cdy komplet wyposa\u017cony by\u0142 w stacj\u0119 rozpoznania radiotechnicznego SRS-2 lub SRS-3 oraz stacj\u0119 aktywnych zak\u0142\u00f3ce\u0144 elektronicznych SPS-2 lub wyrzutnik ci\u0119tej folii metalizowanej ASO-28 ( popularna \u201esieczkarnia\u201d ).<\/p>\n\n\n\n
I\u0142-28 E s\u0142u\u017cy\u0142y w 7 PLRO ( pu\u0142ku lotnictwa rozpoznania operacyjnego ) w Powidzu. Ju\u017c od lat 60. poszukiwano nast\u0119pcy samolotu I\u0142-28. Rozwa\u017cano zakup nadd\u017awi\u0119kowych Jak-27, a p\u00f3\u017aniej Jak-28, ale dok\u0142adniejsze analizy pokazywa\u0142y, \u017ce nie mia\u0142y one znacz\u0105cej przewagi nad I\u0142-28. Dopiero w 1974 roku, polskie lotnictwo wojskowe doczeka\u0142o si\u0119 nast\u0119pcy I\u0142-28. By\u0142 nim samolot my\u015bliwsko-bombowy Su-20.<\/p>\n\n\n\n
W 60-latach pu\u0142k zmienia nazw\u0119 z 7 Pu\u0142k Lotniczy Rozpoznania Operacyjnego na 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego.<\/p>\n\n\n\n
W 1966 roku, z okazji 1000-Lecia Pa\u0144stwa Polskiego samoloty I\u0142-28 w liczbie 33 sztuk utworzy\u0142y szyk-stylizowanego \u201eOr\u0142a\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Su-20 na wyposa\u017ceniu 7. PLB-R. 1974 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nSu-20 nb 6183. 2022 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nZ pocz\u0105tkiem 70-lat bombowce I\u0142-28 by\u0142y typem ju\u017c bardzo przestarza\u0142ym. Na dodatek nie by\u0142o widok\u00f3w na nabycie nowego typu samolotu bombowego. \u201eWielki brat\u201d zaoferowa\u0142 tylko samoloty my\u015bliwsko-bombowe.<\/p>\n\n\n\n
W pierwszych dniach 1974 roku, do Krasnodaru wyjecha\u0142a grupa pilot\u00f3w i technik\u00f3w celem przeszkolenia na nowy typ samolotu. W\u015br\u00f3d pilot\u00f3w byli mjr pilot Maciej Paszkowski \u2013 dow\u00f3dca 7. Pu\u0142ku Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego z Powidza w latach 1974-1975r., podporucznik pilot Bogdan Lis. To oni jako pierwsi wykonali samodzielne loty na Su-20 w Krasnodarze. Z powodu z\u0142ych warunk\u00f3w pogodowych szkolenie przeci\u0105ga\u0142o si\u0119. W czasie tego szkolenia podczas lotu na Su-20 zgin\u0105\u0142 kpt. pil. Tadeusz Ko\u0142odziejczyk.<\/p>\n\n\n\n
Pierwsze 6 egzemplarzy Su-20 dostarczono Polsce w 1974r. W dniu 26.04.1974r. wyl\u0105dowa\u0142y one na lotnisku w Powidzu. Samoloty te otrzyma\u0142y numery burtowe od 01 do 06, malowane kolorem czerwonym. Oczywi\u015bcie to je pokazano publiczno\u015bci podczas defilady w Warszawie 22.07.1974r. Pozosta\u0142e samoloty otrzymali\u015bmy dopiero w 1976r. \u0141\u0105cznie kupiono 25 sztuk. Nie kupowali\u015bmy wersji szkolno-bojowej, gdy\u017c w tej roli nadal wyst\u0119powa\u0142y Su-7 U.<\/p>\n\n\n\n
Niestety jeszcze przed zrealizowaniem zasadniczej dostawy 3.02.1976r. tracimy pierwszy samolot Su-20. Strata bolesna, poniewa\u017c zgin\u0105\u0142 kolejny lotnik, mjr ( kpt. ) pil. Jerzy Doliniec. Przyczyn\u0105 by\u0142a usterka techniczna sprz\u0119tu. Nast\u0105pi\u0142a awaria silnika i problemy z agregatami. Dlatego w miejsce utraconego samolotu producent dostarczy\u0142 nowy ( 1977r. ). Samolot otrzymali\u015bmy w dniu 12.02.1977r.. Otrzyma\u0142 on nb 7125.<\/p>\n\n\n\n
W Polsce samoloty Su-20 sta\u0142y si\u0119 maszynami podw\u00f3jnego przeznaczenia. Z jednej strony mog\u0142y skutecznie wykonywa\u0107 atak na obiekty przeciwnika w g\u0142\u0119bi, z drugiej strony prowadzi\u0107 aktywne rozpoznanie foto i radioelektroniczne w dzie\u0144 i w nocy. To drugie przy u\u017cyciu zasobnika podwieszanego typu KKR-1. Zasobniki dotar\u0142y do Polski w okresie p\u00f3\u017aniejszym. Nie nale\u017cy zapomina\u0107, \u017ce Su-20 u\u017cywany w Polsce by\u0142 r\u00f3wnie\u017c potencjalnym nosicielem taktycznej broni j\u0105drowej.<\/p>\n\n\n\n
Samoloty pierwsze wsp\u00f3lne \u0107wiczenia odby\u0142y w 1976 roku, podczas manewr\u00f3w \u201eTarcza-76\u201d. Samoloty Su-20 przez ca\u0142y okres s\u0142u\u017cby w Polsce by\u0142y tak\u017ce eksploatowane z DOL ( drogowe odcinki lotniskowe ).<\/p>\n\n\n\n
W 80-latach trzykrotnie piloci nara\u017caj\u0105c w\u0142asne \u017cycie uratowali samoloty Su-20. W dniu 17 maja 1984 roku, kpt pil. Andrzej Pawul w powietrzu zderzy\u0142 si\u0119 z bocianem. Maj\u0105c twarz poranion\u0105 od\u0142amkami szk\u0142a i ograniczon\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 widzenia bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0142 w Powidzu. W dniu 4 wrze\u015bnia 1985 roku, kpt. pil. Krzysztof Ryniecki po odpaleniu ci\u0119\u017ckiego pocisku S-24, nast\u0105pi\u0142 pompa\u017c silnika i silnik zgas\u0142. Pomimo ma\u0142ej wysoko\u015bci pilotowi uda\u0142o si\u0119 ponownie uruchomi\u0107 silnik i bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0107. W 1988 roku, maszyna majora pilota Krzysztofa Krzysztoforskiego zosta\u0142 trafiona piorunem. Zgas\u0142 silnik. Pilot ponownie uruchomi\u0142 silnik i bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Informacja z dnia 16 pa\u017adziernika 1990 roku, z pokazu samolot\u00f3w Su-20 i Su-22 szwedzkim oficerom. Su-20 u\u017cytkowane w Polsce maj\u0105 doskona\u0142e parametry l\u0105dowania. Mistrzem kr\u00f3tkiego l\u0105dowania jest kapitan Bogdan Juczyk. Przed przyziemieniem, na wysoko\u015bci 2 m pilot wypuszcza spadochron hamuj\u0105cy. Zmierzona droga dobiegu wynosi zaledwie 350 m ! W tym czasie, ameryka\u0144skie pr\u00f3by samolotu F-15 S \/ MTD da\u0142y wynik 450 m bez spadochronu hamuj\u0105cego, a 380 m ze sposobem stosowanym w Polsce. Masa Su-20 podchodz\u0105cego do l\u0105dowania wynosi 11 000 kg, a F-15 S \/ MTD – 13 000 kg.<\/p>\n\n\n\n
Koniec s\u0142u\u017cby Su-20.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW po\u0142owie 90-lat liczba maszyn zacz\u0119\u0142a gwa\u0142townie male\u0107. Samoloty wykrusza\u0142y si\u0119 z powodu ko\u0144czenia si\u0119 resurs\u00f3w p\u0142atowc\u00f3w. Kres eksploatacji dobieg\u0142 w lutym 1997 roku, kiedy to ostatnie maszyny przebazowano do Bydgoszczy na kilkumiesi\u0119czn\u0105 konserwacj\u0119 (?), a nast\u0119pnie rozbi\u00f3rk\u0119. Ostatnie samoloty skre\u015blono ze stanu w 1998 roku.<\/p>\n\n\n\n
Su-22 na stanie 7 PLB-R. 1984 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nSu-22 M4K nb 9410. 2012 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nKolejne nowe wersje samolot\u00f3w bojowych pojawi\u0142y si\u0119 w Powidzu w 1984 roku, w postaci my\u015bliwsko-bombowo-rozpoznawczych Su-22 M 4 \/ Su-22 UM 3 K. By\u0142o to spowodowane decyzj\u0105, \u017ce stan Pu\u0142ku nale\u017cy uzupe\u0142ni\u0107 do trzech pe\u0142nych Eskadr.<\/p>\n\n\n\n
Lotnisko w Powidzu zosta\u0142o przygotowane do przyj\u0119cia nowych samolot\u00f3w. W okresie sierpie\u0144 -pa\u017adziernik 1984 roku do Powidza na pok\u0142adach samolot\u00f3w I\u0142-76 i An-12\/22 dostarczono pierwsze 13 samolot\u00f3w. By\u0142o to 7 maszyn Su-22 M 4 ( nb 3005, 3212, 3213, 3908-3911) i 6 szkolno-bojowych Su-22 UM 3 K (104, 305-308, 509). Wszystkie samoloty wesz\u0142y w sk\u0142ad 6. PLM-B w Pile. W sierpniu 1985 roku, swoje pierwsze Su-22 otrzyma\u0142 40. PLM-B ze \u015awidwina, a w maju 1986 roku, trzecia eskadra 7. PLB-R ( pu\u0142ku lotnictwa bombowo-rozpoznawczego ) z Powidza ( pocz\u0105tkowo eskadra ta mia\u0142a wchodzi\u0107 w sk\u0142ad 8 PLM-B w Miros\u0142awcu ).<\/p>\n\n\n\n
Dostarczane samoloty by\u0142y fabrycznie nowe i znajdowa\u0142y si\u0119 w skrzyniach. Ich monta\u017cu dokonywali sami sowieci i oni tak\u017ce wykonywali obloty. Sowiecka grupa fabryczna by\u0142a kierowana przez Aleksandra Kaczegarowa. Dopiero po oblotach samoloty przekazywano stronie Polskiej. Za odbi\u00f3r samolot\u00f3w przez Wojsko Polskie by\u0142 odpowiedzialny kpt. Andrzej Rujner, kt\u00f3ry mia\u0142 pe\u0142nomocnictwo otrzymane od Ministra Handlu Zagranicznego. Prawdopodobnie pierwszego polskiego Su-22 M 4 sowieci w Powidzu oblatali w dniu 5 maja 1984 roku. \u017bywotno\u015b\u0107 techniczna Polskich Su-22 w okresie pokoju wynosi\u0142a 20-25 lat.<\/p>\n\n\n\n
Rozformowanie 7. PLB-R. 1999 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nZ ko\u0144cem 90-lat nast\u0105pi\u0142o rozformowanie 7. PLB-R. By\u0142o to zwi\u0105zane ze wst\u0105pieniem Polski do NATO i przej\u015bciem na system Baz Lotniczych i Eskadr Lotniczych. Na podstawie zarz\u0105dzenia Ministra Obrony Narodowej Nr PF-74\/Org z dnia 15 lipca 1999 roku i Rozkazu Szefa Sztabu Generalnego Wojska polskiego Nr 083\/Org z dnia 9 sierpnia 1999 roku, powo\u0142ano do \u017cycia 7. Eskadr\u0119 Lotnictwa Taktycznego na bazie 7. PLB-R o profilu my\u015bliwsko-bombowym z wydzieleniem jej do Si\u0142 Szybkiego Reagowania NATO.<\/p>\n\n\n\n
Lotnisko Powidz.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nLotnisko w Powidzu. 2007 rok<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nLotnisko w Powidzu nale\u017cy do najwi\u0119kszych lotnisk woskowych w Polsce. Ma wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne 52 22 N, 17 51 E i le\u017cy na wysoko\u015bci 113 m npm. Dysponuje dwoma pasami startowymi r\u00f3wnoleg\u0142ymi do siebie. G\u0142\u00f3wny pas startowy o wymiarach 3 525 m x 60 m. Ma orientacj\u0119 11\/29.<\/p>\n\n\n\n
Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Powidz 2007-12-16 7 Samodzielny Pu\u0142k Lotniczy Bombowc\u00f3w Nurkuj\u0105cych. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego. Powidz. 22.01.1946r. – 15.07.1999r. 7 Pu\u0142k to by\u0142a jednostka wojskowa, kt\u00f3ra nie mia\u0142a swoich korzeni w CCCP. Pu\u0142k zosta\u0142 powo\u0142any do istnienia na podstawie rozkazu Nr 019 z dnia 22 stycznia 1946 roku, Naczelnego Dow\u00f3dcy Wojska Polskiego i otrzyma\u0142 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":7271,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"class_list":["post-7267","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-jednostki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7267"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7277,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions\/7277"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/7271"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7267"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7267"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7267"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
Pierwszym podstawowym samolotem eksploatowanym przez 7. Pu\u0142k, przez okres ponad czterech lat, by\u0142 bombowiec nurkuj\u0105cy Pe-2. By\u0142y to samoloty wyprodukowane podczas drugiej wojny \u015bwiatowej. Na uzbrojenie Polski trafi\u0142a g\u0142\u00f3wnie wersja Pe-2 FT opracowana w 1942 roku. W dniu 1 wrze\u015bnia 1949 roku, 7. Pu\u0142k mia\u0142 na stanie; – 40 samolot\u00f3w Pe-2, – 4 samoloty UPo-2, – 9 samolot\u00f3w Po-2 \/ CSS ( Polska wersja Po-2 ).<\/p>\n\n\n\n
Tu-2 w Lotnictwie Polskim.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nModel Tu-2. 2022 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nZ ko\u0144cem 1949 roku, zapad\u0142y decyzje o nabyciu na uzbrojenie jedynej Polskiej Jednostki Bombowej nowych samolot\u00f3w bombowych typu Tu-2. By\u0142a to konstrukcja prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c przestarza\u0142a. Na dow\u00f3d podamy, \u017ce jego produkcj\u0119 zako\u0144czono w 1948 roku, po zbudowaniu 2 527 maszyn.<\/p>\n\n\n\n
Pierwsze samoloty bombowe Tu-2 pojawi\u0142y si\u0119 w Polsce w styczniu 1950 roku. Jako pierwszy zosta\u0142 przeszkolony personel kierowniczy 7. PLB; dow\u00f3dca jednostki, jego zast\u0119pca do spraw pilota\u017cu oraz dow\u00f3dcy eskadr i ich zast\u0119pcy. W tym czasie, dostarczono kolejn\u0105 parti\u0119 samolot\u00f3w Tu-2, a w par\u0119 tygodni p\u00f3\u017aniej kolejne maszyny. Te samoloty pozwoli\u0142y na przezbrojenie 1. Eskadry z samolot\u00f3w Pe-2 na samoloty Tu-2.<\/p>\n\n\n\n
Szkolenie prowadzono na specjalnie przystosowanym samolocie Tu-2, wyposa\u017conym w dwa zestawy sterownic. Na miejscu pilota siedzia\u0142 ucze\u0144, a na miejscu nawigatora instruktor. Kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej jednostka otrzyma\u0142a samolot przej\u015bciowy Suchoj UTB-2 s\u0142u\u017c\u0105cy do nauki pilota\u017cu bez widoczno\u015bci ziemi i lot\u00f3w nocnych.<\/p>\n\n\n\n
Nowe bombowce pokazano po raz pierwszy nad Warszaw\u0105 podczas \u015bwi\u0119ta 1 Maja w dniu 1 maja 1950 roku. Cz\u0119\u015b\u0107 lotnicz\u0105 defilady o godzinie 10;20 otworzy\u0142 pojedynczy samolot Tu-2 pilotowany przez p\u0142k pilota W\u0142odzimierza Gawry\u0142owa, eskortowanego przez dwa my\u015bliwce Jak-9 P. Nast\u0119pnie lecia\u0142a formacja pi\u0119ciu szturmowych samolot\u00f3w I\u0142-10. Kolejna by\u0142a formacja pi\u0119ciu bombowc\u00f3w Tu-2. Podczas jej przelotu komentator poda\u0142, \u017ce jeden z samolot\u00f3w prowadzi nowo wyszkolona za\u0142oga w sk\u0142adzie; pilot Zygmunt Michnowski, nawigator Gobis, strzelec Hinc. Za bombowcami Tu-2 lecia\u0142a du\u017ca grupa bombowc\u00f3w Pe-2.<\/p>\n\n\n\n
Kolejny raz szerszej publiczno\u015bci bombowce Tu-2 pokazano na Ok\u0119ciu w dniu 20 sierpnia 1950 roku, z okazji \u015awi\u0119ta Lotnictwa. Tym razem klucz z\u0142o\u017cony z trzech maszyn da\u0142 efektowny pokaz bombardowania pozorowanego celu na lotnisku.<\/p>\n\n\n\n
Samolot Tu-2 nale\u017ca\u0142 do \u015brednich bombowc\u00f3w wykonuj\u0105cych bombardowanie z lotu poziomego dzi\u0119ki precyzyjnym celownikom. Wykonywano na nich z du\u017cym powodzeniem loty w nocy. Poprzednie bombowce, Pe-2 atakowa\u0142y tylko z lotu nurkowego i lata\u0142y wy\u0142\u0105cznie w dzie\u0144. Poniewa\u017c Tu-2 dysponowa\u0142y najwi\u0119kszym zasi\u0119giem w Wojsku Polskim, dlatego zosta\u0142y z powodzeniem wykorzystywane w kluczach rozpoznawczych. Samoloty te trafi\u0142y tak\u017ce do Lotnictwa Marynarki Wojennej.<\/p>\n\n\n\n
Przezbrajanie Polskiego Lotnictwa Wojskowego w samoloty Tu-2 zbieg\u0142o si\u0119 w czasie z wprowadzaniem do \u015bwiatowego lotnictwa samolot\u00f3w z nap\u0119dem turboodrzutowym. Dlatego Polskie Dow\u00f3dztwo Wojskowe postanowi\u0142o wstrzyma\u0107 proces wprowadzania kolejnych samolot\u00f3w Tu-2. Dlatego lotnictwo bombowe, rozpoznawcze i morskie mia\u0142o r\u00f3wnolegle na uzbrojeniu oba typy bombowc\u00f3w. Ca\u0142kowite przezbrojenie tych jednostek nast\u0105pi\u0142o po wprowadzeniu nowoczesnych bombowc\u00f3w z nap\u0119dem turboodrzutowym I\u0142-28. W\u00f3wczas to z pierwszej linii wycofano i Pe-2 i Tu-2. Sta\u0142o si\u0119 to w 1957 roku.<\/p>\n\n\n\n
W 1956 roku, jeden egzemplarz Tu-2 zosta\u0142 przystosowany do treningu w skokach spadochronowych z u\u017cyciem fotela wyrzucanego za pomoc\u0105 naboju prochowego. Projekt przer\u00f3bki maszyny zosta\u0142 opracowany w Instytucie Technicznym Wojsk Lotniczych. Sama przebudowa\u0142 odby\u0142a si\u0119 w Lotniczych Zak\u0142adach Remontowych. Z samolotu usuni\u0119to g\u00f3rne stanowisko strzelca-radiotelegrafisty ( radiotelegrafisty ), zabudowuj\u0105c w tym miejscu fotel wyrzucany, taki sam jak stosowano w samolotach MiG-15 \/ Lim-1. Samolot by\u0142 u\u017cywany do treningu pilot\u00f3w Wojsk Lotniczych. Publicznie zademonstrowano maszyn\u0119 w dniu 26 sierpnia 1956 roku, na Ok\u0119ciu podczas \u015awi\u0119ta Lotnictwa. Z tego samolotu lec\u0105cego na wysoko\u015bci 1 000 m skoczek do\u015bwiadczalny kpt. Kazimierz Dulla odstrzeli\u0142 fotel, wylatuj\u0105c na nim du\u017cym \u0142ukiem poza samolot. Nast\u0119pnie skoczek od\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 od fotela i wyl\u0105dowa\u0142 na spadochronie. R\u00f3wnie\u017c fotel opad\u0142 na w\u0142asnym spadochronie. Ten specjalny samolot by\u0142 nast\u0119pnie demonstrowany na wystawie statycznej na Ok\u0119ciu do dnia 9 wrze\u015bnia 1956 roku. Samolot ten demonstrowano r\u00f3wnie\u017c w sierpniu 1964 roku, na nieczynnym ju\u017c wojskowym lotnisku Czy\u017cyny. Do dnia dzisiejszego (2007 rok) zachowa\u0142y si\u0119 tylko dwa egzemplarze Tu-2 u\u017cywanych w Lotnictwie Polskim. Pierwszy ten specjalny w Muzeum Lotnictwa w Czy\u017cynach i drugi w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie.<\/p>\n\n\n\n
Nowe bombowce I\u0142-28.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nI\u0142-28 nb 65. 2012 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nW lutym 1951 roku, zosta\u0142 wdro\u017cony do realizacji zmodyfikowany \u201ePlan Zamierze\u0144 Organizacyjnych na lata 1951\u20131952\u201d, zak\u0142adaj\u0105cy mi\u0119dzy innymi dynamiczny wzrost ilo\u015bciowy Wojsk Lotniczych, kt\u00f3re mia\u0142y sformowa\u0107 od podstaw 25 pu\u0142k\u00f3w lotniczych. Jednym z punkt\u00f3w by\u0142 rozw\u00f3j lotnictwa bombowego i wprowadzenie na uzbrojenie samolot\u00f3w z nap\u0119dem turboodrzutowym.<\/p>\n\n\n\n
Podstaw\u0105 prawn\u0105 do realizacji planu by\u0142a wydana przez Ministerstwo Obrony Narodowej Dyrektywa nr 00020 z dnia 21 lutego 1951 roku, na podstawie, kt\u00f3rej opracowano rozkaz MON nr 0036\/Org. z dnia 7 kwietnia 1951 roku, nakazuj\u0105cy Dow\u00f3dcy Wojsk Lotniczych sformowanie do 1 sierpnia 1951 roku, na lotnisku w Malborku 15. DLB (Dywizji Lotnictwa Bombowego) w sk\u0142adzie: 7. i 33. Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego, 68. Kompania \u0141\u0105czno\u015bci i 48. Ruchome Warsztaty Remontowe Lotnictwa. Podstawowym samolotem mia\u0142 sta\u0107 si\u0119 bombowiec Tu-2 o nap\u0119dzie t\u0142okowym.<\/p>\n\n\n\n
Wyb\u00f3r Malborka jako bazy nie by\u0142 przypadkowy. W \u00f3wczesnych realiach dawa\u0142 najdogodniejsz\u0105 pozycj\u0119 do prowadzenia ataku na kierunku p\u00f3\u0142nocno-zachodnim, co by\u0142o zgodne z planami Kremla.<\/p>\n\n\n\n
Dwa pu\u0142ki lotnictwa bombowego to jednak by\u0142o za ma\u0142o. Wprowadzenie do realizacji \u201ePlanu zamierze\u0144 organizacyjnych na lata 1951\u20131952\u201d spowodowa\u0142o opracowanie rozkazu MON nr 0096\/Org z 11 grudniu 1951 roku, na mocy, kt\u00f3rego Minister Obrony Narodowej poleci\u0142 Dow\u00f3dcy Wojsk Lotniczych wprowadzi\u0107 now\u0105 organizacj\u0119 15. DLB, powi\u0119kszon\u0105 o nowy 35. Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego. Nowy pu\u0142k mia\u0142 by\u0107 sformowany do dnia 1 grudnia 1952 roku, na lotnisku Inowroc\u0142aw. G\u0142\u00f3wnym wykonawc\u0105 rozkazu sformowania 35. PLB by\u0142 dow\u00f3dca 15. DLB.<\/p>\n\n\n\n
W tym czasie, zapad\u0142a decyzja o kupieniu samolot\u00f3w bombowych I\u0142-28 z nap\u0119dem turboodrzutowym, co wi\u0105za\u0142o si\u0119 ze wstrzymaniem dostaw samolot\u00f3w Tu-2, o czym napisali\u015bmy powy\u017cej. W dywizji poczyniono pierwsze przygotowania. Pierwsze analizy wykaza\u0142y, \u017ce samoloty odrzutowe I\u0142-28 mog\u0142y by\u0107 u\u017cytkowane tylko z lotnisk o odpowiednim standardzie. Lotnisko w Malborku nie spe\u0142nia\u0142o tych wymog\u00f3w g\u0142\u00f3wnie ze wzgl\u0119du na brak odpowiedniego pasa betonowego i dr\u00f3g ko\u0142owania.<\/p>\n\n\n\n
W tej sytuacji w dniach 3\u20134 kwietnia 1952 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie ca\u0142ej 15. DLB na nowe lotnisko w Bydgoszczy. Lotnisko to posiada\u0142o betonowy pas startowy i drogi ko\u0142owania. By\u0142o wi\u0119ksze i dysponowa\u0142o lepszym zapleczem. Doskonale nadawa\u0142o si\u0119 na przyj\u0119cie nowego typu bombowc\u00f3w. Przez ca\u0142y 1952 rok, w 15. DLB na lotnisku w Bydgoszczy czyniono intensywne przygotowania do przyj\u0119cia nowej techniki w postaci bombowc\u00f3w I\u0142-28. Bydgoszcz sta\u0142a si\u0119 centraln\u0105 baz\u0119 przezbrajania i przeszkalania lotnictwa bombowego.<\/p>\n\n\n\n
Pierwszy publiczny pokaz bombowca I\u0142-28 w locie odby\u0142 si\u0119 w dniu 20 lipca 1952 roku, z okazji \u015awi\u0119ta 22-Lipca, podczas pokaz\u00f3w na lotnisku Ok\u0119cie. Wed\u0142ug dost\u0119pnych informacji by\u0142 to samolot pilotowany przez za\u0142og\u0119 sowieck\u0105, z\u0142o\u017con\u0105 z instruktor\u00f3w, kt\u00f3rzy przybyli po to, aby przeszkala\u0107 Polskich Pilot\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Jesieni\u0105 1952 roku, przyst\u0105piono do przeszkolenia teoretycznego wydzielonego personelu lataj\u0105cego i technicznego. Natomiast w dniu 31 pa\u017adziernika 1952 roku, na lotnisku w Bydgoszczy wyl\u0105dowa\u0142a pierwsza partia 8 odrzutowych bombowc\u00f3w I\u0142-28. Jednocze\u015bnie sprowadzono grup\u0119 instruktor\u00f3w sowieckich z jednostek bazuj\u0105cych na terytorium NRD i z CCCP.<\/p>\n\n\n\n
Samoloty by\u0142y fabrycznie nowe. Pozostawiono je w barwie naturalnego duraluminium. Szachownice naniesiono na usterzenie pionowe, tyln\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 kad\u0142uba i skrzyd\u0142a. Numery burtowe (boczne) malowano zgodnie z normami sowieckimi. Samoloty otrzymywa\u0142y kolejne numery porz\u0105dkowe, niezwi\u0105zane z numerami seryjnymi. I tak; 7 PLB \u2013 numery od 1 do 20, 33 PLB \u2013 od 21 do 40, 35 PLM \u2013 ( od 1954r., kiedy to zacz\u0105\u0142 na stan przyjmowa\u0107 samoloty I\u0142-28 ) od 40 do 60. Co najwa\u017cniejsze numery by\u0142y w r\u00f3\u017cnych kolorach zale\u017cnych od przynale\u017cno\u015bci do danego pu\u0142ku. I tak; 7 PLB mia\u0142 numery burtowe w kolorze czerwonym, 33 PLB \u2013 w kolorze niebieskim, 35 PLB \u2013 w kolorze ciemno-\u017c\u00f3\u0142tym z granatow\u0105 obw\u00f3dk\u0105. Uprzedzaj\u0105c fakty zaznacz\u0119, \u017ce z up\u0142ywem lat, w miar\u0119 przekazywania samolot\u00f3w do innych jednostek ( 21. SPLR \u2013 samodzielny pu\u0142k lotnictwa rozpoznawczego, 15. SELR MW \u2013 samodzielna eskadra lotnictwa rozpoznawczego marynarki wojennej, OSL-4 w D\u0119blinie, 19. LEH \u2013 lotnicza eskadra holownicza ), odst\u0105piono od zasady uporz\u0105dkowanych numer\u00f3w w eskadrach. Np. w 35 PLB wprowadzono kolejne numery taktyczne z serii \u201e60\u201d, \u201e70\u201d i \u201e80\u201d. Samoloty szkolne UI\u0142-28 otrzyma\u0142y tak\u017ce kolejne numery porz\u0105dkowe poprzedzone liter\u0105 S, natomiast rozpoznawcze I\u0142-28 R kolejne numery porz\u0105dkowe poprzedzone zerem. Oczywi\u015bcie zdarza\u0142y si\u0119 wyj\u0105tki.<\/p>\n\n\n\n
W celu zabezpieczenia w\u0142a\u015bciwego przeszkalania polskiego personelu w dniu 11 grudnia 1952 roku, na lotnisku w Bydgoszczy wyl\u0105dowa\u0142 pierwszy szkolno-bojowy UI\u0142-28 (nr fabryczny 64204). Opr\u00f3cz tego dostarczono kolejnych 6 egzemplarzy bojowych I\u0142-28. W sumie na koniec 1952 roku, 15. DLB mia\u0142a na stanie ju\u017c 14 bojowych I\u0142-28 oraz 1 szkolny UI\u0142-28, a w sk\u0142adzie 15. DLB by\u0142y trzy pu\u0142ki; 7 PLB, 33 PLB, 35 PLB.<\/p>\n\n\n\n
