W dniu 29 grudnia 1966 roku, 74. Pu\u0142k Lotnictwa \u0141\u0105cznikowo-Sanitarnego przyj\u0105\u0142 na wyposa\u017cenie pierwszy \u015bmig\u0142owiec Mi-2, rozpoczynaj\u0105c w ten spos\u00f3b jego trwaj\u0105c\u0105 do dzi\u015b (2018 rok) s\u0142u\u017cb\u0119 w Wojsku Polskim. \u015amig\u0142owce niczym szczeg\u00f3lnym si\u0119 nie wyr\u00f3\u017cnia\u0142y od \u015bmig\u0142owc\u00f3w cywilnych Mi-2 T, przeznaczonych do przewozu 8 os\u00f3b lub \u0142adunku o masie do 700 kg wewn\u0105trz kabiny. \u015amig\u0142owiec Mi-2 T otrzyma\u0142 nazw\u0119 Wiarus.<\/p>\n W 1967 roku, na uzbrojenie Wojska Polskiego wprowadzono wersj\u0119 Mi-2 D Przetacznik, kt\u00f3ry jest wariantem dow\u00f3dczym. Na pok\u0142adzie zamontowano dodatkowe urz\u0105dzenia \u0142\u0105czno\u015bci, w tym radiostacj\u0119 \u0142\u0105czno\u015bci R-111.<\/p>\n Radiostacja R-111 jest radiostacj\u0105 przewo\u017an\u0105, ultrakr\u00f3tkofalow\u0105, telefoniczn\u0105 z modulacj\u0105 cz\u0119stotliwo\u015bci, odbiorczo-nadawcz\u0105, z automatycznym przestrajaniem na jedn\u0105 z czterech poprzednio przygotowanych cz\u0119stotliwo\u015bci. Radiostacja zapewnia zdalne sterowanie z pulpitu zewn\u0119trznego, aparatu telefonicznego oraz automatyczn\u0105 retranslacj\u0119 korespondent\u00f3w. Radiostacja zachowywa\u0142a zdolno\u015b\u0107 do pracy w dowolnych warunkach klimatycznych, w granicach temperatury od -40 stopni C do +50 stopni C i przy wilgotno\u015bci wzgl\u0119dnej powietrza do 98%. Jest radiostacj\u0105 szczebla taktycznego, montowan\u0105 zwykle w wozach dowodzenia. Radiostacja R-111 pracuje w zakresie cz\u0119stotliwo\u015bci od 20.0 MHz do 52.0 MHz i posiada 1 281 cz\u0119stotliwo\u015bci roboczych. Zakres cz\u0119stotliwo\u015bci jest podzielony na dwa podzakresy: 1 podzakres – od 20 do 36 MHz, 2 podzakres – od 36 do 52 MHz. Odst\u0119p mi\u0119dzy cz\u0119stotliwo\u015bciami roboczymi wynosi\u0142 25 kHz. Moc nadajnika wynosi nie mniej ni\u017c 75 W, na dowolnej cz\u0119stotliwo\u015bci zakresu, przy nominalnym napi\u0119ciu sieci pok\u0142adowej (26V) oraz po dok\u0142adnym zestrojeniu radiostacji.<\/p>\n Opr\u00f3cz tego w \u015bmig\u0142owcu zamontowano du\u017cy st\u00f3\u0142 dla map. Zbudowano oko\u0142o 20 sztuk. Wszystkie egzemplarze trafi\u0142y do Wojska Polskiego.<\/p>\n W Polsce prace nad uzbrojeniem \u015bmig\u0142owca Mi-2 rozpocz\u0119to w 1967 roku i trwa\u0142y one do 1983 roku, kiedy to zadania szturmowe ca\u0142kowicie przej\u0119\u0142y \u015bmig\u0142owce Mi-24.<\/p>\n Pierwszym wariantem uzbrojonym by\u0142 Mi-2 US. Oznaczenie US to skr\u00f3t Uzbrojenie Strzeleckie. Zmiany obejmowa\u0142y monta\u017c niewielkich bocznych wysi\u0119gnik\u00f3w, dodatkowej instalacji elektrycznej, fotokarabinu S-13 i uk\u0142adu sterowania uzbrojeniem.<\/p>\n Uzbrojenie stanowi\u0142o jedno dzia\u0142ko NS-23 (NS-23 KM), kt\u00f3re zosta\u0142o zamontowane do dolnej lewej burty \u015bmig\u0142owca. Magazynek amunicji umieszczono we wn\u0119trzu \u015bmig\u0142owca. Dzia\u0142ko NS-23 jest konstrukcji radzieckiej, in\u017cynier\u00f3w A. E. Nudelman, A. Suranow. Zosta\u0142o wprowadzone na uzbrojenie w 1944\/1945 roku. Nale\u017cy do dzia\u0142ek automatycznych zasilanych energi\u0105 gaz\u00f3w prochowych. Dzia\u0142ko ma kaliber 23 mm i wag\u0119 37 kg, a mas\u0119 z zabudow\u0105 i amunicj\u0105 94 kg. Standardowa masa pocisku wynosi 200 gram\u00f3w. Pr\u0119dko\u015b\u0107 pocz\u0105tkowa pocisku wynosi\u00a0 690 m\/s. Szybkostrzelno\u015b\u0107 550 strza\u0142\u00f3w\/minut\u0119. D\u0142ugo\u015b\u0107 dzia\u0142ka wynosi 1,98 m, a d\u0142ugo\u015b\u0107 lufy 1,45 m. Dzia\u0142ko NS-23 by\u0142o montowane na oko\u0142o 15 typach samolot\u00f3w i \u015bmig\u0142owc\u00f3w. Na samolotach nap\u0119dzanych \u015bmig\u0142em stosowano\u00a0 wersj\u0119 NS-23 S, wyposa\u017cone w synchronizator obrotu \u015bmig\u0142a.<\/p>\n Dzia\u0142ka NS-23 montowano na \u015bmig\u0142owcu Mi-2 US, a nast\u0119pnie na \u015bmig\u0142owcach Mi-2 UPR Salamandra oraz Mi-2 UNR \u017bmija by\u0142y dzia\u0142kami pozyskanymi z wycofanych samolot\u00f3w u\u017cywanych w Wojsku Polskim: I\u0142-10, Jak-23, wczesne wersje samolot\u00f3w MiG-15.<\/p>\n Na wspomnianych wy\u017cej wysi\u0119gnikach zamontowano cztery karabiny maszynowe PK kal 7,62 mm. Zamontowano je po dwa, jeden nad drugim.