OKB Suchoj Su-7 B<\/strong><\/p>\n Polska<\/strong><\/p>\n Historia<\/strong><\/p>\n Historia eksploatacji Su-7 B w Polsce.<\/p>\n Eksploatacja Su-7 B<\/strong><\/p>\n Pierwsza wersja Su-7 B wesz\u0142a na uzbrojenie CCCP w 1960 roku i by\u0142a to pierwsza wersja samolotu my\u015bliwsko-bombowego jeszcze nie przystosowanego do przenoszenia bomby j\u0105drowej. Zadania bojowe wykonywa\u0142a przy u\u017cyciu bomb konwencjonalnych, niekierowanych pocisk\u00f3w rakietowych i dzia\u0142ek.<\/p>\n Dla prostych lot\u00f3w pilot ubiera\u0142 zwyk\u0142y kombinezon i pilotk\u0119. Nie ubiera\u0142 he\u0142mu. Dla lot\u00f3w wysoko\u015bciowych (na wysokie pu\u0142apy) lub\/i loty nadd\u017awi\u0119kowe pilot zak\u0142ada\u0142 kombinezon wysoko\u015bciowy K3M i szczelny he\u0142m. W kokpicie pilot podpina\u0142 si\u0119 do instalacji samolotu: tlenowej, radiowej. Pilot korzysta z fotela katapultowanego KS-1 (Kres\u0142o Suchoja). Ratuje ono pilota do 1 000 km\/h, od pu\u0142apu 50 m. W kolejnych wersjach pojawi\u0142y si\u0119 nowsze KS-2, KS-3 i KS-4.<\/p>\n Przed lotem z samolotu obs\u0142uga \u015bci\u0105ga pokryw\u0119 dyszy wylotowej i chwytu powietrza oraz os\u0142on\u0119 brezentow\u0105 z rurki Pitota i sensor\u00f3w k\u0105ta natarcia i bocznego \u015blizgu. Samolot jest zatankowany i ma uzupe\u0142nione p\u0142yny eksploatacyjne. Pilot odbiera meldunek od technika samolotu i wykonuje obch\u00f3d samolotu wizualno-manualny. Baczn\u0105 uwag\u0119 zwraca na powierzchnie sterowe, chwyt powietrza z jego sto\u017ckiem centralnym (z ruskiego zwany Konusem), dysz\u0119 wylotow\u0105, zamontowanie podwiesze\u0144. Po zaj\u0119ciu miejsca w kokpicie, pilot podpina si\u0119 do instalacji samolotu: radiowej, tlenowej itp. Pilot nawi\u0105zuje kontakt radiowy z Kierownikiem Lotu i uzyskuje zgod\u0119 na rozpocz\u0119cie ko\u0142owania. Ko\u0142owanie powinno si\u0119 odbywa\u0107 z pr\u0119dko\u015bci\u0105 oko\u0142o 25 km\/h.<\/p>\n Prosty lot w pobli\u017cu lotniska<\/strong><\/p>\n Na DS (RWY), kiedy pilot zwi\u0119ksza obroty silnika do maksymalnych samolot Su-7 B pochyla dzi\u00f3b do do\u0142u. Po zwolnieniu hamulc\u00f3w samolot szybko nabiera pr\u0119dko\u015bci. Przez oko\u0142o 300 m nadal jest pochylony do przodu, p\u00f3\u017aniej poziomuje. Po oko\u0142o 600 m pilot podnosi przednie ko\u0142o. Przy oko\u0142o 1 000 m samolot odrywa si\u0119 od ziemi. Na wysoko\u015bci 15 m pilot chowa podwozie i redukuje obroty silnika do 80 %. Wznoszenie pod k\u0105tem 50-60 stopni nast\u0119puje z pr\u0119dko\u015bci\u0105 600 km\/h. Na pu\u0142apie 6 000 m samolot jest na optymalnej dla konstrukcji wysoko\u015bci i w locie poziomym utrzymuje 800 km\/h.<\/p>\n Pochylenie samolotu podczas rozbiegu nie jest korzystne. W ten spos\u00f3b silnik bardzo \u0142atwo zasysa cia\u0142a obce z DS, a w konsekwencji dochodzi\u0142o do awarii silnika. Zasysanie cia\u0142 obcych z p\u0142yty lotniska cz\u0119\u015bciowo wyeliminowano (od 26 serii produkcyjnej) poprzez skr\u00f3cenie o 113 mm podwozia g\u0142\u00f3wnego, dzi\u0119ki czemu lekko ku g\u00f3rze uni\u00f3s\u0142 si\u0119 prz\u00f3d samolotu, a tym samym wlot powietrza.\u00a0Ta zmiana u\u0142atwi\u0142a tak\u017ce strat i l\u0105dowanie. Kolejnym krokiem by\u0142o zamontowanie dw\u00f3ch dysz pod chwytem powietrza, kt\u00f3re przy pomocy powietrza pobranego ze spr\u0119\u017carki silnika zdmuchuj\u0105 obce cia\u0142a z toru rozbiegu samolotu. Nie wszystkie samoloty otrzyma\u0142y ten uk\u0142ad.<\/p>\n Samolot Su-7 B nale\u017cy do \u015brednio zwrotnych maszyn bojowych. W tej konstrukcji pr\u0119dko\u015b\u0107 i pu\u0142ap ceniono bardziej ni\u017c zwrotno\u015b\u0107. Dla pr\u0119dko\u015bci 450 km\/h wira\u017c 360 stopni trawa 35 sekund. P\u0119tla dla 450 km\/h wymaga 1 600-1 800 m wysoko\u015bci. Beczka trwa 5 sekund. P\u0119tla dla 900 km\/h wymaga oko\u0142o 3 500 m wysoko\u015bci. Zwrot bojowy przy pr\u0119dko\u015bci 900 km\/h wyniesie samolot w g\u00f3r\u0119 o 300-350 m.<\/p>\n Loty na pr\u0119dko\u015bci max.<\/strong><\/p>\n Samolot Su-7 B na pu\u0142ap 6 000 m wznosi si\u0119 z pr\u0119dko\u015bci\u0105 750 km\/h i przy obrotach silnika 85 %. Na pu\u0142apie 6 000 m pilot zwi\u0119ksza obroty silnika do 100 % i samolot nadal si\u0119 wznosi z pr\u0119dko\u015bci\u0105 850 km\/h. Gdy samolot osi\u0105gnie pu\u0142ap 12 000 m, w\u00f3wczas pilot w\u0142\u0105cza dopalacz (forsa\u017c). Na pulpicie zapala si\u0119 kontrolka pracy dopalacza. Znacznie wzrasta zu\u017cycie paliwa. Samolot nie mo\u017ce by\u0107 dalej ni\u017c 80-100 km od lotniska, bo mo\u017ce brakn\u0105\u0107 mu paliwa. Dlatego loty z pr\u0119dko\u015bci\u0105 nadd\u017awi\u0119kow\u0105 wykonywane s\u0105 w kierunku lotniska. Z max pr\u0119dko\u015bci\u0105 samolot Su-7 B nie powinien lecie\u0107 d\u0142u\u017cej ni\u017c 2 minuty. Po wy\u0142\u0105czeniu dopalacza samolot szybko wytraca pr\u0119dko\u015b\u0107 do Ma 0,9. Dla wyhamowania pr\u0119dko\u015bci mo\u017cna u\u017cy\u0107 hamulc\u00f3w aerodynamicznych.<\/p>\n Loty na max wysoko\u015b\u0107.<\/strong><\/p>\n Pu\u0142ap 12 000 m osi\u0105ga si\u0119 identycznie jak w lotach na max pr\u0119dko\u015b\u0107. Samolot nie powinien znajdowa\u0107 si\u0119 dalej od lotniska ni\u017c 130-150 km. Na wysoko\u015bci 12 000 m zmniejsza si\u0119 obroty silnika do 92 % i rozp\u0119dza si\u0119 samolot ze zni\u017caniem do pu\u0142apu 10 500-11 000 m. W\u0142\u0105cza si\u0119 dopalacz i rozpoczyna wznoszenie. Na pu\u0142apie 13 000 m b\u0119dzie pr\u0119dko\u015b\u0107 Ma 1,8, na 17 000 m pr\u0119dko\u015b\u0107 Ma 1,9. W\u00f3wczas jeszcze bardziej zwi\u0119ksza si\u0119 k\u0105t natarcia i wychodzi si\u0119 na 19 500 m, przy czym pr\u0119dko\u015b\u0107 zmniejszy si\u0119 do Ma 1,7. Wy\u0142\u0105cza si\u0119 dopalacz. Na tym pu\u0142apie mo\u017cna operowa\u0107 oko\u0142o 5 minut, przy czym ka\u017cdy manewr skr\u0119tu b\u0119dzie powodowa\u0142 utrat\u0119 wysoko\u015bci. Pu\u0142ap b\u0119dzie tak\u017ce male\u0107, bo b\u0119dzie spada\u0142a pr\u0119dko\u015b\u0107. Zni\u017canie zaczyna si\u0119 z pr\u0119dko\u015bci\u0105 Ma 0,9.<\/p>\n L\u0105dowanie.<\/strong><\/p>\n L\u0105dowanie odbywa si\u0119 z wysokiego zaj\u015bcia, o doj\u015b\u0107 ostrym k\u0105cie schodzenia. Na 6 000 m pr\u0119dko\u015b\u0107 powinna wynosi\u0107 600 km\/h. Po czwartym zakr\u0119cie samolot winien by\u0107 na prostej do l\u0105dowania. W\u00f3wczas pr\u0119dko\u015b\u0107 powinna wynosi\u0107 oko\u0142o 450 km\/h. Poni\u017cej pr\u0119dko\u015bci 450 km\/h wystawia si\u0119 podwozie. Po jego wysuni\u0119ciu pilot musi skorygowa\u0107 po\u0142o\u017cenie samolotu trymerem steru wysoko\u015bci. Obroty silnika 70 %. Nad dalsz\u0105 radiolatarni\u0105 (oko\u0142o 5 000 m przed progiem DS) samolot Su-7 powinien mie\u0107 pu\u0142ap 350 m i pr\u0119dko\u015b\u0107 350-360 km\/h. Pilot mo\u017ce wspomaga\u0107 si\u0119 hamulcami aerodynamicznymi. Nad bli\u017csz\u0105 radiolatarnia (oko\u0142o 1 000 od progu DS) wysoko\u015b\u0107 powinna wynosi\u0107 100-120 m i pr\u0119dko\u015b\u0107 350-360 km\/h. Wyr\u00f3wnanie zaczyna si\u0119 na pu\u0142apie 10-15 m i pr\u0119dko\u015b\u0107 320-340 km\/h. Wyr\u00f3wnanie ma si\u0119 sko\u0144czy\u0107 na pu\u0142apie 1 m nad DS. W\u00f3wczas obroty silnika daje si\u0119 na ma\u0142y gaz. Po przyziemieniu nale\u017cy utrzyma\u0107 przednie ko\u0142o w g\u00f3rze (du\u017cy k\u0105t natarcia) na dystansie 400-450 m. Prz\u00f3d samolotu opu\u015bci\u0107 przy pr\u0119dko\u015bci 220-240 km\/h. W\u00f3wczas wypuszcza si\u0119 spadochron hamuj\u0105cy. Samolot ma jeden spadochron o powierzchni oko\u0142o 15 m kwadratowych. Po sko\u0142owaniu z DS, w wyznaczonym miejscu odrzuca si\u0119 spadochron. Ten sam system spadochronowy jest w wersji Su-7 BM. Kolejne wersje otrzyma\u0142y znacznie lepszy system spadochronowy. Spadochrony umieszczono w nasadzie usterzenia pionowego, a nie pod silnikiem. Mo\u017cna je wypuszcza\u0107 nawet tu\u017c przed przyziemieniem. Wytrzymaj\u0105 pr\u0119dko\u015b\u0107 320 km\/h. S\u0105 dwa okr\u0105g\u0142e spadochrony o powierzchni 2 x 25 m kwadratowych.