W 60-latach, podstawowym samolotem szturmowym w Wojsku Polskim by\u0142 Lim-6 bis. By\u0142 to samolot opracowanych przez Polskich in\u017cynier\u00f3w i og\u00f3lnie by\u0142 udany, a z uwagi na brak nast\u0119pcy by\u0142 w pierwszej linii do 1984 roku, kiedy to na uzbrojenie wprowadzono samoloty Suchoj Su-22. Odpowiednikiem Polskiego szturmowego Lim-6 bis na Zachodzie by\u0142 samolot szturmowy FIAT G-91. Lecz tych samolot\u00f3w by\u0142o niewiele. Jednak w sytuacji konfliktu zbrojnego (lokalnego), Polsk\u0119 zaatakowa\u0142yby g\u0142\u00f3wnie samoloty Vought A-7 Corsair II.<\/p>\n Vought A-7 Corsair II to ameryka\u0144ski podd\u017awi\u0119kowy, jednosilnikowy, jednomiejscowy, turboodrzutowy, wielozadaniowy samolot szturmowy, przystosowany do operowania z lotniskowc\u00f3w. Samolot Vought A-7 Corsair II by\u0142 opracowany przez firm\u0119 Ling-Temco-Vought (LTV).<\/p>\n W lutym 1964 roku, marynarka wojenna USA og\u0142osi\u0142a, \u017ce zwyci\u0119zc\u0105 konkursu na lekki samolot pok\u0142adowy przeznaczony do zada\u0144 szturmowych zosta\u0142a maszyn firmy Vought Corporation. Podstawowe wymaganie sprowadza\u0142o si\u0119 do tego, \u017ce samolot z jednoosobow\u0105 za\u0142og\u0105 mia\u0142 z pr\u0119dko\u015bci\u0105 podd\u017awi\u0119kow\u0105 przenosi\u0107 wi\u0119ksz\u0105 ilo\u015b\u0107 uzbrojenia, ni\u017c stosowany do tej pory A-4 E Skyhawk. Poniewa\u017c termin by\u0142 bardzo kr\u00f3tki, firma wykorzysta\u0142a zespo\u0142y opracowane w 50-tych latach dla my\u015bliwca pok\u0142adowego F-8 Crusader. Zgodnie ze wst\u0119pnym kontraktem firma mia\u0142a zbudowa\u0107 3 prototypy. Samolot otrzyma\u0142 oznaczenie A-7. Prace projektowe rozpocz\u0119to w marcu 1964 roku. Pierwszy lot nast\u0105pi\u0142 w dniu 27 wrze\u015bnia 1965 roku.<\/p>\n Pierwsza wersja A-7 A by\u0142a produkowana dla US NAVY. Nap\u0119dzana by\u0142a silnikiem Pratt-Whitney TF-30 bez dopalacza. Silnik ten by\u0142 u\u017cywany w samolotach F-111. Silnik TF-30-PW, o ci\u0105gu 50,50 kN (5 100 kG). Samolot A-7 A dzia\u0142a\u0142 tylko w zwyk\u0142ych warunkach atmosferycznych, ale potrafi\u0142 przenie\u015b\u0107 6 805 kg (15 000 lb) uzbrojenia. Produkcja A-7 A trwa\u0142a od 1965 roku do wiosny 1968 roku. Zbudowano 199 maszyn. Pierwsze samoloty otrzyma\u0142a jednostka bojowa z Cecil Field na Florydzie.<\/p>\n W 1966 roku, do uzbrojenia wprowadzono samolot A-7 B, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 silnik TF-30-PW o podwy\u017cszonym ci\u0105gu do 54,30 kN (5 500 kG), a nast\u0119pnie do 59,60 kN (6 000 kG). Zbudowano 196 maszyn. Ostatni samolot dostarczono w maju 1969 roku.<\/p>\n W 1967 roku, opracowano wersj\u0119 A-7 C, a zbudowano 66 egzemplarzy. Samolot mia\u0142 poprawione wyposa\u017cenie.