P\u0142atowiec wraz z szerokim kad\u0142ubem no\u015bnym i przykad\u0142ubowymi cz\u0119\u015bciami skrzyde\u0142 stanowi jedn\u0105 integraln\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 wytwarzaj\u0105c\u0105 40% si\u0142y no\u015bnej samolotu. MiG-29 posiada skrzyd\u0142a pasmowe zbudowane z dw\u00f3ch cz\u0119\u015bci: podstawowej z prostoliniow\u0105 kraw\u0119dzi\u0105 natarcia o skosie 42 stopni oraz pomocniczej cz\u0119\u015bci przykad\u0142ubowej z krzywoliniow\u0105 kraw\u0119dzi\u0105 natarcia o \u015brednim skosie 73 stopnie. W celu zapewnienia wysokich charakterystyk lotnych przy locie na du\u017cych k\u0105tach natarcia podstawowe cz\u0119\u015bci skrzyde\u0142 wyposa\u017cono w przednie klapy na niemal ca\u0142ej kraw\u0119dzi natarcia.<\/p>\n Prawdopodobnie w zwi\u0105zku z brakiem czasu na opracowanie nie zastosowano elektrycznego uk\u0142adu sterowania, lecz tradycyjny uk\u0142ad mechaniczny z bezzwrotnymi wzmacniaczami hydraulicznymi nazwany SAU-451-02 (nast\u0119pne wersje: SAU-451-03, SAU-451-04). W celu zabezpieczenia maszyny przed przeci\u0105\u017ceniem MiG-29 zosta\u0142 wyposa\u017cony w uk\u0142ad SOS-3M, kt\u00f3ry w wypadku osi\u0105gni\u0119cia okre\u015blonej warto\u015bci k\u0105ta natarcia automatycznie wychyla klapy przednie, a przy osi\u0105gni\u0119ciu warto\u015bci maksymalnej, odci\u0105ga (odchyla) dr\u0105\u017cek sterowy. Samolot przy pr\u0119dko\u015bci Ma-0,85 rozporz\u0105dza przeci\u0105\u017ceniem +9 i -3g, na pr\u0119dko\u015bciach wi\u0119kszych +7 i -1,5g. W og\u00f3le p\u0142atowiec dopuszczono do przeci\u0105\u017ce\u0144 dopuszczalnych +9g, jednak jak si\u0119 okaza\u0142o w praktyce, w jednostkach bojowych warto\u015b\u0107 ta by\u0142a cz\u0119sto przekraczana. Warto\u015b\u0107 niszcz\u0105ca wynosi ponad +14g.<\/p>\n Jako nap\u0119d zastosowano dwa turbinowe silniki odrzutowe RD-33 powsta\u0142e w OKB im. Klimowa z \u00f3wczesnego Leningradu. W tym miejscu chcia\u0142bym podkre\u015bli\u0107 logik\u0119 zastosowania dwusilnikowego nap\u0119du w przypadku maszyny uzupe\u0142niaj\u0105cej, wspomagaj\u0105cej dzia\u0142ania ci\u0119\u017cszego samolotu bojowego. W momencie podj\u0119cia prac nad programami PFI i LFI dow\u00f3dztwo wojsk lotniczych CCCP by\u0142o szczeg\u00f3lnie wyczulone na problemy z silnikami. Wi\u0105za\u0142y si\u0119 one z masowym wprowadzaniem samolot\u00f3w nadd\u017awi\u0119kowych wyposa\u017conych w awangardowe, lecz s\u0142abo dopracowane i trudne w obs\u0142udze silniki. Trzeba przypomnie\u0107, ze \u00f3wczesna obs\u0142uga maszyn wywodzi\u0142a si\u0119 w wi\u0119kszo\u015bci z \u017co\u0142nierzy pochodz\u0105cych z poboru, o niezbyt wysokiej kulturze technicznej. Czynniki te spowodowa\u0142y, \u017ce w latach 60-tych dosz\u0142o do nasilenia wypadk\u00f3w spowodowanych awariami silnik\u00f3w, czy te\u017c ich uszkodzenia na ziemi przez zasysanie cia\u0142 obcych. Wprowadzono szereg dzia\u0142a\u0144 zapobiegawczych: bezwzgl\u0119dnie przestrzegano czysto\u015bci lotniska czy wprowadzono wieloszczeblowy system kontroli prowadzonych na samolotach prac zmierzaj\u0105cy do podniesienia jako\u015bci obs\u0142ug.<\/p>\n Dodatkowo konstruktorzy z OKB Mikojana zak\u0142adali stosowanie MiG-29 z lotnisk dora\u017anych w wyj\u0105tkowo niesprzyjaj\u0105cych warunkach (awaria silnika). Dwusilnikowy uk\u0142ad nap\u0119dowy z szeroko rozstawionymi silnikami wp\u0142ywa znacz\u0105co na prze\u017cywalno\u015b\u0107 samolotu w przypadku trafienia jednego z nich. St\u0105d uk\u0142ad dwusilnikowy uznano za optymalny.