Samoloty MiG-21 MF w Polsce by\u0142y malowane na kolor szaro-srebrny. Numer burtowy czterocyfrowy w kolorze czerwonym. Sto\u017cek wlotowy, szczyt usterzenia pionowego oraz cz\u0119\u015b\u0107 kierownicy aerodynamicznej pod-kad\u0142ubowej, kt\u00f3re by\u0142y wykonane z tworzywa sztucznego malowano na kolor zielony. W 80-latach, w przedzie kad\u0142uba malowano god\u0142a pu\u0142k\u00f3w lotniczych. Po przeniesieniu samolotu do innego pu\u0142ku god\u0142a poprzednik\u00f3w zamalowywano i nanoszono w\u0142asne. Do wyj\u0105tk\u00f3w nale\u017ca\u0142 MiG-21 MF nb 9107 pomalowany na z\u0142oty kolor, kt\u00f3ry z 10 PLM w \u0141asku trafi\u0142 do Muzeum lotnictwa Polskiego w Czy\u017cynach.<\/p>\n Pod kad\u0142ubem centralnie umieszczono dwulufowe dzia\u0142ko GSz-23 z zapasem 200 sztuk amunicji. Dobrze widoczne s\u0105 tak\u017ce wychylone trzy hamulce aerodynamiczne. Dwa po bokach dzia\u0142ka i jeden centralny w tyle kad\u0142uba.<\/p>\n Dobrze widoczne prawe podwozie g\u0142\u00f3wne. Na wewn\u0119trznym w\u0119\u017ale uzbrojenia widoczna jest prowadnica (wyrzutnia) pocisku rakietowego.<\/p>\n Dobrze widoczny tylny hamulec aerodynamiczny z si\u0142ownikiem hydraulicznym.<\/p>\n Ale na tym zdj\u0119ciu du\u017co ciekawsze s\u0105 trzy niewielkie zaczepy. Dwa symetryczne w lewej cz\u0119\u015bci zdj\u0119cia i jeden po prawej stronie zdj\u0119cia w postaci tulejki z si\u0142ownikiem. Do tych zaczep\u00f3w montowane by\u0142y rakietowe przyspieszacze startowe SPRD-99U2. Dwie sztuki. Jeden po lewej stronie kad\u0142uba, drugi po prawej. Celem ich stosowania by\u0142o u\u0142atwienie startu obci\u0105\u017conego samolotu, a przede wszystkim skr\u00f3cenie rozbiegu na kr\u00f3tkich DS (RWY). W Polsce w rzeczywisto\u015bci wykorzystywano je bardzo rzadko, bo dla pilota i obs\u0142ugi by\u0142y dodatkowe czynno\u015bci. Przyspieszacze by\u0142y wielokrotnego u\u017cycia. Dlatego po starcie pilot na powr\u00f3t nadlatywa\u0142 nad pole wzlot\u00f3w, aby je zrzuci\u0107. Nie zawsze przyspieszacze SPRD-99U2 chcia\u0142y od razu oddzieli\u0107 si\u0119 od samolotu. Pilot ponawia\u0142 nawr\u00f3t i w\u00f3wczas wraz z naci\u015bni\u0119ciem zrzutu przyspieszaczy wyrywa\u0142 samolot w g\u00f3r\u0119. Czasami to pomaga\u0142o i silnik odpada\u0142 od samolotu. Trzeciego nawrotu nie by\u0142o, tylko rozkaz l\u0105dowania, bo wykonanie zadania przewidzianego na ten lot by\u0142o bezzasadne, z braku odpowiedniej ilo\u015bci paliwa. Przyspieszacze startowe SPRD-99 U2 mia\u0142y regulowany ci\u0105g ustawiony przed lotem. Ci\u0105g od 1\u00a0280 kG. do 3\u00a0230 kG., a przez to r\u00f3\u017cny czas pracy \u2013 od 9,8 sekund do 17,8 sekund. Masa jednego przyspieszacza wynosi 221 kg.<\/p>\n MiG-21 MF jest to sz\u00f3sta wersja wprowadzona na uzbrojenie Polski. Najliczniejsza po wersji PFM.