<\/p>\n Uk\u0142ad sterowania.<\/strong><\/p>\n Uk\u0142ad sterowania samolotu Su-7 B sk\u0142ada si\u0119 z lotek, p\u0142ytowego ster wysoko\u015bci i steru kierunku. W uk\u0142adzie s\u0105 wzmacniacze hydrauliczne, bezzwrotne. Po jednym na ka\u017cd\u0105 powierzchnie sterow\u0105. Uzupe\u0142nieniem s\u0105 klapy za-skrzyd\u0142owe.<\/p>\n Samolot Su-7 B otrzyma\u0142 uk\u0142ad likwidowania zjawiska Duch Roll, kt\u00f3re w sowieckiej nomenklaturze nazywa si\u0119 Kolebaniem. Zjawisko wyst\u0119puje podczas lotu i polega na tym, \u017ce po zako\u0144czeniu wykonywania skr\u0119tu, kiedy pilot obra\u0142 ju\u017c nowy kurs, ogon samolotu mo\u017ce zacz\u0105\u0107 \u201ezamiata\u0107\u201d, a samolot zaczyna si\u0119 ko\u0142ysa\u0107 z boku na bok z przechy\u0142ami do +\/-10 stopni. Sko\u015bne skrzyd\u0142a w wydatny spos\u00f3b ujawni\u0142y to zjawisko, kt\u00f3re w samolotach o prostych skrzyd\u0142ach praktycznie nie wyst\u0119powa\u0142o. W samolocie Su-7 B zastosowano uk\u0142ad AP.106 M, kt\u00f3ry t\u0142umi wahania na kursie (nie w bocznych przechy\u0142ach na skrzyd\u0142o). Uk\u0142ad sk\u0142ada si\u0119 z czujnika r\u00f3\u017cnicy k\u0105ta znoszenia i kierunku lotu, modu\u0142u przetwarzaj\u0105cego sygna\u0142y analogowe na elektroniczne, uk\u0142adu wykonawczego i agregatu, kt\u00f3ry wychyla ster kierunku we w\u0142a\u015bciw\u0105 stron\u0119 bez udzia\u0142u pilota.<\/p>\n Zesp\u00f3\u0142 nap\u0119dowy Su-7.<\/strong><\/p>\n Pierwsze samoloty Su-7 B zosta\u0142y wyposa\u017cone w silnik AL-7-1-100U o ci\u0105gu 6 800 kG (66,69 kN, 14 991,43 lbf) bez dopalania i 9 600 kG (94,14 kN, 21 164,38 lbf) z dopalaniem. Liczba 100 oznacza resurs mi\u0119dzyremontowy wyra\u017cony w godzinach pracy.<\/p>\n Silnik AL-7 F-1 powsta\u0142 w zespole Archipa M. Lulki pod oznaczeniem TRD-31, z pocz\u0105tkiem 50-lat XX wieku. By\u0142 rozwojow\u0105 konstrukcj\u0105 silnika AL-5. Silnik AL-7 zosta\u0142 po raz pierwszy uruchomiony we wrze\u015bniu 1952 roku. Silnik AL-7 zosta\u0142 wykorzystany do nap\u0119du samolot\u00f3w Su-7, Su-9, Su-11, Tu-128. Silnik ma bardzo prost\u0105 budow\u0119. Podczas test\u00f3w silnik trapi\u0142y pompa\u017ce. Konstruktorzy zastosowali ruchome \u0142opatki pierwszego stojanu i upust powietrza za czwartym i pi\u0105tym stopniem spr\u0119\u017carki. Silniki z ruchomymi \u0142opatkami pierwszego stojanu pocz\u0105tkowo oznaczano prefiksem U (AL-7 F-1-100 U). Konstruktorom wydawa\u0142o si\u0119, \u017ce problem zosta\u0142 rozwi\u0105zany. W dniu 24 kwietnia 1959 roku w powietrze wzbi\u0142 si\u0119 samolot S-22-1, przysz\u0142y Su-7 B. Podczas odpalania niekierowanych pocisk\u00f3w rakietowych problem pompa\u017cu powr\u00f3ci\u0142. Tym razem by\u0142 on spowodowany gazami wylotowymi rakiet. By temu zapobiega\u0107 silnik AL-7 otrzyma\u0142 instalacj\u0119 KS-1 automatycznie zmniejszaj\u0105c\u0105 obroty silnika w chwili u\u017cycia pocisk\u00f3w i po chwili r\u00f3wnie\u017c automatycznie przywracaj\u0105c\u0105 pocz\u0105tkowe obroty silnika. Instalacja nie do ko\u0144ca rozwi\u0105za\u0142a problem pompa\u017cu i dlatego wprowadzono dodatkowe ograniczenia eksploatacyjne przy lotach z du\u017cymi pociskami niekierowanymi S-24.<\/p>\n Silnik ma 9-stopniow\u0105 spr\u0119\u017cark\u0119, pier\u015bcieniowo-dzbanow\u0105 komor\u0119 spalania, 2-stopniow\u0105 turbin\u0119, dopalacz i dysz\u0119 wylotow\u0105. Dysza wylotowa jest regulowana i mo\u017ce przyjmowa\u0107 dwa skrajne po\u0142o\u017cenia. Zabezpieczenie przeciwpo\u017carowe opr\u00f3cz ruchomego sto\u017cka centralnego sk\u0142ada si\u0119 z jednego stopnia regulowanych \u0142opatek stojnu, oraz upust\u00f3w ze spr\u0119\u017carki za czwartym i pi\u0105tym stopniem spr\u0119\u017carki.<\/p>\n Silnik AL-7 opracowywano w kilku kolejnych wersjach. G\u0142\u00f3wnie chodzi\u0142o o zwi\u0119kszenie \u017cywotno\u015bci silnika. Silnik mia\u0142 powi\u0119kszony resurs pocz\u0105tkowo do 150 (AL-7 F-1-150), a potem do 200 godzin pracy (AL.-7 F1-200). Silnik AL-7 F-1-250 (resurs 250 godzin, masa silnika 2 103 kg, zu\u017cycie paliwa 0,9 kg\/kG\/h).<\/p>\n Ostateczna wersja silnika Archip Lulka AL-7 ma ci\u0105g 7 000 kG (68,65 kN) bez dopalania oraz 10 000 kG (98,10 kN). Silnik wyposa\u017cono w instalacj\u0119 tlenow\u0105 dla u\u0142atwienia rozruchu na ziemi przy niskich temperaturach lub wysoko w powietrzu. Kompresja spr\u0119\u017carki 9,5:1. Temperatura przed turbin\u0105 wynosi 860 stopni C. Stosunek ci\u0105gu do masy 3,4:1. Silnik Archip Lulka AL-7 ma d\u0142ugo\u015b\u0107 od 6,56 m do 8,00 m w zale\u017cno\u015bci od zastosowanego dopalacza. \u015arednica 1,30 m. Masa od 2 010 kg do 2 200 kg w zale\u017cno\u015bci od wersji. Zu\u017cycie paliwa od 95,0 kg\/(h\u00b7kN) do 98,9 kg\/(h\u00b7kN), a z dopalaniem 229,0 kg\/(h\u00b7kN). Czas mi\u0119dzy remontowy 300 godzin. Ca\u0142kowity resurs oko\u0142o 900 godzin. Paliwo nafta T-1, TS-1, RT. W samolocie Su-7 zastosowano dodatkowe chwyty powietrza dla ch\u0142odzenia silnika w rejonie turbiny i dopalacza.<\/p>\n Warto w tym miejscu zaznaczy\u0107, \u017ce na Zachodzie ju\u017c dawno rozwijano konstrukcje dwu-przep\u0142ywowe i dwu-wa\u0142owe. W CCCP nadal trwano przy prostych silnikach. Wychodzono z za\u0142o\u017cenia, \u017ce nie wyst\u0119puje deficyt paliwa, co by\u0142o prawd\u0105 i liczy si\u0119 tylko wysoki ci\u0105g silnika. Z drugiej strony proste konstrukcje silnik\u00f3w by\u0142y \u0142atwiejsze w produkcji i eksploatacji, co nie by\u0142o bez znaczenia. Jednak efektem takiego rozumowania by\u0142 ma\u0142y zasi\u0119g statk\u00f3w powietrznych, co wp\u0142ywa\u0142o na du\u017ce ograniczenie w wykonywaniu zada\u0144. Wiele za\u0142\u00f3g koncentrowa\u0142o si\u0119 podczas lotu na ilo\u015bci pozosta\u0142ego paliwa, a nie na dobrym wykonaniu powierzonego zadania.<\/p>\n Samolot Su-7 B ma dobre osi\u0105gi. Na wysoko\u015bci 1 000 m rozwija\u0142 pr\u0119dko\u015b\u0107 max Ma 1,3, a na wysoko\u015bci 11 000 m pr\u0119dko\u015b\u0107 Ma 2,1. Samolot Su-7 B w uk\u0142adzie nap\u0119dowym otrzyma\u0142 ruchomy sto\u017cek, kt\u00f3ry po przekroczeniu pr\u0119dko\u015bci Ma 1,1 zaczyna wysuwa\u0107 si\u0119 do przodu i przy pr\u0119dko\u015bci Ma 1,5 przyjmuje max wysuni\u0119cie. Na sto\u017cku i w kanale powietrznym przy pr\u0119dko\u015bci Ma 1,4 s\u0105 ju\u017c trzy sko\u015bne fale uderzeniowe, kt\u00f3re wyhamowuj\u0105 powietrze do pr\u0119dko\u015bci podd\u017awi\u0119kowej na kt\u00f3rej pracuje silnik turboodrzutowy.