Svenska Aeroplan Aktiebolaget SAAB 35 Draken to pierwszy nadd\u017awi\u0119kowy samolot my\u015bliwski Szwecji. Jeden z nielicznych my\u015bliwc\u00f3w wykonuj\u0105cy atak od przodu przeciwnika.<\/p>\n Samolot SAAB 35 Draken mo\u017cna por\u00f3wna\u0107 do samolotu Mikojan i Guriewicz MiG-21. W 60-latach, w momencie ewentualnego lokalnego konfliktu mi\u0119dzy kapitalistyczn\u0105 Szwecja, a komunistyczn\u0105 Polsk\u0105 te my\u015bliwce spotka\u0142yby si\u0119 ze sob\u0105 w powietrzu. Na szcz\u0119\u015bcie do bojowego spotkania nigdy nie dosz\u0142o. Chocia\u017c w czasach \u201ezimnej wojny\u201d nad morzem Ba\u0142tyckim samoloty si\u0119 spotyka\u0142y.<\/p>\n Natomiast od 1999 roku, w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie (Czy\u017cyny) jest eksponowany samolot SAAB 35 Draken. W pobli\u017cu jest eksponowane kilkana\u015bcie samolot\u00f3w MiG-21.<\/p>\n Historia samolotu SAAB 35 Draken (Smok) zacz\u0119\u0142a si\u0119 w 1947 roku, gdy zesp\u00f3\u0142 zatrudniony w firmie SAAB ( Svenska Aeroplan Aaktiebolaget ) rozpocz\u0119\u0142a prace nad nowym my\u015bliwcem. Bod\u017acem do tej pracy by\u0142y sukcesy ameryka\u0144skiej konstrukcji Bell X-1, udowadniaj\u0105ce mo\u017cliwo\u015b\u0107 latania z pr\u0119dko\u015bci\u0105 nadd\u017awi\u0119kow\u0105. Drug\u0105 przyczyn\u0105 by\u0142o wprowadzanie na uzbrojenie bombowc\u00f3w z nap\u0119dem turboodrzutowym, mog\u0105cym rozwija\u0107 pr\u0119dko\u015bci oko\u0142od\u017awi\u0119kowe. Takich bombowc\u00f3w \u017caden szwedzki my\u015bliwiec by nie dogoni\u0142. \u00d3wczesnym konstruktorom firmy nie mo\u017cna odm\u00f3wi\u0107 dalekowzroczno\u015bci i ambicji. Tym bardziej, \u017ce posiadane do\u015bwiadczenia by\u0142y wi\u0119cej ni\u017c skromne.<\/p>\n Prace nad SAAB J 35 Draken podj\u0119to pomimo trwania ju\u017c prac nad my\u015bliwcami J-29 i A-32, samolotami nie wprowadzonymi jeszcze na uzbrojenie. Liczono, \u017ce w przypadku sukcesu, Szwecja uzyska pe\u0142nowarto\u015bciowy my\u015bliwiec, dor\u00f3wnuj\u0105cy najlepszym konstrukcjom \u015bwiatowym.<\/p>\n Szefem programu aerodynamicznego oznaczonego Model 35, zosta\u0142 aerodynamik Lars Brising. G\u0142\u00f3wnym konstruktorem samolotu mianowano Erica Bratta. Wsp\u00f3lnie z wojskiem na podstawie do\u015bwiadcze\u0144 uzyskanych z eksploatacji J-29, ustalono pierwsze warunki techniczne. Cho\u0107 na dobr\u0105 spraw\u0119 nikt nie wiedzia\u0142 jaki powinien by\u0107 ten my\u015bliwiec. Nowy samolot mia\u0142 osi\u0105ga\u0107 pr\u0119dko\u015b\u0107 Ma-1,5, mia\u0142 operowa\u0107 na pu\u0142apie 8 000 – 10 000 m. Okre\u015blono r\u00f3wnie\u017c czas wznoszenia na pu\u0142ap operacyjny. Celem samolotu mia\u0142o by\u0107 zwalczanie my\u015bliwc\u00f3w i bombowc\u00f3w atakuj\u0105cych Szwecj\u0119. Samolot mia\u0142 mie\u0107 tak\u017ce mo\u017cliwo\u015b\u0107 ataku na cele naziemne. W 1956 roku, kiedy to lata\u0142y ju\u017c prototypy, zwi\u0119kszono wymagania; pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna Ma-1,8, pu\u0142ap operacyjny 12 000 m., a czas wznoszenia skr\u00f3cono o po\u0142ow\u0119. I te wymagania samolot spe\u0142nia\u0142 bez problemu.<\/p>\n Specyfik\u0105 Szwecji by\u0142y tak\u017ce inne wymagania postawione nowej konstrukcji. Samolot mia\u0142 mie\u0107 mo\u017cliwo\u015b\u0107 korzystania z dr\u00f3g jako pas\u00f3w startowych o d\u0142ugo\u015bci 2 000 m i szeroko\u015bci 13 m. Co ciekawe do dzi\u015b (2006 rok) wymagania te s\u0105 aktualne. Wszystkie szwedzkie samoloty maj\u0105 nierozbieraln\u0105 struktur\u0119 ograniczona do 4,50 m., aby mo\u017cna by\u0142o je przewozi\u0107 po drogach. Do tych wymaga\u0144 nale\u017cy do\u0142\u0105czy\u0107 konieczno\u015b\u0107 obs\u0142ugi pod go\u0142ym niebem. Obs\u0142uga ma mie\u0107 mo\u017cliwo\u015b\u0107 wykonywania czynno\u015bci w ciep\u0142ym ubraniu, z r\u0119kawicami i w goglach.<\/p>\n We wst\u0119pnych pracach, okre\u015blonych jako Projekt ( R ) 1200, konstruktorzy sk\u0142aniali si\u0119 do koncepcji samolotu ze skrzyd\u0142ami typu delta. Na pierwszych szkicach samolot przypomina francuskiego Mirage III. Przeanalizowano tak\u017ce wariant ze skrzyd\u0142ami sko\u015bnymi. Niestety \u017caden z tych uk\u0142ad\u00f3w nie by\u0142 zadowalaj\u0105cy. Wci\u0105\u017c jaki\u015b parametr by\u0142by niedotrzymany. Analiza sk\u0142ania\u0142a konstruktor\u00f3w ku uk\u0142adowi nigdy do tej pory nie stosowanego, podw\u00f3jnej delty. W ten spos\u00f3b w 1951 roku, zrodzi\u0142 si\u0119 Projekt ( R ) 1250.