<\/p>\n Karabin PK opracowa\u0142 w 1961 roku, Michai\u0142 Ka\u0142asznikow. PK oznacza Pulemiot Ka\u0142asznikowa. Karabin PK sta\u0142 si\u0119 baz\u0105 dla ca\u0142ej rodziny karabin\u00f3w r\u0119cznych i montowanych na sta\u0142e w pojazdach. W nast\u0119pnych latach nowy karabin sta\u0142 si\u0119 podstawowym karabinem maszynowym armii pa\u0144stw Uk\u0142adu Warszawskiego.\u00a0 Jest produkowany do chwili obecnej. W Polsce PK\/PKS zosta\u0142 przyj\u0119ty na uzbrojenie w po\u0142owie lat sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych, od 1968 roku, by\u0142 produkowany przez Zak\u0142ady Przemys\u0142u Metalowego "H. Cegielski". Karabin nale\u017cy do broni automatycznych zasilanych gazami prochowymi. Kaliber 7,62 mm, szybkostrzelno\u015b\u0107 650 strza\u0142\u00f3w\/minut\u0119, szybkostrzelno\u015b\u0107 praktyczna 250 strza\u0142\u00f3w\/minut\u0119. Zasilanie standardowe zapewnia ta\u015bma o pojemno\u015bci 200 lub 250 naboi. Dono\u015bno\u015b\u0107 maksymalna wersji PKT wynosi oko\u0142o 3 800 m, a skuteczna oko\u0142o 1 000 m. Mechanizm spustowy umo\u017cliwia tylko ogie\u0144 ci\u0105g\u0142y.<\/p>\n Karabin PK ma mas\u0119 9,00 kg, d\u0142ugo\u015b\u0107 karabinu 1\u00a0173 m, d\u0142ugo\u015b\u0107 lufy 0,605 m, pr\u0119dko\u015b\u0107 pocz\u0105tkowa pocisku wynosi 825 m\/s.<\/p>\n Ca\u0142o\u015b\u0107 uzbrojenia \u015bmig\u0142owca Mi-2 US jest stosunkowo dobre. \u015amig\u0142owiec dobrze nadaje si\u0119 do niszczenia si\u0142y \u017cywej i lekkich pojazd\u00f3w. Jednak nie za bardzo mo\u017cna tym uzbrojeniem niszczy\u0107 pojazdy opancerzone. Wymagane by\u0142oby kilkukrotne trafienie pociskami przeciwpancerno \u2013 zapalaj\u0105cymi z dzia\u0142ka NS-23. Z uwagi na spore wibracje \u015bmig\u0142owca, zw\u0142aszcza do pr\u0119dko\u015bci 80 km\/h, rozrzut pocisk\u00f3w jest bardzo du\u017cy. \u015amig\u0142owiec Mi-2 US posiada \u201emiecz\u201d, ale nie posiada \u201etarczy\u201d. Za\u0142oga nie ma \u017cadnego pancerza. Sukces w walce zale\u017ca\u0142 w g\u0142\u00f3wnej mierze od zastosowanej taktyki. Mimo wszystko, \u015bmig\u0142owce uzbrojone by\u0142y now\u0105 jako\u015bci\u0105 w Wojsku Polskim.<\/p>\n W dniu 2 listopada 1973 roku, pierwsze \u015bmig\u0142owce Mi-2 US przyj\u0119to na uzbrojenie w 56 Pu\u0142ku Lotnictwa Wojsk L\u0105dowych w Inowroc\u0142awiu. Kr\u00f3tko po tym, uzbrojone Mi-2 US dostarczono do 49 Pu\u0142ku Lotnictwa Wojsk L\u0105dowych, stacjonuj\u0105cego w Pruszczu Gda\u0144skim. Ju\u017c w maju 1974 roku, uczestniczy\u0142y w \u0107wiczeniach wojskowych. Jednymi z pierwszych pilot\u00f3w tych maszyn byli: mjr Aleksander Przydatek, kpt. Edward Ryczek, ppor. Janusz Tomaczyk, chor. Leszek Malinowski.<\/p>\n W 1969 roku powsta\u0142a pierwsza wersja Polskiego \u015bmig\u0142owca przeznaczona do ratownictwa morskiego. Do tego czasu, katapultuj\u0105cy si\u0119 nad Morzem Ba\u0142tyckim pilot samolotu bojowego m\u00f3g\u0142 tylko liczy\u0107 na ratunek z jednostek p\u0142ywaj\u0105cych. To oczywi\u015bcie wymaga\u0142o du\u017co czasu. Zastosowanie \u015bmig\u0142owca w akcji ratunkowej w spos\u00f3b skokowy zwi\u0119ksza\u0142o szans\u0119 na pe\u0142ny sukces \u2013 uratowanie cz\u0142owieka. Oczywi\u015bcie nie ograniczono si\u0119 tylko do ratowania \u017co\u0142nierzy, ale tak\u017ce podejmowano i podejmuje si\u0119 akcje ratowania os\u00f3b cywilnych: rybak\u00f3w, \u017ceglarzy itp.<\/p>\n Opracowano \u015bmig\u0142owiec Mi-2 RM, gdzie oznaczanie RM jest skr\u00f3tem Ratownictwo Morskie. \u015amig\u0142owiec Mi-2 RM wyposa\u017cono w wyci\u0105gark\u0119. Standardowo demontowano tylne lewe drzwi, kt\u00f3re z uwagi na samochodowy spos\u00f3b ich otwierania utrudnia\u0142y akcje podejmowania rozbitka. Na pok\u0142adzie jest sprz\u0119t opieki medycznej.<\/p>\n Przez lata s\u0142u\u017cby, \u015bmig\u0142owce Mi-2 RM maj\u0105 ju\u017c na koncie uratowane setki os\u00f3b. Najcenniejszym elementem \u015bmig\u0142owca Mi-2 RM jest jego za\u0142oga. Osoby, kt\u00f3re same nara\u017caj\u0105c swoje \u017cycie nios\u0105 pomoc innym.<\/p>\n Skuteczno\u015b\u0107 dzia\u0142ania \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-2 RM i ich za\u0142\u00f3g spowodowa\u0142o, \u017ce opracowano wersj\u0119 ratownictwa l\u0105dowego. Wersja otrzyma\u0142a oznaczenie Mi-2 RL, gdzie oznaczanie RL jest skr\u00f3tem Ratownictwo L\u0105dowe. \u015amig\u0142owce Mi-2 RL wesz\u0142y do s\u0142u\u017cby w 1975 roku.<\/p>\n W 1970 roku opracowano \u015bmig\u0142owiec Mi-2 FM, czyli FotograMetryczna.