Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie w Czy\u017cynach jest jedynym na \u015bwiecie muzeum, w kt\u00f3rym zgromadzono a\u017c cztery samoloty Albatros, u\u017cywane w czasie wielkiej wojny \u015bwiatowej i po jej zako\u0144czeniu. S\u0105 to Albatros C.I samolot rozpoznawczy z 1915 roku, Albatros samolot wysoko\u015bciowy H.I z 1918 roku, Albatros B.IIa samolot szkolny z 1919 roku, Albatros L-101 samolot szkolny z 1932 roku. (Podane daty to daty ich budowy, a nie opracowania).<\/p>\n Albatros Flugzeugwerke GmbH to germa\u0144ska wytw\u00f3rnia lotnicza, za\u0142o\u017cona w grudniu 1909 roku, w berli\u0144skiej dzielnicy Johannisthal. Pocz\u0105tkowo nosi\u0142a nazw\u0119 Albatros Werke AG. Mie\u015bci\u0142a si\u0119 przy jednym lotnisku wsp\u00f3lnie z firmami: LFG i Rumpler. Firma Albatros konstruowa\u0142a i produkowa\u0142a g\u0142\u00f3wnie samoloty my\u015bliwskie, a tak\u017ce niszczycielskie, rozpoznawcze i szkolne. Samoloty te by\u0142y wykorzystywane przez Pa\u0144stwa Centralne w trakcie wielkiej wojny \u015bwiatowej. Pocz\u0105tkowo w wytw\u00f3rni, jako konstruktor pracowa\u0142 Ernst Heinkel.<\/p>\n W 1913 roku, firma Albatros otwar\u0142a du\u017c\u0105 fili\u0119 wytw\u00f3rni w Schneidem\u00fchl, obecnie Pi\u0142a, na terenie lotniska Ostdeutsche Albatros Werke, w skr\u00f3cie OAW. Zak\u0142ady OAW produkowa\u0142y samoloty do 1919 roku, kiedy to zamkni\u0119to je na mocy postanowie\u0144 traktatu wersalskiego. Podczas drugiej wojny \u015bwiatowej na terenie by\u0142ej fabryki znajdowa\u0142 si\u0119 niemiecki ob\u00f3z przej\u015bciowy dla ludno\u015bci Polskiej wywo\u017conej na roboty przymusowe do Germanii, znany pod nazw\u0105 Albatros.<\/p>\n Zak\u0142ad Albatros Flugzeugwerke GmbH rozpocz\u0105\u0142 od licencyjnej produkcji samolot\u00f3w znanych pod nazw\u0105 Albatros Taube i Albatros Doppeltaube, na bazie samolotu Rumpler Taube. \u0141\u0105cznie firma opracowa\u0142a i produkowa\u0142a 18 typ\u00f3w aeroplan\u00f3w. Najbardziej znane samoloty tej wytw\u00f3rni to my\u015bliwce Albatros D.III oraz Albatros D.V. Podczas wielkiej wojny \u015bwiatowej zak\u0142ady zbudowa\u0142y oko\u0142o 10 350 wszystkich samolot\u00f3w Albatros. W 1932 roku, zak\u0142ad zosta\u0142 przy\u0142\u0105czony do firmy Focke-Wulf.<\/p>\n Wytw\u00f3rnia Albatros Flugzeugwerke GmbH samolot Albatros B.II opracowa\u0142a na bazie samolotu Albatros B.B w 1914 roku, a samolot Albatros C.I w 1915 roku. G\u0142\u00f3wnym konstruktorem by\u0142 Robert Thelen. Obie maszyny konstrukcyjnie od siebie si\u0119 niewiele r\u00f3\u017cni\u0105. G\u0142\u00f3wn\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0105 jest przeznaczenie maszyny. Samolot Albatros B.II to samolot nie uzbrojony, przeznaczony do rozpoznania i szkolenia. Samolot Albatros C.I to maszyna uzbrojona. Przez d\u0142ugi okres czasu oba typy by\u0142y produkowane r\u00f3wnolegle.