<\/p>\n W Su-7 B uruchamianie silnika jest automatyczne i polega na uruchomieniu trzech w\u0142\u0105cznik\u00f3w umieszczonych u postawy centralnego pulpitu. Do sterowania silnikiem pilot na lewej burcie ma d\u017awigni\u0119-manetk\u0119 gazu. Dla kontroli silnika i uk\u0142adu nap\u0119dowego pilot ma do kontroli: trzy lampki na lewym pulpicie (stan pracy spr\u0119\u017carki) i dwie kontrolki na centralnym pulpicie po prawej stronie (Jedna z nich ma pali\u0107 si\u0119 ca\u0142y czas, bo gdy zga\u015bnie oznacza to awari\u0119 kt\u00f3rego\u015b z uk\u0142ad\u00f3w). Nad dwiema kontrolkami na centralnym pulpicie umieszczono dwa zegary. Jeden pokazuje po\u0142o\u017cenie sto\u017cka wlotowego, a drugi po\u0142o\u017cenie upust\u00f3w ze spr\u0119\u017carki. Dwa zegary pracy silnika umieszczone s\u0105 po lewej stronie centralnego pulpitu. (obrotomierz, termopara temperatury turbiny). Rozmieszczenie tych przyrz\u0105d\u00f3w kontrolnych jest nieergonomiczne, ale krytykowane by\u0142o tylko w prywatnych rozmowach.<\/p>\n W Su-7 B paliwo jest umieszczone w zbiornikach kad\u0142ubowych i w skrzyd\u0142ach. Zbiorniki w kad\u0142ubie s\u0105 cztery i umieszczone s\u0105 w formie p\u00f3\u0142ksi\u0119\u017cyca obejmuj\u0105c kana\u0142 powietrzny i silnik. Zbiorniki w skrzyd\u0142ach s\u0105 pojedyncze i umieszczone mi\u0119dzy komor\u0105 podwozia g\u0142\u00f3wnego a ko\u0144cow\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 skrzyd\u0142a. Pojemno\u015b\u0107 wewn\u0119trznych zbiornik\u00f3w wynosi 2 940 litr\u00f3w. Dlatego wszystkie zadania wykonywane przez samolot nie powinny odbywa\u0107 si\u0119 dalej ni\u017c 150-200 km od lotniska. W rezultacie, w Polsce samoloty standardowo mia\u0142y podwieszone dwa dodatkowe zbiornika paliwa o pojemno\u015bci 2 x 600 litr\u00f3w. Samolot mo\u017ce u\u017cywa\u0107 startowe rakiety prochowe SPRD-110 o ci\u0105gu 2 x 29,40 kN. (2 x 3 000 kG).<\/p>\n Awionika Su-7 B.<\/strong><\/p>\n Sami rosjanie przyznaj\u0105, \u017ce w por\u00f3wnaniu do Republic F-105 samolot Su-7 B by\u0142 raczej ubogo wyposa\u017cony w awionik\u0119. By\u0142a to wada tej konstrukcji, chocia\u017c dawa\u0142o to kilka innych plus\u00f3w: mniej skomplikowana obs\u0142uga, szybsze odtworzenie warto\u015bci bojowej, mniejsza liczba element\u00f3w, kt\u00f3re mog\u0142yby ulec awarii. Jednak zdecydowan\u0105 wad\u0105 samolotu Su-7 B by\u0142 brak stacji radiolokacyjnej. Wady tej nie zlikwidowano w kolejnych typach samolot\u00f3w uderzeniowych: Su-17, Su-20, Su-22.<\/p>\n W kokpicie Su-7 B pojawi\u0142y si\u0119 przyrz\u0105dy, kt\u00f3rych w samolotach starszych generacji nie by\u0142o: radiokompas podaj\u0105cy kurs magnetyczny i kurs radiolatarni umieszczony centralnie na przednim pulpicie, kurs nawigacyjny N 50 IM, kompas KI-13, system uzbrojenia PBK-1 (umieszczony w lewym g\u00f3rnym rogu centralnego pulpitu, dwa zestawy kontrolek pracy system\u00f3w. Ka\u017cdy zestaw ma sze\u015b\u0107 kontrolek i jest umieszczony daleko jeden od drugiego.<\/p>\n Wyposa\u017cenie radiotechniczne pierwowzoru my\u015bliwsko-bombowego Suchoj Su-7 B stanowi\u0142a radiostacja UKF RSIU-5 W, radiokompas ARK-5 zast\u0105piony nast\u0119pnie modelem ARK-10, radiolokacyjne urz\u0105dzenie odpowiadaj\u0105ce systemu IFF Kremnij-2, stacja ostrzegawcza przed opromieniowaniem wi\u0105zk\u0105 radiolokacyjn\u0105 tylnej p\u00f3\u0142sfery samolotu typu SPO-2, znanej te\u017c jako Syrena-2. Samolot Su-7 B (a tak\u017ce kolejne modyfikacje) otrzyma\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107 monta\u017cu aparatu fotograficznego AFA-39 pod wn\u0119k\u0105 przedniego podwozia i wykonywania zdj\u0119\u0107 pionowych.<\/p>\n Su-7 BM<\/strong><\/p>\n Wyposa\u017cenie Su-7 BM.<\/strong><\/p>\n Radiostacja UKF KSIU , 6-kana\u0142owa. Radiostacja awaryjna. Radiokompas automatyczny. Odbiornik sygna\u0142\u00f3w radiolatarni. Urz\u0105dzenie odzewowe sw\u00f3j-obcy SRO-2 M. Zestaw wyposa\u017cenia do l\u0105dowania bez widoczno\u015bci ziemi. Urz\u0105dzenia ostrzegaj\u0105cego Sirena. Radio-dalomierza. Pilota automatycznego dla ka\u017cdej pr\u0119dko\u015bci. Celownik optyczny ASP-5 ND sprz\u0119\u017cony lub nie z dalmierzem radiolokacyjnym, o zasi\u0119gu 300 \u2013 3 000 m. Dla pilota wyposa\u017cenie tlenowe typu KKO-2 stosowane od wysoko\u015bci 9 000 m.<\/p>\n Instalacja hydrauliczna zdwojona s\u0142u\u017cy do poruszania powierzchniami sterowymi. Trzecia instalacja chowania i wypuszczania podwozie, uruchamiania klap i steruje ko\u0142em przednim.<\/p>\n Instalacja pneumatyczna s\u0142u\u017cy do hamowania k\u00f3\u0142, prze\u0142adowywania dzia\u0142ek, uszczelniania kabiny, awaryjnego wypuszczania podwozia. \u0179r\u00f3d\u0142em pr\u0105du jest pr\u0105dnica nap\u0119dzana przez silnik i akumulatory. Instalacja g\u0142\u00f3wnie jednoprzewodowa pr\u0105du sta\u0142ego i zmiennego. Przeznaczona jest do uruchamiania silnika, zasilania pomp paliwowych, przyrz\u0105d\u00f3w pilota\u017cowo-radiowo-nawigacyjnych oraz o\u015bwietlenia samolotu. Instalacja tlenowa dostarcza tlen dla za\u0142ogi zar\u00f3wno przy szczelnej, jak i rozszczelnionej kabinie. Sterowanie usterzeniem p\u0142ytowym, lotkami, sterem kierunku jest realizowane ze wspomaganiem w uk\u0142adzie bezzwrotnym oraz sztucznym czuciem na dr\u0105\u017cku sterowym. W uk\u0142adzie sterowania usterzeniem p\u0142ytowym zastosowano sta\u0142e prze\u0142o\u017cenie mi\u0119dzy dr\u0105\u017ckiem a powierzchniami w stosunku 4:1. Przyj\u0119ty uk\u0142ad kinematyczny zapewnia skuteczne sterowanie zw\u0142aszcza na ma\u0142ych wysoko\u015bciach. W uk\u0142adzie sterowania kierunkowego zastosowano automat ARZ-1 usteczniaj\u0105cy samolot kierunkowo przez samoczynne wychylanie steru proporcjonalnie do k\u0105towej pr\u0119dko\u015bci odchylenia.<\/p>\n Wersja Su-7 BK\u0141. Zmiany w stosunku do Su-7 BM.<\/strong><\/p>\n Na skrzyd\u0142ach wzmocniono kierownice aerodynamiczne. Pod skrzyd\u0142ami pojawi\u0142y si\u0119 montowane od 1969 roku dwa dodatkowe w\u0119z\u0142y o ud\u017awigu 2 x 250 kg.<\/p>\n W kabinie zastosowano nowy fotel wyrzucany KS-4 klasy 0-140. Przednia pancerna szyba jest nieco cie\u0144sza dla poprawy widoczno\u015bci. Nieznacznie powi\u0119kszono zapas wewn\u0119trzny paliwa. Hamulce aerodynamiczne wzmocniono.<\/p>\n Usterzenie pionowe nieznacznie przekonstruowano i wzmocniono.<\/p>\n Podwozie otrzyma\u0142o system p\u0142ozowy.<\/p>\n L\u0105dowanie wspomagane teraz dwoma, a nie jednym spadochronem hamuj\u0105cym. Umieszczono je w zasobniku u podstawy usterzenia pionowego.<\/p>\n Wyposa\u017cenie Su-7 BK\u0141.<\/strong><\/p>\n P\u00f3\u0142automatyczny celownik ASP-PF-7, kt\u00f3ry w 70-tych latach zast\u0105piono nowszym ASP-PFM-7.<\/p>\n Samolot ma teraz 6 w\u0119z\u0142\u00f3w uzbrojenia w uk\u0142adzie 2 x 2 x 2. Samolot mo\u017ce przenosi\u0107 na w\u0119z\u0142ach wewn\u0119trznych podskrzyd\u0142owych dodatkowe zbiorniki paliwa o pojemno\u015bci 950 litr\u00f3w. Teoretycznie do przebazowania samolot mo\u017ce zabra\u0107 3 955 litr\u00f3w w kad\u0142ubie + 3 100 litr\u00f3w w 4 zbiornikach podkad\u0142ubowych, co daje razem 7 055 litr\u00f3w. W u\u017cyciu s\u0105 pewne ograniczenia; samolot mo\u017ce zabra\u0107, albo tylko pociski, albo tylko bomby, gdy\u017c wykorzystuje si\u0119 te same po\u0142\u0105czenia elektryczne. W 70-tych latach wprowadzono do u\u017cytku now\u0105 wyrzutni\u0119 dla rakiet S-5, by\u0142a to UB-32A-72 z 32 prowadnicami.