Radar Izumrud RP-5<\/strong><\/p>\n Kolejne spotkanie lotnicze z Panem Teofilem Lenartowiczem by\u0142o bardzo owocne. Poruszyli\u015bmy wiele temat\u00f3w zwi\u0105zanych z mieleckim lotnictwem.\u00a0<\/p>\n W tym artykule poruszymy jeszcze raz spraw\u0119 samolot\u00f3w bojowych Lim-5 P i stacji radiolokacyjnych Izumrud RP-5. Ten temat jest ciekawy, poniewa\u017c Pan Teofil by\u0142 jednym z wykonywaj\u0105cym pr\u00f3by tych urz\u0105dze\u0144 przed lotem, usuwania niesprawno\u015bci, przekazywania Kontroli Technicznej i przedstawicielstwu wojskowemu 21 PW. Wyje\u017cd\u017ca\u0142 na wi\u0119kszo\u015b\u0107 reklamacji zg\u0142aszanych na owe urz\u0105dzenia przez eksploatuj\u0105ce je Jednostki Wojskowe. Doda\u0107 nale\u017cy, \u017ce gdy Indonezja dokona\u0142a w Polsce zakupu 20 samolot\u00f3w Lim-5 P, on od spraw technicznych urz\u0105dzenia RP-5 by\u0142 odpowiedzialny za bezawaryjne dzia\u0142anie owych urz\u0105dze\u0144, szkolenie tamtejszego personelu i przeprowadza\u0142 remonty uszkodzonych urz\u0105dze\u0144 na miejscu, w armii indonezyjskiej w D\u017cakarcie.\u00a0 <\/span>Odbywa\u0142o si\u0119 to w latach 1961-1962.<\/p>\n 12 samolot\u00f3w MiG-17 PF kupionych dla Polski nale\u017ca\u0142y do wczesnej serii produkcyjnej. By\u0142y wyposa\u017cone w stacj\u0119 radiolokacyjn\u0105 Izumrud RP-1. Do produkcji seryjnej w WSK PZL Mielec wybrano jednak wz\u00f3r z p\u00f3\u017aniejszej serii produkcyjnej ze stacj\u0105 radiolokacyjn\u0105 RP-5. Stacja radiolokacyjna RP-5 mia\u0142a nieco lepsze parametry i by\u0142a troch\u0119 mniej awaryjna.<\/p>\n Na pocz\u0105tku 1959 roku zak\u0142ady w Mielcu uruchomi\u0142y produkcj\u0119 licencyjn\u0105 MiG-17 PF, pod oznaczeniem Lim-5 P. Pierwszy egzemplarz o numerze fabrycznym 1D-01-01 opu\u015bci\u0142 zak\u0142ad 18 stycznia 1959 roku. Po oblocie skierowano go do Modlina, gdzie zorganizowano wojskowe centrum szkolenia lotniczego.<\/p>\n W latach 1959-1960 zbudowano w 6 seriach produkcyjnych 129 samolot\u00f3w. 40 sztuk z nich sprzedano do NRD. Ostatni egzemplarz 1D 06-41 powsta\u0142 29 grudnia 1960 roku. Zasadnicza produkcja trwa\u0142a 24 miesi\u0105ce. R\u00f3wnolegle w Mielcu produkowano inne samoloty: TS-8 Bies, TS-11 Iskra i zaczyna\u0142a si\u0119 produkcja An-2.<\/p>\n Zak\u0142ad produkuj\u0105cy radary Izumrud RP-5 do WSK PZL Mielec oddelegowa\u0142 swoich pracownik\u00f3w-doradc\u00f3w, celem pomocy stronie Polskiej. Cho\u0107 chyba nie tylko.<\/p>\n Stacje radiolokacyjne Izumrud RP-5 do Mielca przywo\u017cono w skrzyniach. W jednym komplecie by\u0142y wszystkie potrzebne elementy: bloki elektroniczne, ekran radaru, wi\u0105zki kabli, anteny radaru z mechanizmami ich ruchu, os\u0142ony dielektryczne anten radaru. Monta\u017cu dokonywali Polscy robotnicy pod kierunkiem oficer\u00f3w-doradc\u00f3w z CCCP. Monta\u017c by\u0142 wykonywany na podstawie licencji, a wi\u0119c za\u0142\u0105czonych technologii i rysunk\u00f3w. Je\u015bli by\u0142y niezgodno\u015bci, a by\u0142o ich wiele, to Polscy konstruktorzy wyja\u015bniali to z doradcami.