D\u0119blin.<\/h3>\n
W dniu 8 marca 1945 roku, z Lotniska Mokre ko\u0142o Zamo\u015bcia przebazowano 13 samolot\u00f3w szkolnych UT-2, na polowe lotnisko Szko\u0142y D\u0119bli\u0144skiej \u201eSzko\u0142y Orl\u0105t\u201d w Podlodowie, Lotnisko Podlodowo. Do dnia 20 marca 1945 roku, do Podlodowa i D\u0119blina przenios\u0142a si\u0119 ca\u0142a 3. Eskadra Szkolna. Podchor\u0105\u017cowie tej eskadry rozpocz\u0119li szkolenie podstawowe w powietrzu. Warunki socjalno-bytowe w D\u0119blinie by\u0142y bardzo trudne, dlatego by\u0142a decyzja o roz\u015brodkowaniu szkolenia. W kwietniu 1945 roku, do szko\u0142y w\u0142\u0105czono tak\u017ce Lotnisko Radom-Sadk\u00f3w.<\/p>\n
Naczelny Dow\u00f3dca Wojska Polskiego Rozkazem nr 89\/Org. z dnia 13 kwietnia 1945 roku, rozwi\u0105za\u0142 WSLWP, a powo\u0142a\u0142: Wojskow\u0105 Szko\u0142\u0119 Pilot\u00f3w (WSP) w D\u0119blinie; Wojskow\u0105 Techniczn\u0105 Szko\u0142\u0119 Lotnicz\u0105 w Zamo\u015bciu. Reorganizacja szko\u0142y zapocz\u0105tkowa\u0142a nowy etap rozwoju Polskiego szkolnictwa lotniczego po wojnie. Przenosiny szko\u0142y z Zamo\u015bcia do D\u0119blina trwa\u0142y 6 dni. W dniu 25 kwietnia 1945 roku, do D\u0119blina przyjecha\u0142 ostatni transport kolejowy. Szko\u0142a w D\u0119blinie otrzyma\u0142a 1 228 etat\u00f3w, w tym 500 podchor\u0105\u017cych.<\/p>\n
Trzeba w tym momencie napisa\u0107 kilka s\u0142\u00f3w komentarza. Przeniesienie szkolenia do D\u0119blina mia\u0142o tak\u017ce wymiar polityczny. Powr\u00f3t do szkolenia w kolebce Polskiego Lotnictwa Wojskowego mia\u0142o by\u0107 powrotem do korzeni. Miejsce by\u0142o to samo, lecz systemowo to nie by\u0142 Polski System Szkolenia. Twierdzono, i\u017c post\u0119p w lotnictwie w trakcie drugiej wojny \u015bwiatowej by\u0142 tak du\u017cy, \u017ce nie mo\u017cna powr\u00f3ci\u0107 do \u201estarych\u201d metod.<\/p>\n
Organizacja d\u0119bli\u0144skiej szko\u0142y WSP odbywa\u0142a si\u0119 jednocze\u015bnie z normaln\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 szkoleniow\u0105. W dniu 21 czerwca 1945 roku, odby\u0142a si\u0119 pierwsza powojenna promocja w kt\u00f3rej udzia\u0142 wzi\u0119\u0142o 49 podchor\u0105\u017cych. Wed\u0142ug innych danych by\u0142o 51 podchor\u0105\u017cych. Wszyscy byli po 6-miesi\u0119cznym kursie, kt\u00f3ry by\u0142 prowadzony wed\u0142ug programu wojennego. 19 os\u00f3b z nich, to byli absolwenci podstawowego kursu lotniczego i pozostawiono ich w Szkole na dodatkowym miesi\u0119cznym kursie instruktor\u00f3w samolot\u00f3w UT-2. Wynika\u0142o to z konieczno\u015bci zwi\u0119kszenia liczby instruktor\u00f3w, kt\u00f3rych wci\u0105\u017c brakowa\u0142o.<\/p>\n
W tym okresie Szko\u0142a dysponowa\u0142a rosyjskimi maszynami typu Po-2 i UT-2, kt\u00f3re s\u0142abo spe\u0142nia\u0142y funkcje szkolne. Oba samoloty by\u0142y nap\u0119dzane tym samym, s\u0142abym silnikiem, M-11 D. Silnik gwiazdowy 5-cylindrowy ch\u0142odzony powietrzem, o mocy startowej 92 kW (125 KM). Ka\u017cdy Polski samolot szkolny, u\u017cywany w Szkole przed wojn\u0105 by\u0142 od tych maszyn lepszy.<\/p>\n
