Su-7 BK\u0141 nb 807 nr 7807 \u2013 dostarczony do Polski w 1972 roku.<\/p>\n
Su-7 U nb 116 nr 2116 \u2013 dostarczony do Polski w 1969 roku.<\/p>\n
Opis do zdj\u0119cia: Samolot ma pod kad\u0142ubem zasobniki UB-16-57U, dla niekierowanych pocisk\u00f3w rakietowych S-5. Pod skrzyd\u0142ami s\u0105 zawieszone dodatkowe zbiorniki paliwa, ka\u017cdy po 600 litr\u00f3w nafty lotniczej. <\/p>\n Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie (Fort Czerniak\u00f3w) ma w swoich zbiorach 4 samoloty S\u0105 to nast\u0119puj\u0105ce samoloty:<\/p>\n Su-7 BK\u0141 nb 13 nr 6013 \u2013 dostarczony do Polski w 1966 roku.<\/p>\n Opis do zdj\u0119cia: Samolot nie ma zamontowanych armatek. Pod kad\u0142ubem ma podwieszone dwa zasobnik B-8M1 z 20 pociskami S-8 kal. 80 mm.<\/p>\n Su-7 BK\u0141 nb 17 nr 6017 \u2013 dostarczony do Polski w 1966 roku.<\/p>\n Opis do zdj\u0119cia: Samolot pod skrzyd\u0142ami i pod kad\u0142ubem ma girlandy dla mocowania bomb lotniczych. Pod skrzyd\u0142ami na zewn\u0119trznych zaczepach uzbrojenia s\u0105 zasobniki UB-16-57U.<\/p>\n Su-7 BK\u0141 nb 815 nr 7815 \u2013 dostarczony do Polski w 1972 roku.<\/p>\n Opis do zdj\u0119cia: Samolot ma pod kad\u0142ubem zawieszone dwa zasobniki strzeleckie z armatkami GSz-23 (dwu-lufowe).<\/p>\n Su-7 U nb 331 \u2013 dostarczony do Polski w 1971 roku.<\/p>\n Muzeum Polskich Si\u0142 Powietrznych w D\u0119blinie ma w swoich zbiorach 4 samoloty S\u0105 to nast\u0119puj\u0105ce samoloty:<\/p>\n Su-7 MB nb 03\/3117 nr 5303 \u2013 dostarczony do Polski w czerwcu 1964 roku.<\/p>\n Su-7 BK\u0141 nb 12 nr 6012 \u2013 dostarczony do Polski w 1966 roku.<\/p>\n Opis do zdj\u0119cia: Samolot jest po renowacji. Samolot posiada podwieszone pod skrzyd\u0142ami bomby kasetowe.<\/p>\n Su-7 BK\u0141 nb 22 nr 6022 \u2013 dostarczony do Polski w 1966 roku.<\/p>\n Su-7 U nb 702 nr 3702 \u2013 dostarczony do Polski w 1976 roku.<\/p>\n Opis do zdj\u0119cia: Samolot jest po renowacji malowania.<\/p>\n Muzeum Or\u0142a Bia\u0142ego w Skar\u017cysku Kamiennej ma w swoich zbiorach 1 samolot:<\/p>\n Su-7 BK\u0141 nb 809 nr 7809 \u2013 dostarczony do Polski w 1972 roku.<\/p>\n Wszystkie samoloty s\u0105 w naturalnej barwie duraluminium. Sto\u017cki wlot\u00f3w powietrza do silnika s\u0105 w kolorze zielonym. Numery burtowe s\u0105 w kolorze czerwonym, a na niekt\u00f3rych samolotach ju\u017c s\u0142abo widoczne. Natomiast w innych miejscach p\u0142atowca mo\u017cna znale\u015b\u0107 numery seryjne czterocyfrowe. Na przyk\u0142ad na klapach i pokrywach kom\u00f3r podwozia. Szachownice te\u017c mog\u0105 by\u0107 s\u0142abo widoczne, z uwagi na up\u0142yw czasu. Wiele samolot\u00f3w ma silniki i wyposa\u017cenie kabiny pilota. Na w\u0119z\u0142ach pod skrzyd\u0142ami i pod kad\u0142ubem cz\u0119sto s\u0105 zawieszone zasobniki niekierowanych pocisk\u00f3w rakietowych UB-16-57U oraz dodatkowe zbiorniki paliwa o pojemno\u015bci 600 litr\u00f3w ka\u017cdy. Samoloty maj\u0105 tak\u017ce uzbrojenie strzeleckie w postaci dw\u00f3ch armatek NR-30 kal. 30 mm, kt\u00f3re s\u0105 zamontowane w nasadach skrzyde\u0142. <\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n Krak\u00f3w 