<\/p>\n Prace nad silnikiem RD-33 rozpocz\u0119to jeszcze w 1968 roku. Jest to pierwszy silnik dwuprzep\u0142ywowy opracowany w CCCP dla samolot\u00f3w my\u015bliwskich. Pr\u00f3by na hamowni przeprowadzono w 1972 roku, a w 1981 roku, uruchomiono jego produkcj\u0119 seryjn\u0105.<\/p>\n RD-33 to silnik dwuwa\u0142owy, dwuprzep\u0142ywowy z 4-stopniow\u0105 spr\u0119\u017cark\u0105 niskiego ci\u015bnienia (wentylator) i 9-stopniow\u0105 wysokiego ci\u015bnienia. Za spr\u0119\u017carkami umieszczono pier\u015bcieniow\u0105 komor\u0119 spalania oraz 1-stopniowe turbiny wysokiego i niskiego ci\u015bnienia. Za turbinami i przed komor\u0105 dopalacza nast\u0119puje mieszanie si\u0119 gaz\u00f3w wylotowych z zimnym przep\u0142ywem zewn\u0119trznym. Ca\u0142o\u015b\u0107 zako\u0144czona jest nadd\u017awi\u0119kow\u0105, regulowan\u0105 dysz\u0105 wylotow\u0105.<\/p>\n Silnik RD-33 bez dopalania posiada maksymalny ci\u0105g si\u0119gaj\u0105cy 2 x 49,92 kN, przy czym jednostkowe zu\u017cycie paliwa osi\u0105ga w\u00f3wczas 0,079 kg\/N\/h. Przy u\u017cyciu minimalnego dopalania ci\u0105g osi\u0105ga 2 x 54,91 kN, maksymalnego 2 x 81,38 kN (wtedy zu\u017cycie paliwa dochodzi do 0,210 kg\/N\/h). D\u0142ugo\u015b\u0107 silnika wynosi 4230 mm, maksymalna \u015brednica 1000 mm, a masa silnika suchego 1055 kg. Wymiana silnika trwa oko\u0142o 1 godziny. \u017bywotno\u015b\u0107 350 godzin.<\/p>\n Wersja silnika RD-33 D ( R-33 D ) ma ci\u0105g 2 x 50,03 kN ( 2 x 5 100 kG ), a z dopalaniem 2 x 81,42 kN ( 2 x 8 300 kG ).<\/p>\n Podczas ko\u0142owania i rozbiegu, gdy przednie ko\u0142o dotyka powierzchni ziemi, w celu zabezpieczenia silnik\u00f3w przed zassaniem cia\u0142a obcego wloty powietrza s\u0105 zamkni\u0119te specjalnymi p\u0142ytami (sterowane przez uk\u0142ad ARW-29D), a powietrze jest zasysane za pomoc\u0105 specjalnych \u017caluzji umieszczonych na g\u00f3rnej powierzchni p\u0142ata. Jest to bardzo oryginalne, skuteczne i nigdzie indziej nie zastosowane rozwi\u0105zanie.<\/p>\n Dwa silniki posiadaj\u0105ce \u0142\u0105cznie wysoki ci\u0105g da\u0142y maszynie bardzo dobre charakterystyki rozp\u0119dzania. Stosunek ci\u0105gu do masy ca\u0142kowitej wynosi 1,2 : 1. Nawet przy pr\u0119dko\u015bci 400 km\/h przy w\u0142\u0105czeniu dopalacza mo\u017ce swobodnie realizowa\u0107 p\u0119tl\u0119 czy Imellmanna, bez obawy o gwa\u0142town\u0105 utrat\u0119 pr\u0119dko\u015bci. Rozp\u0119dzanie w locie poziomym z 600 do 1 100 km\/h trwa 13,5 sekundy, a od 1 100 do 1 300 km\/h dalsze 8,7 s. Na poziomie morza wznoszenie osi\u0105ga 330 m\/s, a na wysoko\u015bci 11 000 m wynosi jeszcze 180 m\/s. Zastosowanie dopalacza podczas startu z lotniska pozwala na osi\u0105gni\u0119cie tylko 250-350 metr\u00f3w rozbiegu. Cz\u0119\u015bciej jednak praktykuje si\u0119 start bez dopalacza wtedy rozbieg wzrasta do 650-750 m. Dobieg bez spadochronu hamuj\u0105cego wynosi 900-950 m, ze spadochronem 650-750 m.<\/p>\n S\u0142abym punktem samolotu okaza\u0142 si\u0119 jego zasi\u0119g. W konfiguracji g\u0142adkiej maszyna osi\u0105ga tylko 1 430 km. W zwi\u0105zku z tym, podwiesza si\u0119 dodatkowe zbiorniki pod skrzyd\u0142ami 2 x 1 150 litr\u00f3w i pod kad\u0142ubem 1 x 870 litr\u00f3w. Zasi\u0119g do 2 050 km.<\/p>\n MiG-29 posiada siedem integralnych zbiornik\u00f3w paliwa o pojemno\u015bci 4300 litr\u00f3w. Pi\u0119\u0107 z nich umieszczono w kad\u0142ubie: nr 1-650 litr\u00f3w, nr 2-870 litr\u00f3w, nr 3-1810 litr\u00f3w oraz dwa oznaczone jako 3A umieszczone symetrycznie z ty\u0142u kad\u0142uba o pojemno\u015bci po 2 x 105 litr\u00f3w. Dodatkowe dwa zbiorniki o pojemno\u015bci po 2 x 330 litr\u00f3w umieszczono tak\u017ce w skrzyd\u0142ach. Zbiorniki s\u0105 nape\u0142niane poprzez centralny wlew paliwa lub gardziele opadowe. Ca\u0142kowite zatankowanie samolotu wraz ze zbiornikiem dodatkowym zajmuje do 20 minut.