Sytuacja w Szkole zacz\u0119\u0142a si\u0119 poprawia\u0107 z pocz\u0105tkiem maja 1945 roku, kiedy to Polskie jednostki, w dniu 2 maja 1945 roku, otrzyma\u0142y rozkaz wycofania si\u0119 do Polski. Kilku frontowych oficer\u00f3w zasili\u0142o kadr\u0119 Szko\u0142y.<\/p>\n W kwietniu i maju 1945 roku, wojskowe grupy uzupe\u0142nie\u0144 dokonywa\u0142y naboru do szk\u00f3\u0142 wojskowych Ludowego Wojska Polskiego, w tym do lotnictwa. Z ko\u0144cem maja 1945 roku, Szko\u0142a mia\u0142a ju\u017c za du\u017co kandydat\u00f3w na kolejny kurs. Przeszli oni badania lekarskie przed woskow\u0105 komisj\u0105 lekarsk\u0105, pod k\u0105tem przydatno\u015bci do s\u0142u\u017cby w lotnictwie. Zostali oni przyj\u0119ci jako podchor\u0105\u017cowie do 3. Eskadry Szkolnej i wst\u0119pnie podzieleni na pilot\u00f3w my\u015bliwskich, pilot\u00f3w szturmowc\u00f3w, obserwator\u00f3w-radiotelegrafist\u00f3w i strzelc\u00f3w. Wszystkich czeka\u0142o przeszkolenie na samolotach UT-2. Z pocz\u0105tkiem czerwca 1945 roku, rozpocz\u0119to szkolenie teoretyczne z budowy samolot\u00f3w UT-2, Po-2 oraz budowy silnika. Ca\u0142y lipiec 1945 roku, prowadzono szkolenie teoretyczne. Na prze\u0142omie lipca i sierpnia 1945 roku, dokonano przydzia\u0142\u00f3w podchor\u0105\u017cych do nowo utworzonych eskadr: 1. Eskadra My\u015bliwska i 2. Eskadra Szturmowa. Nadal funkcjonowa\u0142a tak\u017ce 3. Eskadra Szkolna, w kt\u00f3rej podchor\u0105\u017cowie ko\u0144czyli podstawowy kurs pilota\u017cu na samolotach UT-2. Ci podchor\u0105\u017cowie, kt\u00f3rzy nie byli w stanie opanowa\u0107 zar\u00f3wno teorii jak i praktyki zostali przesuni\u0119ci do innych s\u0142u\u017cb. Zwykle osoby te zostawa\u0142y technikami p\u0142atowc\u00f3w, silnik\u00f3w, uzbrojenia i \u015brodk\u00f3w \u0142\u0105czno\u015bci. W sierpniu 1945 roku, bramy Szko\u0142y opu\u015bci\u0142y pierwsze grupy wykszta\u0142conych radiotelegrafist\u00f3w i strzelc\u00f3w pok\u0142adowych.<\/p>\n Utworzona eskadra szturmowa by\u0142a nowo\u015bci\u0105 w lotnictwie, bo do tej pory szklono pilot\u00f3w my\u015bliwskich na samolotach Jakowlew Jak-1 i Jak-9 oraz pilot\u00f3w \u201ebombowych\u201d na samolotach Polikarpow Po-2.<\/p>\n Kursanci szkolenia szturmowego, kt\u00f3rzy mieli ju\u017c za sob\u0105 samodzielne loty na samolotach UT-2, zostali przewiezieni poci\u0105giem do Radomia. Tam by\u0142o kilka samolot\u00f3w Iliuszyn I\u0142-2 nale\u017c\u0105cych do armii rosyjskiej. Oko\u0142o 40 kursant\u00f3w szkolono bardzo intensywne, a i pogoda sprzyja\u0142a lotom. Program szkolenia przewidywa\u0142 opanowanie lot\u00f3w po okr\u0119gu i do strefy, gdzie kursanci opanowywali figury ni\u017cszego pilota\u017cu. Kolejnym etapem by\u0142y loty nawigacyjne po trasie, w tym tak\u017ce loty na ma\u0142ej wysoko\u015bci, oko\u0142o 100 m. Trzecim etapem by\u0142y loty do strefy, gdzie na wysoko\u015bci 100-150 m uczono si\u0119 okre\u015blonych manewr\u00f3w koniecznych w atakach na cele naziemne. Po odbyciu pe\u0142nego programu kursanci przyst\u0119powali do egzaminu komisyjnego. Egzamin obejmowa\u0142 samodzielne wykonanie dw\u00f3ch lot\u00f3w po okr\u0119gu i trzeci lot do strefy z egzaminatorem, gdzie kursant wykonywa\u0142 lot na akrobacj\u0119.