Z uwagi na du\u017cy ud\u017awig, postanowiono \u015bmig\u0142owce Mi-8 wykorzysta\u0107 w gospodarce narodowej przy pracach d\u017awigowych. G\u0142\u00f3wnym powodem by\u0142o skr\u00f3cenie czasu realizacji inwestycji. Pierwsz\u0105 operacj\u0119 monta\u017cow\u0105 przy u\u017cyciu Mi-8 wykonano w dniu 15 kwietnia 1969 roku. Zako\u0144czy\u0142a si\u0119 ona sukcesem. Wyliczano korzy\u015bci, a przede wszystkim skr\u00f3cenie czasu inwestycji. Jednak tego typu dzia\u0142alno\u015b\u0107, w kt\u00f3rej \u0142\u0105czono Wojsko Polskie i firmy cywilne nie mia\u0142a konstrukcji prawnej. Nie wiadomo by\u0142o, kto ma za co p\u0142aci\u0107? Wojsko Polskie nie widzia\u0142o dla siebie wi\u0119kszych korzy\u015bci.<\/p>\n W 1973 roku, powo\u0142ano do istnienia cywilny Zesp\u00f3\u0142 \u015amig\u0142owcowy Robot Budowlano-Monta\u017cowych Instal, z siedzib\u0105 w Nasielsku ko\u0142o Warszawy. Zesp\u00f3\u0142 rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 korzystaj\u0105c w pierwszym okresie ze \u015bmig\u0142owca Mi-8, odkomenderowanego wraz z za\u0142og\u0105 przez Dow\u00f3dztwo Wojsk Lotniczych. W zespole by\u0142 tak\u017ce \u015bmig\u0142owiec PZL Mi-2, a podstawow\u0105 si\u0142\u0105 robocz\u0105 mia\u0142y by\u0107 \u015bmig\u0142owce Mil Mi-6.<\/p>\n Na pocz\u0105tku XX wieku \u015bmig\u0142owce Mi-8 u\u017cywane by\u0142y w przedsi\u0119biorstwie White Eagle Aviation (WEA).<\/p>\n Pa\u0144stwowe Przedsi\u0119biorstwo Us\u0142ug lotniczych Aeropol zosta\u0142o za\u0142o\u017cone oko\u0142o 1975 roku. Jego zadaniem by\u0142o komercyjne \u015bwiadczenie us\u0142ug lotniczych dla innych firm w kraju i za granic\u0105. Baz\u0105 sta\u0142o si\u0119 Lotnisko Bemowo.<\/p>\n W 60-latach XX wieku, Pa\u0144stwowe Przedsi\u0119biorstwo Petrobaltic (zale\u017cne w\u00f3wczas od rafinerii w Gda\u0144sku) rozpocz\u0119\u0142o poszukiwania z\u0142\u00f3\u017c ropy naftowej i gazu ziemnego, ewentualnie innych bogactw naturalnych, w Polskiej strefie Morza Ba\u0142tyckiego. W 1980 roku, Petrobalic sta\u0142 si\u0119 odr\u0119bn\u0105 firm\u0105, w kt\u00f3rej udzia\u0142y (kontrol\u0119) mia\u0142 CCCP i NRD. Obecnie (2018 roku) Petrobaltic jest cz\u0119\u015bci\u0105 Grupy Lotos. Kiedy znaleziono kilka obszar\u00f3w wyst\u0119powania z\u0142\u00f3\u017c ropy naftowej i gazu ziemnego, kt\u00f3re zacz\u0119to eksploatowa\u0107, zaistnia\u0142 problem szybkiego transportu os\u00f3b i niezb\u0119dnego sprz\u0119tu na platformy wiertnicze. Dlatego powsta\u0142o Pa\u0144stwowe Przedsi\u0119biorstwo Us\u0142ug lotniczych Aeropol, kt\u00f3re zakupi\u0142o kilka \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-8 do tych zada\u0144. Sta\u0142o si\u0119 to oko\u0142o 1978 roku. Pierwszy dyrektor PPUL Aeropol Zenon Orzanowski by\u0142 zwolennikiem ratownictwa morskiego.<\/p>\n Pierwszym \u015bmig\u0142owiec Mi-8 nosi\u0142 rejestracj\u0119 SP-SWR i by\u0142 pomalowany z kolory: niebieski i bia\u0142y, a ko\u0142paki k\u00f3\u0142 by\u0142y czerwone. Poniewa\u017c w PRL nie prowadzono cywilnego szkolenia na \u015bmig\u0142owcach Mi-8, dlatego zwr\u00f3cono si\u0119 do Dow\u00f3dztwa Wojsk Lotniczych z pro\u015bb\u0105 o pomoc w szkoleniu. Pro\u015bba spotka\u0142a si\u0119 z przychylno\u015bci\u0105 i na Lotnisku R\u0119biechowo przeprowadzono szkolenie pilot\u00f3w dla Aeropol. P\u00f3\u017aniej, szkolenie personelu lataj\u0105cego prowadzono w \u0141\u0119czycy na Lotnisku Le\u017anica Wielka, a mechanik\u00f3w w WZL w \u0141odzi. Przegl\u0105dy generalne \u015bmig\u0142owc\u00f3w, po 300 godzinach lotu, prowadzono w \u0141\u0119czycy p\u00f3\u017aniej w \u0141odzi.<\/p>\n Kolejne \u015bmig\u0142owce Mi-8 firma Aeropol odebra\u0142a bezpo\u015brednio od producenta w Kazaniu. Producent mia\u0142 pomalowa\u0107 \u015bmig\u0142owce na kolor pomara\u0144czowy. Kiedy Polska ekipa pojecha\u0142a odebra\u0107 drug\u0105 maszyn\u0119 wszyscy byli w szoku. Kolor na jaki Rosjanie pomalowali maszyn\u0119 przypomina\u0142 ka\u017cdy kolor tylko nie pomara\u0144czowy. Najbli\u017cszy by\u0142 kolor rdzawy, \u017ceby nie powiedzie\u0107, \u017ce to jest kupa lub wymiociny. Cz\u0142onkowie Polskiej ekipy na wzajem si\u0119 pocieszali, bo nie mo\u017cna by\u0142o ju\u017c nic zrobi\u0107.