Do ko\u0144ca wrze\u015bnia 1952 roku, wy\u017cej wymieniony sk\u0142ad realizowa\u0142 g\u0142\u00f3wne zadanie formowania i rozbudowy struktur, stanu osobowego pu\u0142ku. W dniu 1 pa\u017adziernika 1952 roku, dow\u00f3dca 35. PLB wyda\u0142 pierwszy rozkaz pu\u0142kowy, w kt\u00f3rym czytamy: Rozkazuj\u0119 przebazowa\u0107 35. PLB w dw\u00f3ch rzutach z w\u0119z\u0142a lotniskowego Bydgoszcz na w\u0119ze\u0142 lotniskowy Inowroc\u0142aw. Termin przebazowania rzut\u00f3w naziemnych ( kolejowego i samochodowego ) wyznaczono na 5 pa\u017adziernika 1952 rok. Na komendanta rzutu kolejowego wyznaczono porucznika J\u00f3zefa Pomianowskiego. Transportem samochodowym dowodzi\u0142 podporucznik Jan Wojciechowski. W rzucie bojowym drog\u0105 powietrzn\u0105 przebazowano 9 samolot\u00f3w, w tym: siedem samolot\u00f3w bombowych Pe-2 FT, jeden szkolno-bojowy UPe-2 oraz jeden szkolno-treningowy Po-2.<\/p>\n\n\n\n
Z tych dokument\u00f3w wynika, \u017ce 35. PLB przej\u0105\u0142 wszystkie t\u0142okowe bombowce dywizji, natomiast nowoczesne I\u0142-28 przejmowa\u0142y 7. PLB i 33. PLB. Wraz z przyj\u0119ciem przez jednostki 15. DLB pierwszych samolot\u00f3w odrzutowych I\u0142-28 i UI\u0142-28, do 35. PLB przekazano ze stanu 7. i 33. PLB kolejn\u0105 parti\u0119 t\u0142okowych samolot\u00f3w: trzy Tu-2, trzy Pe-2 FT , jeden UPe-2 i jeden Po-2. W ten spos\u00f3b konto 35. PLB powi\u0119kszy\u0142o si\u0119 do 17 samolot\u00f3w, w tym: 13 bojowych, 2 szkolno-bojowe i 2 szkolno-treningowe.<\/p>\n\n\n\n
Ulokowanie 35. PLB w Inowroc\u0142awiu by\u0142o celowym rozwi\u0105zaniem. Co prawda lotnisko dysponowa\u0142o tyko trawiastym polem wzlotu, ale to nie przeszkadza\u0142o w eksploatacji bombowc\u00f3w t\u0142okowych.<\/p>\n\n\n\n
Pocz\u0105tek 1953 roku, by\u0142 intensywnym okresem szkolenia na nowym sprz\u0119cie. Szkolenie przebiega\u0142o szybko i bez wi\u0119kszych zak\u0142\u00f3ce\u0144. Do Bydgoszczy przybywa\u0142y kolejne samoloty I\u0142-28. Pilotami nowych bombowc\u00f3w zostawali zwykle piloci bombowc\u00f3w typu Pe-2 lub Tu-2. Co ciekawe pomimo zupe\u0142nie innego nap\u0119du przeszkalanie nie nastr\u0119cza\u0142o wi\u0119kszych problem\u00f3w. Zwykle ju\u017c po kilku lotach na wersji UI\u0142-28 pilot m\u00f3g\u0142 wykona\u0107 lot samodzielny.<\/p>\n\n\n\n
Dow\u00f3dztwo Wojsk Lotniczych zacz\u0119\u0142o rozwa\u017ca\u0107 przeniesienie 7. PLB na miejsce sta\u0142ego bazowania na p\u00f3\u0142nocy kraju, lecz po uprowadzeniu na wysp\u0119 Bornholm samolotu MiG-15 bis ze S\u0142upska, ( a w dwa miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej kolejnego MiG-15 bis ), zapad\u0142a decyzja o pozostawieniu nowoczesnych I\u0142-28 w g\u0142\u0119bi kraju. G\u0142\u00f3wne si\u0142y 15. DLB w postaci 7. PLB i 33. PLB przebazowano w dniu 8.04.1953 roku, z Bydgoszczy do Warszawy ( Bemowo ). Bydgoszcz pozosta\u0142a centraln\u0105 baz\u0105 bombowc\u00f3w I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
Jednak kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej zdecydowano o nowej dyslokacji jednostek bombowych. 35. PLB przebazowano z Inowroc\u0142awia na lotnisko w Przasnyszu, a 7. PLB i 33. PLB z Bemowa do Modlina. Dok\u0142adnie po p\u00f3\u0142 roku, w dniu 8 pa\u017adziernika 1953 roku, oba pu\u0142ki zosta\u0142y przebazowane na lotnisko Modlin.<\/p>\n\n\n\n
Rok 1953 charakteryzowa\u0142 si\u0119 bardzo intensywnym szkoleniem wszystkich za\u0142\u00f3g 15. DLB. \u015awiadczy o tym liczba wylatanych godzin. Na przyk\u0142ad 35. PLB osi\u0105gn\u0105\u0142 nalot w powietrzu w wysoko\u015bci 922,41 godzin, w tym: na samolotach bojowych \u2013 550,39 godz; na samolotach szkolno-bojowych \u2013 60,53 godz; na samolotach szkolnych \u2013 311,09 godz.<\/p>\n\n\n\n
1954 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nCa\u0142y 1954 rok, za\u0142ogi samolot\u00f3w I\u0142-28 zgromadzone na lotnisku w Modlinie, kontynuowa\u0142y szkolenie w zakresie lot\u00f3w dziennych indywidualnych i w ugrupowaniach oraz bombardowaniu.<\/p>\n\n\n\n
Ju\u017c wiosn\u0105 1954 roku, zapad\u0142a decyzja o pierwszym publicznym pokazie samolot\u00f3w I\u0142-28 w locie. Nast\u0105pi\u0142o to w dniu 22 lipca 1954 roku, podczas defilady nad Katowicami ( w tym czasie nazwanym Stalinogrodem ). W defiladzie wzi\u0119\u0142y udzia\u0142 za\u0142ogi z 7. PLB i 33. PLB na samolotach I\u0142-28. Samoloty te poprzedza\u0142 dow\u00f3dca 35. PLB mjr pil. Kazimierz Wierzbicki na samolocie Tu-2.<\/p>\n\n\n\n
W po\u0142owie 1954 roku, przyszed\u0142 czas na przeszkolenie ostatniego pu\u0142ku 15. DLB, czyli 35. PLB na nowe bombowce I\u0142-28. Zgodnie z rozkazem Dow\u00f3dcy WL w zwi\u0105zku z rozpocz\u0119ciem przeszkolenia na nowy sprz\u0119t, 35. PLB w dniach 20\u201322 maja 1954 roku, mia\u0142 si\u0119 przebazowa\u0107 z Przasnysza na lotnisko Modlin. Poniewa\u017c pu\u0142k mia\u0142 przyj\u0105\u0107 w Modlinie odrzutowe I\u0142-28, na lotnisku w Przasnyszu pozostawiono posiadane Pe-2 FT, kt\u00f3re przeznaczono do kasacji. Dwie za\u0142ogi, kt\u00f3re przebywa\u0142y na zgrupowaniu poligonowym w \u015awidwinie lata\u0142y na Tu-2 ( nr takt. 05, 08 ), kt\u00f3re 11 czerwca 1954 roku, przekazano formuj\u0105cemu si\u0119 kluczowi holowniczemu ( zarz\u0105dzenie szefa Sztabu Generalnego WP nr 0138\/Org. ). Tak, wi\u0119c, do Modlina rzutem powietrznym przebazowano tylko trzy posiadane jeszcze samoloty CSS-13.<\/p>\n\n\n\n
Do ko\u0144ca maja 1954 roku, na lotnisku w Modlinie personel 35. PLB przygotowywa\u0142 baz\u0119 koszarow\u0105 i szkoleniow\u0105. Jednocze\u015bnie wyselekcjonowano i zakwalifikowano personel lataj\u0105cy i techniczny do przeszkolenia na odrzutowe I\u0142-28. Tak wi\u0119c na lotnisku w Modlinie znalaz\u0142y si\u0119 wszystkie trzy Pu\u0142ki Bombowe stanowi\u0105ce 15 DLB.<\/p>\n\n\n\n
W dniu 6 czerwca 1954 roku, na stan 35. PLB przyj\u0119to pierwsze dwa I\u0142-28, kt\u00f3re intensywnie wykorzystywano do zaj\u0119\u0107 szkolenia teoretycznego. W dniu 25 wrze\u015bnia 1954 roku, pierwsza za\u0142oga 35. PLB pod dow\u00f3dztwem mjr. pil. J\u00f3zefa Ostrowskiego wykona\u0142a samodzielny lot na I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
Podczas odprawy rocznej w dywizji og\u0142oszono wyniki wsp\u00f3\u0142zawodnictwa; I-miejsce 7 PLB, II-miejsce 35 PLB, III-miejsce 33 PLB.<\/p>\n\n\n\n
W dniu 15.10.1954 roku, na stanie 7. PLB by\u0142o: 27 samolot\u00f3w r\u00f3\u017cnych typ\u00f3w, w tym: 20 samolot\u00f3w bombowych I\u0142-28, 3 samoloty szkolno-bojowe UI\u0142-28 i 4 szkolne CSS-13.<\/p>\n\n\n\n
1955 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW po\u0142owie czerwca 1955 roku, dow\u00f3dca dywizji otrzyma\u0142 rozkaz wystawienia samolot\u00f3w I\u0142-28 do defilady nad Warszaw\u0105, w dniu 22.07.1955 roku. Samoloty I\u0142-28 mia\u0142y by\u0107 zademonstrowane w trzech ugrupowaniach. Pierwsze ugrupowanie mia\u0142 wystawi\u0107 7. PLB ( 15 samolot\u00f3w I\u0142-28 ), drugie 33. PLB, trzecie 35. PLB ( 9 samolot\u00f3w I\u0142-28 ) razem z 21. SPLR ( samodzielny pu\u0142k lotnictwa rozpoznawczego, 6 samolot\u00f3w I\u0142-28 ). Treningi pocz\u0105tkowo prowadzono w sk\u0142adach kluczy, p\u00f3\u017aniej ju\u017c w ugrupowaniu ca\u0142o\u015bci rzutu bombowego.<\/p>\n\n\n\n
Za\u0142ogi na defilad\u0119 startowa\u0142y i l\u0105dowa\u0142y na lotnisku Modlin, a kolejno\u015b\u0107 startu by\u0142a nast\u0119puj\u0105ca: 1. lider defilady w asy\u015bcie dw\u00f3ch my\u015bliwc\u00f3w, 2. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. A. Kwiatkowskiego, 3. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. J. W\u00f3jcika, 4. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. J. Ostrowskiego.<\/p>\n\n\n\n
Rankiem 22 lipca 1955 roku, na lotnisku zosta\u0142y ustawione samoloty w kolejno\u015bci do startu. Systematycznie co 30 sekund startowa\u0142y kolejne za\u0142ogi, by po zbi\u00f3rce w powietrzu uda\u0107 si\u0119 na wyznaczon\u0105 tras\u0119. Na pierwszym odcinku: Modlin-G\u0105bin formowano ca\u0142\u0105 kolumn\u0119 dywizji, by po zakr\u0119cie o 18;00 powr\u00f3ci\u0107 nad Modlin, tam wykonywano manewr na drog\u0119 bojow\u0105 i od Nasielska drog\u0105 bojow\u0105 nad Warszaw\u0119. Przelot nad trybun\u0105 honorow\u0105 odby\u0142 si\u0119 zgodnie z planem. Po przelocie nad Warszaw\u0105 po kilku minutach skr\u0119t w prawo nad Otwock, gdzie nast\u0119powa\u0142o rozpuszczenie kolumny, a nad Modlinem poszczeg\u00f3lnych za\u0142\u00f3g. Defilada by\u0142a dobrym sprawdzianem poziomu wyszkolenia za\u0142\u00f3g dywizji.<\/p>\n\n\n\n
Kolejny rok zako\u0144czy\u0142 si\u0119 wysok\u0105 ocen\u0105 dywizji. We wsp\u00f3\u0142zawodnictwie powt\u00f3rzy\u0142a si\u0119 kolejno\u015b\u0107 z poprzedniego roku. Dodatkowo 7. PLB i 35. PLB zako\u0144czy\u0142 rok bezwypadkowo, co by\u0142o ogromnym sukcesem.<\/p>\n\n\n\n
W 1955 roku, Dywizja zosta\u0142a zobowi\u0105zana do przekazania 12 samolot\u00f3w I\u0142-28, po cztery z ka\u017cdego Pu\u0142ku do tworzonego 21. Samodzielnego Pu\u0142ku Lotnictwa Rozpoznawczego w Sochaczewie. Jako podstawowe samoloty w tym Pu\u0142ku by\u0142y I\u0142-28 R w liczbie 8 maszyn i jeden UI\u0142-28. Swoje 4 samoloty I\u0142-28 7. PLB przekaza\u0142 do 21. SPLR w maju 1955 roku.<\/p>\n\n\n\n
1956 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1956 roku, dywizja otrzyma\u0142a kolejn\u0105 dostaw\u0119 dziewi\u0119ciu I\u0142-28, kt\u00f3re uzupe\u0142ni\u0142y braki po przekazanych samolotach do Sochaczewa. Samoloty rozdzielono po trzy do ka\u017cdego pu\u0142ku. W dniu 17 stycznia 1956 roku, na stan 7. PLB wpisano trzy I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
W maju 1956 roku, do Modlina przyby\u0142a delegacja lotnictwa wojskowego Czechos\u0142owacji z jego dow\u00f3dc\u0105 na czele, zast\u0119pc\u0105 dow\u00f3dcy i doradc\u0105. Go\u015bcie zapoznali si\u0119 z baz\u0105 szkoleniow\u0105, przeznaczeniem i zadaniami dywizji.<\/p>\n\n\n\n
W ko\u0144cu czerwca 1956 roku, wszystkie pu\u0142ki dywizji zosta\u0142y postawione w stan pe\u0142nej gotowo\u015bci bojowej, jednak tego stanu nie utrzymywano d\u0142ugo. Zwi\u0105zane to by\u0142o z niepokojami i strajkiem robotnik\u00f3w, jaki zaistnia\u0142 w Poznaniu (Powstanie Pozna\u0144skie) i w konsekwencji ruchami wojsk Armii Czerwonej.<\/p>\n\n\n\n
Powidz. 1957 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1957 roku, nast\u0105pi\u0142 koniec dostaw samolot\u00f3w I\u0142-28 do Polski. W okresie 1952-1957, kupili\u015bmy \u0142\u0105cznie ; 73 I\u0142-28, 16 UI\u0142-28 ( I\u0142-28 U ) oraz 9 I\u0142-28 R.<\/p>\n\n\n\n
Jednostki w kt\u00f3rych eksploatowano samoloty I\u0142-28; – 15 DLB ( 7 PLB, 33 PLB, 35 PLB ) w Modlinie, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce Powidz, – OSL-4 w D\u0119blinie; kilka sztuk przez kr\u00f3tki okres ( 1953-1957r. ), – 21 SPLR w Sochaczewie; w tym 6 I\u0142-28 R, – 15 SELR w Siemirowicach; w tym 3 I\u0142-28 R, – 19 EH ( eskadra holownicza ) w S\u0142upsku.<\/p>\n\n\n\n
Wraz z nastaniem 1957 roku, na zbi\u00f3rce stanu osobowego 35. PLB dow\u00f3dztwo odczyta\u0142o rozkaz organizacyjny Dow\u00f3dcy WL i OPL OK, w kt\u00f3rym dokonano zmiany przeznaczenia pu\u0142ku z bombowego na szkolno-bojowy. Czyli pu\u0142k otrzyma\u0142 nazw\u0119 35. PLSzk-B, a typowymi pu\u0142kami bombowymi pozosta\u0142 7. PLB i 33. PLB.<\/p>\n\n\n\n
W czerwcu 1957 roku, dow\u00f3dca dywizji otrzyma\u0142 zadanie przygotowania wydzielonych si\u0142 i \u015brodk\u00f3w do pokaz\u00f3w i defilady powietrznej z okazji \u015awi\u0119ta Lotnictwa. W dniu 4 lipca 1957 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie 7. PLB z Modlina na lotnisko Powidz. Powidz sta\u0142 si\u0119 sta\u0142\u0105 baz\u0105 dla 7 PLB. Na lotnisko zgrupowania defiladowego 15 DLB zosta\u0142 wyznaczony Powidz z jego nowym gospodarzem 7 PLB. W dniach 12\u201316 sierpnia 1957 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie wyznaczonych si\u0142 i \u015brodk\u00f3w 35 PLB do Powidza, w celu prowadzenia trening\u00f3w defiladowych. Przelot rzutu bojowego 10 za\u0142\u00f3g + 2 zapasowe odby\u0142 si\u0119 16 sierpnia 1957 roku, po trasie: Modlin-Bar\u0142ogi-Powidz. Ciekawostk\u0105 by\u0142 fakt, i\u017c w\u015br\u00f3d wyznaczonego personelu do defilady znalaz\u0142o si\u0119 sze\u015b\u0107 za\u0142\u00f3g szkolonych.<\/p>\n\n\n\n
Przez trzy tygodnie personel 15 DLB odbywa\u0142 treningi do defilady pocz\u0105tkowo w ugrupowaniach pi\u0119cio-samolotowych klin\u00f3w, a p\u00f3\u017aniej zgrywanie dw\u00f3ch ugrupowa\u0144, ka\u017cde po 25 I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
Defilada odby\u0142a si\u0119 8.09.1957 roku, nad warszawskim lotniskiem Bemowo ( Babice ). Ugrupowanie lotnictwa bombowego prowadzi\u0142 p\u0142k dypl. pil. Julian Pa\u017adzior w asy\u015bcie czterech samolot\u00f3w my\u015bliwskich, pilotowanych przez weteran\u00f3w PSP na Zachodzie. Pierwsze ugrupowanie bombowc\u00f3w ( kolumna klin\u00f3w \u2013 25 I\u0142-28 ) prowadzi\u0142 dow\u00f3dca mjr pil. Jerzy W\u00f3jcik. W tej kolumnie pierwsze trzy kliny ( 15 I\u0142-28 ) pochodzi\u0142y z 7 PLB, nast\u0119pne dwa ( 10 I\u0142-28 ) wystawi\u0142 35 PLB. Druga kolumn\u0119 w ca\u0142o\u015bci reprezentowa\u0142 33 PLB prowadzony przez mjr. pil. Jerzego Adamca.<\/p>\n\n\n\n
Po defiladzie personel 15. DLB zgromadzony na lotnisku w Powidzu odwiedzi\u0142 dow\u00f3dca WL i OPL OK gen. bryg. pil. Jan Frey-Bielecki, kt\u00f3ry podzi\u0119kowa\u0142 wszystkim uczestnikom za doskona\u0142e wykonanie tego trudnego zadania.<\/p>\n\n\n\n
Zaraz po tej defiladzie dywizja otrzyma\u0142a kolejne zadanie wzi\u0119cia udzia\u0142u w pokazach i paradzie nad \u0141odzi\u0105. Jednak 14.09.1957r. ze wzgl\u0119du na s\u0142abe warunki atmosferyczne nad \u0141\u00f3d\u017a polecia\u0142 tylko klucz bombowc\u00f3w pod dow\u00f3dztwem mjr. J\u00f3zefa Czerneckiego. Przelot odby\u0142 si\u0119 po trasie: Modlin-\u0141owicz-Zgierz-\u0141\u00f3d\u017a-Skierniewice-Modlin.<\/p>\n\n\n\n
Kolejn\u0105 prezentacj\u0105 lotnictwa bombowego w wykonaniu za\u0142\u00f3g z 15 DLB by\u0142 udzia\u0142 w wrze\u015bniowych ( 1957r. ) pokazach nad po\u0142udniowymi regionami Polski. W dniu 20 wrze\u015bnia 1957 roku, klucz I\u0142-28 dowodzony przez mjr. J. Czerneckiego przebazowa\u0142 si\u0119 do Mierz\u0119cic, sk\u0105d w dniu 22 wrze\u015bnia 1957 roku, przelecia\u0142 w ramach regionalnej defilady powietrznej nad Krakowem oraz nieco p\u00f3\u017aniej nad Katowicami. Tym razem trasa przelotu wygl\u0105da\u0142a nast\u0119puj\u0105co: Mierz\u0119cice-Tarnowskie G\u00f3ry-Krak\u00f3w-D\u0105browa G\u00f3rnicza-Katowice-Miko\u0142\u00f3w-Mierz\u0119cice.<\/p>\n\n\n\n
Wczesn\u0105 jesieni\u0105 1957 roku, do 7 PLB przyby\u0142a 13 os\u00f3b personelu lataj\u0105cego: 4 pilot\u00f3w, 3 nawigator\u00f3w i 6 strzelc\u00f3w-radiotelegrafist\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
1958 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1958 roku, na wniosek Dow\u00f3dztwa Lotnictwa Operacyjnego kierownictwo MON podj\u0119\u0142o decyzj\u0119 o rozformowaniu 35 PLB, a samoloty nakazano przekaza\u0107 do 7 PLB w Powidzu i do 33 PLB w Modlinie.<\/p>\n\n\n\n
1959 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1959 roku, po raz kolejny zorganizowano z okazji \u015bwi\u0119ta komunistycznego wielk\u0105 defilad\u0119 lotnicz\u0105. Nie mog\u0142o na niej zabrakn\u0105\u0107 tak\u017ce bombowc\u00f3w typu I\u0142-28. Do defilady swoje bombowce wystawi\u0142y wszystkie jednostki dysponuj\u0105ce tymi samolotami. W dniu 22 lipca 1959 roku, zaprezentowano du\u017cy romb z\u0142o\u017cony z 16 samolot\u00f3w I\u0142-28 oraz kolumn\u0119 pi\u0119ciu romb\u00f3w po 4 samoloty. \u0141\u0105cznie w powietrzu pokazano 36 I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
7 PLRO (Pu\u0142k Lotniczy Rozpoznania Operacyjnego) w Powidzu. 1960 rok. I\u0142-28 E.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nNa pocz\u0105tku lat 60. I\u0142-28 przestawa\u0142y ju\u017c odpowiada\u0107 wymaganiom stawianym samolotom bombowym i przeznaczono je do zada\u0144 rozpoznawczych. Jednostki bombowe przekszta\u0142cono w pu\u0142ki rozpoznawcze. I tak 7 PLB i 33 PLB zmieni\u0142y swoje nazwy na pu\u0142ki lotnictwa rozpoznania operacyjnego, a numeracja pozosta\u0142a bez zmian. W po\u0142owie lat 60. zakupiono w ZSRS komplety aparatury walki elektronicznej i 10 polskich I\u0142-28 przerobiono na samoloty WRE oznaczane I\u0142-28 E. Ka\u017cdy komplet wyposa\u017cony by\u0142 w stacj\u0119 rozpoznania radiotechnicznego SRS-2 lub SRS-3 oraz stacj\u0119 aktywnych zak\u0142\u00f3ce\u0144 elektronicznych SPS-2 lub wyrzutnik ci\u0119tej folii metalizowanej ASO-28 ( popularna \u201esieczkarnia\u201d ).<\/p>\n\n\n\n
I\u0142-28 E s\u0142u\u017cy\u0142y w 7 PLRO ( pu\u0142ku lotnictwa rozpoznania operacyjnego ) w Powidzu. Ju\u017c od lat 60. poszukiwano nast\u0119pcy samolotu I\u0142-28. Rozwa\u017cano zakup nadd\u017awi\u0119kowych Jak-27, a p\u00f3\u017aniej Jak-28, ale dok\u0142adniejsze analizy pokazywa\u0142y, \u017ce nie mia\u0142y one znacz\u0105cej przewagi nad I\u0142-28. Dopiero w 1974 roku, polskie lotnictwo wojskowe doczeka\u0142o si\u0119 nast\u0119pcy I\u0142-28. By\u0142 nim samolot my\u015bliwsko-bombowy Su-20.<\/p>\n\n\n\n
W 60-latach pu\u0142k zmienia nazw\u0119 z 7 Pu\u0142k Lotniczy Rozpoznania Operacyjnego na 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego.<\/p>\n\n\n\n
W 1966 roku, z okazji 1000-Lecia Pa\u0144stwa Polskiego samoloty I\u0142-28 w liczbie 33 sztuk utworzy\u0142y szyk-stylizowanego \u201eOr\u0142a\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Su-20 na wyposa\u017ceniu 7. PLB-R. 1974 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nSu-20 nb 6183. 2022 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nZ pocz\u0105tkiem 70-lat bombowce I\u0142-28 by\u0142y typem ju\u017c bardzo przestarza\u0142ym. Na dodatek nie by\u0142o widok\u00f3w na nabycie nowego typu samolotu bombowego. \u201eWielki brat\u201d zaoferowa\u0142 tylko samoloty my\u015bliwsko-bombowe.<\/p>\n\n\n\n
W pierwszych dniach 1974 roku, do Krasnodaru wyjecha\u0142a grupa pilot\u00f3w i technik\u00f3w celem przeszkolenia na nowy typ samolotu. W\u015br\u00f3d pilot\u00f3w byli mjr pilot Maciej Paszkowski \u2013 dow\u00f3dca 7. Pu\u0142ku Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego z Powidza w latach 1974-1975r., podporucznik pilot Bogdan Lis. To oni jako pierwsi wykonali samodzielne loty na Su-20 w Krasnodarze. Z powodu z\u0142ych warunk\u00f3w pogodowych szkolenie przeci\u0105ga\u0142o si\u0119. W czasie tego szkolenia podczas lotu na Su-20 zgin\u0105\u0142 kpt. pil. Tadeusz Ko\u0142odziejczyk.<\/p>\n\n\n\n
Pierwsze 6 egzemplarzy Su-20 dostarczono Polsce w 1974r. W dniu 26.04.1974r. wyl\u0105dowa\u0142y one na lotnisku w Powidzu. Samoloty te otrzyma\u0142y numery burtowe od 01 do 06, malowane kolorem czerwonym. Oczywi\u015bcie to je pokazano publiczno\u015bci podczas defilady w Warszawie 22.07.1974r. Pozosta\u0142e samoloty otrzymali\u015bmy dopiero w 1976r. \u0141\u0105cznie kupiono 25 sztuk. Nie kupowali\u015bmy wersji szkolno-bojowej, gdy\u017c w tej roli nadal wyst\u0119powa\u0142y Su-7 U.<\/p>\n\n\n\n
Niestety jeszcze przed zrealizowaniem zasadniczej dostawy 3.02.1976r. tracimy pierwszy samolot Su-20. Strata bolesna, poniewa\u017c zgin\u0105\u0142 kolejny lotnik, mjr ( kpt. ) pil. Jerzy Doliniec. Przyczyn\u0105 by\u0142a usterka techniczna sprz\u0119tu. Nast\u0105pi\u0142a awaria silnika i problemy z agregatami. Dlatego w miejsce utraconego samolotu producent dostarczy\u0142 nowy ( 1977r. ). Samolot otrzymali\u015bmy w dniu 12.02.1977r.. Otrzyma\u0142 on nb 7125.<\/p>\n\n\n\n
W Polsce samoloty Su-20 sta\u0142y si\u0119 maszynami podw\u00f3jnego przeznaczenia. Z jednej strony mog\u0142y skutecznie wykonywa\u0107 atak na obiekty przeciwnika w g\u0142\u0119bi, z drugiej strony prowadzi\u0107 aktywne rozpoznanie foto i radioelektroniczne w dzie\u0144 i w nocy. To drugie przy u\u017cyciu zasobnika podwieszanego typu KKR-1. Zasobniki dotar\u0142y do Polski w okresie p\u00f3\u017aniejszym. Nie nale\u017cy zapomina\u0107, \u017ce Su-20 u\u017cywany w Polsce by\u0142 r\u00f3wnie\u017c potencjalnym nosicielem taktycznej broni j\u0105drowej.<\/p>\n\n\n\n
Samoloty pierwsze wsp\u00f3lne \u0107wiczenia odby\u0142y w 1976 roku, podczas manewr\u00f3w \u201eTarcza-76\u201d. Samoloty Su-20 przez ca\u0142y okres s\u0142u\u017cby w Polsce by\u0142y tak\u017ce eksploatowane z DOL ( drogowe odcinki lotniskowe ).<\/p>\n\n\n\n
W 80-latach trzykrotnie piloci nara\u017caj\u0105c w\u0142asne \u017cycie uratowali samoloty Su-20. W dniu 17 maja 1984 roku, kpt pil. Andrzej Pawul w powietrzu zderzy\u0142 si\u0119 z bocianem. Maj\u0105c twarz poranion\u0105 od\u0142amkami szk\u0142a i ograniczon\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 widzenia bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0142 w Powidzu. W dniu 4 wrze\u015bnia 1985 roku, kpt. pil. Krzysztof Ryniecki po odpaleniu ci\u0119\u017ckiego pocisku S-24, nast\u0105pi\u0142 pompa\u017c silnika i silnik zgas\u0142. Pomimo ma\u0142ej wysoko\u015bci pilotowi uda\u0142o si\u0119 ponownie uruchomi\u0107 silnik i bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0107. W 1988 roku, maszyna majora pilota Krzysztofa Krzysztoforskiego zosta\u0142 trafiona piorunem. Zgas\u0142 silnik. Pilot ponownie uruchomi\u0142 silnik i bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Informacja z dnia 16 pa\u017adziernika 1990 roku, z pokazu samolot\u00f3w Su-20 i Su-22 szwedzkim oficerom. Su-20 u\u017cytkowane w Polsce maj\u0105 doskona\u0142e parametry l\u0105dowania. Mistrzem kr\u00f3tkiego l\u0105dowania jest kapitan Bogdan Juczyk. Przed przyziemieniem, na wysoko\u015bci 2 m pilot wypuszcza spadochron hamuj\u0105cy. Zmierzona droga dobiegu wynosi zaledwie 350 m ! W tym czasie, ameryka\u0144skie pr\u00f3by samolotu F-15 S \/ MTD da\u0142y wynik 450 m bez spadochronu hamuj\u0105cego, a 380 m ze sposobem stosowanym w Polsce. Masa Su-20 podchodz\u0105cego do l\u0105dowania wynosi 11 000 kg, a F-15 S \/ MTD – 13 000 kg.<\/p>\n\n\n\n
Koniec s\u0142u\u017cby Su-20.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW po\u0142owie 90-lat liczba maszyn zacz\u0119\u0142a gwa\u0142townie male\u0107. Samoloty wykrusza\u0142y si\u0119 z powodu ko\u0144czenia si\u0119 resurs\u00f3w p\u0142atowc\u00f3w. Kres eksploatacji dobieg\u0142 w lutym 1997 roku, kiedy to ostatnie maszyny przebazowano do Bydgoszczy na kilkumiesi\u0119czn\u0105 konserwacj\u0119 (?), a nast\u0119pnie rozbi\u00f3rk\u0119. Ostatnie samoloty skre\u015blono ze stanu w 1998 roku.<\/p>\n\n\n\n
Su-22 na stanie 7 PLB-R. 1984 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nSu-22 M4K nb 9410. 2012 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nKolejne nowe wersje samolot\u00f3w bojowych pojawi\u0142y si\u0119 w Powidzu w 1984 roku, w postaci my\u015bliwsko-bombowo-rozpoznawczych Su-22 M 4 \/ Su-22 UM 3 K. By\u0142o to spowodowane decyzj\u0105, \u017ce stan Pu\u0142ku nale\u017cy uzupe\u0142ni\u0107 do trzech pe\u0142nych Eskadr.<\/p>\n\n\n\n