<\/p>\n Jednomiejscowy, jednosilnikowy, nadd\u017awi\u0119kowy samolot my\u015bliwski. \u015aredniop\u0142at. Do najwa\u017cniejszych r\u00f3\u017cnic w wygl\u0105dzie zewn\u0119trznym jest przesuni\u0119cie rurki Pitota nieznacznie w prawo. Odbiornik jest to nowy typ PWD-7. Na os\u0142onie kabiny pojawi\u0142 si\u0119 peryskop TS-27 AMSz. Powi\u0119kszono nadbud\u00f3wk\u0119 na kad\u0142ubie. Zastosowano 4 zaczepy dla uzbrojenia. Zwi\u0119kszono ci\u015bnienie w ko\u0142ach podwozia g\u0142\u00f3wnego. Zastosowano silnik R-13, lecz w praktyce wiele maszyn mia\u0142o silniki poprzednich wersji R-11.<\/p>\n Skrzyd\u0142o \u201edelta\u201d ze \u015bci\u0119tymi ko\u0144c\u00f3wkami, skos 57 stopni, powierzchnia ca\u0142kowita 23 m 2, profil skrzyd\u0142a symetryczny CAGI S-12, o grubo\u015bci wzgl\u0119dnej 4,2 % u nasady i 5 % na ko\u0144cu, zaklinowanie 0 stopni, wznos -2 stopni, ci\u0119ciwa u nasady 5,97 m, na ko\u0144cu 0,46 m. Konstrukcja skrzyd\u0142a to d\u017awigary: g\u0142\u00f3wny, pomocniczy, przedni i tylny. Pokrycie o grubo\u015bci 1,5 do 2,5 mm. W ka\u017cdym skrzydle s\u0105 dwa zbiorniki paliwa. Pod skrzyd\u0142ami 4 zaczepy dla uzbrojenia. Skrzyd\u0142a wyposa\u017cono w lotki o \u0142\u0105cznej powierzchni 1,18 m 2, wychylane s\u0105 po 20 stopni. Klapy wyposa\u017cono w uk\u0142ad nadmuchu, powierzchnia 1,84 m 2, wychylane s\u0105 do startu o 25 stopni, do l\u0105dowania o 45 stopni.<\/p>\n Kad\u0142ub z czo\u0142owym chwytem powietrza, z centralnym ruchomym sto\u017ckiem. Sto\u017cek od pr\u0119dko\u015bci samolotu Ma-1,5 zaczyna przesuwa\u0107 si\u0119 do przodu i przy pr\u0119dko\u015bci Ma-1,9 zajmuje skrajne wysuni\u0119te po\u0142o\u017cenie. Sto\u017cek wyposa\u017cono w uk\u0142ad odsysania warstwy przy\u015bciennej. O\u015b sto\u017cka jest pochylona 30 w d\u00f3\u0142. Za sto\u017ckiem kana\u0142 rozdziela si\u0119 na dwa, aby obej\u015b\u0107 kabin\u0119 po bokach. Kana\u0142 wyposa\u017cono w klapki przeciwpompa\u017cowe i dodatkowe chwyty na wysoko\u015bci kabiny. Te chwyty wyposa\u017cono w os\u0142ony zabezpieczaj\u0105ce zassaniu cia\u0142 obcych z ziemi, kt\u00f3re mo\u017ce wywo\u0142a\u0107 przednie ko\u0142o. P\u0142atowiec wyposa\u017cono w trzy hamulce aerodynamiczne. Pierwsze dwa stanowi\u0105 par\u0119 i umieszczono je przed podwoziem g\u0142\u00f3wnym. Maj\u0105 powierzchni\u0119 2 x 0,442 m 2. Wychylane s\u0105 po 35 stopni. Trzeci hamulec aerodynamiczny umieszczono pod kad\u0142ubem z podwoziem g\u0142\u00f3wnym. Ma powierzchnie 0,47 m 2, jest perforowany (ma 4 otwory) i wychylany o k\u0105t 40 stopni. Do kad\u0142uba mo\u017cna mocowa\u0107 przyspieszacze startowe SPRD-99 U2, o ci\u0105gu regulowanym od 1\u00a0280 kG. do 3\u00a0230 kG., a przez to