Opis do zdj\u0119cia: Ten \u015bmig\u0142owiec, PZL Mi-2 R zosta\u0142 zbudowany w 1974 roku, w \u015awidniku. By\u0142 u\u017cywany przez firm\u0119 ZEU\u015a-Heliseco. W powietrzu sp\u0119dzi\u0142 2 823 godziny. Wykonywa\u0142 zabiegi agrolotnicze w Polsce i za granic\u0105: Egipt, Irak, Nigeria. w 2008 roku, zosta\u0142 przekazany jako dar dla Muzeum Lotnictwa Polskiego.<\/p>\n
Pierwszy lot prototypu \u015bmig\u0142owca Mil Mi-2 odby\u0142 si\u0119 w dniu 22 wrze\u015bnia 1961 roku. Jedn\u0105 z pierwszych wersji prototypowych Mi-2 by\u0142a wersja rolnicza. By\u0142 to prawdopodobnie trzeci prototyp \u015bmig\u0142owca Mil Mi-2. Jego pr\u00f3by przeprowadzono w jednym z ko\u0142choz\u00f3w niedaleko Moskwy w 1962 roku. \u015amig\u0142owiec otrzyma\u0142 instalacj\u0119 do opylania nawozami. W wrze\u015bniu 1962 roku, \u015bmig\u0142owiec ten zademonstrowano w\u0142adzom partyjno-rz\u0105dowym CCCP.<\/p>\n
Opylanie p\u00f3l.<\/h3>\n
Kiedy zdecydowano o produkcji \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-2 w Polsce w WSK PZL \u015awidnik, by\u0142o wiadomo, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 zbudowanych w Polsce \u015bmig\u0142owc\u00f3w trafi do CCCP. Du\u017co z nich mia\u0142o by\u0107 wyprodukowanych w wersji rolniczej. Prace w Polsce rozpocz\u0119to w 1965 roku. Rosjanie dostarczyli do Polski kompletny zestaw aparatury do opylania, czyli pracy ze \u015brodkami chemicznymi sypkimi. Prace w Polsce jednak si\u0119 przeci\u0105ga\u0142y, bo dostarczona aparatura by\u0142a niedopracowana i wymaga\u0142a modernizacji. W dodatku, od podstaw nale\u017ca\u0142o opracowa\u0107 instalacj\u0119 do oprysku, czyli pracy z cieczami, kt\u00f3ra jest znacznie trudniejsza do wykonania, z uwagi na specyficzn\u0105 konstrukcj\u0119 atomizer\u00f3w (zraszaczy) i uk\u0142adu rurek.<\/p>\n
Instalacj\u0119 do opylania dostarczon\u0105 z CCCP poddano testom przy u\u017cyciu \u015bmig\u0142owca PZL Mi-2 rejestracja SP-PSC nr H-152. Stosunkowo szybko, niedu\u017ce zbiorniki chemikali\u00f3w, pochodz\u0105ce z CCCP, wymieniono na Polskie laminatowe zbiorniki o kszta\u0142cie gruszkowatym, o pojemno\u015bci 600 litr\u00f3w ka\u017cdy. Dla ka\u017cdego zbiornika by\u0142a osobna instalacja opylaj\u0105ca, umieszczona nad zbiornikiem. Sk\u0142ada\u0142a si\u0119 ona z silnika elektrycznego i wentylatora, kt\u00f3rego obroty wywo\u0142uj\u0105 podrywanie chemikali\u00f3w w strumie\u0144 powietrza, na zasadzie in\u017cektor-owej. Dalej powietrze razem z chemikaliami przep\u0142ywa r\u0119kawem, kt\u00f3ry przebiega \u0142ukiem do ty\u0142u i w d\u00f3\u0142 pod \u015bmig\u0142owiec. Tam wydostaje si\u0119 ju\u017c na zewn\u0105trz. Regulacja takiego uk\u0142adu jest znikoma, opylany obszar w\u0105ski, a co najwa\u017cniejsze nier\u00f3wnomierne pokryty. Ze zbiornika nie mo\u017cna by\u0142o wydosta\u0107 wszystkich chemikali\u00f3w. W trakcie pracy st\u0119\u017cenie chemikali\u00f3w spada\u0142o. Nale\u017ca\u0142o opracowa\u0107 zupe\u0142nie nowy uk\u0142ad.<\/p>\n
Pierwsz\u0105 zmian\u0105 by\u0142o zastosowanie rozrzutnik\u00f3w umieszczonych w podstawie zbiornik\u00f3w chemikali\u00f3w. Rozrzutniki nap\u0119dzane s\u0105 silnikami elektrycznymi. Uzyskano du\u017co lepsze pokrycie terenu, ale jeszcze nie zadowalaj\u0105ce. Problemem by\u0142 znaczna pr\u0119dko\u015b\u0107 \u015bmig\u0142owca w stosunku do maszyn rolniczych oraz ruch powietrza wywo\u0142any poprzez wirnik no\u015bny \u015bmig\u0142owca. Postanowiono zastosowa\u0107, zaraz za rozrzutnikiem specjalnie ukszta\u0142towane kana\u0142y. Kana\u0142y wykonano z tworzywa. Dzi\u0119ki temu s\u0105 one stosunkowo mocne, ale i lekkie. Wielotygodniowe testy doprowadzi\u0142y do ostatecznego wybrania kszta\u0142tu kana\u0142\u00f3w wylotowych, kt\u00f3re przyj\u0119to do produkcji seryjnej.<\/p>\n