<\/p>\n MiG-29 otrzyma\u0142 jak na rosyjskie warunki nowoczesne, lecz nie skomplikowane wyposa\u017cenie nawigacyjne. Jego podstaw\u0119 stanowi\u0142 bezw\u0142adno\u015bciowy uk\u0142ad nawigacyjny IK-WK-80-04 oparty na klasycznych \u017cyroskopach. Wyliczeniem po\u0142o\u017cenia samolotu wraz z wykonywaniem niezb\u0119dnych oblicze\u0144 dla automatycznego pilota zajmuje si\u0119 pracuj\u0105cy w uk\u0142adzie 9-bitowym (jednak o ograniczonej mocy obliczeniowej) centralny komputer nawigacyjny CWU-M. Dane uzyskane poprzez uk\u0142ad bezw\u0142adno\u015bciowy s\u0105 por\u00f3wnywane z innymi, powsta\u0142ymi na podstawie zliczenia przebytej drogi (informacje centrali danych aerodynamicznych SWS-P-72-3-2J). Zdecydowanie dok\u0142adniejsz\u0105 korekcj\u0119 po\u0142o\u017cenia zapewnia radiotechniczny system bliskiej nawigacji RSBN wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cy z naziemnymi radiolatarniami systemu RSBN (tryb pracy "nawigacja") lub PRMG (tryb "l\u0105dowanie"). W sytuacjach awaryjnych do wspomagania zej\u015bcia samolotu do l\u0105dowania s\u0142u\u017cy automatyczny radiokompas ARK-19. W MiG-29 wyposa\u017cenie nawigacyjne uzupe\u0142nia radiowysoko\u015bciomierz RW-15.<\/p>\n \u2028Jako skromne nale\u017cy uzna\u0107 wyposa\u017cenie radioelektroniczne samolotu. MiG-29 wyposa\u017cony jest w stacj\u0119 ostrzegaj\u0105c\u0105 przed promieniowaniem radiolokacyjnym typu SPO-15\u0141M oraz w dwie 26 mm wyrzutnie flar i dipoli zak\u0142\u00f3caj\u0105cych umieszczonych na przed\u0142u\u017ceniu p\u0142yt usterzenia pionowego.<\/p>\n Do identyfikacji \u201esw\u00f3j-obcy\u201d s\u0142u\u017cy wprowadzony na wyposa\u017cenie w latach 80-tych system Parol (Parol-2). Uzupe\u0142nieniem wyposa\u017cenia pilota\u017cowo-nawigacyjnego jest obrazuj\u0105cy uszkodzenia na ostrzegawczych pulpitach uk\u0142ad Ekran, rejestrator parametr\u00f3w lotu Tester-U3 czy informator g\u0142osowy P-591B A\u0142maz-UP. To ostatnie urz\u0105dzenie zawiera 48 komend i instrukcji ( g\u0142os kobiecy \u2013 spikerki TV rosyjskiej ) nagranych na magnetofon. Informacje np. o ko\u0144cz\u0105cym si\u0119 paliwie.<\/p>\n W celu efektywnego u\u017cycia przenoszonego uzbrojenia, samolot zosta\u0142 wyposa\u017cony w system kierowania uzbrojeniem SUW-29. Zapewnia on wyb\u00f3r odpowiednich punkt\u00f3w podwieszenia, przygotowanie pocisk\u00f3w rakietowych do odpalenia, zobrazowanie w kabinie stanu uzbrojenia, prze\u0142adowanie dzia\u0142ka pok\u0142adowego czy w ko\u0144cu odpalenie rakiet, zrzut bomb i strzelanie z dzia\u0142ka.<\/p>\n Dla MiG-29 na bazie celownika radiolokacyjnego R\u0141PK-27 Miecz (N001) z Su-27 stworzono jego uproszczony wariant oznaczony R\u0141PK-29 Topaz (N019). Celownik R\u0141PK powsta\u0142 w moskiewskim NII Radiostrojenia koncernu Fazotron. Nale\u017cy zaznaczy\u0107, \u017ce by\u0142a to pierwsza w CCCP rodzina radar\u00f3w umo\u017cliwiaj\u0105ca zwalczanie cel\u00f3w zar\u00f3wno w po\u015bcigu czy kursie spotkaniowym, na tle ziemi czy w innych niesprzyjaj\u0105cych warunkach.<\/p>\n R\u0141PK-29 jest sterowany cyfrow\u0105 szyn\u0105 (C 100.02-06) radarem impulsowo-dopplerowskim, w kt\u00f3rym wykrywanie cel\u00f3w polega na wydzieleniu od t\u0142a obiekt\u00f3w, kt\u00f3rych odbicie jest zwi\u0105zane z dopplerowsk\u0105 zasad\u0105 r\u00f3\u017cnicy cz\u0119stotliwo\u015bci w stosunku do sygna\u0142\u00f3w wys\u0142anych. Uzyskane dzi\u0119ki radarowi informacje s\u0105 r\u00f3wnolegle prezentowane na wska\u017aniku przeziernym I\u0141S-31 (HUD) oraz na ekranie wewn\u0105trz kabiny IPW-31.