<\/p>\n \u015amig\u0142owce Mi-8 zosta\u0142y pomalowane na kolor rdzawy (pomara\u0144czowy), a w tyle kad\u0142uba naniesiono znak Aeropol; stylizowany bia\u0142y samolot-strza\u0142a na b\u0142\u0119kitnej okr\u0105g\u0142ej tarczy. Firma mia\u0142a trzy \u015bmig\u0142owce Mi-8 o rejestracjach SP-SWR, SP-SWS, SP-SWT. By\u0142 tak\u017ce \u015bmig\u0142owiec SP-SWP, kt\u00f3ry by\u0142 wypo\u017cyczony od Rosjan, a stacjonowa\u0142 na Lotnisku Bemowo. Kilku by\u0142ych pracownik\u00f3w Aeropol podaje tak\u017ce rejestracj\u0119 \u015bmig\u0142owca Mi-8 SP-SXR.<\/p>\n Pa\u0144stwowe Przedsi\u0119biorstwo Us\u0142ug Lotniczych Aeropol mia\u0142o siedzib\u0119 w Warszawie, a oddzia\u0142 w Gdyni mia\u0142 nazw\u0119 Zesp\u00f3\u0142 Terenowy Przedsi\u0119biorstwa Us\u0142ug Lotniczych Aeropol. Oddzia\u0142 w Gda\u0144sku, Lotnisko R\u0119biechowo. W 1984 roku, za\u0142oga by\u0142a w liczbie 40 os\u00f3b. Kierownikiem zespo\u0142u by\u0142 do\u015bwiadczony pilot magister in\u017cynier Kazimierz Tkaczyk, a zast\u0119pc\u0105 by\u0142 do\u015bwiadczony pilot magister in\u017cynier Czes\u0142aw Kazimierski. By\u0142o sze\u015b\u0107 trzyosobowych za\u0142\u00f3g, plus operatorzy urz\u0105dzenia d\u017awigowego, plus ratownicy wyszkoleni przez firm\u0119 Alpinex, plus mechanicy. Dla firmy trudno\u015bci\u0105 by\u0142o brak hangaru przegl\u0105dowego-remontowego. Wszystkie prace wykonywano pod go\u0142ym niebem. Firma Aeropol nie przynosi\u0142a wielkich zysk\u00f3w i pracowa\u0142a pod kresk\u0105. By\u0142 tylko kontrakt mi\u0119dzy Aeropol i Petrobaltic. Pozosta\u0142e prace wykonywano bez pobierania nale\u017cno\u015bci. Ale koszty tej pracy by\u0142y niewymierne, setki ludzi uratowanych.<\/p>\n \u015amig\u0142owce Mi-8 na platformy na Morzu Ba\u0142tyckim lata\u0142y 1-2 razy dziennie. Kiedy w czwartek, by\u0142y wymieniane za\u0142ogi platform, wykonywano 2-3 lot\u00f3w. Na pok\u0142ad, ze wzgl\u0119d\u00f3w bezpiecze\u0144stwa, nie zabierano wi\u0119cej ni\u017c 15 pasa\u017cer\u00f3w. Na pok\u0142adzie Mi-8 jest \u0142\u00f3d\u017a ratunkowa, kt\u00f3ra zabiera na pok\u0142ad 20 os\u00f3b. \u015aci\u015ble by\u0142a to typowa rozk\u0142adana \u0142\u00f3d\u017a, taka jaka u\u017cywano na statkach i okr\u0119tach. Mocowano j\u0105 na zewn\u0105trz na zbiorniku paliwa.<\/p>\n Trudne by\u0142y l\u0105dowania i starty na platformie. L\u0105dowisko dla \u015bmig\u0142owca jest bardzo ma\u0142e. Jest mniejsze ni\u017c ca\u0142kowita d\u0142ugo\u015b\u0107 \u015bmig\u0142owca, czyli 25,244 m. Dlatego ogon \u015bmig\u0142owca wystawa\u0142 zawsze daleko poza obrys l\u0105dowiska. \u015amig\u0142owiec ma wirnik o \u015brednicy 21,288 m, a odleg\u0142o\u015b\u0107 od konstrukcji platformy wynosi\u0142a zaledwie 5-6 metr\u00f3w. Jednak okaza\u0142o si\u0119, \u017ce Mi-8 dociera\u0142 na platformy nawet w\u00f3wczas, kiedy do platformy nie mog\u0142y podp\u0142yn\u0105\u0107 \u017cadne jednostki p\u0142ywaj\u0105ce, z uwagi na wysok\u0105 fal\u0119.<\/p>\n \u015amig\u0142owce mia\u0142y za\u0142ogi, kt\u00f3re otrzyma\u0142y uprawnienia do startu przy wietrze do 20 m\/s (72 km\/h). W rzeczywisto\u015bci za\u0142ogi by\u0142y tak dobrze przygotowane, \u017ce startowa\u0142y przy silniejszym wietrze. Za\u0142ogi lata\u0142y przy widoczno\u015bci poziomej zaledwie 500 m i przy podstawie chmur tylko 100 m.<\/p>\n Szybko okaza\u0142o si\u0119, \u017ce \u015bmig\u0142owce Mi-8 doskonale nadaj\u0105 si\u0119 do niesienia pomocy ludziom w stanach zagro\u017cenia \u017cycia, a tak\u017ce akcjach ograniczaj\u0105cych znaczne strat materialnych i ekologicznych. Od oko\u0142o 1980 roku, \u015bmig\u0142owce Aeropol pe\u0142ni\u0142y sta\u0142y dy\u017cur; 24 godziny na dob\u0119 i 7 dni w tygodniu, gotowe w ka\u017cdej chwili wystartowa\u0107 nad Morze Ba\u0142tyckie z pomoc\u0105. Najwi\u0119cej wezwa\u0144, start\u00f3w i akcji ratowniczych by\u0142o wykonywanych podczas wiosny i jesieni, kiedy to warunki na Ba\u0142tyku s\u0105 najbardziej zmienne. Najtrudniejsze w\u00f3wczas s\u0105 warunki \u017ceglugi i po\u0142owu ryb. W tych okresach za\u0142ogi Mi-8 startowa\u0142y 2-3 razy w ci\u0105gu doby, ale by\u0142y przypadki 6-10 start\u00f3w w ci\u0105gu doby. Szybka i nadzwyczaj skuteczna pomoc niesiona przez \u015bmig\u0142owce Mi-8 na morzu spowodowa\u0142a, \u017ce ta pomoc by\u0142a bardzo ceniona przez ludzi morza. Z us\u0142ug Aeropol szeroko korzysta\u0142o Polskie Ratownictwo Okr\u0119towe. W 1983 roku, by\u0142o ju\u017c nie do pomy\u015blenia, \u017ceby oba podmioty nie wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142y ze sob\u0105. Operacyjnie za\u0142ogi \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-8 podlega\u0142y dow\u00f3dcy akcji Polskiego Ratownictwa Okr\u0119towego i wykonywa\u0142y