<\/p>\n Stosunek wojska do nowej konstrukcji by\u0142 co najmniej ch\u0142odny. Za\u017c\u0105dano dodatkowych pr\u00f3b udowadniaj\u0105cych s\u0142uszno\u015b\u0107 koncepcji. To doprowadzi\u0142o do budowy szeregu modeli lataj\u0105cych. Na pocz\u0105tku zbudowano modele papierowe, a p\u00f3\u017aniej dosz\u0142o do budowy modeli na uwi\u0119zi. Modele by\u0142y drewniane, mia\u0142y d\u0142ugo\u015b\u0107 1,10 m., rozpi\u0119to\u015b\u0107 0,92 m., do ich nap\u0119du wykorzystywano silnik pulsacyjny o ci\u0105gu statycznym 1 x 20,6 N. Uwi\u0119\u017a wykonano ze strun fortepianowych. Stosowane materia\u0142y i techniki bardziej by\u0142y znane modelarzom, ni\u017c konstruktorom prawdziwych samolot\u00f3w. Na \u015brodku ustawiono stanowisko sterownicze i kamer\u0119 do rejestracji lotu. Na modelach namalowano znaki pod\u0142ug kt\u00f3rych okre\u015blano k\u0105ty natarcia. Na pocz\u0105tku silniki pulsacyjne by\u0142y bardzo kapry\u015bne. W kr\u00f3tkim czasie utracono trzy modele. Jeden sp\u0142on\u0105\u0142 z powodu zetkni\u0119cia si\u0119 rury silnika z drewniana konstrukcj\u0105. Dwa rozbito podczas l\u0105dowania. Steruj\u0105cy modelem doznawa\u0142 z powodu szybkich obrot\u00f3w niemi\u0142ych wra\u017ce\u0144. Z czasem modele stawa\u0142y si\u0119 lepsze. Zastosowano na nich pokrycia z blach aluminiowych. Wyd\u0142u\u017cono linki do 19 m i wyd\u0142u\u017cono czas pracy silnika do 2 minut. Program okaza\u0142 si\u0119 bardzo po\u017cyteczny i potwierdzi\u0142 s\u0142uszno\u015b\u0107 koncepcji. Si\u0142y powietrzne zaakceptowa\u0142y program. Jeden z genera\u0142\u00f3w za\u017c\u0105da\u0142 jednak przeprowadzenia bada\u0144 modeli z usterzeniem poziomym. Zbudowano wi\u0119c jeszcze trzy konstrukcje z r\u00f3\u017cnymi usterzeniami. Wyniki okaza\u0142y si\u0119 bardzo negatywne. Koncepcja statecznik\u00f3w odpad\u0142a.<\/p>\n Po pr\u00f3bach modeli przyszed\u0142 czas na budow\u0119 prawdziwego samolotu. W ci\u0105gu 18 miesi\u0119cy zbudowano eksperymentalny samolot SAAB 210. Jest on kopi\u0105 aerodynamiczn\u0105 Model 35 wykonany w skali 0,7 : 1. Ma jednak troch\u0119 inne skrzyd\u0142o, k\u0105t natarcia wewn\u0119trzny wynosi 70 stopni, zewn\u0119trzny 50 stopni. Zastosowano profil symetryczny nadd\u017awi\u0119kowy. Wewn\u0105trz zamontowano dwa zbiorniki paliwa i mi\u0119dzy nimi przepompowuj\u0105c paliwo mo\u017cna by\u0142o wp\u0142ywa\u0107 na wywa\u017cenie samolotu. Maszyn\u0119 wyposa\u017cono w brytyjski silnik Amstrong-Siddeley Adder o ci\u0105gu 1 x 445 daN. Ci\u0105g by\u0142 zbyt ma\u0142y, dlatego pr\u00f3by prowadzono kiedy temperatura powietrza by\u0142a najni\u017csza, czyli o 2 godzinie w nocy. Pierwszy lot SAAB 210 wykona\u0142 w dniu 21.01.1952 roku. Za sterami samolotu zasiad\u0142 Bent R. Olov. Maszyn\u0119 nazwano Lill-Draken czyli Ma\u0142y Smok. Wykonano na nim ponad 1 000 lot\u00f3w. Uzyskano pr\u0119dko\u015b\u0107 max 700 km\/h i pr\u0119dko\u015b\u0107 l\u0105dowania 160 km\/h. Podczas test\u00f3w samolot poddawano przer\u00f3bkom. Polega\u0142y one g\u0142\u00f3wnie na dopracowywaniu chwyt\u00f3w powietrza. Pocz\u0105tkowo wprowadzono centralny sto\u017cek. W ko\u0144cu opracowano wloty, kt\u00f3re zastosowano w my\u015bliwcu. Samolot SAAB 210 po zako\u0144czeniu pr\u00f3b zosta\u0142 przekazany do muzeum w Malmslatt.<\/p>\n Projekt Draken aerodynamicznie by\u0142 opracowywany przy u\u017cyciu stacjonarnego komputera Besk zainstalowanego w tym czasie w Sztokholmie. By\u0142o to jedno z pierwszych na \u015bwiecie u\u017cycie komputera do opracowania konstrukcji samolotu, kiedy to powszechnie kr\u00f3lowa\u0142 suwak logarytmiczny i arytmometr.<\/p>\n W maju 1952 roku, zaprezentowano pe\u0142nowymiarow\u0105 makiet\u0119 my\u015bliwca. Przy okazji prezentacji samolot otrzyma\u0142 oznaczenie J-35 Draken ( J znaczy Jakt – my\u015bliwiec ). Poniewa\u017c Szwecja nie produkuje silnik\u00f3w, wyb\u00f3r pad\u0142 na brytyjski silnik Rolls-Royce Avon, kt\u00f3rego produkcj\u0119 podj\u0119to w zak\u0142adach Volvo Flygmotor. Tak\u017ce Szwedzi sami opracowa\u0142y dla silnika dopalacz.<\/p>\n W sierpniu 1953 roku, firma SAAB oficjalnie otrzyma\u0142a zam\u00f3wienie na budow\u0119 4 prototyp\u00f3w ( 3 do bada\u0144 w locie, 1 do bada\u0144 zm\u0119czeniowych ) oraz przedniej cz\u0119\u015bci z kabin\u0105 dwumiejscow\u0105. Opr\u00f3cz tego z\u0142o\u017cono zam\u00f3wienie na 3 maszyny przedseryjne.<\/p>\n Pierwszy prototyp oznaczono numerem 35-1, uko\u0144czono pod koniec lata 1955 roku. Wykona\u0142 on pierwszy lot 25.10.1955 roku, z fabrycznego lotniska Tannefors w Linkoping. Pilotem by\u0142 Bengt R. Olov. Drugi prototyp oblatano w styczniu, a trzeci w maju 1956 roku. Wszystkie trzy prototypy by\u0142y nap\u0119dzane silnikami Rolls-Royce Avon-200 kupionymi w Anglii. Silniki mia\u0142y oryginalne angielskie dopalacze, kr\u00f3tkiej budowy. Samoloty by\u0142y oznaczone SAAB 35.