<\/p>\n Samoloty Albatros B by\u0142y produkowane w dw\u00f3ch odmianach; jako samolot wielozadaniowy Albatros B.II oraz jako dwuster Albatros B.IIa. Jak wspomniano, samoloty Albatros B.II nie by\u0142y uzbrojone, jednak egzemplarze u\u017cywane przez lotnictwo Austro-W\u0119gier, wyposa\u017cono w jeden sta\u0142y karabin maszynowy strzelaj\u0105cy przez ko\u0142o p\u0119dne (tarcz\u0119 \u015bmig\u0142a). Samoloty Albatros B.II produkowano w okresie 1914-1918, w co najmniej czterech fabrykach. Szacuje si\u0119 \u017ce zbudowano ponad 3 000 maszyn Albatros B.<\/p>\n Samoloty Albatros B wyposa\u017cano w s\u0142absze silniki. Silnik rz\u0119dowy, zwykle Mercedes DI, o mocy 100 KM (74 kW), w wersjach Albatros B.I oraz B.II, a w wersjach Albatros B.IIa, silnik rz\u0119dowy Mercedes DII o mocy 120 KM (88 kW). Z uwagi na l\u017cejsze silniki i mniejsz\u0105 ilo\u015b\u0107 dodatkowego wyposa\u017cenia samoloty Albatros B.II by\u0142y o ponad 100 kg l\u017cejsze od Albatrosa C.I. Mia\u0142y tak\u017ce mniejsz\u0105 pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna i ni\u017cszy pu\u0142ap maksymalny.<\/p>\n Samolot Albatros C.I by\u0142 pierwszym udanym samolotem bojowym firmy Albatros Flugzeugwerke GmbH, u\u017cytym na masow\u0105 skal\u0119 podczas wielkiej wojny \u015bwiatowej. Opr\u00f3cz armii germa\u0144skiej, samoloty wesz\u0142y na uzbrojenie Wojska Polskiego, Bu\u0142garii, Turcji, Szwecji i armii Litewskiej. Samolot ma za\u0142og\u0119 dwuosobow\u0105. W tylnej kabinie, na obrotnicy zamontowano karabin maszynowy 7,92 mm (0,312 cala) Parabellum MG14. Nie by\u0142o to jedyne uzbrojenie samolotu. Za\u0142oga zabiera\u0142a na pok\u0142ad bomby. Przewa\u017cnie 10 kilogramowe. Bomby by\u0142y zrzucane r\u0119cznie przez tylnego strzelca-obserwatora.<\/p>\n Kiedy Albatros C.I po raz pierwszy pojawi\u0142 si\u0119, na pocz\u0105tku 1915 roku, na froncie. Dobre osi\u0105gi i pot\u0119\u017cny silnik Benz Bz.III o mocy 110 kW (150 KM) da\u0142y samolotowi przewag\u0119 nad wi\u0119kszo\u015bci\u0105 samolot\u00f3w alianckich. W kolejnych wersjach montowano silniki o wi\u0119kszej mocy, kt\u00f3rych kulminacj\u0105 by\u0142 Argus As III o mocy 130 kW (180 KM), kt\u00f3ry pozwoli\u0142 ostatecznej wersji Albatros C.Ia osi\u0105gn\u0105\u0107 pr\u0119dko\u015b\u0107 140 km\/h (87 mph) na poziomie morza oraz pu\u0142ap operacyjny wynosz\u0105cy 3 000 m (9 840 ft).<\/p>\n Samolot by\u0142 pocz\u0105tkowo u\u017cywany jako obserwacyjno-rozpoznawczy, bez uzbrojenia (jako klasa B, czyli Albatros B). Stosunkowo szybko podj\u0105\u0142 dzia\u0142ania my\u015bliwskie, przy pomocy karabinu maszynowego montowanego na obrotnicy w tylnej kabinie. Dlatego powsta\u0142a nowa klasa C \u2013 uzbrojona \u2013 Albatros C. Samolot odni\u00f3s\u0142 nawet cz\u0119\u015bciowy sukces. Jednak musia\u0142 uzna\u0107 wy\u017cszo\u015b\u0107 samolot\u00f3w my\u015bliwskich jednomiejscowych ze sta\u0142ymi karabinami maszynowymi. Albatros wi\u0119cej sukces\u00f3w odni\u00f3s\u0142 jako samolot niszczycielski. Mocny silnik pozwala\u0142 na zabranie nawet 6 bomb 10 kilogramowych.