Lotnisko w Powidzu zosta\u0142o przygotowane do przyj\u0119cia nowych samolot\u00f3w. W okresie sierpie\u0144 -pa\u017adziernik 1984 roku do Powidza na pok\u0142adach samolot\u00f3w I\u0142-76 i An-12\/22 dostarczono pierwsze 13 samolot\u00f3w. By\u0142o to 7 maszyn Su-22 M 4 ( nb 3005, 3212, 3213, 3908-3911) i 6 szkolno-bojowych Su-22 UM 3 K (104, 305-308, 509). Wszystkie samoloty wesz\u0142y w sk\u0142ad 6. PLM-B w Pile. W sierpniu 1985 roku, swoje pierwsze Su-22 otrzyma\u0142 40. PLM-B ze \u015awidwina, a w maju 1986 roku, trzecia eskadra 7. PLB-R ( pu\u0142ku lotnictwa bombowo-rozpoznawczego ) z Powidza ( pocz\u0105tkowo eskadra ta mia\u0142a wchodzi\u0107 w sk\u0142ad 8 PLM-B w Miros\u0142awcu ).<\/p>\n\n\n\n
Dostarczane samoloty by\u0142y fabrycznie nowe i znajdowa\u0142y si\u0119 w skrzyniach. Ich monta\u017cu dokonywali sami sowieci i oni tak\u017ce wykonywali obloty. Sowiecka grupa fabryczna by\u0142a kierowana przez Aleksandra Kaczegarowa. Dopiero po oblotach samoloty przekazywano stronie Polskiej. Za odbi\u00f3r samolot\u00f3w przez Wojsko Polskie by\u0142 odpowiedzialny kpt. Andrzej Rujner, kt\u00f3ry mia\u0142 pe\u0142nomocnictwo otrzymane od Ministra Handlu Zagranicznego. Prawdopodobnie pierwszego polskiego Su-22 M 4 sowieci w Powidzu oblatali w dniu 5 maja 1984 roku. \u017bywotno\u015b\u0107 techniczna Polskich Su-22 w okresie pokoju wynosi\u0142a 20-25 lat.<\/p>\n\n\n\n
Rozformowanie 7. PLB-R. 1999 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nZ ko\u0144cem 90-lat nast\u0105pi\u0142o rozformowanie 7. PLB-R. By\u0142o to zwi\u0105zane ze wst\u0105pieniem Polski do NATO i przej\u015bciem na system Baz Lotniczych i Eskadr Lotniczych. Na podstawie zarz\u0105dzenia Ministra Obrony Narodowej Nr PF-74\/Org z dnia 15 lipca 1999 roku i Rozkazu Szefa Sztabu Generalnego Wojska polskiego Nr 083\/Org z dnia 9 sierpnia 1999 roku, powo\u0142ano do \u017cycia 7. Eskadr\u0119 Lotnictwa Taktycznego na bazie 7. PLB-R o profilu my\u015bliwsko-bombowym z wydzieleniem jej do Si\u0142 Szybkiego Reagowania NATO.<\/p>\n\n\n\n
Lotnisko Powidz.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nLotnisko w Powidzu. 2007 rok<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nLotnisko w Powidzu nale\u017cy do najwi\u0119kszych lotnisk woskowych w Polsce. Ma wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne 52 22 N, 17 51 E i le\u017cy na wysoko\u015bci 113 m npm. Dysponuje dwoma pasami startowymi r\u00f3wnoleg\u0142ymi do siebie. G\u0142\u00f3wny pas startowy o wymiarach 3 525 m x 60 m. Ma orientacj\u0119 11\/29.<\/p>\n\n\n\n
Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Powidz 2007-12-16 7 Samodzielny Pu\u0142k Lotniczy Bombowc\u00f3w Nurkuj\u0105cych. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego. Powidz. 22.01.1946r. – 15.07.1999r. 7 Pu\u0142k to by\u0142a jednostka wojskowa, kt\u00f3ra nie mia\u0142a swoich korzeni w CCCP. Pu\u0142k zosta\u0142 powo\u0142any do istnienia na podstawie rozkazu Nr 019 z dnia 22 stycznia 1946 roku, Naczelnego Dow\u00f3dcy Wojska Polskiego i otrzyma\u0142 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":7271,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"class_list":["post-7267","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-jednostki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7267"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7277,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions\/7277"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/7271"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7267"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7267"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7267"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
Z ko\u0144cem 1949 roku, zapad\u0142y decyzje o nabyciu na uzbrojenie jedynej Polskiej Jednostki Bombowej nowych samolot\u00f3w bombowych typu Tu-2. By\u0142a to konstrukcja prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c przestarza\u0142a. Na dow\u00f3d podamy, \u017ce jego produkcj\u0119 zako\u0144czono w 1948 roku, po zbudowaniu 2 527 maszyn.<\/p>\n\n\n\n
Pierwsze samoloty bombowe Tu-2 pojawi\u0142y si\u0119 w Polsce w styczniu 1950 roku. Jako pierwszy zosta\u0142 przeszkolony personel kierowniczy 7. PLB; dow\u00f3dca jednostki, jego zast\u0119pca do spraw pilota\u017cu oraz dow\u00f3dcy eskadr i ich zast\u0119pcy. W tym czasie, dostarczono kolejn\u0105 parti\u0119 samolot\u00f3w Tu-2, a w par\u0119 tygodni p\u00f3\u017aniej kolejne maszyny. Te samoloty pozwoli\u0142y na przezbrojenie 1. Eskadry z samolot\u00f3w Pe-2 na samoloty Tu-2.<\/p>\n\n\n\n
Szkolenie prowadzono na specjalnie przystosowanym samolocie Tu-2, wyposa\u017conym w dwa zestawy sterownic. Na miejscu pilota siedzia\u0142 ucze\u0144, a na miejscu nawigatora instruktor. Kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej jednostka otrzyma\u0142a samolot przej\u015bciowy Suchoj UTB-2 s\u0142u\u017c\u0105cy do nauki pilota\u017cu bez widoczno\u015bci ziemi i lot\u00f3w nocnych.<\/p>\n\n\n\n
Nowe bombowce pokazano po raz pierwszy nad Warszaw\u0105 podczas \u015bwi\u0119ta 1 Maja w dniu 1 maja 1950 roku. Cz\u0119\u015b\u0107 lotnicz\u0105 defilady o godzinie 10;20 otworzy\u0142 pojedynczy samolot Tu-2 pilotowany przez p\u0142k pilota W\u0142odzimierza Gawry\u0142owa, eskortowanego przez dwa my\u015bliwce Jak-9 P. Nast\u0119pnie lecia\u0142a formacja pi\u0119ciu szturmowych samolot\u00f3w I\u0142-10. Kolejna by\u0142a formacja pi\u0119ciu bombowc\u00f3w Tu-2. Podczas jej przelotu komentator poda\u0142, \u017ce jeden z samolot\u00f3w prowadzi nowo wyszkolona za\u0142oga w sk\u0142adzie; pilot Zygmunt Michnowski, nawigator Gobis, strzelec Hinc. Za bombowcami Tu-2 lecia\u0142a du\u017ca grupa bombowc\u00f3w Pe-2.<\/p>\n\n\n\n
Kolejny raz szerszej publiczno\u015bci bombowce Tu-2 pokazano na Ok\u0119ciu w dniu 20 sierpnia 1950 roku, z okazji \u015awi\u0119ta Lotnictwa. Tym razem klucz z\u0142o\u017cony z trzech maszyn da\u0142 efektowny pokaz bombardowania pozorowanego celu na lotnisku.<\/p>\n\n\n\n
Samolot Tu-2 nale\u017ca\u0142 do \u015brednich bombowc\u00f3w wykonuj\u0105cych bombardowanie z lotu poziomego dzi\u0119ki precyzyjnym celownikom. Wykonywano na nich z du\u017cym powodzeniem loty w nocy. Poprzednie bombowce, Pe-2 atakowa\u0142y tylko z lotu nurkowego i lata\u0142y wy\u0142\u0105cznie w dzie\u0144. Poniewa\u017c Tu-2 dysponowa\u0142y najwi\u0119kszym zasi\u0119giem w Wojsku Polskim, dlatego zosta\u0142y z powodzeniem wykorzystywane w kluczach rozpoznawczych. Samoloty te trafi\u0142y tak\u017ce do Lotnictwa Marynarki Wojennej.<\/p>\n\n\n\n
Przezbrajanie Polskiego Lotnictwa Wojskowego w samoloty Tu-2 zbieg\u0142o si\u0119 w czasie z wprowadzaniem do \u015bwiatowego lotnictwa samolot\u00f3w z nap\u0119dem turboodrzutowym. Dlatego Polskie Dow\u00f3dztwo Wojskowe postanowi\u0142o wstrzyma\u0107 proces wprowadzania kolejnych samolot\u00f3w Tu-2. Dlatego lotnictwo bombowe, rozpoznawcze i morskie mia\u0142o r\u00f3wnolegle na uzbrojeniu oba typy bombowc\u00f3w. Ca\u0142kowite przezbrojenie tych jednostek nast\u0105pi\u0142o po wprowadzeniu nowoczesnych bombowc\u00f3w z nap\u0119dem turboodrzutowym I\u0142-28. W\u00f3wczas to z pierwszej linii wycofano i Pe-2 i Tu-2. Sta\u0142o si\u0119 to w 1957 roku.<\/p>\n\n\n\n
W 1956 roku, jeden egzemplarz Tu-2 zosta\u0142 przystosowany do treningu w skokach spadochronowych z u\u017cyciem fotela wyrzucanego za pomoc\u0105 naboju prochowego. Projekt przer\u00f3bki maszyny zosta\u0142 opracowany w Instytucie Technicznym Wojsk Lotniczych. Sama przebudowa\u0142 odby\u0142a si\u0119 w Lotniczych Zak\u0142adach Remontowych. Z samolotu usuni\u0119to g\u00f3rne stanowisko strzelca-radiotelegrafisty ( radiotelegrafisty ), zabudowuj\u0105c w tym miejscu fotel wyrzucany, taki sam jak stosowano w samolotach MiG-15 \/ Lim-1. Samolot by\u0142 u\u017cywany do treningu pilot\u00f3w Wojsk Lotniczych. Publicznie zademonstrowano maszyn\u0119 w dniu 26 sierpnia 1956 roku, na Ok\u0119ciu podczas \u015awi\u0119ta Lotnictwa. Z tego samolotu lec\u0105cego na wysoko\u015bci 1 000 m skoczek do\u015bwiadczalny kpt. Kazimierz Dulla odstrzeli\u0142 fotel, wylatuj\u0105c na nim du\u017cym \u0142ukiem poza samolot. Nast\u0119pnie skoczek od\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 od fotela i wyl\u0105dowa\u0142 na spadochronie. R\u00f3wnie\u017c fotel opad\u0142 na w\u0142asnym spadochronie. Ten specjalny samolot by\u0142 nast\u0119pnie demonstrowany na wystawie statycznej na Ok\u0119ciu do dnia 9 wrze\u015bnia 1956 roku. Samolot ten demonstrowano r\u00f3wnie\u017c w sierpniu 1964 roku, na nieczynnym ju\u017c wojskowym lotnisku Czy\u017cyny. Do dnia dzisiejszego (2007 rok) zachowa\u0142y si\u0119 tylko dwa egzemplarze Tu-2 u\u017cywanych w Lotnictwie Polskim. Pierwszy ten specjalny w Muzeum Lotnictwa w Czy\u017cynach i drugi w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie.<\/p>\n\n\n\n
Nowe bombowce I\u0142-28.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nI\u0142-28 nb 65. 2012 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nW lutym 1951 roku, zosta\u0142 wdro\u017cony do realizacji zmodyfikowany \u201ePlan Zamierze\u0144 Organizacyjnych na lata 1951\u20131952\u201d, zak\u0142adaj\u0105cy mi\u0119dzy innymi dynamiczny wzrost ilo\u015bciowy Wojsk Lotniczych, kt\u00f3re mia\u0142y sformowa\u0107 od podstaw 25 pu\u0142k\u00f3w lotniczych. Jednym z punkt\u00f3w by\u0142 rozw\u00f3j lotnictwa bombowego i wprowadzenie na uzbrojenie samolot\u00f3w z nap\u0119dem turboodrzutowym.<\/p>\n\n\n\n
Podstaw\u0105 prawn\u0105 do realizacji planu by\u0142a wydana przez Ministerstwo Obrony Narodowej Dyrektywa nr 00020 z dnia 21 lutego 1951 roku, na podstawie, kt\u00f3rej opracowano rozkaz MON nr 0036\/Org. z dnia 7 kwietnia 1951 roku, nakazuj\u0105cy Dow\u00f3dcy Wojsk Lotniczych sformowanie do 1 sierpnia 1951 roku, na lotnisku w Malborku 15. DLB (Dywizji Lotnictwa Bombowego) w sk\u0142adzie: 7. i 33. Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego, 68. Kompania \u0141\u0105czno\u015bci i 48. Ruchome Warsztaty Remontowe Lotnictwa. Podstawowym samolotem mia\u0142 sta\u0107 si\u0119 bombowiec Tu-2 o nap\u0119dzie t\u0142okowym.<\/p>\n\n\n\n
Wyb\u00f3r Malborka jako bazy nie by\u0142 przypadkowy. W \u00f3wczesnych realiach dawa\u0142 najdogodniejsz\u0105 pozycj\u0119 do prowadzenia ataku na kierunku p\u00f3\u0142nocno-zachodnim, co by\u0142o zgodne z planami Kremla.<\/p>\n\n\n\n
Dwa pu\u0142ki lotnictwa bombowego to jednak by\u0142o za ma\u0142o. Wprowadzenie do realizacji \u201ePlanu zamierze\u0144 organizacyjnych na lata 1951\u20131952\u201d spowodowa\u0142o opracowanie rozkazu MON nr 0096\/Org z 11 grudniu 1951 roku, na mocy, kt\u00f3rego Minister Obrony Narodowej poleci\u0142 Dow\u00f3dcy Wojsk Lotniczych wprowadzi\u0107 now\u0105 organizacj\u0119 15. DLB, powi\u0119kszon\u0105 o nowy 35. Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego. Nowy pu\u0142k mia\u0142 by\u0107 sformowany do dnia 1 grudnia 1952 roku, na lotnisku Inowroc\u0142aw. G\u0142\u00f3wnym wykonawc\u0105 rozkazu sformowania 35. PLB by\u0142 dow\u00f3dca 15. DLB.<\/p>\n\n\n\n
W tym czasie, zapad\u0142a decyzja o kupieniu samolot\u00f3w bombowych I\u0142-28 z nap\u0119dem turboodrzutowym, co wi\u0105za\u0142o si\u0119 ze wstrzymaniem dostaw samolot\u00f3w Tu-2, o czym napisali\u015bmy powy\u017cej. W dywizji poczyniono pierwsze przygotowania. Pierwsze analizy wykaza\u0142y, \u017ce samoloty odrzutowe I\u0142-28 mog\u0142y by\u0107 u\u017cytkowane tylko z lotnisk o odpowiednim standardzie. Lotnisko w Malborku nie spe\u0142nia\u0142o tych wymog\u00f3w g\u0142\u00f3wnie ze wzgl\u0119du na brak odpowiedniego pasa betonowego i dr\u00f3g ko\u0142owania.<\/p>\n\n\n\n
W tej sytuacji w dniach 3\u20134 kwietnia 1952 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie ca\u0142ej 15. DLB na nowe lotnisko w Bydgoszczy. Lotnisko to posiada\u0142o betonowy pas startowy i drogi ko\u0142owania. By\u0142o wi\u0119ksze i dysponowa\u0142o lepszym zapleczem. Doskonale nadawa\u0142o si\u0119 na przyj\u0119cie nowego typu bombowc\u00f3w. Przez ca\u0142y 1952 rok, w 15. DLB na lotnisku w Bydgoszczy czyniono intensywne przygotowania do przyj\u0119cia nowej techniki w postaci bombowc\u00f3w I\u0142-28. Bydgoszcz sta\u0142a si\u0119 centraln\u0105 baz\u0119 przezbrajania i przeszkalania lotnictwa bombowego.<\/p>\n\n\n\n
Pierwszy publiczny pokaz bombowca I\u0142-28 w locie odby\u0142 si\u0119 w dniu 20 lipca 1952 roku, z okazji \u015awi\u0119ta 22-Lipca, podczas pokaz\u00f3w na lotnisku Ok\u0119cie. Wed\u0142ug dost\u0119pnych informacji by\u0142 to samolot pilotowany przez za\u0142og\u0119 sowieck\u0105, z\u0142o\u017con\u0105 z instruktor\u00f3w, kt\u00f3rzy przybyli po to, aby przeszkala\u0107 Polskich Pilot\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Jesieni\u0105 1952 roku, przyst\u0105piono do przeszkolenia teoretycznego wydzielonego personelu lataj\u0105cego i technicznego. Natomiast w dniu 31 pa\u017adziernika 1952 roku, na lotnisku w Bydgoszczy wyl\u0105dowa\u0142a pierwsza partia 8 odrzutowych bombowc\u00f3w I\u0142-28. Jednocze\u015bnie sprowadzono grup\u0119 instruktor\u00f3w sowieckich z jednostek bazuj\u0105cych na terytorium NRD i z CCCP.<\/p>\n\n\n\n
Samoloty by\u0142y fabrycznie nowe. Pozostawiono je w barwie naturalnego duraluminium. Szachownice naniesiono na usterzenie pionowe, tyln\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 kad\u0142uba i skrzyd\u0142a. Numery burtowe (boczne) malowano zgodnie z normami sowieckimi. Samoloty otrzymywa\u0142y kolejne numery porz\u0105dkowe, niezwi\u0105zane z numerami seryjnymi. I tak; 7 PLB \u2013 numery od 1 do 20, 33 PLB \u2013 od 21 do 40, 35 PLM \u2013 ( od 1954r., kiedy to zacz\u0105\u0142 na stan przyjmowa\u0107 samoloty I\u0142-28 ) od 40 do 60. Co najwa\u017cniejsze numery by\u0142y w r\u00f3\u017cnych kolorach zale\u017cnych od przynale\u017cno\u015bci do danego pu\u0142ku. I tak; 7 PLB mia\u0142 numery burtowe w kolorze czerwonym, 33 PLB \u2013 w kolorze niebieskim, 35 PLB \u2013 w kolorze ciemno-\u017c\u00f3\u0142tym z granatow\u0105 obw\u00f3dk\u0105. Uprzedzaj\u0105c fakty zaznacz\u0119, \u017ce z up\u0142ywem lat, w miar\u0119 przekazywania samolot\u00f3w do innych jednostek ( 21. SPLR \u2013 samodzielny pu\u0142k lotnictwa rozpoznawczego, 15. SELR MW \u2013 samodzielna eskadra lotnictwa rozpoznawczego marynarki wojennej, OSL-4 w D\u0119blinie, 19. LEH \u2013 lotnicza eskadra holownicza ), odst\u0105piono od zasady uporz\u0105dkowanych numer\u00f3w w eskadrach. Np. w 35 PLB wprowadzono kolejne numery taktyczne z serii \u201e60\u201d, \u201e70\u201d i \u201e80\u201d. Samoloty szkolne UI\u0142-28 otrzyma\u0142y tak\u017ce kolejne numery porz\u0105dkowe poprzedzone liter\u0105 S, natomiast rozpoznawcze I\u0142-28 R kolejne numery porz\u0105dkowe poprzedzone zerem. Oczywi\u015bcie zdarza\u0142y si\u0119 wyj\u0105tki.<\/p>\n\n\n\n
W celu zabezpieczenia w\u0142a\u015bciwego przeszkalania polskiego personelu w dniu 11 grudnia 1952 roku, na lotnisku w Bydgoszczy wyl\u0105dowa\u0142 pierwszy szkolno-bojowy UI\u0142-28 (nr fabryczny 64204). Opr\u00f3cz tego dostarczono kolejnych 6 egzemplarzy bojowych I\u0142-28. W sumie na koniec 1952 roku, 15. DLB mia\u0142a na stanie ju\u017c 14 bojowych I\u0142-28 oraz 1 szkolny UI\u0142-28, a w sk\u0142adzie 15. DLB by\u0142y trzy pu\u0142ki; 7 PLB, 33 PLB, 35 PLB.<\/p>\n\n\n\n
Do ko\u0144ca wrze\u015bnia 1952 roku, wy\u017cej wymieniony sk\u0142ad realizowa\u0142 g\u0142\u00f3wne zadanie formowania i rozbudowy struktur, stanu osobowego pu\u0142ku. W dniu 1 pa\u017adziernika 1952 roku, dow\u00f3dca 35. PLB wyda\u0142 pierwszy rozkaz pu\u0142kowy, w kt\u00f3rym czytamy: Rozkazuj\u0119 przebazowa\u0107 35. PLB w dw\u00f3ch rzutach z w\u0119z\u0142a lotniskowego Bydgoszcz na w\u0119ze\u0142 lotniskowy Inowroc\u0142aw. Termin przebazowania rzut\u00f3w naziemnych ( kolejowego i samochodowego ) wyznaczono na 5 pa\u017adziernika 1952 rok. Na komendanta rzutu kolejowego wyznaczono porucznika J\u00f3zefa Pomianowskiego. Transportem samochodowym dowodzi\u0142 podporucznik Jan Wojciechowski. W rzucie bojowym drog\u0105 powietrzn\u0105 przebazowano 9 samolot\u00f3w, w tym: siedem samolot\u00f3w bombowych Pe-2 FT, jeden szkolno-bojowy UPe-2 oraz jeden szkolno-treningowy Po-2.<\/p>\n\n\n\n
Z tych dokument\u00f3w wynika, \u017ce 35. PLB przej\u0105\u0142 wszystkie t\u0142okowe bombowce dywizji, natomiast nowoczesne I\u0142-28 przejmowa\u0142y 7. PLB i 33. PLB. Wraz z przyj\u0119ciem przez jednostki 15. DLB pierwszych samolot\u00f3w odrzutowych I\u0142-28 i UI\u0142-28, do 35. PLB przekazano ze stanu 7. i 33. PLB kolejn\u0105 parti\u0119 t\u0142okowych samolot\u00f3w: trzy Tu-2, trzy Pe-2 FT , jeden UPe-2 i jeden Po-2. W ten spos\u00f3b konto 35. PLB powi\u0119kszy\u0142o si\u0119 do 17 samolot\u00f3w, w tym: 13 bojowych, 2 szkolno-bojowe i 2 szkolno-treningowe.<\/p>\n\n\n\n
Ulokowanie 35. PLB w Inowroc\u0142awiu by\u0142o celowym rozwi\u0105zaniem. Co prawda lotnisko dysponowa\u0142o tyko trawiastym polem wzlotu, ale to nie przeszkadza\u0142o w eksploatacji bombowc\u00f3w t\u0142okowych.<\/p>\n\n\n\n
Pocz\u0105tek 1953 roku, by\u0142 intensywnym okresem szkolenia na nowym sprz\u0119cie. Szkolenie przebiega\u0142o szybko i bez wi\u0119kszych zak\u0142\u00f3ce\u0144. Do Bydgoszczy przybywa\u0142y kolejne samoloty I\u0142-28. Pilotami nowych bombowc\u00f3w zostawali zwykle piloci bombowc\u00f3w typu Pe-2 lub Tu-2. Co ciekawe pomimo zupe\u0142nie innego nap\u0119du przeszkalanie nie nastr\u0119cza\u0142o wi\u0119kszych problem\u00f3w. Zwykle ju\u017c po kilku lotach na wersji UI\u0142-28 pilot m\u00f3g\u0142 wykona\u0107 lot samodzielny.<\/p>\n\n\n\n
Dow\u00f3dztwo Wojsk Lotniczych zacz\u0119\u0142o rozwa\u017ca\u0107 przeniesienie 7. PLB na miejsce sta\u0142ego bazowania na p\u00f3\u0142nocy kraju, lecz po uprowadzeniu na wysp\u0119 Bornholm samolotu MiG-15 bis ze S\u0142upska, ( a w dwa miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej kolejnego MiG-15 bis ), zapad\u0142a decyzja o pozostawieniu nowoczesnych I\u0142-28 w g\u0142\u0119bi kraju. G\u0142\u00f3wne si\u0142y 15. DLB w postaci 7. PLB i 33. PLB przebazowano w dniu 8.04.1953 roku, z Bydgoszczy do Warszawy ( Bemowo ). Bydgoszcz pozosta\u0142a centraln\u0105 baz\u0105 bombowc\u00f3w I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
Jednak kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej zdecydowano o nowej dyslokacji jednostek bombowych. 35. PLB przebazowano z Inowroc\u0142awia na lotnisko w Przasnyszu, a 7. PLB i 33. PLB z Bemowa do Modlina. Dok\u0142adnie po p\u00f3\u0142 roku, w dniu 8 pa\u017adziernika 1953 roku, oba pu\u0142ki zosta\u0142y przebazowane na lotnisko Modlin.<\/p>\n\n\n\n
Rok 1953 charakteryzowa\u0142 si\u0119 bardzo intensywnym szkoleniem wszystkich za\u0142\u00f3g 15. DLB. \u015awiadczy o tym liczba wylatanych godzin. Na przyk\u0142ad 35. PLB osi\u0105gn\u0105\u0142 nalot w powietrzu w wysoko\u015bci 922,41 godzin, w tym: na samolotach bojowych \u2013 550,39 godz; na samolotach szkolno-bojowych \u2013 60,53 godz; na samolotach szkolnych \u2013 311,09 godz.<\/p>\n\n\n\n
1954 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nCa\u0142y 1954 rok, za\u0142ogi samolot\u00f3w I\u0142-28 zgromadzone na lotnisku w Modlinie, kontynuowa\u0142y szkolenie w zakresie lot\u00f3w dziennych indywidualnych i w ugrupowaniach oraz bombardowaniu.<\/p>\n\n\n\n
Ju\u017c wiosn\u0105 1954 roku, zapad\u0142a decyzja o pierwszym publicznym pokazie samolot\u00f3w I\u0142-28 w locie. Nast\u0105pi\u0142o to w dniu 22 lipca 1954 roku, podczas defilady nad Katowicami ( w tym czasie nazwanym Stalinogrodem ). W defiladzie wzi\u0119\u0142y udzia\u0142 za\u0142ogi z 7. PLB i 33. PLB na samolotach I\u0142-28. Samoloty te poprzedza\u0142 dow\u00f3dca 35. PLB mjr pil. Kazimierz Wierzbicki na samolocie Tu-2.<\/p>\n\n\n\n
W po\u0142owie 1954 roku, przyszed\u0142 czas na przeszkolenie ostatniego pu\u0142ku 15. DLB, czyli 35. PLB na nowe bombowce I\u0142-28. Zgodnie z rozkazem Dow\u00f3dcy WL w zwi\u0105zku z rozpocz\u0119ciem przeszkolenia na nowy sprz\u0119t, 35. PLB w dniach 20\u201322 maja 1954 roku, mia\u0142 si\u0119 przebazowa\u0107 z Przasnysza na lotnisko Modlin. Poniewa\u017c pu\u0142k mia\u0142 przyj\u0105\u0107 w Modlinie odrzutowe I\u0142-28, na lotnisku w Przasnyszu pozostawiono posiadane Pe-2 FT, kt\u00f3re przeznaczono do kasacji. Dwie za\u0142ogi, kt\u00f3re przebywa\u0142y na zgrupowaniu poligonowym w \u015awidwinie lata\u0142y na Tu-2 ( nr takt. 05, 08 ), kt\u00f3re 11 czerwca 1954 roku, przekazano formuj\u0105cemu si\u0119 kluczowi holowniczemu ( zarz\u0105dzenie szefa Sztabu Generalnego WP nr 0138\/Org. ). Tak, wi\u0119c, do Modlina rzutem powietrznym przebazowano tylko trzy posiadane jeszcze samoloty CSS-13.<\/p>\n\n\n\n
Do ko\u0144ca maja 1954 roku, na lotnisku w Modlinie personel 35. PLB przygotowywa\u0142 baz\u0119 koszarow\u0105 i szkoleniow\u0105. Jednocze\u015bnie wyselekcjonowano i zakwalifikowano personel lataj\u0105cy i techniczny do przeszkolenia na odrzutowe I\u0142-28. Tak wi\u0119c na lotnisku w Modlinie znalaz\u0142y si\u0119 wszystkie trzy Pu\u0142ki Bombowe stanowi\u0105ce 15 DLB.<\/p>\n\n\n\n
W dniu 6 czerwca 1954 roku, na stan 35. PLB przyj\u0119to pierwsze dwa I\u0142-28, kt\u00f3re intensywnie wykorzystywano do zaj\u0119\u0107 szkolenia teoretycznego. W dniu 25 wrze\u015bnia 1954 roku, pierwsza za\u0142oga 35. PLB pod dow\u00f3dztwem mjr. pil. J\u00f3zefa Ostrowskiego wykona\u0142a samodzielny lot na I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
Podczas odprawy rocznej w dywizji og\u0142oszono wyniki wsp\u00f3\u0142zawodnictwa; I-miejsce 7 PLB, II-miejsce 35 PLB, III-miejsce 33 PLB.<\/p>\n\n\n\n
W dniu 15.10.1954 roku, na stanie 7. PLB by\u0142o: 27 samolot\u00f3w r\u00f3\u017cnych typ\u00f3w, w tym: 20 samolot\u00f3w bombowych I\u0142-28, 3 samoloty szkolno-bojowe UI\u0142-28 i 4 szkolne CSS-13.<\/p>\n\n\n\n
1955 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW po\u0142owie czerwca 1955 roku, dow\u00f3dca dywizji otrzyma\u0142 rozkaz wystawienia samolot\u00f3w I\u0142-28 do defilady nad Warszaw\u0105, w dniu 22.07.1955 roku. Samoloty I\u0142-28 mia\u0142y by\u0107 zademonstrowane w trzech ugrupowaniach. Pierwsze ugrupowanie mia\u0142 wystawi\u0107 7. PLB ( 15 samolot\u00f3w I\u0142-28 ), drugie 33. PLB, trzecie 35. PLB ( 9 samolot\u00f3w I\u0142-28 ) razem z 21. SPLR ( samodzielny pu\u0142k lotnictwa rozpoznawczego, 6 samolot\u00f3w I\u0142-28 ). Treningi pocz\u0105tkowo prowadzono w sk\u0142adach kluczy, p\u00f3\u017aniej ju\u017c w ugrupowaniu ca\u0142o\u015bci rzutu bombowego.<\/p>\n\n\n\n
Za\u0142ogi na defilad\u0119 startowa\u0142y i l\u0105dowa\u0142y na lotnisku Modlin, a kolejno\u015b\u0107 startu by\u0142a nast\u0119puj\u0105ca: 1. lider defilady w asy\u015bcie dw\u00f3ch my\u015bliwc\u00f3w, 2. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. A. Kwiatkowskiego, 3. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. J. W\u00f3jcika, 4. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. J. Ostrowskiego.<\/p>\n\n\n\n