<\/p>\n Pierwszy prototyp w dniu 26.01.1956 roku, po raz pierwszy przekroczy\u0142 pr\u0119dko\u015b\u0107 d\u017awi\u0119ku. Co ciekawe nie by\u0142 konieczny do tego dopalacz. W marcu 1956 roku, ten sam samolot na wznoszeniu przekroczy\u0142 pr\u0119dko\u015b\u0107 d\u017awi\u0119ku. W p\u00f3\u017aniejszym czasie maszyna ta zosta\u0142a przeznaczona do pr\u00f3b z uzbrojeniem.<\/p>\n Trzeci prototyp u\u017cyto do pr\u00f3b eksploatacji my\u015bliwca w ci\u0119\u017ckich warunkach atmosferycznych na p\u00f3\u0142nocy kraju, na lotnisku Lulea.<\/p>\n Produkcj\u0119 rozpocz\u0119to w Linkoping. Ze wzgl\u0119d\u00f3w bezpiecze\u0144stwa cz\u0119\u015b\u0107 produkcji prowadzono w halach ukrytych pod ziemi\u0105. Ten spos\u00f3b wytw\u00f3rczy by\u0142 stosowany tak\u017ce przy nast\u0119pnych my\u015bliwcach. Pierwsza seria produkcyjna liczy\u0142a 20 maszyn, a nie jak planowano tylko 3 sztuki. Pierwszy seryjny Draken zosta\u0142 oblatany 15.02.1958 roku. Nosi on numer seryjny 35001 i otrzyma\u0142 oznaczenie J 35 A. Wprowadzono go na uzbrojenie w marcu 1960 roku.<\/p>\n Samoloty serii A wyposa\u017cono w silniki RM 6 B produkowane w Szwecji i wyposa\u017cone w rodzimy dopalacz Model 65, o ci\u0105gu 1 x 50,00 kN, bez dopalania, oraz 1 x 68,50 kN z dopalaniem. Po pewnym czasie montowano ulepszony dopalacz Model 66. Spowodowa\u0142o to wyd\u0142u\u017cenie kad\u0142uba o 0,89 m. Jednocze\u015bnie p\u0142oz\u0119 ogonowa zast\u0105piono dwuko\u0142ow\u0105 goleni\u0105 chowana w locie. Samoloty seryjne maj\u0105 tak\u017ce inne oszklenie kabiny ni\u017c prototypy i odbiornik ci\u015bnienia powietrza przeniesiony na szczyt statecznika.<\/p>\n My\u015bliwce J 35 A wyposa\u017cono w uk\u0142ad kierowania ogniem SAAB S 6, w sk\u0142ad kt\u00f3rego wchodzi radarowy dalmierz Cyrano Tomson-CFS produkowane przez zak\u0142ady Ericsson na licencji. Samoloty maj\u0105 autopilota Lear. Uzbrojenie sk\u0142ada si\u0119 z dw\u00f3ch dzia\u0142ek Aden oraz 4 k.p.r. Rb.24. Zapas paliwa wynosi 2 240 litr\u00f3w, a dodatkowo mo\u017cna podwiesi\u0107 zbiorniki dodatkowe 4 x 300 litr\u00f3w. Zbudowano 90 maszyn.<\/p>\n Samolot by\u0142 s\u0142abo wyposa\u017cony. Nie m\u00f3g\u0142 nawet wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 z nowym systemem OP Szwecji nazwanym STRIL 60. Nie posiada\u0142 tak\u017ce stacji radiolokacyjnej i m\u00f3g\u0142 dzia\u0142a\u0107 tylko w dobrych warunkach atmosferycznych. G\u0142\u00f3wnym uzbrojeniem samolot\u00f3w by\u0142y 4 k.p.r. Rb.24 ( AIM-9 A ) z g\u0142owicami na podczerwie\u0144, odpalane salwami po 2 sztuki, co wystarcza\u0142o na dwukrotny atak. Rakiety te mia\u0142y ograniczony zasi\u0119g i znaczne obostrzenia co do przeci\u0105\u017ce\u0144. Praktyka pokaza\u0142a, \u017ce samolot musia\u0142 znale\u017a\u0107 si\u0119 dok\u0142adnie za celem, aby atak by\u0142 skuteczny. Na dodatek cel nie m\u00f3g\u0142 zbytnio manewrowa\u0107. Przewidywano, \u017ce podstawowymi celami dla tych rakiet b\u0119d\u0105 bombowce Tu-16. Teoretycznie taki atak by\u0142by skuteczny, gdyby nie to, \u017ce z powodu zasi\u0119gu nale\u017ca\u0142oby by\u0107 za celem w odleg\u0142o\u015bci 3 km, a tu kr\u00f3lowa\u0142y ju\u017c dzia\u0142ka bombowca. Do walki z innymi my\u015bliwcami pozosta\u0142o tylko dzia\u0142ko.<\/p>\n Samoloty serii A u\u017cywano g\u0142\u00f3wnie do szkolenia, a z czasem przebudowano na inne wersje.<\/p>\n Od 1959 roku, rozpocz\u0119to produkcje nast\u0119pnej wersji. Pierwszy samolot oblatano 29.11.1959 roku. Samoloty otrzyma\u0142y stacj\u0119 radiolokacyjn\u0105 SAAB S 7. Mia\u0142 on niewielki zasi\u0119g, ale umo\u017cliwi\u0142 on atak cel\u00f3w kontrkursem, z u\u017cyciem 2 x 19 sztuk n.p.r. kal. 75 mm. Warto tu podkre\u015bli\u0107, \u017ce \u017caden inny my\u015bliwiec seryjny nie atakowa\u0142 celu od przodu n.p.r. Pr\u0119dko\u015b\u0107 zbli\u017cania wynosi\u0142a 450 \u2013 500 m\/s, a odleg\u0142o\u015b\u0107 do otwarcia ognia musia\u0142a wynosi\u0107 maksymalnie 3 000 m. Na atak pozostawa\u0142o 6 sekund z natychmiastowym unikiem. Mo\u017cliwy by\u0142 tylko jeden atak. Mo\u017cna by\u0142o ponowi\u0107 atak dwoma k.p.r. Rb.24 (wi\u0119cej nie mo\u017cna by\u0142o przenosi\u0107) lub dzia\u0142kiem od ty\u0142u.