Polski \u015bmig\u0142owiec rolniczy oblatano w dniu 20 czerwca 1968 roku. Produkcja \u015bmig\u0142owc\u00f3w PZL Mi-2 R przeznaczonych do opylania ruszy\u0142a w 1968 roku. Pierwsze dwa \u015bmig\u0142owce pozostawiono w WSK PZL \u015awidnik. Kolejne trafi\u0142y ju\u017c do CCCP.<\/p>\n
Du\u017co trudniej przebiega\u0142y prace na opryskami p\u00f3l substancjami ciek\u0142ymi. Wykorzystano zbiorniki dostarczone z CCCP, o pojemno\u015bci 400 litr\u00f3w ka\u017cdy. Opr\u00f3cz nich pojawi\u0142a si\u0119 instalacja z\u0142o\u017cona z elektrycznej pompki, sieci rurek i 110 zraszaczy. Zraszacze rozmieszczono w dw\u00f3ch zestawach. Pierwszy zestaw umieszczono tu\u017c na ko\u0144cu kad\u0142uba wyprowadzaj\u0105c go na lewo i na prawo. Po ka\u017cdej stronie umieszczono po 45 zraszaczy. Poniewa\u017c obszar za kad\u0142ubem nie by\u0142 pokryty, dlatego drugi zestaw umieszczono w po\u0142owie belki ogonowej, poni\u017cej, umieszczaj\u0105c tam kolejne 20 zraszacze. Instalacja by\u0142 doj\u015b\u0107 skomplikowana. Wymaga\u0142a zastosowania kilku zastrza\u0142\u00f3w podtrzymuj\u0105cych rurki ze zraszaczami. Du\u017co prostszy jest monta\u017c tego typu instalacji na samolocie. W warunkach polowych nie by\u0142o mo\u017cliwo\u015bci zamiany instalacji opylaj\u0105cej na opryskuj\u0105c\u0105 na \u015bmig\u0142owcach.<\/p>\n W wyniku przeprowadzonych test\u00f3w dokonano kilku poprawek. Przede wszystkim zmniejszono rozpi\u0119to\u015b\u0107 g\u0142\u00f3wnego zestawu zraszaczy. Chodzi\u0142o oto, \u017ce pilot podczas lotu nie widzi ko\u0144c\u00f3wek uk\u0142adu opryskuj\u0105cego i przy ostrym wira\u017cu mo\u017ce \u0142atwo zahaczy\u0107 o ziemi\u0119 lub wierzcho\u0142ki drzew. Zmniejszono tak\u017ce liczb\u0119 zraszaczy do 60 sztuk, rozstawiaj\u0105c je nieco szerzej. Wymieniono zbiorniki na Polskie, 600 litrowe, o kszta\u0142cie gruszkowatym. Nadal trwa\u0142y prace nad sam\u0105 konstrukcj\u0105 zraszaczy, aby atomizacja (rozdrobnienie) cieczy by\u0142a jak najwi\u0119ksza. Dalsze lata u\u017cytkowania \u015bmig\u0142owc\u00f3w PZL Mi-2 R wykaza\u0142y, \u017ce du\u017co wi\u0119cej chemikali\u00f3w si\u0119 opyla ni\u017c opryskuje. Pocz\u0105tkowo by\u0142 to stosunek (oprysk\/opylania) 1:10 w 70-latach, a nast\u0119pnie 1:5 w 80-latach.<\/p>\n Z pocz\u0105tkiem 70-lat dokonano kolejnych modyfikacji w instalacji do oprysku. Zlikwidowano tylny zestaw zraszaczy, ten pod belk\u0105 ogonow\u0105. W g\u0142\u00f3wnym zestawie dodano sekcj\u0119 \u015brodkow\u0105. Instalacja sta\u0142a si\u0119 prostsza i \u0142atwiejsza w eksploatacji.<\/p>\n W 1975 roku ruszy\u0142a produkcja zestaw\u00f3w: osobnych do opylania i osobnych do oprysku, korzystaj\u0105cych z tych samych zbiornik\u00f3w chemikali\u00f3w i osprz\u0119tu.<\/p>\n Og\u00f3\u0142em wyprodukowano 350 \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mil Mi-2 R w wariancie rolniczym. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 wys\u0142ano do CCCP.<\/p>\n Oko\u0142o 1962 roku, w Polsce powo\u0142ano do istnienia Przedsi\u0119biorstwo Us\u0142ug Lotniczych (PUL). Firma mia\u0142a za zadanie \u015bwiadczy\u0107 wszelkiego typu us\u0142ugi dla gospodarki narodowej. W 1961 roku, w WSK PZL \u015awidnik podj\u0119to seryjn\u0105 produkcj\u0119 niewielkiej serii \u015bmig\u0142owc\u00f3w rolniczych PZL SM-1 \u017b. W tym czasie W Polsce ju\u017c by\u0142y rolnicze samoloty PZL-101 Gawron, z WSK Warszawa-Ok\u0119cie i PZL An-2 w WSK Mielec. W 1962 roku, \u015bmig\u0142owce PZL SM-1 \u017b, przesz\u0142y testy na terenie PGR-u w Jaktorowie. Wykonano testy z opylaniem \u015brodk\u00f3w chemicznych DDT (pestycydy). W tym czasie w \u015brodkach chemicznych DDT pok\u0142adano du\u017ce