<\/p>\n Monta\u017c by\u0142 bardzo skomplikowany, bo poszczeg\u00f3lne bloki elektroniczne by\u0142y rozmieszczone w r\u00f3\u017cnych miejscach p\u0142atowca. Dost\u0119p do poszczeg\u00f3lnych element\u00f3w radaru by\u0142 z r\u00f3\u017cnych miejsc: z kokpitu, przez g\u00f3rny w\u0142az do przedzia\u0142u elektronicznego, od spodu po opuszczeniu lawety z dzia\u0142kami.\u00a0<\/p>\n Z powodu du\u017cej liczby samolot\u00f3w Lim-5 P (129 sztuk), szybko okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nale\u017ca\u0142o przeszkoli\u0107 kilkunastu pracownik\u00f3w zak\u0142adu w Mielcu, aby mogli wykonywa\u0107 regulacje i wymiany uszkodzonych podzespo\u0142\u00f3w tych urz\u0105dze\u0144. Byli szkoleni kontrolerzy w laboratorium osprz\u0119tu, konstruktorzy, technolodzy i inne s\u0142u\u017cby.<\/p>\n Ka\u017cde urz\u0105dzenie zamontowane w samolocie mia\u0142o swoj\u0105 metryczk\u0119 produkcyjn\u0105 ze wszystkimi danymi. Musia\u0142 by\u0107 w niej zawsze wpis kontrolera laboratorium osprz\u0119tu, kt\u00f3ry przed zamontowaniem agregatu w samolocie, sprawdzi\u0142 jego dzia\u0142anie na odpowiednim stanowisku pr\u00f3bnym. Je\u015bli takiego wpisu nie by\u0142o, pod \u017cadnym pozorem nie mo\u017cna by\u0142o w samolocie je zamontowa\u0107.<\/p>\n Ca\u0142y uk\u0142ad elektroniczny radaru by\u0142 oparty na lampach elektronowych, kt\u00f3re z uwagi na swoje w\u0142a\u015bciwo\u015bci by\u0142y ma\u0142o odporne na defekty. Na przyk\u0142ad w obwodach \u017carzenia, przy du\u017cych i nag\u0142ych zmian temperatur, czy wreszcie du\u017cej wilgoci. Poza tym uk\u0142ady elektroniczne wymaga\u0142y regulacji. Zmiana emisji lamp elektronowych powodowa\u0142a wiele r\u00f3\u017cnorodnych niesprawno\u015bci, a najcz\u0119stszym efektem niesprawno\u015bci by\u0142o, \u017ce wypracowany na celowniku cel zatacza\u0142 kr\u0119gi.<\/p>\n Dla regulacji radar\u00f3w, w odleg\u0142ym terenie zak\u0142ad\u00f3w Mielec, zbudowano stanowisko do kalibracji radar\u00f3w zamontowanych w samolotach Lim-5 P. To ustronne miejsce wynika\u0142o z konieczno\u015bci ograniczenia wp\u0142ywu fal elektromagnetycznych na prac\u0119 radaru. Stanowisko to by\u0142o popularnie nazywane Tajwanem. Doprowadzono tam zasilanie elektryczne. W jego wn\u0119trzu by\u0142y dwa stanowiska r\u00f3wnoleg\u0142e, dla dw\u00f3ch samolot\u00f3w. Samoloty do budynku wtaczano przodem. Samolot nie mie\u015bci\u0142 si\u0119 ca\u0142y, tylko jego przednia cz\u0119\u015b\u0107, tak aby kabina znajdowa\u0142a si\u0119 we wn\u0119trzu i owiewk\u0119 mo\u017cna by\u0142o ca\u0142kowicie otworzy\u0107, nie nara\u017caj\u0105c na ewentualne opady deszczu. Przed samolotem by\u0142o okno