Rankiem 22 lipca 1955 roku, na lotnisku zosta\u0142y ustawione samoloty w kolejno\u015bci do startu. Systematycznie co 30 sekund startowa\u0142y kolejne za\u0142ogi, by po zbi\u00f3rce w powietrzu uda\u0107 si\u0119 na wyznaczon\u0105 tras\u0119. Na pierwszym odcinku: Modlin-G\u0105bin formowano ca\u0142\u0105 kolumn\u0119 dywizji, by po zakr\u0119cie o 18;00 powr\u00f3ci\u0107 nad Modlin, tam wykonywano manewr na drog\u0119 bojow\u0105 i od Nasielska drog\u0105 bojow\u0105 nad Warszaw\u0119. Przelot nad trybun\u0105 honorow\u0105 odby\u0142 si\u0119 zgodnie z planem. Po przelocie nad Warszaw\u0105 po kilku minutach skr\u0119t w prawo nad Otwock, gdzie nast\u0119powa\u0142o rozpuszczenie kolumny, a nad Modlinem poszczeg\u00f3lnych za\u0142\u00f3g. Defilada by\u0142a dobrym sprawdzianem poziomu wyszkolenia za\u0142\u00f3g dywizji.<\/p>\n\n\n\n
Kolejny rok zako\u0144czy\u0142 si\u0119 wysok\u0105 ocen\u0105 dywizji. We wsp\u00f3\u0142zawodnictwie powt\u00f3rzy\u0142a si\u0119 kolejno\u015b\u0107 z poprzedniego roku. Dodatkowo 7. PLB i 35. PLB zako\u0144czy\u0142 rok bezwypadkowo, co by\u0142o ogromnym sukcesem.<\/p>\n\n\n\n
W 1955 roku, Dywizja zosta\u0142a zobowi\u0105zana do przekazania 12 samolot\u00f3w I\u0142-28, po cztery z ka\u017cdego Pu\u0142ku do tworzonego 21. Samodzielnego Pu\u0142ku Lotnictwa Rozpoznawczego w Sochaczewie. Jako podstawowe samoloty w tym Pu\u0142ku by\u0142y I\u0142-28 R w liczbie 8 maszyn i jeden UI\u0142-28. Swoje 4 samoloty I\u0142-28 7. PLB przekaza\u0142 do 21. SPLR w maju 1955 roku.<\/p>\n\n\n\n
1956 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1956 roku, dywizja otrzyma\u0142a kolejn\u0105 dostaw\u0119 dziewi\u0119ciu I\u0142-28, kt\u00f3re uzupe\u0142ni\u0142y braki po przekazanych samolotach do Sochaczewa. Samoloty rozdzielono po trzy do ka\u017cdego pu\u0142ku. W dniu 17 stycznia 1956 roku, na stan 7. PLB wpisano trzy I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
W maju 1956 roku, do Modlina przyby\u0142a delegacja lotnictwa wojskowego Czechos\u0142owacji z jego dow\u00f3dc\u0105 na czele, zast\u0119pc\u0105 dow\u00f3dcy i doradc\u0105. Go\u015bcie zapoznali si\u0119 z baz\u0105 szkoleniow\u0105, przeznaczeniem i zadaniami dywizji.<\/p>\n\n\n\n
W ko\u0144cu czerwca 1956 roku, wszystkie pu\u0142ki dywizji zosta\u0142y postawione w stan pe\u0142nej gotowo\u015bci bojowej, jednak tego stanu nie utrzymywano d\u0142ugo. Zwi\u0105zane to by\u0142o z niepokojami i strajkiem robotnik\u00f3w, jaki zaistnia\u0142 w Poznaniu (Powstanie Pozna\u0144skie) i w konsekwencji ruchami wojsk Armii Czerwonej.<\/p>\n\n\n\n
Powidz. 1957 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1957 roku, nast\u0105pi\u0142 koniec dostaw samolot\u00f3w I\u0142-28 do Polski. W okresie 1952-1957, kupili\u015bmy \u0142\u0105cznie ; 73 I\u0142-28, 16 UI\u0142-28 ( I\u0142-28 U ) oraz 9 I\u0142-28 R.<\/p>\n\n\n\n
Jednostki w kt\u00f3rych eksploatowano samoloty I\u0142-28; – 15 DLB ( 7 PLB, 33 PLB, 35 PLB ) w Modlinie, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce Powidz, – OSL-4 w D\u0119blinie; kilka sztuk przez kr\u00f3tki okres ( 1953-1957r. ), – 21 SPLR w Sochaczewie; w tym 6 I\u0142-28 R, – 15 SELR w Siemirowicach; w tym 3 I\u0142-28 R, – 19 EH ( eskadra holownicza ) w S\u0142upsku.<\/p>\n\n\n\n
Wraz z nastaniem 1957 roku, na zbi\u00f3rce stanu osobowego 35. PLB dow\u00f3dztwo odczyta\u0142o rozkaz organizacyjny Dow\u00f3dcy WL i OPL OK, w kt\u00f3rym dokonano zmiany przeznaczenia pu\u0142ku z bombowego na szkolno-bojowy. Czyli pu\u0142k otrzyma\u0142 nazw\u0119 35. PLSzk-B, a typowymi pu\u0142kami bombowymi pozosta\u0142 7. PLB i 33. PLB.<\/p>\n\n\n\n
W czerwcu 1957 roku, dow\u00f3dca dywizji otrzyma\u0142 zadanie przygotowania wydzielonych si\u0142 i \u015brodk\u00f3w do pokaz\u00f3w i defilady powietrznej z okazji \u015awi\u0119ta Lotnictwa. W dniu 4 lipca 1957 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie 7. PLB z Modlina na lotnisko Powidz. Powidz sta\u0142 si\u0119 sta\u0142\u0105 baz\u0105 dla 7 PLB. Na lotnisko zgrupowania defiladowego 15 DLB zosta\u0142 wyznaczony Powidz z jego nowym gospodarzem 7 PLB. W dniach 12\u201316 sierpnia 1957 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie wyznaczonych si\u0142 i \u015brodk\u00f3w 35 PLB do Powidza, w celu prowadzenia trening\u00f3w defiladowych. Przelot rzutu bojowego 10 za\u0142\u00f3g + 2 zapasowe odby\u0142 si\u0119 16 sierpnia 1957 roku, po trasie: Modlin-Bar\u0142ogi-Powidz. Ciekawostk\u0105 by\u0142 fakt, i\u017c w\u015br\u00f3d wyznaczonego personelu do defilady znalaz\u0142o si\u0119 sze\u015b\u0107 za\u0142\u00f3g szkolonych.<\/p>\n\n\n\n
Przez trzy tygodnie personel 15 DLB odbywa\u0142 treningi do defilady pocz\u0105tkowo w ugrupowaniach pi\u0119cio-samolotowych klin\u00f3w, a p\u00f3\u017aniej zgrywanie dw\u00f3ch ugrupowa\u0144, ka\u017cde po 25 I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
Defilada odby\u0142a si\u0119 8.09.1957 roku, nad warszawskim lotniskiem Bemowo ( Babice ). Ugrupowanie lotnictwa bombowego prowadzi\u0142 p\u0142k dypl. pil. Julian Pa\u017adzior w asy\u015bcie czterech samolot\u00f3w my\u015bliwskich, pilotowanych przez weteran\u00f3w PSP na Zachodzie. Pierwsze ugrupowanie bombowc\u00f3w ( kolumna klin\u00f3w \u2013 25 I\u0142-28 ) prowadzi\u0142 dow\u00f3dca mjr pil. Jerzy W\u00f3jcik. W tej kolumnie pierwsze trzy kliny ( 15 I\u0142-28 ) pochodzi\u0142y z 7 PLB, nast\u0119pne dwa ( 10 I\u0142-28 ) wystawi\u0142 35 PLB. Druga kolumn\u0119 w ca\u0142o\u015bci reprezentowa\u0142 33 PLB prowadzony przez mjr. pil. Jerzego Adamca.<\/p>\n\n\n\n
Po defiladzie personel 15. DLB zgromadzony na lotnisku w Powidzu odwiedzi\u0142 dow\u00f3dca WL i OPL OK gen. bryg. pil. Jan Frey-Bielecki, kt\u00f3ry podzi\u0119kowa\u0142 wszystkim uczestnikom za doskona\u0142e wykonanie tego trudnego zadania.<\/p>\n\n\n\n
Zaraz po tej defiladzie dywizja otrzyma\u0142a kolejne zadanie wzi\u0119cia udzia\u0142u w pokazach i paradzie nad \u0141odzi\u0105. Jednak 14.09.1957r. ze wzgl\u0119du na s\u0142abe warunki atmosferyczne nad \u0141\u00f3d\u017a polecia\u0142 tylko klucz bombowc\u00f3w pod dow\u00f3dztwem mjr. J\u00f3zefa Czerneckiego. Przelot odby\u0142 si\u0119 po trasie: Modlin-\u0141owicz-Zgierz-\u0141\u00f3d\u017a-Skierniewice-Modlin.<\/p>\n\n\n\n
Kolejn\u0105 prezentacj\u0105 lotnictwa bombowego w wykonaniu za\u0142\u00f3g z 15 DLB by\u0142 udzia\u0142 w wrze\u015bniowych ( 1957r. ) pokazach nad po\u0142udniowymi regionami Polski. W dniu 20 wrze\u015bnia 1957 roku, klucz I\u0142-28 dowodzony przez mjr. J. Czerneckiego przebazowa\u0142 si\u0119 do Mierz\u0119cic, sk\u0105d w dniu 22 wrze\u015bnia 1957 roku, przelecia\u0142 w ramach regionalnej defilady powietrznej nad Krakowem oraz nieco p\u00f3\u017aniej nad Katowicami. Tym razem trasa przelotu wygl\u0105da\u0142a nast\u0119puj\u0105co: Mierz\u0119cice-Tarnowskie G\u00f3ry-Krak\u00f3w-D\u0105browa G\u00f3rnicza-Katowice-Miko\u0142\u00f3w-Mierz\u0119cice.<\/p>\n\n\n\n
Wczesn\u0105 jesieni\u0105 1957 roku, do 7 PLB przyby\u0142a 13 os\u00f3b personelu lataj\u0105cego: 4 pilot\u00f3w, 3 nawigator\u00f3w i 6 strzelc\u00f3w-radiotelegrafist\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
1958 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1958 roku, na wniosek Dow\u00f3dztwa Lotnictwa Operacyjnego kierownictwo MON podj\u0119\u0142o decyzj\u0119 o rozformowaniu 35 PLB, a samoloty nakazano przekaza\u0107 do 7 PLB w Powidzu i do 33 PLB w Modlinie.<\/p>\n\n\n\n
1959 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1959 roku, po raz kolejny zorganizowano z okazji \u015bwi\u0119ta komunistycznego wielk\u0105 defilad\u0119 lotnicz\u0105. Nie mog\u0142o na niej zabrakn\u0105\u0107 tak\u017ce bombowc\u00f3w typu I\u0142-28. Do defilady swoje bombowce wystawi\u0142y wszystkie jednostki dysponuj\u0105ce tymi samolotami. W dniu 22 lipca 1959 roku, zaprezentowano du\u017cy romb z\u0142o\u017cony z 16 samolot\u00f3w I\u0142-28 oraz kolumn\u0119 pi\u0119ciu romb\u00f3w po 4 samoloty. \u0141\u0105cznie w powietrzu pokazano 36 I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
7 PLRO (Pu\u0142k Lotniczy Rozpoznania Operacyjnego) w Powidzu. 1960 rok. I\u0142-28 E.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nNa pocz\u0105tku lat 60. I\u0142-28 przestawa\u0142y ju\u017c odpowiada\u0107 wymaganiom stawianym samolotom bombowym i przeznaczono je do zada\u0144 rozpoznawczych. Jednostki bombowe przekszta\u0142cono w pu\u0142ki rozpoznawcze. I tak 7 PLB i 33 PLB zmieni\u0142y swoje nazwy na pu\u0142ki lotnictwa rozpoznania operacyjnego, a numeracja pozosta\u0142a bez zmian. W po\u0142owie lat 60. zakupiono w ZSRS komplety aparatury walki elektronicznej i 10 polskich I\u0142-28 przerobiono na samoloty WRE oznaczane I\u0142-28 E. Ka\u017cdy komplet wyposa\u017cony by\u0142 w stacj\u0119 rozpoznania radiotechnicznego SRS-2 lub SRS-3 oraz stacj\u0119 aktywnych zak\u0142\u00f3ce\u0144 elektronicznych SPS-2 lub wyrzutnik ci\u0119tej folii metalizowanej ASO-28 ( popularna \u201esieczkarnia\u201d ).<\/p>\n\n\n\n
I\u0142-28 E s\u0142u\u017cy\u0142y w 7 PLRO ( pu\u0142ku lotnictwa rozpoznania operacyjnego ) w Powidzu. Ju\u017c od lat 60. poszukiwano nast\u0119pcy samolotu I\u0142-28. Rozwa\u017cano zakup nadd\u017awi\u0119kowych Jak-27, a p\u00f3\u017aniej Jak-28, ale dok\u0142adniejsze analizy pokazywa\u0142y, \u017ce nie mia\u0142y one znacz\u0105cej przewagi nad I\u0142-28. Dopiero w 1974 roku, polskie lotnictwo wojskowe doczeka\u0142o si\u0119 nast\u0119pcy I\u0142-28. By\u0142 nim samolot my\u015bliwsko-bombowy Su-20.<\/p>\n\n\n\n
W 60-latach pu\u0142k zmienia nazw\u0119 z 7 Pu\u0142k Lotniczy Rozpoznania Operacyjnego na 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego.<\/p>\n\n\n\n
W 1966 roku, z okazji 1000-Lecia Pa\u0144stwa Polskiego samoloty I\u0142-28 w liczbie 33 sztuk utworzy\u0142y szyk-stylizowanego \u201eOr\u0142a\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Su-20 na wyposa\u017ceniu 7. PLB-R. 1974 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nSu-20 nb 6183. 2022 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nZ pocz\u0105tkiem 70-lat bombowce I\u0142-28 by\u0142y typem ju\u017c bardzo przestarza\u0142ym. Na dodatek nie by\u0142o widok\u00f3w na nabycie nowego typu samolotu bombowego. \u201eWielki brat\u201d zaoferowa\u0142 tylko samoloty my\u015bliwsko-bombowe.<\/p>\n\n\n\n
W pierwszych dniach 1974 roku, do Krasnodaru wyjecha\u0142a grupa pilot\u00f3w i technik\u00f3w celem przeszkolenia na nowy typ samolotu. W\u015br\u00f3d pilot\u00f3w byli mjr pilot Maciej Paszkowski \u2013 dow\u00f3dca 7. Pu\u0142ku Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego z Powidza w latach 1974-1975r., podporucznik pilot Bogdan Lis. To oni jako pierwsi wykonali samodzielne loty na Su-20 w Krasnodarze. Z powodu z\u0142ych warunk\u00f3w pogodowych szkolenie przeci\u0105ga\u0142o si\u0119. W czasie tego szkolenia podczas lotu na Su-20 zgin\u0105\u0142 kpt. pil. Tadeusz Ko\u0142odziejczyk.<\/p>\n\n\n\n
Pierwsze 6 egzemplarzy Su-20 dostarczono Polsce w 1974r. W dniu 26.04.1974r. wyl\u0105dowa\u0142y one na lotnisku w Powidzu. Samoloty te otrzyma\u0142y numery burtowe od 01 do 06, malowane kolorem czerwonym. Oczywi\u015bcie to je pokazano publiczno\u015bci podczas defilady w Warszawie 22.07.1974r. Pozosta\u0142e samoloty otrzymali\u015bmy dopiero w 1976r. \u0141\u0105cznie kupiono 25 sztuk. Nie kupowali\u015bmy wersji szkolno-bojowej, gdy\u017c w tej roli nadal wyst\u0119powa\u0142y Su-7 U.<\/p>\n\n\n\n
Niestety jeszcze przed zrealizowaniem zasadniczej dostawy 3.02.1976r. tracimy pierwszy samolot Su-20. Strata bolesna, poniewa\u017c zgin\u0105\u0142 kolejny lotnik, mjr ( kpt. ) pil. Jerzy Doliniec. Przyczyn\u0105 by\u0142a usterka techniczna sprz\u0119tu. Nast\u0105pi\u0142a awaria silnika i problemy z agregatami. Dlatego w miejsce utraconego samolotu producent dostarczy\u0142 nowy ( 1977r. ). Samolot otrzymali\u015bmy w dniu 12.02.1977r.. Otrzyma\u0142 on nb 7125.<\/p>\n\n\n\n
W Polsce samoloty Su-20 sta\u0142y si\u0119 maszynami podw\u00f3jnego przeznaczenia. Z jednej strony mog\u0142y skutecznie wykonywa\u0107 atak na obiekty przeciwnika w g\u0142\u0119bi, z drugiej strony prowadzi\u0107 aktywne rozpoznanie foto i radioelektroniczne w dzie\u0144 i w nocy. To drugie przy u\u017cyciu zasobnika podwieszanego typu KKR-1. Zasobniki dotar\u0142y do Polski w okresie p\u00f3\u017aniejszym. Nie nale\u017cy zapomina\u0107, \u017ce Su-20 u\u017cywany w Polsce by\u0142 r\u00f3wnie\u017c potencjalnym nosicielem taktycznej broni j\u0105drowej.<\/p>\n\n\n\n
Samoloty pierwsze wsp\u00f3lne \u0107wiczenia odby\u0142y w 1976 roku, podczas manewr\u00f3w \u201eTarcza-76\u201d. Samoloty Su-20 przez ca\u0142y okres s\u0142u\u017cby w Polsce by\u0142y tak\u017ce eksploatowane z DOL ( drogowe odcinki lotniskowe ).<\/p>\n\n\n\n
W 80-latach trzykrotnie piloci nara\u017caj\u0105c w\u0142asne \u017cycie uratowali samoloty Su-20. W dniu 17 maja 1984 roku, kpt pil. Andrzej Pawul w powietrzu zderzy\u0142 si\u0119 z bocianem. Maj\u0105c twarz poranion\u0105 od\u0142amkami szk\u0142a i ograniczon\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 widzenia bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0142 w Powidzu. W dniu 4 wrze\u015bnia 1985 roku, kpt. pil. Krzysztof Ryniecki po odpaleniu ci\u0119\u017ckiego pocisku S-24, nast\u0105pi\u0142 pompa\u017c silnika i silnik zgas\u0142. Pomimo ma\u0142ej wysoko\u015bci pilotowi uda\u0142o si\u0119 ponownie uruchomi\u0107 silnik i bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0107. W 1988 roku, maszyna majora pilota Krzysztofa Krzysztoforskiego zosta\u0142 trafiona piorunem. Zgas\u0142 silnik. Pilot ponownie uruchomi\u0142 silnik i bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Informacja z dnia 16 pa\u017adziernika 1990 roku, z pokazu samolot\u00f3w Su-20 i Su-22 szwedzkim oficerom. Su-20 u\u017cytkowane w Polsce maj\u0105 doskona\u0142e parametry l\u0105dowania. Mistrzem kr\u00f3tkiego l\u0105dowania jest kapitan Bogdan Juczyk. Przed przyziemieniem, na wysoko\u015bci 2 m pilot wypuszcza spadochron hamuj\u0105cy. Zmierzona droga dobiegu wynosi zaledwie 350 m ! W tym czasie, ameryka\u0144skie pr\u00f3by samolotu F-15 S \/ MTD da\u0142y wynik 450 m bez spadochronu hamuj\u0105cego, a 380 m ze sposobem stosowanym w Polsce. Masa Su-20 podchodz\u0105cego do l\u0105dowania wynosi 11 000 kg, a F-15 S \/ MTD – 13 000 kg.<\/p>\n\n\n\n
Koniec s\u0142u\u017cby Su-20.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW po\u0142owie 90-lat liczba maszyn zacz\u0119\u0142a gwa\u0142townie male\u0107. Samoloty wykrusza\u0142y si\u0119 z powodu ko\u0144czenia si\u0119 resurs\u00f3w p\u0142atowc\u00f3w. Kres eksploatacji dobieg\u0142 w lutym 1997 roku, kiedy to ostatnie maszyny przebazowano do Bydgoszczy na kilkumiesi\u0119czn\u0105 konserwacj\u0119 (?), a nast\u0119pnie rozbi\u00f3rk\u0119. Ostatnie samoloty skre\u015blono ze stanu w 1998 roku.<\/p>\n\n\n\n
Su-22 na stanie 7 PLB-R. 1984 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nSu-22 M4K nb 9410. 2012 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nKolejne nowe wersje samolot\u00f3w bojowych pojawi\u0142y si\u0119 w Powidzu w 1984 roku, w postaci my\u015bliwsko-bombowo-rozpoznawczych Su-22 M 4 \/ Su-22 UM 3 K. By\u0142o to spowodowane decyzj\u0105, \u017ce stan Pu\u0142ku nale\u017cy uzupe\u0142ni\u0107 do trzech pe\u0142nych Eskadr.<\/p>\n\n\n\n
Lotnisko w Powidzu zosta\u0142o przygotowane do przyj\u0119cia nowych samolot\u00f3w. W okresie sierpie\u0144 -pa\u017adziernik 1984 roku do Powidza na pok\u0142adach samolot\u00f3w I\u0142-76 i An-12\/22 dostarczono pierwsze 13 samolot\u00f3w. By\u0142o to 7 maszyn Su-22 M 4 ( nb 3005, 3212, 3213, 3908-3911) i 6 szkolno-bojowych Su-22 UM 3 K (104, 305-308, 509). Wszystkie samoloty wesz\u0142y w sk\u0142ad 6. PLM-B w Pile. W sierpniu 1985 roku, swoje pierwsze Su-22 otrzyma\u0142 40. PLM-B ze \u015awidwina, a w maju 1986 roku, trzecia eskadra 7. PLB-R ( pu\u0142ku lotnictwa bombowo-rozpoznawczego ) z Powidza ( pocz\u0105tkowo eskadra ta mia\u0142a wchodzi\u0107 w sk\u0142ad 8 PLM-B w Miros\u0142awcu ).<\/p>\n\n\n\n
Dostarczane samoloty by\u0142y fabrycznie nowe i znajdowa\u0142y si\u0119 w skrzyniach. Ich monta\u017cu dokonywali sami sowieci i oni tak\u017ce wykonywali obloty. Sowiecka grupa fabryczna by\u0142a kierowana przez Aleksandra Kaczegarowa. Dopiero po oblotach samoloty przekazywano stronie Polskiej. Za odbi\u00f3r samolot\u00f3w przez Wojsko Polskie by\u0142 odpowiedzialny kpt. Andrzej Rujner, kt\u00f3ry mia\u0142 pe\u0142nomocnictwo otrzymane od Ministra Handlu Zagranicznego. Prawdopodobnie pierwszego polskiego Su-22 M 4 sowieci w Powidzu oblatali w dniu 5 maja 1984 roku. \u017bywotno\u015b\u0107 techniczna Polskich Su-22 w okresie pokoju wynosi\u0142a 20-25 lat.<\/p>\n\n\n\n
Rozformowanie 7. PLB-R. 1999 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nZ ko\u0144cem 90-lat nast\u0105pi\u0142o rozformowanie 7. PLB-R. By\u0142o to zwi\u0105zane ze wst\u0105pieniem Polski do NATO i przej\u015bciem na system Baz Lotniczych i Eskadr Lotniczych. Na podstawie zarz\u0105dzenia Ministra Obrony Narodowej Nr PF-74\/Org z dnia 15 lipca 1999 roku i Rozkazu Szefa Sztabu Generalnego Wojska polskiego Nr 083\/Org z dnia 9 sierpnia 1999 roku, powo\u0142ano do \u017cycia 7. Eskadr\u0119 Lotnictwa Taktycznego na bazie 7. PLB-R o profilu my\u015bliwsko-bombowym z wydzieleniem jej do Si\u0142 Szybkiego Reagowania NATO.<\/p>\n\n\n\n
Lotnisko Powidz.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nLotnisko w Powidzu. 2007 rok<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nLotnisko w Powidzu nale\u017cy do najwi\u0119kszych lotnisk woskowych w Polsce. Ma wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne 52 22 N, 17 51 E i le\u017cy na wysoko\u015bci 113 m npm. Dysponuje dwoma pasami startowymi r\u00f3wnoleg\u0142ymi do siebie. G\u0142\u00f3wny pas startowy o wymiarach 3 525 m x 60 m. Ma orientacj\u0119 11\/29.<\/p>\n\n\n\n
Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Powidz 2007-12-16 7 Samodzielny Pu\u0142k Lotniczy Bombowc\u00f3w Nurkuj\u0105cych. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego. Powidz. 22.01.1946r. – 15.07.1999r. 7 Pu\u0142k to by\u0142a jednostka wojskowa, kt\u00f3ra nie mia\u0142a swoich korzeni w CCCP. Pu\u0142k zosta\u0142 powo\u0142any do istnienia na podstawie rozkazu Nr 019 z dnia 22 stycznia 1946 roku, Naczelnego Dow\u00f3dcy Wojska Polskiego i otrzyma\u0142 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":7271,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"class_list":["post-7267","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-jednostki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7267"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7277,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions\/7277"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/7271"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7267"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7267"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7267"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
W lutym 1951 roku, zosta\u0142 wdro\u017cony do realizacji zmodyfikowany \u201ePlan Zamierze\u0144 Organizacyjnych na lata 1951\u20131952\u201d, zak\u0142adaj\u0105cy mi\u0119dzy innymi dynamiczny wzrost ilo\u015bciowy Wojsk Lotniczych, kt\u00f3re mia\u0142y sformowa\u0107 od podstaw 25 pu\u0142k\u00f3w lotniczych. Jednym z punkt\u00f3w by\u0142 rozw\u00f3j lotnictwa bombowego i wprowadzenie na uzbrojenie samolot\u00f3w z nap\u0119dem turboodrzutowym.<\/p>\n\n\n\n
Podstaw\u0105 prawn\u0105 do realizacji planu by\u0142a wydana przez Ministerstwo Obrony Narodowej Dyrektywa nr 00020 z dnia 21 lutego 1951 roku, na podstawie, kt\u00f3rej opracowano rozkaz MON nr 0036\/Org. z dnia 7 kwietnia 1951 roku, nakazuj\u0105cy Dow\u00f3dcy Wojsk Lotniczych sformowanie do 1 sierpnia 1951 roku, na lotnisku w Malborku 15. DLB (Dywizji Lotnictwa Bombowego) w sk\u0142adzie: 7. i 33. Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego, 68. Kompania \u0141\u0105czno\u015bci i 48. Ruchome Warsztaty Remontowe Lotnictwa. Podstawowym samolotem mia\u0142 sta\u0107 si\u0119 bombowiec Tu-2 o nap\u0119dzie t\u0142okowym.<\/p>\n\n\n\n
Wyb\u00f3r Malborka jako bazy nie by\u0142 przypadkowy. W \u00f3wczesnych realiach dawa\u0142 najdogodniejsz\u0105 pozycj\u0119 do prowadzenia ataku na kierunku p\u00f3\u0142nocno-zachodnim, co by\u0142o zgodne z planami Kremla.<\/p>\n\n\n\n
Dwa pu\u0142ki lotnictwa bombowego to jednak by\u0142o za ma\u0142o. Wprowadzenie do realizacji \u201ePlanu zamierze\u0144 organizacyjnych na lata 1951\u20131952\u201d spowodowa\u0142o opracowanie rozkazu MON nr 0096\/Org z 11 grudniu 1951 roku, na mocy, kt\u00f3rego Minister Obrony Narodowej poleci\u0142 Dow\u00f3dcy Wojsk Lotniczych wprowadzi\u0107 now\u0105 organizacj\u0119 15. DLB, powi\u0119kszon\u0105 o nowy 35. Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego. Nowy pu\u0142k mia\u0142 by\u0107 sformowany do dnia 1 grudnia 1952 roku, na lotnisku Inowroc\u0142aw. G\u0142\u00f3wnym wykonawc\u0105 rozkazu sformowania 35. PLB by\u0142 dow\u00f3dca 15. DLB.<\/p>\n\n\n\n
W tym czasie, zapad\u0142a decyzja o kupieniu samolot\u00f3w bombowych I\u0142-28 z nap\u0119dem turboodrzutowym, co wi\u0105za\u0142o si\u0119 ze wstrzymaniem dostaw samolot\u00f3w Tu-2, o czym napisali\u015bmy powy\u017cej. W dywizji poczyniono pierwsze przygotowania. Pierwsze analizy wykaza\u0142y, \u017ce samoloty odrzutowe I\u0142-28 mog\u0142y by\u0107 u\u017cytkowane tylko z lotnisk o odpowiednim standardzie. Lotnisko w Malborku nie spe\u0142nia\u0142o tych wymog\u00f3w g\u0142\u00f3wnie ze wzgl\u0119du na brak odpowiedniego pasa betonowego i dr\u00f3g ko\u0142owania.<\/p>\n\n\n\n
W tej sytuacji w dniach 3\u20134 kwietnia 1952 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie ca\u0142ej 15. DLB na nowe lotnisko w Bydgoszczy. Lotnisko to posiada\u0142o betonowy pas startowy i drogi ko\u0142owania. By\u0142o wi\u0119ksze i dysponowa\u0142o lepszym zapleczem. Doskonale nadawa\u0142o si\u0119 na przyj\u0119cie nowego typu bombowc\u00f3w. Przez ca\u0142y 1952 rok, w 15. DLB na lotnisku w Bydgoszczy czyniono intensywne przygotowania do przyj\u0119cia nowej techniki w postaci bombowc\u00f3w I\u0142-28. Bydgoszcz sta\u0142a si\u0119 centraln\u0105 baz\u0119 przezbrajania i przeszkalania lotnictwa bombowego.<\/p>\n\n\n\n
Pierwszy publiczny pokaz bombowca I\u0142-28 w locie odby\u0142 si\u0119 w dniu 20 lipca 1952 roku, z okazji \u015awi\u0119ta 22-Lipca, podczas pokaz\u00f3w na lotnisku Ok\u0119cie. Wed\u0142ug dost\u0119pnych informacji by\u0142 to samolot pilotowany przez za\u0142og\u0119 sowieck\u0105, z\u0142o\u017con\u0105 z instruktor\u00f3w, kt\u00f3rzy przybyli po to, aby przeszkala\u0107 Polskich Pilot\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Jesieni\u0105 1952 roku, przyst\u0105piono do przeszkolenia teoretycznego wydzielonego personelu lataj\u0105cego i technicznego. Natomiast w dniu 31 pa\u017adziernika 1952 roku, na lotnisku w Bydgoszczy wyl\u0105dowa\u0142a pierwsza partia 8 odrzutowych bombowc\u00f3w I\u0142-28. Jednocze\u015bnie sprowadzono grup\u0119 instruktor\u00f3w sowieckich z jednostek bazuj\u0105cych na terytorium NRD i z CCCP.<\/p>\n\n\n\n