<\/p>\n Stacja ma jednak swoje minusy. Nale\u017cy do nich martwa strefa wykrywania cel\u00f3w si\u0119gaj\u0105ca od 700 do 1100 w stosunku do po\u0142o\u017cenia samolotu oraz trudno\u015bci z rozdzieleniem samolot\u00f3w lec\u0105cych w zwartej grupie. Stacja R\u0141PK-29 po przej\u015bciu na tryb \u201eprzechwycenie\u201d ( konieczny dla rakiet R-27R ) nie obserwuje ju\u017c innych celi. W tym momencie lec\u0105ce do tej pory w zwartej grupie samoloty mog\u0105 si\u0119 rozdzieli\u0107 i zaj\u0105\u0107 dogodne pozycje do walki, przy braku tej informacji dla pilota MiG-29. Z tego powodu piloci MiG-29 jak najd\u0142u\u017cej wykorzystuj\u0105 tryb \u201ewst\u0119pnego \u015bledzenia cel\u00f3w\u201d. System pozwala na jednoczesne prowadzenie ognia do pojedynczego celu za pomoc\u0105 1-2 rakiet R-27 R.<\/p>\n Samoloty posiadaj\u0105 dodatkow\u0105 mo\u017cliwo\u015b\u0107 naprowadzenia na cel za pomoc\u0105 naziemnych zautomatyzowanych punkt\u00f3w naprowadzania kontaktuj\u0105cych si\u0119 z maszyn\u0105 za pomoc\u0105 zainstalowanej w nim aparatury typu E 502-20 Biriuza. Ju\u017c opracowuj\u0105c koncepcj\u0119 u\u017cycia nowego samolotu w walce zak\u0142adano jego g\u0142\u00f3wne u\u017cycie nad w\u0142asnym terytorium. Za\u0142o\u017cono, \u017ce wst\u0119pne naprowadzanie b\u0119dzie nast\u0119powa\u0142o poprzez naziemne punkty nakierowuj\u0105ce celownik radiolokacyjny od razu w kierunku cel\u00f3w, upro\u015bci\u0142o to sam\u0105 konstrukcj\u0119 celownika, lecz tak\u017ce spowodowa\u0142o, \u017ce R\u0141PK-29 jest bardzo wra\u017cliwy na zak\u0142\u00f3cenia radioelektroniczne.<\/p>\n Samoloty MiG-29 ( 9.12 A ), a wi\u0119c przeznaczone dla pa\u0144stw UW wyposa\u017cono w inn\u0105 stacj\u0119 radiolokacyjn\u0105. Otrzyma\u0142y one radar impulsowo-dopplerowski RS-2 M. Mo\u017ce on \u015bledzi\u0107 r\u00f3wnocze\u015bnie 10 cel\u00f3w. Nie ma funkcji mapowania. Ma jednak funkcj\u0119 penetracji przestrzeni na tle ziemi z mo\u017cliwo\u015bci\u0105 u\u017cycia pocisk\u00f3w rakietowych. Zasi\u0119g wykrywania 80 km samolot bojowy i 100 km samolot transportowy. Stacj\u0119 radiolokacyjn\u0105 wspomaga dalmierz laserowy i skaner podczerwieni.<\/p>\n Jako podstawowe uzbrojenie rakietowe przewidziano pocisk przeciwlotniczy \u015bredniego zasi\u0119gu ( 30 km ) R-27 R z p\u00f3\u0142aktywn\u0105 radiolokacyjn\u0105 g\u0142owic\u0105 samonaprowadzaj\u0105c\u0105. Pocisk mo\u017ce zosta\u0107 u\u017cyty w dowolnych warunkach atmosferycznych, przy za\u0142o\u017ceniu, \u017ce cel leci maksymalnie do 10 km powy\u017cej i 6 km poni\u017cej my\u015bliwca. Po wystrzeleniu, pocz\u0105tkowo pocisk wykonuje lot bezw\u0142adno\u015bciowy zgodnie z programem lotu, nast\u0119pnie, je\u015bli wyniknie taka potrzeba dokonywana jest radiowa korekta toru lotu. W ostatniej fazie lotu w pocisku samodzielnie uruchamia si\u0119 p\u00f3\u0142aktywna g\u0142owica radiolokacyjna naprowadzaj\u0105ca ostatecznie na cel.<\/p>\n Zgodnie z przeprowadzanymi przez niemc\u00f3w i amerykan\u00f3w testami, gwarantowany zasi\u0119g R-27 R dla celu oddalaj\u0105cego si\u0119 wynosi 15-18 km, natomiast celu nadlatuj\u0105cego 40-45 km, natomiast minimalna odleg\u0142o\u015b\u0107 odpalenia to niespe\u0142na 500 m. W chwili odpalania pocisku przeci\u0105\u017cenie MiG-29 nie mo\u017ce przekracza\u0107 + 5g. W czasie lotu R-27 mo\u017ce manewrowa\u0107 z przeci\u0105\u017ceniem do +20g, co pozwala na zwalczanie celu manewruj\u0105cego z przeci\u0105\u017ceniem do +8g. U\u017cycie dw\u00f3ch pocisk\u00f3w pozwala na ra\u017cenie celu z prawdopodobie\u0144stwem 0,6-0,75.