<\/p>\n W 1968 roku, ruszy\u0142a produkcja wersji A-7 D. By\u0142a to pierwsza wersja przeznaczona dla USAF, samolot bazowania l\u0105dowego, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142 dzia\u0142a\u0107 w \u201eka\u017cdych warunkach atmosferycznych\u201d. Na \u017c\u0105danie USAF samolot otrzyma\u0142 silnik Allison TF-41-A, o ci\u0105gu 64,50 kN (6 500 kG). By\u0142 to licencyjny silnik brytyjski Spey. Zbudowano 459 maszyn. Ostatni\u0105 maszyn\u0119 dostarczono w grudniu 1976 roku. W 1978 roku, 383 maszyny doposa\u017cono w systemy laserowe s\u0142u\u017c\u0105ce do naprowadzania pocisk\u00f3w i bomb.<\/p>\n Tak\u017ce w 1968 roku, ruszy\u0142a produkcja samolot\u00f3w A-7 E. By\u0142 to samolot w wersji A-7 C z silnikami brytyjskimi Spey. Samolot ten otrzyma\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107 przenoszenia broni j\u0105drowej. Pierwszy lot odby\u0142 si\u0119 w dniu 25 listopada 1968 roku. Dostawy dla wojska rozpocz\u0119to w lipcu 1969 roku. Zbudowano 67 egzemplarzy.<\/p>\n Samolot A-7 spe\u0142nia\u0142 rol\u0119 lekkiego samolotu szturmowego i wsparcia wojsk. W maju 1970 roku, samoloty te wprowadzono do walki w Wietnamie. Samoloty bazowa\u0142y na lotniskowcach; USS America, USS Kitty Hawk, USS Ranger, USS Nimitz, USS Dwightt D. Eisenhower, USS Forrestal i USS Constelation. W czasie trwania tej wojny samoloty wykona\u0142y ponad 100 000 lot\u00f3w bojowych.<\/p>\n Du\u017ca liczba samolot\u00f3w spowodowa\u0142a, \u017ce zbudowano wersj\u0119 szkolno-treningow\u0105 TA-7 C. Samoloty powsta\u0142y poprzez przebudow\u0119 samolot\u00f3w A-7 A oraz A-7 B. Samolot otrzyma\u0142 oznaczenie TA-7 C, a pierwszy lot wykona\u0142 17 grudnia 1976 roku. Maszynom pozostawiono uzbrojenie. Dodatkowo samoloty otrzyma\u0142y mo\u017cliwo\u015b\u0107 tankowania w powietrzu.<\/p>\n Pierwszym zagranicznym krajem, kt\u00f3ry kupi\u0142 samoloty A-7 by\u0142a Grecja. Kraj ten kupi\u0142 60 samolot\u00f3w pod oznaczeniem A-7 H. Gracja kupi\u0142a tak\u017ce 8 samolot\u00f3w w wersji treningowej TA-7 C. Samoloty dostarczono w latach 1975-1980. W latach 1993-1994, Gracja kupi\u0142a kolejn\u0105 parti\u0119 samolot\u00f3w A-7. By\u0142o to 50 jednomiejscowych A-7 E i 18 dwumiejscowych TA-7 C. Samoloty pochodzi\u0142y z nadwy\u017cek US NAVY. W 2014 roku, Gracja jako ostatni u\u017cytkownicy samolot\u00f3w A-7, wycofa\u0142a szturmowce z u\u017cytku. Ich zadania zacz\u0119\u0142y wykonywa\u0107 samoloty F-16 C\/D.<\/p>\n Wersja A-7 K to wersja dwumiejscowa samolotu A-7 D. Samolot by\u0142 przeznaczony dla lotnictwa USAF. W 1979 roku, przyznano fundusze na budow\u0119 42 maszyn z dostaw\u0105 w 1981 roku. Pierwszy samolot dostarczono USAF w kwietniu 1981 roku. Samoloty bazowa\u0142y mi\u0119dzy innymi w bazach USAF na terenie RFN.