<\/p>\n Tak\u017ce w 70-tych latach wszystkie wersje Su-7 zosta\u0142y przystosowane do przenoszenia pod skrzyd\u0142em zasobnika zak\u0142\u00f3caj\u0105cego typu SPS-141, SPS-142 i SPS-143 w zale\u017cno\u015bci od przewidywanego zak\u0142\u00f3canych cz\u0119stotliwo\u015bci.<\/p>\n Su-7 U<\/strong><\/p>\n Podstawow\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0105 jest zastosowanie kabiny dwuosobowej w uk\u0142adzie tandem. Kad\u0142ub jest d\u0142u\u017cszy o 0,20 m. Na kad\u0142ubie umieszczono nadbud\u00f3wk\u0119 w kt\u00f3rej umieszczono wyposa\u017cenie przeniesione zza kabiny pilota. Pomimo przebudowy kad\u0142ubowych zbiornik\u00f3w paliwa jego ilo\u015b\u0107 jest niemal identyczna jak w wersji Su-7 BM.<\/p>\n Os\u0142ony kabin indywidualne s\u0105 podnoszone w g\u00f3r\u0119 do ty\u0142u pneumatycznie. Tyln\u0105 kabin\u0119 wyposa\u017cono w sk\u0142adany peryskop. Jego lustra s\u0105 wykonane z polerowanego metalu. Peryskop mo\u017cna u\u017cywa\u0107 do pr\u0119dko\u015bci 600 km\/h. (Wzmocniona wersja jest u\u017cywana do pr\u0119dko\u015bci 850 km\/h).<\/p>\n Za\u0142oga otrzyma\u0142a specjaln\u0105 wersj\u0119 foteli wyrzucanych KS-4 U-22, zawsze odpala\u0142 si\u0119 pierwszy fotel pilota, a zaraz potem instruktora, niezale\u017cnie od tego kto zainicjowa\u0142 opuszczenie samolotu.<\/p>\n Wzmocnieniu uleg\u0142o podwozie (cz\u0119sto fatalnie traktowane przez m\u0142odych pilot\u00f3w szczeg\u00f3lnie podczas l\u0105dowa\u0144) i jego hamulce. Przednia gole\u0144 podwozia wyposa\u017cona by\u0142a w hamulce i mog\u0142a by\u0107 sterowana hydraulicznie. Uk\u0142ad hamulcowy podwozia otrzyma\u0142 instalacj\u0119 spryskuj\u0105c\u0105 piasty k\u00f3\u0142 spirytusem, powoduj\u0105c ich efektywniejsze ch\u0142odzenie.<\/p>\n Wzrost masy ca\u0142ego samolotu spowodowa\u0142 ograniczenia w przenoszonym uzbrojeniu, maksymalny ud\u017awig podwiesze\u0144 ograniczono do 2 500 kg, cz\u0119\u015b\u0107 maszyn nie otrzyma\u0142a lewoskrzyd\u0142owego dzia\u0142ka kalibru 30 mm. Pozostawiono jednak mo\u017cliwo\u015b\u0107 przenoszenia bomb j\u0105drowych. U\u017cywany na szkolnym samolocie celownik to modyfikacja z S-7 BM oznaczona jako ASP-5ND-7U zast\u0105piona od 12 serii produkcyjnej nowszym ASP-PF-7U.<\/p>\n Samoloty Su-7 B u\u017cytkowane w Wojsku Polskim mia\u0142y obs\u0142ugi bie\u017c\u0105ce wykonywane przez Eskadr\u0105 Lotnicz\u0105 w Pu\u0142ku. Obs\u0142ugi okresowe wykonywa\u0142a Eskadra Techniczna, tak\u017ce b\u0119d\u0105ca w strukturach Pu\u0142ku. Obs\u0142ugi techniczne wy\u017cszego poziomu, w tym remonty g\u0142\u00f3wne odbywa\u0142y si\u0119 w CCCP. Piloci radzieccy przylatywali do Pu\u0142ku w Bydgoszczy i osobi\u015bcie odlatywali do CCCP na samolotach Su 7 B. Po remoncie, tak\u017ce piloci radzieccy przylatywali do Bydgoszczy. W Bydgoszczy odbywa\u0142o si\u0119 przekazanie samolot\u00f3w. Tak by\u0142o od 1964 roku do 1990 roku, kiedy samoloty Su-7 B wycofano z uzbrojenia w Wojsku Polskim. Polskie samoloty Su-7 B nie by\u0142y remontowane w WZL Bydgoszcz, poprzednio LZR.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n Krak\u00f3w 2017-05-08<\/p>\n Rozdzia\u0142 1964-06-01<\/strong><\/p>\n OKB Suchoj Su-7 B<\/strong><\/p>\n Polska<\/strong><\/p>\n Konstrukcja<\/strong><\/p>\n Suchoj Su-7 BM<\/strong><\/p>\n Po \u015bmierci Stalina w 1953 roku reaktywowano biuro OKB Suchoj. Na bazie pot\u0119\u017cnego silnika AL.-7 biuro opracowano dwa samoloty my\u015bliwskie. Jeden ze skrzyd\u0142em tr\u00f3jk\u0105tnym (S-1), drugi ze skrzyd\u0142em sko\u015bnym. Ten drugi pod oznaczeniem fabrycznym S-2 i pa\u0144stwowym Su-7 trafi\u0142 do produkcji seryjnej i w latach 1957-1960 zbudowano seri\u0119 oko\u0142o 130 maszyn. Lepszym okaza\u0142 si\u0119 my\u015bliwiec ze skrzyd\u0142em tr\u00f3jk\u0105tnym budowanym pod oznaczeniem Su-9\/Su-11. Tendencja atomizacji i rakietyzacji pola walki spowodowa\u0142a, \u017ce zwr\u00f3cono uwag\u0119 na samolot Su-7 pod k\u0105tem jego przebudowy na samolot my\u015bliwsko-bombowy. Prototyp wersji my\u015bliwsko-bombowej oznaczono indeksem S-22-1, a jego baz\u0105 sta\u0142 si\u0119 jeden z ostatnich powsta\u0142ych seryjnie my\u015bliwski Su-7. Powi\u0119kszeniu uleg\u0142 przenoszony wewn\u0105trz zapas paliwa, w tym celu wykorzystano skrzyd\u0142a tworz\u0105c w nich komory na dodatkowe 420 litr\u00f3w w ka\u017cdej (\u0142\u0105cznie teraz 3 455 litr\u00f3w). W razie potrzeby instalowano pod kad\u0142ubem dwa zapasowe zbiorniki paliwa 2 x 600 litr\u00f3w. Razem 4 655 litr\u00f3w. Opr\u00f3cz dw\u00f3ch podkad\u0142ubowych w\u0119z\u0142\u00f3w podwiesze\u0144 samolot otrzyma\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107 przenoszenia uzbrojenia na dw\u00f3ch w\u0119z\u0142ach podskrzyd\u0142owych, o ud\u017awigu 2 x 500 kg.\u00a0Maksymalny ud\u017awig uzbrojenia wyni\u00f3s\u0142 3\u00a0000 kg, a w kolejnej wersji 4\u00a0000 kg. Jest to na pewno s\u0142abszy wynik od F-105, kt\u00f3ry unosi prawie 7\u00a0000 kg bomb. W typowych, konwencjonalnych misjach wsparcia jednostek naziemnych pod samolot Su-7 podwieszano 2-4 (w zale\u017cno\u015bci czy mia\u0142 zbiorniki zapasowe paliwa) bomby FAB-500 M 54 lub M 58, szesnastolufowe wyrzutnie UB-16-57 U z n.p.r. typu S-5, siedmiolufowe wyrzutnie APU-14 U z pociskami przeciwpancernymi S-3 K, pojedyncze wyrzutnie PU-12 z pociskami S-21 i PU-12-40 U z pociskami S-24.\u00a0Asortyment uzbrojenia by\u0142 ca\u0142kiem spory.<\/p>\n Konstrukcja Su-7 BM<\/strong><\/p>\n Jednosilnikowy, jednomiejscowy, \u015bredniop\u0142at ze sko\u015bnym skrzyd\u0142em. Niewyposa\u017cony w stacj\u0119 radiolokacyjn\u0105, ale zdolny do wykonywania dzia\u0142a\u0144 w trudnych warunkach atmosferycznych. Konstrukcja ca\u0142kowicie metalowa. W p\u0142atowcu wykorzystani regu\u0142\u0119 p\u00f3l, poprzez poszerzenie tylnej cz\u0119\u015bci kad\u0142uba.<\/p>\n Skrzyd\u0142a o konstrukcji dwu-d\u017awigarowej z dwoma d\u017awigarami pomocniczymi. K\u0105t skosu kraw\u0119dzi natarcia wynosi 60 stopni. Zamontowane pod zerowym k\u0105tem zaklinowania, maj\u0105 ujemny wznos 2 stopnie. Skrzyd\u0142a wyposa\u017cono w dwucz\u0119\u015bciowe, jedno-szczelinowe klapy z przesuwan\u0105 osi\u0105 obrotu, tzw. klapy poszerzacze, lotki i dwie pary kierownic aerodynamicznych. U nasady skrzyde\u0142 zamontowano dwa dzia\u0142ka kal. 30 mm. W skrzyd\u0142ach umieszczono zbiorniki paliwa. Pod skrzyd\u0142ami zamontowano po jednym w\u0119\u017ale uzbrojenia.<\/p>\n Kad\u0142ub o przekroju ko\u0142owym, rozpoczyna centralny chwyt powietrza z ruchomym sto\u017ckiem reguluj\u0105cym dop\u0142yw powietrza do silnika. Kabina jednoosobowa. Wystaje z obrysu kad\u0142uba. Sk\u0142ada si\u0119 ze sta\u0142ego wiatrochronu wyposa\u017conego w trzy okna, przednie kuloodporne z p\u0142ask\u0105 szyb\u0105 i ruchomej owiewki odsuwanej do ty\u0142u r\u0119cznie oraz zaopatrzonej w peryskop do obserwacji tylnej p\u00f3\u0142sfery. Zastosowano okna przeciw po\u017carowe. Fotel pilota typu KS-2 (kries\u0142o Suchowo). Na pewno ratuje pilota z wysoko\u015bci 0 m., ale od pr\u0119dko\u015bci ponad 150 km\/h. Za kabin\u0105 umieszczono przedzia\u0142 dla wyposa\u017cenia, a dalej zbiorniki paliwa. W ko\u0144cu umieszczono silnik. W tyle kad\u0142uba na obwodzie umieszczono 4 hamulce aerodynamiczne, o kszta\u0142cie zbli\u017conym do prostok\u0105ta. W tle kad\u0142uba wygospodarowano miejsce na jeden spadochron hamuj\u0105cy.