nadzieje, co do znacznego wzrostu wydajno\u015bci plon\u00f3w z jednego hektara. Od 1966 roku, Polskie samoloty zacz\u0119\u0142y \u015bwiadczy\u0107 us\u0142ugi agrolotnicze za granic\u0105 w Austrii, Libii i Tunezji, na zlecenie austriackiej firmy Agrar-Flug-Gluck. W kolejnym roku by\u0142 ju\u017c Egipt i Sudan. W 1967 roku, przedsi\u0119biorstwo PUL (Przedsi\u0119biorstwo Us\u0142ug Lotniczych) i WSK PZL Mielec, po\u0142\u0105czy\u0142y swoje si\u0142y w temacie agrolotnictwa. Od 1967 roku, do 1981 roku prowadzono nawo\u017cenie i ochron\u0119 las\u00f3w z powietrza, tak\u017ce \u015bmig\u0142owcami PZL Mi-2 R. Od 1968 roku, WSK Ok\u0119cie \u0142\u0105czy swoje wysi\u0142ki w temacie agrolotnictwa z przedsi\u0119biorstwem PUL. W 1969 roku, zawarto porozumienie kraj\u00f3w demoludu, zwane Bukareszta\u0144skim, w temacie prac agrolotniczych z wykorzystaniem samolot\u00f3w i \u015bmig\u0142owc\u00f3w rolniczych produkowanych w Polsce. Teoretycznie porozumienie funkcjonowa\u0142o do 1990 roku. W 1972 roku, rozwi\u0105zano PUL, a w jego miejsce powo\u0142ano Zak\u0142ad Us\u0142ug Agrolotniczych (ZUA), kt\u00f3ry posiada\u0142 pi\u0119\u0107 oddzia\u0142\u00f3w i o\u015brodek szkoleniowy w K\u0119trzynie. Obs\u0142ug\u0119 kontrachent\u00f3w zagranicznych prowadzi\u0142o Przedsi\u0119biorstwo Handlu Zagranicznego PEZETEL. \u015awiadczono w\u00f3wczas us\u0142ugi agrolotnicze w 20 krajach Afryki, Azji i Europy. Jeden z oddzia\u0142\u00f3w ZUA powsta\u0142 w WSK PZL \u015awidnik.<\/p>\n W dniu 1 stycznia 1975 roku, powsta\u0142 Zak\u0142ad Eksploatacji Us\u0142ug \u015amig\u0142owcowych (ZEU\u015a), przekszta\u0142cony z oddzia\u0142u ZUA. Nie my\u015blano w\u00f3wczas tylko o us\u0142ugach agrolotniczych, ale kompleksowych us\u0142ugach. Pocz\u0105tkowo us\u0142ugi zak\u0142adu mia\u0142y charakter pilota\u017cowy. Oczywi\u015bcie us\u0142ugi agrolotnicze by\u0142y celowane dla PGR (Pa\u0144stwowych Gospodarstw Rolnych). Us\u0142ugi te zosta\u0142y pozytywnie przyj\u0119te przez PGR, wszak program by\u0142 pa\u0144stwowy. Ju\u017c po pierwszych miesi\u0105cach, ZEU\u015a zacz\u0105\u0142 oferowa\u0107 swoje us\u0142ugi za granicami Polski. Do podstawowych zabieg\u00f3w oferowanych przez ZEU\u015a zaliczano: nawo\u017cenie mineralne upraw ro\u015blinnych, ochrona chemiczna zb\u00f3\u017c, sad\u00f3w i las\u00f3w, desykacja i defoliacja upraw oraz na rzecz WSK PZL \u015awidnik zbieranie informacji, dzi\u0119ki kt\u00f3rym mo\u017cna zwi\u0119kszy\u0107 niezawodno\u015b\u0107 i \u017cywotno\u015b\u0107 sprz\u0119tu lataj\u0105cego. Eksploatacja \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-2 R w r\u00f3\u017cnych strefach klimatycznych pozwoli\u0142a na uzyskiwanie \u015bwiadectwa typu w innych krajach. R\u00f3wnolegle, dzia\u0142ania te pozwoli\u0142y na szkolenie kolejnych pilot\u00f3w i mechanik\u00f3w. Do zada\u0144 ZEU\u015a poza rolniczych i le\u015bnych nale\u017cy zaliczy\u0107 tak\u017ce kontrol\u0119 linii energetycznych, usuwanie skutk\u00f3w kl\u0119sk \u017cywio\u0142owych oraz utwardzanie ha\u0142d odpad\u00f3w poprodukcyjnych energetyki, a wi\u0119c dzia\u0142ania w ramach ochrony \u015brodowiska. ZEU\u015a wykonywa\u0142 tak\u017ce loty propagandowo-reklamowe dla kontrachent\u00f3w zagranicznych.<\/p>\n W okresie 1975-1981, zak\u0142ad ZEU\u015a rozwija\u0142 si\u0119 stosunkowo dobrze. Wraz z wprowadzaniem stanu wojennego przez Wojciecha Jaruzelskiego, nast\u0105pi\u0142o za\u0142amanie dzia\u0142alno\u015bci ZEU\u015a. Ta sytuacja trwa\u0142a do 1983 roku. Jedn\u0105 z przyczyn by\u0142o cofni\u0119cie dotacji pa\u0144stwowych dla PGR, na us\u0142ugi agrolotnicze. Drastycznie spad\u0142a tak\u017ce produkcja \u015brodk\u00f3w ochrony ro\u015blin, dlatego nale\u017ca\u0142o nimi du\u017co ostro\u017cniej gospodarowa\u0107. Cz\u0119\u015bciowo powr\u00f3cono do ko\u0142owych maszyn rolniczych.