Opis do zdj\u0119cia: Jedyny na \u015bwiecie samolot Aviatik C.III nr 12250\/17, kt\u00f3ry jest w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie (Czy\u017cyny).<\/p>\n
Wytw\u00f3rnia Aviatik to firma austro-w\u0119gierska, kt\u00f3ra by\u0142a powi\u0105zana z niemieck\u0105 firm\u0105 Automobil und Aviatik AG. Automobil und Aviatik AG to wytw\u00f3rnia lotnicza, za\u0142o\u017cona w dniu 10 grudnia 1909 roku, w M\u00fclhausen-Burzweiler w \u00f3wczesnej niemieckiej Alzacji (obecnie Miluza we Francji). Firma powsta\u0142a z po\u0142\u0105czenia zak\u0142ad\u00f3w motoryzacyjnych i rowerowych Fahrrad und Automobilfabrik Alzatczyka Georges’a Chat\u0113la z zak\u0142adami lotniczymi Aviatik GmbH nale\u017c\u0105cymi do Chat\u0113la i Henriego Jeannina.<\/p>\n Firma pocz\u0105tkowo produkowa\u0142a samoloty na podstawie francuskiej licencji. By\u0142y to dwup\u0142aty ze \u015bmig\u0142em pchaj\u0105cym Farmana i jednop\u0142aty Hanriota. Samoloty by\u0142y wykorzystywane do szkolenia pilot\u00f3w, pokaz\u00f3w, wy\u015bcig\u00f3w i lot\u00f3w turystycznych.<\/p>\n Od 1912 roku, firma Aviatik rozpocz\u0119\u0142a produkcj\u0119 samolot\u00f3w w\u0142asnej konstrukcji. Samoloty projektowa\u0142 in\u017cynier Robert Wilda, szwajcar. Samoloty by\u0142y solidnej konstrukcji i mia\u0142y dobre osi\u0105gi. Te osi\u0105gi zosta\u0142y potwierdzone kilkoma rekordami. Samoloty Aviatik zdoby\u0142y du\u017c\u0105 popularno\u015b\u0107 w Niemczech i Austro-W\u0119grzech oraz w innych krajach europejskich. W 1913 roku, firma Aviatik uzyska\u0142a kontrakt na dostaw\u0119 samolot\u00f3w dla armii niemieckiej. Pierwsze zam\u00f3wienie opiewa\u0142o na jeden prototyp i 100 samolot\u00f3w seryjnych. By\u0142 to w\u00f3wczas najwi\u0119kszy kontrakt lotniczy. Poniewa\u017c jedna fabryka nie mog\u0142a zbudowa\u0107 tylu samolot\u00f3w, dlatego samoloty budowano tak\u017ce w Austrii (firma Weiser & Sohn), W\u0142oszech, a nawet w Rosji.<\/p>\n W tym czasie, firma Weiser & Sohn (Austria) i Aviatik (Niemcy) za\u0142o\u017cy\u0142y austro-w\u0119giersk\u0105 wytw\u00f3rni\u0119 Oesterreichisch-Ungarische Flugzeugfabrik Aviatik, kt\u00f3ra produkowa\u0142a samoloty pod t\u0105 sam\u0105 nazw\u0105 Aviatik.<\/p>\n Kiedy wybuch\u0142a wielka wojna \u015bwiatowa, firma Aviatik produkowa\u0142a ju\u017c seryjnie samoloty o oznaczeniu Aviatik B.I. W fabryce pracowa\u0142o oko\u0142o 200 robotnik\u00f3w. Z uwagi na blisko\u015b\u0107 granicy z Francj\u0105, niemiecka fabryka zosta\u0142a ewakuowana do Fryburga. To jednak by\u0142o za ma\u0142o i fabryk\u0119 przeniesiono do Lipska. W Lipsku produkcja ruszy\u0142a w czerwcu 1916 roku. W Lipsku pracowa\u0142o ju\u017c 1 600 robotnik\u00f3w.<\/p>\n W tym czasie, ka\u017cda fabryka mia\u0142a w\u0142asna szko\u0142\u0119 lotnicza. Razem z przenoszeniem fabryki przenoszono tak\u017ce szko\u0142\u0119 lotnicz\u0105. W 1917 roku, szko\u0142a lotnicza by\u0142a ju\u017c ko\u0142o Berlina.