<\/p>\n Wersja rozpoznawcza. W 1972 roku opracowano \u015bmig\u0142owiec przeznaczony do zada\u0144 rozpoznawczy, kt\u00f3ry oznaczono Mi-2 R \/ RO. Na pok\u0142adzie \u015bmig\u0142owca zamontowano zestaw aparat\u00f3w fotograficznych.<\/p>\n Wersja uzbrojona z niekierowanymi pociskami rakietowymi. \u015amig\u0142owiec Mi-2 URN \u017bmija to kontynuacja linii \u015bmig\u0142owc\u00f3w uzbrojonych. Wersja ta zosta\u0142a opracowana 1973 rok. G\u0142\u00f3wnym celem by\u0142o opracowanie \u015bmig\u0142owca bojowego zdolnego do niszczenia broni pancernej przeciwnika. Oceniono, \u017ce niekierowane pociski rakietowe b\u0119d\u0105 skutecznym \u015brodkiem zwalczania czo\u0142g\u00f3w i pojazd\u00f3w pancernych.<\/p>\n \u015amig\u0142owce oznaczono Mi-2 URN. Litery URN oznaczaj\u0105 Uzbrojony Rakiety Niekierowane. W tym wariancie boczne, zewn\u0119trzne stanowiska karabin\u00f3w maszynowych zast\u0105pione zosta\u0142y dwoma zasobnikami z pociskami rakietowymi 57 mm MARS-2, mieszcz\u0105cymi po 16 niekierowanych pocisk\u00f3w z g\u0142owicami\u00a0 przeciwpancernymi lub burz\u0105co-od\u0142amkowych. Pocisk MARS-2 jest odmiana rodziny pocisk\u00f3w S-5 opracowanych w 1955 roku, jako bro\u0144 klasy powietrze-powietrze.\u00a0W p\u00f3\u017aniejszym okresie u\u017cywana tak\u017ce jako bro\u0144 powietrze-ziemia. Odpalanie pocisk\u00f3w rakietowych salwami rekompensowa\u0142o brak uk\u0142adu naprowadzania. Pociski s\u0105 odpalane z zasobnik\u00f3w. Najbardziej popularne s\u0105 zasobniki UB-16 oraz UB-32, cho\u0107 s\u0105 tak\u017ce zasobniki na przyk\u0142ad tylko na cztery pociski. Sam pocisk S-5 zosta\u0142 opracowany w oko\u0142o 15 wariantach. Jednym z najpopularniejszych jest pocisk S-5 K przeznaczony do niszczenia obiekt\u00f3w opancerzonych. Posiada g\u0142owic\u0119 kumulacyjn\u0105, zdoln\u0105 przebi\u0107 130 mm stali. Pocisk S-5 K ma d\u0142ugo\u015b\u0107 1,006 m, kaliber 57 mm, mas\u0119 ca\u0142kowit\u0105 4,50 kg, mas\u0119 g\u0142owicy bojowej 1,36 kg i zasi\u0119g 1,8 km, z tym, \u017ce silnik rakietowy pracuje kr\u00f3cej, ni\u017c trwa lot pocisku. Silnik pracuje na dystansie oko\u0142o 360 m. Maksymalny zasi\u0119g po krzywej balistycznej wynosi 7\u00a0000 m i zwykle w\u00f3wczas pocisk ulega samolikwidacji.<\/p>\n W \u015bmig\u0142owcach Mi-2 u\u017cywano pocisk\u00f3w rakietowych w wersjach S-5 M i S-5 K. Z zasobnika Mars-2 M pociski s\u0105 odpalane pojedynczo lub salwami. Pocisk S-5 M ma zapalnik uderzeniowy i g\u0142owic\u0119 burz\u0105c\u0105, o masie 3,86 kg. D\u0142ugo\u015b\u0107 0,882 m, pr\u0119dko\u015b\u0107 pocz\u0105tkowa 675 m\/s. W locie pocisk jest stabilizowany obrotowo poprzez niewielkie stateczniki, o d\u0142ugo\u015bci 0,232 m, kt\u00f3re rozk\u0142adaj\u0105 si\u0119 po opuszczeniu wyrzutni. R\u00f3\u017cnice mi\u0119dzy S-5 M, a S-5 K s\u0105 nieznaczne i polegaj\u0105 g\u0142\u00f3wnie na zastosowaniu innego typu g\u0142owicy.<\/p>\n W Polsce, w 60-latach, dla samolotu PZL TS-11 Iskra opracowano zasobnik Mars-4 dla 8 pocisk\u00f3w S-5, bo zasobniki UB-16 by\u0142y dla tego samolotu za ci\u0119\u017ckie. Natomiast dla \u015bmig\u0142owca PZL Mi-2 URN\u00a0 skonstruowano zasobnik Mars-2 M, mieszcz\u0105c\u0105 16 rakiet S-5. \u015amig\u0142owiec PZL Mi-2 URN\u00a0 zabiera dwa zasobniki. Mars-2 M ma mas\u0119 52 kg, d\u0142ugo\u015b\u0107 1,645 m i \u015brednic\u0119 0,335 m. Zasobnik Mars-2 M r\u00f3\u017cni si\u0119 od zasobnika Mars-2 u\u017cywanych w samolotach PZL Lim-6 bis wyd\u0142u\u017ceniem zewn\u0119trznych wyrzutni na r\u00f3wni z wyrzutniami wewn\u0119trznymi. Chodzi o mniejsze rozproszenie wystrzelonych pocisk\u00f3w rakietowych.<\/p>\n W oknach \u015bmig\u0142owca PZL Mi-2 URN,\u00a0w obu burtach, umieszczono po jednym r\u0119cznym karabinie maszynowym PK. Dla ka\u017cdego karabinu jest magazynek na 500 sztuk amunicji. \u0141\u0105czna masa PK ze stojakiem i magazynkiem wynosi 66 kg.<\/p>\n Pozostawiono tak\u017ce sta\u0142e dzia\u0142ko NS-23. Do celowania pilot u\u017cywa celownika kolimatorowego typu PKW. Masa celownika wynosi 1,90 kg.<\/p>\n Wi\u0119kszo\u015b\u0107 \u015bmig\u0142owc\u00f3w PZL Mi-2 URN powsta\u0142a poprzez przebudow\u0119 \u015bmig\u0142owc\u00f3w PZL Mi-2 US. Pierwsze PZL Mi-2 URN\u00a0 wesz\u0142y na uzbrojenie w styczniu 1973 roku, do 49. Pu\u0142ku, a kilka tygodni p\u00f3\u017aniej do 56. Pu\u0142ku. \u015amig\u0142owiec okaza\u0142 si\u0119 skuteczny przeciwko pojazdom opancerzonym pod warunkiem bezpo\u015bredniego trafienia z odleg\u0142o\u015bci mniejszej ni\u017c 1\u00a0000 m.