<\/p>\n Wyposa\u017cenie samolotu umo\u017cliwia zautomatyzowane naprowadzanie z wykorzystaniem naziemnego systemu STRIL-60, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie osi\u0105gn\u0105\u0142 pe\u0142n\u0105 gotowo\u015b\u0107 bojow\u0105. Techniczne by\u0142 podobny do sowieckiego systemu Lazura. W kabinie pilota na przyrz\u0105dy przychodzi\u0142y sygna\u0142y przedstawione w postaci znacznik\u00f3w. Pilot musia\u0142 tylko zgrywa\u0107 wskaz\u00f3wki ze znacznikami.<\/p>\n Maszyny mog\u0105 tak\u017ce wykonywa\u0107 zadania szturmowe przy u\u017cyciu 12 n.p.r. kal. 135 mm lub bomb 4 x 250 kg ewentualnie 9 x 100 kg.<\/p>\n Wyprodukowano 89 (inne \u017ar\u00f3d\u0142a podaj\u0105 73) maszyny tej wersji. Pierwsze samoloty przyj\u0119to na uzbrojenie w 1961 roku.<\/p>\n W dniu 30.12.1959 roku, oblatano wersj\u0119 szkoln\u0105. Litery Sk pochodz\u0105 od s\u0142owa skoland – szkolny. Samolot nie posiada radaru. Miejsca ustawiono w tandem. Fotel tylny ma niewielkie przewy\u017cszenie. Zastosowano tak\u017ce peryskop. Aby pomie\u015bci\u0107 wyposa\u017cenie zmniejszono pierwszy zbiornik paliwa. W miejscu dzia\u0142ek zamontowano zbiorniki paliwa. Maszyny te utraci\u0142y jak\u0105kolwiek mo\u017cliwo\u015b\u0107 ataku, a na dodatek nie mo\u017cna na nich prowadzi\u0107 \u017cadnego szkolenia bojowego.<\/p>\n Tylko prototyp Sk 35 C zbudowano od podstaw. Wszystkie pozosta\u0142e maszyny powsta\u0142y z przebudowy wycofanych samolot\u00f3w J 35 A. Dopalaczy nie przerabiano i samoloty nadal maj\u0105 p\u0142oz\u0119.<\/p>\n Wersja ta zosta\u0142a opracowana na podstawie wersji B. Zastosowano mocniejszy silnik RM 6 C ( Rolls Royce Avon-300 ) wyposa\u017cony w nowy dopalacz Model 67. Maszyny otrzyma\u0142y nowy fotel katapultowy SAAB 73 SE-F klasy 0-100. Unowocze\u015bniono system kierowania ogniem S 7 A, w sk\u0142ad kt\u00f3rego wchodz\u0105; radar Ericsson PS-03, uk\u0142ad kierowania lotem SAAB FH 5. W p\u0142atowcu powi\u0119kszono zapas paliwa do 2 764 litr\u00f3w. Prototyp samolotu powsta\u0142 z przebudowy seryjnego J 35 A. Oblot wykonano 27.12.1960 roku. Zbudowano 93 samoloty. Ostatnie 27 samolot\u00f3w wykonano jako S 35 E. Pierwsze my\u015bliwce przyj\u0119to na uzbrojenie w 1963 roku.<\/p>\n SAAB S 35 E to wersja rozpoznawcza. Pierwszy lot wykonano 27.06.1963 roku. Litera S oznacza spanning – rozpoznawczy. Maszyny pozbawiono ca\u0142kowicie uzbrojenia. W miejscu dzia\u0142ek zamontowano francuskie aparaty fotograficzne OMERA ( Ska-24-600 ). W nosie zamiast stacji radiolokacyjnej zamontowano dalszych 5 aparat\u00f3w fotograficznych typu Ska 16 B i SF 24. Dla nocnych fotografowa\u0144 samolot uzbrajano w bomby b\u0142yskowe i o\u015bwietlaj\u0105ce. W latach 70-tych dla samolot\u00f3w zakupiono zasobniki Blue Baron pozwalaj\u0105ce na wykonywanie zdj\u0119\u0107 nocnych. Awionik\u0119 wzbogacono o uk\u0142ad sterowania lotem SAAB FH 5, autopilota SAAB O 5 oraz uk\u0142ady nawigacyjne PN-59\/A i PN-793\/A. Zamontowano nowe radiostacje Fr 17 VHF i Fr 16 VHF. W ci\u0105gu wielu lat wyposa\u017cenie to systematycznie modernizowano.<\/p>\n Opr\u00f3cz 27 samolot\u00f3w zbudowanych na podstawie J 35 D zbudowano 33 sztuki od podstaw. R\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 one mi\u0119dzy sob\u0105 os\u0142on\u0105 kabiny. Te ostatnie otrzyma\u0142y os\u0142on\u0119 jak wersja F. Wszystkie samoloty rozpoznawcze otrzyma\u0142y fotele katapultowane RS-35 klasy 0-0.<\/p>\n Na prze\u0142omie lat 50-tych i 60-tych opracowano kolejn\u0105 wersj\u0119 F. Zbudowano j\u0105 w najwi\u0119kszej liczbie, gdy\u017c by\u0142 on docelowym my\u015bliwcem. Baz\u0105 wyj\u015bciow\u0105 by\u0142 model D. Samoloty wyposa\u017cono w silniki RM 6 C i dopalacz Model 67. Zastosowano fotele RS-35 klasy 0-0 i now\u0105 os\u0142on\u0119 kabiny. Maszyny otrzyma\u0142y system celowniczy SAAB S 7 B, wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cy ze stacj\u0105 radiolokacyjn\u0105 PS-01\/A i pozwala w spos\u00f3b skuteczny na wykonanie ataku w locie na kontrkursie. Stacja radiolokacyjna wykrywa bombowiec z odleg\u0142o\u015bci 50 km., a samolot my\u015bliwski z odleg\u0142o\u015bci 30 km. Stacja radiolokacyjna umo\u017cliwia naprowadzanie k.p.r. Rb.27 ( Hughens AIM-26 B Falcon ) z g\u0142owic\u0105 p\u00f3\u0142aktywn\u0105, z dowolnego kierunku, z odleg\u0142o\u015bci do 10 km. Dwie takie rakiety podwiesza si\u0119 pod kad\u0142ubem. Pod skrzyd\u0142ami natomiast podwiesza si\u0119 dwie Rb.28 ( Hughens AIM-4 D Falcon ) z g\u0142owic\u0105 na podczerwie\u0144. Ich zasi\u0119g wynosi 3 km, ale jest bardziej manewrowa ni\u017c Rb.24 ( Raytheon AIM-9 B ).