<\/p>\n Usterzenie poziome p\u0142ytowe, o k\u0105cie skosu 55 stopni i grubo\u015bci wzgl\u0119dnej od 6 do 7 %. Na ko\u0144cach dodano masy przeciwflatterowe. Po\u0142\u00f3wki usterzenia s\u0105 zamienne. Usterzenie pionowe z podzia\u0142em na ster i statecznik.<\/p>\n Podwozie z ko\u0142em przednim. Wci\u0105gane i wypuszczane hydraulicznie. Przednia gole\u0144 wyposa\u017cona w t\u0142umik drga\u0144, kt\u00f3ry jednocze\u015bnie pe\u0142ni rol\u0119 uk\u0142adu kierowania (skr\u0119cania) ko\u0142em. Wszystkie ko\u0142a pojedyncze. Amortyzatory olejowo-pneumatyczne. Przednie podwozie chowa si\u0119 w kierunku przodu i jest zakrywane dwoma symetrycznymi klapami. G\u0142\u00f3wne w kierunku kad\u0142uba, g\u0142\u00f3wnie do skrzyde\u0142, a tylko cz\u0119\u015bciowo do kad\u0142uba. Opony maj\u0105 stosunkowo du\u017c\u0105 \u015brednic\u0119 dla mo\u017cliwo\u015bci korzystania z lotnisk gruntowych i s\u0105 wysoko ci\u015bnieniowe. Rozstaw podwozia g\u0142\u00f3wnego wynosi 3,83 m.<\/p>\n Awionika Su-7 B<\/strong><\/p>\n Wyposa\u017cenie radiotechniczne pierwowzoru my\u015bliwsko-bombowego Suchoj Su-7 B stanowi\u0142a radiostacja UKF RSIU-5 W, radiokompas ARK-5 zast\u0105piony nast\u0119pnie modelem ARK-10, radiolokacyjne urz\u0105dzenie odpowiadaj\u0105ce systemu IFF Kremnij-2, stacja ostrzegawcza przed opromieniowaniem wi\u0105zk\u0105 radiolokacyjn\u0105 tylnej p\u00f3\u0142sfery samolotu typu SPO-2, znanej te\u017c jako Syrena-2. Samolot Su-7 B (a tak\u017ce kolejne modyfikacje) otrzyma\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107 monta\u017cu aparatu fotograficznego AFA-39 pod wn\u0119k\u0105 przedniego podwozia i wykonywania zdj\u0119\u0107 pionowych.<\/p>\n Sami rosjanie przyznaj\u0105, \u017ce w por\u00f3wnaniu do Republic F-105 samolot Su-7 B by\u0142 raczej ubogo wyposa\u017cony w awionik\u0119. By\u0142a to wada tej konstrukcji, chocia\u017c dawa\u0142o to kilka innych plus\u00f3w: mniej skomplikowana obs\u0142uga, szybsze odtworzenie warto\u015bci bojowej, mniejsza liczba element\u00f3w, kt\u00f3re mog\u0142yby ulec awarii. Jednak zdecydowan\u0105 wad\u0105 samolotu Su-7 B by\u0142 brak stacji radiolokacyjnej. Wady tej nie zlikwidowano w kolejnych typach samolot\u00f3w uderzeniowych: Su-17, Su-20, Su-22.<\/p>\n W kokpicie Su-7 B pojawi\u0142y si\u0119 przyrz\u0105dy, kt\u00f3rych w samolotach starszych generacji nie by\u0142o: radiokompas podaj\u0105cy kurs magnetyczny i kurs radiolatarni umieszczony centralnie na przednim pulpicie, kurs nawigacyjny N 50 IM, kompas KI-13, system uzbrojenia PBK-1 (umieszczony w lewym g\u00f3rnym rogu centralnego pulpitu, dwa zestawy kontrolek pracy system\u00f3w. Ka\u017cdy zestaw ma sze\u015b\u0107 kontrolek i jest umieszczony daleko jeden od drugiego.<\/p>\n Wyposa\u017cenie Su-7 BM<\/strong><\/p>\n Radiostacja UKF KSIU , 6-kana\u0142owa.<\/p>\n Radiostacja awaryjna.<\/p>\n Radiokompas automatyczny.<\/p>\n Odbiornik sygna\u0142\u00f3w radiolatarni.<\/p>\n Urz\u0105dzenie odzewowe sw\u00f3j-obcy SRO-2 M.<\/p>\n Zestaw wyposa\u017cenia do l\u0105dowania bez widoczno\u015bci ziemi.<\/p>\n Urz\u0105dzenia ostrzegaj\u0105cego Sirena.<\/p>\n Radiodalomierza.<\/p>\n Pilota automatycznego dla ka\u017cdej pr\u0119dko\u015bci.<\/p>\n Celownik optyczny ASP-5 ND sprz\u0119\u017cony lub nie z dalmierzem radiolokacyjnym, o zasi\u0119gu 300 \u2013 3 000 m.<\/p>\n Dla pilota wyposa\u017cenie tlenowe typu KKO-2 stosowane od wysoko\u015bci 9 000 m.Instalacja hydrauliczna zdwojona s\u0142u\u017cy do poruszania powierzchniami sterowymi. Trzecia instalacja chowania i wypuszczania podwozie, uruchamiania klap i steruje ko\u0142em przednim.<\/p>\n Instalacja pneumatyczna s\u0142u\u017cy do hamowania k\u00f3\u0142, prze\u0142adowywania dzia\u0142ek, uszczelniania kabiny, awaryjnego wypuszczania podwozia.<\/p>\n \u0179r\u00f3d\u0142em pr\u0105du jest pr\u0105dnica nap\u0119dzana przez silnik i akumulatory. Instalacja g\u0142\u00f3wnie jednoprzewodowa pr\u0105du sta\u0142ego i zmiennego. Przeznaczona jest do uruchamiania silnika, zasilania pomp paliwowych, przyrz\u0105d\u00f3w pilota\u017cowo-radiowo-nawigacyjnych oraz o\u015bwietlenia samolotu.<\/p>\n Instalacja tlenowa dostarcza tlen dla za\u0142ogi zar\u00f3wno przy szczelnej, jak i rozszczelnionej kabinie.<\/p>\n Sterowanie usterzeniem p\u0142ytowym, lotkami, sterem kierunku jest realizowane ze wspomaganiem w uk\u0142adzie bezzwrotnym oraz sztucznym czuciem na dr\u0105\u017cku sterowym. W uk\u0142adzie sterowania usterzeniem p\u0142ytowym zastosowano sta\u0142e prze\u0142o\u017cenie mi\u0119dzy dr\u0105\u017ckiem a powierzchniami w stosunku 4:1. Przyj\u0119ty uk\u0142ad kinematyczny zapewnia skuteczne sterowanie zw\u0142aszcza na ma\u0142ych wysoko\u015bciach. W uk\u0142adzie sterowania kierunkowego zastosowano automat ARZ-1 usteczniaj\u0105cy samolot kierunkowo przez samoczynne wychylanie steru proporcjonalnie do k\u0105towej pr\u0119dko\u015bci odchylenia.<\/p>\n Uk\u0142ad sterowania Su-7 B<\/strong><\/p>\n Uk\u0142ad sterowania samolotu Su-7 B sk\u0142ada si\u0119 z lotek, p\u0142ytowego ster wysoko\u015bci i steru kierunku. W uk\u0142adzie s\u0105 wzmacniacze hydrauliczne, bezzwrotne. Po jednym na ka\u017cd\u0105 powierzchnie sterow\u0105. Uzupe\u0142nieniem s\u0105 klapy za-skrzyd\u0142owe.<\/p>\n Samolot Su-7 B otrzyma\u0142 uk\u0142ad likwidowania zjawiska Duch Roll, kt\u00f3re w sowieckiej nomenklaturze nazywa si\u0119 Kolebaniem. Zjawisko wyst\u0119puje podczas lotu i polega na tym, \u017ce po zako\u0144czeniu wykonywania skr\u0119tu, kiedy pilot obra\u0142 ju\u017c nowy kurs, ogon samolotu mo\u017ce zacz\u0105\u0107 \u201ezamiata\u0107\u201d, a samolot zaczyna si\u0119 ko\u0142ysa\u0107 z boku na bok z przechy\u0142ami do +\/-10 stopni. Sko\u015bne skrzyd\u0142a w wydatny spos\u00f3b ujawni\u0142y to zjawisko, kt\u00f3re w samolotach o prostych skrzyd\u0142ach praktycznie nie wyst\u0119powa\u0142o. W samolocie Su-7 B zastosowano uk\u0142ad AP.106 M, kt\u00f3ry t\u0142umi wahania na kursie (nie w bocznych przechy\u0142ach). Uk\u0142ad sk\u0142ada si\u0119 z czujnika r\u00f3\u017cnicy k\u0105ta znoszenia i kierunku lotu, modu\u0142u przetwarzaj\u0105cego sygna\u0142y analogowe na elektroniczne, uk\u0142adu wykonawczego i agregatu, kt\u00f3ry wychyla star kierunku we w\u0142a\u015bciw\u0105 stron\u0119 bez udzia\u0142u pilota.<\/p>\n Kolejne wersje Su-7 B<\/strong><\/p>\n Od 28 serii samoloty otrzyma\u0142y cztery dodatkowe chwyty powietrza ch\u0142odz\u0105cego silnik, od \u00f3smego samolotu 31 serii samoloty otrzymywa\u0142y now\u0105 przedni\u0105 gole\u0144 podwozia z nowym amortyzatorem, od 33 serii dotychczas montowany fotel wyrzucany KS-2 zast\u0105piono modelem KS-2 A.<\/p>\n Su-7 B produkowane od 33 serii otrzyma\u0142y przesuni\u0119t\u0105 z pozycji centralnej na boczn\u0105 lewostronn\u0105 awaryjny odbiornik ci\u015bnienia powietrza oraz dodatkowo zamontowano na tym odbiorniku dodatkow\u0105 ko\u0144c\u00f3wk\u0119 mierz\u0105c\u0105 k\u0105t \u015blizgu i natarcia (urz\u0105dzenie DUAS). Powsta\u0142e samoloty wyprodukowano w 33 seriach, ich numery by\u0142y kontynuacj\u0105 powsta\u0142ych wcze\u015bniej dwunastu serii my\u015bliwskich Su-7, tak wi\u0119c by\u0142y one z przedzia\u0142u 13-45.<\/p>\n Su-7 BM ( ros. Modernizowannyj ). 