<\/p>\n \u015amig\u0142owiec Mi-2 M2 to maszyna kt\u00f3ra otrzyma\u0142a przekonstruowany kad\u0142ub, w kt\u00f3rym ca\u0142y zapas paliwa umieszczono pod pod\u0142og\u0105 \u0142adowni. \u0141adownia sta\u0142a si\u0119 wi\u0119ksza i bardziej ustawna. \u0141awki dla desantu umieszczono wzd\u0142u\u017c burty \u015bmig\u0142owca. Przesuwne drzwi zamontowano w lewej i prawej burcie. Podwozie g\u0142\u00f3wne przekonstruowano. Dokonano zmian instalacji elektrycznej i paliwowej. W \u015bmig\u0142owcu zastosowano silniki GTD-350P o mocy 2 x 450 KM. Prototyp wykona\u0142 pierwszy lot w dniu 1 lipca 1974 roku. \u015amig\u0142owiec okaza\u0142 si\u0119 gorszy od wersji podstawowej. Mia\u0142 wi\u0119ksz\u0105 mas\u0119 i gorsze w\u0142a\u015bciwo\u015bci lotne. W dodatku, silniki GTD-350P sprawia\u0142y problemy. \u015amig\u0142owiec Mi-2 M2 nie wszed\u0142 do produkcji seryjnej.<\/p>\n Wersja z 1975 rok, uzbrojona w dzia\u0142ko NS-23 oraz 4 rakiety przeciwpancerne 9M14 Malutka.<\/p>\n Do\u015bwiadczenia z wojny w Wietnamie, zw\u0142aszcza jej okresu 1972-1973 wykaza\u0142y, \u017ce du\u017co skuteczniejsze s\u0105 pociski kierowane. Amerykanie wzoruj\u0105c si\u0119 na propozycjach francuskich, jeszcze z 1958 roku, wprowadzili \u015bmig\u0142owiec UH-1 z pociskami rakietowymi BGM-71 TOW.<\/p>\n Warto w tym miejscu napisa\u0107 kilka zda\u0144 na temat pocisku BGM-71 TOW.<\/p>\n BGM-71 TOW (Tube-launched Optically tracked, Wire-guided \u2013 "wystrzeliwany z tuby (wyrzutni rurowej), naprowadzany optycznie, kierowany przewodowo") \u2013 przeciwpancerny pocisk kierowany produkowany w USA. BGM-71 TOW by\u0142 produkowany seryjnie od 1970 roku i jest najbardziej rozpowszechnionym przeciwpancernym pociskiem kierowanym na \u015bwiecie. Mo\u017ce spenetrowa\u0107 pancerz ka\u017cdego znanego czo\u0142gu, \u0142\u0105cznie z pancerzem typu chobham zastosowanym w czo\u0142gu M1 Abrams. Pocisk mo\u017ce by\u0107 wystrzeliwany z wyrzutni zainstalowanych na pojazdach, \u015bmig\u0142owcach lub tr\u00f3jnogach ustawionych na ziemi. Pocisk jest \u0142adowany do wyrzutni od ty\u0142u, a jego pojemnik jest przed\u0142u\u017ceniem wyrzutni rurowej (tuby). W momencie namierzenia celu przez operatora, u\u017cywaj\u0105cego celownika optycznego, pocisk jest gotowy do wystrzelenia. Po up\u0142ywie 0,05 sekundy silnik startowy wypycha pocisk z wyrzutni, stabilizatory \u015brodkowe i tylne rozk\u0142adaj\u0105 si\u0119, a po osi\u0105gni\u0119ciu bezpiecznej odleg\u0142o\u015bci od obs\u0142ugi pocisku, jest uruchamiany silnik marszowy rozp\u0119dzaj\u0105cy TOW do pr\u0119dko\u015bci 300 m\/s (0,9 Ma). Dysze silnika marszowego znajduj\u0105 si\u0119 po bokach kad\u0142uba, poniewa\u017c w cz\u0119\u015bci ogonowej znajduje si\u0119 szpula z przewodem s\u0142u\u017c\u0105cym do kierowania pociskiem. Zadaniem operatora, po wystrzeleniu pocisku jest utrzymywanie celu w celowniku, a system naprowadzaj\u0105cy automatycznie prze\u015ble komendy steruj\u0105ce, koryguj\u0105ce lot BGM-71 TOW. Sterowanie pociskiem odbywa si\u0119 przez przestawianie tylnych statecznik\u00f3w. G\u0142owica kumulacyjna pocisku jest wyposa\u017cona w zapalnik uderzeniowy i mo\u017ce przebija\u0107 pancerz o grubo\u015bci do 600 mm. Minimalny zasi\u0119g pocisku wynosi 65 m, a maksymalny jest ograniczony d\u0142ugo\u015bci\u0105 przewodu steruj\u0105cego i dla BGM-71A TOW wynosi 3 000 metr\u00f3w.<\/p>\n Podobny pocisk, kilka lat wcze\u015bniej, opracowano w CCCP. Zosta\u0142 on oznaczony 9M14 Malutka, a by\u0142 w uzbrojeniu ju\u017c od 1961 roku. Pocisk ten by\u0142 najliczniej produkowanym kierowanym pociskiem na \u015bwiecie. W 60\/70-latach rocznie produkowano 25\u00a0000 sztuk. By\u0142 produkowany nie tylko w CCCP, ale tak\u017ce w czterech innych krajach, a u\u017cytkowany w ponad 30 pa\u0144stwach.<\/p>\n Przy projektowaniu pocisku 9M14 Malutka, rosjanie korzystali z wzor\u00f3w francuskich. Pociski montowano pocz\u0105tkowo na lekkich pojazdach, a nast\u0119pnie dozbrajano w te pociski ci\u0119\u017ckie wozy bojowe i czo\u0142gi. Pociski trafi\u0142y do komunistycznego Wietnamu, gdzie by\u0142y u\u017cyte operacyjnie.