<\/p>\n Kursanci nale\u017c\u0105cy do 1. Eskadry My\u015bliwskiej byli szkoleni w D\u0119blinie. Do lot\u00f3w szkolnych na samolotach Jakowlew Jak-7 UTI i Jak-9 zakwalifikowano 35 podchor\u0105\u017cych i jednego podporucznika. Dow\u00f3dc\u0105 1. Eskadry My\u015bliwskiej by\u0142 major pilot Miko\u0142aj Lebiediew. P\u00f3\u017aniejszy komendant szko\u0142y w Radomiu. Jego zast\u0119pc\u0105 do spraw polityczno-wychowawczych by\u0142 porucznik Zbigniew Pelczarski, a szefem sztabu kapitan W\u0142adys\u0142aw Moska\u0142ow.<\/p>\n Z pocz\u0105tkiem wrze\u015bnia 1945 roku, 1. Eskadr\u0119 My\u015bliwsk\u0105 przebazowano kolej\u0105 do Nasielska i dalej samochodami na docelowe lotnisko w Kroczewie. Podchor\u0105\u017cych zakwaterowano w miejscowej szkole, a kadr\u0119 w prywatnych kwaterach. Szkolenie praktyczne rozpocz\u0119to od lot\u00f3w na samolotach UT-2, kt\u00f3re odby\u0142y si\u0119 w dniach od 10 do 21 wrze\u015bnia 1945 roku. By\u0142y loty po okr\u0119gu i do strefy na akrobacj\u0119. Piloci uzyskali nalot oko\u0142o 6 godzin. Szkolenie na samolotach my\u015bliwskich rozpocz\u0119to w dniu 22 wrze\u015bnia 1945 roku od nauki ko\u0142owanie na samolocie Jakowlew Jak-1. Dalszy program obejmowa\u0142 loty na samolotach Jakowlew Jak-9. By\u0142y loty po okr\u0119gu, loty do strefy na \u015bredni pilota\u017c (pu\u0142ap 300-600 m), loty na ma\u0142ej wysoko\u015bci oraz loty par\u0105. Zima nadesz\u0142a stosunkowo szybko i z ko\u0144cem pa\u017adziernika 1945 roku, 1. Eskadra My\u015bliwska przerwa\u0142a loty. Zim\u0105 1945\/1946 roku latano rzadko. Okres ten po\u015bwi\u0119cono na uzupe\u0142nianie wiedzy teoretycznej podchor\u0105\u017cych. W dniu 30 stycznia 1946 roku, 1. Eskadra My\u015bliwska zosta\u0142a przebazowana na Lotnisko Modlin, gdzie warunki szkolenia by\u0142y zdecydowanie lepsze. Z pocz\u0105tkiem maja 1946 roku, podchor\u0105\u017cowie zdali egzaminy z praktycznego pilotowania samolot\u00f3w Jak-9.<\/p>\n Wszyscy kt\u00f3rzy w 1945 roku, przekroczyli bramy jednostki w D\u0119blinie natychmiast dostrzegali \u015blady wojny. Nie by\u0142o \u017cadnego budynku, kt\u00f3ry nie by\u0142by cho\u0107 troch\u0119 uszkodzony. Na ulicach i chodnikach le\u017ca\u0142o sporo gruzu i r\u00f3\u017cnego \u017celastwa. Wsz\u0119dzie by\u0142y dziury i du\u017ce leje po bombach. Wok\u00f3\u0142 stercza\u0142y zburzone betonowe konstrukcje. Pl\u0105tanina metalowych pr\u0119t\u00f3w i stalowych konstrukcji. W po\u0142atanych hangarach mechanicy zaczynali remontowa\u0107 silniki. Pole wzlot\u00f3w bardziej przypomina\u0142o poligon ni\u017c miejsce startu samolot\u00f3w. Wyznaczony by\u0142 tylko w\u0105ski pas z zasypanymi lejami po bombach, kt\u00f3ry stanowi\u0142 drog\u0119 startow\u0105. Wok\u00f3\u0142 pe\u0142no by\u0142o zniszczonych beczek i innego z\u0142omu.