<\/p>\n W p\u00f3\u017aniejszym czasie zacz\u0119to montowa\u0107 radar PS-011\/A wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cy z ciep\u0142o-miernikiem S-71 RN o zasi\u0119gu 30 km. Ciep\u0142o-miernikiem produkowano w Szwecji na licencji firmy Hughens. W zwi\u0105zku z tym my\u015bliwce bez ciep\u0142o-miernikiem oznaczono J 35 F 1, a z tym urz\u0105dzeniem J 35 F 2. Dzi\u0119ki ciep\u0142o-miernikowi mo\u017cliwy sta\u0142 si\u0119 atak bez w\u0142\u0105czania stacji radiolokacyjnej, co oczywi\u015bcie utrudnia znacznie wykrycie przez przeciwnika. Na samolotach zamontowano tylko lewe dzia\u0142ko. Przestrze\u0144 dla prawego dzia\u0142ka wykorzystano na wyposa\u017cenie. Zwi\u0119kszono wewn\u0119trzny zapas paliwa do 4 000 litr\u00f3w.<\/p>\n J 35 F 2 w\u0142asno\u015bciami bojowymi niemal dor\u00f3wnywa\u0142 pierwszym my\u015bliwcom MiG-21 M \/ MF i MiG-23 M \/ MF, kt\u00f3re nie posiada\u0142y jeszcze k.p.r. R-60.<\/p>\n Zbudowano dwa prototypy. Pierwszy zmodyfikowany z wersji D, oblatano na pocz\u0105tku 1961 roku. Nie posiada\u0142 on kompletu wyposa\u017cenia. Pos\u0142u\u017cy\u0142 g\u0142\u00f3wnie do test\u00f3w uzbrojenia. Drugi prototyp przebudowany z wersji A sta\u0142 si\u0119 ju\u017c my\u015bliwcem docelowym. Produkcj\u0119 nowej wersji rozpocz\u0119to w 1965 roku. Zbudowano a\u017c 208 sztuk.<\/p>\n Z pocz\u0105tkiem lat 70-tych k.p.r. Rb.28 zast\u0105piono Sidewider AIM-9 P ( E ).<\/p>\n W 1977 roku, po zbudowaniu 612 egzemplarzy produkcj\u0119 Draken zako\u0144czono.<\/p>\n SAAB J 35 J to zmodernizowane my\u015bliwce wcze\u015bniejszych wersji. Z ko\u0144cem lat 70-tych lataj\u0105ce my\u015bliwce poddano modernizacji celem podniesienia ich warto\u015bci bojowej. Wymieniono wyposa\u017cenie montuj\u0105c nowe stacje radiolokacyjne oraz system "sw\u00f3j-obcy". W arsenale pojawi\u0142y si\u0119 k.p.r. Rb.74 ( AIM-9 L ). Przebudowa trwa\u0142a w 80-latach. Unowocze\u015bnione samoloty pocz\u0105tkowo oznaczono J 35 F Mod lub J 35 F Ny, ale ostatecznie nadano im nazw\u0119 J 35 J.<\/p>\n W 1991 roku, na wyposa\u017cenie my\u015bliwc\u00f3w trafi\u0142y k.p.r. Sidewinder AIM-9 L z g\u0142owic\u0105 termiczn\u0105, o zasi\u0119gu 18 km, kt\u00f3re mo\u017cna odpala\u0107 tak\u017ce z przedniej p\u00f3\u0142sfery.<\/p>\n Litera H pochodzi od s\u0142owa Helwetia – Szwajcaria, gdy\u017c ten w\u0142a\u015bnie my\u015bliwiec zaoferowano Szwajcarii kiedy ta poszukiwa\u0142a nast\u0119pcy Vampire. Do przetargu stan\u0119\u0142y; Mirage III, Lightining, F-104 i Draken. Prototyp opracowano na podstawie J 35 A. Zabudowano na nim brytyjski radar Ferranti AI.23 Airpass. Jest to ten sam radar jaki montowano na my\u015bliwcu Lightining. Latem 1960 roku, samolot przylecia\u0142 do Szwajcarii. Testy wypad\u0142y pozytywnie, ale ostatecznie wygra\u0142 francuski my\u015bliwiec Mirage III C.<\/p>\n Niepowodzenie samolotu J 35 H nie zniech\u0119ci\u0142o szef\u00f3w firmy SAAB, a wr\u0119cz przeciwnie, utwierdzi\u0142o ich o wysokiej warto\u015bci oferowanego sprz\u0119tu. W po\u0142owie 60-lat, opracowano wersj\u0119 przeznaczona na eksport, J 35 X ( X od s\u0142owa eXsport ). Podstawa sta\u0142a si\u0119 wersja J 35 F. Wzmocniono konstrukcj\u0119, zwi\u0119kszono zapas paliwa, zwi\u0119kszono asortyment uzbrojenia. Szybko pojawi\u0142 si\u0119 klient – Dania. Dania poszukiwa\u0142a nast\u0119pcy F-100 D. Pomimo przynale\u017cno\u015bci Danii do paktu NATO uzyskano zgod\u0119 wszystkich zainteresowanych na dokonanie transakcji. W dniu 29.03.1968 roku, podpisano kontrakt na 20 maszyn jednomiejscowych i 3 sztuki dwumiejscowe. Trzy miesi\u0105ce p\u00f3\u017aniej podpisano kontrakt na 20 maszyn rozpoznawczych.<\/p>\n Wersje rozpoznawcze oznaczono S 35 XD. Samoloty mia\u0142y zamontowane jedno dzia\u0142ko. Dostawy tra\u0142y od maja 1971 roku do 1972 roku.<\/p>\n Dania zam\u00f3wi\u0142a tak\u017ce wersj\u0119 szturmow\u0105. Otrzyma\u0142a ona oznaczenie A 35 XD ( A – attack – szturmowy, D – Denmark – Dania ). Pierwszy samolot dostarczono 29.01.1970 roku. Ostatni w maju 1971 roku. Maszyny nie posiadaj\u0105 stacji radiolokacyjnej i ciep\u0142o-namiernika. Uzbrojenie lufowe sk\u0142ada si\u0119 z dw\u00f3ch dzia\u0142ek. Wzmocniona konstrukcja umo\u017cliwi\u0142a zwi\u0119kszenie ilo\u015bci zaczep\u00f3w uzbrojenia do 11, cho\u0107 ud\u017awig niekt\u00f3rych nie przekracza 100 kg.<\/p>\n Dania zam\u00f3wi\u0142a tak\u017ce 6 maszyn szkolnych. Oznaczono je Sk 35 XD. Dostawy trwa\u0142y od czerwca 1971 roku do kwietnia 1972 roku. Drug\u0105 parti\u0119 5 maszyn dostarczono w latach 1976 – 1977. Samoloty te oznaczono w Danii TF 35. Samoloty posiadaj\u0105 jedno dzia\u0142ko.