\u015amig\u0142owiec Mil Mi-2 to jeden z najbardziej rozpoznawalnych \u015bmig\u0142owc\u00f3w na \u015bwiecie. W kodzie NATO Mi-2 otrzyma\u0142 nazw\u0119 Hoplite. (Hoplite jest to ci\u0119\u017ckozbrojny \u017co\u0142nierz piechoty w staro\u017cytnej Grecji od VII do IV wieku pne). \u015amig\u0142owiec otrzyma\u0142 tak\u017ce kilka gwarowych nazw, w tym najpopularniejsz\u0105 Czajnik. Zosta\u0142 zaprojektowany w CCCP w biurze Michai\u0142a Mila. \u015amig\u0142owiec okaza\u0142 si\u0119 udany i zapad\u0142a decyzja o jego produkcji seryjnej. Jednak gospodarka CCCP by\u0142a niewydolna, a zak\u0142ady zbrojeniowe obci\u0105\u017cone pilniejsz\u0105 produkcj\u0105. Dlatego podj\u0119to decyzj\u0119 o ulokowaniu produkcji Mi-2 w WSK PZL \u015awidnik. Decyzji sprzyja\u0142o do\u015bwiadczenie \u015awidnika zdobyte przy produkcji \u015bmig\u0142owc\u00f3w SM-1 i SM-2. By\u0142a tak\u017ce inna korzy\u015b\u0107 dla komunist\u00f3w; Mo\u017cna by\u0142o znacznie ograniczy\u0107 Polskie prace badawczo-rozwojowe nad rodzimymi konstrukcjami. W efekcie; ka\u017cdy Mi-2 zosta\u0142 zbudowany w \u015awidniku. W 1963 roku zapad\u0142y ostateczne decyzje i zakupiono licencj\u0119 \u015bmig\u0142owca Mi-2. Rosjanie nie zgodzili si\u0119 na nadanie maszynie nazwy SM-3, kt\u00f3r\u0105 w Polsce dla niej przewidziano.<\/p>\n W 1964 roku, w WSK PZL \u015awidnik rozpocz\u0119to produkcj\u0119 \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-2 z cz\u0119\u015bci dostarczonych z CCCP. W 1965 roku, z ta\u015bmy produkcyjnej zjecha\u0142 pierwszy ca\u0142kowicie Polski Mi-2. Og\u00f3\u0142em zbudowano oko\u0142o 5 400 sztuk \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-2 w r\u00f3\u017cnych odmianach. Pierwotnie \u015bmig\u0142owiec zosta\u0142 zaprojektowany jako maszyna do zada\u0144 cywilnych. Lecz w \u015awidniku opracowano kilkana\u015bcie wariant\u00f3w dla wojska i to one g\u0142\u00f3wnie by\u0142y produkowane i trafia\u0142y na uzbrojenie Wojska Polskiego i innych kraj\u00f3w. Mimo, \u017ce konstrukcja Mi-2 jest ju\u017c przestarza\u0142a to nadal (2018 roku) znajduje si\u0119 on w s\u0142u\u017cbach wojskowych i cywilnych wielu kraj\u00f3w.<\/p>\n Przyczynkiem do powstania nowego \u015bmig\u0142owca by\u0142o opracowanie nowego silnika turbinowego o oznaczeniu GTD-350. \u015amig\u0142owiec Mi-2 nie by\u0142 pierwszym \u015bmig\u0142owcem w CCCP z tego typu nap\u0119dem. Pierwszym by\u0142 Mil Mi-6, jeden z najwi\u0119kszych \u015bmig\u0142owc\u00f3w \u015bwiata. Wbrew powszechnej opinii, \u015bmig\u0142owiec Mi-2 nie by\u0142 projektowany jako lekki \u015bmig\u0142owiec. Przecie\u017c mia\u0142 zabra\u0107 na pok\u0142ad do 9 os\u00f3b. Lekkim \u015bmig\u0142owcem w tym czasie by\u0142 Mil Mi-1, dla 3-4 os\u00f3b, produkowany w Polsce do 1965 roku, a w CCCP do 1970 roku. To \u017ce po pewnym czasie Mi-2 wypar\u0142a z u\u017cytkowania Mi-1, by\u0142o wynikiem jego zalet eksploatacyjnych. W dodatku jego dwusilnikowy nap\u0119d znacznie podnosi\u0142 bezpiecze\u0144stwo podczas lotu. Opracowanie \u015bmig\u0142owca Mil Mi-2 by\u0142o bardziej eksperymentem ni\u017c konkretnym celem. Dlatego, \u017ce \u015bmig\u0142owce z nap\u0119dem turbinowym by\u0142y du\u017c\u0105 nowo\u015bci\u0105 i wszystkie firmy buduj\u0105ce tego typu statki powietrzne podj\u0119\u0142y prace w tym kierunku.<\/p>\n Prace nad Mil Mi-2 podj\u0119to w 1959 roku. W styczniu 1961 roku zatwierdzono makiet\u0119 \u015bmig\u0142owca. W lutym 1961 roku, gotowa by\u0142a dokumentacja do budowy prototypu. Pierwszy lot prototypu odby\u0142 si\u0119 w dniu 22 wrze\u015bnia 1961 roku.