<\/p>\n Albatros C.I by\u0142 na tyle udany, \u017ce jego produkcj\u0119 podj\u0119to r\u00f3wnie\u017c w fabrykach LFG, mieszcz\u0105cej si\u0119 przy tym samym lotnisku oraz w zak\u0142adach BFW, p\u00f3\u017aniejsze zak\u0142ady Messerschmitt AG. Produkcj\u0119 dla lotnictwa austro-w\u0119gierskiego podj\u0119\u0142y tak\u017ce Austro-W\u0119gierskie Zak\u0142ady Albatros w Stadlau pod Wiedniem, pod oznaczeniem Albatros B.I(Ph). W jednej z fabryk firmy Albatros w Warszawie produkowano podzespo\u0142y do samolot\u00f3w Albatros. Niekt\u00f3re \u017ar\u00f3d\u0142a podaj\u0105, \u017ce budowano tam kompletne samoloty.<\/p>\n Ciekawostk\u0105 jest stosowanie w samolotach Albatros r\u00f3\u017cnych ch\u0142odnic dla ch\u0142odzenia silnika. By\u0142y ch\u0142odnice montowane do bok\u00f3w kad\u0142uba oraz ch\u0142odnice montowane nad silnikiem, przed g\u00f3rnym p\u0142atem.<\/p>\n Albatros D.III to by\u0142 kolejny samolot my\u015bliwski wytw\u00f3rni Albatros, wzorowany na konstrukcjach D.I oraz D.II. Prototyp pierwszy lot wykona\u0142 we wrze\u015bniu 1916 roku. Samolot wykonano jako jednomiejscowy dwup\u0142atowiec. Konstrukcja by\u0142a g\u0142\u00f3wnie wykonana z drewna z u\u017cyciem niewielu element\u00f3w stalowych. Do nap\u0119du wykorzystano silnik t\u0142okowy, rz\u0119dowy, 6-cylindr\u00f3w, typu Mercedes D.IIIa, o mocy 160 KM (118 kW), czyli ten sam co w poprzednich konstrukcjach.<\/p>\n G\u0142\u00f3wn\u0105 zalet\u0105 samolotu mia\u0142 by\u0107 szybki manewr w pionie (wznoszenie i opadanie). Samolot mia\u0142 by\u0107 odporny na du\u017ce zmiany przeci\u0105\u017ce\u0144. Germa\u0144cy, kt\u00f3rzy wzorowali si\u0119 na samolocie francuskim Nieuport, tak\u017ce zastosowali r\u00f3\u017cne ci\u0119ciwy p\u0142ata g\u00f3rnego i p\u0142ata dolnego. P\u0142at dolny mia\u0142 mniejsz\u0105 ci\u0119ciw\u0119. Ka\u017cdy p\u0142at jest jednod\u017awigarowy i pokryty p\u0142\u00f3tnem. P\u0142aty po\u0142\u0105czono s\u0142upkami w kszta\u0142cie litery \u201eV\u201d. Zastosowano usterzenie klasyczne o du\u017cej powierzchni. Silnik nap\u0119dza\u0142 \u015bmig\u0142o dwu\u0142opatowe sta\u0142e. Na past\u0119 \u015bmig\u0142a nak\u0142adano du\u017cy ko\u0142pak. Jednak ko\u0142pak ten sprawia\u0142 k\u0142opoty podczas obs\u0142ugi i w ch\u0142odzeniu silnika, dlatego mechanicy go cz\u0119sto nie zak\u0142adali. <\/p>\n Samolot Albatros D.III okaza\u0142 si\u0119 udany, ale mia\u0142 tak\u017ce wady. Dolny p\u0142at mia\u0142 ma\u0142\u0105 sztywno\u015b\u0107 i by\u0142y przypadki uszkodzenia p\u0142ata podczas lotu. Zw\u0142aszcza przy nag\u0142ych manewrach. Na przyk\u0142ad przy wyprowadzaniu samolotu z nurkowania. G\u0142\u00f3wnym powodem by\u0142y s\u0142upki o kszta\u0142cie litery \u201eV\u201d zamiast o kszta\u0142cie litery \u201eN\u201d.