\u00a0Tak\u017ce Egipt i Syria u\u017cy\u0142y je bojowo. Pocisk okaza\u0142 si\u0119 skuteczny. Izrael straci\u0142 oko\u0142o 30 % czo\u0142g\u00f3w zniszczonych pociskami 9M14 Malutka. Pocisk 9M14 Malutka technicznie jest znacznie mniej zaawansowany ni\u017c pocisk BGM-71 TOW. Pocisk jest naprowadzany na cel przez ma\u0142y manipulator 9S415. Sygna\u0142y steruj\u0105ce s\u0105 przesy\u0142ane do pocisku przez 3 cienkie przewody, kt\u00f3re ci\u0105gn\u0105 si\u0119 za pociskiem. Zaraz po wystrzeleniu, pocisk wzbija si\u0119 w powietrze, tak \u017ceby nie zahaczy\u0107 przeszk\u00f3d naziemnych. Przew\u00f3d rozwija si\u0119 z tylnej cz\u0119\u015bci pocisku. Aby utrzyma\u0107 pozycj\u0119, pocisk u\u017cywa \u017cyroskopu. Minimalny zasi\u0119g pocisku to 500-800 metr\u00f3w. Maksymalny zasi\u0119g wynosi 3 000 m. Z uwagi na zastosowanie r\u0119cznego sterowania \u017co\u0142nierz-operator musi przej\u015b\u0107 szkolenie i wielokrotnie trenowa\u0107. Dlatego teoretyczne trafienie celu si\u0119ga 90 %, podczas gdy praktyczne wynosi tylko 25 %. Do treningu wykorzystuje si\u0119 symulator. Aby \u017co\u0142nierz obs\u0142u\u017cy\u0142 prawdziwy pocisk, musi wykona\u0107 oko\u0142o 3\u00a0000 \u2013 5\u00a0000 strzela\u0144 na symulatorze i oko\u0142o 50-100 w tygodniu, aby nie wyj\u015b\u0107 z wprawy. A i tak symulator nie oddaje ca\u0142kowicie realnego strzelania. Odleg\u0142o\u015b\u0107 3\u00a0000 m pocisk pokonuje w oko\u0142o 30 sekund, co jest doj\u015b\u0107 d\u0142ugim czasem. Przeciwnik mo\u017ce si\u0119 skry\u0107 lub postawi\u0107 zas\u0142on\u0119 dymn\u0105.<\/p>\n Pocisk 9M14 Malutka: D\u0142ugo\u015b\u0107: 860\u00a0mm, Rozpi\u0119to\u015b\u0107: 393\u00a0mm, \u015arednica: 125\u00a0mm, Masa: 10,9\u00a0kg, Pr\u0119dko\u015b\u0107: 115\u00a0m\/s, Zasi\u0119g: 500 m \u2013 3\u00a0km. Jednak pocisk 9M14 Malutka ma du\u017c\u0105 si\u0142\u0119 ra\u017cenia. Przebija pancerz o grubo\u015bci 400 mm. Dlatego sta\u0142 si\u0119 dobr\u0105 alternatyw\u0105 jako uzbrojenie \u015bmig\u0142owca PZL Mi-2. Na \u015bmig\u0142owiec Mi-2 URP Salamandra uzbrojono w cztery pociski 9M14 Malutka. Pociski s\u0105 wystrzeliwane z wyrzutni PPK. Pozostawiono dzia\u0142ko NS-23. Tym razem kabina pilot\u00f3w uleg\u0142a modyfikacji, bo prawy fotel zaj\u0105\u0142 operator wyrzutni przeciwpancernych pocisk\u00f3w kierowanych. Korzysta on z pulpitu, kt\u00f3ry sk\u0142ada si\u0119 z 2 lampek, 5 przycisk\u00f3w, jednego prze\u0142\u0105cznika i dr\u0105\u017cka steruj\u0105cego. Proces oddania strza\u0142u by\u0142 \u0142atwy. Po podj\u0119ciu decyzji o otwarciu ognia, strzelec za pomoc\u0105 prze\u0142\u0105cznika wybiera\u0142 jedn\u0105 z czterech prowadnic. Je\u015bli rakieta by\u0142a na swoim miejscu, zapala\u0142a si\u0119 lampka kontrolna. Po naci\u015bni\u0119ciu przycisku rakieta startowa\u0142a, przez pierwsze kilkadziesi\u0105t metr\u00f3w lec\u0105c prosto. Dopiero po chwili operator m\u00f3g\u0142 przej\u0105\u0107 nad ni\u0105 kontrol\u0119. Rakieta lec\u0105c do celu obraca si\u0119 wok\u00f3\u0142 w\u0142asnej osi z pr\u0119dko\u015bci\u0105 8,5 obrot\u00f3w na sekund\u0119, co pomaga\u0142o utrzyma\u0107 w\u0142a\u015bciwy kierunek lotu. Sterowanie odbywa\u0142o si\u0119 za pomoc\u0105 2 ruchomych dysz. Po detonacji rakiety, operator korzysta\u0142 z jednego z 4 przycisk\u00f3w, uruchamiaj\u0105cych tak zwane \u201eno\u017cyce\u201d. Gdyby tego nie zrobi\u0142, za \u015bmig\u0142owcem ci\u0105gn\u0105\u0142by si\u0119 przew\u00f3d steruj\u0105cy rakiet\u0105. Operator podczas prowadzenia rakiety pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 najcz\u0119\u015bciej w\u0142asnym wzrokiem, bo zastosowana luneta nie jest wystarczaj\u0105co stabilizowana.<\/p>\n \u015amig\u0142owiec Mi-2 URP Salamandra wprowadzono do s\u0142u\u017cby w listopadzie 1975 roku. W 1976 roku, \u015bmig\u0142owce te wzi\u0119\u0142y udzia\u0142 w \u0107wiczeniach sojuszniczych Tarcza-76. \u015amig\u0142owiec Mi-2 URP na wyrzutniach zabiera cztery pociski, a we wn\u0119trzu \u015bmig\u0142owca kolejne cztery pociski 9M14 Malutka. S\u0105 one montowane na wyrzutniach po technicznym wyl\u0105dowaniu \u015bmig\u0142owca.<\/p>\n Coraz wi\u0119ksze nasycenie pola walki w bojowe statki powietrzne wymusi\u0142o modernizacj\u0119 \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-2 URP, poprzez doposa\u017cenie go w pociski rakietowe klasy powietrze-powietrze. Modernizacj\u0119 przeprowadzono w 1985 roku. Zmodernizowane wysi\u0119gniki uzbrojenia otrzyma\u0142y na ko\u0144cu podwieszone zasobniki rurowe dla dw\u00f3ch pocisk\u00f3w klasy p-p typu Strie\u0142a. Jest to zintegrowany wysi\u0119gnik Salamandra-Gniewosz.