<\/p>\n Jedn\u0105 z pierwszych wersji prototypowych Mi-2 by\u0142a wersja rolnicza. Jej pr\u00f3by przeprowadzono w jednym z ko\u0142choz\u00f3w niedaleko Moskwy w 1962 roku. \u015amig\u0142owiec otrzyma\u0142 instalacje do opylania nawozami. W wrze\u015bniu 1962 roku, \u015bmig\u0142owiec ten zademonstrowano w\u0142adzom partyjno-rz\u0105dowym CCCP. W maju 1963 roku, jeden z prototyp\u00f3w ustanowi\u0142 \u015bwiatowy rekord pr\u0119dko\u015b\u0107 na trasie zamkni\u0119tej 100 km, ustanawiaj\u0105c wynik 253,800 km\/h.<\/p>\n Do Polski, do WSK PZL \u015awidnik trafi\u0142a dokumentacja prototypowa. Trzeba by\u0142o przet\u0142umaczy\u0107 j\u0105 na J\u0119zyk Polski i wykona\u0107 ca\u0142\u0105 dokumentacj\u0119 produkcyjn\u0105. Nale\u017ca\u0142o wykona\u0107 ca\u0142e oprzyrz\u0105dowanie, stanowiska monta\u017cowe, stanowiska kontrolno-pomiarowe. Po zbudowaniu prototyp\u00f3w nale\u017ca\u0142o wykona\u0107 ich pr\u00f3by zak\u0142adowe statyczne i w locie. Ten sam zakres pracy by\u0142 wykonany w WSK PZL Rzesz\u00f3w w stosunku do silnik\u00f3w GTD-350 i przek\u0142adni g\u0142\u00f3wnej.<\/p>\n W dniu 26 sierpnia 1965 roku, oblatano pierwszy \u015bmig\u0142owiec Mi-2 zbudowany w \u015awidniku z cz\u0119\u015bci dostarczonych z CCCP. Za\u0142og\u0119 stanowili piloci radzieccy Rafail Karapatian i Bie\u0142usow.<\/p>\n W dniu 4 listopada 1965 roku, oblatano pierwszy egzemplarz wyprodukowany ca\u0142kowicie w \u015awidniku (nr ser. 520001). Za\u0142og\u0119 stanowili: pilot do\u015bwiadczalny mgr in\u017c. Wies\u0142aw Mercik, mgr in\u017c. Kazimierz Moskowicz i Henryk Jaworski.<\/p>\n Produkcja seryjna \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-2 trwa\u0142a od 1964 roku do 1991 roku, a po przerwie w 2005 roku.<\/p>\n Mimo \u017ce w XXI wieku jest to ju\u017c konstrukcja przestarza\u0142a, a mo\u017cliwo\u015bci jej modernizacji niewielkie, w rosyjskich zak\u0142adach Rostwierto\u0142 opracowano zmodernizowan\u0105 wersj\u0119 Mi-2 A. Modernizacja obejmuje wymian\u0119 silnik\u00f3w oraz awioniki. Podobne prace przeprowadzono w ukrai\u0144skich zak\u0142adach lotniczych w Winnicy. Opracowano tam \u015bmig\u0142owiec Mi-2 MSB2 wyposa\u017cony w nowsze silniki, nowy reduktor, awionik\u0119 i nieco przebudowanym kad\u0142ubem.<\/p>\n Mi-2 T \u2013 wariant transportowy przeznaczony do przewozu 8 os\u00f3b albo \u0142adunku o masie do 700 kg wewn\u0105trz kabiny.<\/p>\n Mi-2 P \u2013 wariant pasa\u017cerski przeznaczony do przewozu 6-8 pasa\u017cer\u00f3w wraz z baga\u017cem. Fotele i kanapy s\u0105 wyposa\u017cone w znacznie wygodniejsz\u0105 tapicerk\u0119. \u015aciany wy\u0142o\u017cono panelami, a na pod\u0142odze po\u0142o\u017cono wyk\u0142adzin\u0119. Zastosowano innego typu o\u015bwietlenie kabiny.<\/p>\n Mi-2 Sz, Mi-2 U \u2013 warianty szkolne wyposa\u017cony w uk\u0142ad podw\u00f3jnych sterownic.<\/p>\n W 1974 roku, zbudowano specjalistyczny \u015bmig\u0142owiec przeznaczony do transmisji radiowych i TV. Otrzyma\u0142 o oznaczenie SP-TVA. \u015amig\u0142owiec intensywnie wykorzystywano podczas kolarskiego \u201eWy\u015bcigu Pokoju\u201d, przekazuj\u0105c z niego transmisje na \u017cywo. Jednak g\u0142\u00f3wnym celem \u015bmig\u0142owca by\u0142y zadania wykonywane na rzecz Urz\u0119du Bezpiecze\u0144stwa.<\/p>\n Dla przedsi\u0119biorstw Instal w Nasielsku oraz firmy Mostostal zbudowano wersje d\u017awigowe o ud\u017awigu 800 kg. Uzupe\u0142nia\u0142y one w pracy trzy \u015bmig\u0142owce Mil Mi-6.