<\/p>\n Wersja A-7 P to by\u0142y samoloty przeznaczone dla lotnictwa wojskowego Portugalii. Jest to wersja poziomu wyposa\u017cenia i uzbrojenia samolotu A-7 A, nap\u0119dzana silnikiem brytyjskimi Spey. Og\u00f3\u0142em zam\u00f3wiono 20 sztuk. Pierwsze egzemplarze dostarczono w sierpniu 1981 roku. Nast\u0119pnie kupiono kolejne samoloty A-7 P i dwumiejscowe TA-7 P. \u0141\u0105cznie Portugalia mia\u0142a 49 samolot\u00f3w A-7. W 1999 roku, Portugalia zako\u0144czy\u0142a u\u017cytkowanie samolot\u00f3w A-7.<\/p>\n Trzecim u\u017cytkownikiem zagranicznym samolot\u00f3w A-7 by\u0142a Kr\u00f3lewska Tajska Marynarka Wojenna, kt\u00f3ra w 1995 roku, otrzyma\u0142a 18 ameryka\u0144skich A-7 E i TA-7 C. By\u0142y to samoloty pochodz\u0105ce z nadwy\u017cek US NAVY. Samoloty wycofano w 2007 roku.<\/p>\n Og\u00f3\u0142em wyprodukowano ponad 1 500 samolot\u00f3w A-7. Inne \u017ar\u00f3d\u0142a podawa\u0142y ilo\u015b\u0107 1 700 samolot\u00f3w A-7. Szczytowym okresem u\u017cytkowania samolot\u00f3w by\u0142 koniec 70-tych lat, kiedy samolot ten znalaz\u0142 si\u0119 na uzbrojeniu prawie wszystkich jednostek lotnictwa morskiego US NAVY i wielu oddzia\u0142\u00f3w lotnictwa USAF.<\/p>\n Kulminacj\u0105 u\u017cycie samolot\u00f3w A-7 by\u0142a pierwsza po\u0142owa lat 80-tych i basen Morza \u015ar\u00f3dziemnego. Samoloty wzi\u0119\u0142y udzia\u0142 intensywnie w konflikcie ameryka\u0144sko-libijskim. Zacz\u0119\u0142o si\u0119 od tego, \u017ce w 1981 roku, Libia id\u0105c z duchem \u015bwiata Zachodniego, proklamowa\u0142a Zatok\u0119 Wielka Sytra, jako cz\u0119\u015b\u0107 swoich w\u00f3d terytorialnych. USA stanowczo si\u0119 temu sprzeciwi\u0142y i rozpocz\u0119\u0142y tam systematyczne \u0107wiczenia VI floty. Samoloty systematycznie narusza\u0142y przestrze\u0144 powietrzn\u0105 Libii. W dniu 24 marca 1986 roku, samoloty A-7, z lotniskowca USS Saratoga, po raz kolejny naruszy\u0142y przestrze\u0144 powietrzn\u0105 Libii. OPL odpali\u0142a w ich kierunku 6 pocisk\u00f3w rakietowych klasy z-p. W odwecie samoloty A-7 przy u\u017cyciu pocisk\u00f3w przeciwradiolokacyjnych zniszczy\u0142y stacje naprowadzania rakiet w pobli\u017cu miasta Sirte. Sytuacj\u0119 polityczn\u0105 zaogni\u0142 atak terrorystyczny dokonany w dniu 5 kwietnia 1986 roku, na dyskotek\u0119 w Berlinie Zachodnim, gdzie przebywali g\u0142\u00f3wnie \u017co\u0142nierze ameryka\u0144scy.<\/p>\n Istotn\u0105 wad\u0105 konstrukcji samolotu A-7 by\u0142 du\u017cy hamulec aerodynamiczny umieszczony pod kad\u0142ubem. Przed l\u0105dowaniem musia\u0142 by\u0107 prawie ca\u0142kowicie z\u0142o\u017cony, aby nie uleg\u0142 uszkodzeniu. Wystawione podwozie blokowa\u0142o mechanicznie ca\u0142kowite otwarcie hamulca.