Samoloty by\u0142y fabrycznie nowe. Pozostawiono je w barwie naturalnego duraluminium. Szachownice naniesiono na usterzenie pionowe, tyln\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 kad\u0142uba i skrzyd\u0142a. Numery burtowe (boczne) malowano zgodnie z normami sowieckimi. Samoloty otrzymywa\u0142y kolejne numery porz\u0105dkowe, niezwi\u0105zane z numerami seryjnymi. I tak; 7 PLB \u2013 numery od 1 do 20, 33 PLB \u2013 od 21 do 40, 35 PLM \u2013 ( od 1954r., kiedy to zacz\u0105\u0142 na stan przyjmowa\u0107 samoloty I\u0142-28 ) od 40 do 60. Co najwa\u017cniejsze numery by\u0142y w r\u00f3\u017cnych kolorach zale\u017cnych od przynale\u017cno\u015bci do danego pu\u0142ku. I tak; 7 PLB mia\u0142 numery burtowe w kolorze czerwonym, 33 PLB \u2013 w kolorze niebieskim, 35 PLB \u2013 w kolorze ciemno-\u017c\u00f3\u0142tym z granatow\u0105 obw\u00f3dk\u0105. Uprzedzaj\u0105c fakty zaznacz\u0119, \u017ce z up\u0142ywem lat, w miar\u0119 przekazywania samolot\u00f3w do innych jednostek ( 21. SPLR \u2013 samodzielny pu\u0142k lotnictwa rozpoznawczego, 15. SELR MW \u2013 samodzielna eskadra lotnictwa rozpoznawczego marynarki wojennej, OSL-4 w D\u0119blinie, 19. LEH \u2013 lotnicza eskadra holownicza ), odst\u0105piono od zasady uporz\u0105dkowanych numer\u00f3w w eskadrach. Np. w 35 PLB wprowadzono kolejne numery taktyczne z serii \u201e60\u201d, \u201e70\u201d i \u201e80\u201d. Samoloty szkolne UI\u0142-28 otrzyma\u0142y tak\u017ce kolejne numery porz\u0105dkowe poprzedzone liter\u0105 S, natomiast rozpoznawcze I\u0142-28 R kolejne numery porz\u0105dkowe poprzedzone zerem. Oczywi\u015bcie zdarza\u0142y si\u0119 wyj\u0105tki.<\/p>\n\n\n\n
W celu zabezpieczenia w\u0142a\u015bciwego przeszkalania polskiego personelu w dniu 11 grudnia 1952 roku, na lotnisku w Bydgoszczy wyl\u0105dowa\u0142 pierwszy szkolno-bojowy UI\u0142-28 (nr fabryczny 64204). Opr\u00f3cz tego dostarczono kolejnych 6 egzemplarzy bojowych I\u0142-28. W sumie na koniec 1952 roku, 15. DLB mia\u0142a na stanie ju\u017c 14 bojowych I\u0142-28 oraz 1 szkolny UI\u0142-28, a w sk\u0142adzie 15. DLB by\u0142y trzy pu\u0142ki; 7 PLB, 33 PLB, 35 PLB.<\/p>\n\n\n\n
Do ko\u0144ca wrze\u015bnia 1952 roku, wy\u017cej wymieniony sk\u0142ad realizowa\u0142 g\u0142\u00f3wne zadanie formowania i rozbudowy struktur, stanu osobowego pu\u0142ku. W dniu 1 pa\u017adziernika 1952 roku, dow\u00f3dca 35. PLB wyda\u0142 pierwszy rozkaz pu\u0142kowy, w kt\u00f3rym czytamy: Rozkazuj\u0119 przebazowa\u0107 35. PLB w dw\u00f3ch rzutach z w\u0119z\u0142a lotniskowego Bydgoszcz na w\u0119ze\u0142 lotniskowy Inowroc\u0142aw. Termin przebazowania rzut\u00f3w naziemnych ( kolejowego i samochodowego ) wyznaczono na 5 pa\u017adziernika 1952 rok. Na komendanta rzutu kolejowego wyznaczono porucznika J\u00f3zefa Pomianowskiego. Transportem samochodowym dowodzi\u0142 podporucznik Jan Wojciechowski. W rzucie bojowym drog\u0105 powietrzn\u0105 przebazowano 9 samolot\u00f3w, w tym: siedem samolot\u00f3w bombowych Pe-2 FT, jeden szkolno-bojowy UPe-2 oraz jeden szkolno-treningowy Po-2.<\/p>\n\n\n\n
Z tych dokument\u00f3w wynika, \u017ce 35. PLB przej\u0105\u0142 wszystkie t\u0142okowe bombowce dywizji, natomiast nowoczesne I\u0142-28 przejmowa\u0142y 7. PLB i 33. PLB. Wraz z przyj\u0119ciem przez jednostki 15. DLB pierwszych samolot\u00f3w odrzutowych I\u0142-28 i UI\u0142-28, do 35. PLB przekazano ze stanu 7. i 33. PLB kolejn\u0105 parti\u0119 t\u0142okowych samolot\u00f3w: trzy Tu-2, trzy Pe-2 FT , jeden UPe-2 i jeden Po-2. W ten spos\u00f3b konto 35. PLB powi\u0119kszy\u0142o si\u0119 do 17 samolot\u00f3w, w tym: 13 bojowych, 2 szkolno-bojowe i 2 szkolno-treningowe.<\/p>\n\n\n\n
Ulokowanie 35. PLB w Inowroc\u0142awiu by\u0142o celowym rozwi\u0105zaniem. Co prawda lotnisko dysponowa\u0142o tyko trawiastym polem wzlotu, ale to nie przeszkadza\u0142o w eksploatacji bombowc\u00f3w t\u0142okowych.<\/p>\n\n\n\n
Pocz\u0105tek 1953 roku, by\u0142 intensywnym okresem szkolenia na nowym sprz\u0119cie. Szkolenie przebiega\u0142o szybko i bez wi\u0119kszych zak\u0142\u00f3ce\u0144. Do Bydgoszczy przybywa\u0142y kolejne samoloty I\u0142-28. Pilotami nowych bombowc\u00f3w zostawali zwykle piloci bombowc\u00f3w typu Pe-2 lub Tu-2. Co ciekawe pomimo zupe\u0142nie innego nap\u0119du przeszkalanie nie nastr\u0119cza\u0142o wi\u0119kszych problem\u00f3w. Zwykle ju\u017c po kilku lotach na wersji UI\u0142-28 pilot m\u00f3g\u0142 wykona\u0107 lot samodzielny.<\/p>\n\n\n\n
Dow\u00f3dztwo Wojsk Lotniczych zacz\u0119\u0142o rozwa\u017ca\u0107 przeniesienie 7. PLB na miejsce sta\u0142ego bazowania na p\u00f3\u0142nocy kraju, lecz po uprowadzeniu na wysp\u0119 Bornholm samolotu MiG-15 bis ze S\u0142upska, ( a w dwa miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej kolejnego MiG-15 bis ), zapad\u0142a decyzja o pozostawieniu nowoczesnych I\u0142-28 w g\u0142\u0119bi kraju. G\u0142\u00f3wne si\u0142y 15. DLB w postaci 7. PLB i 33. PLB przebazowano w dniu 8.04.1953 roku, z Bydgoszczy do Warszawy ( Bemowo ). Bydgoszcz pozosta\u0142a centraln\u0105 baz\u0105 bombowc\u00f3w I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
Jednak kilka miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej zdecydowano o nowej dyslokacji jednostek bombowych. 35. PLB przebazowano z Inowroc\u0142awia na lotnisko w Przasnyszu, a 7. PLB i 33. PLB z Bemowa do Modlina. Dok\u0142adnie po p\u00f3\u0142 roku, w dniu 8 pa\u017adziernika 1953 roku, oba pu\u0142ki zosta\u0142y przebazowane na lotnisko Modlin.<\/p>\n\n\n\n
Rok 1953 charakteryzowa\u0142 si\u0119 bardzo intensywnym szkoleniem wszystkich za\u0142\u00f3g 15. DLB. \u015awiadczy o tym liczba wylatanych godzin. Na przyk\u0142ad 35. PLB osi\u0105gn\u0105\u0142 nalot w powietrzu w wysoko\u015bci 922,41 godzin, w tym: na samolotach bojowych \u2013 550,39 godz; na samolotach szkolno-bojowych \u2013 60,53 godz; na samolotach szkolnych \u2013 311,09 godz.<\/p>\n\n\n\n
1954 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nCa\u0142y 1954 rok, za\u0142ogi samolot\u00f3w I\u0142-28 zgromadzone na lotnisku w Modlinie, kontynuowa\u0142y szkolenie w zakresie lot\u00f3w dziennych indywidualnych i w ugrupowaniach oraz bombardowaniu.<\/p>\n\n\n\n
Ju\u017c wiosn\u0105 1954 roku, zapad\u0142a decyzja o pierwszym publicznym pokazie samolot\u00f3w I\u0142-28 w locie. Nast\u0105pi\u0142o to w dniu 22 lipca 1954 roku, podczas defilady nad Katowicami ( w tym czasie nazwanym Stalinogrodem ). W defiladzie wzi\u0119\u0142y udzia\u0142 za\u0142ogi z 7. PLB i 33. PLB na samolotach I\u0142-28. Samoloty te poprzedza\u0142 dow\u00f3dca 35. PLB mjr pil. Kazimierz Wierzbicki na samolocie Tu-2.<\/p>\n\n\n\n
W po\u0142owie 1954 roku, przyszed\u0142 czas na przeszkolenie ostatniego pu\u0142ku 15. DLB, czyli 35. PLB na nowe bombowce I\u0142-28. Zgodnie z rozkazem Dow\u00f3dcy WL w zwi\u0105zku z rozpocz\u0119ciem przeszkolenia na nowy sprz\u0119t, 35. PLB w dniach 20\u201322 maja 1954 roku, mia\u0142 si\u0119 przebazowa\u0107 z Przasnysza na lotnisko Modlin. Poniewa\u017c pu\u0142k mia\u0142 przyj\u0105\u0107 w Modlinie odrzutowe I\u0142-28, na lotnisku w Przasnyszu pozostawiono posiadane Pe-2 FT, kt\u00f3re przeznaczono do kasacji. Dwie za\u0142ogi, kt\u00f3re przebywa\u0142y na zgrupowaniu poligonowym w \u015awidwinie lata\u0142y na Tu-2 ( nr takt. 05, 08 ), kt\u00f3re 11 czerwca 1954 roku, przekazano formuj\u0105cemu si\u0119 kluczowi holowniczemu ( zarz\u0105dzenie szefa Sztabu Generalnego WP nr 0138\/Org. ). Tak, wi\u0119c, do Modlina rzutem powietrznym przebazowano tylko trzy posiadane jeszcze samoloty CSS-13.<\/p>\n\n\n\n
Do ko\u0144ca maja 1954 roku, na lotnisku w Modlinie personel 35. PLB przygotowywa\u0142 baz\u0119 koszarow\u0105 i szkoleniow\u0105. Jednocze\u015bnie wyselekcjonowano i zakwalifikowano personel lataj\u0105cy i techniczny do przeszkolenia na odrzutowe I\u0142-28. Tak wi\u0119c na lotnisku w Modlinie znalaz\u0142y si\u0119 wszystkie trzy Pu\u0142ki Bombowe stanowi\u0105ce 15 DLB.<\/p>\n\n\n\n
W dniu 6 czerwca 1954 roku, na stan 35. PLB przyj\u0119to pierwsze dwa I\u0142-28, kt\u00f3re intensywnie wykorzystywano do zaj\u0119\u0107 szkolenia teoretycznego. W dniu 25 wrze\u015bnia 1954 roku, pierwsza za\u0142oga 35. PLB pod dow\u00f3dztwem mjr. pil. J\u00f3zefa Ostrowskiego wykona\u0142a samodzielny lot na I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
Podczas odprawy rocznej w dywizji og\u0142oszono wyniki wsp\u00f3\u0142zawodnictwa; I-miejsce 7 PLB, II-miejsce 35 PLB, III-miejsce 33 PLB.<\/p>\n\n\n\n
W dniu 15.10.1954 roku, na stanie 7. PLB by\u0142o: 27 samolot\u00f3w r\u00f3\u017cnych typ\u00f3w, w tym: 20 samolot\u00f3w bombowych I\u0142-28, 3 samoloty szkolno-bojowe UI\u0142-28 i 4 szkolne CSS-13.<\/p>\n\n\n\n
1955 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW po\u0142owie czerwca 1955 roku, dow\u00f3dca dywizji otrzyma\u0142 rozkaz wystawienia samolot\u00f3w I\u0142-28 do defilady nad Warszaw\u0105, w dniu 22.07.1955 roku. Samoloty I\u0142-28 mia\u0142y by\u0107 zademonstrowane w trzech ugrupowaniach. Pierwsze ugrupowanie mia\u0142 wystawi\u0107 7. PLB ( 15 samolot\u00f3w I\u0142-28 ), drugie 33. PLB, trzecie 35. PLB ( 9 samolot\u00f3w I\u0142-28 ) razem z 21. SPLR ( samodzielny pu\u0142k lotnictwa rozpoznawczego, 6 samolot\u00f3w I\u0142-28 ). Treningi pocz\u0105tkowo prowadzono w sk\u0142adach kluczy, p\u00f3\u017aniej ju\u017c w ugrupowaniu ca\u0142o\u015bci rzutu bombowego.<\/p>\n\n\n\n
Za\u0142ogi na defilad\u0119 startowa\u0142y i l\u0105dowa\u0142y na lotnisku Modlin, a kolejno\u015b\u0107 startu by\u0142a nast\u0119puj\u0105ca: 1. lider defilady w asy\u015bcie dw\u00f3ch my\u015bliwc\u00f3w, 2. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. A. Kwiatkowskiego, 3. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. J. W\u00f3jcika, 4. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. J. Ostrowskiego.<\/p>\n\n\n\n
Rankiem 22 lipca 1955 roku, na lotnisku zosta\u0142y ustawione samoloty w kolejno\u015bci do startu. Systematycznie co 30 sekund startowa\u0142y kolejne za\u0142ogi, by po zbi\u00f3rce w powietrzu uda\u0107 si\u0119 na wyznaczon\u0105 tras\u0119. Na pierwszym odcinku: Modlin-G\u0105bin formowano ca\u0142\u0105 kolumn\u0119 dywizji, by po zakr\u0119cie o 18;00 powr\u00f3ci\u0107 nad Modlin, tam wykonywano manewr na drog\u0119 bojow\u0105 i od Nasielska drog\u0105 bojow\u0105 nad Warszaw\u0119. Przelot nad trybun\u0105 honorow\u0105 odby\u0142 si\u0119 zgodnie z planem. Po przelocie nad Warszaw\u0105 po kilku minutach skr\u0119t w prawo nad Otwock, gdzie nast\u0119powa\u0142o rozpuszczenie kolumny, a nad Modlinem poszczeg\u00f3lnych za\u0142\u00f3g. Defilada by\u0142a dobrym sprawdzianem poziomu wyszkolenia za\u0142\u00f3g dywizji.<\/p>\n\n\n\n
Kolejny rok zako\u0144czy\u0142 si\u0119 wysok\u0105 ocen\u0105 dywizji. We wsp\u00f3\u0142zawodnictwie powt\u00f3rzy\u0142a si\u0119 kolejno\u015b\u0107 z poprzedniego roku. Dodatkowo 7. PLB i 35. PLB zako\u0144czy\u0142 rok bezwypadkowo, co by\u0142o ogromnym sukcesem.<\/p>\n\n\n\n
W 1955 roku, Dywizja zosta\u0142a zobowi\u0105zana do przekazania 12 samolot\u00f3w I\u0142-28, po cztery z ka\u017cdego Pu\u0142ku do tworzonego 21. Samodzielnego Pu\u0142ku Lotnictwa Rozpoznawczego w Sochaczewie. Jako podstawowe samoloty w tym Pu\u0142ku by\u0142y I\u0142-28 R w liczbie 8 maszyn i jeden UI\u0142-28. Swoje 4 samoloty I\u0142-28 7. PLB przekaza\u0142 do 21. SPLR w maju 1955 roku.<\/p>\n\n\n\n
1956 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1956 roku, dywizja otrzyma\u0142a kolejn\u0105 dostaw\u0119 dziewi\u0119ciu I\u0142-28, kt\u00f3re uzupe\u0142ni\u0142y braki po przekazanych samolotach do Sochaczewa. Samoloty rozdzielono po trzy do ka\u017cdego pu\u0142ku. W dniu 17 stycznia 1956 roku, na stan 7. PLB wpisano trzy I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
W maju 1956 roku, do Modlina przyby\u0142a delegacja lotnictwa wojskowego Czechos\u0142owacji z jego dow\u00f3dc\u0105 na czele, zast\u0119pc\u0105 dow\u00f3dcy i doradc\u0105. Go\u015bcie zapoznali si\u0119 z baz\u0105 szkoleniow\u0105, przeznaczeniem i zadaniami dywizji.<\/p>\n\n\n\n
W ko\u0144cu czerwca 1956 roku, wszystkie pu\u0142ki dywizji zosta\u0142y postawione w stan pe\u0142nej gotowo\u015bci bojowej, jednak tego stanu nie utrzymywano d\u0142ugo. Zwi\u0105zane to by\u0142o z niepokojami i strajkiem robotnik\u00f3w, jaki zaistnia\u0142 w Poznaniu (Powstanie Pozna\u0144skie) i w konsekwencji ruchami wojsk Armii Czerwonej.<\/p>\n\n\n\n
Powidz. 1957 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1957 roku, nast\u0105pi\u0142 koniec dostaw samolot\u00f3w I\u0142-28 do Polski. W okresie 1952-1957, kupili\u015bmy \u0142\u0105cznie ; 73 I\u0142-28, 16 UI\u0142-28 ( I\u0142-28 U ) oraz 9 I\u0142-28 R.<\/p>\n\n\n\n
Jednostki w kt\u00f3rych eksploatowano samoloty I\u0142-28; – 15 DLB ( 7 PLB, 33 PLB, 35 PLB ) w Modlinie, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce Powidz, – OSL-4 w D\u0119blinie; kilka sztuk przez kr\u00f3tki okres ( 1953-1957r. ), – 21 SPLR w Sochaczewie; w tym 6 I\u0142-28 R, – 15 SELR w Siemirowicach; w tym 3 I\u0142-28 R, – 19 EH ( eskadra holownicza ) w S\u0142upsku.<\/p>\n\n\n\n
Wraz z nastaniem 1957 roku, na zbi\u00f3rce stanu osobowego 35. PLB dow\u00f3dztwo odczyta\u0142o rozkaz organizacyjny Dow\u00f3dcy WL i OPL OK, w kt\u00f3rym dokonano zmiany przeznaczenia pu\u0142ku z bombowego na szkolno-bojowy. Czyli pu\u0142k otrzyma\u0142 nazw\u0119 35. PLSzk-B, a typowymi pu\u0142kami bombowymi pozosta\u0142 7. PLB i 33. PLB.<\/p>\n\n\n\n
W czerwcu 1957 roku, dow\u00f3dca dywizji otrzyma\u0142 zadanie przygotowania wydzielonych si\u0142 i \u015brodk\u00f3w do pokaz\u00f3w i defilady powietrznej z okazji \u015awi\u0119ta Lotnictwa. W dniu 4 lipca 1957 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie 7. PLB z Modlina na lotnisko Powidz. Powidz sta\u0142 si\u0119 sta\u0142\u0105 baz\u0105 dla 7 PLB. Na lotnisko zgrupowania defiladowego 15 DLB zosta\u0142 wyznaczony Powidz z jego nowym gospodarzem 7 PLB. W dniach 12\u201316 sierpnia 1957 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie wyznaczonych si\u0142 i \u015brodk\u00f3w 35 PLB do Powidza, w celu prowadzenia trening\u00f3w defiladowych. Przelot rzutu bojowego 10 za\u0142\u00f3g + 2 zapasowe odby\u0142 si\u0119 16 sierpnia 1957 roku, po trasie: Modlin-Bar\u0142ogi-Powidz. Ciekawostk\u0105 by\u0142 fakt, i\u017c w\u015br\u00f3d wyznaczonego personelu do defilady znalaz\u0142o si\u0119 sze\u015b\u0107 za\u0142\u00f3g szkolonych.<\/p>\n\n\n\n
Przez trzy tygodnie personel 15 DLB odbywa\u0142 treningi do defilady pocz\u0105tkowo w ugrupowaniach pi\u0119cio-samolotowych klin\u00f3w, a p\u00f3\u017aniej zgrywanie dw\u00f3ch ugrupowa\u0144, ka\u017cde po 25 I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
Defilada odby\u0142a si\u0119 8.09.1957 roku, nad warszawskim lotniskiem Bemowo ( Babice ). Ugrupowanie lotnictwa bombowego prowadzi\u0142 p\u0142k dypl. pil. Julian Pa\u017adzior w asy\u015bcie czterech samolot\u00f3w my\u015bliwskich, pilotowanych przez weteran\u00f3w PSP na Zachodzie. Pierwsze ugrupowanie bombowc\u00f3w ( kolumna klin\u00f3w \u2013 25 I\u0142-28 ) prowadzi\u0142 dow\u00f3dca mjr pil. Jerzy W\u00f3jcik. W tej kolumnie pierwsze trzy kliny ( 15 I\u0142-28 ) pochodzi\u0142y z 7 PLB, nast\u0119pne dwa ( 10 I\u0142-28 ) wystawi\u0142 35 PLB. Druga kolumn\u0119 w ca\u0142o\u015bci reprezentowa\u0142 33 PLB prowadzony przez mjr. pil. Jerzego Adamca.<\/p>\n\n\n\n
Po defiladzie personel 15. DLB zgromadzony na lotnisku w Powidzu odwiedzi\u0142 dow\u00f3dca WL i OPL OK gen. bryg. pil. Jan Frey-Bielecki, kt\u00f3ry podzi\u0119kowa\u0142 wszystkim uczestnikom za doskona\u0142e wykonanie tego trudnego zadania.<\/p>\n\n\n\n
Zaraz po tej defiladzie dywizja otrzyma\u0142a kolejne zadanie wzi\u0119cia udzia\u0142u w pokazach i paradzie nad \u0141odzi\u0105. Jednak 14.09.1957r. ze wzgl\u0119du na s\u0142abe warunki atmosferyczne nad \u0141\u00f3d\u017a polecia\u0142 tylko klucz bombowc\u00f3w pod dow\u00f3dztwem mjr. J\u00f3zefa Czerneckiego. Przelot odby\u0142 si\u0119 po trasie: Modlin-\u0141owicz-Zgierz-\u0141\u00f3d\u017a-Skierniewice-Modlin.<\/p>\n\n\n\n
Kolejn\u0105 prezentacj\u0105 lotnictwa bombowego w wykonaniu za\u0142\u00f3g z 15 DLB by\u0142 udzia\u0142 w wrze\u015bniowych ( 1957r. ) pokazach nad po\u0142udniowymi regionami Polski. W dniu 20 wrze\u015bnia 1957 roku, klucz I\u0142-28 dowodzony przez mjr. J. Czerneckiego przebazowa\u0142 si\u0119 do Mierz\u0119cic, sk\u0105d w dniu 22 wrze\u015bnia 1957 roku, przelecia\u0142 w ramach regionalnej defilady powietrznej nad Krakowem oraz nieco p\u00f3\u017aniej nad Katowicami. Tym razem trasa przelotu wygl\u0105da\u0142a nast\u0119puj\u0105co: Mierz\u0119cice-Tarnowskie G\u00f3ry-Krak\u00f3w-D\u0105browa G\u00f3rnicza-Katowice-Miko\u0142\u00f3w-Mierz\u0119cice.<\/p>\n\n\n\n
Wczesn\u0105 jesieni\u0105 1957 roku, do 7 PLB przyby\u0142a 13 os\u00f3b personelu lataj\u0105cego: 4 pilot\u00f3w, 3 nawigator\u00f3w i 6 strzelc\u00f3w-radiotelegrafist\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
1958 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1958 roku, na wniosek Dow\u00f3dztwa Lotnictwa Operacyjnego kierownictwo MON podj\u0119\u0142o decyzj\u0119 o rozformowaniu 35 PLB, a samoloty nakazano przekaza\u0107 do 7 PLB w Powidzu i do 33 PLB w Modlinie.<\/p>\n\n\n\n
1959 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1959 roku, po raz kolejny zorganizowano z okazji \u015bwi\u0119ta komunistycznego wielk\u0105 defilad\u0119 lotnicz\u0105. Nie mog\u0142o na niej zabrakn\u0105\u0107 tak\u017ce bombowc\u00f3w typu I\u0142-28. Do defilady swoje bombowce wystawi\u0142y wszystkie jednostki dysponuj\u0105ce tymi samolotami. W dniu 22 lipca 1959 roku, zaprezentowano du\u017cy romb z\u0142o\u017cony z 16 samolot\u00f3w I\u0142-28 oraz kolumn\u0119 pi\u0119ciu romb\u00f3w po 4 samoloty. \u0141\u0105cznie w powietrzu pokazano 36 I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
7 PLRO (Pu\u0142k Lotniczy Rozpoznania Operacyjnego) w Powidzu. 1960 rok. I\u0142-28 E.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nNa pocz\u0105tku lat 60. I\u0142-28 przestawa\u0142y ju\u017c odpowiada\u0107 wymaganiom stawianym samolotom bombowym i przeznaczono je do zada\u0144 rozpoznawczych. Jednostki bombowe przekszta\u0142cono w pu\u0142ki rozpoznawcze. I tak 7 PLB i 33 PLB zmieni\u0142y swoje nazwy na pu\u0142ki lotnictwa rozpoznania operacyjnego, a numeracja pozosta\u0142a bez zmian. W po\u0142owie lat 60. zakupiono w ZSRS komplety aparatury walki elektronicznej i 10 polskich I\u0142-28 przerobiono na samoloty WRE oznaczane I\u0142-28 E. Ka\u017cdy komplet wyposa\u017cony by\u0142 w stacj\u0119 rozpoznania radiotechnicznego SRS-2 lub SRS-3 oraz stacj\u0119 aktywnych zak\u0142\u00f3ce\u0144 elektronicznych SPS-2 lub wyrzutnik ci\u0119tej folii metalizowanej ASO-28 ( popularna \u201esieczkarnia\u201d ).<\/p>\n\n\n\n
I\u0142-28 E s\u0142u\u017cy\u0142y w 7 PLRO ( pu\u0142ku lotnictwa rozpoznania operacyjnego ) w Powidzu. Ju\u017c od lat 60. poszukiwano nast\u0119pcy samolotu I\u0142-28. Rozwa\u017cano zakup nadd\u017awi\u0119kowych Jak-27, a p\u00f3\u017aniej Jak-28, ale dok\u0142adniejsze analizy pokazywa\u0142y, \u017ce nie mia\u0142y one znacz\u0105cej przewagi nad I\u0142-28. Dopiero w 1974 roku, polskie lotnictwo wojskowe doczeka\u0142o si\u0119 nast\u0119pcy I\u0142-28. By\u0142 nim samolot my\u015bliwsko-bombowy Su-20.<\/p>\n\n\n\n
W 60-latach pu\u0142k zmienia nazw\u0119 z 7 Pu\u0142k Lotniczy Rozpoznania Operacyjnego na 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego.<\/p>\n\n\n\n
W 1966 roku, z okazji 1000-Lecia Pa\u0144stwa Polskiego samoloty I\u0142-28 w liczbie 33 sztuk utworzy\u0142y szyk-stylizowanego \u201eOr\u0142a\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Su-20 na wyposa\u017ceniu 7. PLB-R. 1974 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nSu-20 nb 6183. 2022 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nZ pocz\u0105tkiem 70-lat bombowce I\u0142-28 by\u0142y typem ju\u017c bardzo przestarza\u0142ym. Na dodatek nie by\u0142o widok\u00f3w na nabycie nowego typu samolotu bombowego. \u201eWielki brat\u201d zaoferowa\u0142 tylko samoloty my\u015bliwsko-bombowe.<\/p>\n\n\n\n
W pierwszych dniach 1974 roku, do Krasnodaru wyjecha\u0142a grupa pilot\u00f3w i technik\u00f3w celem przeszkolenia na nowy typ samolotu. W\u015br\u00f3d pilot\u00f3w byli mjr pilot Maciej Paszkowski \u2013 dow\u00f3dca 7. Pu\u0142ku Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego z Powidza w latach 1974-1975r., podporucznik pilot Bogdan Lis. To oni jako pierwsi wykonali samodzielne loty na Su-20 w Krasnodarze. Z powodu z\u0142ych warunk\u00f3w pogodowych szkolenie przeci\u0105ga\u0142o si\u0119. W czasie tego szkolenia podczas lotu na Su-20 zgin\u0105\u0142 kpt. pil. Tadeusz Ko\u0142odziejczyk.<\/p>\n\n\n\n
Pierwsze 6 egzemplarzy Su-20 dostarczono Polsce w 1974r. W dniu 26.04.1974r. wyl\u0105dowa\u0142y one na lotnisku w Powidzu. Samoloty te otrzyma\u0142y numery burtowe od 01 do 06, malowane kolorem czerwonym. Oczywi\u015bcie to je pokazano publiczno\u015bci podczas defilady w Warszawie 22.07.1974r. Pozosta\u0142e samoloty otrzymali\u015bmy dopiero w 1976r. \u0141\u0105cznie kupiono 25 sztuk. Nie kupowali\u015bmy wersji szkolno-bojowej, gdy\u017c w tej roli nadal wyst\u0119powa\u0142y Su-7 U.<\/p>\n\n\n\n
Niestety jeszcze przed zrealizowaniem zasadniczej dostawy 3.02.1976r. tracimy pierwszy samolot Su-20. Strata bolesna, poniewa\u017c zgin\u0105\u0142 kolejny lotnik, mjr ( kpt. ) pil. Jerzy Doliniec. Przyczyn\u0105 by\u0142a usterka techniczna sprz\u0119tu. Nast\u0105pi\u0142a awaria silnika i problemy z agregatami. Dlatego w miejsce utraconego samolotu producent dostarczy\u0142 nowy ( 1977r. ). Samolot otrzymali\u015bmy w dniu 12.02.1977r.. Otrzyma\u0142 on nb 7125.<\/p>\n\n\n\n
W Polsce samoloty Su-20 sta\u0142y si\u0119 maszynami podw\u00f3jnego przeznaczenia. Z jednej strony mog\u0142y skutecznie wykonywa\u0107 atak na obiekty przeciwnika w g\u0142\u0119bi, z drugiej strony prowadzi\u0107 aktywne rozpoznanie foto i radioelektroniczne w dzie\u0144 i w nocy. To drugie przy u\u017cyciu zasobnika podwieszanego typu KKR-1. Zasobniki dotar\u0142y do Polski w okresie p\u00f3\u017aniejszym. Nie nale\u017cy zapomina\u0107, \u017ce Su-20 u\u017cywany w Polsce by\u0142 r\u00f3wnie\u017c potencjalnym nosicielem taktycznej broni j\u0105drowej.<\/p>\n\n\n\n
Samoloty pierwsze wsp\u00f3lne \u0107wiczenia odby\u0142y w 1976 roku, podczas manewr\u00f3w \u201eTarcza-76\u201d. Samoloty Su-20 przez ca\u0142y okres s\u0142u\u017cby w Polsce by\u0142y tak\u017ce eksploatowane z DOL ( drogowe odcinki lotniskowe ).<\/p>\n\n\n\n