<\/p>\n Cztery \u015bmig\u0142owce Mi-2 w wariancie polarnym zbudowane zosta\u0142y dla Polskiej Akademii Nauk, przeznaczone dla naukowc\u00f3w z Polskich stacji badawczych na Antarktydzie. \u015amig\u0142owce w tym wariancie wyposa\u017cono w urz\u0105dzenia do nawigacji w rejonach podbiegunowych, zmodyfikowane radiostacje oraz kamery fotograficzne i dodatkowe reflektory.<\/p>\n Dla firmy Aeropol zbudowano wersje z kamerami termowizyjnymi. \u015amig\u0142owce te wykorzystywano do kontroli sieci energetycznych.<\/p>\n Warianty wojskowe, rolnicze i ratownicze zosta\u0142y opisane w osobnych rozdzia\u0142ach.<\/p>\n W 1968 roku, w zak\u0142adach WSK \u015awidnik pod kierunkiem mgr in\u017c. M. Czerwi\u0144skiego opracowano powi\u0119kszon\u0105 wersj\u0119 \u015bmig\u0142owca Mi-2 oznaczon\u0105 jako Mi-2 M. Prac\u0119 nad modernizacj\u0105 podzielono na dwa etapy. Pierwszy (Mi-2 M1) obejmowa\u0142 tylko zmian\u0119 nap\u0119du, na mocniejsze silniki GTD-350P o mocy po 331 kW (450 KM). Drugi etap (Mi-2 M2) przewidywa\u0142 przekonstruowanie kad\u0142uba (dzi\u0119ki czemu m\u00f3g\u0142 pomie\u015bci\u0107 wi\u0119ksz\u0105 ilo\u015b\u0107 pasa\u017c\u00f3w) oraz podwozia, a tak\u017ce zastosowanie nowej instalacji paliwowej. Mi-2M2 zosta\u0142 oblatany w dniu 1 lipca 1974 roku przez za\u0142og\u0119: pilot do\u015bwiadczalny Janusz Ochalik i nawigator mgr in\u017c. Zbigniew D\u0105bski, p\u00f3\u017aniejszy pilot do\u015bwiadczalny. W tym samym roku podj\u0119to produkcj\u0119 serii kilku sztuk. Ostatecznie badania wykaza\u0142y, \u017ce zastosowane silniki s\u0105 niewystarczaj\u0105ce wobec wzrostu masy, jaki nast\u0105pi\u0142 wskutek przekonstruowania kad\u0142uba. Z powodu braku odpowiednich silnik\u00f3w produkcji seryjnej nie podj\u0119to.<\/p>\n \u015amig\u0142owce PZL Kania i PZL Mi-2 Taurus om\u00f3wiono w osobnym rozdziale.<\/p>\n Ju\u017c w 1990 roku, jakakolwiek modernizacja \u015bmig\u0142owca by\u0142a ratowaniem trupa. Z konstrukcji wyci\u015bni\u0119to ju\u017c wszystko co by\u0142o mo\u017cliwe. Dalsze zmiany by\u0142yby dro\u017csze ni\u017c opracowanie od podstaw nowego \u015bmig\u0142owca. \u015amig\u0142owce Mi-2 Kania i Mi-2 Taurus by\u0142y kresem mo\u017cliwo\u015bci modernizacji konstrukcji.<\/p>\n Mimo, \u017ce \u015bmig\u0142owiec Mi-2 jest dwusilnikowy, to nie jest w stanie wykona\u0107 lotu z jednym pracuj\u0105cym silnikiem. Jednak w chwili awarii jednego z silnik\u00f3w, to drugi pracuj\u0105cy daje za\u0142odze niezb\u0119dny czas na wykonanie bezpiecznego l\u0105dowania w wybranym przypadkowym terenie.<\/p>\n \u015amig\u0142owiec Mi-2 ma fataln\u0105 cech\u0119 zwi\u0105zan\u0105 z twardym l\u0105dowaniem. Kiedy dochodzi do uszkodzenie kt\u00f3rejkolwiek goleni podwozia g\u0142\u00f3wnego, z uwagi na p\u00f3\u0142okr\u0105g\u0142y kszta\u0142t spodu kad\u0142uba, maszyna zawsze po\u0142o\u017cy si\u0119 na boku. \u0141opaty wirnika ulegaj\u0105 ca\u0142kowitej destrukcji, \u0142amie si\u0119 belka ogonowa i \u015bmig\u0142o ogonowe ulega destrukcji. Maszyna zawsze nadaje si\u0119 tylko kasacji. Na szcz\u0119\u015bcie rzadko dochodzi do po\u017caru.<\/p>\n PZL Mi-2 jest obecnie (2018 rok) konstrukcj\u0105 przestarza\u0142\u0105 i to niemal pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem. Mimo dw\u00f3ch silnik\u00f3w \u015bmig\u0142owiec nie ma mo\u017cliwo\u015bci lotu na jednym silniku, z uwagi na niewystarczaj\u0105c\u0105 moc. Konstrukcja, jak na wielko\u015b\u0107 \u015bmig\u0142owca jest bardzo ci\u0119\u017cka. Zbyt du\u017ce zu\u017cycie paliwa, a przez to ma\u0142y zasi\u0119g. Zbyt du\u017cy ha\u0142as w kabinie. Niskie parametry wirnika no\u015bnego. Brak mo\u017cliwo\u015bci lotu w warunkach IFR. Brak pilota automatycznego.