<\/p>\n W zwi\u0105zku z tym, \u017ce dla MiG-29 zak\u0142adano prowadzenie g\u0142\u00f3wnie walk manewrowych, system uzbrojenia zosta\u0142 opracowany wok\u00f3\u0142 uk\u0142adu optoelektronicznego OEPrNK-29 opracowanego przez KB Elektroawtomatika z Leningradu. OEPrNk-29 obejmuje optoelektroniczny uk\u0142ad celowniczy OEPS-29, system nawigacyjny SN-29, uk\u0142ad sterowania broni\u0105 SUO-29 i maszyn\u0119 cyfrow\u0105 C-100.02-02. W sk\u0142ad OEPS-29 wchodzi dalmierz laserowy z namiernikiem termicznym KO\u0141S-29 (zintegrowany z maszyn\u0105 rodziny C-100), system zintegrowanego zobrazowania SjeI-31, nahe\u0142mowy uk\u0142ad wskazywania cel\u00f3w NSC-29. Uk\u0142ad OEPrNK-29 pozwala na bardziej skryte i oparte na dok\u0142adniejszych danych przeprowadzenie ataku w por\u00f3wnaniu z R\u0141PK-29, jednak tylko w zakresie po\u015bcig. Zasi\u0119g wykrycia celu wielko\u015bci wsp\u00f3\u0142czesnego my\u015bliwca wynosi 12-15 km, jednak w wypadku wyst\u0119powania silnie o\u015bwietlonych przez s\u0142o\u0144ce chmur, zasi\u0119g zmniejsza si\u0119 o 2-3 km. Wykorzystanie nahe\u0142mowego celownika NSC-29 umo\u017cliwia pilotowi u\u017cycie uzbrojenia bez konieczno\u015bci manewrowania ca\u0142ym samolotem (strefa wskazania celu w zwi\u0105zku z mo\u017cliwo\u015bciami pocisk\u00f3w wynosi w poziomie +- 45 stopni , a w pionie +60 stopni \/-14 stopni.<\/p>\n Nale\u017cy zaznaczy\u0107, \u017ce zar\u00f3wno OEPrNK-29 jak i R\u0141PK-29 umo\u017cliwiaj\u0105 tak\u017ce wskazywanie cel\u00f3w rakietom z termicznymi uk\u0142adami samonaprowadzania. Podczas praktycznego dzia\u0142ania przy przechwytywaniu celu, zaleca si\u0119 wst\u0119pne naprowadzanie w tyln\u0105 p\u00f3\u0142sfer\u0119 my\u015bliwca za pomoc\u0105 celownika radiolokacyjnego, nast\u0119pnie po przechwyceniu celu przez termonamiernik radiolokator powraca do pracy pasywnej bez promieniowania.<\/p>\n Podczas typowej misji do walki powietrznej pocz\u0105tkowo samolot przenosi\u0142 dwie rakiety R-27R (na wewn\u0119trznych belkach podskrzyd\u0142owych) oraz cztery kr\u00f3tkiego zasi\u0119gu R-60 lub R-60M. W wariancie do walki manewrowej mo\u017cliwe jest uzbrojenie w sze\u015b\u0107 R-60 lub M zamiast R-27.<\/p>\n \u2028Rakieta R-60 posiada ma\u0142y zasi\u0119g, do wysoko\u015bci 1 500 m wynosz\u0105cy zaledwie 1 500 m. Przy wy\u017cszych wysoko\u015bciach zasi\u0119g ten wzrasta osi\u0105gaj\u0105c po\u0142ow\u0119 wysoko\u015bci odpalenia (np. wysoko\u015b\u0107 6000 m -zasi\u0119g pocisku 3000 m), max 5 km. Minimalna odleg\u0142o\u015b\u0107 odpalenia wynosi 300 m. Pocisk mo\u017ce by\u0107 odpalany z MiG-29 wykonuj\u0105cego manewr z przeci\u0105\u017ceniem do +7g, a sam charakteryzuje si\u0119 rozporz\u0105dzalnym przeci\u0105\u017ceniem osi\u0105gaj\u0105cym warto\u015b\u0107 do +35g, pozwalaj\u0105cym na zwalczanie cel\u00f3w manewruj\u0105cych z przeci\u0105\u017ceniem do +8-9g.<\/p>\n Pocisk R-60 M charakteryzuje si\u0119 ch\u0142odzon\u0105 elektrostatycznie g\u0142owic\u0105 z poprawionym zespo\u0142em nap\u0119dowym, pozwalaj\u0105cym osi\u0105gn\u0105\u0107 maksymalny zasi\u0119g zwi\u0119kszony do 9-12 km.<\/p>\n R-60 i jej udoskonalona wersja R-60 M zosta\u0142y zastosowane jako uzbrojenie zast\u0119pcze. Od pocz\u0105tku planowano wyposa\u017cy\u0107 MiG-29 i Su-27 w nowo opracowane rakiety kr\u00f3tkiego zasi\u0119gu R-73. Do uzbrojenia wprowadzono je jednak dopiero w 1987r, czyli kilka lat po rozpocz\u0119ciu wyposa\u017cania lotnictwa w nowe typy my\u015bliwc\u00f3w. W zwi\u0105zku z wyprodukowaniem znacznej liczby rakiet R-60 M, pozosta\u0142y one na uzbrojeniu MiG-29 r\u00f3wnolegle z R-73. Typowe uzbrojenie "mieszane" w misjach do walki powietrznej to: dwa R-27R, dwa R-60M oraz dwa R-73.