<\/p>\n Pocisk rakietowy Strie\u0142a jest kierowany na podczerwie\u0144. Maj\u0105 zasi\u0119g 4-5 km oraz lec\u0105 do celu ze \u015bredni\u0105 pr\u0119dko\u015bci\u0105 500 m\/s. Po kilku latach wprowadzono ulepszon\u0105 wersj\u0119 pocisku Strie\u0142a 2M.\u00a0Trzy maszyny Mi-2 URP-G powsta\u0142y od podstaw w 1985 roku. Kolejny powsta\u0142y poprzez przebudow\u0119 wersji Mi-2 URP.<\/p>\n Mi-2 URS to nie wprowadzona do uzbrojenia wy\u0142\u0105cznie w kierowane pociski rakietowe Strie\u0142a. Prace nad ta wersj\u0105 rozpocz\u0119to w 1982 roku. \u015amig\u0142owiec mia\u0142 by\u0107 uzbrojony w 8 lub nawet 12 pocisk\u00f3w Strie\u0142a. Zadaniem \u015bmig\u0142owc\u00f3w mia\u0142a by\u0107 os\u0142ona post\u0119puj\u0105cych na prz\u00f3d dywizji pancernych, przed atakiem lotniczym. W praktyce okaza\u0142o si\u0119, \u017ce pociski Strie\u0142a s\u0105 w stanie niszczy\u0107 cele powietrzne tylko z ich tylnej p\u00f3\u0142sfery, czyli praktycznie ju\u017c po wykonaniu przez nie ataku. W dodatku \u015bmig\u0142owiec nie mia\u0142 \u017cadnego systemu wykrywania przeciwnika, zanim za\u0142oga nie wykry\u0142a go wzrokowo. Przyda\u0142aby si\u0119 stacja radiolokacyjna. W zwi\u0105zku z tym prace przerwano.<\/p>\n \u015amig\u0142owiec Mi-2 Platon to wersja przeznaczona do minowania narzutowego. Zosta\u0142a opracowana w 1980 roku.<\/p>\n Ciekaw\u0105 wersj\u0105 jest \u015bmig\u0142owiec Mi-2 Ch Chekla, do stawiana zas\u0142ony dymnej i rozpoznawania ska\u017ce\u0144 chemicznych. Prac\u0119 nad ta wersja podj\u0119to w 1981 roku. \u015amig\u0142owiec ten jest charakterystyczny z uwagi na na ciekawy, zamontowany osprz\u0119t. \u015amig\u0142owiec okaza\u0142 si\u0119 doj\u015b\u0107 skuteczny i jest w stanie szybko postawi\u0107 zas\u0142on\u0119 dymn\u0105. Problem w tym, \u017ce w 80-latach doj\u015b\u0107 powszechnie wprowadzono w dywizjach mobilne stacje radiolokacyjne, kt\u00f3re umo\u017cliwiaj\u0105 prowadzenie ataku w nocy, we mgle i tak\u017ce w zadymieniu. A pojedynczy \u017co\u0142nierze coraz cz\u0119\u015bciej u\u017cywali noktowizor\u00f3w i gogli noktowizyjnych. W zwi\u0105zku z tym cel nie zosta\u0142 osi\u0105gni\u0119ty. Nie mo\u017cemy jednak zapomina\u0107, \u017ce tego typu instalacje mog\u0105 w przysz\u0142o\u015bci by\u0107 u\u017cyte przez terroryst\u00f3w dla wywo\u0142ania ska\u017ce\u0144, czyli do zakazanej wojny chemicznej. W zwi\u0105zku z tym na bazie Mi-2 opracowano kilka wersji do rozpoznania ska\u017ce\u0144. Ich warto\u015b\u0107 bojowa zale\u017cy od aparatury zamontowanej na pok\u0142adzie \u015bmig\u0142owca oraz \u015brodk\u00f3w \u0142\u0105czno\u015bci, celem szybkiego przekazania zebranych informacji.<\/p>\n Mi-2 B to wojskowy \u015bmig\u0142owiec bojowy dla Libii rz\u0105dzonej przez Muammara Kadafiego. Umow\u0119 na dostaw\u0119 50 maszyn zawarto w 1980 roku. by\u0142a to wymiana barterowa za rop\u0119 naftowa. Oficjalnie \u015bmig\u0142owce budowano jako cywilne, ale by\u0142y to maszyny typowo bojowe. \u015amig\u0142owce mia\u0142y nowoczesn\u0105 awionik\u0119 firmy Bendix-King. Nap\u0119dem by\u0142y silniki GTD-350W o mocy 425 KM, specjalnie selekcjonowane z ta\u015bmy produkcyjnej. \u015amig\u0142owce nie mia\u0142y instalacji przeciwoblodzeniowej, bo ona by\u0142a zb\u0119dna. \u015amig\u0142owce by\u0142o o oko\u0142o 300 kg l\u017cejsze od tych produkowanych dla Wojska Polskiego.<\/p>\n R\u00f3\u017cne wersje \u015bmig\u0142owca PZL Mi-2 s\u0105 nadal na uzbrojeniu Wojska Polskiego. Nie wynika to jednak z ich skuteczno\u015bci, ale raczej z braku wystarczaj\u0105cej liczby nast\u0119pc\u00f3w. Zar\u00f3wno PZL Sok\u00f3\u0142, jak i\u00a0 PZL Puszczyk nie zosta\u0142 zam\u00f3wiony przez Wojsko Polskie w dostatecznej ilo\u015bci. W dodatku, nieliczne Mil Mi-24, w 2016 roku, wyczerpa\u0142y swoje zapasy pocisk\u00f3w kierowanych. Przyczyn tego stanu rzeczy, nale\u017cy szuka\u0107 w wieloletnim niedoinwestowaniu Polskich Si\u0142 Zbrojnych, kt\u00f3ra by\u0142a zwi\u0105zana z rolowaniem Rzeczpospolitej Polskiej przez rz\u0105dy postkomunistyczne i maso\u0144sko-liberalne.