r\u00f3\u017cnym czasie pracy \u2013 od 9,8 sekund do 17,8 sekund. Masa jednego wynosi 221 kg. Po kad\u0142ubem umieszczono kierownic\u0119 aerodynamiczn\u0105. Spadochron hamuj\u0105cy o powierzchni 19 m2, mo\u017cna wypu\u015bci\u0107 przy pr\u0119dko\u015bci 320 km\/h i po wyhamowaniu go odrzuci\u0107. Kabina hermetyczna i automatycznie klimatyzowana. Pilot mo\u017ce ubiera\u0107 albo kombinezon ze szczelnym he\u0142mem, albo kombinezon z maska tlenow\u0105. Fotel KM-1 M zapewnia ratunek przy pr\u0119dko\u015bci od 130 do 1\u00a0200 km\/h i od 0 m wysoko\u015bci. Os\u0142ona kabiny sk\u0142ada si\u0119 z wiatrochronu z szyb\u0105 pancern\u0105 o grubo\u015bci 55 mm. Szyba odladzana jest poprzez spryskiwanie spirytusem. Owiewka odchylana na prawo, r\u0119cznie. Wyposa\u017cono j\u0105 w peryskop z uk\u0142adem odladzania i anty-ol\u015bnieniowym. W p\u0142atowcu zabudowano dwulufowe dzia\u0142ko.<\/p>\n Usterzenie poziome p\u0142ytowe, powierzchnia 3,94 m 2, rozpi\u0119to\u015b\u0107 3,74 m., k\u0105t natarcia 55 stopni, wychylanie w d\u00f3\u0142 7,5 stopni, w g\u00f3r\u0119 16,5 stopni. Na ko\u0144cach usterzenia umieszczono masy przeciwflatterowe. Usterzenie pionowe o k\u0105cie skosu 61 stopni 21 minut, grubo\u015b\u0107 wzgl\u0119dna 6 %. Powierzchnia statecznika 5,32 m 2, steru 0,965 m 2, wychylanie po 25 stopni.<\/p>\n Podwozie ze wszystkimi ko\u0142ami pojedynczymi. Wszystkie ko\u0142a z hamulcami tarczowymi. Przednia gole\u0144 chowana jest do przodu. Rozmiar ko\u0142a 500 x 180, ci\u015bnienie 7 atm. Na goleni t\u0142umik drga\u0144 shimmy. Rozmiar k\u00f3\u0142 g\u0142\u00f3wnych 800 x 200, ci\u015bnienie do 8 atm. Rozstaw podwozia 2,787 m., baza 4,71 m.<\/p>\n Zesp\u00f3\u0142 nap\u0119dowy R-13-300 o ci\u0105gu bez dopalania 1 x 3 990 kG., z dopalaniem 1 x 6\u00a0360 kG., Silnik jedno-przep\u0142ywowy, dwu-wa\u0142owy, 3 stopnie spr\u0119\u017carki jednego wa\u0142u, 5 stopni drugiego, 1 turbina jednego wa\u0142u i 1 turbina drugiego wa\u0142u, podw\u00f3jny dopalacz. D\u0142ugo\u015b\u0107 silnika 4,61 m, \u015brednica 0,967 m, masa 1\u00a0210 kg. Instalacja paliwowa o pojemno\u015bci 2\u00a0885 litr\u00f3w.<\/p>\n Dwukana\u0142owy autopilot AP-155 o powi\u0119kszonych mo\u017cliwo\u015bciach w stosunku do poprzedniej wersji.<\/p>\n Nowszy ubi\u00f3r pilota WKK-6.<\/p>\n Radiostacja UKF R-802 W.<\/p>\n Radiowysoko\u015bciomierz ma\u0142ych wysoko\u015bci RW-UM, pracuj\u0105cy w zakresie 0-600 m. Jednocze\u015bnie ostrzega o niebezpiecznie ma\u0142ej wysoko\u015bci sygna\u0142em d\u017awi\u0119kowym.<\/p>\n Marker radiolatarni MRP-56 P.<\/p>\n Urz\u0105dzenie ostrzegaj\u0105ce SPO-3.