<\/p>\n \u2028Wprowadzenie R-73 ewidentnie powi\u0119kszy\u0142o mo\u017cliwo\u015bci bojowe MiG-29 w powietrznej walce manewrowej. Maksymalne odleg\u0142o\u015bci skutecznego odpalenia wzros\u0142y do 15 km. Zastosowano gazodynamiczne sterowanie pocisku na aktywnym odcinku toru lotu, dzi\u0119ki czemu samolot, z kt\u00f3rego odpalany jest R-73 mo\u017ce manewrowa\u0107 z przeci\u0105\u017ceniem dochodz\u0105cym do +8g, a sam pocisk mo\u017ce uzyska\u0107 przeci\u0105\u017cenie dochodz\u0105ce do +60g, co w zasadzie uniemo\u017cliwia jego wymanewrowanie. Identycznie jak w przypadku R-60 M k\u0105t wskazywania celu wynosi 450. R-73 posiada now\u0105, zdecydowanie bardziej odporn\u0105 na pu\u0142apki termiczne g\u0142owic\u0119 samonaprowadzaj\u0105c\u0105 oraz \u0142adunek wybuchowy blisko dwukrotnie wi\u0119kszy od R-60 M.<\/p>\n Uzupe\u0142nieniem broni rakietowej w walce powietrznej jest zabudowane na sta\u0142e w nap\u0142ywie lewego p\u0142ata 30 mm dzia\u0142ko GSz-301 z zapasem 150 naboi. Pr\u0119dko\u015b\u0107 pocz\u0105tkowa pocisk\u00f3w (najcz\u0119\u015bciej z zapalnikiem elektrycznym) wynosi 860 m\/s przy szybkostrzelno\u015bci 1500-1800 strz.\/min.<\/p>\n Po za g\u0142\u00f3wnym zadaniem, jakim jest prowadzenie walk powietrznych, MiG-29 jest przystosowany do przenoszenie uzbrojenia niekierowanego w misjach uderzeniowych na cele naziemne. \u015arodki do ra\u017cenia ( \u0142\u0105czna ich masa 2 000 kg ) tych celi przenoszone s\u0105 na czterech wewn\u0119trznych w\u0119z\u0142ach podskrzyd\u0142owych ( skrajne belki zewn\u0119trzne s\u0142u\u017c\u0105 wy\u0142\u0105cznie dla pocisk\u00f3w R-60 lub R-73 ). Samolot mo\u017ce przenosi\u0107 dwa typy niekierowanych rakiet: S-24 oraz S-8. S-24 na MiG-29 jest pojedynczo podwieszana na belkach typu APU-68. Odleg\u0142o\u015b\u0107 ich odpalania wynosi 1200-2500 m. Rakiety S-8 s\u0105 przenoszone w wyrzutniach B-8M1 ( 20 szt. kalibru 80 mm ) z mo\u017cliwo\u015bci\u0105 odpalenia z odleg\u0142o\u015bci 800 do 2 500 m. Niemo\u017cliwe jest jednoczesne stosowanie dw\u00f3ch typ\u00f3w rakiet na jednym samolocie. W sk\u0142ad uzbrojenia bombardierskiego wchodz\u0105 klasyczne bomby lotnicze, zbiorniki zapalaj\u0105ce, kasety bombowe (typ RBK) czy zasobniki bombowe (typ KMGU). Masa pojedynczej bomby nie mo\u017ce przekroczy\u0107 500 kg.<\/p>\n W 1983 roku, po wykonaniu oko\u0142o 2 500 lot\u00f3w badawczych zako\u0144czono pr\u00f3by pa\u0144stwowe MiG-29. Jednak ju\u017c latem 1982 roku, \u00f3wczesny minister przemys\u0142u lotniczego CCCP W. Kozakow podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 o uruchomieniu produkcji seryjnej samolotu, co nast\u0105pi\u0142o jesieni\u0105 1982 roku. G\u0142\u00f3wnym powodem tak szybkiego podj\u0119cia decyzji by\u0142 konflikt na Bliskim Wschodzie, gdzie w czerwcu 1982 roku, izraelskie F-15 i F-16 dokona\u0142y istnego pogromu w\u015br\u00f3d syryjskich MiG-21 i MiG-23. Dla w\u0142adz CCCP sta\u0142o si\u0119 jasne, i\u017c nale\u017cy jak najszybciej wprowadzi\u0107 \u201ewschodnie\u201d odpowiedniki ameryka\u0144skich maszyn na wyposa\u017cenie wojsk lotniczych i obrony powietrznej.<\/p>\n Sta\u0142o si\u0119 tak\u017ce jasne, \u017ce samolot b\u0119dzie nadal dopracowywany, a jego wersja 9.12 jest tylko przej\u015bciowa. Wersja 9.12 by\u0142a produkowana w latach 1983-1986, dla CCCP, a na eksport d\u0142u\u017cej.<\/p>\n Wersja szkolno-bojowa 9.51 – MiG-29 UB. 1981 rok.