2020-10-04<\/p>\n Samolot Su-7 BK\u0141 ma specyficzne podwozie. Oznaczenie BK\u0141 to rosyjskie Koliesno-\u0141y\u017cny, \u041a\u043e\u043b\u0435\u0441\u043d\u043e-\u042e\u0436\u043d\u044b\u0439, po polsku Ko\u0142owo-P\u0142ozowe). Opr\u00f3cz klasycznych trzech k\u00f3\u0142 przy goleniach podwozia g\u0142\u00f3wnego mo\u017cna zobaczy\u0107 niedu\u017ce p\u0142ozy. Samoloty w wersji Su-7 BM, U, maj\u0105 podwozie klasyczne. Podwozie jest tr\u00f3j-podporowe z ko\u0142em przednim. Wci\u0105gane i wypuszczane jest hydraulicznie. Przednia gole\u0144 wyposa\u017cona w t\u0142umik drga\u0144, kt\u00f3ry jednocze\u015bnie pe\u0142ni rol\u0119 uk\u0142adu kierowania (skr\u0119cania) ko\u0142em. Wszystkie ko\u0142a pojedyncze. Opony podwozia g\u0142\u00f3wnego maj\u0105 wymiary 860×230. Amortyzatory olejowo-pneumatyczne. Przednie podwozie chowa si\u0119 w kierunku przodu do kad\u0142uba i jest zakrywane dwoma symetrycznymi klapami. G\u0142\u00f3wne podwozie jest chowane w kierunku kad\u0142uba, do skrzyde\u0142. Opony maj\u0105 stosunkowo du\u017c\u0105 \u015brednic\u0119 (860×230) dla mo\u017cliwo\u015bci korzystania z lotnisk gruntowych i s\u0105 wysoko ci\u015bnieniowe. Rozstaw podwozia g\u0142\u00f3wnego wynosi 3,83 m. Baza podwozia wynosi 4,78 m.<\/p>\n W trakcie pierwszych miesi\u0119cy eksploatacji, okaza\u0142o si\u0119, \u017ce samolot ma trudno\u015bci ze startem i l\u0105dowaniem na lotniskach gruntowych. Zw\u0142aszcza wczesn\u0105 wiosn\u0105 i jesieni\u0105, kiedy grunt jest nasi\u0105kniety wod\u0105. <\/p>\n W 1959 roku, rozpocz\u0119to prace nad prototypem oznaczonym jako S-23 (na bazie Su-7), kt\u00f3ry w miejsce klasycznego podwozia ko\u0142owego otrzyma\u0142 specjalne \u0142y\u017cwy (p\u0142ozy). Zrobiono je ze stopu aluminium, metod\u0105 odlewania. Od spodu g\u0142adkie, od g\u00f3ry widoczne wzmacniaj\u0105ce \u017ceberka. P\u0142ozy mia\u0142y wymiary oko\u0142o 60 cm x 18 cm.<\/p>\n W trakcie test\u00f3w okaza\u0142o si\u0119, \u017ce na niejednorodnym pod\u0142o\u017cu, gdzie s\u0105 ka\u0142u\u017ce, b\u0142oto i miejsca zmarzni\u0119te, p\u0142oza ma r\u00f3\u017cne tarcie i przy ruchu potrafi zepchn\u0105\u0107 samolot na bok. System sprawdza\u0142 si\u0119 przy l\u0105dowaniu samolotu, gdy\u017c \u0142y\u017cwy nie grz\u0119z\u0142y w stosunkowo mi\u0119kkim pod\u0142o\u017cu gruntowym. Natomiast podczas startu p\u0142ozy stawia\u0142y du\u017co wi\u0119kszy op\u00f3r ni\u017c ko\u0142a. Powsta\u0142y tak\u017ce inne problemy. Po mro\u017anej nocy p\u0142ozy przymarza\u0142y do gruntu i samolotu nie mo\u017cna by\u0142o ruszy\u0107 z miejsca.<\/p>\n W\u00f3wczas konstruktorzy zastsowali smarowanie p\u0142ozy olejem, z dodatkowej instalacji. W spodzie p\u0142ozy jest kilka otwor\u00f3w przez kt\u00f3re wycieka olej, co wywo\u0142a\u0142o jednakowe tacie na obu p\u0142azach oraz ch\u0142odzi\u0142o p\u0142ozy. Takim samolotem mo\u017cna by\u0142o wykonywa\u0107 nawet \u201epo\u015blizg kontrolowany\u201d, aby samolot zarzuci\u0142 ty\u0142em. System sprawdzi\u0142 si\u0119, ale tylko na lotniskach z nawierzchni\u0105 gruntow\u0105. Okaza\u0142o si\u0119 jednak, \u017ce dodatkowa instalacja komplikuje konstrukcj\u0119 samolotu, a samolotu nie mo\u017cna eksploataowa\u0107 na nawierzchni betonowej.