<\/p>\n Co kilkana\u015bcie dni do D\u0119blina przybywa\u0142y grupy ch\u0119tnych m\u0142odych ludzi do s\u0142u\u017cby w lotnictwie. Nikt im nie robi\u0142 nadziei. Na razie bardziej byli robotnikami, ni\u017c lotnikami. Usuwali gruz, stawiali ogrodzenia i bramy, wstawiali okna i drzwi, \u0142atali baraki i malowali je, naprawiali dachy, remontowali bocznice kolejow\u0105. W wrze\u015bniu 1945 roku, rozpocz\u0119to szkolenie unitarne ju\u017c rekrut\u00f3w, kt\u00f3rzy jeszcze nie byli nawet jednakowo ubrani. Coraz cz\u0119\u015bciej w r\u0119kach mieli karabin zamiast \u0142opaty. Unormowano godziny nauki i pracy. Do obiadu nauka wojskowego rzemios\u0142a, a po po\u0142udniu prace remontowe. Nikt si\u0119 nie obija\u0142, cho\u0107 wcze\u015bniej wcieleni do wojska ju\u017c zaczynali szkolenie lotnicze. Warunki stopniowo si\u0119 poprawia\u0142y.<\/p>\n W pa\u017adzierniku 1945 roku, wi\u0119kszo\u015b\u0107 \u017co\u0142nierzy przekwaterowano do wyremontowanych koszar. Warunki si\u0119 znacznie poprawi\u0142y, cho\u0107 nadal nie by\u0142o \u0142\u00f3\u017cek i spano na siennikach. W tym czasie uruchomiono sie\u0107 energetyczn\u0105 i wodoci\u0105gow\u0105. Zdarza\u0142y si\u0119 jeszcze cz\u0119ste awarie, ale szybko je usuwano. O\u015bwietlenie elektryczne pozwoli\u0142o na nauk\u0119 po zmroku.<\/p>\n Stopniowo \u017co\u0142nierze otrzymywali przydzia\u0142y na r\u00f3\u017cne kursy, jak nawigator\u00f3w, strzelc\u00f3w i pilot\u00f3w. Z ko\u0144cem pa\u017adziernika 1945 roku, utworzono 4. Eskadr\u0119 Szkoln\u0105. Jej kursanci mieli zosta\u0107 pilotami samolot\u00f3w \u0142\u0105cznikowych i transportowych. Szkolenie planowano rozpocz\u0105\u0107 od samolotu Po-2. Selekcja polega\u0142a na stawieniu si\u0119 przed komisj\u0105 weryfikacyjn\u0105. Jednocze\u015bnie kandydaci stawali przed komisj\u0105 lekarsk\u0105, kt\u00f3ra okre\u015bla\u0142a przydatno\u015b\u0107 kandydata do s\u0142u\u017cby w lotnictwie. Tutaj okazywa\u0142o si\u0119, \u017ce ch\u0119\u0107 szczera i m\u0142ody wiek to za ma\u0142o, aby zosta\u0107 pilotem. Odsy\u0142ano z kwitkiem nawet t\u0119gich ch\u0142op\u00f3w. Najwi\u0119cej odpada\u0142o po wizytach u okulisty i neurologa. Udzielano im g\u0142upich rad – \u201eZjedz wagon kaszy i zg\u0142o\u015b si\u0119 z powrotem\u201d. Badania pomy\u015blnie przesz\u0142o oko\u0142o 60 m\u0142odzie\u0144c\u00f3w.