<\/p>\n Pocz\u0105wszy od maja 1971 roku, rozpocz\u0119to dostawy do Danii samoloty w wersji rozpoznawczej, kt\u00f3re oznaczono S 35 XD. W Danii nadano im symbol RF 35. Samoloty te zbudowano na bazie wersji F, a nie jak Szweckie D. By\u0142o ich 20 sztuk. Wyposa\u017cono je w jedno dzia\u0142ko i cz\u0119\u015b\u0107 nosow\u0105 tak\u0105 jak w wersji szkolno-bojowej S 35 E. Mo\u017cliwo\u015bci rozpoznawcze Du\u0144skich samolot\u00f3w wzros\u0142y po zastosowaniu w 1975 roku, zasobnik\u00f3w Red Baron z liniowym skanerem podczerwieni.<\/p>\n W latach 80-tych samoloty du\u0144skie przesz\u0142y powa\u017cn\u0105 modernizacj\u0119. Chodzi\u0142o g\u0142\u00f3wnie o mo\u017cliwo\u015bci lot\u00f3w na ma\u0142ych wysoko\u015bciach i atakowanie cel\u00f3w naziemnych. Na samolotach zamontowano komputer nawigacyjno-celowniczy Lear-Siengler, bezw\u0142adno\u015bciowy uk\u0142ad nawigacyjny Singer-Kearfott oraz ciek\u0142o krystaliczny wy\u015bwietlacz HUD Marconi Series 900, laserowy dalomierz i pod\u015bwietlacz cel\u00f3w Ferranti. Dzi\u0119ki temu wyposa\u017cenie nawigacyjno-celownicze sta\u0142o si\u0119 w przybli\u017ceniu podobne do stosowanego na Su-22 M4. Modernizacja trwa\u0142a osiem lat.<\/p>\n Doktryna obronna Finlandii nie zak\u0142ada\u0142a nigdy potencjalnego przeciwnika. Obrona opiera\u0142a si\u0119 g\u0142\u00f3wnie na takich dzia\u0142aniach, aby ewentualna agresja sta\u0142a si\u0119 nieop\u0142acalna. Finlandia w tym czasie mia\u0142a ju\u017c na swoim uzbrojeniu my\u015bliwce MiG-21 F-13. Jednak nie posiadaj\u0105 one stacji radiolokacyjnej, czyli mo\u017cliwo\u015bci bojowe s\u0105 ograniczone. Draken sta\u0142 si\u0119 idealna propozycj\u0105. W kwietniu 1970r. zawarto kontrakt na monta\u017c 12 maszyn w fi\u0144skich zak\u0142adach Valmet. Samoloty oznaczono J 35 XS ( S jak Suomi czyli Finlandia ). Dostarczano je w cz\u0119\u015bciach. Pierwszy samolot oblatano 12.03.1974 roku, a ostatni w czerwcu 1975 roku.<\/p>\n Wcze\u015bniej dostarczono 6 wynaj\u0119tych maszyn J 35 B kt\u00f3re u\u017cyto do szkolenia, a w 1974 roku, dostarczono jeszcze jedn\u0105 maszyn\u0119. Za samoloty te nast\u0119pnie zap\u0142acono. Kontrakt podpisano w pa\u017adzierniku 1975 roku. Zakupiono jeszcze 6 sztuk J 35 F i 3 sztuki Sk 35 C. Wszystkie te maszyny by\u0142y u\u017cywane wcze\u015bniej w lotnictwie Szwecji. W 1984 roku, Finlandia zakupi\u0142a jeszcze wycofane 18 sztuk J 35 D i 2 sztuki Sk 35 C. Maszyny te wyremontowano. Uzbrojenie ograniczono do dzia\u0142ek i pocisk\u00f3w Sidewinder.<\/p>\n Z pocz\u0105tkiem lat 70-tych Austria zacz\u0119\u0142a poszukiwa\u0107 nadd\u017awi\u0119kowych samolot\u00f3w my\u015bliwskich. Uwag\u0119 koncentrowano na samolotach wycofywanych z uzbrojenia innych kraj\u00f3w. Pod uwag\u0119 brano F-5 E, Mirage III, Lightning, Kfir. Wyb\u00f3r pad\u0142 na Drakena. Kontrakt na dostaw\u0119 24 sztuk J 35 D ostatecznie podpisano w kwietniu 1985 roku. W ten spos\u00f3b zako\u0144czono 15-sto letni okres poszukiwania samolotu dla w\u0142asnej armii.<\/p>\n Samoloty te po wycofaniu ze s\u0142u\u017cby w Szwecji przesz\u0142y gruntowny remont w zak\u0142adach SAAB. Nadano im nawet nowe numery; 351401 \u2013 351424. Samoloty oznaczono J 35 \u00d3 ( \u00d3 jak \u00d3sterreich czyli Austria ). Zewn\u0119trznie sta\u0142y si\u0119 bardziej podobne do wersji F ni\u017c D, gdy\u017c zamontowano nowe os\u0142ony kabiny i dopalacz Model 67. Pierwsze samoloty dostarczono w czerwcu 1987 roku.<\/p>\n Od 1999 roku muzeum w Krakowie na w sta\u0142ej ekspozycji samolot my\u015bliwski SAAB 35 F nb 10-14. Samolot trafi\u0142 do Polski dzi\u0119ki Muzeum Szwedzkich Si\u0142 Powietrznych i osobistych kontakt\u00f3w pracownik\u00f3w obu plac\u00f3wek. Samolot SAAB 35 przylecia\u0142 na Lotnisko Balice o w\u0142asnych si\u0142ach. Samolot by\u0142 pozbawiony tylko uzbrojenia. Transport z Lotniska Balice do Muzeum odby\u0142 si\u0119 ulicami Krakowa.<\/p>\n Samolot SAAB 35 F nb 10-14 jest pomalowany na kolor szary. Na kad\u0142ubie samolotu, w rejonie kabiny pilota jest namalowane god\u0142o Szwedzkiego Lotnictwa Wojskowego (trzy korony na niebieskim kole). Obok jest numer burtowy "10", w kolorze czerwonym. Na usterzeniu pionowym jest numer eskadry "14", w kolorze czerwonym. Ten sam numer jest na g\u00f3rnych powierzchniach skrzyde\u0142. Na lewym "1", na prawym "4". Na usterzeniu pionowym widnieje tak\u017ce dwa god\u0142a szwedzkich eskadr w kt\u00f3rych samolot by\u0142 u\u017cytkowany. Przy wlotach powietrza do silnika jest napis ostrzegawczy "FARA". Pod kad\u0142ubem samolotu s\u0105 podwieszone dwa zbiorniki paliwa, 2 x 500 litr\u00f3w. Pod skrzyd\u0142ami, na zaczepach by\u0142y pociski kierowane Sidewinder AIM-9 oraz pociski kierowane Rb.27, kt\u00f3re w 2010 roku, zdj\u0119to z samolotu. Pozosta\u0142y tylko zbiorniki dodatkowego paliwa.