W 1928 rok, dwaj bracia, Gilbert i Gordon Taylor, zbudowali tani samolot do produkcji masowej, z dwoma miejscami obok siebie. Jednak Gordon Taylor zgin\u0105\u0142 w jednym z lot\u00f3w na tym samolocie. Sprzedano tylko jeden egzemplarz. Firma Braci Taylor stan\u0119\u0142a na granicy bankructwa. Lecz firm\u0119 przej\u0105\u0142 bogaty naftowiec i in\u017cynier pan William Thomas Piper. Pan William Thomas Piper, tak\u017ce mia\u0142 marzenie zbudowania prostego samolotu. Przebudowa\u0142 on samolot braci Taylor, umieszczaj\u0105c miejsca w uk\u0142adzie tandem. Samolot otrzyma\u0142 oznaczenie F-2 i zosta\u0142 oblatany we wrze\u015bniu 1930 roku. Lecz samolot okaza\u0142 si\u0119 nieudany.<\/p>\n W tym czasie, pojawi\u0142 si\u0119 nowy silnik lotniczy Continental A-40-3, o mocy 37 KM (27 kW), kt\u00f3ry zamontowano w samolocie. W tym czasie samolot jeszcze nazywano Taylor E-2 i z silnikiem Continental sprzedano oko\u0142o 350 samolot\u00f3w.<\/p>\n W 1935 roku, in\u017cynier William Jameneau, zatrudniony przez Williama Thomasa Piper, poprawi\u0142 konstrukcj\u0119 samolotu, kt\u00f3rego oznaczenie zmieniono na Piper J-2 Cub. Najwa\u017cniejszymi zmianami by\u0142o: oszklenie kabiny pilota i pasa\u017cera, wykonano ogrzewanie kabiny, zaokr\u0105glono ko\u0144ce skrzyde\u0142. Do ko\u0144ca 1936 roku, sprzedano 500 samolot\u00f3w Piper J-2 Cub.<\/p>\n Jeszcze w grudniu 1935 roku, powsta\u0142a najbardziej popularna wersja samolotu o oznaczeniu Piper J-3 Cub, kt\u00f3ra przetrwa\u0142a do dzisiaj. Produkcja trwa\u0142a w fabryce Piper w Lock Haven.<\/p>\n W tym czasie, drogi pan\u00f3w Gilbert Taylor i William Thomas Piper rozesz\u0142y si\u0119. Pan Gilbert Taylor przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 na Alask\u0119 i tam za\u0142o\u017cy\u0142 w\u0142asn\u0105 wytw\u00f3rni\u0119 Taylot Craft i produkowa\u0142 samoloty Taylor J-3 Cub. W 1938 roku, William Thomas Piper przeni\u00f3s\u0142 swoj\u0105 firm\u0119 z Bradford do Lock Haven w Pensylwanii. Sta\u0142o si\u0119 tak dlatego, \u017ce fabryka w Bradford sp\u0142on\u0119\u0142a.<\/p>\n W 1938 roku, dla samolotu Piper J-3 Cub eksperymentowano z r\u00f3\u017cnymi silnikami. By\u0142y silniki 3-cylindrowe gwiazdowe (promieniowe), firmy Lenape Papoose. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 by\u0142o silnik\u00f3w p\u0142askich, 4-cylindrowe firm Lycoming, Franklin, Continental.<\/p>\n W 1939 roku, napadem niemieckim na Polsk\u0119, rozpocz\u0119\u0142a nie druga wojna \u015bwiatowej. W USA przewidywano, \u017ce armia ameryka\u0144ska przyst\u0105pi do wojny. Dlatego przygotowano \u201eCywilny Program Szkolenia Pilot\u00f3w\u201d (CPTP), aby wyszkoli\u0107 przysz\u0142ych pilot\u00f3w samolot\u00f3w bojowych. Pierwsza dama Eleanor Roosevelt polecia\u0142a samolotem Piper J-3 Cub, pozuj\u0105c do serii zdj\u0119\u0107 reklamowych, aby pom\u00f3c w promocji programu CPTP.