jego polecenia. Gotowo\u015b\u0107 do akcji za\u0142ogi \u015bmig\u0142owca okre\u015blono na 20 minut. Jednak w rzeczywisto\u015bci za\u0142ogi startowa\u0142y w ci\u0105gu 5 minut. Cz\u0119ste by\u0142y loty dla ewakuacji os\u00f3b chorych lub rannych ze statk\u00f3w i kutr\u00f3w operuj\u0105cych na pe\u0142nym morzu. Cz\u0119sto by\u0142y wyloty z lekarzem na pok\u0142adzie. Najcz\u0119\u015bciej osoby by\u0142y przy pomocy noszaka wyci\u0105gano na pok\u0142ad \u015bmig\u0142owca i transportowano bezpo\u015brednio do szpitala. Inne akcje to by\u0142o podejmowanie za\u0142\u00f3g statk\u00f3w i kutr\u00f3w, kt\u00f3rym grozi\u0142o zatoni\u0119cie, z powodu powa\u017cnej awarii lub wpadni\u0119cia na ska\u0142y.<\/p>\n By\u0142y tak\u017ce akcie prowadzone z niespodziankami. Jednego razu z ton\u0105cego kutra podejmowano rybak\u00f3w. Przy ostatniej osobie awarii uleg\u0142a wyci\u0105garka \u015bmig\u0142owca. Za\u0142oga jednak nie straci\u0142a zimnej krwi. Zrzucono rybakowi lin\u0119, kt\u00f3rej koniec przywi\u0105zano do \u015bmig\u0142owca. Drugim ko\u0144cem rybak si\u0119 obwi\u0105za\u0142 w\u0119z\u0142em ratowniczym i w ten spos\u00f3b przetransportowano go na pla\u017c\u0119. Zosta\u0142 uratowany, nie odnosz\u0105c \u017cadnych obra\u017ce\u0144.<\/p>\n Du\u017co \u0142atwiejsze by\u0142y akcje, kiedy by\u0142a \u0142\u0105czno\u015b\u0107 radiowa ze statkim lub kutrem. \u0141atwo jest w\u00f3wczas odnale\u017a\u0107 cel. Na pok\u0142adzie Mi-8 by\u0142 radionamiernik ARKU-2 (ARK-2U). Firma Aeropol sama doposa\u017cy\u0142a swoje \u015bmig\u0142owce w te urz\u0105dzenia, kt\u00f3re prowadzi\u0142y do celu jak po sznurku. Koszt zakupu i monta\u017cu to by\u0142a kwota 2 miliony \u00f3wczesnych z\u0142otych.<\/p>\n Gorzej by\u0142o kiedy nie mo\u017cna by\u0142o ustali\u0107 dok\u0142adnego po\u0142o\u017cenia rozbitk\u00f3w. \u015amig\u0142owce Mi-8 nie posiada\u0142y stacji radiolokacyjnej. Za\u0142ogi wypracowa\u0142y w\u0142asne systemy poszukiwania, kt\u00f3re nazwali \u201eczesaniem\u201d. Pierwszy spos\u00f3b to by\u0142o poszukiwanie po okr\u0119gu-spirali, kt\u00f3ra si\u0119 zacie\u015bnia\u0142a. Zaczynano od dalszych rejon\u00f3w, bo rozbitk\u00f3w mog\u0142o ju\u017c daleko znie\u015b\u0107. Drugi spos\u00f3b to czesanie w wyznaczonym kwadracie z nawrotami od boku do boku, poczynaj\u0105c od strony zawietrznej.<\/p>\n G\u0142o\u015bna by\u0142a akcja niesienia pomocy fi\u0144skiemu statkowi Alppila. Katastrofa wydarzy\u0142a si\u0119 w dniu 23 wrze\u015bnia 1983 roku. Na Ba\u0142tyku by\u0142 w\u00f3wczas sztorm. W tym dniu, na statku Alppila oko\u0142o godziny 09;00 wybuch po\u017car. Za\u0142oga statku nie poradzi\u0142a sobie z nim. O godzinie 10;07 platforma firmy Petrobaltic odebra\u0142a sygna\u0142 ze statku wzywaj\u0105cy pomocy. Statek znajdowa\u0142 si\u0119 w\u00f3wczas oko\u0142o 30 mil morskich na p\u00f3\u0142nocny-wsch\u00f3d od Gda\u0144ska. Od platformy Petrobaltic natychmiast pop\u0142yn\u0105\u0142 z pomoc\u0105 holownik Granit, a z port\u00f3w wysz\u0142y z pomoc\u0105 r\u00f3\u017cne jednostki p\u0142ywaj\u0105ce, a w tym statek ga\u015bniczy Stra\u017cak-14. \u015amig\u0142owcem Mi-8 na pok\u0142ad statku Alppila przetransportowano sze\u015bciu stra\u017cak\u00f3w. \u015amig\u0142owcem dowodzi\u0142 pp\u0142k Henryk Babirecki. Po oko\u0142o 20 minutach \u015bmig\u0142owiec by\u0142 nad statkiem. Na linach desantowano stra\u017cak\u00f3w pod dow\u00f3dztwem kapitana Ryszarda Szczuki. Niestety, Polscy stra\u017cacy nie znale\u017ali warunk\u00f3w i sprz\u0119tu do podj\u0119cia akcji ga\u015bniczej. Statek Stra\u017cak-14 nie by\u0142 przystosowany do \u017ceglugi w sztormie. Jego bulaje zosta\u0142y porozbijane. Musia\u0142 zawr\u00f3ci\u0107 do portu Hel. Pierwszy do Alppila dotar\u0142a jednostka Granit. Przeholowa\u0142a ona p\u0142on\u0105cy statek na wody Zatoki Gda\u0144skiej, gdzie woda by\u0142a bardziej spokojna. O godzinie 21;00 statek Alppila rzuci\u0142 kotwic\u0119. By\u0142 ju\u017c otoczony innymi statkami, kt\u00f3re gasi\u0142y po\u017car. Ogie\u0144 zosta\u0142 ugaszony. Nie nast\u0105pi\u0142 wybuch oleju opa\u0142owego, kt\u00f3ry by\u0142 na pok\u0142adzie, a tak\u017ce nie dosz\u0142o do zatoni\u0119cia statku. Akcja zako\u0144czy\u0142a si\u0119 nast\u0119pnej nocy.