\u2028<\/p>\n Z chwil\u0105 zako\u0144czenia podstawowego cyklu bada\u0144 maszyn jednomiejscowych rozpocz\u0119to prace nad opracowaniem dwumiejscowej szkolno-bojowej wersji samolotu nazwanej MiG-29 UB. Za\u0142o\u017cono w jak najkr\u00f3tszym czasie opracowanie i wprowadzenie do produkcji tej wersji. W zwi\u0105zku z tym konstruktorzy postanowili w jak najmniejszym stopniu ingerowa\u0107 w struktur\u0119 p\u0142atowca.<\/p>\n Pierwszy prototyp MiG-29 UB wzni\u00f3s\u0142 si\u0119 w powietrze 29.04.1981 roku. Og\u00f3\u0142em powsta\u0142y trzy prototypy. Wkr\u00f3tce po uruchomieniu produkcji wersji jednomiejscowej w zak\u0142adach Sok\u00f3\u0142 w \u00f3wczesnym Gorki rozpocz\u0119to wytwarzanie MiG-29 UB. Pierwsze samoloty przyby\u0142y do jednostek lotnictwa sowieckiego w 1985 roku. Podobnie jak w przypadku samolot\u00f3w jednomiejscowych, szkolno-bojowe by\u0142y produkowane w trzech wariantach: 9.51, 9.51A, 9.51B. Pierwsze zdj\u0119cia samolotu zaprezentowano w prasie \u015bwiatu w 1987 roku.<\/p>\n Samolot zbudowano w uk\u0142adzie tandem z miejscem instruktora w tylnej kabinie. Dodatkowy fotel zosta\u0142 dodany przed istniej\u0105c\u0105 dotychczas kabin\u0119. D\u0142ugo\u015b\u0107 kad\u0142uba wzros\u0142a jedynie o 10 cm, jednak spowodowa\u0142o to konieczno\u015b\u0107 usuni\u0119cia celownika radiolokacyjnego, a tym samym brak mo\u017cliwo\u015bci przenoszenia rakiet R-27 R. Pojemno\u015b\u0107 zbiornik\u00f3w paliwa pozosta\u0142a na niezmienionym poziomie jednak wprowadzono pewne ograniczenia eksploatacyjne. Podczas lotu maksymalne k\u0105ty natarcia wynosz\u0105 do 240, a pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymaln\u0105 ograniczono z Ma-2,35 do Ma-2,1. W zwi\u0105zku z tymi zmianami samolot otrzyma\u0142 zmodyfikowany uk\u0142ad sterowania nazwany SAU-451-03UB. Kabina pilota zosta\u0142a umieszczona na niewielkim podwy\u017cszeniu w stosunku do kabiny pilota-ucznia, mimo wszystko jej bogata zabudowa i zag\u0142\u00f3wek przedniego fotela ogranicza pole widzenia do przodu. By poprawi\u0107 widoczno\u015b\u0107 instruktora podczas startu czy l\u0105dowania, otrzyma\u0142 on sk\u0142adany peryskop. Pilot-instruktor w drugiej kabiny nie otrzyma\u0142 wska\u017anika przeziernego typu HUD, jednak jego zobrazowanie jest przedstawiane na wska\u017aniku monitorowym typu IPW-31. By w pe\u0142ni wykorzystywa\u0107 walory maszyny szkolnej, w miejscu dotychczas przeznaczonym na wska\u017anik HUD, zamontowano pulpit symulacji uszkodze\u0144 samolotu pozwalaj\u0105cy na sztuczne zobrazowanie sytuacji technicznej w pierwszej kabinie (ucznia). Co wa\u017cne, pomimo braku mo\u017cliwo\u015bci przenoszenia i u\u017cycia rakiet typu R-27 R, system symulacji pozwala na szkolenie z ich u\u017cycia. MiG-29 UB nie posiada tak\u017ce zamontowanych wyrzutni flar i dipoli typu BWP-30-26M.<\/p>\n Z ko\u0144cem 80-tych lat, wok\u00f3\u0142 my\u015bliwca powsta\u0142a atmosfera wielkich zachwyt\u00f3w. M\u00f3wiono, \u017ce samolot ten przewy\u017csza my\u015bliwce zachodnie, a nawet b\u0119d\u0105ce dopiero w opracowaniu, co by\u0142o oczywist\u0105 przesad\u0105. Z wypowiedzi z tamtych lat mo\u017cna jednak wyczyta\u0107 kilka ciekawych informacji; Wed\u0142ug generalnego konstruktora OKB Mikojana Rostis\u0142awa Bielakowa; w konstrukcji my\u015bliwca zastosowano oko\u0142o 500 nowych rozwi\u0105za\u0144 i wynalazk\u00f3w. Konstruktorzy przyznawali si\u0119 do pewnych op\u00f3\u017anie\u0144 w elektronice, co wp\u0142ywa\u0142o na konieczno\u015b\u0107 zagwarantowania wi\u0119kszej ilo\u015bci miejsca w kad\u0142ubie. Samolot ma niewielkie wymagania, co do pasa startowego. Jest pierwszym rosyjskim my\u015bliwcem wyposa\u017conym w celownik nahe\u0142mowy. Sowieci twierdzili tak\u017ce, \u017ce owszem F-18 jest najbardziej niezawodnym samolotem zachodu, ale MiG-29 przewy\u017csza go liczb\u0105 lotnych godzin przypadaj\u0105c\u0105 na jedn\u0105 awari\u0119, jednak nie podali tej liczby. Podano tak\u017ce cen\u0119 samolotu w wysoko\u015bci oko\u0142o 20 mln $ ( 1989 rok ). Jest tak\u017ce my\u015bliwcem obronnym ( frontowym ), przeznaczonym do dzia\u0142a\u0144 nad w\u0142asnym terytorium. Nie jest uzbrajany w bro\u0144 j\u0105drow\u0105.