<\/p>\n W p\u00f3\u017aniejszym okresie wojny, firma Aviatik zajmowa\u0142 si\u0119 g\u0142\u00f3wnie produkcj\u0105 licencyjn\u0105. W 1917 roku, zbudowano mi\u0119dzy innymi 800 samolot\u00f3w DFW C.V, kt\u00f3re pocz\u0105tkowo oznaczono jako Aviatik C.VI.<\/p>\n Samolot Aviatik B (B.I) by\u0142 opracowany w maju 1912 roku, i od tego roku by\u0142 produkowany seryjnie. Mimo produkcji seryjnej samoloty powstawa\u0142y w kolejnych modyfikowanych wersjach, kt\u00f3re otrzyma\u0142y oznaczenia P13, P14, P15. Samoloty Aviatik B.I (P13) mia\u0142y rozpi\u0119to\u015b\u0107 skrzyde\u0142 15 m lub 16 m. R\u00f3\u017cne te\u017c by\u0142o ustawienie p\u0142at\u00f3w dolnych wzgl\u0119dem g\u00f3rnych, a nawet k\u0105t skosu kraw\u0119dzi natarcia. Opr\u00f3cz k\u00f3\u0142 podwozia g\u0142\u00f3wnego stosowano p\u0142ozy przeciw-kapota\u017cowe. Stosowano czterocylindrowe silniki rz\u0119dowe Argus, o mocy 85-100 KM. Samolot Aviatik B.I (P14) zbudowano w czerwcu 1913 roku, a produkcja seryjna ruszy\u0142a w lutym 1915 roku. Samoloty Aviatik B.I (P15) produkowano r\u00f3wnolegle z odmiana P14. Samolot mia\u0142 mniejsz\u0105 rozpi\u0119to\u015b\u0107 skrzyde\u0142. Nap\u0119d stanowi\u0142 silnik Argus lub Mercedes, o mocy 100 KM. P\u00f3\u017aniej do produkcji wprowadzono silnik o mocy 120 KM.<\/p>\n Generalnie samoloty Aviatik B.I nie mia\u0142y uzbrojenia. Obserwator siedzia\u0142 w pierwszej kabinie, przed pilotem. W 1914 roku, jeden samolot wyposa\u017cono w karabin maszynowy, kt\u00f3ry obs\u0142ugiwa\u0142 obserwator. W tym czasie obserwator by\u0142 w stopniu oficera i on by\u0142 dow\u00f3dc\u0105 samolotu. Pilot m\u00f3g\u0142 by\u0107 podoficerem. Z czasem wszystkie samoloty wyposa\u017cono w karabiny maszynowe Parabellum. Po wybuchu wielkiej wojny \u015bwiatowej samoloty Aviatik B.I s\u0142u\u017cy\u0142 g\u0142\u00f3wnie do rozpoznania i bombardowania. Najwi\u0119cej samolot\u00f3w Aviatik B.I by\u0142o na froncie w kwietniu 1915 roku. Ocenia si\u0119, \u017ce zbudowano oko\u0142o 350 samolot\u00f3w Aviatik B.<\/p>\n Od 1915 roku, by\u0142a produkowana wersja Aviatik B.II. Samolot jest dalszym rozwini\u0119ciem samolotu Aviatik B.I (P15). Modyfikacje wynika\u0142y z do\u015bwiadcze\u0144 zebranych w pierwszych miesi\u0105cach wojny. Samolot otrzyma\u0142 skrzyd\u0142a o rozpi\u0119to\u015bci 14,00 m, co zwi\u0119kszy\u0142o zwrotno\u015b\u0107 samolotu. U\u017cyto mocniejszego silnika Mercedes-Benz, o mocy 120 KM (88 kW). W pierwszej kabinie siedzia\u0142 pilot, a w drugiej obserwator. Na sta\u0142e zamontowano karabiny maszynowe. Zwi\u0119kszono pojemno\u015b\u0107 zbiornika paliwa, co wyd\u0142u\u017cy\u0142o czas lotu do 4 godzin. Samolot mia\u0142 pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymaln\u0105 100 km\/h. Na pok\u0142ad samolotu mo\u017cna by\u0142o zabra\u0107 wi\u0119kszy \u0142adunek bomb. Samoloty Aviatik B.II wesz\u0142y do walki w czerwcu 1915 roku. Jesieni\u0105 1915 roku, w walce by\u0142o oko\u0142o 40 samolot\u00f3w Aviatik B.II.