<\/p>\n W 2009 roku, do Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie (Czy\u017cyny) zosta\u0142 przywieziony samolot Vought A-7 P Corsair II, kt\u00f3ry by\u0142 u\u017cywany w Portugalii. Samolot by\u0142 cz\u0119\u015bciowo rozmontowany, aby transport drogowy by\u0142 \u0142atwiejszy. Samolot nosi numer burtowy 5502. Na usterzeniu pionowym jest namalowany Proporzec Si\u0142 Powietrznych Portugalii (zielono-czerwony prostok\u0105t). Na kad\u0142ubie jest namalowany znak rozpoznawczy Lotnictwa Wojskowego Portugalii (na bia\u0142ym okr\u0119gu jest umieszczony czerwony krzy\u017c). Ca\u0142y samolot jest pokryty dwubarwnym kamufla\u017cem zielono-br\u0105zowym.<\/p>\n Samolot jest wyposa\u017cony w instalacje do pobierania paliwa w locie. Mia\u0142 zamontowane dwa dzia\u0142ka kalibru 20 mm, po obu stronach kad\u0142uba. Samolot ma sze\u015b\u0107 zaczep\u00f3w dla przenoszenia uzbrojenia. Razem z samolotem dostarczono dwa podwieszane zbiorniki paliwa. Kabina pilota jest kompletna, razem z fotelem katapultowym. W samolocie pozostawiono silnik. W 2009 roku, samolot zosta\u0142 zmontowany i ustawiony na ekspozycji plenerowej muzeum.<\/p>\n Samolot A-7 to jednomiejscowy (wersja treningowa dwumiejscowa), jednosilnikowy, podd\u017awi\u0119kowy. Przeznaczony g\u0142\u00f3wnie do wsparcia na polu walki. Samolot by\u0142 tak\u017ce wykorzystywany do zada\u0144 my\u015bliwsko-szturmowych. G\u00f3rnop\u0142at.<\/p>\n Skrzyd\u0142o sko\u015bne o obrysie trapezowym, z uskokiem na kraw\u0119dzi natarcia, ma skos 35 stopni i wznos \u20135 stopni. Wyd\u0142u\u017cenie 4. Konstrukcja pi\u0119ciod\u017awigarowa, trzycz\u0119\u015bciowa, p\u00f3\u0142skorupowa z frezowanym pokryciem. Na wysoko\u015bci uskoku zewn\u0119trzne cz\u0119\u015bci s\u0105 sk\u0142adane do hangarowania. W\u00f3wczas rozpi\u0119to\u015b\u0107 samolotu wynosi 7,24 m. Kraw\u0119d\u017a natarcia zajmuj\u0105 dwucz\u0119\u015bciowe skrzela. Na sp\u0142ywie umieszczono klapy i lotki. Na g\u00f3rnej powierzchni skrzyde\u0142 umieszczono niedu\u017ce przerywacze. W sta\u0142ych cz\u0119\u015bciach skrzyde\u0142 umieszczono integralne zbiorniki paliwa.<\/p>\n Kad\u0142ub o przekroju owalnym, konstrukcji p\u00f3\u0142skorupowej. Przed kabin\u0105 znajduje si\u0119 odchylany na bok laminowany sto\u017cek, kt\u00f3ry kryje radio-dalmierz lub stacj\u0119 radarow\u0105 w zale\u017cno\u015bci od wersji. Wlot powietrza do silnika nieregulowany, umieszczono poni\u017cej. Kabina os\u0142oni\u0119ta wiatrochronem i owiewk\u0105. Widoczno\u015b\u0107 z kabiny bardzo dobra. Przednia szyba pancerna o grubo\u015bci 31,6 mm. Fotel wyrzucany klasy 0-0, umo\u017cliwia ratunek w przedziale pr\u0119dko\u015bci 0 \u2013 1 200 km\/h i wysoko\u015bci 0 \u2013 15 250 m. Po wyrzuceniu fotela, po up\u0142ywie 3 sekund otwiera si\u0119 spadochron stabilizuj\u0105cy. P\u00f3\u017aniej pilot sam musi oddzieli\u0107 si\u0119 od fotela. Kabina za\u0142ogi jest opancerzona. W starszych wersjach samolotu p\u0142ytami stalowymi