<\/p>\n Wyprodukowano \u0142\u0105cznie 1 340 samolot\u00f3w Albatros D.III, g\u0142\u00f3wnie w fabryce Ostdeutsche Albatros-Werke w Pile. Produkcj\u0119 licencyjn\u0105 wersji Albatros D.III (Oef) podj\u0119to w austriackich zak\u0142adach Oeffag.<\/p>\n Rozpi\u0119to\u015b\u0107 9,05 m g\u00f3rny p\u0142at i 8,81 m dolny p\u0142at. D\u0142ugo\u015b\u0107 7,33 mm. Wysoko\u015b\u0107. 2,98 m. Masa w\u0142asna 660 kg. Masa startowa 885 kg. Pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna 175 km\/h. Pr\u0119dko\u015b\u0107 wznoszenia na 2 000 m wynosi 6 minut. Pr\u0119dko\u015b\u0107 wznoszenia na 5 000 m wynosi 25 minuty. Pu\u0142ap maksymalny 5 500 m. D\u0142ugotrwa\u0142o\u015b\u0107 lotu 2 godziny. Uzbrojenie dwa karabiny maszynowe kalibru 7,92 mm.<\/p>\n Pierwsze samoloty Albatros zosta\u0142y przej\u0119te na Lotnisku Rakowice. Szacuje si\u0119 ich ilo\u015b\u0107 na mniej ni\u017c 15 egzemplarzy. Na \u0141awicy i w hali sterowcowej na Winiarach by\u0142o kolejnych oko\u0142o 15 samolot\u00f3w. \u0141\u0105cznie by\u0142o poni\u017cej 30 maszyn. Z zak\u0142ad\u00f3w w Austrii kupili\u015bmy 30 nowe samoloty Albatros B.II, z przeznaczeniem do szkolenia. Jednak cz\u0119\u015b\u0107 ich uzbrojono i wys\u0142ano na wojn\u0119 przeciw moskalom. Liczba wszystkich maszyn Albatros nie przekracza\u0142a 65 egzemplarzy. Cz\u0119\u015b\u0107 samolot\u00f3w wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 w wojnie przeciwko ukrai\u0144com i moskalom. Trzeba zaznaczy\u0107, \u017ce w tym czasie nie by\u0142o mo\u017cliwo\u015bci na prowadzenie dok\u0142adnej statystyki. Samoloty zdobyczne by\u0142y w z\u0142ym stanie i nawet po remoncie nie wykona\u0142y wi\u0119cej ni\u017c 3-5 lot\u00f3w. Po wojnie, w 1921 roku, stan posiadania Wojska Polskiego wynosi\u0142 oko\u0142o 20 maszyn. By\u0142y one rozrzucone po wszystkich Polskich lotniskach. Wykonywa\u0142y w\u00f3wczas loty szkolne i \u0142\u0105cznikowe. Nieliczne maszyny dotrwa\u0142y do 1924 roku, kiedy przekazano je do lotnictwa cywilnego, gdzie dotrwa\u0142y do 1930 roku. W Wojsku Polskim najd\u0142u\u017cej s\u0142u\u017cy\u0142 Albatros B.II w Bydgoszczy, bo do 1927 roku.<\/p>\n W Muzeum Lotnictwa w Krakowie znajduje si\u0119 kad\u0142ub samolotu Albatros C.I nr 197\/15. Do 1918 roku, samolot by\u0142 w wyposa\u017ceniu lotnictwa niemieckiego, kt\u00f3re eksploatowa\u0142o go na Polu Mokotowskim od 1917 roku. Niemcy zd\u0105\u017cyli samolot przebazowa\u0107 do siebie. Samolot musia\u0142 przyj\u0105\u0107 barwy cywilne. Nast\u0119pnie znalaz\u0142 si\u0119 w berli\u0144skim muzeum lotnictwa. W 1945 roku znaleziono go na z\u0142omowisku ko\u0142o Czarnkowa i z\u0142o\u017cono w pomieszczeniach Okr\u0119gowej Sk\u0142adnicy Lotniczej w G\u0105dkach pod Poznaniem. Nast\u0119pnie by\u0142 przechowywany w magazynach w Pilawie, a potem we Wroc\u0142awiu, sk\u0105d w 1963 roku trafi\u0142 do Muzeum Lotnictwa i Astronautyki w Krakowie. Po remoncie, od maja 1993 roku jest wystawiony w ekspozycji samolot\u00f3w z wielkiej wojny \u015bwiatowej.