<\/p>\n W 1941 roku, armia USA przeprowadzi\u0142a manewry (\u0107wiczenia) w kt\u00f3rych wzi\u0119\u0142o udzia\u0142 oko\u0142o 12 samolot\u00f3w firm: Piper, Taylor i Aeronca. W dniu 6 czerwca 1942 roku, USAF wybra\u0142o samolot firmy Piper, jako samoloty do podstawowej nauki pilota\u017cu i korygowania ognia artylerii. Tak powsta\u0142a wersja Piper L-4 Cub.<\/p>\n W armii ameryka\u0144skiej samoloty Piper L-4 Cub, pe\u0142ni\u0142y wiele zada\u0144: szkolenia podstawowego, korygowania ognia artylerii, \u0142\u0105cznikowe, sanitarne, obserwacyjne i inne. Mi\u0119dzy innymi samoloty Piper L-4 Cub, startowa\u0142y nawet z lotniskowca Ranger. Zdarzy\u0142o si\u0119 nawet, \u017ce trzy samoloty Piper L-4 Cub, przy pomocy sze\u015bciu pocisk\u00f3w rakietowych \u201eBazooka\u201d, zniszczy\u0142y pi\u0119\u0107 czo\u0142g\u00f3w niemieckich. Do ko\u0144ca drugiej wojny \u015bwiatowej w Europie (2 maj 1945 rok), zbudowano 5 630 samolot\u00f3w Piper L-4 Cub, dla wojska. Samolot by\u0142 nazywany tak\u017ce \u201eGrasshopper\u201d – Konik polny.<\/p>\n Do 1946 roku, zbudowano oko\u0142o 20 000 samolot\u00f3w Piper J-3 \/ L-4 Cub. Po drugiej wojnie \u015bwiatowej samoloty wystawiono na sprzeda\u017c.<\/p>\n W 1946 roku, po drugiej wojnie \u015bwiatowej Polska (Ministerstwo Komunikacji) kupi\u0142a z demobilu 142 samolot\u00f3w Piper L-4 Cub. By\u0142y to wersje Piper L-4 Cub A, B, H, J. Samoloty nie by\u0142y w najlepszym stanie, bo dwa lata sp\u0119dzi\u0142y pod chmur\u0105, w okupowanych niemczech. Samoloty by\u0142y bez konserwacji i nie okryte plandekami. Samoloty kupony za przys\u0142owiow\u0105 czapk\u0119 gruszek. Warto\u015b\u0107 kontraktu wynios\u0142a 550 $. Kontrakt zawarto w grudniu 1946 roku.<\/p>\n Pierwszy Piper L-4 H Cub Nr fabryczny 43-30414, zosta\u0142 do Polski dostarczony drog\u0105 powietrzn\u0105, w listopadzie 1946 roku, i zarejestrowany 25 marca 1947 roku i otrzyma\u0142 rejestracj\u0119 SP-AFX.<\/p>\n Pozosta\u0142e samoloty przewieziono kolej\u0105 do hali sterowcowej w S\u0142upsku. Samoloty w Polsce wyremontowano. Naprawy by\u0142y przeprowadzane w Okr\u0119gowych Warsztatach Lotniczych w Bydgoszczy, Gda\u0144sku, Poznaniu, w Lotniczych Warsztatach Do\u015bwiadczalnych w \u0141odzi oraz w Instytucie Szybowcowym w Bielsku Bia\u0142ej. \u015amig\u0142a wyprodukowa\u0142y Lotnicze Warsztaty Do\u015bwiadczalne w \u0141odzi. Pierwsze samoloty po remoncie oblatano w kwietniu 1947 roku.<\/p>\n Samoloty dopuszczono do lot\u00f3w, ale z ograniczeniami, bez mo\u017cliwo\u015bci wykonywania na nich akrobacji. 127 samolot\u00f3w otrzyma\u0142o znaki rejestracyjne SP-\u2026 Samoloty skierowano do aeroklub\u00f3w, lotnictwa sanitarnego, do PGR-\u00f3w i lotnictwa KBW i Urz\u0119du Bezpiecze\u0144stwa. Jeden samolot by\u0142 testowany z polskimi p\u0142ywakami, jako wodnosamolot.