<\/p>\n Mi-2 plus jest opracowan\u0105 w WSK \u015awidnik, w XXI wieku, modernizacj\u0105 Mi-2. G\u0142\u00f3wne zmiany w por\u00f3wnaniu do pierwowzoru to zastosowanie mocniejszych silnik\u00f3w GTD-350W2 o mocy startowej 435 KM (319,9 kW), laminowanych \u0142opat wirnika no\u015bnego zamiast metalowych oraz nowej aparatury radiowo-nawigacyjnej firm Honeywell i Garmin. \u015amig\u0142owce Mi-2 zmodernizowane do standardu Mi-2 plus wesz\u0142y na wyposa\u017cenie Lotnicze Pogotowie Ratunkowe w 2003 roku i pozosta\u0142y w s\u0142u\u017cbie do 2011 roku, kiedy to dosz\u0142o do tragicznego wypadku przy autostradzie A-4 ko\u0142o Wroc\u0142awia. W\u00f3wczas to Lotnicze Pogotowie Ratunkowe otrzyma\u0142o \u015bmig\u0142owce Eurocopter EC135.<\/p>\n W 2005 roku, wyprodukowano od podstaw 12 \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-2 plus dla indonezyjskiej policji. \u015amig\u0142owce Mi-2 plus SN-07XP, SN-05XP wesz\u0142y na wyposa\u017cenie Polskiej Policji.<\/p>\n \u015amig\u0142owce Mi-2 by\u0142y lub s\u0105 u\u017cywane w 36 krajach.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n Krak\u00f3w 2018-01-04<\/p>\n \u015amig\u0142owiec Mi-2 jest dwusilnikow\u0105 maszyn\u0105 w uk\u0142adzie klasycznym z tr\u00f3j-\u0142opatowym wirnikiem no\u015bnym i dwu-\u0142opatowym, \u015bmig\u0142em ogonowym. Kad\u0142ub wykonano w ca\u0142o\u015bci z metalu, o konstrukcji p\u00f3\u0142-skorupowej.<\/p>\n Kabina \u015bmig\u0142owca wyst\u0119puje w r\u00f3\u017cnych konfiguracjach. W przedzie, centralnie umieszczona jest konsola z tablic\u0105 rozdzielcz\u0105 przyrz\u0105d\u00f3w pilota\u017cowo-nawigacyjnych. Pilot zajmuje miejsce w przedzie po lewej stronie. Jego fotel przystosowany jest do zabrania spadochronu typu siedzeniowego. Jednak zwykle w misce jest umieszczone tapicerowane grube siedzisko. Fotel wyposa\u017cony jest w cztero-punktowe pasy bezpiecze\u0144stwa. Je\u017celi \u015bmig\u0142owiec jest wyposa\u017cony w podw\u00f3jne sterownice, prawy fotel jest identyczny z fotelem pilota. W innych przypadkach jest tutaj montowany sta\u0142y fotel z pasami bezpiecze\u0144stwa biodrowymi.<\/p>\n Przestrze\u0144 pasa\u017cersko-towarowa kabiny \u015bmig\u0142owca wyst\u0119puje w r\u00f3\u017cnych uk\u0142adach foteli. Bywaj\u0105 \u0142awki tapicerowane, jak i indywidualne fotele ustawione przodem lub ty\u0142em do kierunku lotu. Bardzo cz\u0119sto fotele nie maj\u0105 \u017cadnych pas\u00f3w bezpiecze\u0144stwa. Pod siedzeniami, w centrum kabiny umieszczony jest zbiornik paliwa. Jest on z zewn\u0105trz metalowy, a wewn\u0105trz wykonany z gumowanej tkaniny i ma pojemno\u015b\u0107 600 litr\u00f3w. Dla bezpiecze\u0144stwa, zbiornik od spodu jest wzmocniony dodatkowymi metalowymi profilami, kt\u00f3re chroni\u0105 go przed twardym l\u0105dowaniem. Te wzmocnienia s\u0105 widoczne na zewn\u0105trz kad\u0142uba.<\/p>\n W tyle kabiny znajduje si\u0119 \u015bcianka za kt\u00f3r\u0105 umieszczony jest dodatkowy baga\u017cnik. Dost\u0119p do niego umo\u017cliwiaj\u0105 wewn\u0119trzne drzwiczki. \u015acianka ta jest elementem si\u0142owym konstrukcji \u015bmig\u0142owca i do niej s\u0105 montowane r\u00f3\u017cne elementy wyposa\u017cenia, w zale\u017cno\u015bci od potrzeb.<\/p>\n Przednie okna s\u0105 podw\u00f3jne i wykonano je ze szk\u0142a krzemowego. Okna te wyposa\u017cono w wycieraczki oraz ogrzewanie. Wszystkie pozosta\u0142e okna zosta\u0142y wykonane ze szk\u0142a organicznego.