W 80-latach trzykrotnie piloci nara\u017caj\u0105c w\u0142asne \u017cycie uratowali samoloty Su-20. W dniu 17 maja 1984 roku, kpt pil. Andrzej Pawul w powietrzu zderzy\u0142 si\u0119 z bocianem. Maj\u0105c twarz poranion\u0105 od\u0142amkami szk\u0142a i ograniczon\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 widzenia bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0142 w Powidzu. W dniu 4 wrze\u015bnia 1985 roku, kpt. pil. Krzysztof Ryniecki po odpaleniu ci\u0119\u017ckiego pocisku S-24, nast\u0105pi\u0142 pompa\u017c silnika i silnik zgas\u0142. Pomimo ma\u0142ej wysoko\u015bci pilotowi uda\u0142o si\u0119 ponownie uruchomi\u0107 silnik i bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0107. W 1988 roku, maszyna majora pilota Krzysztofa Krzysztoforskiego zosta\u0142 trafiona piorunem. Zgas\u0142 silnik. Pilot ponownie uruchomi\u0142 silnik i bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Informacja z dnia 16 pa\u017adziernika 1990 roku, z pokazu samolot\u00f3w Su-20 i Su-22 szwedzkim oficerom. Su-20 u\u017cytkowane w Polsce maj\u0105 doskona\u0142e parametry l\u0105dowania. Mistrzem kr\u00f3tkiego l\u0105dowania jest kapitan Bogdan Juczyk. Przed przyziemieniem, na wysoko\u015bci 2 m pilot wypuszcza spadochron hamuj\u0105cy. Zmierzona droga dobiegu wynosi zaledwie 350 m ! W tym czasie, ameryka\u0144skie pr\u00f3by samolotu F-15 S \/ MTD da\u0142y wynik 450 m bez spadochronu hamuj\u0105cego, a 380 m ze sposobem stosowanym w Polsce. Masa Su-20 podchodz\u0105cego do l\u0105dowania wynosi 11 000 kg, a F-15 S \/ MTD – 13 000 kg.<\/p>\n\n\n\n
Koniec s\u0142u\u017cby Su-20.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW po\u0142owie 90-lat liczba maszyn zacz\u0119\u0142a gwa\u0142townie male\u0107. Samoloty wykrusza\u0142y si\u0119 z powodu ko\u0144czenia si\u0119 resurs\u00f3w p\u0142atowc\u00f3w. Kres eksploatacji dobieg\u0142 w lutym 1997 roku, kiedy to ostatnie maszyny przebazowano do Bydgoszczy na kilkumiesi\u0119czn\u0105 konserwacj\u0119 (?), a nast\u0119pnie rozbi\u00f3rk\u0119. Ostatnie samoloty skre\u015blono ze stanu w 1998 roku.<\/p>\n\n\n\n
Su-22 na stanie 7 PLB-R. 1984 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nSu-22 M4K nb 9410. 2012 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nKolejne nowe wersje samolot\u00f3w bojowych pojawi\u0142y si\u0119 w Powidzu w 1984 roku, w postaci my\u015bliwsko-bombowo-rozpoznawczych Su-22 M 4 \/ Su-22 UM 3 K. By\u0142o to spowodowane decyzj\u0105, \u017ce stan Pu\u0142ku nale\u017cy uzupe\u0142ni\u0107 do trzech pe\u0142nych Eskadr.<\/p>\n\n\n\n
Lotnisko w Powidzu zosta\u0142o przygotowane do przyj\u0119cia nowych samolot\u00f3w. W okresie sierpie\u0144 -pa\u017adziernik 1984 roku do Powidza na pok\u0142adach samolot\u00f3w I\u0142-76 i An-12\/22 dostarczono pierwsze 13 samolot\u00f3w. By\u0142o to 7 maszyn Su-22 M 4 ( nb 3005, 3212, 3213, 3908-3911) i 6 szkolno-bojowych Su-22 UM 3 K (104, 305-308, 509). Wszystkie samoloty wesz\u0142y w sk\u0142ad 6. PLM-B w Pile. W sierpniu 1985 roku, swoje pierwsze Su-22 otrzyma\u0142 40. PLM-B ze \u015awidwina, a w maju 1986 roku, trzecia eskadra 7. PLB-R ( pu\u0142ku lotnictwa bombowo-rozpoznawczego ) z Powidza ( pocz\u0105tkowo eskadra ta mia\u0142a wchodzi\u0107 w sk\u0142ad 8 PLM-B w Miros\u0142awcu ).<\/p>\n\n\n\n
Dostarczane samoloty by\u0142y fabrycznie nowe i znajdowa\u0142y si\u0119 w skrzyniach. Ich monta\u017cu dokonywali sami sowieci i oni tak\u017ce wykonywali obloty. Sowiecka grupa fabryczna by\u0142a kierowana przez Aleksandra Kaczegarowa. Dopiero po oblotach samoloty przekazywano stronie Polskiej. Za odbi\u00f3r samolot\u00f3w przez Wojsko Polskie by\u0142 odpowiedzialny kpt. Andrzej Rujner, kt\u00f3ry mia\u0142 pe\u0142nomocnictwo otrzymane od Ministra Handlu Zagranicznego. Prawdopodobnie pierwszego polskiego Su-22 M 4 sowieci w Powidzu oblatali w dniu 5 maja 1984 roku. \u017bywotno\u015b\u0107 techniczna Polskich Su-22 w okresie pokoju wynosi\u0142a 20-25 lat.<\/p>\n\n\n\n
Rozformowanie 7. PLB-R. 1999 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nZ ko\u0144cem 90-lat nast\u0105pi\u0142o rozformowanie 7. PLB-R. By\u0142o to zwi\u0105zane ze wst\u0105pieniem Polski do NATO i przej\u015bciem na system Baz Lotniczych i Eskadr Lotniczych. Na podstawie zarz\u0105dzenia Ministra Obrony Narodowej Nr PF-74\/Org z dnia 15 lipca 1999 roku i Rozkazu Szefa Sztabu Generalnego Wojska polskiego Nr 083\/Org z dnia 9 sierpnia 1999 roku, powo\u0142ano do \u017cycia 7. Eskadr\u0119 Lotnictwa Taktycznego na bazie 7. PLB-R o profilu my\u015bliwsko-bombowym z wydzieleniem jej do Si\u0142 Szybkiego Reagowania NATO.<\/p>\n\n\n\n
Lotnisko Powidz.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nLotnisko w Powidzu. 2007 rok<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nLotnisko w Powidzu nale\u017cy do najwi\u0119kszych lotnisk woskowych w Polsce. Ma wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne 52 22 N, 17 51 E i le\u017cy na wysoko\u015bci 113 m npm. Dysponuje dwoma pasami startowymi r\u00f3wnoleg\u0142ymi do siebie. G\u0142\u00f3wny pas startowy o wymiarach 3 525 m x 60 m. Ma orientacj\u0119 11\/29.<\/p>\n\n\n\n
Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Powidz 2007-12-16 7 Samodzielny Pu\u0142k Lotniczy Bombowc\u00f3w Nurkuj\u0105cych. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego. Powidz. 22.01.1946r. – 15.07.1999r. 7 Pu\u0142k to by\u0142a jednostka wojskowa, kt\u00f3ra nie mia\u0142a swoich korzeni w CCCP. Pu\u0142k zosta\u0142 powo\u0142any do istnienia na podstawie rozkazu Nr 019 z dnia 22 stycznia 1946 roku, Naczelnego Dow\u00f3dcy Wojska Polskiego i otrzyma\u0142 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":7271,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"class_list":["post-7267","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-jednostki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7267"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7277,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions\/7277"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/7271"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7267"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7267"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7267"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
W po\u0142owie czerwca 1955 roku, dow\u00f3dca dywizji otrzyma\u0142 rozkaz wystawienia samolot\u00f3w I\u0142-28 do defilady nad Warszaw\u0105, w dniu 22.07.1955 roku. Samoloty I\u0142-28 mia\u0142y by\u0107 zademonstrowane w trzech ugrupowaniach. Pierwsze ugrupowanie mia\u0142 wystawi\u0107 7. PLB ( 15 samolot\u00f3w I\u0142-28 ), drugie 33. PLB, trzecie 35. PLB ( 9 samolot\u00f3w I\u0142-28 ) razem z 21. SPLR ( samodzielny pu\u0142k lotnictwa rozpoznawczego, 6 samolot\u00f3w I\u0142-28 ). Treningi pocz\u0105tkowo prowadzono w sk\u0142adach kluczy, p\u00f3\u017aniej ju\u017c w ugrupowaniu ca\u0142o\u015bci rzutu bombowego.<\/p>\n\n\n\n
Za\u0142ogi na defilad\u0119 startowa\u0142y i l\u0105dowa\u0142y na lotnisku Modlin, a kolejno\u015b\u0107 startu by\u0142a nast\u0119puj\u0105ca: 1. lider defilady w asy\u015bcie dw\u00f3ch my\u015bliwc\u00f3w, 2. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. A. Kwiatkowskiego, 3. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. J. W\u00f3jcika, 4. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. J. Ostrowskiego.<\/p>\n\n\n\n
Rankiem 22 lipca 1955 roku, na lotnisku zosta\u0142y ustawione samoloty w kolejno\u015bci do startu. Systematycznie co 30 sekund startowa\u0142y kolejne za\u0142ogi, by po zbi\u00f3rce w powietrzu uda\u0107 si\u0119 na wyznaczon\u0105 tras\u0119. Na pierwszym odcinku: Modlin-G\u0105bin formowano ca\u0142\u0105 kolumn\u0119 dywizji, by po zakr\u0119cie o 18;00 powr\u00f3ci\u0107 nad Modlin, tam wykonywano manewr na drog\u0119 bojow\u0105 i od Nasielska drog\u0105 bojow\u0105 nad Warszaw\u0119. Przelot nad trybun\u0105 honorow\u0105 odby\u0142 si\u0119 zgodnie z planem. Po przelocie nad Warszaw\u0105 po kilku minutach skr\u0119t w prawo nad Otwock, gdzie nast\u0119powa\u0142o rozpuszczenie kolumny, a nad Modlinem poszczeg\u00f3lnych za\u0142\u00f3g. Defilada by\u0142a dobrym sprawdzianem poziomu wyszkolenia za\u0142\u00f3g dywizji.<\/p>\n\n\n\n
Kolejny rok zako\u0144czy\u0142 si\u0119 wysok\u0105 ocen\u0105 dywizji. We wsp\u00f3\u0142zawodnictwie powt\u00f3rzy\u0142a si\u0119 kolejno\u015b\u0107 z poprzedniego roku. Dodatkowo 7. PLB i 35. PLB zako\u0144czy\u0142 rok bezwypadkowo, co by\u0142o ogromnym sukcesem.<\/p>\n\n\n\n
W 1955 roku, Dywizja zosta\u0142a zobowi\u0105zana do przekazania 12 samolot\u00f3w I\u0142-28, po cztery z ka\u017cdego Pu\u0142ku do tworzonego 21. Samodzielnego Pu\u0142ku Lotnictwa Rozpoznawczego w Sochaczewie. Jako podstawowe samoloty w tym Pu\u0142ku by\u0142y I\u0142-28 R w liczbie 8 maszyn i jeden UI\u0142-28. Swoje 4 samoloty I\u0142-28 7. PLB przekaza\u0142 do 21. SPLR w maju 1955 roku.<\/p>\n\n\n\n
1956 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1956 roku, dywizja otrzyma\u0142a kolejn\u0105 dostaw\u0119 dziewi\u0119ciu I\u0142-28, kt\u00f3re uzupe\u0142ni\u0142y braki po przekazanych samolotach do Sochaczewa. Samoloty rozdzielono po trzy do ka\u017cdego pu\u0142ku. W dniu 17 stycznia 1956 roku, na stan 7. PLB wpisano trzy I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
W maju 1956 roku, do Modlina przyby\u0142a delegacja lotnictwa wojskowego Czechos\u0142owacji z jego dow\u00f3dc\u0105 na czele, zast\u0119pc\u0105 dow\u00f3dcy i doradc\u0105. Go\u015bcie zapoznali si\u0119 z baz\u0105 szkoleniow\u0105, przeznaczeniem i zadaniami dywizji.<\/p>\n\n\n\n
W ko\u0144cu czerwca 1956 roku, wszystkie pu\u0142ki dywizji zosta\u0142y postawione w stan pe\u0142nej gotowo\u015bci bojowej, jednak tego stanu nie utrzymywano d\u0142ugo. Zwi\u0105zane to by\u0142o z niepokojami i strajkiem robotnik\u00f3w, jaki zaistnia\u0142 w Poznaniu (Powstanie Pozna\u0144skie) i w konsekwencji ruchami wojsk Armii Czerwonej.<\/p>\n\n\n\n
Powidz. 1957 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1957 roku, nast\u0105pi\u0142 koniec dostaw samolot\u00f3w I\u0142-28 do Polski. W okresie 1952-1957, kupili\u015bmy \u0142\u0105cznie ; 73 I\u0142-28, 16 UI\u0142-28 ( I\u0142-28 U ) oraz 9 I\u0142-28 R.<\/p>\n\n\n\n
Jednostki w kt\u00f3rych eksploatowano samoloty I\u0142-28; – 15 DLB ( 7 PLB, 33 PLB, 35 PLB ) w Modlinie, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce Powidz, – OSL-4 w D\u0119blinie; kilka sztuk przez kr\u00f3tki okres ( 1953-1957r. ), – 21 SPLR w Sochaczewie; w tym 6 I\u0142-28 R, – 15 SELR w Siemirowicach; w tym 3 I\u0142-28 R, – 19 EH ( eskadra holownicza ) w S\u0142upsku.<\/p>\n\n\n\n
Wraz z nastaniem 1957 roku, na zbi\u00f3rce stanu osobowego 35. PLB dow\u00f3dztwo odczyta\u0142o rozkaz organizacyjny Dow\u00f3dcy WL i OPL OK, w kt\u00f3rym dokonano zmiany przeznaczenia pu\u0142ku z bombowego na szkolno-bojowy. Czyli pu\u0142k otrzyma\u0142 nazw\u0119 35. PLSzk-B, a typowymi pu\u0142kami bombowymi pozosta\u0142 7. PLB i 33. PLB.<\/p>\n\n\n\n
W czerwcu 1957 roku, dow\u00f3dca dywizji otrzyma\u0142 zadanie przygotowania wydzielonych si\u0142 i \u015brodk\u00f3w do pokaz\u00f3w i defilady powietrznej z okazji \u015awi\u0119ta Lotnictwa. W dniu 4 lipca 1957 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie 7. PLB z Modlina na lotnisko Powidz. Powidz sta\u0142 si\u0119 sta\u0142\u0105 baz\u0105 dla 7 PLB. Na lotnisko zgrupowania defiladowego 15 DLB zosta\u0142 wyznaczony Powidz z jego nowym gospodarzem 7 PLB. W dniach 12\u201316 sierpnia 1957 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie wyznaczonych si\u0142 i \u015brodk\u00f3w 35 PLB do Powidza, w celu prowadzenia trening\u00f3w defiladowych. Przelot rzutu bojowego 10 za\u0142\u00f3g + 2 zapasowe odby\u0142 si\u0119 16 sierpnia 1957 roku, po trasie: Modlin-Bar\u0142ogi-Powidz. Ciekawostk\u0105 by\u0142 fakt, i\u017c w\u015br\u00f3d wyznaczonego personelu do defilady znalaz\u0142o si\u0119 sze\u015b\u0107 za\u0142\u00f3g szkolonych.<\/p>\n\n\n\n
Przez trzy tygodnie personel 15 DLB odbywa\u0142 treningi do defilady pocz\u0105tkowo w ugrupowaniach pi\u0119cio-samolotowych klin\u00f3w, a p\u00f3\u017aniej zgrywanie dw\u00f3ch ugrupowa\u0144, ka\u017cde po 25 I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
Defilada odby\u0142a si\u0119 8.09.1957 roku, nad warszawskim lotniskiem Bemowo ( Babice ). Ugrupowanie lotnictwa bombowego prowadzi\u0142 p\u0142k dypl. pil. Julian Pa\u017adzior w asy\u015bcie czterech samolot\u00f3w my\u015bliwskich, pilotowanych przez weteran\u00f3w PSP na Zachodzie. Pierwsze ugrupowanie bombowc\u00f3w ( kolumna klin\u00f3w \u2013 25 I\u0142-28 ) prowadzi\u0142 dow\u00f3dca mjr pil. Jerzy W\u00f3jcik. W tej kolumnie pierwsze trzy kliny ( 15 I\u0142-28 ) pochodzi\u0142y z 7 PLB, nast\u0119pne dwa ( 10 I\u0142-28 ) wystawi\u0142 35 PLB. Druga kolumn\u0119 w ca\u0142o\u015bci reprezentowa\u0142 33 PLB prowadzony przez mjr. pil. Jerzego Adamca.<\/p>\n\n\n\n
Po defiladzie personel 15. DLB zgromadzony na lotnisku w Powidzu odwiedzi\u0142 dow\u00f3dca WL i OPL OK gen. bryg. pil. Jan Frey-Bielecki, kt\u00f3ry podzi\u0119kowa\u0142 wszystkim uczestnikom za doskona\u0142e wykonanie tego trudnego zadania.<\/p>\n\n\n\n
Zaraz po tej defiladzie dywizja otrzyma\u0142a kolejne zadanie wzi\u0119cia udzia\u0142u w pokazach i paradzie nad \u0141odzi\u0105. Jednak 14.09.1957r. ze wzgl\u0119du na s\u0142abe warunki atmosferyczne nad \u0141\u00f3d\u017a polecia\u0142 tylko klucz bombowc\u00f3w pod dow\u00f3dztwem mjr. J\u00f3zefa Czerneckiego. Przelot odby\u0142 si\u0119 po trasie: Modlin-\u0141owicz-Zgierz-\u0141\u00f3d\u017a-Skierniewice-Modlin.<\/p>\n\n\n\n
Kolejn\u0105 prezentacj\u0105 lotnictwa bombowego w wykonaniu za\u0142\u00f3g z 15 DLB by\u0142 udzia\u0142 w wrze\u015bniowych ( 1957r. ) pokazach nad po\u0142udniowymi regionami Polski. W dniu 20 wrze\u015bnia 1957 roku, klucz I\u0142-28 dowodzony przez mjr. J. Czerneckiego przebazowa\u0142 si\u0119 do Mierz\u0119cic, sk\u0105d w dniu 22 wrze\u015bnia 1957 roku, przelecia\u0142 w ramach regionalnej defilady powietrznej nad Krakowem oraz nieco p\u00f3\u017aniej nad Katowicami. Tym razem trasa przelotu wygl\u0105da\u0142a nast\u0119puj\u0105co: Mierz\u0119cice-Tarnowskie G\u00f3ry-Krak\u00f3w-D\u0105browa G\u00f3rnicza-Katowice-Miko\u0142\u00f3w-Mierz\u0119cice.<\/p>\n\n\n\n
Wczesn\u0105 jesieni\u0105 1957 roku, do 7 PLB przyby\u0142a 13 os\u00f3b personelu lataj\u0105cego: 4 pilot\u00f3w, 3 nawigator\u00f3w i 6 strzelc\u00f3w-radiotelegrafist\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
1958 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1958 roku, na wniosek Dow\u00f3dztwa Lotnictwa Operacyjnego kierownictwo MON podj\u0119\u0142o decyzj\u0119 o rozformowaniu 35 PLB, a samoloty nakazano przekaza\u0107 do 7 PLB w Powidzu i do 33 PLB w Modlinie.<\/p>\n\n\n\n
1959 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1959 roku, po raz kolejny zorganizowano z okazji \u015bwi\u0119ta komunistycznego wielk\u0105 defilad\u0119 lotnicz\u0105. Nie mog\u0142o na niej zabrakn\u0105\u0107 tak\u017ce bombowc\u00f3w typu I\u0142-28. Do defilady swoje bombowce wystawi\u0142y wszystkie jednostki dysponuj\u0105ce tymi samolotami. W dniu 22 lipca 1959 roku, zaprezentowano du\u017cy romb z\u0142o\u017cony z 16 samolot\u00f3w I\u0142-28 oraz kolumn\u0119 pi\u0119ciu romb\u00f3w po 4 samoloty. \u0141\u0105cznie w powietrzu pokazano 36 I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
7 PLRO (Pu\u0142k Lotniczy Rozpoznania Operacyjnego) w Powidzu. 1960 rok. I\u0142-28 E.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nNa pocz\u0105tku lat 60. I\u0142-28 przestawa\u0142y ju\u017c odpowiada\u0107 wymaganiom stawianym samolotom bombowym i przeznaczono je do zada\u0144 rozpoznawczych. Jednostki bombowe przekszta\u0142cono w pu\u0142ki rozpoznawcze. I tak 7 PLB i 33 PLB zmieni\u0142y swoje nazwy na pu\u0142ki lotnictwa rozpoznania operacyjnego, a numeracja pozosta\u0142a bez zmian. W po\u0142owie lat 60. zakupiono w ZSRS komplety aparatury walki elektronicznej i 10 polskich I\u0142-28 przerobiono na samoloty WRE oznaczane I\u0142-28 E. Ka\u017cdy komplet wyposa\u017cony by\u0142 w stacj\u0119 rozpoznania radiotechnicznego SRS-2 lub SRS-3 oraz stacj\u0119 aktywnych zak\u0142\u00f3ce\u0144 elektronicznych SPS-2 lub wyrzutnik ci\u0119tej folii metalizowanej ASO-28 ( popularna \u201esieczkarnia\u201d ).<\/p>\n\n\n\n
I\u0142-28 E s\u0142u\u017cy\u0142y w 7 PLRO ( pu\u0142ku lotnictwa rozpoznania operacyjnego ) w Powidzu. Ju\u017c od lat 60. poszukiwano nast\u0119pcy samolotu I\u0142-28. Rozwa\u017cano zakup nadd\u017awi\u0119kowych Jak-27, a p\u00f3\u017aniej Jak-28, ale dok\u0142adniejsze analizy pokazywa\u0142y, \u017ce nie mia\u0142y one znacz\u0105cej przewagi nad I\u0142-28. Dopiero w 1974 roku, polskie lotnictwo wojskowe doczeka\u0142o si\u0119 nast\u0119pcy I\u0142-28. By\u0142 nim samolot my\u015bliwsko-bombowy Su-20.<\/p>\n\n\n\n
W 60-latach pu\u0142k zmienia nazw\u0119 z 7 Pu\u0142k Lotniczy Rozpoznania Operacyjnego na 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego.<\/p>\n\n\n\n
W 1966 roku, z okazji 1000-Lecia Pa\u0144stwa Polskiego samoloty I\u0142-28 w liczbie 33 sztuk utworzy\u0142y szyk-stylizowanego \u201eOr\u0142a\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Su-20 na wyposa\u017ceniu 7. PLB-R. 1974 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nSu-20 nb 6183. 2022 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nZ pocz\u0105tkiem 70-lat bombowce I\u0142-28 by\u0142y typem ju\u017c bardzo przestarza\u0142ym. Na dodatek nie by\u0142o widok\u00f3w na nabycie nowego typu samolotu bombowego. \u201eWielki brat\u201d zaoferowa\u0142 tylko samoloty my\u015bliwsko-bombowe.<\/p>\n\n\n\n
W pierwszych dniach 1974 roku, do Krasnodaru wyjecha\u0142a grupa pilot\u00f3w i technik\u00f3w celem przeszkolenia na nowy typ samolotu. W\u015br\u00f3d pilot\u00f3w byli mjr pilot Maciej Paszkowski \u2013 dow\u00f3dca 7. Pu\u0142ku Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego z Powidza w latach 1974-1975r., podporucznik pilot Bogdan Lis. To oni jako pierwsi wykonali samodzielne loty na Su-20 w Krasnodarze. Z powodu z\u0142ych warunk\u00f3w pogodowych szkolenie przeci\u0105ga\u0142o si\u0119. W czasie tego szkolenia podczas lotu na Su-20 zgin\u0105\u0142 kpt. pil. Tadeusz Ko\u0142odziejczyk.<\/p>\n\n\n\n
Pierwsze 6 egzemplarzy Su-20 dostarczono Polsce w 1974r. W dniu 26.04.1974r. wyl\u0105dowa\u0142y one na lotnisku w Powidzu. Samoloty te otrzyma\u0142y numery burtowe od 01 do 06, malowane kolorem czerwonym. Oczywi\u015bcie to je pokazano publiczno\u015bci podczas defilady w Warszawie 22.07.1974r. Pozosta\u0142e samoloty otrzymali\u015bmy dopiero w 1976r. \u0141\u0105cznie kupiono 25 sztuk. Nie kupowali\u015bmy wersji szkolno-bojowej, gdy\u017c w tej roli nadal wyst\u0119powa\u0142y Su-7 U.<\/p>\n\n\n\n
Niestety jeszcze przed zrealizowaniem zasadniczej dostawy 3.02.1976r. tracimy pierwszy samolot Su-20. Strata bolesna, poniewa\u017c zgin\u0105\u0142 kolejny lotnik, mjr ( kpt. ) pil. Jerzy Doliniec. Przyczyn\u0105 by\u0142a usterka techniczna sprz\u0119tu. Nast\u0105pi\u0142a awaria silnika i problemy z agregatami. Dlatego w miejsce utraconego samolotu producent dostarczy\u0142 nowy ( 1977r. ). Samolot otrzymali\u015bmy w dniu 12.02.1977r.. Otrzyma\u0142 on nb 7125.<\/p>\n\n\n\n
W Polsce samoloty Su-20 sta\u0142y si\u0119 maszynami podw\u00f3jnego przeznaczenia. Z jednej strony mog\u0142y skutecznie wykonywa\u0107 atak na obiekty przeciwnika w g\u0142\u0119bi, z drugiej strony prowadzi\u0107 aktywne rozpoznanie foto i radioelektroniczne w dzie\u0144 i w nocy. To drugie przy u\u017cyciu zasobnika podwieszanego typu KKR-1. Zasobniki dotar\u0142y do Polski w okresie p\u00f3\u017aniejszym. Nie nale\u017cy zapomina\u0107, \u017ce Su-20 u\u017cywany w Polsce by\u0142 r\u00f3wnie\u017c potencjalnym nosicielem taktycznej broni j\u0105drowej.<\/p>\n\n\n\n
Samoloty pierwsze wsp\u00f3lne \u0107wiczenia odby\u0142y w 1976 roku, podczas manewr\u00f3w \u201eTarcza-76\u201d. Samoloty Su-20 przez ca\u0142y okres s\u0142u\u017cby w Polsce by\u0142y tak\u017ce eksploatowane z DOL ( drogowe odcinki lotniskowe ).<\/p>\n\n\n\n
W 80-latach trzykrotnie piloci nara\u017caj\u0105c w\u0142asne \u017cycie uratowali samoloty Su-20. W dniu 17 maja 1984 roku, kpt pil. Andrzej Pawul w powietrzu zderzy\u0142 si\u0119 z bocianem. Maj\u0105c twarz poranion\u0105 od\u0142amkami szk\u0142a i ograniczon\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 widzenia bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0142 w Powidzu. W dniu 4 wrze\u015bnia 1985 roku, kpt. pil. Krzysztof Ryniecki po odpaleniu ci\u0119\u017ckiego pocisku S-24, nast\u0105pi\u0142 pompa\u017c silnika i silnik zgas\u0142. Pomimo ma\u0142ej wysoko\u015bci pilotowi uda\u0142o si\u0119 ponownie uruchomi\u0107 silnik i bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0107. W 1988 roku, maszyna majora pilota Krzysztofa Krzysztoforskiego zosta\u0142 trafiona piorunem. Zgas\u0142 silnik. Pilot ponownie uruchomi\u0142 silnik i bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Informacja z dnia 16 pa\u017adziernika 1990 roku, z pokazu samolot\u00f3w Su-20 i Su-22 szwedzkim oficerom. Su-20 u\u017cytkowane w Polsce maj\u0105 doskona\u0142e parametry l\u0105dowania. Mistrzem kr\u00f3tkiego l\u0105dowania jest kapitan Bogdan Juczyk. Przed przyziemieniem, na wysoko\u015bci 2 m pilot wypuszcza spadochron hamuj\u0105cy. Zmierzona droga dobiegu wynosi zaledwie 350 m ! W tym czasie, ameryka\u0144skie pr\u00f3by samolotu F-15 S \/ MTD da\u0142y wynik 450 m bez spadochronu hamuj\u0105cego, a 380 m ze sposobem stosowanym w Polsce. Masa Su-20 podchodz\u0105cego do l\u0105dowania wynosi 11 000 kg, a F-15 S \/ MTD – 13 000 kg.<\/p>\n\n\n\n
Koniec s\u0142u\u017cby Su-20.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW po\u0142owie 90-lat liczba maszyn zacz\u0119\u0142a gwa\u0142townie male\u0107. Samoloty wykrusza\u0142y si\u0119 z powodu ko\u0144czenia si\u0119 resurs\u00f3w p\u0142atowc\u00f3w. Kres eksploatacji dobieg\u0142 w lutym 1997 roku, kiedy to ostatnie maszyny przebazowano do Bydgoszczy na kilkumiesi\u0119czn\u0105 konserwacj\u0119 (?), a nast\u0119pnie rozbi\u00f3rk\u0119. Ostatnie samoloty skre\u015blono ze stanu w 1998 roku.<\/p>\n\n\n\n
Su-22 na stanie 7 PLB-R. 1984 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nSu-22 M4K nb 9410. 2012 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nKolejne nowe wersje samolot\u00f3w bojowych pojawi\u0142y si\u0119 w Powidzu w 1984 roku, w postaci my\u015bliwsko-bombowo-rozpoznawczych Su-22 M 4 \/ Su-22 UM 3 K. By\u0142o to spowodowane decyzj\u0105, \u017ce stan Pu\u0142ku nale\u017cy uzupe\u0142ni\u0107 do trzech pe\u0142nych Eskadr.<\/p>\n\n\n\n
Lotnisko w Powidzu zosta\u0142o przygotowane do przyj\u0119cia nowych samolot\u00f3w. W okresie sierpie\u0144 -pa\u017adziernik 1984 roku do Powidza na pok\u0142adach samolot\u00f3w I\u0142-76 i An-12\/22 dostarczono pierwsze 13 samolot\u00f3w. By\u0142o to 7 maszyn Su-22 M 4 ( nb 3005, 3212, 3213, 3908-3911) i 6 szkolno-bojowych Su-22 UM 3 K (104, 305-308, 509). Wszystkie samoloty wesz\u0142y w sk\u0142ad 6. PLM-B w Pile. W sierpniu 1985 roku, swoje pierwsze Su-22 otrzyma\u0142 40. PLM-B ze \u015awidwina, a w maju 1986 roku, trzecia eskadra 7. PLB-R ( pu\u0142ku lotnictwa bombowo-rozpoznawczego ) z Powidza ( pocz\u0105tkowo eskadra ta mia\u0142a wchodzi\u0107 w sk\u0142ad 8 PLM-B w Miros\u0142awcu ).<\/p>\n\n\n\n