<\/p>\n \u2028Og\u00f3lnie uwa\u017ca si\u0119 uk\u0142ad aerodynamiczny MiG-29 za jego jedn\u0105 z najmocniejszych stron. Bez w\u0105tpienia jest to samolot, w kt\u00f3rym doskonale wypo\u015brodkowano proporcje pomi\u0119dzy sterowno\u015bci\u0105 i stateczno\u015bci\u0105. Trzeba zauwa\u017cy\u0107, \u017ce powsta\u0142 on w wyniku analizy i przej\u0119cia rozwi\u0105za\u0144 zastosowanych w ameryka\u0144skich: F-14 (szeroki kad\u0142ub no\u015bny z odsuni\u0119tymi od siebie silnikami), F-15 (mechaniczny uk\u0142ad sterowania) czy F-16 (skrzyd\u0142o pasmowe). W opinii pilot\u00f3w MiG-29, tak\u017ce zachodnich, samolot jest bardzo przyjemny w pilota\u017cu i trudno na nim \u201ezerwa\u0107 strugi\u201d.<\/p>\n Jednomiejscowy, dwusilnikowy, lekki my\u015bliwiec frontowy. Fotel katapultowany K-36 umo\u017cliwia ratunek w zakresie pr\u0119dko\u015bci 80 \u2013 1 300 km\/h, od wysoko\u015bci 0 m.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" P\u0142atowiec wraz z szerokim kad\u0142ubem no\u015bnym i przykad\u0142ubowymi cz\u0119\u015bciami skrzyde\u0142 stanowi jedn\u0105 integraln\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 wytwarzaj\u0105c\u0105 40% si\u0142y no\u015bnej samolotu. MiG-29 posiada skrzyd\u0142a pasmowe zbudowane z dw\u00f3ch cz\u0119\u015bci: podstawowej z prostoliniow\u0105 kraw\u0119dzi\u0105 natarcia o skosie 42 stopni oraz pomocniczej cz\u0119\u015bci przykad\u0142ubowej z krzywoliniow\u0105 kraw\u0119dzi\u0105 natarcia o \u015brednim skosie 73 stopnie. W celu zapewnienia wysokich charakterystyk lotnych przy locie na du\u017cych k\u0105tach natarcia podstawowe cz\u0119\u015bci skrzyde\u0142 wyposa\u017cono w przednie klapy na niemal ca\u0142ej kraw\u0119dzi natarcia.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[39],"tags":[],"class_list":["post-5246","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-samoloty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5246","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5246"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5246\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5669,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5246\/revisions\/5669"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5246"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5246"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5246"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Konstrukcja MiG-29.<\/h3>\n
Koncepcja nap\u0119du MiG-29.<\/h3>\n
Silnik RD-33.<\/h3>\n
Cechy nap\u0119du MiG-29.<\/h3>\n
Zbiorniki paliwa.\u2028<\/h3>\n
Uk\u0142ad nawigacyjny MiG-29\u2028.<\/h3>\n
System obronny MiG-29.<\/h3>\n
System kierowania uzbrojeniem SUW-29.\u00a0<\/h3>\n
Stacja radiolokacyjna R\u0141PK-29 Topaz N019.<\/h3>\n
Uzbrojenie MiG-29.<\/h3>\n
\u2028Pocisk R-27.<\/h3>\n
Dalsze wyposa\u017cenie i uzbrojenie w pociski MiG-29.\u2028<\/h3>\n
System OEPrNK-29.<\/h3>\n
Pociski R-60, R-60 M.<\/h3>\n
Pociski R-73.<\/h3>\n
Dzia\u0142ko GSz-301.\u2028<\/h3>\n
Pozosta\u0142e uzbrojenie.\u2028<\/h3>\n
Produkcja seryjna, wersja MiG-29 ( 9.12 )\u2028.<\/h3>\n
Jaki jest naprawd\u0119 MiG-29 ?\u2028<\/h3>\n
Konstrukcja MiG-29 ( 9.12 ).\u2028<\/h3>\n
Dane T-T MiG-29:<\/h3>\n