<\/p>\n W 1985 roku, osi\u0105gni\u0119to dopiero poziom z 1980 roku. W 1986 roku, zwi\u0119kszono liczb\u0119 letnich baz ZEU\u015a ze 51 do 74. By\u0142o to wynikiem oszcz\u0119dno\u015bci na przelotach \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-2 R. Jednocze\u015bnie musia\u0142 nast\u0105pi\u0107 znaczny wysi\u0142ek organizacyjny dla zapewnienia odpowiednich si\u0142 i \u015brodk\u00f3w dla nowych baz. Nie zawsze wysi\u0142ki te przek\u0142ada\u0142y si\u0119 na korzy\u015bci finansowe. Ka\u017cda baza mia\u0142a do dyspozycji jeden \u015bmig\u0142owiec Mi-2 R, jednego pilota, dw\u00f3ch mechanik\u00f3w, samochodowy dystrybutor paliwa z kierowca oraz grup\u0119 pracownik\u00f3w z danego PGR-u z traktorem dla za\u0142adunku chemikali\u00f3w.<\/p>\n W 1986 roku, zak\u0142ad ZEU\u015a nie by\u0142 jeszcze uj\u0119ty w centralnym planie gospodarczy. Wynika\u0142o to z rachunku ekonomicznego. Wzrost plon\u00f3w o 5-9 kwintali z hektara nie rekompensowa\u0142o nak\u0142ad\u00f3w inwestowanych w ZEU\u015a. Partia PZPR (\u201eprzewodnia si\u0142a narodu\u201d) nosi\u0142a si\u0119 z zamiarem likwidacji ZEU\u015a.<\/p>\n Rok 1986 okaza\u0142 si\u0119 najlepszy dla firmy, kt\u00f3ra wykona\u0142a w tym sezonie 260 448 lot\u00f3w w czasie 29 163 godzin. Rozpylono 134 200 000 kg \u015brodk\u00f3w sypkich i 31 027 000 kg \u015brodk\u00f3w ciek\u0142ych. Obs\u0142u\u017cono 1 281 000 hektar\u00f3w p\u00f3l i las\u00f3w.<\/p>\n \u015amig\u0142owiec Mi-2 R zabiera do dw\u00f3ch zbiornik\u00f3w 700 kg \u015brodk\u00f3w chemicznych. W takiej sytuacji do zbiornika paliwowego \u015bmig\u0142owca tankowano 150-200 kg (180-230 litr\u00f3w). (Maksymalnie zbiornik paliwa zabiera 600 litr\u00f3w). Taka ilo\u015b\u0107 pozwala na 15-20 minut pracy. W dodatku firma ZEU\u015a mia\u0142 ma\u0142o pilot\u00f3w. Dlatego zak\u0142ad sam rozpocz\u0105\u0142 szkolenie nowych pilot\u00f3w, a szkolenie trwa\u0142o minimum dwa lata. W 1986 roku, przeszkolono 14 os\u00f3b.<\/p>\n W 1986 roku, firma ZEU\u015a straci\u0142a jeden \u015bmig\u0142owiec Mi-2 R. W 1991 roku ZEU\u015a zosta\u0142 przekszta\u0142cony. W 1992 roku, nast\u0105pi\u0142o przekszta\u0142cenie przedsi\u0119biorstwa ZEU\u015a w sp\u00f3\u0142k\u0119 o nazwie Lotnicze Przedsi\u0119biorstwo Us\u0142ugowe HELISECO Sp. z o.o. Pakiet 100% udzia\u0142\u00f3w sp\u00f3\u0142ki jest w\u0142asno\u015bci\u0105 WSK PZL \u015awidnik S.A. \u015amig\u0142owce PZL Mi-2 R praktycznie zosta\u0142y wycofane. Rachunek ekonomiczny wskazywa\u0142, \u017ce ta\u0144sze w eksploatacji s\u0105 samoloty rolnicze Kruk i Dromader. <\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n Krak\u00f3w 2018-01-10<\/p>\n \u015amig\u0142owiec Mi-2 jest dwusilnikow\u0105 maszyn\u0105 w uk\u0142adzie klasycznym z tr\u00f3j-\u0142opatowym wirnikiem no\u015bnym i dwu-\u0142opatowym, \u015bmig\u0142em ogonowym. Kad\u0142ub wykonano w ca\u0142o\u015bci z metalu, o konstrukcji p\u00f3\u0142-skorupowej.<\/p>\n Kabina \u015bmig\u0142owca wyst\u0119puje w r\u00f3\u017cnych konfiguracjach. W przedzie, centralnie umieszczona jest konsola z tablic\u0105 rozdzielcz\u0105 przyrz\u0105d\u00f3w pilota\u017cowo-nawigacyjnych. Pilot zajmuje miejsce w przedzie po lewej stronie. Jego fotel przystosowany jest do zabrania spadochronu typu siedzeniowego. Jednak zwykle w misce jest umieszczone tapicerowane grube siedzisko. Fotel wyposa\u017cony jest w cztero-punktowe pasy bezpiecze\u0144stwa. Je\u017celi \u015bmig\u0142owiec jest wyposa\u017cony w podw\u00f3jne sterownice, prawy fotel jest identyczny z fotelem pilota. W innych przypadkach jest tutaj montowany sta\u0142y fotel z pasami bezpiecze\u0144stwa biodrowymi.