<\/p>\n Boczne lewe okno pilota by\u0142o wykonywane w trzech r\u00f3\u017cnych wariantach. Pocz\u0105tkowo by\u0142o to tylko odsuwane do ty\u0142u okno. P\u00f3\u017aniej by\u0142y to odsuwane do ty\u0142u drzwi o niewielkiej wysoko\u015bci lub du\u017cej wysoko\u015bci. Po przeciwnej stronie umieszczono g\u0142\u00f3wne drzwi wej\u015bciowe. W zale\u017cno\u015bci od wersji \u015bmig\u0142owca w tylnej cz\u0119\u015bci \u0142adowni umieszczono drzwi wej\u015bciowe na obu burtach lub tylko na jednej z burt. Wszystkie one s\u0105 otwierane poprzez odsuwanie ich do ty\u0142u lub s\u0105 typu samochodowego.<\/p>\n Kabina jest ogrzewana i wentylowana. Ogrzewanie jest realizowane za pomoc\u0105 dw\u00f3ch wymiennik\u00f3w ciep\u0142a. \u0179r\u00f3d\u0142em ciep\u0142a by\u0142o ogrzane powietrze pochodz\u0105ce ze spr\u0119\u017carek silnik\u00f3w nap\u0119dowych. Natomiast w lecie kabin\u0119 wentylowano powietrzem pochodz\u0105cym z zewn\u0105trz. Panel sterowania ogrzewaniem i wentylacj\u0105 umieszczono tu\u017c za fotelem pilota i m\u00f3g\u0142 go obs\u0142u\u017cy\u0107 nawet pasa\u017cer.<\/p>\n Mi-2 posiada ko\u0142owe podwozie sta\u0142e, amortyzowane, tr\u00f3jpodporowe z przednim podparciem. Podwozie przednie dwuko\u0142owe, samo nastawne. Podwozie g\u0142\u00f3wne z pojedynczymi ko\u0142ami. Podwozie g\u0142\u00f3wne wykonano z kr\u00f3tkimi goleniami lub z d\u0142u\u017cszymi. Podwozie jest przystosowane do monta\u017cu niewielkich nart, kt\u00f3re umo\u017cliwiaj\u0105 l\u0105dowanie na \u015bniegu lub mi\u0119kkim gruncie. Na belce ogonowej zamontowano zderzak chroni\u0105cy \u015bmig\u0142o ogonowe przed uderzeniem w ziemi\u0119. Baza podwozia wynosi 2,712 m, rozstaw podwozia g\u0142\u00f3wnego wynosi 3,05 m.<\/p>\n Opcjonalnie by\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 wyposa\u017cenia \u015bmig\u0142owca w wyci\u0105gark\u0119 elektryczn\u0105 \u0141PG-4, o ud\u017awigu do 120 kg z ruchomym wysi\u0119gnikiem zamontowanym nad drzwiami kabiny pasa\u017cerskiej.<\/p>\n Radzieckie \u015bmig\u0142owce Mi-1 oraz Mi-4 by\u0142y nap\u0119dzane silnikami t\u0142okowymi. Na Zachodzie doj\u015b\u0107 powszechnie wprowadzono ju\u017c silniki turbinowe. Rosjanom uda\u0142o si\u0119 pozyska\u0107 silnik Allison 250. Na jego podstawie zesp\u00f3\u0142 Siergieja Izotowa opracowa\u0142 w\u0142asny silnik, kt\u00f3ry oznaczono GTD-350. Pierwsze uruchomienie silnika nast\u0105pi\u0142o w 1961 roku. Silnik w zespole dw\u00f3ch egzemplarzy zosta\u0142 wykorzystany w \u015bmig\u0142owcu Mi-2. Poniewa\u017c moce produkcyjne w CCCP by\u0142y niewystarczaj\u0105ce, dlatego w 1966 roku, zawarto porozumienie na produkcj\u0119 licencyjn\u0105 silnik\u00f3w GTD-350 w zak\u0142adach PZL WSK Rzesz\u00f3w. By\u0142o to tym bardziej celowe, \u017ce ca\u0142a produkcja \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-2 zosta\u0142a ulokowana w PZL \u015awidnik. W Polsce zbudowano ponad 10 000 sztuk silnik\u00f3w GTD-350, a nieca\u0142y 1 000 sztuk zbudowano w CCCP.<\/p>\n Pierwsze wersje silnika GTD-350 mia\u0142y resurs mi\u0119dzy-remontowy zaledwie 200 godzin. W tym czasie resurs \u015bmig\u0142owca Mi-2 wynosi\u0142 1 000 godzin. In\u017cynierowie z PZL WSK Rzesz\u00f3w wprowadzili wiele istotnych modyfikacji, dla wyd\u0142u\u017cenia resursu silnika. Uda\u0142o si\u0119 wyd\u0142u\u017cy\u0107 resurs do 1 000 godzin.