<\/p>\n Dwulufowe dzia\u0142ko GSz-23 kal. 23 mm. Z zapasem 200 naboi. Dzia\u0142ko zosta\u0142o skonstruowane przez Grazjewa i Szipunowa. Zosta\u0142o wprowadzone na uzbrojenie w 1965 roku, zast\u0119puj\u0105c dzia\u0142ko NR-23. Dzia\u0142ko GSz-23 dzia\u0142a na zasadzie opracowanej w 1916 roku przez niemieckiego in\u017c. Karla Gasta. Zasada ta polega na prze\u0142adowywaniu jednej lufy dzia\u0142ka gazami prochowymi z drugiej lufy. Dzi\u0119ki temu zwi\u0119ksza si\u0119 szybkostrzelno\u015b\u0107, kt\u00f3ra teoretycznie przy kalibrze 23 mm dochodzi do 3 500 strza\u0142\u00f3w\/min. Dzia\u0142ko GSz-23 budowano w dw\u00f3ch wariantach; podstawowym i popularniejszym, zmodyfikowanym GSz-23\u0141 z hamulcem os\u0142abiaj\u0105cym odrzut broni. Dzia\u0142ko sta\u0142o si\u0119 podstawowym dla samolot\u00f3w MiG-21 (od wersji M), MiG-23, SOKO J-22 Orao (jugos\u0142owia\u0144sko-rumu\u0144ski), w bombowcach Tu-22, Tu-92 (Tu-20), \u015bmig\u0142owcach Mi-24, w polskich samolotach PZL I-22 Iryda i \u015bmig\u0142owcach PZL W-3W Sok\u00f3\u0142. Dzia\u0142ko zosta\u0142o tak\u017ce zabudowane w zasobniku GP-9 i u\u017cywane w wielu samolotach szturmowych i \u015bmig\u0142owcach. Dzia\u0142ko mo\u017ce by\u0107 wykorzystywane do wystrzeliwania flar i pask\u00f3w folii.<\/p>\n Samolot MiG-21 MF ma 5 zaczep\u00f3w dla uzbrojenia.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Samoloty MiG-21 MF w Polsce by\u0142y malowane na kolor szaro-srebrny. Numer burtowy czterocyfrowy w kolorze czerwonym. Sto\u017cek wlotowy, szczyt usterzenia pionowego oraz cz\u0119\u015b\u0107 kierownicy aerodynamicznej pod-kad\u0142ubowej, kt\u00f3re by\u0142y wykonane z tworzywa sztucznego malowano na kolor zielony. W 80-latach, w przedzie kad\u0142uba malowano god\u0142a pu\u0142k\u00f3w lotniczych. Po przeniesieniu samolotu do innego pu\u0142ku god\u0142a poprzednik\u00f3w zamalowywano i nanoszono w\u0142asne. Do wyj\u0105tk\u00f3w nale\u017ca\u0142 MiG-21 MF nb 9107 pomalowany na z\u0142oty kolor, kt\u00f3ry z 10 PLM w \u0141asku trafi\u0142 do Muzeum lotnictwa Polskiego w Czy\u017cynach.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[39],"tags":[],"class_list":["post-5222","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-samoloty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5222","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5222"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5222\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5654,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5222\/revisions\/5654"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5222"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5222"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5222"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Konstrukcja MiG-21 ( SM, M ), MF.<\/h3>\n
Wyposa\u017cenie MiG-21 MF.<\/h3>\n
Uzbrojenie MiG-21 MF.<\/h3>\n
Dane T-T MiG-21 MF:<\/h3>\n