wykonane z przezroczystej pleksi, czyli materia\u0142u nie t\u0142umi\u0105cego fal radarowych. W odleg\u0142o\u015bci 800 m od budynku, by\u0142 ustawiony metalowy tr\u00f3jk\u0105t wielko\u015b\u0107 oko\u0142o 80 cm. Wyprofilowany by\u0142 tak, aby skupia\u0142 odbit\u0105 wi\u0105zk\u0119 powracaj\u0105c\u0105 do RP-5. Ten tr\u00f3jk\u0105tny kszta\u0142t wynika\u0142 z charakterystyk fal, a odleg\u0142o\u015b\u0107 800 m wynika\u0142a ze skutecznego ostrza\u0142u prowadzonego z pok\u0142adowych dzia\u0142ek.\u00a0<\/p>\n Wspomniany tr\u00f3jk\u0105t na ekranie radaru przedstawia\u0142 si\u0119 w postaci plamki, kt\u00f3ra by\u0142a celem. Ta plamka powinna by\u0107 na \u015brodku. Cz\u0119sto nie by\u0142a na \u015brodku i wirowa\u0142a po ekranie. Nale\u017ca\u0142o j\u0105 wyregulowa\u0107. Du\u017cych rozmiar\u00f3w plama na ekranie przedstawia\u0142a gro\u017an\u0105 chmur\u0119 burzow\u0105, natomiast samolot by\u0142 ma\u0142\u0105 plamk\u0105. Przy zbli\u017caniu do niego plamka zmienia\u0142a si\u0119 w krzy\u017cyk, a po przechwyceniu znajdowa\u0142a si\u0119 w siatce celownika, gdzie by\u0142a celem. Od tego momentu wygl\u0105da\u0142a zupe\u0142nie inaczej. Nazywano ten cel z rosyjska \u201eptic\u0105\u201d. Mia\u0142 skrzyde\u0142ka z poprzecznymi kreskami. Przy zbli\u017caniu si\u0119 do celu, skrzyde\u0142ka wyd\u0142u\u017ca\u0142y si\u0119, a ilo\u015b\u0107 kresek wyznacza\u0142a odleg\u0142o\u015b\u0107 do celu. Trzy poprzeczne kreski na skrzyde\u0142kach wyznacza\u0142y 400 metrow\u0105 odleg\u0142o\u015b\u0107. Pilot maj\u0105c \u201eptic\u0119\u201d w centrum celownika naciska\u0142 na dr\u0105\u017cku sterowym na spust dzia\u0142ka, uruchamiaj\u0105c jednocze\u015bnie z pociskiem fotokarabin, czyli kamer\u0119. Nale\u017cy przy tym doda\u0107, \u017ce \u201eptica\u201d by\u0142a dok\u0142adnie w miejscu niewidocznego celu, je\u015bli by\u0142o to w nocy, lub w chmurach. Radar uwzgl\u0119dnia\u0142 balistyk\u0119 celu. \u00a0<\/span> \u00a0<\/p>\n Po regulacji bloki elektroniczne by\u0142y plombowane. Wszystkie agregaty, a nawet drobniejsze elementy s\u0105 przez producent\u00f3w plombowane. Poniewa\u017c przedstawicielowi producenta radaru nie chcia\u0142o si\u0119 siedzie\u0107 bezczynnie, podczas gdy mechanicy kalibrowali radar, dawa\u0142 on plombownice mechanikom. W tym konkretnym wypadku zak\u0142ad WSK szed\u0142 na r\u0119k\u0119 doradcy sowieckiemu, a on WSK. W pracy nie by\u0142o z tego powodu przestoju, a doradca nie by\u0142 ka\u017cdorazowo potrzebny. Bo by\u0142yby przypadki wzywania go w nocy do pracy.<\/p>\n Radar RP-5 mo\u017cna by\u0142o uruchomi\u0107 przed startem lub podczas lotu. Gotowo\u015b\u0107 do pracy osi\u0105ga\u0142 po oko\u0142o 120 sekundach. Piloci bardzo lubili si\u0119 pos\u0142ugiwa\u0107 RP-5 podczas ca\u0142ego lotu, gdy\u017c obserwuj\u0105c unikali gro\u017anych chmur burzowych, a po odej\u015bciu z lotu poziomego mieli widoczn\u0105 na ekranie ziemi\u0119.