1962 rok.<\/strong><\/p>\n Ju\u017c po dw\u00f3ch latach od uruchomienia produkcji seryjnej Su-7 B \u015bwiat\u0142o dzienne ujrza\u0142a jego modernizacja, kt\u00f3r\u0105 zapocz\u0105tkowa\u0142o powstanie prototypu S-22-2. Samolot ten mia\u0142 by\u0107 docelow\u0105 wersj\u0105 przenosz\u0105c\u0105 uzbrojenie j\u0105drowe. Samoloty Su-7 B pocz\u0105tkowo nie przenosi\u0142y jeszcze uzbrojenia j\u0105drowego, gdy\u017c takie dopiero dla nich powstawa\u0142o i zrealizowane zosta\u0142o w 1962 roku w postaci bomby j\u0105drowej 8U49 o mocy pocz\u0105tkowo 5 kT, a potem w r\u00f3\u017cnych odmianach od 1 do 10 kT. By w pe\u0142ni wykorzysta\u0107 moc tego \u015brodka ra\u017cenia niezb\u0119dna by\u0142a instalacja odpowiedniego wyposa\u017cenia celowniczego i awionicznego.<\/p>\n S-22-2 otrzyma\u0142, wi\u0119c celownik bombardierski PBK-1 (od 55 serii zast\u0105piony przez PBK-2) automatycznie okre\u015blaj\u0105cy moment zrzutu w zale\u017cno\u015bci od pr\u0119dko\u015bci samolotu, wysoko\u015bci czy k\u0105ta wznoszenia, przep\u0142ywomierz, radiostacj\u0119 RSIU-5 W, radiowysoko\u015bciomierz ma\u0142ych wysoko\u015bci RW-UM, automatycznego pilota AP-28J-1 (wykorzystywany od wysoko\u015bci 1 000 metr\u00f3w i utrzymuj\u0105cy po\u0142o\u017cenie samolotu wyst\u0119puj\u0105ce w chwili jego uruchomienia) czy nowy fotel KS-3. Kabina otrzyma\u0142a pod\u015bwietlenie w kolorze czerwonym. Su-7 BM (M jak ros. Modernizowannyj) otrzyma\u0142 namiastk\u0119 wsp\u00f3\u0142czesnego aktywnego uk\u0142adu sterowania w postaci dwukana\u0142owego t\u0142umika D-2K-110, kt\u00f3ry od wysoko\u015bci 2 000 m spowalnia\u0142 wychylenia ster\u00f3w i samoistnie korygowa\u0142 zej\u015bcia samolotu z toru lotu.<\/p>\n Powi\u0119kszono zasi\u0119g operacyjny samolotu dzi\u0119ki wi\u0119kszym komorom skrzyd\u0142owym (po 670 litr\u00f3w). Teraz p\u0142atowiec mie\u015bci\u0142 3 955 litr\u00f3w. Oraz przystosowuj\u0105c dodatkowo w\u0119z\u0142y podskrzyd\u0142owe do przenoszenia 600 litrowych zbiornik\u00f3w podwieszanych. Do przebazowania samolot mo\u017ce wi\u0119c zabra\u0107 6 355 litr\u00f3w.<\/p>\n Wszystkie te zmiany spowodowa\u0142y wzrost masy w\u0142asnej samolotu o oko\u0142o 600 kg.<\/p>\n Na S-22-2 testowano podstawowe uzbrojenie j\u0105drowe, wspomnian\u0105 lekk\u0105 bomb\u0119 typu 8U49 przenoszono pojedynczo na zamku podkad\u0142ubowym. Na samolocie przeprowadzono testy nowego konwencjonalnego uzbrojenia w postaci bomb FAB-500 M62, kt\u00f3re swoj\u0105 smuk\u0142\u0105 sylwetk\u0105 bardziej nadawa\u0142y si\u0119 do lot\u00f3w nadd\u017awi\u0119kowych wypieraj\u0105c wcze\u015bniej u\u017cywane M54 i M58. Zrezygnowano r\u00f3wnie\u017c z przenoszenia wyrzutni APU-14U (mia\u0142a du\u017cy przekr\u00f3j poprzeczny, co wp\u0142ywa\u0142o na wzrost op\u00f3r powietrza i spadek osi\u0105g\u00f3w samolotu) i PU-12 (zrezygnowano na rzecz u\u017cywania tylko rakiety S-24 z wyrzutni\u0105 PU-12-40U).<\/p>\n Tak skonfigurowany S-22-2 po raz pierwszy wzni\u00f3s\u0142 si\u0119 w powietrze w 1962 roku, jego seryjny odpowiednik Su-7 BM w jednostkach pojawi\u0142 si\u0119 1963 roku. Produkowany by\u0142 tylko do 1965 roku, bo w tym roku podj\u0119to produkcj\u0119 kolejnej nowszej wersji. Serie produkcyjne Su-7 BM s\u0105 liczbami z przedzia\u0142u 46-56, czyli zbudowano 11 serii. W latach 1963-1965 wyprodukowano w 290 sztuk.<\/p>\n Su-7 BM to pierwszy samolot biura OKB Suchoj u\u017cytkowany poza granicami CCCP. Jest to tak\u017ce pierwsza wersja Su-7, kt\u00f3ra wesz\u0142a na uzbrojenie Wojska Polskiego.<\/p>\n Uzbrojenie Su-7 BM Sta\u0142e stanowi\u0105 dwa dzia\u0142ka Nudelman-Richter NR-30 kal. 30 mm.6 w\u0119z\u0142\u00f3w podwieszenia uzbrojenia ( 2 pod kad\u0142ubem i 2 pod skrzyd\u0142ami ). Podstawowym \u015brodkiem bojowym s\u0105 zasobniki UB-16-57U lub UB-32-56U odpowiednio z 16 lub 32 pociskami S-5 kal. 57 mm. Maszyna mo\u017ce zabra\u0107 do 750 kg. bomb. Efekty u\u017cycia uzbrojenia s\u0105 rejestrowane kamer\u0105 zamontowana w prawym skrzydle, w pobli\u017cu kad\u0142uba.<\/p>\n Su-7BK\u0141 (ros. Koliesno-\u0141y\u017cnyj)<\/strong><\/p>\n Wersja ta by\u0142a rozwijana na fali pomys\u0142\u00f3w z umo\u017cliwieniem ci\u0119\u017ckim samolotom nadd\u017awi\u0119kowym korzystania z mniejszych lotnisk i o nawierzchni gruntowej. Prace z Su-7 przebiega\u0142y dwutorowo: pracowano zar\u00f3wno nad rakietowymi przyspieszaczami startowymi jak i p\u0142ozami przy podwoziu ko\u0142owym.<\/p>\n Pierwszy z tych projekt\u00f3w powsta\u0142 na bazie seryjnego Su-7 B i oznaczony jako S-25 powsta\u0142 w 1960 roku. Samolot charakteryzowa\u0142 si\u0119 dwoma zamocowanymi w dolnej, \u015brodkowej cz\u0119\u015bci kad\u0142uba prochowymi przyspieszaczami startowymi SPRD-110 o ci\u0105gu 1 300 \u2013 3 000 kG (uzale\u017cnionego od temperatury powietrza) i czasie pracy 10-17 sekund. Ich u\u017cycie przez pilota odbywa\u0142o si\u0119 w sytuacji, gdy samolot by\u0142 rozp\u0119dzony do pewnej pr\u0119dko\u015bci startowej, po czym bezpo\u015brednio po starcie i zu\u017cyciu by\u0142y zrzucane za pomoc\u0105 pironaboj\u00f3w.\u00a0Ca\u0142y system jest identyczny z tym, kt\u00f3ry stosowano na samolotach MiG-21, tylko, \u017ce tam stosowano s\u0142absze przyspieszacze SPRD-90.<\/p>\n Dodatkowo S-25 otrzyma\u0142 powi\u0119kszone kad\u0142ubowe zbiorniki paliwa o 270 litr\u00f3w (teraz samolot przenosi\u0142 3 925 litr\u00f3w), dwa spadochrony hamuj\u0105ce zamontowane u nasady statecznika pionowego oraz system zdmuchiwania warstwy przy\u015bciennej z klap na sp\u0142ywie. Trwaj\u0105ce do 1964 roku pr\u00f3by S-25 pozwoli\u0142y na wprowadzenie wymienionych ulepsze\u0144 do maszyn seryjnych (opr\u00f3cz systemu zdmuchiwania warstwy przy\u015bciennej).<\/p>\n Nieco wcze\u015bniej, bo w 1959 roku rozpocz\u0119to prace nad innym prototypem oznaczonym jako S-23 (na bazie Su-7), kt\u00f3ry w miejsce klasycznego podwozia ko\u0142owego otrzyma\u0142 specjalne \u0142y\u017cwy. System sprawdza\u0142 si\u0119 szczeg\u00f3lnie przy l\u0105dowaniu, gdy\u017c \u0142y\u017cwy nie grz\u0119z\u0142y w stosunkowo mi\u0119kkim pod\u0142o\u017cu gruntowym, natomiast podczas startu stawia\u0142y du\u017co wi\u0119kszy op\u00f3r ni\u017c ko\u0142a. Dlatego po pewnym czasie zrezygnowano z przedniej \u0142y\u017cwy na korzy\u015b\u0107 ko\u0142a. W trakcie pr\u00f3b zmodernizowano p\u0142ozy g\u0142\u00f3wne stosuj\u0105c instalacj\u0119 podawania oleju pod p\u0142oz\u0119 podczas startu. Efekt by\u0142 bardzo dobry. Jednak z dalszych pr\u00f3b zrezygnowano.