<\/p>\n Wojskowe wersje PZL Mi-2 by\u0142y zawsze substytutem \u015bmig\u0142owca pola walki. Konstrukcyjnie by\u0142y nadal \u015bmig\u0142owcami wielozadaniowymi, pozbawione jakiegokolwiek opancerzenia. Ani za\u0142oga, ani zbiornik paliwa, ani silniki nie by\u0142y opancerzone. Ich sukces zale\u017ca\u0142 w pierwszym rz\u0119dzie od taktyki u\u017cycia. Poniewa\u017c \u015bmig\u0142owiec jest niedu\u017cy nie jest tak \u0142atwym celem. Jego stosunkowo du\u017ca pr\u0119dko\u015b\u0107 i zwrotno\u015b\u0107 s\u0105 atutami. Intensywne szkolenie Polskich lotnik\u00f3w w lotach na ma\u0142ych i bardzo ma\u0142ych wysoko\u015bciach cz\u0119\u015bciowo neutralizowa\u0142y wady maszyny. Wykonywanie ostrych \u201eg\u00f3rek\u201d do ataku i ostrych wira\u017cy po ataku to by\u0142 chleb powszedni naszych lotnik\u00f3w. Niew\u0105tpliwie swoje zadania starali si\u0119 wykona\u0107 z pe\u0142nym profesjonalizmem.<\/p>\n Jednak zwyk\u0142y atak na Mi-2, nawet przy pomocy r\u0119cznego karabinu maszynowego, mo\u017ce zako\u0144czy\u0107 si\u0119 str\u0105ceniem maszyny. Za\u0142ogi maj\u0105 tylko wojskowe he\u0142my, ewentualnie kamizelki kuloodporne. Zastosowanie spadochron\u00f3w ratunkowych mija si\u0119 z celem, bo \u015bmig\u0142owce operuj\u0105 na niewielkich pu\u0142apach. Kiedy projektowano Mi-2 nikt nie my\u015bla\u0142 o odstrzeliwanych \u0142opatach wirnika no\u015bnego i fotelach wyrzucanych.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n Krak\u00f3w 2018-01-10<\/p>\n \u015amig\u0142owiec Mi-2 jest dwusilnikow\u0105 maszyn\u0105 w uk\u0142adzie klasycznym z tr\u00f3j-\u0142opatowym wirnikiem no\u015bnym i dwu-\u0142opatowym, \u015bmig\u0142em ogonowym. Kad\u0142ub wykonano w ca\u0142o\u015bci z metalu, o konstrukcji p\u00f3\u0142-skorupowej.<\/p>\n Kabina \u015bmig\u0142owca wyst\u0119puje w r\u00f3\u017cnych konfiguracjach. W przedzie, centralnie umieszczona jest konsola z tablic\u0105 rozdzielcz\u0105 przyrz\u0105d\u00f3w pilota\u017cowo-nawigacyjnych. Pilot zajmuje miejsce w przedzie po lewej stronie. Jego fotel przystosowany jest do zabrania spadochronu typu siedzeniowego. Jednak zwykle w misce jest umieszczone tapicerowane grube siedzisko. Fotel wyposa\u017cony jest w cztero-punktowe pasy bezpiecze\u0144stwa. Je\u017celi \u015bmig\u0142owiec jest wyposa\u017cony w podw\u00f3jne sterownice, prawy fotel jest identyczny z fotelem pilota. W innych przypadkach jest tutaj montowany sta\u0142y fotel z pasami bezpiecze\u0144stwa biodrowymi.<\/p>\n Przestrze\u0144 pasa\u017cersko-towarowa kabiny \u015bmig\u0142owca wyst\u0119puje w r\u00f3\u017cnych uk\u0142adach foteli. Bywaj\u0105 \u0142awki tapicerowane, jak i indywidualne fotele ustawione przodem lub ty\u0142em do kierunku lotu. Bardzo cz\u0119sto fotele nie maj\u0105 \u017cadnych pas\u00f3w bezpiecze\u0144stwa. Pod siedzeniami, w centrum kabiny umieszczony jest zbiornik paliwa. Jest on z zewn\u0105trz metalowy, a wewn\u0105trz wykonany z gumowanej tkaniny i ma pojemno\u015b\u0107 600 litr\u00f3w. Dla bezpiecze\u0144stwa, zbiornik od spodu jest wzmocniony dodatkowymi metalowymi profilami, kt\u00f3re chroni\u0105 go przed twardym l\u0105dowaniem. Te wzmocnienia s\u0105 widoczne na zewn\u0105trz kad\u0142uba.<\/p>\n W tyle kabiny znajduje si\u0119 \u015bcianka za kt\u00f3r\u0105 umieszczony jest dodatkowy baga\u017cnik. Dost\u0119p do niego umo\u017cliwiaj\u0105 wewn\u0119trzne drzwiczki. \u015acianka ta jest elementem si\u0142owym konstrukcji \u015bmig\u0142owca i do niej s\u0105 montowane r\u00f3\u017cne elementy wyposa\u017cenia, w zale\u017cno\u015bci od potrzeb.<\/p>\n Przednie okna s\u0105 podw\u00f3jne i wykonano je ze szk\u0142a krzemowego. Okna te wyposa\u017cono w wycieraczki oraz ogrzewanie. Wszystkie pozosta\u0142e okna zosta\u0142y wykonane ze szk\u0142a organicznego.<\/p>\n Boczne lewe okno pilota by\u0142o wykonywane w trzech r\u00f3\u017cnych wariantach. Pocz\u0105tkowo by\u0142o to tylko odsuwane do ty\u0142u okno. P\u00f3\u017aniej by\u0142y to odsuwane do ty\u0142u drzwi o niewielkiej wysoko\u015bci lub du\u017cej wysoko\u015bci. Po przeciwnej stronie umieszczono g\u0142\u00f3wne drzwi wej\u015bciowe. W zale\u017cno\u015bci od wersji \u015bmig\u0142owca w tylnej cz\u0119\u015bci \u0142adowni umieszczono drzwi wej\u015bciowe na obu burtach lub tylko na jednej z burt. Wszystkie one s\u0105 otwierane poprzez odsuwanie ich do ty\u0142u lub s\u0105 typu samochodowego.