<\/p>\n Zakwalifikowanych organizowano w grupy szkoleniowe i skierowano do funkcjonuj\u0105cego ju\u017c Dzia\u0142u Nauk. Dyrektorem by\u0142 rosjanin podpu\u0142kownik Z\u0142atoustow. Kierownikiem nawigacji by\u0142 podpu\u0142kownik Nigow. Wyk\u0142adowcami byli przede wszystkim oficerowie rosyjscy, kt\u00f3rzy nie znali J\u0119zyka Polskiego, a kursanci nie znali j\u0119zyka rosyjskiego. Nauka sz\u0142a bardzo opornie. By\u0142y wyk\u0142ady z nawigacji i budowy silnika lotniczego. Dla wielu by\u0142a to czarna magia. Powstawa\u0142o mn\u00f3stwo neologizm\u00f3w. To by\u0142o prawdziwe Polsko-rosyjskie esperanto. W rzeczywisto\u015bci wiedz\u0119 zdobywano pytaj\u0105c polskich pilot\u00f3w i mechanik\u00f3w, i t\u0142umacz\u0105c sobie wiele kwestii do p\u00f3\u017anych godzin nocnych. Aerodynamik\u0119 wyk\u0142ada\u0142a rosyjska lotniczka Jaicka. Mia\u0142a du\u017co cierpliwo\u015bci. Na szcz\u0119\u015bcie przybywa\u0142o pomocy dydaktycznych.<\/p>\n W po\u0142owie grudnia 1945 roku, kurs teoretyczny zosta\u0142 zako\u0144czony i przeprowadzono egzaminy. Ci kt\u00f3rzy zaliczyli egzamin byli dzieleni na klucze i grupy lotnicze, i przeszli pod dow\u00f3dztwo porucznika Czarneckiego, kt\u00f3ry by\u0142 dow\u00f3dc\u0105 4. Eskadry Szkolnej. Nauka praktyczna rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 od prac warsztatowych przy samolotach, a nast\u0119pnie by\u0142y zaj\u0119cia w kabinie.<\/p>\n W powiecie garwoli\u0144skim, pu\u0142awskim, \u0142ukowskim, lubartowskim, kra\u015bnickim i kozienickim dzia\u0142a\u0142 oddzia\u0142 majora Mariana Bernaciaka pseudonim \u201eOrlik\u201d. \u017bo\u0142nierz AK i zrzeszenia WiN na Lubelszczy\u017anie. W trakcie drugiej wojny \u015bwiatowej przeprowadzi\u0142 ponad 20 akcji bojowych przeciwko niemcom. W sierpniu 1944 roku, na czele 350 \u017co\u0142nierzy AK ruszy\u0142 na pomoc Warszawie. Akcja nie uda\u0142a si\u0119, a "Orlik" rozwi\u0105za\u0142 oddzia\u0142 i ukrywa\u0142 si\u0119 przed NKWD przez kilka miesi\u0119cy. W marcu 1945 roku, "Orlik" odtworzy\u0142 sw\u00f3j oddzia\u0142 z os\u00f3b zagro\u017conych aresztowaniem. Marian Bernaciak "Orlik" zosta\u0142 awansowany do stopnia majora. Jego oddzia\u0142 liczy\u0142 oko\u0142o 200 \u017co\u0142nierzy. W akcjach rozbija\u0142 oddzia\u0142y KBW, NKWD i MO. W dniu 24 kwietnia 1945 roku, jego oddzia\u0142 rozbi\u0142 Powiatowy Urz\u0105d Bezpiecze\u0144stwa Pa\u0144stwa w Pu\u0142awach, uwalniaj\u0105c 107 wi\u0119\u017ani\u00f3w i zabijaj\u0105c 5 ubek\u00f3w i 2 milicjant\u00f3w. W dniu 1 maja 1945 roku, rozgoni\u0142 komunistyczny wi\u0119c w Kocku i zorganizowa\u0142 wi\u0119c antykomunistyczny. W czasie odwrotu rozbi\u0142 grup\u0119 UB, kt\u00f3ra przygotowa\u0142a na niego zasadzk\u0119. W dniu 24 maja 1945 roku, oddzia\u0142 stoczy\u0142 bitw\u0119 przeciw 680 osobowej grupy NKWD, UB i MO. W dniu 27 lipca 1945 roku, oddzia\u0142 uwolni\u0142 z transportu 120 wi\u0119\u017ani\u00f3w. Przeprowadzono kilka innych udanych akcji, w tym regularn\u0105 bitw\u0119 z \u017co\u0142nierzami armii czerwonej. Oddzia\u0142y Mariana Bernaciaka prowadzi\u0142y te\u017c intensywn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 wywiadowcz\u0105, dotycz\u0105c\u0105 spraw politycznych i