o grubo\u015bci 9,5 cm. W nowszych wersjach samolotu p\u0142ytami wykonanymi z kompozytu borowo-w\u0119glowego. P\u0142yty chroni\u0105 pilota z przodu, bok\u00f3w i od spodu. Za kabin\u0105 umieszczono przedzia\u0142 amunicyjny dla dzia\u0142ka, kt\u00f3re umieszczono po lewej stronie kad\u0142uba. Dalej, pod kana\u0142em powietrznym umieszczono przedzia\u0142 z aparatur\u0105 i instalacjami. Reszt\u0119 przestrzeni zajmuj\u0105 zbiorniki paliwa i opancerzony p\u0142ytami borowo-w\u0119glowymi zesp\u00f3\u0142 nap\u0119dowy. Pod kad\u0142ubem umieszczono jeden du\u017cy hamulec aerodynamiczny, a w ko\u0144cu hak do l\u0105dowania.<\/p>\n Usterzenie w uk\u0142adzie klasycznym. Poziome p\u0142ytowe o k\u0105cie skosu 45 stopni, wznosie 5 stopni i rozpi\u0119to\u015bci 5,52 m. Pionowe klasyczne o k\u0105cie skosu 45 stopni. Na szczycie usterzenia pionowego umieszczono zestaw anten.<\/p>\n Podwozie w ca\u0142o\u015bci adaptowano z my\u015bliwca F-8 Crusader. Podwozie tr\u00f3jpodporowe. G\u0142\u00f3wne ko\u0142a pojedyncze. Chowane do kad\u0142uba. Hamulce tarczowe, hydrauliczne, z urz\u0105dzeniem antypo\u015blizgowym. Przednie ko\u0142a zdwojone, sterowane, wzmocnione, z zamkiem dla katapulty. Podwozie jest przystosowane do korzystania z pas\u00f3w l\u0105dowych cz\u0119\u015bciowo przygotowanych, poprzez roz\u0142o\u017cenie siatki metalowej lub membran z tworzywa sztucznego.<\/p>\n Silnik Allison TF-41 A-2 jest licencj\u0105 brytyjskiego silnika Rolls-Royce Spey 168-28 o ci\u0105gu 66,70 kN (6 700 kG).<\/p>\n Silnik jest dwuprzep\u0142ywowy, dwuwa\u0142owy. Stopie\u0144 dwuprzep\u0142ywowo\u015bci wynosi 0,74:1. Wymiary; \u015brednica 0,95 m, d\u0142ugo\u015b\u0107 2,61 m, masa suchego 1 370 kg. Silnik uruchamiany jest za pomoc\u0105 rozrusznika turbinowego zabudowanego na samolocie. Silnik sk\u0142ada si\u0119 z; 3-stopniowy wentylator, 2-stopniowa spr\u0119\u017carka po\u015brednia na tym samym wale, 11-stopniowa spr\u0119\u017carka wysokiego ci\u015bnienia, pier\u015bcieniowa-dzbanowa komora spalania z\u0142o\u017cona z 10 rur \u017carowych, 2-stopniowa turbina wysokiego ci\u015bnienia, 2-stopniowa turbina wentylatora, sta\u0142a dysza wylotowa. Opr\u00f3cz ostatnich trzech stopni spr\u0119\u017carki wysokiego ci\u015bnienia wykonanych ze stali, wszystkie pozosta\u0142e \u0142opatki wykonano z tytanu. Przep\u0142yw powietrza przez silnik wynosi 117 kg\/s. Komora spalania wykonana ze stop\u00f3w niklu. \u0141opatki turbin pierwszego stopnia ch\u0142odzone powietrzem. Sterowanie silnikiem hydromechaniczne z dwiema pompami paliwowymi o zmiennym skoku.<\/p>\n Prace nad silnikiem rozpocz\u0119to w czerwcu 1966 roku, a pierwsze uruchomienie nast\u0105pi\u0142o w pa\u017adzierniku 1967 roku. Silnik zabezpieczono antykorozyjnie od wody morskiej. Silnik jest wysoce niezawodny i ma d\u0142ugi okres mi\u0119dzynaprawczy wynosz\u0105cy 1 500 godzin.