<\/p>\n Kabina jest ogrzewana i wentylowana. Ogrzewanie jest realizowane za pomoc\u0105 dw\u00f3ch wymiennik\u00f3w ciep\u0142a. \u0179r\u00f3d\u0142em ciep\u0142a by\u0142o ogrzane powietrze pochodz\u0105ce ze spr\u0119\u017carek silnik\u00f3w nap\u0119dowych. Natomiast w lecie kabin\u0119 wentylowano powietrzem pochodz\u0105cym z zewn\u0105trz. Panel sterowania ogrzewaniem i wentylacj\u0105 umieszczono tu\u017c za fotelem pilota i m\u00f3g\u0142 go obs\u0142u\u017cy\u0107 nawet pasa\u017cer.<\/p>\n Mi-2 posiada ko\u0142owe podwozie sta\u0142e, amortyzowane, tr\u00f3jpodporowe z przednim podparciem. Podwozie przednie dwuko\u0142owe, samo nastawne. Podwozie g\u0142\u00f3wne z pojedynczymi ko\u0142ami. Podwozie g\u0142\u00f3wne wykonano z kr\u00f3tkimi goleniami lub z d\u0142u\u017cszymi. Podwozie jest przystosowane do monta\u017cu niewielkich nart, kt\u00f3re umo\u017cliwiaj\u0105 l\u0105dowanie na \u015bniegu lub mi\u0119kkim gruncie. Na belce ogonowej zamontowano zderzak chroni\u0105cy \u015bmig\u0142o ogonowe przed uderzeniem w ziemi\u0119. Baza podwozia wynosi 2,712 m, rozstaw podwozia g\u0142\u00f3wnego wynosi 3,05 m.<\/p>\n Opcjonalnie by\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 wyposa\u017cenia \u015bmig\u0142owca w wyci\u0105gark\u0119 elektryczn\u0105 \u0141PG-4, o ud\u017awigu do 120 kg z ruchomym wysi\u0119gnikiem zamontowanym nad drzwiami kabiny pasa\u017cerskiej.<\/p>\n \u015arednica wirnika no\u015bnego 14,56 m<\/p>\n D\u0142ugo\u015b\u0107 ca\u0142kowita 17,42 m<\/p>\n D\u0142ugo\u015b\u0107 kad\u0142uba 11,94 m<\/p>\n Szeroko\u015b\u0107 kad\u0142uba 3,25 m<\/p>\n Wysoko\u015b\u0107 bez \u015bmig\u0142a ogonowego 3,75 m<\/p>\n Masa w\u0142asna 2 375 kg<\/p>\n Masa startowa 3 550 kg<\/p>\n Masa \u0142adunku u\u017cytecznego 700 kg<\/p>\n Paliwo w wewn\u0119trznych zbiornikach 600 litr\u00f3w<\/p>\n Pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna 210 km\/h<\/p>\n Pr\u0119dko\u015b\u0107 przelotowa 190 km\/h<\/p>\n Wznoszenie pionowe 4,6 m\/s<\/p>\n Pu\u0142ap 4 000 m<\/p>\n Pu\u0142ap w zawisie bez wp\u0142ywu ziemi 900 m<\/p>\n Pu\u0142ap zawisu z wp\u0142ywem ziemi 1 600 m<\/p>\n Zasi\u0119g 300 km<\/p>\n Zasi\u0119g maksymalny 600 km.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n Krak\u00f3w 2018-01-10<\/p>\n W WSK PZL \u015awidnik zbudowano oko\u0142o 5 400 \u015bmig\u0142owc\u00f3w PZL Mi-2. Do 1985 roku, zbudowano oko\u0142o 4 500 sztuk, a do 1988 roku oko\u0142o 5 100 sztuk.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n W dniu 29 grudnia 1966 roku, 74. Pu\u0142k Lotnictwa \u0141\u0105cznikowo-Sanitarnego przyj\u0105\u0142 na wyposa\u017cenie pierwszy \u015bmig\u0142owiec Mi-2, rozpoczynaj\u0105c w ten spos\u00f3b jego trwaj\u0105c\u0105 do dzi\u015b (2018 rok) s\u0142u\u017cb\u0119 w Wojsku Polskim. \u015amig\u0142owce niczym szczeg\u00f3lnym si\u0119 nie wyr\u00f3\u017cnia\u0142y od \u015bmig\u0142owc\u00f3w cywilnych Mi-2 T, przeznaczonych do przewozu 8 os\u00f3b lub \u0142adunku o masie do 700 kg wewn\u0105trz kabiny. \u015amig\u0142owiec Mi-2 T otrzyma\u0142 nazw\u0119 Wiarus.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[35],"tags":[],"class_list":["post-585","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-smiglowce"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/585","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=585"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/585\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4092,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/585\/revisions\/4092"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=585"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=585"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=585"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}PZL Mi-2 T. 1966 rok.<\/h3>\n
PZL Mi-2 D Przetacznik.<\/h3>\n
PZL Mi-2 US.<\/h3>\n
PZL Mi-2 RM.<\/h3>\n
PZL Mi-2 RL.<\/h3>\n
PZL Mi-2 FM. 1970 rok.<\/h3>\n
PZL Mi-2 R lub RO. 1972 rok.<\/h3>\n
PZL Mi-2 URN \u017bmija. 1973 rok.<\/h3>\n
PZL Mi-2 M2. 1974 rok.<\/h3>\n
PZL Mi-2 URP Salamandra. 1975 rok.<\/h3>\n
Pocisk 9M14 Malutka.<\/h3>\n
PZL Mi-2 URP-G Gniewosz.<\/h3>\n
PZL Mi-2 URS.<\/h3>\n
PZL Mi-2 Platon.<\/h3>\n
PZL Mi-2 Ch Chekla.<\/h3>\n
PZL Mi-2 B. 1980 rok.<\/h3>\n
2018 rok.<\/h3>\n
\n193a Rozdzia\u0142 1966-12-29<\/h2>\n
PZL WSK \u015awidnik \u00a0Mi-2<\/h2>\n
Polska<\/h3>\n
Konstrukcja. PZL Mi-2 w Wojsku Polskim.<\/h3>\n
Dane T-T Mi-2:<\/h3>\n
\n
\n193a Rozdzia\u0142 1966-12-29<\/h2>\n
PZL WSK \u015awidnik \u00a0Mi-2<\/h2>\n
Polska<\/h3>\n
Zestawienie. PZL Mi-2.<\/h3>\n
\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"