<\/p>\n Drugi, prezentowany w Muzeum Lotnictwa Polskiego, prezentowany egzemplarz pochodzi z serii powojennej i nosi numer fabryczny 10019. Wyprodukowany w 1919 roku, nale\u017cy do najd\u0142u\u017cej eksploatowanych p\u0142atowc\u00f3w, bo lata\u0142 do 1940 roku. Na mocy umowy mi\u0119dzy Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie i berli\u0144skim Muzeum Komunikacji i Techniki p\u0142atowiec odrestaurowano w 1986 roku na terenie Niemiec, nadaj\u0105c mu fikcyjne malowanie i oznaczenie, imituj\u0105ce Albatrosa D.IIa o numerze 1302\/15, o imieniu \u201eAda\u201d (od Ady Sari, s\u0142ynnej w\u00f3wczas \u015bpiewaczki operowej). Podobny samolot lata\u0142 w 1920 roku w Oficerskiej Szkole Obserwator\u00f3w Lotniczych w Toruniu.<\/p>\n Po wielkiej wojnie \u015bwiatowej, Wojsko Polskie samolot\u00f3w Albatros D.III pozyska\u0142o oko\u0142o 10 egzemplarzy. W 1920 roku, na lotnisku \u0141awica, z rozbitych samolot\u00f3w zbudowano jeszcze dwa egzemplarze. Dodatkowo w Wojsku Polskim by\u0142o 38 egzemplarzy samolot\u00f3w Albatros D.III (Oef) i to one g\u0142\u00f3wnie bra\u0142y udzia\u0142 w okresie 1919-1920, w wojnie z moskalami (bolszewikami). Od 1923 roku, wszystkie pozosta\u0142e samoloty Albatros D.III zgromadzono na lotnisku \u0141awica, gdzie s\u0142u\u017cy\u0142y w 3. Pu\u0142ku Lotniczym, pocz\u0105tkowo jako bojowe, a nast\u0119pnie jako treningowe. Ostatnie egzemplarze doczeka\u0142y do 1932 roku.<\/p>\n W obecnych czasach, mi\u0142o\u015bnicy lotnictwa, pod wodz\u0105 pana Krzysztofa Cwynara, postanowili zbudowa\u0107 lataj\u0105ce repliki samolot\u00f3w Albatros D.III. Pan Krzysztof Cwynar jest w\u0142a\u015bcicielem lotniska w Starej Wsi ko\u0142o Brzozowa na Podkarpaciu. Maszyna Albatros D.III, czyli samolot my\u015bliwski, jednomiejscowy, kt\u00f3ry walcz\u0105c w 7. Eskadrze My\u015bliwskiej, zdecydowanie przyczyni\u0142 si\u0119 do zwyci\u0119stwa Wojska Polskiego nad armi\u0105 bolszewick\u0105, dowodzon\u0105 przez analfabet\u0119 Budionnego. G\u0142\u00f3wnym powodem powstania replik, by\u0142a ch\u0119\u0107 przypomnienia m\u0142odych pilot\u00f3w Ameryka\u0144skich, kt\u00f3rzy jako ochotnicy walczyli o nasz\u0105 wolno\u015b\u0107.<\/p>\n Polscy in\u017cynierowie postanowili zbudowa\u0107 od razu trzy repliki samolot\u00f3w Albatros D.III, po jednym egzemplarzu dla ka\u017cdego z budowniczych. Ca\u0142a tr\u00f3jka pan\u00f3w to aktywni piloci. Budowa trwa\u0142a na lotnisku w Starej Wsi ko\u0142o Brzozowa na Podkarpaciu. W Starej Wsi, gdzie si\u0119 znajduje ko\u015bci\u00f3\u0142 i muzeum Ojc\u00f3w Jezuit\u00f3w oraz Biblijny Ogr\u00f3d.