\u00a0<\/p>\n RP-5 ma dwie anteny. G\u00f3rna to antena obserwacji przestrzeni, szukaj\u0105ca. Dolna to antena \u015bledzenia celu. G\u00f3rna antena przedstawia obraz na ekranie radaru, kt\u00f3ry jest umieszczony po prawej stronie deski rozdzielczej. Na ekran za\u0142o\u017cona jest gumowa tuba, do kt\u00f3rej wzrok przyk\u0142ada pilot. Tuba poprawia widoczno\u015b\u0107 na ekranie. Kiedy radar uchwyci cel, to automatycznie przestawia si\u0119 na jego \u015bledzenie. Dodatkowo zapala si\u0119 kontrolka (sygna\u0142 \u015bwietlny). W\u00f3wczas pilot przenosi\u0142 wzrok na celownik i kieruj\u0105c ca\u0142ym samolotem stara\u0142 si\u0119 zbli\u017cy\u0107 do celu na odleg\u0142o\u015b\u0107 800 m lub mniejsz\u0105, aby otworzy\u0107 ogie\u0144.<\/p>\n Dodatkowym urz\u0105dzeniem, kt\u00f3re wspiera\u0142o pilota by\u0142 system \u201esw\u00f3j-obcy\u201d (swoj-cu\u017coj). Kiedy samolot by\u0142 w wi\u0105zce radaru innego samolotu to pilota w s\u0142uchawkach s\u0142ysza\u0142 sygna\u0142 d\u017awi\u0119kowy, taki \u201episk\u201d. Oznacza\u0142o to dla niego, \u017ce za chwil\u0119 mo\u017ce dosta\u0107 seri\u0119 z dzia\u0142ka i powinien natychmiast si\u0119 wywin\u0105\u0107 z przeciwnikowi.<\/p>\n RP-5 by\u0142 radarem stosunkowo awaryjnym. Po wyst\u0105pieniu awarii radaru na samolocie b\u0119d\u0105cym w pu\u0142ku bojowym, wysy\u0142ano telegram do WSK PZL Mielec. W telegramach nie by\u0142o wielu istotnych informacji i z tego powodu by\u0142y dodatkowe problemy, a czas naprawy wyd\u0142u\u017ca\u0142 si\u0119.<\/p>\n Serwis z fabryki nie dysponowa\u0142 w\u0142asnym transportem. Nale\u017ca\u0142o wsi\u0105\u015b\u0107 w poci\u0105g i jak ka\u017cdy obywatel dojecha\u0107 na miejsce stacjonowania pu\u0142ku. Kiedy trzeba by\u0142o zabra\u0107 ze sob\u0105 jaki\u015b blok elektroniczny, to z mocy przepis\u00f3w przydzielano serwisantowi stra\u017cnika z zak\u0142adu w Mielcu. Stra\u017cnicy nosili w\u00f3wczas czarne mundury i okr\u0105g\u0142e czapki, a zim\u0105 czarne p\u0142aszcze. Mieli do dyspozycji tylko d\u0142ug\u0105 bro\u0144. Dlatego w poci\u0105gu, w przedziale, pasa\u017cerowie cz\u0119sto my\u015bleli, \u017ce stra\u017cnik konwojuje wi\u0119\u017ania.\u00a0<\/p>\n W pocz\u0105tkowym okresie produkcji samolot\u00f3w Lim-5 P, do oko\u0142o 1965 roku, reklamacje u\u017cytkownik\u00f3w za\u0142atwia\u0142a niewielki oddzia\u0142 Kontroli Technicznej KT, kt\u00f3ry nie mia\u0142 fachowc\u00f3w znaj\u0105cych radarowe urz\u0105dzenie samolotu Lim-5 P. Po sko\u0144czonej produkcji tego samolotu rozwi\u0105zano liczn\u0105 grup\u0119, zostawiaj\u0105c na \u201eStarcie\u201d jedynie tr\u00f3jk\u0119 prowadz\u0105cych pr\u00f3by RP-5. Z owej tr\u00f3jki Pan Teofil by\u0142 jedynym wyje\u017cd\u017caj\u0105cym na reklamacje RP-5. Plac\u00f3wka KT, gdy otrzyma\u0142a reklamacj\u0119 z Jednostki Wojskowej zawiadamia\u0142a Wydzia\u0142 Startu, kt\u00f3ry wysy\u0142a\u0142 Pana Teofila w celu za\u0142atwienia reklamacji. Wynika\u0142y z niej przygody jak opisana poni\u017cej.