<\/p>\n Dane silnika PZL GTD-350: wymiary, d\u0142ugo\u015b\u0107 1,35 m, szeroko\u015b\u0107 0,52 m, wysoko\u015b\u0107 0,68 m, masa 135 kg. Silnik ma moc 294 kW. Silnik sk\u0142ada si\u0119 z 7-stopniowej spr\u0119\u017carki osiowej oraz jednego stopnia promieniowego (od\u015brodkowego). Dwa kana\u0142y powietrzne prowadz\u0105 spr\u0119\u017cone powietrze do pojedynczej puszkowej komory spalania umieszczonej w tyle silnika. Komora spalania jest cz\u0119\u015bciowo odwr\u00f3conego przep\u0142ywu. Paliwo do komory spalania jest dostarczane przez dwa wtryskiwacze; jeden roboczy, umieszczony centralnie i jeden zap\u0142onowy umieszczony nieco z boku, zintegrowany ze \u015bwiec\u0105 zap\u0142onow\u0105. Spr\u0119\u017carka nap\u0119dzana jest przez pojedyncz\u0105 turbin\u0119. Kolejna wolna, 2-stopniowa turbina nap\u0119dza g\u0142\u00f3wn\u0105 przek\u0142adni\u0119. Silnik posiada cztery otwory wylotu spalin, po dwa na stron\u0119 lew\u0105 i praw\u0105. Ale tylko dwa otwory s\u0105 wykorzystywane. Je\u015bli silnik jest zamontowany po lewej stronie to wyloty po prawej s\u0105 za\u015blepione i na odwr\u00f3t. Moc startowa wynosi 313 kW (425 KM), moc nominalna wynosi 235 kW (329 KM). Pr\u0119dko\u015b\u0107 obrotowa spr\u0119\u017carki wynosi 45 000 obr\/min. Pr\u0119dko\u015b\u0107 obrotowa turbiny nap\u0119dowej wynosi 24 000 obr\/min. Pr\u0119dko\u015b\u0107 obrotowa wyj\u015bcia z silnika wynosi 5 904 obr\/min. Zu\u017cycie paliwa przy starcie wynosi 0,496 kg\/kWh. Rozruch silnika elektryczny pr\u0105do-rozrusznikiem.<\/p>\n Ca\u0142y zesp\u00f3\u0142 nap\u0119dowy \u015bmig\u0142owca umieszczono nad kabin\u0105 \u015bmig\u0142owca podobnie jak to mia\u0142o miejsce przy \u015bmig\u0142owcu Mil Mi-6.<\/p>\n Nap\u0119d \u015bmig\u0142owca Mi-2 stanowi\u0105 dwa silniki turbinowe z woln\u0105 turbin\u0105 GTD-350, ka\u017cdy o mocy 400 KM. W p\u00f3\u017aniejszym okresie zast\u0105piono je nowszymi, wzmocnionymi silnikami GTD-350W (ka\u017cdy o mocy 425 KM). Natomiast w Mi-2 plus stosuje si\u0119 silniki GTD-350W2 (ka\u017cdy o mocy 435 KM). Rozruch silnik\u00f3w zapewniaj\u0105 pr\u0105dorozruszniki STG-3. Jednocze\u015bnie pe\u0142ni\u0105 one rol\u0119 pr\u0105dnic pr\u0105du sta\u0142ego. Silnik s\u0105 montowane do przek\u0142adni g\u0142\u00f3wnej WR-2. Wszystkie silniki s\u0105 konstrukcyjnie jednakowe. Kiedy silnik jest montowany na pierwszym stanowisku jego wyloty spalin s\u0105 kierowane na lew\u0105 stron\u0119. Przeciwleg\u0142e wyloty s\u0105 za\u015blepiane. Kiedy silnik jest montowany na drugim stanowisku wyloty spalin s\u0105 kierowane na praw\u0105 stron\u0119.<\/p>\n Przek\u0142adnia g\u0142\u00f3wna WR-2 ma korpus wykonany ze stop\u00f3w aluminium. Wewn\u0119trzne osie i ko\u0142a przek\u0142adni wykonano ze stali. Z przek\u0142adni wyprowadzony jest wa\u0142 wirnika no\u015bnego i wa\u0142 \u015bmig\u0142a ogonowego.<\/p>\n Uk\u0142ad paliwowy sk\u0142ada si\u0119 z zbiornika g\u0142\u00f3wnego o pojemno\u015bci 600 litr\u00f3w i dw\u00f3ch opcjonalnych zbiornik\u00f3w dodatkowych, ka\u017cdy o pojemno\u015bci 238 litr\u00f3w. Zbiorniki dodatkowe montowane s\u0105 za zewn\u0105trz, bo bokach kad\u0142uba. W instalacji paliwowej zastosowano dwie elektryczne pompy paliwa. W czasie lotu, wykorzystywana jest tylko jedna, druga stanowi rezerw\u0119. Wlew paliwa znajduje si\u0119 na prawej burcie kad\u0142uba.<\/p>\n Przek\u0142adnia g\u0142\u00f3wna W2 u\u017cywana w \u015bmig\u0142owcu Mi-2 przenosi nap\u0119d z wolnej turbiny w dw\u00f3ch silnikach PZL GTD, na wirnik g\u0142\u00f3wny i \u015bmig\u0142o ogonowe.<\/p>\n Wirnik tr\u00f3j\u0142opatowy. \u015arednica wirnika no\u015bnego wynosi 14,56 m. Konstrukcja \u0142opat metalowa, stalowo-aluminiowa, jedno-d\u017awigarowa, na sp\u0142ywie konstrukcja typu plastra miodu. \u0141opaty wyposa\u017cono w elektryczn\u0105 instalacj\u0119 przeciw-oblodzeniow\u0105. Komplet \u0142opat wa\u017cy 171,30 kg.<\/p>\n \u015amig\u0142o ogonowe dwu-\u0142opatowe, typu pchaj\u0105cego, umieszczono z prawej strony belki ogonowej. \u015arednica \u015bmig\u0142a ogonowego wynosi 2,70 m.