Samolot DC-2 cho\u0107 by\u0142 nowoczesny, nie by\u0142 wolny od wad. Bardzo szybko okaza\u0142o si\u0119, \u017ce pojemno\u015b\u0107 kabiny dla 14 pasa\u017cer\u00f3w jest zdecydowanie za ma\u0142a. Ju\u017c w\u00f3wczas my\u015blano o przelotach z New York do Chicago bez mi\u0119dzyl\u0105dowania, a tego samolot DC-2 nie zapewnia\u0142. Samolot mia\u0142 problemy z oblodzeniem \u015bmigie\u0142, kt\u00f3re nie by\u0142y odladzane. Z kolejnymi kilometrami lotu, sterowanie lotkami i sterem kierunku stawa\u0142o si\u0119 coraz bardziej oporne. Te wady pierwsi dostrzegli piloci linii American Airlines, ju\u017c jesieni\u0105 1934 roku. W tym czasie, firma American Airlines u\u017cytkowa\u0142a 15 samolot\u00f3w DC-2.<\/p>\n W grudniu 1934 roku, szefowie firmy American Airlines (panowie C.R. Smith i Bill Littlewood) z\u0142o\u017cyli zam\u00f3wienie w firmie Douglas na samoloty z szerszym i d\u0142u\u017cszym kad\u0142ubem. Za\u017c\u0105dano wi\u0119kszego zasi\u0119gu i ud\u017awigu. Po wsp\u00f3lnych rozmowach firm, ustalono, \u017ce nowy samolot b\u0119dzie pokonywa\u0142 tras\u0119 New York – Chicago bez mi\u0119dzyl\u0105dowania i otrzyma silniki firmy Wright, o mocy 1 000 KM (735 kW).<\/p>\n Planowano, \u017ce samolot w ciagu jednej nocy, z trzema mi\u0119dzyl\u0105dowaniami, pokona tras\u0119 ze Wschodniego Wybrze\u017ca na Zachodnie Wybrze\u017ce. W takiej sytuacji w kabinie pasa\u017cerskiej nie potrzeba foteli tylko kuszetki. Nowy samolot oznaczono Douglas DC-3 DST (Douglas Sleeper Transport). Kad\u0142ub poszerzono o 0,66 m. To pozwoli\u0142o na umieszczenie 14 kuszetek lub 21 foteli (w uk\u0142adzie 2×1 w siedmiu rz\u0119dach). Jeden samolot wyceniono na 82 000 $, przy zam\u00f3wieniu 5 egzemplarzy. Czym wi\u0119cej samolot\u00f3w tym taniej. Jeden samolot za 79 500 $, przy 10 egzemplarzach. Pierwszy samolot miano dostarczy\u0107 w dniu 15 lutego 1936 roku.<\/p>\n Prototyp DC-3 DST zosta\u0142 oblatany w dniu 17 grudnia 1935 roku, w 32 rocznic\u0119 lotu braci Wright. Pilotem byli Carl Cover, wiceprezes firmy Douglas do spraw sprzeda\u017cy. Na pok\u0142adzie by\u0142 jeszcze: Ed Stineman (in\u017cynier-pilot), Frank Collbohm (in\u017cynier) i Jack Grant (mechanik). Start odby\u0142 si\u0119 z lotniska Clover Field (Pole ko\u0144czyny) w Santa Monica. Lot trwa\u0142 30 minut. Kolejne loty by\u0142y bardzo intensywne. Latano niemal codziennie. Do ko\u0144ca roku (1935 rok), samolot sp\u0119dzi\u0142 w powietrzu 25 godzin i 45 minut. Testowano tak\u017ce nowe hamulce k\u00f3\u0142, firmy Bendix. W styczniu 1936 roku, w kabinie zamontowano 14 kuszetek.<\/p>\n W dniu 4 czerwca 1936 roku, drugi prototyp DC-3 DST zosta\u0142 oblatany. Ju\u017c w dniu 8 czerwca 1936 roku, samolot ten wykona\u0142 rekordowy przelot z Dallas w Teksasie do Chicago. Trzeci prototyp DC-3 mia\u0142 na pok\u0142adzie 21 foteli.