<\/p>\n Przestrze\u0144 pasa\u017cersko-towarowa kabiny \u015bmig\u0142owca wyst\u0119puje w r\u00f3\u017cnych uk\u0142adach foteli. Bywaj\u0105 \u0142awki tapicerowane umieszczone wzd\u0142u\u017c burt \u015bmig\u0142owca, jak i indywidualne fotele ustawione przodem do kierunku lotu. Bardzo cz\u0119sto fotele nie maj\u0105 \u017cadnych pas\u00f3w bezpiecze\u0144stwa. Pod siedzeniami ostatniego rz\u0119du umieszczony jest zbiornik paliwa. Jest on wykonany z gumowanej tkaniny i ma pojemno\u015b\u0107 600 litr\u00f3w. Dla bezpiecze\u0144stwa, zbiornik od spodu jest wzmocniony dodatkowymi metalowymi profilami, kt\u00f3re chroni\u0105 go przed twardym l\u0105dowaniem.<\/p>\n W tyle kabiny znajduje si\u0119 \u015bcianka za kt\u00f3r\u0105 umieszczony jest dodatkowy baga\u017cnik. Dost\u0119p do niego umo\u017cliwiaj\u0105 wewn\u0119trzne drzwiczki. \u015acianka ta jest elementem si\u0142owym konstrukcji \u015bmig\u0142owca i do niej s\u0105 montowane r\u00f3\u017cne elementy wyposa\u017cenia, w zale\u017cno\u015bci od potrzeb.<\/p>\n Przednie okna s\u0105 podw\u00f3jne i wykonano je ze szk\u0142a krzemowego. Okna te wyposa\u017cono w wycieraczki oraz ogrzewanie. Wszystkie pozosta\u0142e okna zosta\u0142y wykonane ze szk\u0142a organicznego.<\/p>\n Boczne lewe okno pilota by\u0142o wykonywane w trzech r\u00f3\u017cnych wariantach. Pocz\u0105tkowo by\u0142o to tylko odsuwane do ty\u0142u okno. P\u00f3\u017aniej by\u0142y to odsuwane do ty\u0142u drzwi o niewielkiej wysoko\u015bci lub du\u017cej wysoko\u015bci. Po przeciwnej stronie umieszczono g\u0142\u00f3wne drzwi wej\u015bciowe. W zale\u017cno\u015bci od wersji \u015bmig\u0142owca w tylnej cz\u0119\u015bci \u0142adowni umieszczono drzwi wej\u015bciowe na obu burtach lub tylko na jednej z burt. Wszystkie one s\u0105 otwierane poprzez odsuwanie ich do ty\u0142u lub s\u0105 typu samochodowego.<\/p>\n Kabina jest ogrzewana i wentylowana. Ogrzewanie jest realizowane za pomoc\u0105 dw\u00f3ch wymiennik\u00f3w ciep\u0142a. \u0179r\u00f3d\u0142em ciep\u0142a by\u0142o ogrzane powietrze pochodz\u0105ce ze spr\u0119\u017carek silnik\u00f3w nap\u0119dowych. Natomiast w lecie kabin\u0119 wentylowano powietrzem pochodz\u0105cym z zewn\u0105trz. Panel sterowania ogrzewaniem i wentylacj\u0105 umieszczono tu\u017c za fotelem pilota i m\u00f3g\u0142 go obs\u0142u\u017cy\u0107 nawet pasa\u017cer.<\/p>\n Mi-2 posiada ko\u0142owe podwozie sta\u0142e, amortyzowane, tr\u00f3jpodporowe z przednim podparciem. Podwozie przednie dwuko\u0142owe, samo nastawne. Podwozie g\u0142\u00f3wne z pojedynczymi ko\u0142ami. Podwozie g\u0142\u00f3wne wykonano z kr\u00f3tkimi goleniami lub z d\u0142u\u017cszymi. Podwozie jest przystosowane do monta\u017cu niewielkich nart, kt\u00f3re umo\u017cliwiaj\u0105 l\u0105dowanie na \u015bniegu lub mi\u0119kkim gruncie. Na belce ogonowej zamontowano zderzak chroni\u0105cy \u015bmig\u0142o ogonowe przed uderzeniem w ziemi\u0119. Baza podwozia wynosi 2,712 m, rozstaw podwozia g\u0142\u00f3wnego wynosi 3,05 m.<\/p>\n Opcjonalnie by\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 wyposa\u017cenia \u015bmig\u0142owca w wyci\u0105gark\u0119 elektryczn\u0105 \u0141PG-4 o ud\u017awigu do 120 kg z ruchomym wysi\u0119gnikiem zamontowanym nad drzwiami kabiny pasa\u017cerskiej.