<\/p>\n W 1962 roku, oblatany zosta\u0142 kolejny prototyp S-22-4, zbudowany na bazie Su-7 B. Zdecydowano si\u0119 na podwozie p\u0142ozowo-ko\u0142owe. P\u0142ozy by\u0142y montowane po zewn\u0119trznej stronie ko\u0142a g\u0142\u00f3wnego i by\u0142y automatycznie opuszczane przez dwa si\u0142owniki hydrauliczne, w sytuacji gdy samolot l\u0105dowa\u0142 na pod\u0142o\u017cu gruntowym. Gdy startowano lub l\u0105dowano z pod\u0142o\u017ca betonowego p\u0142ozy pozostawa\u0142y w swoim po\u0142o\u017ceniu pocz\u0105tkowym i samolot wykorzystywa\u0142 do tego tylko standardowe ko\u0142a. Z nieznanych powod\u00f3w testy przerwano.<\/p>\n Jednak wywiad CCCP uzyska\u0142 informacje, \u017ce Zach\u00f3d opracowa\u0142 specjalne bomby do niszczenia nawierzchni betonowych na lotniskach. Do bada\u0144 nad podwoziem ko\u0142owo-\u0142y\u017cwowym powr\u00f3cono w 1963 roku, wraz z opracowaniem prototypu S-26, na bazie samolotu Su-7 BM. Samolot ten otrzyma\u0142 poprawion\u0105 wersj\u0119 znanych z S-23 \u0142y\u017cew (z przodu pozosta\u0142o ko\u0142o), by zmniejszy\u0107 ich op\u00f3r przy starcie szczeg\u00f3lnie z betonowego pod\u0142o\u017ca, system otrzyma\u0142 specjaln\u0105 instalacj\u0119 po\u015blizgowo-ch\u0142odz\u0105c\u0105 (olejem). Planowano wdro\u017cenie samolotu do produkcji pod oznaczenie Su-7 B\u0141, jednak ostatecznie z powodu skomplikowania instalacji z tego rozwi\u0105zania zrezygnowano.<\/p>\n W latach 1962-1964, przeprowadzono pr\u00f3by zak\u0142adowe, a w latach 1964-1966, pr\u00f3by pa\u0144stwowe samolotu S-22-4 wykorzystuj\u0105cego niekt\u00f3re elementy z innych prototyp\u00f3w. Samolot rekomendowano do produkcji seryjnej w 1965 roku, jako Su-7 BK\u0141. Po za wspomnianym (w przypadku opisu S-22-4) systemem ko\u0142owo-p\u0142ozowym, samolot otrzyma\u0142 przyspieszacze startowe SPRD-110, powi\u0119kszone zbiorniki paliwa, dwa du\u017ce spadochrony hamuj\u0105ce (wszystkie inowacje by\u0142y testowane na samolocie S-25), p\u00f3\u0142automatyczny celownik ASP-PF-7 (w latach 70-tych zast\u0105pione ASP-PFM-7), fotel wyrzucany KS-4 (pozwala\u0142 na opuszczenie samolotu z 0 m wysoko\u015bci przy minimalnej pr\u0119dko\u015bci 140 km\/h), silnik AL-7 F1-250 (resurs 250 godzin, masa silnika 2 103 kg, zu\u017cycie paliwa 0,9 kg\/kG\/h), cie\u0144sz\u0105 przedni\u0105 szyb\u0119 pancern\u0105 dla poprawy widoczno\u015bci, wzmocnione grzebienie aerodynamiczne, hamulce aerodynamiczne, nowe dodatkowe zbiorniki paliwa po 950 litr\u00f3w ka\u017cdy. Wzmocnieniu uleg\u0142o uzbrojenie, a to dzi\u0119ki wzmocnieniu skrzyde\u0142 pod nowe zapasowe zbiorniki paliwa, samolot otrzyma\u0142 pod ka\u017cdym skrzyd\u0142em dodatkowy punkt mocowa\u0144 (montowane od 1969 roku) o no\u015bno\u015bci 2 x 250 kg.