<\/p>\n Samoloty DC-3 wesz\u0142y do s\u0142u\u017cby w dniu 21 czerwca 1936 roku, lataj\u0105c na trasie Chicago – New York. W dniu 18 wrze\u015bnia 1936 roku, samoloty DC-3 rozpocz\u0119\u0142y loty transkontynentalne: Newark – Memphis – Dallas – Tucson – Los Angeles. Firma Douglas otrzyma\u0142a dziesi\u0105tki zam\u00f3wie\u0144 na samoloty DC-3, bo to by\u0142 pierwszy samolot, kt\u00f3ry przynosi\u0142 dobre zyski linom lotniczym, od czasu wprowadzenia rz\u0105dowych op\u0142at pocztowych, kiedy zyski by\u0142y skromne.<\/p>\n \u0141\u0105cznie powsta\u0142o 50 samolot\u00f3w DC-3 DST. Kolejne wersje samolot\u00f3w oznaczono DC-3 A, DC-3 B, DC-3 C. Otrzyma\u0142y one silniki mocniejsze, Pratt & Whitney \u201eTwin Wasp\u201d, podw\u00f3jna gwiazda.<\/p>\n Po przyst\u0105pieniu USA do drugiej wojny \u015bwiatowej, przestawiono produkcj\u0119 DC-3 na wersje potrzebne dla wojska. Powstawa\u0142y g\u0142\u00f3wnie samoloty transportowe. Najpowszechniej u\u017cywano samolot\u00f3w transportowych C-47 \u201eSkytrain\u201d, ale by\u0142y tak\u017ce: C-48, C-49, C-50, C-51, C-68. Samoloty kt\u00f3re dostarczono do Wielkiej Brytanii nazywano \u201eDakota\u201d. Dlatego w Polsce do samolot\u00f3w przylgn\u0119\u0142a nazwa Douglas DC-3 \u201eDakota\u201d. Samolot by\u0142 u\u017cywany tak\u017ce jako bombowiec pod oznaczeniem B-23. Samoloty produkowano nie tylko w Santa Monica, ale tak\u017ce w: Oklahoma City i Long Island. W 1944 roku, w szczytowym okresie produkcji, budowano 13 samolot\u00f3w dziennie.<\/p>\n Produkcj\u0119 samolot\u00f3w DC-3 zako\u0144czono w Santa Monica w 1946 roku. \u0141\u0105cznie w USA zbudowano 10 654 samoloty, w CCCP zbudowano ponad 4 000 samolot\u00f3w Li-2 (1939-1952), oraz w Japonii 485 samolot\u00f3w.<\/p>\n \u201eDakota\u201d by\u0142y najpowszechniej u\u017cywanym samolotem w czasie ca\u0142ej drugiej wojny \u015bwiatowej. Dla nas, Polak\u00f3w, by\u0142 on \u0142\u0105cznikiem mi\u0119dzy okupowanym krajem, a Wolnym Zachodem. W 1944 roku, bra\u0142y udzia\u0142 w operacji \u201eWidhorn\u201d, nazwanej przez Armi\u0119 Krajow\u0105 \u201eMost\u201d.<\/p>\n W 1937 roku, licencje na samolot DC-3 zakupi\u0142 CCCP. Samolot przebadano w Instytucie Naukowo-Badawczym CAGI, pod kierunkiem Borysa P. Lisunowa. Samolot przygotowano do produkcji pod k\u0105tem technologii stosowanej w CCCP. W grudniu 1939 roku, uruchomiono produkcj\u0119 seryjn\u0105 w Chomkach ko\u0142o Moskwy. Samolot nosi\u0142 oznaczenie PS-84. W 1942 roku, oznaczenie samolotu zmieniono na Lisunow Li-2. Oznaczenie okaza\u0142o si\u0119 ma\u0142o fortunne bo Borys P. Lisunow popad\u0142 w nie\u0142ask\u0119 u Stalina.<\/p>\n Boris Paw\u0142owicz Lisunow urodzi\u0142 si\u0119 w 1898 roku w guberni saratowskiej. W 1918 roku, uko\u0144czy\u0142 o\u015bmioklasowe saratowskie gimnazjum nr 2, po czym studiowa\u0142 w Akademii im. \u017bukowskiego. Od 1926 roku, s\u0142u\u017cy\u0142 w szwadronie \u201eUltimatum\u201d jako in\u017cynier-mechanik. Pracowa\u0142 jako g\u0142\u00f3wny in\u017cynier Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych w Charkowie, a nast\u0119pnie Fabryki Samolot\u00f3w nr 39. We wrze\u015bniu 1936 roku, zosta\u0142 wys\u0142any do USA na studia nad konstrukcj\u0105 samolot\u00f3w Douglas DC-3. W wyniku rozm\u00f3w prowadzonych w Santa Monica rosjanie kupili licencj\u0119 z prawem dokonywania modyfikacji i zmiana nazwy. Boris Paw\u0142owicz Lisunow na podstawie decyzji Ludowego Komisariatu Przemys\u0142u Lotniczego CCCP nr 32 z dnia 27 stycznia 1938 roku, zosta\u0142 mianowany dyrektorem technicznym Zak\u0142ad\u00f3w Lotniczych nr 84. Na wiele temat\u00f3w lotniczych mia\u0142 w\u0142asne zdanie. W 1943 roku, Boris Paw\u0142owicz Lisunow zosta\u0142 aresztowany i zam\u0119czony na \u0141ubiance w 1946 roku.