\u00a0<\/span><\/p>\n Pan Teofil wspomnia\u0142 histori\u0119 na stacji Wroc\u0142aw G\u0142\u00f3wny. Jad\u0105c z Pomorza mieli przesiadk\u0119 we Wroc\u0142awiu. Bali si\u0119, \u017ce nie zd\u0105\u017c\u0105 na poci\u0105g do Przemy\u015bla. Kiedy poci\u0105g wjecha\u0142 na stacj\u0119, poci\u0105g do Przemy\u015bla by\u0142 ju\u017c na drugim peronie. Pan Teofil, razem ze stra\u017cnikiem z karabinem, pobiegli co si\u0142 w nogach. Usiedli w przedziale – A gdzie paczka? Biegiem z powrotem do poprzedniego poci\u0105gu. Na szcz\u0119\u015bcie nie odjecha\u0142. Paczka by\u0142a w przedziale na g\u00f3rnej p\u00f3\u0142ce, nie ruszona. Historia sko\u0144czy\u0142a si\u0119 szcz\u0119\u015bliwie, bo jeszcze zd\u0105\u017cyli na ten poci\u0105g do Przemy\u015bla. Strach pomysle\u0107, co by si\u0119 sta\u0142o po zgubieniu paczki z elektronicznym blokiem. Przypuszczalnie wi\u0119zienie. A znalazca nawet by nie wiedzia\u0142 co to jest.\u00a0<\/p>\n Trzeba wspomnie\u0107, \u017ce pu\u0142ki boryka\u0142y si\u0119 z trudno\u015bciami eksploatacyjnymi urz\u0105dzenia RP-5. Co prawda, odpowiednio wcze\u015bniej dow\u00f3dztwo Wojsk Lotniczych wys\u0142a\u0142o do CCCP na przeszkolenie swoich oficer\u00f3w. Mieli oni nadzorowa\u0107 eksploatacj\u0119 RP-5, a tak\u017ce szkoli\u0107 mechanik\u00f3w w tym zakresie. Niestety sta\u0142o si\u0119 inaczej. Szkoleni w CCCP natychmiast po powrocie do kraju awansowali na wy\u017csze stanowiska i nie w smak by\u0142o im ugania\u0107 si\u0119 na lotnisku z RP-5. Pan Teofil nie spotka\u0142 ani jednego starszego in\u017cyniera pu\u0142ku, kt\u00f3ry by\u0142 na szkoleniu w CCCP i zna\u0142 urz\u0105dzenie RP-5 w stopniu zapewniaj\u0105cym w\u0142a\u015bciw\u0105 eksploatacj\u0119. Ta sytuacja w znacznym stopniu do\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 do wzrostu awaryjno\u015bci tych urz\u0105dze\u0144, a w efekcie zaniechania stosowania w naszej armii rodzimych my\u015bliwc\u00f3w przechwytuj\u0105cych.\u00a0<\/span><\/p>\n Samoloty Lim-5 P szybko si\u0119 zestarza\u0142y. Wszystkie pozosta\u0142e w s\u0142u\u017cbie, zosta\u0142y przekazane do Bydgoszczy, gdzie zdemontowano z nich radary Izumrud RP-5, a samoloty sta\u0142y si\u0119 maszynami szturmowymi Lim-6 M. Radary Izumrud RP-5 zosta\u0142y zez\u0142omowane. Nie zachowa\u0142 si\u0119 \u017caden egzemplarz.