<\/p>\n Podwozie ko\u0142owo-p\u0142ozowe g\u0142\u00f3wnych goleni opracowano tak, aby zmian w komorze podwozia by\u0142o ma\u0142o. P\u0142oza otrzyma\u0142a wymiary 40 cm x 12 cm. G\u0142\u00f3wny jej element by\u0142 wykonywany metod\u0105 odlewania ze stopu aluminium. P\u0142oza otrzyma\u0142a metalowy \u015blizg w postaci formy nak\u0142adanej na p\u0142oz\u0119 i mocowanej na \u015bruby. Po jej zu\u017cyciu wymieniano tylko metalowy \u015blizg, a nie ca\u0142\u0105 p\u0142oz\u0119. P\u0142oza jest opuszczana w d\u00f3\u0142 przy pomocy dw\u00f3ch si\u0142ownik\u00f3w hydraulicznych, kt\u00f3re s\u0105 mocowane do wahacza goleni. Czasami w opisach samolot\u00f3w Su-7 BK\u0141 mo\u017cna znale\u015b\u0107 okre\u015blenie – P\u0142oza terenowa.<\/p>\n Produkcja samolotu Su-7 BK\u0141 prowadzona by\u0142a w latach 1965-1971 i zako\u0144czy\u0142a si\u0119 zbudowaniem oko\u0142o 500 egzemplarzy w seriach o numerach 57-80.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n Krak\u00f3w 2020-10-04<\/p>\n Zestawienie jest zawarte w inny rozdziale.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n Samoloty Su-7 B (BM, BK\u0141, U) u\u017cytkowane by\u0142y w Wojsku Polskim w okresie od 1964 roku do 1990 roku. Teoretycznie samoloty mg\u0142y by\u0107 eksploatowane jeszcze przez kolejne lata. Jednak o zaprzestaniu ich s\u0142u\u017cby zdecydowa\u0142o kilka czynnik\u00f3w. Warto\u015b\u0107 bojowa, w zadaniach obrony Polski, samolot\u00f3w Su-7 B by\u0142a znikoma. Jak na tak du\u017cy samolot, asortyment uzbrojenia by\u0142 niewielki. Przy masie w\u0142asnej Su-7 BK\u0141 wynosz\u0105cej 8 937 kg, ud\u017awig uzbrojenia wynosi\u0142 do 4 000 kg, co jest s\u0142abym wynikiem. Modernizacja samolotu do przenoszenia bardziej zr\u00f3\u017cnicowanego uzbrojenia by\u0142a nieop\u0142acalna i kosztowna. Samolot Su-7 B w \u017cadnej wersji nie mia\u0142 stacji radarowej, a wykrywanie cel\u00f3w wzrokowo by\u0142o bardzo trudne. I wreszcie, wszystkie obs\u0142ugi techniczne wy\u017cszego poziomu, ponad obs\u0142ugi okresowe, by\u0142y wykonywane w CCCP. Nawet przebazowanie samolot\u00f3w do zak\u0142ad\u00f3w remontowych w CCCP wykonywali wy\u0142\u0105cznie piloci radzieccy. <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[39],"tags":[],"class_list":["post-5294","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-samoloty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5294","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5294"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5294\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5732,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5294\/revisions\/5732"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5294"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5294"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5294"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Muzeum Wojska Polskiego.<\/h3>\n
Muzeum Polskich Si\u0142 Powietrznych.<\/h3>\n
Muzeum Or\u0142a Bia\u0142ego.<\/h3>\n
Samoloty Su-7 B w muzeach.<\/h3>\n
\nSamoloty Su-7 B w Polsce.<\/h2>\n
Konstrukcja podwozia Su-7 BK\u0141.<\/h3>\n
Su-7 B\u0141<\/h3>\n
Su-7 BK\u0141 (rosyjskie Koliesno-\u0141y\u017cnyj, \u041a\u043e\u043b\u0435\u0441\u043d\u043e-\u042e\u0436\u043d\u044b\u0439).<\/h3>\n
\n
\nSamoloty Su-7 B w Polsce.<\/h2>\n
Zestawienie<\/h3>\n
\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"