<\/p>\n Innym podmiotem, z kt\u00f3rym wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142y \u015bmig\u0142owce Mi-8 firmy Aeropol by\u0142 Urz\u0105d Morski w S\u0142upsku. Nadzorowa\u0142 o najwi\u0119ksz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 w\u00f3d Morza Ba\u0142tyckiego. W ten spos\u00f3b inspektorzy dokonywali kontroli kutr\u00f3w rybackich, zw\u0142aszcza pod k\u0105tem wymaganych dokument\u00f3w. Kolejnym podmiotem by\u0142y Wojskowa S\u0142u\u017cba Pogranicza.<\/p>\n G\u0142o\u015bna by\u0142a akcja niesienia pomocy fi\u0144skiemu statkowi Alppila. Katastrofa wydarzy\u0142a si\u0119 w dniu 23 wrze\u015bnia 1983 roku. Na Ba\u0142tyku by\u0142 w\u00f3wczas sztorm. W tym dniu, na statku Alppila oko\u0142o godziny 09;00 wybuch po\u017car. Za\u0142oga statku nie poradzi\u0142a sobie z nim. O godzinie 10;07 platforma firmy Petrobaltic odebra\u0142a sygna\u0142 ze statku wzywaj\u0105cy pomocy. Statek znajdowa\u0142 si\u0119 w\u00f3wczas oko\u0142o 30 mil morskich na p\u00f3\u0142nocny-wsch\u00f3d od Gda\u0144ska. Od platformy Petrobaltic natychmiast pop\u0142yn\u0105\u0142 z pomoc\u0105 holownik Granit, a z port\u00f3w wysz\u0142y z pomoc\u0105 r\u00f3\u017cne jednostki p\u0142ywaj\u0105ce, a w tym statek ga\u015bniczy Stra\u017cak-14. \u015amig\u0142owcem Mi-8 na pok\u0142ad statku Alppila przetransportowano sze\u015bciu stra\u017cak\u00f3w. \u015amig\u0142owcem dowodzi\u0142 pp\u0142k Henryk Babirecki. Po oko\u0142o 20 minutach \u015bmig\u0142owiec by\u0142 nad statkiem. Na linach desantowano stra\u017cak\u00f3w pod dow\u00f3dztwem kapitana Ryszarda Szczuki. Niestety, Polscy stra\u017cacy nie znale\u017ali warunk\u00f3w i sprz\u0119tu do podj\u0119cia akcji ga\u015bniczej. Statek Stra\u017cak-14 nie by\u0142 przystosowany do \u017ceglugi w sztormie. Jego bulaje zosta\u0142y porozbijane. Musia\u0142 zawr\u00f3ci\u0107 do portu Hel. Pierwszy do Alppila dotar\u0142a jednostka Granit. Przeholowa\u0142a ona p\u0142on\u0105cy statek na wody Zatoki Gda\u0144skiej, gdzie woda by\u0142a bardziej spokojna. O godzinie 21;00 statek Alppila rzuci\u0142 kotwic\u0119. By\u0142 ju\u017c otoczony innymi statkami, kt\u00f3re gasi\u0142y po\u017car. Ogie\u0144 zosta\u0142 ugaszony. Nie nast\u0105pi\u0142 wybuch oleju opa\u0142owego, kt\u00f3ry by\u0142 na pok\u0142adzie, a tak\u017ce nie dosz\u0142o do zatoni\u0119cia statku. Akcja zako\u0144czy\u0142a si\u0119 nast\u0119pnej nocy.<\/p>\n W dniu 3 kwietnia 1986 roku, dosz\u0142o do katastrofy \u015bmig\u0142owca Mi-8 T Nr 10637 rejestracja SP-SWR. Podczas podchodzenia do l\u0105dowania na platformie wiertniczej firmy Petrobaltic na wsch\u00f3d od Sassnitz, niedaleko wyspy Rugia, na wodach by\u0142ej NRD, \u015bmig\u0142owiec zawadzi\u0142 \u0142opat\u0105 o konstrukcj\u0119 platformy. Na pok\u0142adzie by\u0142o trzech lotnik\u00f3w i 13 pasa\u017cer\u00f3w. Wszyscy ocaleli. \u015amig\u0142owiec zosta\u0142 skasowany. (informacja wymaga u\u015bci\u015blenia).<\/p>\n W dniu 5 marca 1987 roku, dosz\u0142o do drugiej katastrofy \u015bmig\u0142owca Aeropol. Tym razem\u00a0 \u015bmig\u0142owiec Mi-8 rejestracja SP-SWS wpad\u0142 do morza. W efekcie wypadku \u017cycie utraci\u0142y cztery osoby. Dwie z nich zabrano do szpitala, ale w wyniku wych\u0142odzenia zmar\u0142y. \u015amig\u0142owiec zosta\u0142 skasowany. (informacja wymaga u\u015bci\u015blenia).<\/p>\n W wyniku tych tragicznych wypadk\u00f3w firma Aeropol pozosta\u0142a z jednym \u015bmig\u0142owcem Mi-8. Firma Zesp\u00f3\u0142 Terenowy Przedsi\u0119biorstwa Us\u0142ug Lotniczych Aeropol zosta\u0142a prawdopodobnie rozwi\u0105zana w 1991 roku. Jej zadania ratownictwa na Morzu Ba\u0142tyckim przej\u0119\u0142o Wojsko Polskie ze \u015bmig\u0142owcami Mi-14.<\/p>\n Przedstawiciele firmy Provincial Air Service, kt\u00f3ra \u015bwiadczy\u0142a us\u0142ugi przewozowe w Sierra Leone w Afryce, zapoznali si\u0119 ze \u015bmig\u0142owcem Mil Mi-8 w Warszawie na Lotnisku Bemowo. \u015amig\u0142owiec im si\u0119 spodoba\u0142 i postanowili go wykorzysta\u0107. \u015amig\u0142owiec Mi-8 PS rejestracja SP-SWT nale\u017ca\u0142 do firmy Przedsi\u0119biorstwo Us\u0142ug Lotniczych Aeropol. \u015amig\u0142owca nie mo\u017cna by\u0142o za\u0142adowa\u0107 do kontenera i wys\u0142a\u0107 statkiem do Afryki. Musia\u0142 wykona\u0107 przelot samodzielnie. Trasa wiod\u0142a przez Lublan\u0119 (Jugos\u0142awi\u0119), Nice\u0119 (Francja), Barcelona( Hiszpania), Grenada (Hiszpania), Casablanka, Agadir (Maroko), El Laaiun (Sahara Zachodnia), Nouadhibou (Mauretania), Dakar (Senegal) i Freetown (stolica Sierra Leone).