<\/p>\n Samolot Aviatik C.I (P25) powsta\u0142 w 1915 roku, jako dwumiejscowy samolot rozpoznawczy. Konstruktorem samolotu by\u0142 in\u017cynier Robert Wild. Generalnie samolot by\u0142 wzorowany na samolocie Aviatik B. Rozmiarami nowy samolot jest mniejszy i l\u017cejszy. Rozpi\u0119to\u015b\u0107 skrzyde\u0142 zmniejszono do 12,50 m. Natomiast znacznie zwi\u0119kszono moc silnika. U\u017cyto silnik Mercedes, o mocy 160 KM (118 kW) lub Benz, o mocy 150 KM. Znacznie wzros\u0142a pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna (140 m\/h) i przelotowa. Samolot uzbrojono w jeden lub dwa karabiny maszynowe Parabellum LMG14 7,92 mm. Samolot Aviatik C.I okaza\u0142 si\u0119 udan\u0105 konstrukcj\u0105 i zosta\u0142 zbudowany w liczbie blisko 550 egzemplarzy.<\/p>\n Samolot Aviatik C.I nale\u017ca\u0142 do pierwszej generacji niemieckich samolot\u00f3w rozpoznawczych i by\u0142 jednym z pierwszych tego typu samolot\u00f3w na froncie. W rzeczywisto\u015bci samolot Aviatik C.I by\u0142 samolotem my\u015bliwskim-bombowym-rozpoznawczym. Wynika\u0142o to z faktu, \u017ce od 1916 roku, co raz cz\u0119\u015bciej dochodzi\u0142o do spotka\u0144 wrogich samolot\u00f3w w powietrzu.<\/p>\n Potrzeby wojenne by\u0142y coraz wi\u0119ksze. Dlatego w 1915 roku, przemys\u0142 niemiecki uruchomi\u0142 kolejn\u0105 fabryk\u0119 samolot\u00f3w Hannowersche Waggonfabrik. W tej fabryce budowano samoloty Hannover C.I, nast\u0119pnie ujednolicony samolot Aviatik C.I.<\/p>\n W kwietniu 1916 roku, powsta\u0142 samolot Aviatik C.Ia, kt\u00f3ry zbudowano w jednym egzemplarzu. By\u0142 to prototyp samolotu Aviatik C.III. Zbudowano zaledwie 80 egzemplarzy. Po raz kolejny postawiono na zwi\u0119kszenie pr\u0119dko\u015bci i zwrotno\u015bci samolotu. Rozpi\u0119to\u015b\u0107 skrzyde\u0142 zmniejszono do 11,80 m, a jednocze\u015bnie zmniejszono powierzchnie skrzyde\u0142. W p\u0142atowcu poprawiono aerodynamik\u0119, wyd\u0142u\u017caj\u0105c cz\u0119\u015b\u0107 nosow\u0105 i montuj\u0105c spiczasty ko\u0142pak \u015bmig\u0142a. U\u017cyto silnik Mercedes D.III, o mocy 160 KM (118 kW).<\/p>\n Aviatik (Berg) D.I. to jednosilnikowy, jednomiejscowym samolot my\u015bliwski, dwup\u0142atowy, kt\u00f3ry zosta\u0142 opracowany i wyprodukowany przez austro-w\u0119gierski oddzia\u0142 niemieckiej firmy lotniczej Aviatik. By\u0142 r\u00f3wnie\u017c znany jako Berg D.I lub Berg Fighter, poniewa\u017c zosta\u0142 zaprojektowany przez in\u017cyniera Juliusa von Berga. Samolot Aviatik D.I pierwszy lot wykona\u0142 16 pa\u017adziernika 1916 roku.<\/p>\n Samolot Aviatik D.I by\u0142 pierwszym lokalnie zaprojektowanym my\u015bliwcem, kt\u00f3ry zosta\u0142 przyj\u0119ty do austro-w\u0119gierskiej s\u0142u\u017cby lotniczej (Luftfahrtruppen). Samolot by\u0142 produkowany zar\u00f3wno we w\u0142asnej fabryce, jak i na licencji w pi\u0119ciu kolejnych zak\u0142adach na terenie Austro-W\u0119gier. Og\u00f3\u0142em zbudowano oko\u0142o 740 samolot\u00f3w. W 1917 roku, Aviatik D.I wszed\u0142 do s\u0142u\u017cby austro-w\u0119gierskiej i by\u0142 u\u017cywany bojowo w ostatnich latach wielkiej wojny \u015bwiatowej. By\u0142 u\u017cywany g\u0142\u00f3wnie jako samolot zwiadowczy i my\u015bliwski. Dzi\u0119ki jednoosobowej za\u0142odze by\u0142 szybszy, zwrotniejszy i skuteczniejszy, od samolot\u00f3w dwumiejscowych.