<\/p>\n Budowniczowie nie mieli \u017cadnego wsparcia finansowego, a wszystkie wydane pieni\u0105dze pochodzi\u0142y z ich w\u0142asnych kieszeni. W czerwcu 2021 roku, wszystkie trzy samoloty zosta\u0142y pomy\u015blnie oblatane. Samoloty zosta\u0142y pomalowane na kolor zielony, otrzyma\u0142y god\u0142o 7. Eskadry My\u015bliwskiej oraz numery burtowe 3, 5, 6. Trzeba wiedzie\u0107, \u017ce cho\u0107 samoloty s\u0105 oparte na planach, to trzeba by\u0142o je opracowa\u0107 praktycznie od podstaw, bo musia\u0142y spe\u0142nia\u0107 obecne wymogi lotnictwa, aby uzyska\u0107 certyfikaty dopuszczenia do lot\u00f3w. Ka\u017cda replika by\u0142a budowana w kategorii masy startowej do 600 kg oraz ma wymiary pomniejszone do 90 % orygina\u0142u. W dodatku, nie ma na \u015bwiecie lataj\u0105cej repliki samolotu Albatros D.III. Du\u017cym problemem by\u0142o opracowanie i budowa samego kad\u0142uba, kt\u00f3ry nie ma wielu p\u0142askich powierzchni. Orygina\u0142y by\u0142y pokryte sklejk\u0105 i listewkami, a budowniczowie zastosowali blach\u0119. Poszczeg\u00f3lne elementy by\u0142y ci\u0119te laserowo, toczone i frezowane. Poza tym, w nosie samolotu trzeba by\u0142a zamontowa\u0107 wsp\u00f3\u0142czesny silnik. Budowniczym uda\u0142o si\u0119 zachowa\u0107 wiernie kszta\u0142t kad\u0142uba samolotu. Do nap\u0119du wykorzystano popularny silnik Rotax 912, o mocy 100 KM.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie w Czy\u017cynach jest jedynym na \u015bwiecie muzeum, w kt\u00f3rym zgromadzono a\u017c cztery samoloty Albatros, u\u017cywane w czasie wielkiej wojny \u015bwiatowej i po jej zako\u0144czeniu. S\u0105 to Albatros C.I samolot rozpoznawczy z 1915 roku, Albatros samolot wysoko\u015bciowy H.I z 1918 roku, Albatros B.IIa samolot szkolny z 1919 roku, Albatros L-101 samolot szkolny z 1932 roku. (Podane daty to daty ich budowy, a nie opracowania).<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[39],"tags":[],"class_list":["post-5032","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-samoloty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5032","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5032"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5032\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5561,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5032\/revisions\/5561"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5032"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5032"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5032"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Historia konstrukcji samolot\u00f3w Albatros.<\/h3>\n
Albatros D.III.<\/h3>\n
Dane T-T Albatros D.III:<\/h3>\n
Albatros w Wojsku Polskim.<\/h3>\n
Repliki Albatros D.III.<\/h3>\n