<\/p>\n Radzieckie \u015bmig\u0142owce Mi-1 oraz Mi-4 by\u0142y nap\u0119dzane silnikami t\u0142okowymi. Na Zachodzie doj\u015b\u0107 powszechnie wprowadzono ju\u017c silniki turbinowe. Rosjanom uda\u0142o si\u0119 pozyska\u0107 silnik Allison 250. Na jego podstawie zesp\u00f3\u0142 Siergieja Izotowa opracowa\u0142 w\u0142asny silnik, kt\u00f3ry oznaczono GTD-350. Pierwsze uruchomienie silnika nast\u0105pi\u0142o w 1961 roku. Silnik w zespole dw\u00f3ch egzemplarzy zosta\u0142 wykorzystany w \u015bmig\u0142owcu Mi-2. Poniewa\u017c moce produkcyjne w CCCP by\u0142y niewystarczaj\u0105ce, dlatego w 1966 roku, zawarto porozumienie na produkcj\u0119 licencyjn\u0105 silnik\u00f3w GTD-350 w zak\u0142adach PZL WSK Rzesz\u00f3w. By\u0142o to tym bardziej celowe, \u017ce ca\u0142a produkcja \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-2 zosta\u0142a ulokowana w PZL \u015awidnik. W Polsce zbudowano ponad 10 000 sztuk silnik\u00f3w GTD-350, a nieca\u0142y 1 000 sztuk zbudowano w CCCP.<\/p>\n Pierwsze wersje silnika GTD-350 mia\u0142y resurs mi\u0119dzy-remontowy zaledwie 200 godzin. W tym czasie resurs \u015bmig\u0142owca Mi-2 wynosi\u0142 1 000 godzin. In\u017cynierowie z PZL WSK Rzesz\u00f3w wprowadzili wiele istotnych modyfikacji, dla wyd\u0142u\u017cenia resursu silnika. Uda\u0142o si\u0119 wyd\u0142u\u017cy\u0107 resurs do 1 000 godzin.<\/p>\n Dane silnika PZL GTD-350: wymiary, d\u0142ugo\u015b\u0107 1,35 m, szeroko\u015b\u0107 0,52 m, wysoko\u015b\u0107 0,68 m, masa 135 kg. Silnik ma moc 294 kW. Silnik sk\u0142ada si\u0119 z 7-stopniowej spr\u0119\u017carki osiowej oraz jednego stopnia promieniowego (od\u015brodkowego). Dwa kana\u0142y powietrzne prowadz\u0105 spr\u0119\u017cone powietrze do pojedynczej puszkowej komory spalania umieszczonej w tyle silnika. Komora spalania jest cz\u0119\u015bciowo odwr\u00f3conego przep\u0142ywu. Paliwo do komory spalania jest dostarczane przez dwa wtryskiwacze; jeden roboczy, umieszczony centralnie i jeden zap\u0142onowy umieszczony nieco z boku, zintegrowany ze \u015bwiec\u0105 zap\u0142onow\u0105. Spr\u0119\u017carka nap\u0119dzana jest przez pojedyncz\u0105 turbin\u0119. Kolejna wolna, 2-stopniowa turbina nap\u0119dza g\u0142\u00f3wn\u0105 przek\u0142adni\u0119. Silnik posiada cztery otwory wylotu spalin, po dwa na stron\u0119 lew\u0105 i praw\u0105. Ale tylko dwa otwory s\u0105 wykorzystywane. Je\u015bli silnik jest zamontowany po lewej stronie to wyloty po prawej s\u0105 za\u015blepione i na odwr\u00f3t. Moc startowa wynosi 313 kW (425 KM), moc nominalna wynosi 235 kW (329 KM). Pr\u0119dko\u015b\u0107 obrotowa spr\u0119\u017carki wynosi 45 000 obr\/min. Pr\u0119dko\u015b\u0107 obrotowa turbiny nap\u0119dowej wynosi 24 000 obr\/min. Pr\u0119dko\u015b\u0107 obrotowa wyj\u015bcia z silnika wynosi 5 904 obr\/min. Zu\u017cycie paliwa przy starcie wynosi 0,496 kg\/kWh. Rozruch silnika elektryczny pr\u0105do-rozrusznikiem.<\/p>\n Ca\u0142y zesp\u00f3\u0142 nap\u0119dowy \u015bmig\u0142owca umieszczono nad kabin\u0105 \u015bmig\u0142owca podobnie jak to mia\u0142o miejsce przy \u015bmig\u0142owcu Mil Mi-6.<\/p>\n Nap\u0119d \u015bmig\u0142owca Mi-2 stanowi\u0105 dwa silniki turbinowe z woln\u0105 turbin\u0105 GTD-350, ka\u017cdy o mocy 400 KM. W p\u00f3\u017aniejszym okresie zast\u0105piono je nowszymi, wzmocnionymi silnikami GTD-350W (ka\u017cdy o mocy 425 KM). Natomiast w Mi-2 plus stosuje si\u0119 silniki GTD-350W2 (ka\u017cdy o mocy 435 KM). Rozruch silnik\u00f3w zapewniaj\u0105 pr\u0105dorozruszniki STG-3. Jednocze\u015bnie pe\u0142ni\u0105 one rol\u0119 pr\u0105dnic pr\u0105du sta\u0142ego. Silnik s\u0105 montowane do przek\u0142adni g\u0142\u00f3wnej WR-2. Wszystkie silniki s\u0105 konstrukcyjnie jednakowe. Kiedy silnik jest montowany na pierwszym stanowisku jego wyloty spalin s\u0105 kierowane na lew\u0105 stron\u0119. Przeciwleg\u0142e wyloty s\u0105 za\u015blepiane. Kiedy silnik jest montowany na drugim stanowisku wyloty spalin s\u0105 kierowane na praw\u0105 stron\u0119.<\/p>\n Przek\u0142adnia g\u0142\u00f3wna WR-2 ma korpus wykonany ze stop\u00f3w aluminium. Wewn\u0119trzne osie i ko\u0142a przek\u0142adni wykonano ze stali. Z przek\u0142adni wyprowadzony jest wa\u0142 wirnika no\u015bnego i wa\u0142 \u015bmig\u0142a ogonowego.