<\/p>\n SAAB 35 Draken to jednomiejscowy, jednosilnikowy nadd\u017awi\u0119kowy samolot przechwytuj\u0105cy przystosowany tak\u017ce do zada\u0144 szturmowych. Zdolny do dzia\u0142a\u0144 w trudnych warunkach atmosferycznych. Konstrukcja wytrzymuje przeci\u0105\u017cenie 8g.<\/p>\n Skrzyd\u0142a o obrysie podw\u00f3jnej delty. Wyd\u0142u\u017cenie 1,77. Cz\u0119\u015bci wewn\u0119trzne s\u0105 integralnie po\u0142\u0105czone z kad\u0142ubem. Wyposa\u017cono je w chwyty powietrza z kana\u0142ami powietrznymi, komory podwozia g\u0142\u00f3wnego i zbiorniki paliwa. Jeden przed komor\u0105 podwozia, a trzy nast\u0119pne za. Cz\u0119\u015bci zewn\u0119trzne skrzyde\u0142 s\u0105 doczepiane na po\u0142\u0105czeniach ko\u0142nierzowych. Na dolnych powierzchniach zamontowano po trzy kierownice aerodynamiczne. Kraw\u0119d\u017a natarcia o skosie 80 i 57 stopni. Grubo\u015b\u0107 wzgl\u0119dna wynosi 5 %. Ster-lotki o konstrukcji p\u00f3\u0142skorupowej sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 z trzech segment\u00f3w. Na zewn\u0119trznym segmencie umieszczono dwie masy wywa\u017caj\u0105ce.<\/p>\n Kad\u0142ub samolotu podzielony jest na dwa zespo\u0142y. Przedni i tylny. Do przedniej wr\u0119gi zamocowano stacj\u0119 radiolokacyjn\u0105 PS-01. W przedniej cz\u0119\u015bci pomieszczono kabin\u0119 pilota, komor\u0119 podwozia przedniego, wyposa\u017cenie i kana\u0142y powietrza. W tylne cz\u0119\u015bci umieszczono silnik, rur\u0119 przed\u0142u\u017caj\u0105c\u0105 i dopalacz. W tylnej cz\u0119\u015bci umieszczono 4 hamulce aerodynamiczne. Pod kad\u0142ubem umieszczono wn\u0119k\u0105 zdwojonego podwozia ogonowego. Kabin\u0119 pilota od wersji D wyposa\u017cono w fotel katapultowany klasy 0-0. Kabin\u0119 pilota przykrywa wiatrochron i owiewka. Jeden i drugi element wykonano z jednego arkusza szk\u0142a organicznego. Pierwsze egzemplarze wyposa\u017cono w owiewki maj\u0105ce 5 okien. Szyba wiatrochronu wytrzymuje zderzenie z ptakiem o masie 0,5 kg przy pr\u0119dko\u015bci samolotu wynosz\u0105cej 1 300 km\/h.<\/p>\n Na zam\u00f3wienie u\u017cytkownika w tylnej cz\u0119\u015bci kad\u0142uba montuje si\u0119 hak do \u0142apania liny skracaj\u0105cej dobieg samolotu. W\u00f3wczas na lotnisku, na ko\u0144cu pas startowego zamontowane jest szwedzkie urz\u0105dzenie hamuj\u0105ce. Jego podstawowymi elementami s\u0105 liny i b\u0119ben hamuj\u0105cy montowany do fundamentu.<\/p>\n Usterzenie pionowe z podzia\u0142em na ster i statecznik. Statecznik tr\u00f3jd\u017awigarowy, ster jednod\u017awigarowy. Przed usterzeniem, na grzbiecie kad\u0142uba dodano niewielki statecznik.<\/p>\n Podwozie trzypunktowe uzupe\u0142niono zdwojonym k\u00f3\u0142kiem ogonowym. Podwozie g\u0142\u00f3wne z pojedynczym zestrza\u0142em i pojedyncz\u0105 goleni\u0105. Chowane jest w skrzyd\u0142a w kierunku ko\u0144c\u00f3w p\u0142at\u00f3w przy czym gole\u0144 ulega maksymalnemu skr\u00f3ceniu poprzez odpompowanie oleju. Ko\u0142a wyposa\u017cono w hamulce tarczowe i uk\u0142ad antypo\u015blizgowy. Ci\u015bnienie w pneumatykach wynosi 10 \u2013 13 kG\/cm2. Podwozie przednie z ko\u0142em pojedynczym na widelcu. Chowane do przodu przy pomocy si\u0142ownika hydraulicznego jak podwozie g\u0142\u00f3wne. Ko\u0142o os\u0142oni\u0119to wachlarzem. Ci\u015bnienie w pneumatyce wynosi 12 \u2013 17 kG\/cm2. Podwozie ogonowe wci\u0105gane tak\u017ce hydraulicznie.<\/p>\n Samoloty prototypowe wyposa\u017cono w silniki Rolls-Royce RB 146 Avon 200 o ci\u0105gu 1 x 50,01 kN. ( 1 x 5 100 kG. ), a z dopalaniem 1 x 64,72 kN. ( 1 x 6 600 kG. ).<\/p>\n W pierwszych maszynach montowano silniki Rolls-Royce Avon 300 produkowany na licencji przez firm\u0119 Volvo Flygmotor pod oznaczeniem RM 6 B do kt\u00f3rego Szwedzi sami opracowali dopalacz Model 66, o ci\u0105gu 1 x 56,8 kN ( 1 x 5 800 kG. ), a z dopalaniem 1 x 69,62 kN. ( 1 x 7 100 kG. ).<\/p>\n Nieco p\u00f3\u017aniej opracowano nowy dopalacz Model 67, kt\u00f3ry jest d\u0142u\u017cszy i silnik ma wi\u0119kszy ci\u0105g na dopalaniu 1 x 78,4 kN. ( 1 x 8 000 kG. ). Silnik ten montowano zar\u00f3wno w nowych egzemplarzach jak i wymieniano w maszynach ju\u017c eksploatowanych.<\/p>\n Silnik ten jest jednoprzep\u0142ywowy, jednowa\u0142owy. Spr\u0119\u017carka 16 stopniowa z \u0142opatkami i kierownicami wykonanymi z aluminium. Pier\u015bcieniowo-dzbanowa komora spalania wykonana ze stali chromowej zaopatrzona w 6 wtryskiwaczy. Turbina dwustopniowa wykonana ze stali niklowo-molibdenowej. Regulowana dysza wylotowa. Zastosowano rozrusznik cieczowy umo\u017cliwiaj\u0105cy trzy rozruchy.