<\/p>\n W 1950 roku, w G\u0142\u00f3wnym Instytucie Lotnictwa w Warszawie in\u017cynier Tadeusz Chyli\u0144ski wykona\u0142 projekt przer\u00f3bki samolotu Piper Cub na samolot sanitarny. Przer\u00f3bce poddano 14 samolot\u00f3w Piper L-4 Cub.<\/p>\n W 1952 roku, w warsztatach PLL LOT-u, pod kierownictwem in\u017cyniera Zygmunta Toczka, przerobiono 14 samolot\u00f3w Piper L-4 Cub na samoloty rolnicze. W miejsce fotela pasa\u017cera wstawiono zbiornik na 120 kg. chemikali\u00f3w, wsypywanych od g\u00f3ry przez zasuwany otw\u00f3r w kad\u0142ubie. Pod kad\u0142ubem znajdowa\u0142a si\u0119 dysza rozpylaj\u0105ca, do kt\u00f3rej dostawa\u0142 si\u0119 sypki \u015brodek chemiczny dozowany r\u0119czn\u0105 d\u017awigni\u0105 przez pilota. Samoloty by\u0142y u\u017cywane do zwalczania mi\u0119dzy innymi stonki ziemniaczanej. Samoloty u\u017cywano tylko do 1953 roku, bo samolot mia\u0142 ma\u0142y ud\u017awig i konstrukcja samolotu by\u0142a s\u0142aba.<\/p>\n W 1963 roku, dwa samoloty Piper L-4 Cub przekazano do Muzeum Lotnictwa i Astronautyki w Krakowie. Jeden samolot Piper L-4 Cub z rejestracj\u0105 SP-AGB \u201eSimolotek\u201d by\u0142 u\u017cywany przez redakcj\u0119 czasopisma \u201eSkrzydlata Polska\u201d. Z r\u00f3\u017cnych przyczyn samoloty Piper L-4 Cub wycofano ze lotnictwa. G\u0142\u00f3wn\u0105 przyczyn\u0105 by\u0142o pochodzenie ameryka\u0144skie, czyli z kraju imperialistycznego, jak USA okre\u015blali komuni\u015bci.<\/p>\n Renesans konstrukcji Piper L-4 Cub nast\u0105pi\u0142 dopiero w XXI wieku, dzi\u0119ki mi\u0142o\u015bnikom zabytkowych samolot\u00f3w. Kilka samolot\u00f3w Piper L-4 Cub powr\u00f3ci\u0142o do latania udowadniaj\u0105c, \u017ce konstrukcja jest \u017cywotna.<\/p>\n W 1953 roku, we Wroc\u0142awiu, in\u017cynierowie Jerzy Teisseyr i Stanis\u0142awa Mosica zaprojektowali p\u0142ywakowe podwozie, wykonane z drewna. W Instytucie Lotnictwa w Warszawie p\u0142ywaki zamontowano do samolotu Piper L-4 H Cub SP-AFY nr fabryczny 44-79889, z silnikiem Praga D. Pierwszy start i l\u0105dowanie na rzecze Wis\u0142a wykonano w dniu 10 pa\u017adziernika 1954 roku. Wykonano 66 lot\u00f3w. Samolot nie uzyska\u0142 akceptacji. P\u0142ywaki zdemontowano, a samolot dalej lata\u0142 ze zwyk\u0142ym podwoziem ko\u0142owy.<\/p>\n Jednak na \u015bwiecie lata kilka samolot\u00f3w Piper L-4 Cub z p\u0142ywakami. P\u0142ywaki s\u0105 metalowe.<\/p>\n Samolot Piper L-4 Cub jest dwumiejscowym, jednosilnikowym g\u00f3rnop\u0142atem. Samolot najcz\u0119\u015bciej jest nap\u0119dzany silnikiem ch\u0142odzonym powietrzem, cztero-t\u0142okowym, tak zwanym p\u0142askim.<\/p>\n Skrzyd\u0142o samolotu jest proste i ma zaokr\u0105glone ko\u0144ce. Skrzyd\u0142o ma du\u017c\u0105 powierzchni\u0119 no\u015bn\u0105.