\u00a0<\/p>\n \u00a0<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n Krak\u00f3w 2018-11-24<\/p>\n 161b MiG-17 PF \/ Lim-5 P<\/strong><\/p>\n Radar Izumrud RP-5<\/strong><\/p>\n Polska<\/strong><\/p>\n Konstrukcja<\/strong><\/p>\n My\u015bliwiec z celownikiem radiolokacyjnym<\/strong><\/p>\n Samolot Lim-5 P stanowi konsekwentne rozwini\u0119cie konstrukcji MiG-15 bis ( Lim-2 ), kt\u00f3ry otrzyma\u0142 przede wszystkim nowy zesp\u00f3\u0142 nap\u0119dowy wyposa\u017cony w dopalacz, jakiego poprzednicy nie posiadali. Ca\u0142y uk\u0142ad samolotu pozostawiono, ale dzi\u0119ki d\u0142u\u017cszemu zespo\u0142owi nap\u0119dowemu, wyd\u0142u\u017ceniu uleg\u0142 kad\u0142ub, przez co samolot zyska\u0142 na smuk\u0142o\u015bci. Wyra\u017anie mocniejszy ci\u0105g zespo\u0142u nap\u0119dowego nie spowodowa\u0142 jednak, \u017ce samolot sta\u0142 si\u0119 konstrukcj\u0105 nadd\u017awi\u0119kow\u0105. Co prawda maszyna jest zdolna do osi\u0105gania pr\u0119dko\u015bci r\u00f3wnej lub nieznacznie wi\u0119kszej od Ma-1, i to w locie poziomym, ale trwa to tylko kr\u00f3tki czas i jest okupione znacznym zu\u017cyciem paliwa. Co jednak najwa\u017cniejsze, to na samolotach seryjnych montowany jest automat, kt\u00f3ry przy pr\u0119dko\u015bci M-0,97 wychyla hamulce i chowa je automatycznie po spadni\u0119ciu pr\u0119dko\u015bci do Ma-0,92. Czyli jest to typowy my\u015bliwiec, kt\u00f3ry nie przekracza pr\u0119dko\u015bci d\u017awi\u0119ku.<\/p>\n Konstrukcja Lim-5 P. W por\u00f3wnaniu do wersji podstawowej samolot otrzyma\u0142 celownik radiolokacyjny RP-5. Jest on zbudowany w systemie dwuantenowym. Jedna antena s\u0142u\u017cy do przeszukiwania przestrzeni powietrznej, druga antena \u015bledz\u0105ca znaleziony cel. Obie umieszczono w przedniej cz\u0119\u015bci kad\u0142uba. Pierwsza jest umieszczona nad chwytem powietrza, druga w przegrodzie chwytu powietrza. Poniewa\u017c SR ( stacja-celownik radiolokacyjny ) ma swoj\u0105 znaczn\u0105 wag\u0119 dlatego dla odchudzenia samolotu zamiast lewego dzia\u0142ka N-37 D montowano l\u017cejsze NR-23. Dzi\u0119ki temu samolot mia\u0142 trzy jednakowe dzia\u0142ka.<\/p>\n MiG-17 PF, Lim-5 P to jednosilnikowy, jednomiejscowy my\u015bliwiec frontowy, zbudowany w klasycznym uk\u0142adzie. \u015aredniop\u0142at, ze sko\u015bnym skrzyd\u0142em. Konstrukcja p\u00f3\u0142skorupowa, nitowana.<\/p>\n Skrzyd\u0142o sko\u015bne, zwane sierpowe, o k\u0105cie skosu 45 stopni przy kad\u0142ubie i 42 stopni\u00a0 dalej. Zastosowano profil laminarny S-12s u nasady i SR-11 na ko\u0144cu. Powierzchnia skrzyde\u0142 wynosi 22,6 m kwadratowych, k\u0105t zaklinowania 1 stopie\u0144, wznos \u20133 stopni, grubo\u015b\u0107 wzgl\u0119dna 8 %, wyd\u0142u\u017cenie 4,08, zbie\u017cno\u015b\u0107 1,23. Konstrukcja jednod\u017awigarowa z tylnym d\u017awigarem pomocniczym. Na ko\u0144cu ka\u017cdego skrzyd\u0142a masy obci\u0105\u017caj\u0105ce po 5,1 kg. Klapy o \u0142\u0105cznej powierzchni 2,86 m kwadratowych, wychylane do startu o 20 stopni, a do l\u0105dowania o 60 stopni. Lotki o \u0142\u0105cznej powierzchni 1,6 m kwadratowego, wychylane s\u0105 w g\u00f3r\u0119 i d\u00f3\u0142 po 18 stopni. Na lewej lotce zamontowano trymer poruszany silniczkiem elektrycznym. Na g\u00f3rnej powierzchni p\u0142at\u00f3w trzy pary kierownic aerodynamicznych. Skrzyd\u0142o montowane jest do kad\u0142uba przy pomocy czterech w\u0119z\u0142\u00f3w.