<\/p>\n Douglas DC-3 to dwusilnikowy samolot transportowy, opracowany w wielu odmianach i wersjach. Podstawowe to wersje pasa\u017cerskie i towarowe. Konstrukcja klasyczna metalowa, dolnop\u0142at wolnono\u015bny.<\/p>\n Skrzyd\u0142a proste trzycz\u0119\u015bciowe. Centrop\u0142at na sta\u0142e mocowany do kad\u0142uba z gondolami silnikowymi. Zewn\u0119trzne cz\u0119\u015bci skrzyde\u0142 demontowane.\u2028 Kad\u0142ub o przekroju ko\u0142owym. Z\u0142o\u017cony z trzech cz\u0119\u015bci. W przedniej umieszczono kabin\u0119 za\u0142ogi. Cz\u0119\u015b\u0107 \u015brodkowa to przestrze\u0144 \u0142adunkowa. Tylna cz\u0119\u015b\u0107 podtrzymuje klasyczne usterzenie. Usterzenie klasyczne z podzia\u0142em na stery i stateczniki. Podwozie z k\u00f3\u0142kiem ogonowym sta\u0142ym. Podwozie g\u0142\u00f3wne z pojedynczymi. Podwozie jest chowane do kom\u00f3r w gondolach silnikowych.<\/p>\n Samoloty Douglas DC-3 "Dakota" w Polsce by\u0142y u\u017cywane. Ich wykaz zosta\u0142 zamieszczony w Rozdziale Lisunow Li-2.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Samolot DC-2 cho\u0107 by\u0142 nowoczesny, nie by\u0142 wolny od wad. Bardzo szybko okaza\u0142o si\u0119, \u017ce pojemno\u015b\u0107 kabiny dla 14 pasa\u017cer\u00f3w jest zdecydowanie za ma\u0142a. Ju\u017c w\u00f3wczas my\u015blano o przelotach z New York do Chicago bez mi\u0119dzyl\u0105dowania, a tego samolot DC-2 nie zapewnia\u0142. Samolot mia\u0142 problemy z oblodzeniem \u015bmigie\u0142, kt\u00f3re nie by\u0142y odladzane. Z kolejnymi kilometrami lotu, sterowanie lotkami i sterem kierunku stawa\u0142o si\u0119 coraz bardziej oporne. Te wady pierwsi dostrzegli piloci linii American Airlines, ju\u017c jesieni\u0105 1934 roku. W tym czasie, firma American Airlines u\u017cytkowa\u0142a 15 samolot\u00f3w DC-2.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[39],"tags":[],"class_list":["post-5098","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-samoloty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5098","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5098"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5098\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5705,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5098\/revisions\/5705"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5098"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5098"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5098"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Douglas DC-3 DST (Douglas Sleeper Transport).<\/h3>\n
Kolejne wersje Douglas DC-3.<\/h3>\n
Douglas DC-3 w CCCP.<\/h3>\n
Konstrukcja<\/h2>\n
Zestawienie<\/h2>\n