<\/p>\n Kad\u0142ub samolotu jest wykonany jako kratownica ze stalowych rurek. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 kad\u0142uba samolotu jest pokryta p\u0142\u00f3tnem. W kabinie jest miejsce dla dw\u00f3ch os\u00f3b w uk\u0142adzie tandem. Samolot zaprojektowano jako treningowy, dlatego w drugiej kabinie tak\u017ce s\u0105 sterownice.<\/p>\n Jeden silnik Continental A-65-8 ch\u0142odzony powietrzem, cztero-cylindrowy p\u0142aski, o mocy 65 KM (48 kW). Lub silnik Continental A-75-9 ch\u0142odzony powietrzem, cztero-cylindrowy p\u0142aski, o mocy 75 KM. Lub inne silniki.<\/p>\n Rozpi\u0119to\u015b\u0107 35 st\u00f3p 3 cale (10,74 m). D\u0142ugo\u015b\u0107 22 ft 5 in (6,83 m). Wysoko\u015b\u0107 6 st\u00f3p 8 cali (2,03 m). Powierzchnia skrzyde\u0142 16,58 m2 (178,5 ft2). Masa w\u0142asna 765 funt\u00f3w (345 kg). Masa startowa maksymalna 1,220 funta (550 kg). Pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna 140 km \/ h. Pr\u0119dko\u015b\u0107 przelotowa 120 km\/h. Zasi\u0119g 191 mil (220 mil, 354 km). Pu\u0142ap operacyjny 11,500 st\u00f3p (3500 m).<\/p>\n W Polsce by\u0142o 142 samoloty Piper L-4 Cub.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Samolot Piper J-3 \/ L-4 Cub to ameryka\u0144ski lekki samolot zbudowany przez firm\u0119 Piper Aircraft w Bradford w Pensylwanii. Samolot ma prost\u0105, lekk\u0105 konstrukcj\u0119, kt\u00f3ra zapewnia mu dobre w\u0142a\u015bciwo\u015bci pilota\u017cowe przy ma\u0142ej pr\u0119dko\u015bci startu i l\u0105dowania, na niewielkim l\u0105dowisku. Samolot Piper J-3 \/ L-4 to najliczniej produkowany model samolotu firmy Piper Aircraft, kt\u00f3rego wyprodukowano prawie 20 000 egzemplarzy, w samych Stanach Zjednoczonych. Prosta konstrukcja samolotu, przyst\u0119pna cena i niskie koszty eksploatacji, powoduj\u0105 por\u00f3wnanie samolotu Piper J-3 \/ L-4 Cub do samochodu Ford Model T.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[39],"tags":[],"class_list":["post-5260","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-samoloty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5260","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5260"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5260\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5703,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5260\/revisions\/5703"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5260"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5260"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5260"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Geneza samolotu Piper J-3 \/ L-4 Cub.<\/h3>\n
Samoloty Piper L-4 Cub w Polsce.<\/h3>\n
Piper L-4 Cub w wersji z p\u0142ywakami.<\/h3>\n
Konstrukcja<\/h2>\n
Silnik<\/h3>\n
Dane T-T samolotu Piper L-4 Cub:<\/h3>\n
Zestawienie<\/h2>\n