Dostarczane samoloty by\u0142y fabrycznie nowe i znajdowa\u0142y si\u0119 w skrzyniach. Ich monta\u017cu dokonywali sami sowieci i oni tak\u017ce wykonywali obloty. Sowiecka grupa fabryczna by\u0142a kierowana przez Aleksandra Kaczegarowa. Dopiero po oblotach samoloty przekazywano stronie Polskiej. Za odbi\u00f3r samolot\u00f3w przez Wojsko Polskie by\u0142 odpowiedzialny kpt. Andrzej Rujner, kt\u00f3ry mia\u0142 pe\u0142nomocnictwo otrzymane od Ministra Handlu Zagranicznego. Prawdopodobnie pierwszego polskiego Su-22 M 4 sowieci w Powidzu oblatali w dniu 5 maja 1984 roku. \u017bywotno\u015b\u0107 techniczna Polskich Su-22 w okresie pokoju wynosi\u0142a 20-25 lat.<\/p>\n\n\n\n
Rozformowanie 7. PLB-R. 1999 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nZ ko\u0144cem 90-lat nast\u0105pi\u0142o rozformowanie 7. PLB-R. By\u0142o to zwi\u0105zane ze wst\u0105pieniem Polski do NATO i przej\u015bciem na system Baz Lotniczych i Eskadr Lotniczych. Na podstawie zarz\u0105dzenia Ministra Obrony Narodowej Nr PF-74\/Org z dnia 15 lipca 1999 roku i Rozkazu Szefa Sztabu Generalnego Wojska polskiego Nr 083\/Org z dnia 9 sierpnia 1999 roku, powo\u0142ano do \u017cycia 7. Eskadr\u0119 Lotnictwa Taktycznego na bazie 7. PLB-R o profilu my\u015bliwsko-bombowym z wydzieleniem jej do Si\u0142 Szybkiego Reagowania NATO.<\/p>\n\n\n\n
Lotnisko Powidz.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nLotnisko w Powidzu. 2007 rok<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nLotnisko w Powidzu nale\u017cy do najwi\u0119kszych lotnisk woskowych w Polsce. Ma wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne 52 22 N, 17 51 E i le\u017cy na wysoko\u015bci 113 m npm. Dysponuje dwoma pasami startowymi r\u00f3wnoleg\u0142ymi do siebie. G\u0142\u00f3wny pas startowy o wymiarach 3 525 m x 60 m. Ma orientacj\u0119 11\/29.<\/p>\n\n\n\n
Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Powidz 2007-12-16 7 Samodzielny Pu\u0142k Lotniczy Bombowc\u00f3w Nurkuj\u0105cych. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego. Powidz. 22.01.1946r. – 15.07.1999r. 7 Pu\u0142k to by\u0142a jednostka wojskowa, kt\u00f3ra nie mia\u0142a swoich korzeni w CCCP. Pu\u0142k zosta\u0142 powo\u0142any do istnienia na podstawie rozkazu Nr 019 z dnia 22 stycznia 1946 roku, Naczelnego Dow\u00f3dcy Wojska Polskiego i otrzyma\u0142 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":7271,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"class_list":["post-7267","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-jednostki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7267"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7277,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions\/7277"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/7271"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7267"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7267"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7267"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
W 1957 roku, nast\u0105pi\u0142 koniec dostaw samolot\u00f3w I\u0142-28 do Polski. W okresie 1952-1957, kupili\u015bmy \u0142\u0105cznie ; 73 I\u0142-28, 16 UI\u0142-28 ( I\u0142-28 U ) oraz 9 I\u0142-28 R.<\/p>\n\n\n\n
Jednostki w kt\u00f3rych eksploatowano samoloty I\u0142-28; – 15 DLB ( 7 PLB, 33 PLB, 35 PLB ) w Modlinie, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce Powidz, – OSL-4 w D\u0119blinie; kilka sztuk przez kr\u00f3tki okres ( 1953-1957r. ), – 21 SPLR w Sochaczewie; w tym 6 I\u0142-28 R, – 15 SELR w Siemirowicach; w tym 3 I\u0142-28 R, – 19 EH ( eskadra holownicza ) w S\u0142upsku.<\/p>\n\n\n\n
Wraz z nastaniem 1957 roku, na zbi\u00f3rce stanu osobowego 35. PLB dow\u00f3dztwo odczyta\u0142o rozkaz organizacyjny Dow\u00f3dcy WL i OPL OK, w kt\u00f3rym dokonano zmiany przeznaczenia pu\u0142ku z bombowego na szkolno-bojowy. Czyli pu\u0142k otrzyma\u0142 nazw\u0119 35. PLSzk-B, a typowymi pu\u0142kami bombowymi pozosta\u0142 7. PLB i 33. PLB.<\/p>\n\n\n\n
W czerwcu 1957 roku, dow\u00f3dca dywizji otrzyma\u0142 zadanie przygotowania wydzielonych si\u0142 i \u015brodk\u00f3w do pokaz\u00f3w i defilady powietrznej z okazji \u015awi\u0119ta Lotnictwa. W dniu 4 lipca 1957 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie 7. PLB z Modlina na lotnisko Powidz. Powidz sta\u0142 si\u0119 sta\u0142\u0105 baz\u0105 dla 7 PLB. Na lotnisko zgrupowania defiladowego 15 DLB zosta\u0142 wyznaczony Powidz z jego nowym gospodarzem 7 PLB. W dniach 12\u201316 sierpnia 1957 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie wyznaczonych si\u0142 i \u015brodk\u00f3w 35 PLB do Powidza, w celu prowadzenia trening\u00f3w defiladowych. Przelot rzutu bojowego 10 za\u0142\u00f3g + 2 zapasowe odby\u0142 si\u0119 16 sierpnia 1957 roku, po trasie: Modlin-Bar\u0142ogi-Powidz. Ciekawostk\u0105 by\u0142 fakt, i\u017c w\u015br\u00f3d wyznaczonego personelu do defilady znalaz\u0142o si\u0119 sze\u015b\u0107 za\u0142\u00f3g szkolonych.<\/p>\n\n\n\n
Przez trzy tygodnie personel 15 DLB odbywa\u0142 treningi do defilady pocz\u0105tkowo w ugrupowaniach pi\u0119cio-samolotowych klin\u00f3w, a p\u00f3\u017aniej zgrywanie dw\u00f3ch ugrupowa\u0144, ka\u017cde po 25 I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
Defilada odby\u0142a si\u0119 8.09.1957 roku, nad warszawskim lotniskiem Bemowo ( Babice ). Ugrupowanie lotnictwa bombowego prowadzi\u0142 p\u0142k dypl. pil. Julian Pa\u017adzior w asy\u015bcie czterech samolot\u00f3w my\u015bliwskich, pilotowanych przez weteran\u00f3w PSP na Zachodzie. Pierwsze ugrupowanie bombowc\u00f3w ( kolumna klin\u00f3w \u2013 25 I\u0142-28 ) prowadzi\u0142 dow\u00f3dca mjr pil. Jerzy W\u00f3jcik. W tej kolumnie pierwsze trzy kliny ( 15 I\u0142-28 ) pochodzi\u0142y z 7 PLB, nast\u0119pne dwa ( 10 I\u0142-28 ) wystawi\u0142 35 PLB. Druga kolumn\u0119 w ca\u0142o\u015bci reprezentowa\u0142 33 PLB prowadzony przez mjr. pil. Jerzego Adamca.<\/p>\n\n\n\n
Po defiladzie personel 15. DLB zgromadzony na lotnisku w Powidzu odwiedzi\u0142 dow\u00f3dca WL i OPL OK gen. bryg. pil. Jan Frey-Bielecki, kt\u00f3ry podzi\u0119kowa\u0142 wszystkim uczestnikom za doskona\u0142e wykonanie tego trudnego zadania.<\/p>\n\n\n\n
Zaraz po tej defiladzie dywizja otrzyma\u0142a kolejne zadanie wzi\u0119cia udzia\u0142u w pokazach i paradzie nad \u0141odzi\u0105. Jednak 14.09.1957r. ze wzgl\u0119du na s\u0142abe warunki atmosferyczne nad \u0141\u00f3d\u017a polecia\u0142 tylko klucz bombowc\u00f3w pod dow\u00f3dztwem mjr. J\u00f3zefa Czerneckiego. Przelot odby\u0142 si\u0119 po trasie: Modlin-\u0141owicz-Zgierz-\u0141\u00f3d\u017a-Skierniewice-Modlin.<\/p>\n\n\n\n
Kolejn\u0105 prezentacj\u0105 lotnictwa bombowego w wykonaniu za\u0142\u00f3g z 15 DLB by\u0142 udzia\u0142 w wrze\u015bniowych ( 1957r. ) pokazach nad po\u0142udniowymi regionami Polski. W dniu 20 wrze\u015bnia 1957 roku, klucz I\u0142-28 dowodzony przez mjr. J. Czerneckiego przebazowa\u0142 si\u0119 do Mierz\u0119cic, sk\u0105d w dniu 22 wrze\u015bnia 1957 roku, przelecia\u0142 w ramach regionalnej defilady powietrznej nad Krakowem oraz nieco p\u00f3\u017aniej nad Katowicami. Tym razem trasa przelotu wygl\u0105da\u0142a nast\u0119puj\u0105co: Mierz\u0119cice-Tarnowskie G\u00f3ry-Krak\u00f3w-D\u0105browa G\u00f3rnicza-Katowice-Miko\u0142\u00f3w-Mierz\u0119cice.<\/p>\n\n\n\n
Wczesn\u0105 jesieni\u0105 1957 roku, do 7 PLB przyby\u0142a 13 os\u00f3b personelu lataj\u0105cego: 4 pilot\u00f3w, 3 nawigator\u00f3w i 6 strzelc\u00f3w-radiotelegrafist\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
1958 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1958 roku, na wniosek Dow\u00f3dztwa Lotnictwa Operacyjnego kierownictwo MON podj\u0119\u0142o decyzj\u0119 o rozformowaniu 35 PLB, a samoloty nakazano przekaza\u0107 do 7 PLB w Powidzu i do 33 PLB w Modlinie.<\/p>\n\n\n\n
1959 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW 1959 roku, po raz kolejny zorganizowano z okazji \u015bwi\u0119ta komunistycznego wielk\u0105 defilad\u0119 lotnicz\u0105. Nie mog\u0142o na niej zabrakn\u0105\u0107 tak\u017ce bombowc\u00f3w typu I\u0142-28. Do defilady swoje bombowce wystawi\u0142y wszystkie jednostki dysponuj\u0105ce tymi samolotami. W dniu 22 lipca 1959 roku, zaprezentowano du\u017cy romb z\u0142o\u017cony z 16 samolot\u00f3w I\u0142-28 oraz kolumn\u0119 pi\u0119ciu romb\u00f3w po 4 samoloty. \u0141\u0105cznie w powietrzu pokazano 36 I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
7 PLRO (Pu\u0142k Lotniczy Rozpoznania Operacyjnego) w Powidzu. 1960 rok. I\u0142-28 E.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nNa pocz\u0105tku lat 60. I\u0142-28 przestawa\u0142y ju\u017c odpowiada\u0107 wymaganiom stawianym samolotom bombowym i przeznaczono je do zada\u0144 rozpoznawczych. Jednostki bombowe przekszta\u0142cono w pu\u0142ki rozpoznawcze. I tak 7 PLB i 33 PLB zmieni\u0142y swoje nazwy na pu\u0142ki lotnictwa rozpoznania operacyjnego, a numeracja pozosta\u0142a bez zmian. W po\u0142owie lat 60. zakupiono w ZSRS komplety aparatury walki elektronicznej i 10 polskich I\u0142-28 przerobiono na samoloty WRE oznaczane I\u0142-28 E. Ka\u017cdy komplet wyposa\u017cony by\u0142 w stacj\u0119 rozpoznania radiotechnicznego SRS-2 lub SRS-3 oraz stacj\u0119 aktywnych zak\u0142\u00f3ce\u0144 elektronicznych SPS-2 lub wyrzutnik ci\u0119tej folii metalizowanej ASO-28 ( popularna \u201esieczkarnia\u201d ).<\/p>\n\n\n\n
I\u0142-28 E s\u0142u\u017cy\u0142y w 7 PLRO ( pu\u0142ku lotnictwa rozpoznania operacyjnego ) w Powidzu. Ju\u017c od lat 60. poszukiwano nast\u0119pcy samolotu I\u0142-28. Rozwa\u017cano zakup nadd\u017awi\u0119kowych Jak-27, a p\u00f3\u017aniej Jak-28, ale dok\u0142adniejsze analizy pokazywa\u0142y, \u017ce nie mia\u0142y one znacz\u0105cej przewagi nad I\u0142-28. Dopiero w 1974 roku, polskie lotnictwo wojskowe doczeka\u0142o si\u0119 nast\u0119pcy I\u0142-28. By\u0142 nim samolot my\u015bliwsko-bombowy Su-20.<\/p>\n\n\n\n
W 60-latach pu\u0142k zmienia nazw\u0119 z 7 Pu\u0142k Lotniczy Rozpoznania Operacyjnego na 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego.<\/p>\n\n\n\n
W 1966 roku, z okazji 1000-Lecia Pa\u0144stwa Polskiego samoloty I\u0142-28 w liczbie 33 sztuk utworzy\u0142y szyk-stylizowanego \u201eOr\u0142a\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Su-20 na wyposa\u017ceniu 7. PLB-R. 1974 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nSu-20 nb 6183. 2022 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nZ pocz\u0105tkiem 70-lat bombowce I\u0142-28 by\u0142y typem ju\u017c bardzo przestarza\u0142ym. Na dodatek nie by\u0142o widok\u00f3w na nabycie nowego typu samolotu bombowego. \u201eWielki brat\u201d zaoferowa\u0142 tylko samoloty my\u015bliwsko-bombowe.<\/p>\n\n\n\n
W pierwszych dniach 1974 roku, do Krasnodaru wyjecha\u0142a grupa pilot\u00f3w i technik\u00f3w celem przeszkolenia na nowy typ samolotu. W\u015br\u00f3d pilot\u00f3w byli mjr pilot Maciej Paszkowski \u2013 dow\u00f3dca 7. Pu\u0142ku Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego z Powidza w latach 1974-1975r., podporucznik pilot Bogdan Lis. To oni jako pierwsi wykonali samodzielne loty na Su-20 w Krasnodarze. Z powodu z\u0142ych warunk\u00f3w pogodowych szkolenie przeci\u0105ga\u0142o si\u0119. W czasie tego szkolenia podczas lotu na Su-20 zgin\u0105\u0142 kpt. pil. Tadeusz Ko\u0142odziejczyk.<\/p>\n\n\n\n
Pierwsze 6 egzemplarzy Su-20 dostarczono Polsce w 1974r. W dniu 26.04.1974r. wyl\u0105dowa\u0142y one na lotnisku w Powidzu. Samoloty te otrzyma\u0142y numery burtowe od 01 do 06, malowane kolorem czerwonym. Oczywi\u015bcie to je pokazano publiczno\u015bci podczas defilady w Warszawie 22.07.1974r. Pozosta\u0142e samoloty otrzymali\u015bmy dopiero w 1976r. \u0141\u0105cznie kupiono 25 sztuk. Nie kupowali\u015bmy wersji szkolno-bojowej, gdy\u017c w tej roli nadal wyst\u0119powa\u0142y Su-7 U.<\/p>\n\n\n\n
Niestety jeszcze przed zrealizowaniem zasadniczej dostawy 3.02.1976r. tracimy pierwszy samolot Su-20. Strata bolesna, poniewa\u017c zgin\u0105\u0142 kolejny lotnik, mjr ( kpt. ) pil. Jerzy Doliniec. Przyczyn\u0105 by\u0142a usterka techniczna sprz\u0119tu. Nast\u0105pi\u0142a awaria silnika i problemy z agregatami. Dlatego w miejsce utraconego samolotu producent dostarczy\u0142 nowy ( 1977r. ). Samolot otrzymali\u015bmy w dniu 12.02.1977r.. Otrzyma\u0142 on nb 7125.<\/p>\n\n\n\n
W Polsce samoloty Su-20 sta\u0142y si\u0119 maszynami podw\u00f3jnego przeznaczenia. Z jednej strony mog\u0142y skutecznie wykonywa\u0107 atak na obiekty przeciwnika w g\u0142\u0119bi, z drugiej strony prowadzi\u0107 aktywne rozpoznanie foto i radioelektroniczne w dzie\u0144 i w nocy. To drugie przy u\u017cyciu zasobnika podwieszanego typu KKR-1. Zasobniki dotar\u0142y do Polski w okresie p\u00f3\u017aniejszym. Nie nale\u017cy zapomina\u0107, \u017ce Su-20 u\u017cywany w Polsce by\u0142 r\u00f3wnie\u017c potencjalnym nosicielem taktycznej broni j\u0105drowej.<\/p>\n\n\n\n
Samoloty pierwsze wsp\u00f3lne \u0107wiczenia odby\u0142y w 1976 roku, podczas manewr\u00f3w \u201eTarcza-76\u201d. Samoloty Su-20 przez ca\u0142y okres s\u0142u\u017cby w Polsce by\u0142y tak\u017ce eksploatowane z DOL ( drogowe odcinki lotniskowe ).<\/p>\n\n\n\n
W 80-latach trzykrotnie piloci nara\u017caj\u0105c w\u0142asne \u017cycie uratowali samoloty Su-20. W dniu 17 maja 1984 roku, kpt pil. Andrzej Pawul w powietrzu zderzy\u0142 si\u0119 z bocianem. Maj\u0105c twarz poranion\u0105 od\u0142amkami szk\u0142a i ograniczon\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 widzenia bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0142 w Powidzu. W dniu 4 wrze\u015bnia 1985 roku, kpt. pil. Krzysztof Ryniecki po odpaleniu ci\u0119\u017ckiego pocisku S-24, nast\u0105pi\u0142 pompa\u017c silnika i silnik zgas\u0142. Pomimo ma\u0142ej wysoko\u015bci pilotowi uda\u0142o si\u0119 ponownie uruchomi\u0107 silnik i bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0107. W 1988 roku, maszyna majora pilota Krzysztofa Krzysztoforskiego zosta\u0142 trafiona piorunem. Zgas\u0142 silnik. Pilot ponownie uruchomi\u0142 silnik i bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Informacja z dnia 16 pa\u017adziernika 1990 roku, z pokazu samolot\u00f3w Su-20 i Su-22 szwedzkim oficerom. Su-20 u\u017cytkowane w Polsce maj\u0105 doskona\u0142e parametry l\u0105dowania. Mistrzem kr\u00f3tkiego l\u0105dowania jest kapitan Bogdan Juczyk. Przed przyziemieniem, na wysoko\u015bci 2 m pilot wypuszcza spadochron hamuj\u0105cy. Zmierzona droga dobiegu wynosi zaledwie 350 m ! W tym czasie, ameryka\u0144skie pr\u00f3by samolotu F-15 S \/ MTD da\u0142y wynik 450 m bez spadochronu hamuj\u0105cego, a 380 m ze sposobem stosowanym w Polsce. Masa Su-20 podchodz\u0105cego do l\u0105dowania wynosi 11 000 kg, a F-15 S \/ MTD – 13 000 kg.<\/p>\n\n\n\n
Koniec s\u0142u\u017cby Su-20.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW po\u0142owie 90-lat liczba maszyn zacz\u0119\u0142a gwa\u0142townie male\u0107. Samoloty wykrusza\u0142y si\u0119 z powodu ko\u0144czenia si\u0119 resurs\u00f3w p\u0142atowc\u00f3w. Kres eksploatacji dobieg\u0142 w lutym 1997 roku, kiedy to ostatnie maszyny przebazowano do Bydgoszczy na kilkumiesi\u0119czn\u0105 konserwacj\u0119 (?), a nast\u0119pnie rozbi\u00f3rk\u0119. Ostatnie samoloty skre\u015blono ze stanu w 1998 roku.<\/p>\n\n\n\n
Su-22 na stanie 7 PLB-R. 1984 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nSu-22 M4K nb 9410. 2012 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nKolejne nowe wersje samolot\u00f3w bojowych pojawi\u0142y si\u0119 w Powidzu w 1984 roku, w postaci my\u015bliwsko-bombowo-rozpoznawczych Su-22 M 4 \/ Su-22 UM 3 K. By\u0142o to spowodowane decyzj\u0105, \u017ce stan Pu\u0142ku nale\u017cy uzupe\u0142ni\u0107 do trzech pe\u0142nych Eskadr.<\/p>\n\n\n\n
Lotnisko w Powidzu zosta\u0142o przygotowane do przyj\u0119cia nowych samolot\u00f3w. W okresie sierpie\u0144 -pa\u017adziernik 1984 roku do Powidza na pok\u0142adach samolot\u00f3w I\u0142-76 i An-12\/22 dostarczono pierwsze 13 samolot\u00f3w. By\u0142o to 7 maszyn Su-22 M 4 ( nb 3005, 3212, 3213, 3908-3911) i 6 szkolno-bojowych Su-22 UM 3 K (104, 305-308, 509). Wszystkie samoloty wesz\u0142y w sk\u0142ad 6. PLM-B w Pile. W sierpniu 1985 roku, swoje pierwsze Su-22 otrzyma\u0142 40. PLM-B ze \u015awidwina, a w maju 1986 roku, trzecia eskadra 7. PLB-R ( pu\u0142ku lotnictwa bombowo-rozpoznawczego ) z Powidza ( pocz\u0105tkowo eskadra ta mia\u0142a wchodzi\u0107 w sk\u0142ad 8 PLM-B w Miros\u0142awcu ).<\/p>\n\n\n\n
Dostarczane samoloty by\u0142y fabrycznie nowe i znajdowa\u0142y si\u0119 w skrzyniach. Ich monta\u017cu dokonywali sami sowieci i oni tak\u017ce wykonywali obloty. Sowiecka grupa fabryczna by\u0142a kierowana przez Aleksandra Kaczegarowa. Dopiero po oblotach samoloty przekazywano stronie Polskiej. Za odbi\u00f3r samolot\u00f3w przez Wojsko Polskie by\u0142 odpowiedzialny kpt. Andrzej Rujner, kt\u00f3ry mia\u0142 pe\u0142nomocnictwo otrzymane od Ministra Handlu Zagranicznego. Prawdopodobnie pierwszego polskiego Su-22 M 4 sowieci w Powidzu oblatali w dniu 5 maja 1984 roku. \u017bywotno\u015b\u0107 techniczna Polskich Su-22 w okresie pokoju wynosi\u0142a 20-25 lat.<\/p>\n\n\n\n
Rozformowanie 7. PLB-R. 1999 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nZ ko\u0144cem 90-lat nast\u0105pi\u0142o rozformowanie 7. PLB-R. By\u0142o to zwi\u0105zane ze wst\u0105pieniem Polski do NATO i przej\u015bciem na system Baz Lotniczych i Eskadr Lotniczych. Na podstawie zarz\u0105dzenia Ministra Obrony Narodowej Nr PF-74\/Org z dnia 15 lipca 1999 roku i Rozkazu Szefa Sztabu Generalnego Wojska polskiego Nr 083\/Org z dnia 9 sierpnia 1999 roku, powo\u0142ano do \u017cycia 7. Eskadr\u0119 Lotnictwa Taktycznego na bazie 7. PLB-R o profilu my\u015bliwsko-bombowym z wydzieleniem jej do Si\u0142 Szybkiego Reagowania NATO.<\/p>\n\n\n\n
Lotnisko Powidz.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nLotnisko w Powidzu. 2007 rok<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nLotnisko w Powidzu nale\u017cy do najwi\u0119kszych lotnisk woskowych w Polsce. Ma wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne 52 22 N, 17 51 E i le\u017cy na wysoko\u015bci 113 m npm. Dysponuje dwoma pasami startowymi r\u00f3wnoleg\u0142ymi do siebie. G\u0142\u00f3wny pas startowy o wymiarach 3 525 m x 60 m. Ma orientacj\u0119 11\/29.<\/p>\n\n\n\n
Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Powidz 2007-12-16 7 Samodzielny Pu\u0142k Lotniczy Bombowc\u00f3w Nurkuj\u0105cych. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego. Powidz. 22.01.1946r. – 15.07.1999r. 7 Pu\u0142k to by\u0142a jednostka wojskowa, kt\u00f3ra nie mia\u0142a swoich korzeni w CCCP. Pu\u0142k zosta\u0142 powo\u0142any do istnienia na podstawie rozkazu Nr 019 z dnia 22 stycznia 1946 roku, Naczelnego Dow\u00f3dcy Wojska Polskiego i otrzyma\u0142 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":7271,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"class_list":["post-7267","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-jednostki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7267"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7277,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions\/7277"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/7271"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7267"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7267"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7267"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
W 1959 roku, po raz kolejny zorganizowano z okazji \u015bwi\u0119ta komunistycznego wielk\u0105 defilad\u0119 lotnicz\u0105. Nie mog\u0142o na niej zabrakn\u0105\u0107 tak\u017ce bombowc\u00f3w typu I\u0142-28. Do defilady swoje bombowce wystawi\u0142y wszystkie jednostki dysponuj\u0105ce tymi samolotami. W dniu 22 lipca 1959 roku, zaprezentowano du\u017cy romb z\u0142o\u017cony z 16 samolot\u00f3w I\u0142-28 oraz kolumn\u0119 pi\u0119ciu romb\u00f3w po 4 samoloty. \u0141\u0105cznie w powietrzu pokazano 36 I\u0142-28.<\/p>\n\n\n\n
7 PLRO (Pu\u0142k Lotniczy Rozpoznania Operacyjnego) w Powidzu. 1960 rok. I\u0142-28 E.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nNa pocz\u0105tku lat 60. I\u0142-28 przestawa\u0142y ju\u017c odpowiada\u0107 wymaganiom stawianym samolotom bombowym i przeznaczono je do zada\u0144 rozpoznawczych. Jednostki bombowe przekszta\u0142cono w pu\u0142ki rozpoznawcze. I tak 7 PLB i 33 PLB zmieni\u0142y swoje nazwy na pu\u0142ki lotnictwa rozpoznania operacyjnego, a numeracja pozosta\u0142a bez zmian. W po\u0142owie lat 60. zakupiono w ZSRS komplety aparatury walki elektronicznej i 10 polskich I\u0142-28 przerobiono na samoloty WRE oznaczane I\u0142-28 E. Ka\u017cdy komplet wyposa\u017cony by\u0142 w stacj\u0119 rozpoznania radiotechnicznego SRS-2 lub SRS-3 oraz stacj\u0119 aktywnych zak\u0142\u00f3ce\u0144 elektronicznych SPS-2 lub wyrzutnik ci\u0119tej folii metalizowanej ASO-28 ( popularna \u201esieczkarnia\u201d ).<\/p>\n\n\n\n
I\u0142-28 E s\u0142u\u017cy\u0142y w 7 PLRO ( pu\u0142ku lotnictwa rozpoznania operacyjnego ) w Powidzu. Ju\u017c od lat 60. poszukiwano nast\u0119pcy samolotu I\u0142-28. Rozwa\u017cano zakup nadd\u017awi\u0119kowych Jak-27, a p\u00f3\u017aniej Jak-28, ale dok\u0142adniejsze analizy pokazywa\u0142y, \u017ce nie mia\u0142y one znacz\u0105cej przewagi nad I\u0142-28. Dopiero w 1974 roku, polskie lotnictwo wojskowe doczeka\u0142o si\u0119 nast\u0119pcy I\u0142-28. By\u0142 nim samolot my\u015bliwsko-bombowy Su-20.<\/p>\n\n\n\n
W 60-latach pu\u0142k zmienia nazw\u0119 z 7 Pu\u0142k Lotniczy Rozpoznania Operacyjnego na 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego.<\/p>\n\n\n\n
W 1966 roku, z okazji 1000-Lecia Pa\u0144stwa Polskiego samoloty I\u0142-28 w liczbie 33 sztuk utworzy\u0142y szyk-stylizowanego \u201eOr\u0142a\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Su-20 na wyposa\u017ceniu 7. PLB-R. 1974 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nSu-20 nb 6183. 2022 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nZ pocz\u0105tkiem 70-lat bombowce I\u0142-28 by\u0142y typem ju\u017c bardzo przestarza\u0142ym. Na dodatek nie by\u0142o widok\u00f3w na nabycie nowego typu samolotu bombowego. \u201eWielki brat\u201d zaoferowa\u0142 tylko samoloty my\u015bliwsko-bombowe.<\/p>\n\n\n\n
W pierwszych dniach 1974 roku, do Krasnodaru wyjecha\u0142a grupa pilot\u00f3w i technik\u00f3w celem przeszkolenia na nowy typ samolotu. W\u015br\u00f3d pilot\u00f3w byli mjr pilot Maciej Paszkowski \u2013 dow\u00f3dca 7. Pu\u0142ku Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego z Powidza w latach 1974-1975r., podporucznik pilot Bogdan Lis. To oni jako pierwsi wykonali samodzielne loty na Su-20 w Krasnodarze. Z powodu z\u0142ych warunk\u00f3w pogodowych szkolenie przeci\u0105ga\u0142o si\u0119. W czasie tego szkolenia podczas lotu na Su-20 zgin\u0105\u0142 kpt. pil. Tadeusz Ko\u0142odziejczyk.<\/p>\n\n\n\n