\u00a0 Do bada\u0144 nad zmienionym podwoziem \u0142y\u017cwowym powr\u00f3cono w 1963 roku wraz z opracowaniem prototypu S-26 (na bazie Su-7 BM). Samolot ten otrzyma\u0142 poprawion\u0105 wersj\u0119 znanych z S-23 \u0142y\u017cew (z przodu pozosta\u0142o zmodyfikowane ko\u0142o), by zmniejszy\u0107 ich op\u00f3r przy starcie szczeg\u00f3lnie z betonowego pod\u0142o\u017ca system otrzyma\u0142 specjaln\u0105 instalacj\u0119 po\u015blizgowo-ch\u0142odz\u0105c\u0105. Nie uda\u0142o si\u0119 jednak stworzy\u0107 p\u0142ozy, kt\u00f3re skutecznie dzia\u0142a\u0142yby na nawierzchni betonowej. Natomiast p\u0142ozy doskonale spisywa\u0142y si\u0119 na \u015bniegu, trawie, b\u0142ocie itp. Dlatego zrobiono uk\u0142ad kombinowany. Standardowo na g\u0142\u00f3wnych goleniach umieszczono p\u0142ozy, z uk\u0142adem podawania ch\u0142odz\u0105co-smarnej substancji. Dla transportu samolotu opracowano socjalne w\u00f3zki. Dla ka\u017cdej goleni osobny. W\u00f3zek ma dwa ko\u0142a du\u017ce i trzecie mniejsze, aby ca\u0142y w\u00f3zek m\u00f3c przepcha\u0107. W\u00f3zek ustawia si\u0119 przy goleni, \u0142\u0105czy si\u0119 z ni\u0105 i hydrauliczne podnosi gole\u0144, aby p\u0142oza znalaz\u0142a si\u0119 w powietrzu. Trzecie, ma\u0142e k\u00f3\u0142ko daje si\u0119 w g\u00f3r\u0119, w pozycj\u0119, aby nie dotyka\u0142o ziemi. Tak przygotowany samolot mo\u017cna holowa\u0107 po betonowych drogach. W\u00f3zek montuje i demontuje jedna osoba. W 1966 roku ca\u0142y system by\u0142 gotowy i planowano wdro\u017cenie samolotu do produkcji pod oznaczenie Su-7 B\u0141. Jednak ostatecznie z powodu skomplikowania uk\u0142adu z przedsi\u0119wzi\u0119cia zrezygnowano. Trzeba pami\u0119ta\u0107, \u017ce starty i l\u0105dowania samolot\u00f3w Su-7 na gruntowych polach wzlot\u00f3w powoduj\u0105, \u017ce ca\u0142y samolot jest bardzo brudny, b\u0142otem zapychaj\u0105 si\u0119 komory podwozia i chwyty powietrza dla ch\u0142odzenia silnika.<\/p>\n W 1962 roku oblatany zosta\u0142 kolejny prototyp S-22-4 (na bazie Su-7 B). Zdecydowano si\u0119 na prace nad innym podwoziem, powsta\u0142o podwozie p\u0142ozowe. P\u0142ozy by\u0142y montowane po zewn\u0119trznej stronie podwozia g\u0142\u00f3wnego i automatycznie opuszczane przez si\u0142owniki hydrauliczne do kraw\u0119dzi k\u00f3\u0142 w sytuacji, gdy samolot l\u0105dowa\u0142 na pod\u0142o\u017cu gruntowym. Gdy startowano lub l\u0105dowano z pod\u0142o\u017ca betonowego p\u0142ozy pozostawa\u0142y w swoim po\u0142o\u017ceniu pocz\u0105tkowym i samolot wykorzystywa\u0142 do tego standardowe podwozie ko\u0142owe.<\/p>\n W latach 1962-1964 przeprowadzono pr\u00f3by zak\u0142adowe, a w latach 1964-1966 pr\u00f3by pa\u0144stwowe samolotu S-22-4 wykorzystuj\u0105cego niekt\u00f3re elementy z innych prototyp\u00f3w. Samolot rekomendowano do produkcji seryjnej w 1965 roku, jako Su-7 BK\u0141. W latach 1965\u20131972 zbudowano oko\u0142o 267 sztuk. Po za wspomnianym (w przypadku opisu S-22-4) systemem p\u0142ozowym samolot otrzyma\u0142 przyspieszacze startowe SPRD-110, powi\u0119kszone zbiorniki paliwa, dwa du\u017ce spadochrony hamuj\u0105ce (wszystkie testowane na S-25), p\u00f3\u0142automatyczny celownik ASP-PF-7 (w latach 70-tych zast\u0105pione ASP-PFM-7), fotel wyrzucany KS-4 (pozwala\u0142 na opuszczenie samolotu z 0 m wysoko\u015bci przy min. pr\u0119dko\u015bci 140 km\/h), silnik AL.-7 F1-250 (resurs 250 godzin, masa silnika 2 103 kg, zu\u017cycie paliwa 0,9 kg\/kG\/h), cie\u0144sz\u0105 przedni\u0105 szyb\u0119 pancern\u0105 dla poprawy widoczno\u015bci, wzmocnione grzebienie aerodynamiczne, hamulce aerodynamiczne i statecznik poziomy, nowe dodatkowe zbiorniki paliwa po 950 litr\u00f3w ka\u017cdy.<\/p>\n Wzmocnieniu uleg\u0142o uzbrojenie, a to dzi\u0119ki wzmocnieniu skrzyde\u0142 pod nowe zapasowe zbiorniki paliwa, samolot otrzyma\u0142 pod ka\u017cdym skrzyd\u0142em dodatkowy punkt mocowa\u0144 (montowane od 1969r.) o no\u015bno\u015bci 2 x 250 kg.<\/p>\n By\u0142o jednak kilka ogranicze\u0144 przy ich wykorzystaniu, przede wszystkim nie mog\u0142y by\u0107 u\u017cyte w przypadku podwieszenia pod wewn\u0119trzne punkty mocowa\u0144 du\u017cych zbiornik\u00f3w paliwa po 950 litr\u00f3w, dodatkowo na ka\u017cdym ze skrzyde\u0142 musia\u0142 by\u0107 u\u017cyty ten sam rodzaj uzbrojenia: albo bomby albo rakiety (z racji tych samych pod\u0142\u0105cze\u0144 elektrycznych systemu kierowania uzbrojeniem do obu podwiesze\u0144). W 70-tych latach wprowadzono do u\u017cytku now\u0105 wyrzutni\u0119 dla rakiet S-5, by\u0142a to UB-32A-72 z 32 prowadnicami. Podj\u0119to tak\u017ce prace nad przystosowaniem samolotu do przenoszenia uzbrojenia kierowanego (Ch-23, Ch-25, Ch-28), lecz ich nie uko\u0144czono. Tak\u017ce w tej samej dekadzie samoloty rodziny Su-7 zosta\u0142y przystosowane do przenoszenia pod skrzyd\u0142em zasobnika zak\u0142\u00f3caj\u0105cego typu SPS-141, SPS-142 i SPS-143 w zale\u017cno\u015bci od przewidywanego pasma zak\u0142\u00f3canych cz\u0119stotliwo\u015bci.<\/p>\n Produkcja samolotu Su-7 BK\u0141 prowadzona by\u0142a w latach 1965-1971 i zako\u0144czy\u0142a si\u0119 zbudowaniem oko\u0142o 500 egzemplarzy w seriach o numerach 57-80.<\/p>\n Wersja Su-7 BK\u0141. Zmiany w stosunku do Su-7 BM.<\/strong><\/p>\n Na skrzyd\u0142ach wzmocniono kierownice aerodynamiczne. Pod skrzyd\u0142ami pojawi\u0142y si\u0119 montowane od 1969r. dwa dodatkowe w\u0119z\u0142y o ud\u017awigu 2 x 250 kg.<\/p>\n W kabinie zastosowano nowy fotel wyrzucany KS-4 klasy 0-140. <\/p>\n Przednia pancerna szyba jest nieco cie\u0144sza dla poprawy widoczno\u015bci. <\/p>\n Nieznacznie powi\u0119kszono zapas wewn\u0119trzny paliwa.<\/p>\n Hamulce aerodynamiczne wzmocniono.<\/p>\n Usterzenie pionowe nieznacznie przekonstruowano i wzmocniono.<\/p>\n Podwozie otrzyma\u0142o system p\u0142ozowy.<\/p>\n L\u0105dowanie wspomagane teraz dwoma, a nie jednym spadochronem hamuj\u0105cym. Umieszczono je w zasobniku u podstawy usterzenia pionowego.<\/p>\n Wyposa\u017cenie Su-7 BK\u0141. P\u00f3\u0142automatyczny celownik ASP-PF-7, kt\u00f3ry w 70-tych latach zast\u0105piono nowszym ASP-PFM-7. Samolot ma teraz 6 w\u0119z\u0142\u00f3w uzbrojenia w uk\u0142adzie 2 x 2 x 2. Samolot mo\u017ce przenosi\u0107 na w\u0119z\u0142ach wewn\u0119trznych podskrzyd\u0142owych dodatkowe zbiorniki paliwa o pojemno\u015bci 950 litr\u00f3w. Teoretycznie do przebazowania samolot mo\u017ce zabra\u0107 3 955 litr\u00f3w w kad\u0142ubie + 3 100 litr\u00f3w w 4 zbiornikach podkad\u0142ubowych, co daje razem 7 055 litr\u00f3w. W u\u017cyciu s\u0105 pewne ograniczenia; samolot mo\u017ce zabra\u0107, albo tylko pociski, albo tylko bomby, gdy\u017c wykorzystuje si\u0119 te same po\u0142\u0105czenia elektryczne. W 70-tych latach wprowadzono do u\u017cytku now\u0105 wyrzutni\u0119 dla rakiet S-5, by\u0142a to UB-32A-72 z 32 prowadnicami. Tak\u017ce w 70-tych latach wszystkie wersje Su-7 zosta\u0142y przystosowane do przenoszenia pod skrzyd\u0142em zasobnika zak\u0142\u00f3caj\u0105cego typu SPS-141, SPS-142 i SPS-143 w zale\u017cno\u015bci od przewidywanego zak\u0142\u00f3canych cz\u0119stotliwo\u015bci.<\/p>\n Su-7 BMK (ros. Modernizowannyj-Kommierczeskij)<\/strong><\/p>\n Samolot Su-7 BMK to eksportowa hybryda Su-7 BM i Su-7 BK\u0141 z przeznaczeniem dla pa\u0144stw z poza Uk\u0142adu Warszawskiego. Z Su-7 BK\u0141 samolot otrzyma\u0142 przyspieszacze startowe, dwa spadochrony, potem tak\u017ce dodatkowe podwieszenia podskrzyd\u0142owe, celownik ASP-PF-7 (pocz\u0105tkowo posiada\u0142y ASP-5ND z Su-7 BM). Samolot pozbawiony by\u0142 instalacji do przenoszenia uzbrojenia j\u0105drowego oraz posiada\u0142 inny typ radiostacji i radiolokacyjny uk\u0142ad IFF.\u00a0W latach 1967\u20131971 zbudowano oko\u0142o 441 sztuk.<\/p>\n Su-7 U (ros. Ucziebnoj)<\/strong><\/p>\n Z racji problem\u00f3w z pierwszymi seryjnymi samolotami Su-7, odk\u0142adano w czasie opracowanie wersji szkolno-bojowej. Brak tego samolotu sprawia\u0142 du\u017co problem\u00f3w w przeszkoleniu si\u0119 m\u0142odych pilot\u00f3w na jak\u017ce trudny w pilota\u017cu samolot, jakim by\u0142 Suchoj.