<\/p>\n Tego typu przeloty by\u0142y zawsze wariackie. Na wielu lotniskach miejscowe s\u0142u\u017cby czepia\u0142y si\u0119 papierologi, a za\u0142ogi i maszyny poddawano drobiazgowej kontroli. Zdarza\u0142y si\u0119 chwilowe zatrzymania. Faktem jest, \u017ce nie wszystkie dokumenty i pozwolenia by\u0142y uzyskane. Za paliwo i op\u0142aty lotniskowe niemal zawsze p\u0142acono got\u00f3wk\u0105 (tward\u0105 walut\u0105), bo czeki mog\u0142y zosta\u0107 niezrealizowane. Oficjalnie got\u00f3wki nie wolno by\u0142o zabiera\u0107, dlatego za\u0142ogi ukrywa\u0142y j\u0105 w najdziwniejszych miejscach w \u015bmig\u0142owcu.<\/p>\n W maju 1987 roku, do dw\u00f3ch \u015bmig\u0142owc\u00f3w PZL Kania lataj\u0105cych w Sierra Leone do\u0142\u0105czy\u0142 \u015bmig\u0142owiec Mil Mi-8 PS rejestracja SP-SWT. Wszystkie trzy \u015bmig\u0142owce by\u0142y podobnie pomalowane. Mimo trzyosobowej za\u0142ogi, Mi-8 PS rejestracja SP-SWT zdecydowanie podni\u00f3s\u0142 rentowno\u015b\u0107 firmy, bo zabiera\u0142 na pok\u0142ad 26 pasa\u017cer\u00f3w. W Polsce normalnie wozi\u0142 28 pasa\u017cer\u00f3w, ale w Sierra Leone w miejscu dw\u00f3ch foteli zrobiono z siatki kojec na baga\u017ce turyst\u00f3w. Pod ka\u017cdym fotelem umieszczono kamizelk\u0119 ratunkow\u0105 (kapok).<\/p>\n \u015amig\u0142owiec Mi-8 mia\u0142 jeszcze jedn\u0105 modyfikacj\u0119, kt\u00f3r\u0105 wprowadzono jeszcze podczas lot\u00f3w nad Morzem Ba\u0142tyckim, kiedy \u015bwiadczono us\u0142ugi dla Polskiego Ratownictwa Okr\u0119towego i Petrobalic-u. Na zewn\u0105trz kad\u0142uba, nad zbiornikami paliwa umieszczono dwie rozk\u0142adane tratwy ratunkowe, produkowane w zak\u0142adach w Ustce. By\u0142y to typowe tratwy stosowane na statkach i okr\u0119tach, wi\u0119c nikt nie zwraca\u0142 uwag\u0119 na ich mas\u0119 i kszta\u0142t. Ale takie rozwi\u0105zanie podnosi\u0142o bezpiecze\u0144stwo pasa\u017cer\u00f3w i za\u0142ogi.<\/p>\n Po kilkunastu miesi\u0105cach pracy w Sierra Leone, \u015bmig\u0142owiec Mi-8 SP-SWT musia\u0142 powr\u00f3ci\u0107 do Polski na przegl\u0105d. W jego miejsce w 1989 roku, pojawi\u0142 si\u0119 inny Mi-8 rejestracja SP-SWP, wydzier\u017cawiony przez Aeropol od Rosjan.<\/p>\n W Sierra Leone \u015bmig\u0142owce PZL Kania i Mi-8 by\u0142y bardzo intensywnie eksploatowane. W ci\u0105gu dnia wykonywano kilkana\u015bcie lot\u00f3w, kt\u00f3re trwa\u0142y 8-12 minut. D\u0142u\u017cej trwa\u0142 bording pasa\u017cer\u00f3w, ni\u017c sam lot. Ale trzeba wiedzie\u0107, \u017ce podr\u00f3\u017c na tej samej trasie samochodem, po fatalnej drodze trwa\u0142a 5-6 godzin, bo trzeba by\u0142o objecha\u0107 zatok\u0119. Bilet kosztowa\u0142 50 $ od osoby.<\/p>\n Polska grupa lotnicza mia\u0142a w Sierra Leone konkurencj\u0119 w postaci grupy hiszpa\u0144skiej. Hiszpanie u\u017cywali \u015bwietnych w tamtym czasie \u015bmig\u0142owc\u00f3w, francuskich Puma. Ale wymienili je na \u015bmig\u0142owce Sikorsky S-58, znacznie ta\u0144szych w eksploatacji.<\/p>\n W 1990\/1991 roku, Przedsi\u0119biorstwo Us\u0142ug Lotniczych Aeropol by\u0142o w stanie upad\u0142o\u015bciowym. Maj\u0105tkiem zarz\u0105dza\u0142 syndyk masy upad\u0142o\u015bciowej.\u00a0 Sprz\u0119t lotniczy, w tym kilka nowych samolot\u00f3w\u00a0 L-410 Turbolet zosta\u0142o sprzedane za niewielkie pieni\u0105dze. By\u0142 to okres, kiedy na pa\u0144stwowym maj\u0105tku uros\u0142y fortuny postkomunist\u00f3w.<\/p>\n Mi-8 to dwusilnikowy \u015bmig\u0142owiec o konstrukcji p\u00f3\u0142skorupowej, wykonany z duraluminium w\u00a0 klasycznym uk\u0142adzie Sikorskiego. Mi-8 to \u015bredni \u015bmig\u0142owiec o masie maksymalnej do 13\u00a0000 kg. Ud\u017awig u\u017cyteczny oko\u0142o 4\u00a0000 kg. Za\u0142oga 3 osoby (pilot, drugi pilot, mechanik). \u015amig\u0142owiec na pok\u0142ad zabiera maksymalnie 26 pasa\u017cer\u00f3w, ale s\u0105 przypadki, \u017ce na pok\u0142ad zabiera si\u0119 32 pasa\u017cer\u00f3w. \u015amig\u0142owiec na pok\u0142ad zabiera 20 \u017co\u0142nierzy z pe\u0142nym wyposa\u017ceniem. Pierwotny certyfikat by\u0142 wydany na maksymaln\u0105 mas\u0119 startow\u0105 na 12 000 kg, p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 podwy\u017cszny do 13 000 kg.<\/p>\n P\u0142atowiec jako p\u00f3\u0142skorupowy wykonany jest z duraluminium, o konstrukcji p\u00f3\u0142skorupowej. Sk\u0142ada si\u0119 z wr\u0119g, pod\u0142u\u017cnic i poszycia przynitowanego. Kad\u0142ub z przodu zajmuje kokpit za\u0142ogi przeznaczony dla za\u0142ogi, kt\u00f3ra w zale\u017cno\u015bci od wersji mie\u015bci 2 lub 3 lotnik\u00f3w. W przej\u015bciu z kokpitu do \u0142adowni umieszczono szafy z elektronik\u0105. \u0141adownia w zale\u017cno\u015bci od wersji jest r\u00f3\u017cnie wyposa\u017cona. Dwie podstawowe wersje; towarowa lub pasa\u017cerska. Zwykle w ko\u0144cu \u0142adowni s\u0105 wrota do \u0142adowni.