<\/p>\n Uk\u0142ad paliwowy sk\u0142ada si\u0119 z zbiornika g\u0142\u00f3wnego o pojemno\u015bci 600 litr\u00f3w i dw\u00f3ch opcjonalnych zbiornik\u00f3w dodatkowych, ka\u017cdy o pojemno\u015bci 238 litr\u00f3w. Zbiorniki dodatkowe montowane s\u0105 za zewn\u0105trz, bo bokach kad\u0142uba. W instalacji paliwowej zastosowano dwie elektryczne pompy paliwa. W czasie lotu, wykorzystywana jest tylko jedna, druga stanowi rezerw\u0119. Wlew paliwa znajduje si\u0119 na prawej burcie kad\u0142uba.<\/p>\n Przek\u0142adnia g\u0142\u00f3wna W2 u\u017cywana w \u015bmig\u0142owcu Mi-2 przenosi nap\u0119d z wolnej turbiny w dw\u00f3ch silnikach PZL GTD, na wirnik g\u0142\u00f3wny i \u015bmig\u0142o ogonowe.<\/p>\n Wirnik tr\u00f3j\u0142opatowy. \u015arednica wirnika no\u015bnego wynosi 14,56 m. Konstrukcja \u0142opat metalowa, stalowo-aluminiowa, jedno-d\u017awigarowa, na sp\u0142ywie konstrukcja typu plastra miodu. \u0141opaty wyposa\u017cono w elektryczn\u0105 instalacj\u0119 przeciw-oblodzeniow\u0105. Komplet \u0142opat wa\u017cy 171,30 kg.<\/p>\n \u015amig\u0142o ogonowe dwu-\u0142opatowe, typu pchaj\u0105cego, umieszczono z prawej strony belki ogonowej. \u015arednica \u015bmig\u0142a ogonowego wynosi 2,70 m.<\/p>\n Pocz\u0105tkowo wyposa\u017cenie radiowe sk\u0142ada\u0142o si\u0119 z dw\u00f3ch radiostacji R-860 \u201eBak\u0142an-5\u201d i R-842, radiokompasu ARK-U2, radiowysoko\u015bciomierza RW-UM oraz rozm\u00f3wnicy pok\u0142adowej SPU-7 s\u0142u\u017c\u0105cej do komunikacji wewn\u0119trznej. W p\u00f3\u017aniejszym czasie urz\u0105dzenia wymieniano na nowsze, a nawet produkcji Zachodniej. Na przyk\u0142ad w miejsce radiokompasu ARK-U2 zamontowano radiokompas KR87. Ponadto cz\u0119\u015b\u0107 \u015bmig\u0142owc\u00f3w wykorzystywanych przez Policj\u0119 oraz Stra\u017c Granicz\u0105 wyposa\u017cono w odbiorniki GPS.<\/p>\n \u015amig\u0142owiec Mi-2 posiada instalacj\u0119 pr\u0105du sta\u0142ego i pr\u0105du przemiennego (zmiennego). G\u0142\u00f3wnym \u017ar\u00f3d\u0142em pr\u0105du sta\u0142ego by\u0142y dwie pr\u0105dnice 28,5 V, ka\u017cda o mocy 3 kW. Awaryjnym \u017ar\u00f3d\u0142em s\u0105 dwa akumulatory 12SAM28, kt\u00f3re umieszczono w niewielkiej wn\u0119ce w przedniej cz\u0119\u015bci kad\u0142uba. W niekt\u00f3rych wariantach z uwagi na zastosowane dodatkowe wyposa\u017cenie (np. dzia\u0142ko NS-23) jeden akumulator przeniesiono do zasobnika pod belk\u0105 ogonow\u0105. \u0179r\u00f3d\u0142em pr\u0105du przemiennego by\u0142 generator tr\u00f3jfazowy 208 V o mocy 16 kVA.<\/p>\n Uk\u0142ad sterowania \u015bmig\u0142owcem Mi-2 opiera si\u0119 na instalacji hydraulicznej. Jest to du\u017cy skok technologiczny w por\u00f3wnaniu do \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-1, gdzie stosowano uk\u0142ad mechaniczny, popychaczowo-linkowy. Sterowanie lotem \u015bmig\u0142owca Mi-2 odbywa si\u0119 za pomoc\u0105 dr\u0105\u017cka sterowego, a moc silnik\u00f3w regulowane jest przez sterowanie d\u017awigni\u0105 skoku i mocy. \u015amig\u0142owiec nie posiada autopilota, ani zdublowanej instalacji hydraulicznej. Instalacja hydrauliczna jest pojedyncza, co wp\u0142ywa na jej ma\u0142\u0105 mas\u0119, jednak w sytuacji awaryjnej stanowi du\u017ce niebezpiecze\u0144stwo.<\/p>\n Instalacja przeciw-po\u017carowa stosowana w Mi-2 sk\u0142ada si\u0119 z sygnalizator\u00f3w DPS oraz kilku butli ze \u015brodkiem ga\u015bniczym \u2013 freonem 114W2. W p\u00f3\u017aniejszym czasie freon zast\u0105piono proszkiem ga\u015bniczym. Po pojawieniu si\u0119 po\u017caru automatycznie opr\u00f3\u017cniana jest pierwsza butla. Je\u015bli po\u017car nie zostanie ugaszony, pilot r\u0119cznie opr\u00f3\u017cnia kolejne butle. Dodatkowo w kabinie montuje si\u0119 r\u0119czne ga\u015bnice.