<\/p>\n W 1919 roku, w Wielkopolsce zdobyto 7 samolot\u00f3w Aviatik C.III. Trzy egzemplarze by\u0142y po wojnie u\u017cywane w Polskim Lotnictwie, w Wy\u017cszej Szkole Pilot\u00f3w w \u0141awicy. Pozosta\u0142e samoloty stanowi\u0142y magazyn cz\u0119\u015bci zamiennych.<\/p>\n W dniu 4 lutego 1920 roku, na samolocie Aviatik C.III nr 12342\/17, \u015bmier\u0107 poni\u00f3s\u0142 porucznik pilot Wiktor Lang.<\/p>\n W Polsce znajduje si\u0119 jedyny zachowany na \u015bwiecie samolot Aviatik C.III. Samolot ma nr 12250\/17. Samolot zosta\u0142 znaleziony w 1945 roku, ko\u0142o miejscowo\u015bci Czarnk\u00f3w nad Noteci\u0105. Prawdopodobnie ten samolot i inne zosta\u0142y ewakuowane z muzeum w Berlinie, aby nie uleg\u0142y zniszczeniu podczas licznych bombardowa\u0144 miasta. Przypuszczalnie samoloty zamierzano wywie\u015b\u0107 do Kr\u00f3lewca, kt\u00f3ry by\u0142 poza g\u0142\u00f3wn\u0105 lini\u0105 frontu. Samolot Aviatik C.III nr 12250\/17 nie mia\u0142 skrzyde\u0142 i usterzenia, kt\u00f3re by\u0142y zdemontowane dla transportu. Samolot trafi\u0142 do sk\u0142adnicy ko\u0142o Wroc\u0142awia. W 1993 roku, samolot zosta\u0142 odrestaurowany i trafi\u0142 do nowego hangaru w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.<\/p>\n Samolot Aviatik C.III jest dwumiejscowym dwup\u0142atem o konstrukcji drewnianej.<\/p>\n Skrzyd\u0142a o konstrukcji drewnianej, dwud\u017awigarowe, kryte p\u0142\u00f3tnem. P\u0142aty o obrysie prostok\u0105tnym i minimalnym skosie, dolny p\u0142at by\u0142 nieco kr\u00f3tszy. Lotki prostok\u0105tne, bez wywa\u017cenia, znajdowa\u0142y si\u0119 na skrajnych cz\u0119\u015bciach g\u00f3rnego p\u0142ata.<\/p>\n Kad\u0142ub samolotu jest zbudowany jako kratownica, pod\u0142u\u017cnicowo-wr\u0119gowa, drewniany, usztywniany drutem. Przekr\u00f3j kad\u0142uba samolotu jest prostok\u0105tny z zaokr\u0105glon\u0105 g\u00f3r\u0105. Przednia cz\u0119\u015b\u0107 kad\u0142uba samolotu jest pokryta blach\u0105 duraluminiow\u0105, a reszta p\u0142\u00f3tnem. Kabiny s\u0105 odkryte. Zwykle w przedzie siedzia\u0142 obserwator, a w tyle pilot, chocia\u017c w trakcie wojny lotnicy zamieniali si\u0119 miejscami. Nie by\u0142o to trudne, bo w obu kabinach s\u0105 sterownice. Niekt\u00f3re kad\u0142uby w spodzie mia\u0142y okienko dla obserwacji ziemi.<\/p>\n Usterzenie jest klasyczne, wykonane z rurek stalowych z drewnianymi \u017cebrami, pokryte p\u0142\u00f3tnem. Podwozie samolotu sta\u0142e, klasyczne, dwugoleniowe z osi\u0105 niedzielon\u0105, amortyzacja sznurami gumowymi, z ty\u0142u p\u0142oza ogonowa. Nieliczne samoloty zamiast w karabin maszynowy wyposa\u017cano w aparat fotograficzny montowany do obrotnicy. Zdarza\u0142y si\u0119 tak\u017ce samoloty wyposa\u017cone w radiostacj\u0119 \u0142\u0105czno\u015bci.