Pierwsze 6 egzemplarzy Su-20 dostarczono Polsce w 1974r. W dniu 26.04.1974r. wyl\u0105dowa\u0142y one na lotnisku w Powidzu. Samoloty te otrzyma\u0142y numery burtowe od 01 do 06, malowane kolorem czerwonym. Oczywi\u015bcie to je pokazano publiczno\u015bci podczas defilady w Warszawie 22.07.1974r. Pozosta\u0142e samoloty otrzymali\u015bmy dopiero w 1976r. \u0141\u0105cznie kupiono 25 sztuk. Nie kupowali\u015bmy wersji szkolno-bojowej, gdy\u017c w tej roli nadal wyst\u0119powa\u0142y Su-7 U.<\/p>\n\n\n\n
Niestety jeszcze przed zrealizowaniem zasadniczej dostawy 3.02.1976r. tracimy pierwszy samolot Su-20. Strata bolesna, poniewa\u017c zgin\u0105\u0142 kolejny lotnik, mjr ( kpt. ) pil. Jerzy Doliniec. Przyczyn\u0105 by\u0142a usterka techniczna sprz\u0119tu. Nast\u0105pi\u0142a awaria silnika i problemy z agregatami. Dlatego w miejsce utraconego samolotu producent dostarczy\u0142 nowy ( 1977r. ). Samolot otrzymali\u015bmy w dniu 12.02.1977r.. Otrzyma\u0142 on nb 7125.<\/p>\n\n\n\n
W Polsce samoloty Su-20 sta\u0142y si\u0119 maszynami podw\u00f3jnego przeznaczenia. Z jednej strony mog\u0142y skutecznie wykonywa\u0107 atak na obiekty przeciwnika w g\u0142\u0119bi, z drugiej strony prowadzi\u0107 aktywne rozpoznanie foto i radioelektroniczne w dzie\u0144 i w nocy. To drugie przy u\u017cyciu zasobnika podwieszanego typu KKR-1. Zasobniki dotar\u0142y do Polski w okresie p\u00f3\u017aniejszym. Nie nale\u017cy zapomina\u0107, \u017ce Su-20 u\u017cywany w Polsce by\u0142 r\u00f3wnie\u017c potencjalnym nosicielem taktycznej broni j\u0105drowej.<\/p>\n\n\n\n
Samoloty pierwsze wsp\u00f3lne \u0107wiczenia odby\u0142y w 1976 roku, podczas manewr\u00f3w \u201eTarcza-76\u201d. Samoloty Su-20 przez ca\u0142y okres s\u0142u\u017cby w Polsce by\u0142y tak\u017ce eksploatowane z DOL ( drogowe odcinki lotniskowe ).<\/p>\n\n\n\n
W 80-latach trzykrotnie piloci nara\u017caj\u0105c w\u0142asne \u017cycie uratowali samoloty Su-20. W dniu 17 maja 1984 roku, kpt pil. Andrzej Pawul w powietrzu zderzy\u0142 si\u0119 z bocianem. Maj\u0105c twarz poranion\u0105 od\u0142amkami szk\u0142a i ograniczon\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 widzenia bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0142 w Powidzu. W dniu 4 wrze\u015bnia 1985 roku, kpt. pil. Krzysztof Ryniecki po odpaleniu ci\u0119\u017ckiego pocisku S-24, nast\u0105pi\u0142 pompa\u017c silnika i silnik zgas\u0142. Pomimo ma\u0142ej wysoko\u015bci pilotowi uda\u0142o si\u0119 ponownie uruchomi\u0107 silnik i bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0107. W 1988 roku, maszyna majora pilota Krzysztofa Krzysztoforskiego zosta\u0142 trafiona piorunem. Zgas\u0142 silnik. Pilot ponownie uruchomi\u0142 silnik i bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Informacja z dnia 16 pa\u017adziernika 1990 roku, z pokazu samolot\u00f3w Su-20 i Su-22 szwedzkim oficerom. Su-20 u\u017cytkowane w Polsce maj\u0105 doskona\u0142e parametry l\u0105dowania. Mistrzem kr\u00f3tkiego l\u0105dowania jest kapitan Bogdan Juczyk. Przed przyziemieniem, na wysoko\u015bci 2 m pilot wypuszcza spadochron hamuj\u0105cy. Zmierzona droga dobiegu wynosi zaledwie 350 m ! W tym czasie, ameryka\u0144skie pr\u00f3by samolotu F-15 S \/ MTD da\u0142y wynik 450 m bez spadochronu hamuj\u0105cego, a 380 m ze sposobem stosowanym w Polsce. Masa Su-20 podchodz\u0105cego do l\u0105dowania wynosi 11 000 kg, a F-15 S \/ MTD – 13 000 kg.<\/p>\n\n\n\n
Koniec s\u0142u\u017cby Su-20.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW po\u0142owie 90-lat liczba maszyn zacz\u0119\u0142a gwa\u0142townie male\u0107. Samoloty wykrusza\u0142y si\u0119 z powodu ko\u0144czenia si\u0119 resurs\u00f3w p\u0142atowc\u00f3w. Kres eksploatacji dobieg\u0142 w lutym 1997 roku, kiedy to ostatnie maszyny przebazowano do Bydgoszczy na kilkumiesi\u0119czn\u0105 konserwacj\u0119 (?), a nast\u0119pnie rozbi\u00f3rk\u0119. Ostatnie samoloty skre\u015blono ze stanu w 1998 roku.<\/p>\n\n\n\n
Su-22 na stanie 7 PLB-R. 1984 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nSu-22 M4K nb 9410. 2012 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nKolejne nowe wersje samolot\u00f3w bojowych pojawi\u0142y si\u0119 w Powidzu w 1984 roku, w postaci my\u015bliwsko-bombowo-rozpoznawczych Su-22 M 4 \/ Su-22 UM 3 K. By\u0142o to spowodowane decyzj\u0105, \u017ce stan Pu\u0142ku nale\u017cy uzupe\u0142ni\u0107 do trzech pe\u0142nych Eskadr.<\/p>\n\n\n\n
Lotnisko w Powidzu zosta\u0142o przygotowane do przyj\u0119cia nowych samolot\u00f3w. W okresie sierpie\u0144 -pa\u017adziernik 1984 roku do Powidza na pok\u0142adach samolot\u00f3w I\u0142-76 i An-12\/22 dostarczono pierwsze 13 samolot\u00f3w. By\u0142o to 7 maszyn Su-22 M 4 ( nb 3005, 3212, 3213, 3908-3911) i 6 szkolno-bojowych Su-22 UM 3 K (104, 305-308, 509). Wszystkie samoloty wesz\u0142y w sk\u0142ad 6. PLM-B w Pile. W sierpniu 1985 roku, swoje pierwsze Su-22 otrzyma\u0142 40. PLM-B ze \u015awidwina, a w maju 1986 roku, trzecia eskadra 7. PLB-R ( pu\u0142ku lotnictwa bombowo-rozpoznawczego ) z Powidza ( pocz\u0105tkowo eskadra ta mia\u0142a wchodzi\u0107 w sk\u0142ad 8 PLM-B w Miros\u0142awcu ).<\/p>\n\n\n\n
Dostarczane samoloty by\u0142y fabrycznie nowe i znajdowa\u0142y si\u0119 w skrzyniach. Ich monta\u017cu dokonywali sami sowieci i oni tak\u017ce wykonywali obloty. Sowiecka grupa fabryczna by\u0142a kierowana przez Aleksandra Kaczegarowa. Dopiero po oblotach samoloty przekazywano stronie Polskiej. Za odbi\u00f3r samolot\u00f3w przez Wojsko Polskie by\u0142 odpowiedzialny kpt. Andrzej Rujner, kt\u00f3ry mia\u0142 pe\u0142nomocnictwo otrzymane od Ministra Handlu Zagranicznego. Prawdopodobnie pierwszego polskiego Su-22 M 4 sowieci w Powidzu oblatali w dniu 5 maja 1984 roku. \u017bywotno\u015b\u0107 techniczna Polskich Su-22 w okresie pokoju wynosi\u0142a 20-25 lat.<\/p>\n\n\n\n
Rozformowanie 7. PLB-R. 1999 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nZ ko\u0144cem 90-lat nast\u0105pi\u0142o rozformowanie 7. PLB-R. By\u0142o to zwi\u0105zane ze wst\u0105pieniem Polski do NATO i przej\u015bciem na system Baz Lotniczych i Eskadr Lotniczych. Na podstawie zarz\u0105dzenia Ministra Obrony Narodowej Nr PF-74\/Org z dnia 15 lipca 1999 roku i Rozkazu Szefa Sztabu Generalnego Wojska polskiego Nr 083\/Org z dnia 9 sierpnia 1999 roku, powo\u0142ano do \u017cycia 7. Eskadr\u0119 Lotnictwa Taktycznego na bazie 7. PLB-R o profilu my\u015bliwsko-bombowym z wydzieleniem jej do Si\u0142 Szybkiego Reagowania NATO.<\/p>\n\n\n\n
Lotnisko Powidz.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nLotnisko w Powidzu. 2007 rok<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nLotnisko w Powidzu nale\u017cy do najwi\u0119kszych lotnisk woskowych w Polsce. Ma wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne 52 22 N, 17 51 E i le\u017cy na wysoko\u015bci 113 m npm. Dysponuje dwoma pasami startowymi r\u00f3wnoleg\u0142ymi do siebie. G\u0142\u00f3wny pas startowy o wymiarach 3 525 m x 60 m. Ma orientacj\u0119 11\/29.<\/p>\n\n\n\n
Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Powidz 2007-12-16 7 Samodzielny Pu\u0142k Lotniczy Bombowc\u00f3w Nurkuj\u0105cych. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego. Powidz. 22.01.1946r. – 15.07.1999r. 7 Pu\u0142k to by\u0142a jednostka wojskowa, kt\u00f3ra nie mia\u0142a swoich korzeni w CCCP. Pu\u0142k zosta\u0142 powo\u0142any do istnienia na podstawie rozkazu Nr 019 z dnia 22 stycznia 1946 roku, Naczelnego Dow\u00f3dcy Wojska Polskiego i otrzyma\u0142 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":7271,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"class_list":["post-7267","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-jednostki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7267"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7277,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions\/7277"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/7271"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7267"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7267"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7267"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
Z pocz\u0105tkiem 70-lat bombowce I\u0142-28 by\u0142y typem ju\u017c bardzo przestarza\u0142ym. Na dodatek nie by\u0142o widok\u00f3w na nabycie nowego typu samolotu bombowego. \u201eWielki brat\u201d zaoferowa\u0142 tylko samoloty my\u015bliwsko-bombowe.<\/p>\n\n\n\n
W pierwszych dniach 1974 roku, do Krasnodaru wyjecha\u0142a grupa pilot\u00f3w i technik\u00f3w celem przeszkolenia na nowy typ samolotu. W\u015br\u00f3d pilot\u00f3w byli mjr pilot Maciej Paszkowski \u2013 dow\u00f3dca 7. Pu\u0142ku Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego z Powidza w latach 1974-1975r., podporucznik pilot Bogdan Lis. To oni jako pierwsi wykonali samodzielne loty na Su-20 w Krasnodarze. Z powodu z\u0142ych warunk\u00f3w pogodowych szkolenie przeci\u0105ga\u0142o si\u0119. W czasie tego szkolenia podczas lotu na Su-20 zgin\u0105\u0142 kpt. pil. Tadeusz Ko\u0142odziejczyk.<\/p>\n\n\n\n
Pierwsze 6 egzemplarzy Su-20 dostarczono Polsce w 1974r. W dniu 26.04.1974r. wyl\u0105dowa\u0142y one na lotnisku w Powidzu. Samoloty te otrzyma\u0142y numery burtowe od 01 do 06, malowane kolorem czerwonym. Oczywi\u015bcie to je pokazano publiczno\u015bci podczas defilady w Warszawie 22.07.1974r. Pozosta\u0142e samoloty otrzymali\u015bmy dopiero w 1976r. \u0141\u0105cznie kupiono 25 sztuk. Nie kupowali\u015bmy wersji szkolno-bojowej, gdy\u017c w tej roli nadal wyst\u0119powa\u0142y Su-7 U.<\/p>\n\n\n\n
Niestety jeszcze przed zrealizowaniem zasadniczej dostawy 3.02.1976r. tracimy pierwszy samolot Su-20. Strata bolesna, poniewa\u017c zgin\u0105\u0142 kolejny lotnik, mjr ( kpt. ) pil. Jerzy Doliniec. Przyczyn\u0105 by\u0142a usterka techniczna sprz\u0119tu. Nast\u0105pi\u0142a awaria silnika i problemy z agregatami. Dlatego w miejsce utraconego samolotu producent dostarczy\u0142 nowy ( 1977r. ). Samolot otrzymali\u015bmy w dniu 12.02.1977r.. Otrzyma\u0142 on nb 7125.<\/p>\n\n\n\n
W Polsce samoloty Su-20 sta\u0142y si\u0119 maszynami podw\u00f3jnego przeznaczenia. Z jednej strony mog\u0142y skutecznie wykonywa\u0107 atak na obiekty przeciwnika w g\u0142\u0119bi, z drugiej strony prowadzi\u0107 aktywne rozpoznanie foto i radioelektroniczne w dzie\u0144 i w nocy. To drugie przy u\u017cyciu zasobnika podwieszanego typu KKR-1. Zasobniki dotar\u0142y do Polski w okresie p\u00f3\u017aniejszym. Nie nale\u017cy zapomina\u0107, \u017ce Su-20 u\u017cywany w Polsce by\u0142 r\u00f3wnie\u017c potencjalnym nosicielem taktycznej broni j\u0105drowej.<\/p>\n\n\n\n
Samoloty pierwsze wsp\u00f3lne \u0107wiczenia odby\u0142y w 1976 roku, podczas manewr\u00f3w \u201eTarcza-76\u201d. Samoloty Su-20 przez ca\u0142y okres s\u0142u\u017cby w Polsce by\u0142y tak\u017ce eksploatowane z DOL ( drogowe odcinki lotniskowe ).<\/p>\n\n\n\n
W 80-latach trzykrotnie piloci nara\u017caj\u0105c w\u0142asne \u017cycie uratowali samoloty Su-20. W dniu 17 maja 1984 roku, kpt pil. Andrzej Pawul w powietrzu zderzy\u0142 si\u0119 z bocianem. Maj\u0105c twarz poranion\u0105 od\u0142amkami szk\u0142a i ograniczon\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 widzenia bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0142 w Powidzu. W dniu 4 wrze\u015bnia 1985 roku, kpt. pil. Krzysztof Ryniecki po odpaleniu ci\u0119\u017ckiego pocisku S-24, nast\u0105pi\u0142 pompa\u017c silnika i silnik zgas\u0142. Pomimo ma\u0142ej wysoko\u015bci pilotowi uda\u0142o si\u0119 ponownie uruchomi\u0107 silnik i bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0107. W 1988 roku, maszyna majora pilota Krzysztofa Krzysztoforskiego zosta\u0142 trafiona piorunem. Zgas\u0142 silnik. Pilot ponownie uruchomi\u0142 silnik i bezpiecznie wyl\u0105dowa\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Informacja z dnia 16 pa\u017adziernika 1990 roku, z pokazu samolot\u00f3w Su-20 i Su-22 szwedzkim oficerom. Su-20 u\u017cytkowane w Polsce maj\u0105 doskona\u0142e parametry l\u0105dowania. Mistrzem kr\u00f3tkiego l\u0105dowania jest kapitan Bogdan Juczyk. Przed przyziemieniem, na wysoko\u015bci 2 m pilot wypuszcza spadochron hamuj\u0105cy. Zmierzona droga dobiegu wynosi zaledwie 350 m ! W tym czasie, ameryka\u0144skie pr\u00f3by samolotu F-15 S \/ MTD da\u0142y wynik 450 m bez spadochronu hamuj\u0105cego, a 380 m ze sposobem stosowanym w Polsce. Masa Su-20 podchodz\u0105cego do l\u0105dowania wynosi 11 000 kg, a F-15 S \/ MTD – 13 000 kg.<\/p>\n\n\n\n
Koniec s\u0142u\u017cby Su-20.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nW po\u0142owie 90-lat liczba maszyn zacz\u0119\u0142a gwa\u0142townie male\u0107. Samoloty wykrusza\u0142y si\u0119 z powodu ko\u0144czenia si\u0119 resurs\u00f3w p\u0142atowc\u00f3w. Kres eksploatacji dobieg\u0142 w lutym 1997 roku, kiedy to ostatnie maszyny przebazowano do Bydgoszczy na kilkumiesi\u0119czn\u0105 konserwacj\u0119 (?), a nast\u0119pnie rozbi\u00f3rk\u0119. Ostatnie samoloty skre\u015blono ze stanu w 1998 roku.<\/p>\n\n\n\n
Su-22 na stanie 7 PLB-R. 1984 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nSu-22 M4K nb 9410. 2012 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nKolejne nowe wersje samolot\u00f3w bojowych pojawi\u0142y si\u0119 w Powidzu w 1984 roku, w postaci my\u015bliwsko-bombowo-rozpoznawczych Su-22 M 4 \/ Su-22 UM 3 K. By\u0142o to spowodowane decyzj\u0105, \u017ce stan Pu\u0142ku nale\u017cy uzupe\u0142ni\u0107 do trzech pe\u0142nych Eskadr.<\/p>\n\n\n\n
Lotnisko w Powidzu zosta\u0142o przygotowane do przyj\u0119cia nowych samolot\u00f3w. W okresie sierpie\u0144 -pa\u017adziernik 1984 roku do Powidza na pok\u0142adach samolot\u00f3w I\u0142-76 i An-12\/22 dostarczono pierwsze 13 samolot\u00f3w. By\u0142o to 7 maszyn Su-22 M 4 ( nb 3005, 3212, 3213, 3908-3911) i 6 szkolno-bojowych Su-22 UM 3 K (104, 305-308, 509). Wszystkie samoloty wesz\u0142y w sk\u0142ad 6. PLM-B w Pile. W sierpniu 1985 roku, swoje pierwsze Su-22 otrzyma\u0142 40. PLM-B ze \u015awidwina, a w maju 1986 roku, trzecia eskadra 7. PLB-R ( pu\u0142ku lotnictwa bombowo-rozpoznawczego ) z Powidza ( pocz\u0105tkowo eskadra ta mia\u0142a wchodzi\u0107 w sk\u0142ad 8 PLM-B w Miros\u0142awcu ).<\/p>\n\n\n\n
Dostarczane samoloty by\u0142y fabrycznie nowe i znajdowa\u0142y si\u0119 w skrzyniach. Ich monta\u017cu dokonywali sami sowieci i oni tak\u017ce wykonywali obloty. Sowiecka grupa fabryczna by\u0142a kierowana przez Aleksandra Kaczegarowa. Dopiero po oblotach samoloty przekazywano stronie Polskiej. Za odbi\u00f3r samolot\u00f3w przez Wojsko Polskie by\u0142 odpowiedzialny kpt. Andrzej Rujner, kt\u00f3ry mia\u0142 pe\u0142nomocnictwo otrzymane od Ministra Handlu Zagranicznego. Prawdopodobnie pierwszego polskiego Su-22 M 4 sowieci w Powidzu oblatali w dniu 5 maja 1984 roku. \u017bywotno\u015b\u0107 techniczna Polskich Su-22 w okresie pokoju wynosi\u0142a 20-25 lat.<\/p>\n\n\n\n
Rozformowanie 7. PLB-R. 1999 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nZ ko\u0144cem 90-lat nast\u0105pi\u0142o rozformowanie 7. PLB-R. By\u0142o to zwi\u0105zane ze wst\u0105pieniem Polski do NATO i przej\u015bciem na system Baz Lotniczych i Eskadr Lotniczych. Na podstawie zarz\u0105dzenia Ministra Obrony Narodowej Nr PF-74\/Org z dnia 15 lipca 1999 roku i Rozkazu Szefa Sztabu Generalnego Wojska polskiego Nr 083\/Org z dnia 9 sierpnia 1999 roku, powo\u0142ano do \u017cycia 7. Eskadr\u0119 Lotnictwa Taktycznego na bazie 7. PLB-R o profilu my\u015bliwsko-bombowym z wydzieleniem jej do Si\u0142 Szybkiego Reagowania NATO.<\/p>\n\n\n\n
Lotnisko Powidz.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nLotnisko w Powidzu. 2007 rok<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nLotnisko w Powidzu nale\u017cy do najwi\u0119kszych lotnisk woskowych w Polsce. Ma wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne 52 22 N, 17 51 E i le\u017cy na wysoko\u015bci 113 m npm. Dysponuje dwoma pasami startowymi r\u00f3wnoleg\u0142ymi do siebie. G\u0142\u00f3wny pas startowy o wymiarach 3 525 m x 60 m. Ma orientacj\u0119 11\/29.<\/p>\n\n\n\n
Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Powidz 2007-12-16 7 Samodzielny Pu\u0142k Lotniczy Bombowc\u00f3w Nurkuj\u0105cych. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego. Powidz. 22.01.1946r. – 15.07.1999r. 7 Pu\u0142k to by\u0142a jednostka wojskowa, kt\u00f3ra nie mia\u0142a swoich korzeni w CCCP. Pu\u0142k zosta\u0142 powo\u0142any do istnienia na podstawie rozkazu Nr 019 z dnia 22 stycznia 1946 roku, Naczelnego Dow\u00f3dcy Wojska Polskiego i otrzyma\u0142 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":7271,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"class_list":["post-7267","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-jednostki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7267"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7277,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions\/7277"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/7271"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7267"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7267"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7267"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
Kolejne nowe wersje samolot\u00f3w bojowych pojawi\u0142y si\u0119 w Powidzu w 1984 roku, w postaci my\u015bliwsko-bombowo-rozpoznawczych Su-22 M 4 \/ Su-22 UM 3 K. By\u0142o to spowodowane decyzj\u0105, \u017ce stan Pu\u0142ku nale\u017cy uzupe\u0142ni\u0107 do trzech pe\u0142nych Eskadr.<\/p>\n\n\n\n
Lotnisko w Powidzu zosta\u0142o przygotowane do przyj\u0119cia nowych samolot\u00f3w. W okresie sierpie\u0144 -pa\u017adziernik 1984 roku do Powidza na pok\u0142adach samolot\u00f3w I\u0142-76 i An-12\/22 dostarczono pierwsze 13 samolot\u00f3w. By\u0142o to 7 maszyn Su-22 M 4 ( nb 3005, 3212, 3213, 3908-3911) i 6 szkolno-bojowych Su-22 UM 3 K (104, 305-308, 509). Wszystkie samoloty wesz\u0142y w sk\u0142ad 6. PLM-B w Pile. W sierpniu 1985 roku, swoje pierwsze Su-22 otrzyma\u0142 40. PLM-B ze \u015awidwina, a w maju 1986 roku, trzecia eskadra 7. PLB-R ( pu\u0142ku lotnictwa bombowo-rozpoznawczego ) z Powidza ( pocz\u0105tkowo eskadra ta mia\u0142a wchodzi\u0107 w sk\u0142ad 8 PLM-B w Miros\u0142awcu ).<\/p>\n\n\n\n
Dostarczane samoloty by\u0142y fabrycznie nowe i znajdowa\u0142y si\u0119 w skrzyniach. Ich monta\u017cu dokonywali sami sowieci i oni tak\u017ce wykonywali obloty. Sowiecka grupa fabryczna by\u0142a kierowana przez Aleksandra Kaczegarowa. Dopiero po oblotach samoloty przekazywano stronie Polskiej. Za odbi\u00f3r samolot\u00f3w przez Wojsko Polskie by\u0142 odpowiedzialny kpt. Andrzej Rujner, kt\u00f3ry mia\u0142 pe\u0142nomocnictwo otrzymane od Ministra Handlu Zagranicznego. Prawdopodobnie pierwszego polskiego Su-22 M 4 sowieci w Powidzu oblatali w dniu 5 maja 1984 roku. \u017bywotno\u015b\u0107 techniczna Polskich Su-22 w okresie pokoju wynosi\u0142a 20-25 lat.<\/p>\n\n\n\n
Rozformowanie 7. PLB-R. 1999 rok.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nZ ko\u0144cem 90-lat nast\u0105pi\u0142o rozformowanie 7. PLB-R. By\u0142o to zwi\u0105zane ze wst\u0105pieniem Polski do NATO i przej\u015bciem na system Baz Lotniczych i Eskadr Lotniczych. Na podstawie zarz\u0105dzenia Ministra Obrony Narodowej Nr PF-74\/Org z dnia 15 lipca 1999 roku i Rozkazu Szefa Sztabu Generalnego Wojska polskiego Nr 083\/Org z dnia 9 sierpnia 1999 roku, powo\u0142ano do \u017cycia 7. Eskadr\u0119 Lotnictwa Taktycznego na bazie 7. PLB-R o profilu my\u015bliwsko-bombowym z wydzieleniem jej do Si\u0142 Szybkiego Reagowania NATO.<\/p>\n\n\n\n
Lotnisko Powidz.<\/strong><\/h2>\n\n\n\nLotnisko w Powidzu. 2007 rok<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\nLotnisko w Powidzu nale\u017cy do najwi\u0119kszych lotnisk woskowych w Polsce. Ma wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne 52 22 N, 17 51 E i le\u017cy na wysoko\u015bci 113 m npm. Dysponuje dwoma pasami startowymi r\u00f3wnoleg\u0142ymi do siebie. G\u0142\u00f3wny pas startowy o wymiarach 3 525 m x 60 m. Ma orientacj\u0119 11\/29.<\/p>\n\n\n\n
Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Powidz 2007-12-16 7 Samodzielny Pu\u0142k Lotniczy Bombowc\u00f3w Nurkuj\u0105cych. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego. Powidz. 22.01.1946r. – 15.07.1999r. 7 Pu\u0142k to by\u0142a jednostka wojskowa, kt\u00f3ra nie mia\u0142a swoich korzeni w CCCP. Pu\u0142k zosta\u0142 powo\u0142any do istnienia na podstawie rozkazu Nr 019 z dnia 22 stycznia 1946 roku, Naczelnego Dow\u00f3dcy Wojska Polskiego i otrzyma\u0142 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":7271,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"class_list":["post-7267","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-jednostki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7267"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7277,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions\/7277"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/7271"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7267"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7267"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7267"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
Lotnisko w Powidzu nale\u017cy do najwi\u0119kszych lotnisk woskowych w Polsce. Ma wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne 52 22 N, 17 51 E i le\u017cy na wysoko\u015bci 113 m npm. Dysponuje dwoma pasami startowymi r\u00f3wnoleg\u0142ymi do siebie. G\u0142\u00f3wny pas startowy o wymiarach 3 525 m x 60 m. Ma orientacj\u0119 11\/29.<\/p>\n\n\n\n
Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Powidz 2007-12-16 7 Samodzielny Pu\u0142k Lotniczy Bombowc\u00f3w Nurkuj\u0105cych. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowego. 7 Pu\u0142k Lotnictwa Bombowo-Rozpoznawczego. Powidz. 22.01.1946r. – 15.07.1999r. 7 Pu\u0142k to by\u0142a jednostka wojskowa, kt\u00f3ra nie mia\u0142a swoich korzeni w CCCP. Pu\u0142k zosta\u0142 powo\u0142any do istnienia na podstawie rozkazu Nr 019 z dnia 22 stycznia 1946 roku, Naczelnego Dow\u00f3dcy Wojska Polskiego i otrzyma\u0142 […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":7271,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"class_list":["post-7267","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-jednostki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=7267"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7277,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/7267\/revisions\/7277"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/7271"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=7267"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=7267"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=7267"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}