<\/p>\n Kad\u0142ub o przekroju ko\u0142owym technologicznie podzielony na dwie cz\u0119\u015bci. Przednia cz\u0119\u015b\u0107 z\u0142o\u017cona z 13 wr\u0119g, tylna z 18. Do wr\u0119gi 13 montowany jest silnik i tylny d\u017awigar skrzyde\u0142. Maksymalna \u015brednica kad\u0142uba wynosi 1,45 m, wyd\u0142u\u017cenie 6,17 m. Grubo\u015b\u0107 pokrycia waha si\u0119 od 1,5 do 1 mm. \u015acianki kana\u0142\u00f3w powietrznych maj\u0105 grubo\u015b\u0107 0,8 mm. Hamulce aerodynamiczne o \u0142\u0105cznej powierzchni 0,98 m kwadratowych, s\u0105 wychylane o k\u0105t 55 stopni. Hamulce obs\u0142uguje pilot, a dodatkowo automat nie dopuszczaj\u0105cy do przekroczenia krytycznych pr\u0119dko\u015bci. Przy pr\u0119dko\u015bci Ma-0,97 hamulce si\u0119 otwieraj\u0105, a zamykaj\u0105 przy Ma-0,92. Kabina pilota cz\u0119\u015bciowo opancerzona od do\u0142u. Oszklenie to przedni sta\u0142y wiatrochron ze \u015brodkowym oknem pancernym i owiewka odsuwana r\u0119cznie do ty\u0142u. Na szczycie oszklenia peryskop do obserwowania tylnej strefy. W kabinie instalacja przeciwprzeci\u0105\u017ceniowa z ubiorem PPK-1 oraz fotel wyrzucany z zas\u0142onk\u0105 na twarz. Katapultowanie jest dozwolone w locie powy\u017cej 250 m i do pr\u0119dko\u015bci 850 km\/h.<\/p>\n Usterzenie pionowe o k\u0105cie 56 stopni, powierzchni 4,26 m kwadratowych, w tym 0,947 m kwadratowych steru. K\u0105t wychylania po 25 stopni. Usterzenie poziome o k\u0105cie 45 stopni,\u00a0 o powierzchni 3,10 m kwadratowych, w tym 0,884 m kwadratowych ster\u00f3w. Na lewym sterze trymer. Stery wychylane 32 stopnie w g\u00f3r\u0119 i 16 stopni w d\u00f3\u0142.<\/p>\n Podwozie przednie o rozmiarach ko\u0142a 480 x 200, g\u0142\u00f3wne z ko\u0142ami 660 x 160. Baza podwozia 3,368 m, rozstaw 3,849 m.<\/p>\n Nap\u0119d Lim-5<\/strong><\/p>\n Budowane w Polsce licencyjne Lim-5, Lim-5 P nap\u0119dzane s\u0105 silnikami produkowanymi tak\u017ce na podstawie licencji przez Polski przemys\u0142 w WSK Rzesz\u00f3w. Jest to silnik Lis-5 ( licencyjny silnik ) o ci\u0105gu 1 x 26,46 kN ( 1 x 2 700 kG ), a z doplanaiem 1 x 33,12 kN ( 1 x 3 380 kG ).<\/p>\n Dopalacz po\u0142\u0105czony jest z silnikiem i stanowi przed\u0142u\u017con\u0105 i odpowiednio uformowan\u0105 rur\u0119 wylotow\u0105. Umieszczono tam zestaw wtryskiwaczy, przez kt\u00f3re dostarczane jest dodatkowe paliwo, a jego spalenie wywo\u0142uje wzrost ci\u0105gu. Dopalacz zako\u0144czony jest regulowan\u0105 dysz\u0105. W czasie pracy dopalacza dysza jest ca\u0142kowicie otwarta. Przy wy\u0142\u0105czonym dopalaczu ruchome segmenty zwieraj\u0105 si\u0119 zmniejszaj\u0105c przekr\u00f3j otworu wylotowego. Paliwo do silnika podaje pompa PCR-1-5.