<\/p>\n Wymiary kabiny to; d\u0142ugo\u015b\u0107 5,34 m, szeroko\u015b\u0107 2,20 m, wysoko\u015b\u0107, 1,82 m. Wymiary bocznych drzwi odsuwanych; wysoko\u015b\u0107 1,40 m, szeroko\u015b\u0107 0,83 m. Tylne wrota po otwarciu maj\u0105 \u015bwiat\u0142o; szeroko\u015b\u0107 2,34 m, wysoko\u015b\u0107 1,82 m.<\/p>\n Belka ogonowa o konstrukcji p\u00f3\u0142skorupowej. Ma ona kszta\u0142t \u015bci\u0119tego sto\u017cka, wykonanego z pod\u0142u\u017cnic i \u017ceberek. Pracuj\u0105ce pokrycie belki wykonano z g\u0142adkiej blachy duralowej. W tylnej cz\u0119\u015bci belki ogonowej znajduje si\u0119 statecznik i p\u0142oza ogonowa. Belka ko\u0144cowa konstrukcji nitowanej. Jest ona zamontowana pod k\u0105tem 43 stopnie wzgl\u0119dem osi belki ogonowej i sk\u0142ada si\u0119 z pod\u0142u\u017cnie oraz wr\u0119g.<\/p>\n Zbiorniki paliwa umieszczono pocz\u0105tkowo w g\u00f3rnej sekcji p\u0142atowca. G\u0142\u00f3wne zbiorniki paliwa umieszczono przy bokach kad\u0142uba.<\/p>\n Statecznik poziomy (przestawialny podczas postoju na ziemi) zamocowany w tylnej cz\u0119\u015bci belki ogonowej. Kraw\u0119d\u017a natarcia statecznika pokry\u0142a jest blach\u0105 duralow\u0105, pozosta\u0142e cz\u0119\u015bci p\u0142\u00f3tnem.<\/p>\n Przek\u0142adnia g\u0142\u00f3wna ma oznaczenie WR-8 i zosta\u0142a opracowana specjalnie dla \u015bmig\u0142owca W-8 A, przysz\u0142ego Mi-8. Ma prze\u0142o\u017cenie 62,6:1, a jej elementem g\u0142\u00f3wnym jest przek\u0142adnia tr\u00f3jstopniowa, planetarna. \u015amig\u0142owce Mi-8 MT z silnikami TW3-117 otrzyma\u0142y udoskonalon\u0105 przek\u0142adni\u0119, kt\u00f3r\u0105 oznaczono WR-14.<\/p>\n Wirnik pi\u0119cio-\u0142opatowy wirnik no\u015bny, wykonany ze stop\u00f3w aluminium. Wirnik no\u015bny sk\u0142ada si\u0119 on z 5 \u0142opat, piasty, t\u0142umik\u00f3w, przegub\u00f3w oraz instalacji przeciwoblodzeniowej. \u0141opata ma obrys prostok\u0105tny. Elementem no\u015bnym \u0142opaty jest d\u017awigar wykonany ze stopu aluminiowego w postaci belki, profilu zamkni\u0119tego, o sta\u0142ym przekroju. Na d\u017awigar nasuni\u0119te s\u0105 sekcje z wype\u0142niaczem ulowym, kt\u00f3re w liczbie 21 sztuk tworz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 sp\u0142ywow\u0105 \u0142opaty. Na ko\u0144cu \u0142opaty zamocowana jest owiewka. \u0141opata jest wyposa\u017cono w specjaln\u0105 instalacj\u0119 sygnalizacji uszkodzenia d\u017awigara. Dzia\u0142a ona na tej zasadzie, \u017ce wewn\u0119trzna przestrze\u0144 d\u017awigara wype\u0142niona jest powietrzem pod ci\u015bnieniem. W przypadku powstania w d\u017awigarze p\u0119kni\u0119cia lub naruszenia szczelno\u015bci z jakiegokolwiek innego powodu, ci\u015bnienie w jego wn\u0119trzu spada. Powoduje to odkszta\u0142cenie spr\u0119\u017cystego mieszka, kt\u00f3ry wypycha na powierzchni\u0119 \u0142opaty czerwony ko\u0142paczek ostrzegaj\u0105cy, widoczny z miejsca pilota. Na kraw\u0119dzi natarcia \u0142opaty zabudowane s\u0105 elementy grzejne, wchodz\u0105ce w sk\u0142ad instalacji przeciwoblodzeniowej \u015bmig\u0142owca. Piasta wirnika no\u015bnego przeznaczona jest do mocowania \u0142opat, przekazywania momentu obrotowego z przek\u0142adni g\u0142\u00f3wnej na \u0142opaty, jak r\u00f3wnie\u017c do przejmowania i przenoszenia si\u0142 aerodynamicznych z wirnika na kad\u0142ub \u015bmig\u0142owca. Zasadniczymi elementami piasty s\u0105: korpus piasty, jarzma po\u015brednicz\u0105ce, czopy przegub\u00f3w przekr\u0119ce\u0144, korpusy przegub\u00f3w przekr\u0119ce\u0144, d\u017awignie obrotu \u0142opat oraz t\u0142umiki hydrauliczne przegub\u00f3w odchyle\u0144. Piasta wykonana jest z wysoko-wytrzyma\u0142ej stali. W \u015brodku korpusu piasty wykonany jest otw\u00f3r z wielowypustem, za pomoc\u0105 kt\u00f3rego \u0142\u0105czy si\u0119 ona z wa\u0142em wirnika no\u015bnego. \u0141opaty mocuje si\u0119 do piasty za pomoc\u0105 przegub\u00f3w waha\u0144, odchyle\u0144 i przekr\u0119ce\u0144. Przeguby umo\u017cliwiaj\u0105 \u0142opatom wykonywanie waha\u0144 w p\u0142aszczy\u017anie pionowej i p\u0142aszczy\u017anie obrotu wirnika.