<\/p>\n Dwa prototypy samolotu szkolnego oznaczone, jako U-22-1 i U-22-2 powsta\u0142y w drugiej po\u0142owie 1965 roku. Piloci wci\u0105\u017c czekali na ten samolot, wi\u0119c wkr\u00f3tce maszyny przesz\u0142y pr\u00f3by zak\u0142adowe, a potem pa\u0144stwowe, tak \u017ce pierwszy seryjny samolot wzni\u00f3s\u0142 si\u0119 w powietrzu ju\u017c w kwietniu 1966 roku. Jego produkcja realizowana by\u0142a do 1971 roku.<\/p>\n Dwuosobowy Su-7 U powsta\u0142 na bazie samolotu Su-7 BM. By zabudowa\u0107 w kad\u0142ubie drug\u0105 kabin\u0119 musiano wyd\u0142u\u017cy\u0107 o 0,20 m przedni\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 kad\u0142uba. Dodatkowo znajduj\u0105ce si\u0119 do tej pory za fotelem pilota osprz\u0119t przeniesiono do g\u00f3rnej owiewki ci\u0105gn\u0105cej si\u0119 od kabiny do statecznika pionowego. R\u00f3wnie\u017c przebudowie uleg\u0142y kad\u0142ubowe zbiorniki paliwa, jednak ich pojemno\u015b\u0107 nie uleg\u0142a zmianie. Kabiny posiada\u0142y dwie os\u0142ony otwierane pneumatycznie ku g\u00f3rze.<\/p>\n Tandemowa zabudowa foteli jeden za drugim na tym samym poziomie, po\u0142\u0105czona z du\u017cymi gabarytowo fotelami i zabudow\u0105 wyposa\u017cenia uniemo\u017cliwia\u0142a siedz\u0105cemu z ty\u0142u instruktorowi jak\u0105kolwiek widoczno\u015b\u0107 tego co dzieje si\u0119 przed samolotem. Oczywi\u015bcie by\u0142o to niedopuszczalne i kabin\u0119 wyposa\u017cono w dwa wychylane lustra wykonane z dobrze wypolerowanego metalu. Dzia\u0142a\u0142o to na zasadzie odbicia obrazu widzianego w g\u00f3rnym kawa\u0142ku metalu (na g\u00f3rnej os\u0142onie kabiny pod roboczym k\u0105tem 45 stopni) w kawa\u0142ku znajduj\u0105cym si\u0119 w \u015brodku kabiny. Czyli by\u0142 to typowy peryskop. Urz\u0105dzenie mia\u0142o pewne ograniczenia. Nie mo\u017cna by\u0142o go u\u017cywa\u0107 przy pr\u0119dko\u015bciach wi\u0119kszych ni\u017c 600 km\/h. Po prostu op\u00f3r powietrza zniszczy\u0142by g\u00f3rn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 metalu. Wystarcza\u0142o jedno poci\u0105gni\u0119cie d\u017awigni u instruktora i g\u00f3rny element peryskopu przyjmowa\u0142 bezpieczny k\u0105t 0 stopni. Po pewnym czasie dokonano wzmocnie\u0144, co pozwoli\u0142o na loty z pr\u0119dko\u015bci\u0105 do 850 km\/h z otwartym peryskopem.<\/p>\n Za\u0142oga otrzyma\u0142a specjaln\u0105 wersj\u0119 foteli wyrzucanych KS-4U-22. Co ciekawe zawsze odpala\u0142 si\u0119 pierwszy fotel pilota, a zaraz potem instruktora, niezale\u017cnie od tego kto zainicjowa\u0142 opuszczenie samolotu. Wzmocnieniu uleg\u0142o podwozie (cz\u0119sto fatalnie traktowane przez m\u0142odych pilot\u00f3w szczeg\u00f3lnie podczas l\u0105dowa\u0144) i jego hamulce. Przednia gole\u0144 podwozia wyposa\u017cona by\u0142a w hamulce i mog\u0142a by\u0107 sterowana hydraulicznie. Uk\u0142ad hamulcowy podwozia otrzyma\u0142 instalacj\u0119 spryskuj\u0105c\u0105 piasty k\u00f3\u0142 spirytusem, powoduj\u0105c ich efektywniejsze ch\u0142odzenie.<\/p>\n Wzrost masy ca\u0142ego samolotu spowodowa\u0142 ograniczenia w przenoszonym uzbrojeniu, maksymalny ud\u017awig podwiesze\u0144 ograniczono do 2 500 kg, cz\u0119\u015b\u0107 maszyn nie otrzyma\u0142a lewoskrzyd\u0142owego dzia\u0142ka kalibru 30 mm. Pozostawiono jednak mo\u017cliwo\u015b\u0107 przenoszenia bomb j\u0105drowych. U\u017cywany na szkolnym samolocie celownik to modyfikacja z Su-7 BM oznaczona, jako ASP-5ND-7U zast\u0105piona od 12 serii produkcyjnej nowszym ASP-PF-7U.<\/p>\n Su-7 UMK<\/strong><\/p>\n Eksportowa wersja samolotu szkolnego wyr\u00f3\u017cniaj\u0105ca si\u0119 przede wszystkim innym typem radiostacji, innym radiolokacyjnym uk\u0142adem IFF. W odr\u00f3\u017cnieniu od sowieckiego pierwowzoru nie przenosi\u0142a broni j\u0105drowej. Jej produkcja odbywa\u0142a si\u0119 w latach 1968-1970.\u00a0Wszystkich samolot\u00f3w szkolno-bojowych zbudowano oko\u0142o 411 sztuk.<\/p>\n Samoloty Su-7 B i kolejne ich odmiany by\u0142y eksploatowane w Afganistanie, Algierii, Czechos\u0142owacji (oko\u0142o 95 sztuk), Egipt (oko\u0142o 185 sztuk), Indie (oko\u0142o 140 sztuk), Irak (oko\u0142o 100 sztuk), Syria (oko\u0142o 60 sztuk), Korei P\u00f3\u0142nocnej (oko\u0142o 25 sztuk u\u017cywanych do chwili obecnej 2017r.), CCCP, Polska.<\/p>\n Dane T-T Suchoj Su-7 B<\/strong><\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n Krak\u00f3w 2017-05-08<\/p>\n 197 Rozdzia\u0142 1964-06-01<\/strong><\/p>\n OKB Suchoj PL Su-7 B (BM, BK\u0141, U)<\/strong><\/p>\n Polska<\/strong><\/p>\n Zestawienie<\/strong><\/p>\n Zestawienie samolot\u00f3w Suchoj Su-7 u\u017cywanych w Wojsku Polskim znajduje si\u0119 w Rozdziale "Suchoj Su-7 B. 1964. <\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n Pierwsza wersja Su-7 B wesz\u0142a na uzbrojenie CCCP w 1960 roku i by\u0142a to pierwsza wersja samolotu my\u015bliwsko-bombowego jeszcze nie przystosowanego do przenoszenia bomby j\u0105drowej. Zadania bojowe wykonywa\u0142a przy u\u017cyciu bomb konwencjonalnych, niekierowanych pocisk\u00f3w rakietowych i dzia\u0142ek.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[39],"tags":[],"class_list":["post-5296","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-samoloty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5296","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5296"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5296\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5440,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5296\/revisions\/5440"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5296"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5296"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5296"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"Su-7](\"https:\/\/images.polot.net\/e0e1a95ba16cb071fc6fb50e36aa9c6081821873.png\")
![\"Silnik](\"https:\/\/images.polot.net\/4efe8398981958a7c12f6bf4c0ce8b363ab65c29.png\")
![\"Silnik](\"https:\/\/images.polot.net\/a9018c91eecf3c477546b71f960bd3fadc481c58.png\")
![\"Su-7](\"https:\/\/images.polot.net\/2908fe0327876c4158dcadbca2fdec5f4d942d3b.png\")
![\"Su-7](\"https:\/\/images.polot.net\/c692e47ab0424d117918e4964f0cd3c51e0428e9.png\")
![\"Su-7](\"https:\/\/images.polot.net\/1560287f7942a0cdeba5dbe6ce6e18de3b3179ee.png\")
![\"Su-7](\"https:\/\/images.polot.net\/c220f6d6aef9d613efb85fdcf3674aaeedd709aa.png\")
![\"Su-7](\"https:\/\/images.polot.net\/120ee5dbb1894227a3038d6a2c1e22398cdc3964.png\")
![\"Su-7](\"https:\/\/images.polot.net\/a0482e18ca8d1df99feb906d1ee5d8dfe76c99e0.png\")
![\"Su-7](\"https:\/\/images.polot.net\/361dce904caa8e518c1ecb6e92bce81adbe22944.png\")
Remont samolot\u00f3w Su-7 B w Wojsku Polskim.<\/h3>\n
\n![\"Su-7](\"https:\/\/images.polot.net\/0f19ea0d46a73717aa672baccfcb3d19f262ceaa.png\")
![\"Fotel](\"https:\/\/images.polot.net\/5de45873a5198ada369e03a31774fbc9ec0c0649.png\")
![\"Fotel](\"https:\/\/images.polot.net\/f11ec961846c4133959a099e485889b116cef065.png\")
![\"Dzia\u0142ko](\"https:\/\/images.polot.net\/eb688e0bab46c17d889e2e3c281e1b74b45ce5ef.png\")
![\"Su-7](\"https:\/\/images.polot.net\/455c1f850ddc51c054435b8217937c51a74ebd11.png\")
![\"Prochowa](\"https:\/\/images.polot.net\/f7481d23b65d8da3627f72cfb5184b2e2ea00cdb.png\")
![\"Su-7](\"https:\/\/images.polot.net\/daf826b7b3ac653e2d6e41b01ef9c881ca7c7bfd.png\")
![\"Dane](\"https:\/\/images.polot.net\/304e8211eead26f7c990a9b87ee3020dd0300b39.png\")
\n
\n
\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"