<\/p>\n Paliwo umieszczono tylko w kad\u0142ubie, w identyczny spos\u00f3b jak w my\u015bliwcu Lim-1 \/ -2.\u00a0 g\u0142\u00f3wny zbiornik paliwa typu mi\u0119kkiego umieszczono pomi\u0119dzy kabin\u0105, a silnikiem i ma pojemno\u015b\u0107 1 200 ( 1 250 ) litr\u00f3w. Drugi zbiornik typu metalowego sk\u0142ada si\u0119 z dw\u00f3ch po\u0142\u00f3wek obejmuj\u0105cych silnik w tylnej cz\u0119\u015bci kad\u0142uba. Ma pojemno\u015b\u0107 2 x 165 litr\u00f3w. Wewn\u0119trzny zapas paliwa mo\u017cna powi\u0119kszy\u0107 poprzez zastosowanie zbiornik\u00f3w podwieszanych pod skrzyd\u0142ami o pojemno\u015bci 2 x 400 litr\u00f3w.\u00a0 Zbiorniki te wykonane s\u0105 z blachy duraluminiowej lub tworzywa sztucznego. Istnieje mo\u017cliwo\u015b\u0107 ich zrzutu podczas lotu.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n Krak\u00f3w 2007-05-01<\/p>\n Rozdzia\u0142 1956-05-25<\/strong><\/p>\n WSK Mielec (LZR) MiG-17, Lim-5, Lim-6<\/strong><\/p>\n Polska<\/strong><\/p>\n Zestawienie<\/strong><\/p>\n Zestawienie jest w innym rozdziale.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n W tym artykule poruszymy jeszcze raz spraw\u0119 samolot\u00f3w bojowych Lim-5 P i stacji radiolokacyjnych Izumrud RP-5. Ten temat jest ciekawy, poniewa\u017c Pan Teofil by\u0142 jednym z wykonywaj\u0105cym pr\u00f3by tych urz\u0105dze\u0144 przed lotem, usuwania niesprawno\u015bci, przekazywania Kontroli Technicznej i przedstawicielstwu wojskowemu 21 PW. Wyje\u017cd\u017ca\u0142 na wi\u0119kszo\u015b\u0107 reklamacji zg\u0142aszanych na owe urz\u0105dzenia przez eksploatuj\u0105ce je Jednostki Wojskowe. Doda\u0107 nale\u017cy, \u017ce gdy Indonezja dokona\u0142a w Polsce zakupu 20 samolot\u00f3w Lim-5 P, on od spraw technicznych urz\u0105dzenia RP-5 by\u0142 odpowiedzialny za bezawaryjne dzia\u0142anie owych urz\u0105dze\u0144, szkolenie tamtejszego personelu i przeprowadza\u0142 remonty uszkodzonych urz\u0105dze\u0144 na miejscu, w armii indonezyjskiej w D\u017cakarcie.\u00a0 Odbywa\u0142o si\u0119 to w latach 1961-1962.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[39],"tags":[],"class_list":["post-5324","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-samoloty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5324","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5324"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5324\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5424,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5324\/revisions\/5424"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5324"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5324"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5324"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n
\n
\n
\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"