<\/p>\n Pocz\u0105tkowo wyposa\u017cenie radiowe sk\u0142ada\u0142o si\u0119 z dw\u00f3ch radiostacji R-860 \u201eBak\u0142an-5\u201d i R-842, radiokompasu ARK-U2, radiowysoko\u015bciomierza RW-UM oraz rozm\u00f3wnicy pok\u0142adowej SPU-7 s\u0142u\u017c\u0105cej do komunikacji wewn\u0119trznej. W p\u00f3\u017aniejszym czasie urz\u0105dzenia wymieniano na nowsze, a nawet produkcji Zachodniej. Na przyk\u0142ad w miejsce radiokompasu ARK-U2 zamontowano radiokompas KR87. Ponadto cz\u0119\u015b\u0107 \u015bmig\u0142owc\u00f3w wykorzystywanych przez Policj\u0119 oraz Stra\u017c Granicz\u0105 wyposa\u017cono w odbiorniki GPS.<\/p>\n \u015amig\u0142owiec Mi-2 posiada instalacj\u0119 pr\u0105du sta\u0142ego i pr\u0105du przemiennego (zmiennego). G\u0142\u00f3wnym \u017ar\u00f3d\u0142em pr\u0105du sta\u0142ego by\u0142y dwie pr\u0105dnice 28,5 V, ka\u017cda o mocy 3 kW. Awaryjnym \u017ar\u00f3d\u0142em s\u0105 dwa akumulatory 12SAM28, kt\u00f3re umieszczono w niewielkiej wn\u0119ce w przedniej cz\u0119\u015bci kad\u0142uba. W niekt\u00f3rych wariantach z uwagi na zastosowane dodatkowe wyposa\u017cenie (np. dzia\u0142ko NS-23) jeden akumulator przeniesiono do zasobnika pod belk\u0105 ogonow\u0105. \u0179r\u00f3d\u0142em pr\u0105du przemiennego by\u0142 generator tr\u00f3jfazowy 208 V o mocy 16 kVA.<\/p>\n Uk\u0142ad sterowania \u015bmig\u0142owcem Mi-2 opiera si\u0119 na instalacji hydraulicznej. Jest to du\u017cy skok technologiczny w por\u00f3wnaniu do \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-1, gdzie stosowano uk\u0142ad mechaniczny, popychaczowo-linkowy. Sterowanie lotem \u015bmig\u0142owca Mi-2 odbywa si\u0119 za pomoc\u0105 dr\u0105\u017cka sterowego, a moc silnik\u00f3w regulowane jest przez sterowanie d\u017awigni\u0105 skoku i mocy. \u015amig\u0142owiec nie posiada autopilota, ani zdublowanej instalacji hydraulicznej. Instalacja hydrauliczna jest pojedyncza, co wp\u0142ywa na jej ma\u0142\u0105 mas\u0119, jednak w sytuacji awaryjnej stanowi du\u017ce niebezpiecze\u0144stwo.<\/p>\n Instalacja przeciw-po\u017carowa stosowana w Mi-2 sk\u0142ada si\u0119 z sygnalizator\u00f3w DPS oraz kilku butli ze \u015brodkiem ga\u015bniczym \u2013 freonem 114W2. W p\u00f3\u017aniejszym czasie freon zast\u0105piono proszkiem ga\u015bniczym. Po pojawieniu si\u0119 po\u017caru automatycznie opr\u00f3\u017cniana jest pierwsza butla. Je\u015bli po\u017car nie zostanie ugaszony, pilot r\u0119cznie opr\u00f3\u017cnia kolejne butle. Dodatkowo w kabinie montuje si\u0119 r\u0119czne ga\u015bnice.<\/p>\n Instalacja przeciwoblodzeniowa obejmuje kraw\u0119dzie natarcia \u0142opat wirnik\u00f3w, odbiorniki ci\u015bnie\u0144 powietrza PWD-6M, przedni\u0105 szyb\u0119 pilota oraz wloty powietrza do silnik\u00f3w. Wloty powietrza s\u0105 ogrzewane za pomoc\u0105 gor\u0105cego oleju oraz powietrza pochodz\u0105cego ze spr\u0119\u017carek silnik\u00f3w. Natomiast do ogrzewania pozosta\u0142ych element\u00f3w wykorzystuje si\u0119 instalacj\u0119 elektryczn\u0105 pr\u0105du sta\u0142ego. Standardowo instalacja ogrzewania \u0142opat uruchamiana jest r\u0119cznie przez pilota na podstawie wskaza\u0144 wizualnego wska\u017anika oblodzenia lub automatycznie na sygna\u0142 odpowiedniego czujnika.