De Havilland D.H. 112 Sea Venom to brytyjski samolot my\u015bliwsko-bombowy, nap\u0119dzany silnikiem turboodrzutowym, przeznaczony do bazowania na pok\u0142adach lotniskowc\u00f3w. Samoloty De Havilland Sea Venom s\u0142u\u017cy\u0142y w Royal Navy, Royal Australian Navy oraz we Francji. We Francji by\u0142a to wersja Sea Venom FAW.20, kt\u00f3ra by\u0142a budowana na licencji w fabryce SNCASE (Sud-Est).<\/p>\n Samolot De Havilland D.H. 112 Sea Venom zosta\u0142 opracowany w firmie de Havilland Aircraft Company na podstawie samolotu De Havilland Venom Mk. NF.2, samolot bazowania l\u0105dowego. Samolot Venom NF.2 by\u0142 nocnym my\u015bliwcem, z dwuosobow\u0105 za\u0142og\u0105. Zmiany w samolocie Sea Venom obejmowa\u0142y wprowadzenie sk\u0142adanych skrzyde\u0142, kt\u00f3re s\u0105 sk\u0142adane automatycznie. Kabina za\u0142ogi jest dwumiejscowa z miejscami obok siebie. Samolot wyposa\u017cono w silny radar, kt\u00f3ry jest obs\u0142ugiwany przez drugiego pilota. Dodatkowo samolot otrzyma\u0142 hak do l\u0105dowania na lotniskowcach, wzmocnione podwozie, zastosowano uchwyty do zaczepu katapulty, wprowadzono zabezpieczenie antykorozyjne przed s\u0142on\u0105 wod\u0105 morsk\u0105.<\/p>\n Pierwszy lot wykonano w dniu 19 kwietnia 1951 roku. Testy na lotniskowcach wypad\u0142y dobrze. Zbudowano kolejne dwa prototypy. Pierwsza produkcja seryjna samolot\u00f3w Sea Venom otrzyma\u0142a oznaczenie FAW.20 (Fighter, All-Weather). Samolot by\u0142 nap\u0119dzany jednym silnikiem turboodrzutowym De Havilland Ghost Mk.103. W kolejnych wersjach wprowadzono mocniejszy silnik Ghost Mk.104 i radar produkcji USA. Potem montowano silniki Ghost Mk.105, o ci\u0105gu 1 x 24 kN. Z czasem samoloty uzbrojono w pociski rakietowe powietrze-powietrze de Havilland Firestreak.<\/p>\n Samoloty De Havilland D.H. 112 Sea Venom by\u0142y u\u017cytkowane do 1970 roku. Nast\u0119pc\u0105 samolotu by\u0142 my\u015bliwiec De Havilland Sea Vixen, kt\u00f3ry by\u0142 nap\u0119dzany dwoma silnikami i mia\u0142 sko\u015bne skrzyd\u0142a. Rozwa\u017cano budow\u0119 samolotu Sea Venom DH.116 ze skrzyd\u0142ami o zmiennej geometrii. Pomys\u0142u nie zrealizowano.<\/p>\n Ponad 10 samolot\u00f3w De Havilland D.H. 112 Sea Venom znajduje si\u0119 w muzeach, w Wielkiej Brytanii, Australii, Francji, na Malcia i w Polsce. W Polsce jest samolot De Havilland DH.112 Sea Venom XG.613 \u2013 FAW.21. Samolot jest prezentowany na wystawie statycznej w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.<\/p>\n Samolot De Havilland D.H. 112 Sea Venom to samolot my\u015bliwsko-bombowy, przeznaczony do dzia\u0142a\u0144 w nocy, dlatego posiada radar. Samolot jest dwumiejscowy. Konstrukcja samolotu jest metalowa.<\/p>\n Skrzyd\u0142a proste sk\u0142adane automatycznie dla hangarowania. Skrzyd\u0142a otrzyma\u0142y du\u017ce kierownice aerodynamiczne. Na ko\u0144cach skrzyde\u0142 zamontowane sta\u0142e zbiorniki paliwa. Skrzyd\u0142a wyposa\u017cono w klapy i lotki. Do skrzyde\u0142 przymocowane s\u0105 belki, na kt\u00f3rych umieszczono usterzenie.<\/p>\n Kad\u0142ub typu szcz\u0105tkowego mie\u015bci radar, komor\u0119 podwozia przedniego, kabin\u0119 dla dw\u00f3ch pilot\u00f3w z miejscami obok siebie, wyposa\u017cenie elektroniczne, zbiornik paliwa i silnik De Havilland Ghost Mk.105 (lub starsze). W tyle kad\u0142uba zamontowano hak do \u0142apania liny na lotniskowcu podczas l\u0105dowania.<\/p>\n Usterzenie w uk\u0142adzie \u201eH\u201d, wsparte jest na dw\u00f3ch belkach. Usterzenie pionowe zdwojone o stosunkowo niewielkiej powierzchni i wysoko\u015bci, co u\u0142atwia hangarowanie na lotniskowcu pod pok\u0142adem startowym.