<\/p>\n Instalacja paliwowa sk\u0142ada si\u0119 ze zbiornik\u00f3w w skrzyd\u0142ach i kad\u0142ubie o pojemno\u015bci 5 678 litr\u00f3w. Na podwieszeniach mo\u017cna zabra\u0107 dodatkowo, maksymalnie 4 542 litr\u00f3w. Zbiorniki wyposa\u017cono w samouszczelniaj\u0105ce pokrycie, w przypadku trafienia pociskiem. Osi\u0105gni\u0119to to poprzez zastosowanie pianki poliuretanowej. Prawie wszystkie samoloty przystosowano do pobierania paliwa w locie.<\/p>\n Hydrauliczna, trzy obwodowa. Porusza; wszystkimi powierzchniami sterowymi, chowa-wypuszcza podwozie, steruje ko\u0142em przednim, uruchamia hamulce, wychyla hamulec aerodynamiczny.<\/p>\n Dane z 1980 roku.<\/p>\n Dane z 1980 roku. Uzbrojenie o masie 6 805 kg na 6 w\u0119z\u0142ach pod skrzyd\u0142ami i 2 w\u0119z\u0142ach umieszczonych po bokach kad\u0142uba. W\u0119z\u0142y wewn\u0119trzne o ud\u017awigu 4 x 1 587 kg, zewn\u0119trznych 2 x 1 134 kg, kad\u0142ubowe 2 x 227 kg. Typowe uzbrojenie; bomby M 117 A \u2013 15 sztuk x 340 kg, lub bomby M 117 A \u2013 8 sztuk x 340 kg + bomby CBU 46 x 4 sztuki, lub 4 sztuki AGM-65 A Maverick.<\/p>\n Polska nie u\u017cywa\u0142a samolot\u00f3w A-7.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" W 60-latach, podstawowym samolotem szturmowym w Wojsku Polskim by\u0142 Lim-6 bis. By\u0142 to samolot opracowanych przez Polskich in\u017cynier\u00f3w i og\u00f3lnie by\u0142 udany, a z uwagi na brak nast\u0119pcy by\u0142 w pierwszej linii do 1984 roku, kiedy to na uzbrojenie wprowadzono samoloty Suchoj Su-22. Odpowiednikiem Polskiego szturmowego Lim-6 bis na Zachodzie by\u0142 samolot szturmowy FIAT G-91. Lecz tych samolot\u00f3w by\u0142o niewiele. Jednak w sytuacji konfliktu zbrojnego (lokalnego), Polsk\u0119 zaatakowa\u0142yby g\u0142\u00f3wnie samoloty Vought A-7 Corsair II.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[39],"tags":[],"class_list":["post-5195","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-samoloty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5195","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5195"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5195\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5729,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5195\/revisions\/5729"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5195"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5195"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5195"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Historia<\/h2>\n
Wersje samolot\u00f3w A-7.<\/h3>\n
Podsumowanie.<\/h3>\n
Samolot A-7 P w Krakowie.<\/h3>\n
Konstrukcja<\/h2>\n
Nap\u0119d A-7 E.<\/h3>\n
Instalacje A-7.<\/h3>\n
Wyposa\u017cenie A-7.<\/h3>\n
Uzbrojenie A-7.<\/h3>\n
Zestawienie<\/h2>\n