<\/p>\n \u015amig\u0142o ogonowe jest typu pchaj\u0105cego, sk\u0142ada si\u0119 z piasty i trzech \u0142opat. \u0141opata ma konstrukcj\u0119 ca\u0142kowicie metalow\u0105, kt\u00f3rej g\u0142\u00f3wnym elementem jest d\u017awigar wykonany z odkuwki aluminiowej. Cz\u0119\u015b\u0107 sp\u0142ywow\u0105 \u0142opaty tworzy pojedyncza sekcja z wype\u0142niaczem ulowym, przyklejona do tylnej \u015bcianki d\u017awigara. Zewn\u0119trzna powierzchnia takiego elementu oklejona jest dwoma warstwami tkaniny szklanej. Na kraw\u0119dzi natarcia \u0142opaty naklejony jest element grzejny elektrycznej instalacji przeciwoblodzeniowej.<\/p>\n Podwozie tr\u00f3jpodporowe z ko\u0142em przednim, sta\u0142e. W tylnej cz\u0119\u015bci belki zamocowana jest p\u0142oza ogonowa zabezpieczaj\u0105cy od uderzenia o ziemi\u0119.<\/p>\n Silnik TW2-117A to konstrukcja specjalnie opracowana dla \u015bmig\u0142owca Mi-8. Jest to tak zwany silnik z woln\u0105 turbin\u0105, z kt\u00f3rej moc jest przenoszona do przek\u0142adni g\u0142\u00f3wnej.<\/p>\n TW2-117A o mocy 1 104 kW (1 500 KM).<\/p>\n TW2-117AG o mocy 1 250 kW (1 700 KM).<\/p>\n TW3-117 o mocy 1 397 kW (1 900 KM) – 1 417 kW (1 927 KM).<\/p>\n TW3-117MT o mocy 1 641 kW (2 200 KM), jest to moc nadzwyczajna.<\/p>\n TW3-117WM\u00a0 to wersja przeznaczona do dzia\u0142a\u0144 w warunkach du\u017cych wysoko\u015bci i w gor\u0105cym klimacie. Prace nad silnikiem ruszy\u0142y w chwili, kiedy armia czerwono wkroczy\u0142a do Afganistanu w 1979 roku. Silnik tem ma moc 2 200 KM czyi tyle samo co TW3-117MT, ale na wysoko\u015bci lotniska wysokog\u00f3rskiego 1 000 m npm, przy temperaturze 40 stopni Celsjusza, daje moc 1 268 kW (1 700 KM), podczas gdy silnik TW3-117MT ju\u017c tylko 1 059 kW (1 420 KM).<\/p>\n Wyposa\u017cenie pilota\u017cowo-nawigacyjne to: zestaw przyrz\u0105d\u00f3w pilota\u017cowo-nawigacyjnych, przyrz\u0105d\u00f3w kontroli pracy silnik\u00f3w, przek\u0142adni oraz instalacji umo\u017cliwiaj\u0105cych lot \u015bmig\u0142owca w dzie\u0144, w nocy oraz trudnych warunkach pogodowych. W jego sk\u0142ad wchodzi : cztero-kana\u0142owy pilot automatyczny AP-34B. Wyposa\u017cenie radiowe i radionawigacyjne sk\u0142ada si\u0119 z radiostacji kr\u00f3tkofalowej, s\u0142u\u017c\u0105cej do \u0142\u0105czno\u015bci radiotelefonicznej dwustronnej, radiostacji o zasi\u0119gu 100 km, \u015bredniofalowego radio-kompasu automatycznego, wysoko\u015bciomierza radiowego ma\u0142ych wysoko\u015bci z sygnalizacj\u0105 d\u017awi\u0119kow\u0105 i \u015bwietln\u0105 niebezpiecznej wysoko\u015bci lotu. Zestaw wyposa\u017cenia jest bardzo r\u00f3\u017cny w zale\u017cno\u015bci od konkretnego zam\u00f3wienia. Typowe urz\u0105dzenia \u0142\u0105czno\u015bci \u015bmig\u0142owca Mi-8T to radiostacje R-842 (w wersjach cywilnych Jadro-1), R-860 (wcze\u015bniej R-833, w wersjach cywilnych Bak\u0142an-20) oraz odbiornik R-852 wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cy z radiokompasem ARK-U2 rozm\u00f3wnica pok\u0142adowa SPU-7. Wyposa\u017cenie nawigacyjne sk\u0142ada si\u0119 z radiokompas\u00f3w ARK-9 i ARK-U2, radiowysoko\u015bciomierza RW-3 (w najnowszych seriach A-037) oraz dopplerowskiego miernika pr\u0119dko\u015bci DIW-1. Wersje specjalistyczne s\u0105 doposa\u017cone w inne wyposa\u017cenie specjalistyczne.<\/p>\n D\u0142ugo\u015b\u0107 18,30 m (60,04 ft). D\u0142ugo\u015b\u0107 ca\u0142kowita 25,244 m (82,82 ft). Szeroko\u015b\u0107 bez bocznych zbiornik\u00f3w 2,50 m (8,20 ft). Wysoko\u015b\u0107 5,65 m (18,54 ft). Wysoko\u015b\u0107 bez \u015bmig\u0142a ogonowego 4,70 m (15,42 ft). \u015arednica wirnika no\u015bnego 21,288 m (69,84 ft). Powierzchnia wirnika no\u015bnego 356 m\u00b2 (3 832 ft\u00b2). \u015arednica \u015bmig\u0142a ogonowego 3,908 m (12,82 ft). Masa w\u0142asna 6 535 kg (14407,21 lb). Masa startowa 11 130 kg (24537,45 lb). Masa maksymalna 13 000 kg (28660,09 lb). Masa \u0142adunku maksymalna 4 713 kg (10390,39 lb). Masa \u0142adunku wewn\u0119trznego 4 000 kg (8818,49 lb). Masa \u0142adunku podwieszanego 3 000 kg (6613,87 lb), pocz\u0105tkowo 2 500 kg (5511,56 lb). Paliwo 1 970 – 3\u00a0700 litr\u00f3w (520,42 – 977,44 gal). Pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna 250 – 260 km\/h (155,34 – 161,56 mph). Pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna wersji bojowej, uzbrojonej i obci\u0105\u017conej wynosi 220 km\/h (136,70 mph). Pr\u0119dko\u015b\u0107 przelotowa 225 – 230 km\/h (139,81 – 142,92 mph). Pr\u0119dko\u015b\u0107 przelotowa wersji bojowej, uzbrojonej i obci\u0105\u017conej wynosi 180 km\/h (111,85 mph). Zasi\u0119g maksymalny 360-610 km (194,38 – 329,37 nmi). Zasi\u0119g do przebazowania 960 km (518,36 nmi). Pu\u0142ap zawisu 1 800 m (5905,51 ft). Pu\u0142ap operacyjny 4\u00a0500 m (14763,78 ft). D\u0142ugotrwa\u0142o\u015b\u0107 loty 2 godziny 35 minut.