<\/p>\n D\u0142ugo\u015b\u0107 samego silnika wynosi – 3,505 m, d\u0142ugo\u015b\u0107 ca\u0142kowita z dopalaczem i regulowan\u0105 dysz\u0105 wynosi – 8,14 m, \u015brednica \u2013 1,118 m, masa \u2013 1 770 kg, temperatura gaz\u00f3w \u2013 750 stopi C.<\/p>\n Instalacja paliwowa \u2013 8 sztuk zbiornik\u00f3w w skrzyd\u0142ach plus zbiorniki w kad\u0142ubie o pojemno\u015bci 4 000 litr\u00f3w. Cztery zbiorniki podwieszane o pojemno\u015bci 300, 500 lub 1 275 litr\u00f3w. Pozwalaj\u0105 na zabranie dodatkowo 5 000 litr\u00f3w. Maksymalnie maszyna mo\u017ce zabra\u0107 9 000 litr\u00f3w paliwa o standardzie JP-1 lub JP-4. tankowanie odbywa si\u0119 poprzez zaw\u00f3r na kad\u0142ubie z wydajno\u015bci\u0105 840 litr\u00f3w\/minut\u0119. Podczas lotu paliwo jest pobierane w taki spos\u00f3b, aby stale zachowa\u0107 wymagane po\u0142o\u017cenie \u015brodka ci\u0119\u017cko\u015bci.<\/p>\n Stacja radiolokacyjna Ericsson PS-01 lub PS-01 A. Uk\u0142ad \u015bledzenia w podczerwieni Hughens. Uk\u0142ad sterowania lotem SAAB FN 5. Centrala danych aerodynamicznych Arenco Electronics. Automatyczny uk\u0142ad wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cy z systemem STRIL-60. Uk\u0142ad antykolizyjny S 7 B. Radiostacje Fr 16 i Fr 17. Uk\u0142ad nawigacyjny Fr 15 DME. Uk\u0142ad identyfikacji sw\u00f3j-obcy. Uk\u0142ad ostrzegania o promieniowaniu obcego radaru.<\/p>\n Hydrauliczna \u2013 sk\u0142ada si\u0119 z dw\u00f3ch niezale\u017cnych obwod\u00f3w. G\u0142\u00f3wnego zasilaj\u0105cego wszystkie uk\u0142ady i pomocniczego zasilaj\u0105cego tylko sterowanie. Uk\u0142ad pomocniczy mo\u017ce by\u0107 nap\u0119dzany wentylatorem wysuwanym ze spodu kad\u0142uba.<\/p>\n Elektryczna \u2013 pr\u0105du przemiennego 200\/115 V 400 Hz zasilana pr\u0105dnic\u0105 g\u0142\u00f3wn\u0105 20 kVA lub awaryjn\u0105 3,5 kVA. Pr\u0105d sta\u0142y o napi\u0119ciu 29 V wytwarza alternator. Jako awaryjne \u017ar\u00f3d\u0142o zastosowano akumulator o pojemno\u015bci 22 Ah.<\/p>\n Uzbrojenie sta\u0142e to jedno ( ewentualnie dwa ) dzia\u0142ko Aden M-55 kal. 30 mm z zapasem 100 naboi. Uzbrojenie podwieszane na 9 w\u0119z\u0142ach. Trzy pod kad\u0142ubem i po trzy pod skrzyd\u0142ami. Generalnie ud\u017awig ka\u017cdego z nich wynosi 454 kg. W sk\u0142ad uzbrojenia mog\u0105 wchodzi\u0107 k.p.r. Rb.27 z g\u0142owic\u0105 radiolokacyjn\u0105, k.p.r. Rb.24 i Rb.28 z g\u0142owic\u0105 na podczerwie\u0144, n.p.r. Bofors kal. 75 mm i Bofors Dummy kal. 135 mm, bomby konwencjonalne o masie do 225 kg\/egzemplarz.<\/p>\n Po wyl\u0105dowaniu potrzebny czas na odtworzenie gotowo\u015bci bojowej wynosi od 6 do 9 min.<\/p>\n Samoloty SAAB 35 Draken nie by\u0142y u\u017cywane w Polsce.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Samolot SAAB 35 Draken mo\u017cna por\u00f3wna\u0107 do samolotu Mikojan i Guriewicz MiG-21. W 60-latach, w momencie ewentualnego lokalnego konfliktu mi\u0119dzy kapitalistyczn\u0105 Szwecja, a komunistyczn\u0105 Polsk\u0105 te my\u015bliwce spotka\u0142yby si\u0119 ze sob\u0105 w powietrzu. Na szcz\u0119\u015bcie do bojowego spotkania nigdy nie dosz\u0142o. Chocia\u017c w czasach \u201ezimnej wojny\u201d nad morzem Ba\u0142tyckim samoloty si\u0119 spotyka\u0142y.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[39],"tags":[],"class_list":["post-5382","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-samoloty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5382","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5382"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5382\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5728,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5382\/revisions\/5728"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5382"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5382"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5382"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Za\u0142o\u017cenia konstrukcji SAAB J-35 Draken.<\/h3>\n
SAAB J 35 A<\/h3>\n
SAAB J 35 B<\/h3>\n
SAAB Sk 35 C<\/h3>\n
SAAB J 35 D<\/h3>\n
SAAB S 35 E<\/h3>\n
SAAB J 35 F<\/h3>\n
SAAB J 35 J<\/h3>\n
Wersje eksportowe:<\/h3>\n
SAAB J 35 H<\/h3>\n
SAAB J 35 XD \u2013 dla Danii.<\/h3>\n
SAAB J 35 XS dla Finlandii.<\/h3>\n
SAAB J 35 \u00d3 dla Austrii.<\/h3>\n
SAAB 35 w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.<\/h3>\n
Konstrukcja<\/h2>\n
Nap\u0119d samolotu.<\/h3>\n
Wyposa\u017cenie<\/h3>\n
Instalacje<\/h3>\n
Uzbrojenie<\/h3>\n
Zestawienie<\/h2>\n