<\/p>\n Instalacja przeciwoblodzeniowa obejmuje kraw\u0119dzie natarcia \u0142opat wirnik\u00f3w, odbiorniki ci\u015bnie\u0144 powietrza PWD-6M, przedni\u0105 szyb\u0119 pilota oraz wloty powietrza do silnik\u00f3w. Wloty powietrza s\u0105 ogrzewane za pomoc\u0105 gor\u0105cego oleju oraz powietrza pochodz\u0105cego ze spr\u0119\u017carek silnik\u00f3w. Natomiast do ogrzewania pozosta\u0142ych element\u00f3w wykorzystuje si\u0119 instalacj\u0119 elektryczn\u0105 pr\u0105du sta\u0142ego. Standardowo instalacja ogrzewania \u0142opat uruchamiana jest r\u0119cznie przez pilota na podstawie wskaza\u0144 wizualnego wska\u017anika oblodzenia lub automatycznie na sygna\u0142 odpowiedniego czujnika.<\/p>\n \u015arednica wirnika no\u015bnego 14,56 m<\/p>\n D\u0142ugo\u015b\u0107 ca\u0142kowita 17,42 m<\/p>\n D\u0142ugo\u015b\u0107 kad\u0142uba 11,94 m<\/p>\n Szeroko\u015b\u0107 kad\u0142uba 3,25 m<\/p>\n Wysoko\u015b\u0107 bez \u015bmig\u0142a ogonowego 3,75 m<\/p>\n Masa w\u0142asna 2 375 kg<\/p>\n Masa startowa 3 550 kg<\/p>\n Masa \u0142adunku u\u017cytecznego 700 kg<\/p>\n Paliwo w wewn\u0119trznych zbiornikach 600 litr\u00f3w<\/p>\n Pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna 210 km\/h<\/p>\n Pr\u0119dko\u015b\u0107 przelotowa 190 km\/h<\/p>\n Wznoszenie pionowe 4,6 m\/s<\/p>\n Pu\u0142ap 4 000 m<\/p>\n Pu\u0142ap w zawisie bez wp\u0142ywu ziemi 900 m<\/p>\n Pu\u0142ap zawisu z wp\u0142ywem ziemi 1 600 m<\/p>\n Zasi\u0119g 300 km<\/p>\n Zasi\u0119g maksymalny 600 km.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n Krak\u00f3w 2018-01-10<\/p>\n Zbudowano oko\u0142o 350 sztuk \u015bmig\u0142owc\u00f3w PZL Mi-2 R, wersje rolnicze.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n Opis do zdj\u0119cia: Ten \u015bmig\u0142owiec, PZL Mi-2 R zosta\u0142 zbudowany w 1974 roku, w \u015awidniku. By\u0142 u\u017cywany przez firm\u0119 ZEU\u015a-Heliseco. W powietrzu sp\u0119dzi\u0142 2 823 godziny. Wykonywa\u0142 zabiegi agrolotnicze w Polsce i za granic\u0105: Egipt, Irak, Nigeria. w 2008 roku, zosta\u0142 przekazany jako dar dla Muzeum Lotnictwa Polskiego.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[35],"tags":[],"class_list":["post-584","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-smiglowce"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/584","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=584"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/584\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4091,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/584\/revisions\/4091"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=584"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=584"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=584"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Opryski p\u00f3l.<\/h3>\n
Mi-2 R do opylania i oprysku.<\/h3>\n
Organizacja agrolotnictwa w Polsce.<\/h3>\n
Przedsi\u0119biorstwo ZEU\u015a w WSK PZL Mielec.<\/h3>\n
Jakie by\u0142y trudno\u015bci w eksploatacji PZL Mi-2 R ?<\/h3>\n
\n193a Rozdzia\u0142 1968-06-20<\/h2>\n
PZL WSK \u015awidnik Mi-2 R<\/h2>\n
Polska<\/h3>\n
Konstrukcja PZL Mi-2 R.<\/h3>\n
Kabina \u015bmig\u0142owca.<\/h3>\n
Zesp\u00f3\u0142 nap\u0119dowy Mi-2.<\/h3>\n
Silnik PZL GTD-350. 1961 rok.<\/h3>\n
Przek\u0142adnia g\u0142\u00f3wna W2.<\/h3>\n
Wirnik no\u015bny.<\/h3>\n
\u015amig\u0142o ogonowe.<\/h3>\n
Instalacje \u015bmig\u0142owca Mi-2.<\/h3>\n
Wyposa\u017cenie elektroniczne.<\/h3>\n
Instalacja elektryczna.<\/h3>\n
Uk\u0142ad sterowania Mi-2.<\/h3>\n
Instalacja przeciw-po\u017carowa Mi-2.<\/h3>\n
Instalacja przeciwoblodzeniowa Mi-2.<\/h3>\n
Dane T-T Mi-2:<\/h3>\n
\n
\n193a Rozdzia\u0142 1968-06-20<\/h2>\n
PZL WSK \u015awidnik Mi-2 R<\/h2>\n
Polska<\/h3>\n
Zestawienie PZL Mi-2 R<\/h3>\n
\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"