<\/p>\n D\u0142ugo\u015b\u0107 18,30 m (60,04 ft). D\u0142ugo\u015b\u0107 ca\u0142kowita 25,244 m (82,82 ft). Szeroko\u015b\u0107 bez bocznych zbiornik\u00f3w 2,50 m (8,20 ft). Wysoko\u015b\u0107 5,65 m (18,54 ft). Wysoko\u015b\u0107 bez \u015bmig\u0142a ogonowego 4,70 m (15,42 ft). \u015arednica wirnika no\u015bnego 21,288 m (69,84 ft). Powierzchnia wirnika no\u015bnego 356 m\u00b2 (3 832 ft\u00b2). \u015arednica \u015bmig\u0142a ogonowego 3,908 m (12,82 ft). Masa w\u0142asna 6 735 – 7 260 kg (14848,13 – 16005,56 lb). Masa maksymalna 13 000 kg (28660,09 lb). Masa \u0142adunku zewn\u0119trznego 3 000 kg (6613,87 lb). Paliwo 2 615 – 3\u00a0700 litr\u00f3w (690,81 – 977,44 gal). Pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna 250 – 260 km\/h (155,34 – 161,56 mph). Pr\u0119dko\u015b\u0107 przelotowa 225 – 230 km\/h (139,81 – 142,92 mph). Zasi\u0119g maksymalny 360-610 km (194,38 – 329,37 nmi). Zasi\u0119g do przebazowania 960 km (518,36 nmi). Pu\u0142ap zawisu 1 800 m (5905,51 ft). Pu\u0142ap operacyjny 4\u00a0500 m (14763,78 ft).<\/p>\n D\u0142ugo\u015b\u0107 18,424 m (60,45 ft). D\u0142ugo\u015b\u0107 ca\u0142kowita 25,244 m (82,82 ft). Szeroko\u015b\u0107 2,50 m (8,20 ft). Wysoko\u015b\u0107 5,60 m (18,37 ft). Wysoko\u015b\u0107 bez \u015bmig\u0142a ogonowego 4,75 m (15,42 ft). \u015arednica wirnika no\u015bnego 21,288 m (69 ft 10 in). Powierzchnia wirnika no\u015bnego 356 m\u00b2 (3 832 ft\u00b2). \u015arednica \u015bmig\u0142a ogonowego 3,908 m (12,82 ft). Masa w\u0142asna 7 124 – 7 260 kg (15705,73 – 16005,56 lb). Masa maksymalna 13 000 kg (28660,09 lb). Masa \u0142adunku wewn\u0119trznego 4 000 kg (8818,49 lb). Masa \u0142adunku zewn\u0119trznego 3 000 kg (6613,87 lb). Paliwo 2 615 – 3\u00a0700 litr\u00f3w (690,81 – 977,44 gal). Pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna 250 – 260 km\/h (155,34 – 161,56 mph). Pr\u0119dko\u015b\u0107 przelotowa 225 – 230 km\/h (139,81 – 142,92 mph). Zasi\u0119g maksymalny 360-610 km (194,38 – 329,37 nmi). Zasi\u0119g do przebazowania 950 km (512,96 nmi). Pu\u0142ap zawisu 1 800 m (5905,51 ft). Pu\u0142ap operacyjny 4\u00a0500 m (14763,78 ft).<\/p>\n \u015amig\u0142owiec Mi-8 cywilne w Polsce.<\/p>\n W czasach PRL firmy pa\u0144stwowe pocz\u0105tkowo korzysta\u0142y ze \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-8 nale\u017c\u0105cych do Wojska Polskiego. Potem zakupiono kilka nowych \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-8, mi\u0119dzy innymi przez firm\u0119 Aeropol i Instal. Po przemianach spo\u0142eczno-gospodarczych firmy kupowa\u0142y \u015bmig\u0142owce Mi-8 z rynku wt\u00f3rnego.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Z uwagi na du\u017cy ud\u017awig, postanowiono \u015bmig\u0142owce Mi-8 wykorzysta\u0107 w gospodarce narodowej przy pracach d\u017awigowych. G\u0142\u00f3wnym powodem by\u0142o skr\u00f3cenie czasu realizacji inwestycji. Pierwsz\u0105 operacj\u0119 monta\u017cow\u0105 przy u\u017cyciu Mi-8 wykonano w dniu 15 kwietnia 1969 roku. Zako\u0144czy\u0142a si\u0119 ona sukcesem. Wyliczano korzy\u015bci, a przede wszystkim skr\u00f3cenie czasu inwestycji. Jednak tego typu dzia\u0142alno\u015b\u0107, w kt\u00f3rej \u0142\u0105czono Wojsko Polskie i firmy cywilne nie mia\u0142a konstrukcji prawnej. Nie wiadomo by\u0142o, kto ma za co p\u0142aci\u0107? Wojsko Polskie nie widzia\u0142o dla siebie wi\u0119kszych korzy\u015bci.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[35],"tags":[],"class_list":["post-596","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-smiglowce"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/596","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=596"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/596\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4109,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/596\/revisions\/4109"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=596"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=596"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=596"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Mi-8 w Przedsi\u0119biorstwie Us\u0142ug Lotniczych Aeropol.<\/h3>\n
Mi-8 w Sierra Leone.<\/h3>\n
Konstrukcja<\/h2>\n
Przek\u0142adnia g\u0142\u00f3wna.<\/h3>\n
Wirnik.<\/h3>\n
\u015amig\u0142o ogonowe.<\/h3>\n
Podwozie.<\/h3>\n
Nap\u0119d.<\/h3>\n
Wyposa\u017cenie.<\/h3>\n
Dane T-T Mil Mi-8 T:<\/h3>\n
Dane T-T Mil Mi-8 P:<\/h3>\n
Dane T-T Mil Mi-17:<\/h3>\n
Zestawienie<\/h2>\n