<\/p>\n \u015arednica wirnika no\u015bnego 14,56 m<\/p>\n D\u0142ugo\u015b\u0107 ca\u0142kowita 17,42 m<\/p>\n D\u0142ugo\u015b\u0107 kad\u0142uba 11,94 m<\/p>\n Szeroko\u015b\u0107 kad\u0142uba 3,25 m<\/p>\n Wysoko\u015b\u0107 bez \u015bmig\u0142a ogonowego 3,75 m<\/p>\n Masa w\u0142asna 2 375 kg<\/p>\n Masa startowa 3 550 kg<\/p>\n Masa \u0142adunku u\u017cytecznego 700 kg<\/p>\n Paliwo w wewn\u0119trznych zbiornikach 600 litr\u00f3w<\/p>\n Pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna 210 km\/h<\/p>\n Pr\u0119dko\u015b\u0107 przelotowa 190 km\/h<\/p>\n Wznoszenie pionowe 4,6 m\/s<\/p>\n Pu\u0142ap 4 000 m<\/p>\n Pu\u0142ap w zawisie bez wp\u0142ywu ziemi 900 m<\/p>\n Pu\u0142ap zawisu z wp\u0142ywem ziemi 1 600 m<\/p>\n Zasi\u0119g 300 km<\/p>\n Zasi\u0119g maksymalny 600 km.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n Krak\u00f3w 2018-01-04<\/p>\n PZL Mi-2<\/p>\n W WSK PZL \u015awidnik zbudowano oko\u0142o 5 400 \u015bmig\u0142owc\u00f3w PZL Mi-2. Do 1985 roku ,zbudowano oko\u0142o 4 500 sztuk, a do 1988 roku oko\u0142o 5 100 sztuk.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n \u015amig\u0142owiec Mil Mi-2 to jeden z najbardziej rozpoznawalnych \u015bmig\u0142owc\u00f3w na \u015bwiecie. W kodzie NATO Mi-2 otrzyma\u0142 nazw\u0119 Hoplite. (Hoplite jest to ci\u0119\u017ckozbrojny \u017co\u0142nierz piechoty w staro\u017cytnej Grecji od VII do IV wieku pne). \u015amig\u0142owiec otrzyma\u0142 tak\u017ce kilka gwarowych nazw, w tym najpopularniejsz\u0105 Czajnik. Zosta\u0142 zaprojektowany w CCCP w biurze Michai\u0142a Mila. \u015amig\u0142owiec okaza\u0142 si\u0119 udany i zapad\u0142a decyzja o jego produkcji seryjnej. Jednak gospodarka CCCP by\u0142a niewydolna, a zak\u0142ady zbrojeniowe obci\u0105\u017cone pilniejsz\u0105 produkcj\u0105. Dlatego podj\u0119to decyzj\u0119 o ulokowaniu produkcji Mi-2 w WSK PZL \u015awidnik. Decyzji sprzyja\u0142o do\u015bwiadczenie \u015awidnika zdobyte przy produkcji \u015bmig\u0142owc\u00f3w SM-1 i SM-2. By\u0142a tak\u017ce inna korzy\u015b\u0107 dla komunist\u00f3w; Mo\u017cna by\u0142o znacznie ograniczy\u0107 Polskie prace badawczo-rozwojowe nad rodzimymi konstrukcjami. W efekcie; ka\u017cdy Mi-2 zosta\u0142 zbudowany w \u015awidniku. W 1963 roku zapad\u0142y ostateczne decyzje i zakupiono licencj\u0119 \u015bmig\u0142owca Mi-2. Rosjanie nie zgodzili si\u0119 na nadanie maszynie nazwy SM-3, kt\u00f3r\u0105 w Polsce dla niej przewidziano.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[35],"tags":[],"class_list":["post-583","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-smiglowce"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/583","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=583"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/583\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4090,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/583\/revisions\/4090"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=583"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=583"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=583"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Historia Mi-2.<\/h3>\n
Wersje Mi-2.<\/h3>\n
Pr\u00f3ba modernizacji – Mi-2 M (WSK \u015awidnik).<\/h3>\n
Mi-2 plus.<\/h3>\n
\n193a Rozdzia\u0142 1965-08-26<\/h2>\n
PZL WSK \u015awidnik Mi-2<\/h2>\n
Polska<\/h3>\n
Konstrukcja PZL Mi-2<\/h3>\n
Zesp\u00f3\u0142 nap\u0119dowy Mi-2.<\/h3>\n
Silnik PZL GTD-350. 1961 rok.<\/h3>\n
Przek\u0142adnia g\u0142\u00f3wna W2.<\/h3>\n
Wirnik no\u015bny.<\/h3>\n
\u015amig\u0142o ogonowe.<\/h3>\n
Instalacje \u015bmig\u0142owca Mi-2.<\/h3>\n
Wyposa\u017cenie elektroniczne.<\/h3>\n
Instalacja elektryczna.<\/h3>\n
Uk\u0142ad sterowania Mi-2.<\/h3>\n
Instalacja przeciw-po\u017carowa Mi-2.<\/h3>\n
Instalacja przeciwoblodzeniowa Mi-2.<\/h3>\n
Dane T-T Mi-2:<\/h3>\n
\n
\n193a Rozdzia\u0142 1965-08-26<\/h2>\n
PZL WSK \u015awidnik Mi-2<\/h2>\n
Polska<\/h3>\n
Zestawienie<\/h3>\n
\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"