<\/p>\n Nap\u0119d stanowi\u0142 silnik rz\u0119dowy 6-cylindrowy Mercedes D.III o mocy 118 kW (160 KM) lub Benz Bz.III o mocy 150 KM. Oba silniki z cylindrami stoj\u0105cymi, ch\u0142odzone ciecz\u0105, umieszczone z przodu kad\u0142uba, z odkrytym blokiem cylindr\u00f3w. Cylindry maj\u0105 wsp\u00f3lny kolektor wydechowy z jedn\u0105 rur\u0105, wyprowadzon\u0105 w formie prostego kominka w g\u00f3r\u0119 nad p\u0142at. Ch\u0142odnice by\u0142y umieszczone po bokach kad\u0142uba, a nast\u0119pnie ch\u0142odnice przeniesiono nad baldachim. \u015amig\u0142o dwu\u0142opatowe, drewniane. W kad\u0142ubie by\u0142y daw zbiorniki paliwa, kt\u00f3re umieszczono wzd\u0142u\u017c obu burt. Paliwo przetaczano do zbiornika opadowego, kt\u00f3ry by\u0142 umieszczony nad baldachimem.<\/p>\n Rozpi\u0119to\u015b\u0107 11.80 m. D\u0142ugo\u015b\u0107 8,08 m. Wysoko\u015b\u0107 2,95 m. Powierzchnia skrzyde\u0142 35,0 m2. Masa w\u0142asna 980 kg. Masa ca\u0142kowita 1 340 kg. Pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna 160 km\/h. Pr\u0119dko\u015b\u0107 wznoszenia 1.7 m\/s (336.5 ft\/min). Zasi\u0119g 400 km. Czas lotu 3 godziny. Pu\u0142ap 4 500 m.<\/p>\n Po wielkiej wojnie \u015bwiatowej, armia wielkopolska zdoby\u0142a 7 samolot\u00f3w Aviatik C.III.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wytw\u00f3rnia Aviatik to firma austro-w\u0119gierska, kt\u00f3ra by\u0142a powi\u0105zana z niemieck\u0105 firm\u0105 Automobil und Aviatik AG. Automobil und Aviatik AG to wytw\u00f3rnia lotnicza, za\u0142o\u017cona w dniu 10 grudnia 1909 roku, w M\u00fclhausen-Burzweiler w \u00f3wczesnej niemieckiej Alzacji (obecnie Miluza we Francji). Firma powsta\u0142a z po\u0142\u0105czenia zak\u0142ad\u00f3w motoryzacyjnych i rowerowych Fahrrad und Automobilfabrik Alzatczyka Georges’a Chat\u0113la z zak\u0142adami lotniczymi Aviatik GmbH nale\u017c\u0105cymi do Chat\u0113la i Henriego Jeannina.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[39],"tags":[],"class_list":["post-5041","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-samoloty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5041","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5041"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5041\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5700,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5041\/revisions\/5700"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5041"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5041"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5041"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Historia firm Aviatik.<\/h3>\n
Aviatik B.I, B.II.<\/h3>\n
Aviatik C.I, C.III.<\/h3>\n
Aviatik D.I.<\/h3>\n
Aviatik w Wojsku Polskim.<\/h3>\n
Konstrukcja<\/h2>\n
Silnik.<\/h3>\n
Dane T-T Aviatik C.III:<\/h3>\n
Zestawienie<\/h2>\n