<\/p>\n Podwozie trzy punktowe z ko\u0142em przednim, chowane systemem hydraulicznym. Wszystkie ko\u0142a pojedyncze. Amortyzatory olejowo-powietrzne.<\/p>\n Silnik De Havilland Ghost Mk.105 (lub starsze). Spr\u0119\u017carka typu od\u015brodkowa. Komory spalania typu dzbanowe. Pojedyncza turbina osiowa. Ci\u0105g silnika 1 x 24 kN.<\/p>\n Samolot ma cztery armatki Hispano Mk.V kalibru 20 mm, (0,787 cala) z zapasem po 150 pocisk\u00f3w na jedn\u0105 armatk\u0119. Samolot mo\u017ce przenosi\u0107 dwie bomby o masie 2 x 1000 funt\u00f3w (454 kg). Samolot mo\u017ce przenosi\u0107 8 niekierowanych rakiet RP-3 o wadze 60 funt\u00f3w.<\/p>\n Rozpi\u0119to\u015b\u0107 42 st\u00f3p 11 cali (13,08 m). D\u0142ugo\u015b\u0107 36 st\u00f3p 7 cali (11,15 m). Wysoko\u015b\u0107 8 st\u00f3p 6,25 cala (2,5972 m). Powierzchnia no\u015bna 25,9 m2. Masa ca\u0142kowita 6 985 kg (15.400 funt\u00f3w). Masa maksymalna 15 800 funt\u00f3w (7 167 kg). Silnik de Havilland Ghost Mk.105, o ci\u0105gu 2 300 funt\u00f3w si\u0142y (24 kN). Pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna 576 mph (927 km \/ h, 501 kn). Pr\u0119dko\u015b\u0107 wznoszenia 5750 st\u00f3p \/ min (29,2 m \/ s). Zasi\u0119g 1,135 km (613 mil). Pu\u0142ap 39,500 st\u00f3p (12 000 m).<\/p>\n W Polsce jest jeden samolot De Havilland D.H. 112 Sea Venom jako eksponat muzeum w Krakowie.<\/p>\n Samolot Numer XG.613 zosta\u0142 zbudowany w 1951 roku. W zak\u0142adach De Havilland, samolot s\u0142u\u017cy\u0142 tylko do test\u00f3w w locie. Od 1958 roku, by\u0142 u\u017cywany do pr\u00f3b jednorazowych zbiornik\u00f3w zewn\u0119trznych w Airplane and Armament Experimental Establishment. Potem s\u0142u\u017cy\u0142 do test\u00f3w w bazie Boscombe Down oraz w Royal Aircraft Establishment w Bedford. W 1969 roku, samolot przekazano do sk\u0142adnicy Old Warden Airfield (Shuttleworth) ko\u0142o Bedford. By\u0142 tam eksponowany przez dwa lata. Nast\u0119pnie na wiele lat trafi\u0142 do muzeum Imperial War Museum w Duxford ko\u0142o Cambridge. W 2012 roku, egzemplarz zosta\u0142 przekazany dla Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie, i zosta\u0142 przywieziony do Krakowa w maju 2013 roku.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" De Havilland D.H. 112 Sea Venom to brytyjski samolot my\u015bliwsko-bombowy, nap\u0119dzany silnikiem turboodrzutowym, przeznaczony do bazowania na pok\u0142adach lotniskowc\u00f3w. Samoloty De Havilland Sea Venom s\u0142u\u017cy\u0142y w Royal Navy, Royal Australian Navy oraz we Francji. We Francji by\u0142a to wersja Sea Venom FAW.20, kt\u00f3ra by\u0142a budowana na licencji w fabryce SNCASE (Sud-Est).<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[39],"tags":[],"class_list":["post-5091","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-samoloty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5091","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5091"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5091\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5707,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5091\/revisions\/5707"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5091"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5091"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5091"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Konstrukcja<\/h2>\n
Silnik.<\/h3>\n
Uzbrojenie.<\/h3>\n
Dane T-T samolotu De Havilland D.H. 112 Sea Venom:<\/h3>\n
Zestawienie<\/h2>\n