spo\u0142ecznych, oraz propagandow\u0105. G\u0142\u00f3wn\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 tej ostatniej stanowi\u0142 druk i kolporta\u017c prasy i ulotek w postaci komunikat\u00f3w, informacji, apeli, tekst\u00f3w okoliczno\u015bciowych, z kt\u00f3rych najbardziej znanymi by\u0142y \u201eOrlik do spo\u0142ecze\u0144stwa z okazji referendum ludowego w 1946 roku\u201d oraz ulotka \u201eKaty\u0144 Pu\u0142awski\u201d. Marian Bernaciak zgin\u0105\u0142 w dniu 24 czerwca 1946 roku, zaatakowany przez oddzia\u0142 KBW ko\u0142o wsi Piotr\u00f3wek.<\/p>\n Dzia\u0142alno\u015b\u0107 oddzia\u0142u majora Mariana Bernaciaka \u201eOrlika\u201d, wykorzystywano w D\u0119blinie propagandowo, nazywaj\u0105c \u017co\u0142nierzy WiN \u201eband\u0105\u201d, kt\u00f3ra morduje \u017co\u0142nierzy Polskich i rosyjskich. Nic takiego nigdy nie mia\u0142o miejsca. Mimo to narodzi\u0142o si\u0119 kilka legend. Podczas jednego z lot\u00f3w lejtnant pilot-instruktor Licow lec\u0105c samolotem Jak-1 musia\u0142 przymusowo l\u0105dowa\u0107. Podczas l\u0105dowania rozbi\u0142 si\u0119 i zgin\u0105\u0142. W Szkole opowiadano, \u017ce wyl\u0105dowa\u0142, ale dopad\u0142a go banda i zabi\u0142a. Ju\u017c jesieni\u0105 1945 roku, na terenie jednostki i na zewn\u0105trz wprowadzono liczne posterunki wartownicze (dwu i tr\u00f3j-zmianowe). Wart\u0119 prowadzili tak\u017ce \u017co\u0142nierze szkol\u0105cy si\u0119. Zdecydowanie woleli oni posterunki dwu-zmianowe, bo to by\u0142a tylko warta w nocy i dzie\u0144 mo\u017cna by\u0142o po\u015bwi\u0119ci\u0107 na szkolenie. Stracony dzie\u0144 trudno by\u0142o odrobi\u0107.<\/p>\n Pod koniec stycznia 1946 roku, niespodziewanie zmieniono samoloty Po-2 na UT-2. Przyczyn\u0105 by\u0142o to, \u017ce samoloty UT-2 nadawa\u0142y si\u0119 tylko do szkolenia, a Po-2 by\u0142y bardziej uniwersalne. Poza tym Po-2 by\u0142y znacznie prostsze w pilota\u017cu. UT-2 to by\u0142a naturalna selekcja pilot\u00f3w przez \u2026 cmentarz. Kursanci na nowo wr\u00f3cili do sal wyk\u0142adowych, aby pozna\u0107 samolot UT-2. Pomini\u0119to silnik, bo obie maszyny mia\u0142y ten sam nap\u0119d.<\/p>\n Wiosn\u0105 1946 roku, nast\u0105pi\u0142a dobra zmiana dla kursant\u00f3w. Do Szko\u0142y przyby\u0142a pierwsza grupa nowych Polskich wyk\u0142adowc\u00f3w po szkole technicznej z Warszawy. Byli to chor\u0105\u017cowie: Romanowicz, Wojew\u00f3dzki, Jajszczyk, Lancma\u0144ski. Teraz kursanci polubili nawigacj\u0119, meteorologi\u0119 i inne przedmioty. W tym samym czasie na polu wzlot\u00f3w oddano do u\u017cytku betonow\u0105 drog\u0119 startow\u0105. Kursanci otrzymali wreszcie nowe sorty mundurowe, a zw\u0142aszcza nowe \u017co\u0142nierskie buty.<\/p>\n W maju 1946 roku, 1. Eskadra My\u015bliwska Powr\u00f3ci\u0142a do D\u0119blina. Kilka dni p\u00f3\u017aniej do D\u0119blina z Radomia dotar\u0142a 2. Eskadra Szturmowa. W dniach 6-9 lipiec 1946 roku, przeprowadzono egzaminy z 11 przedmiot\u00f3w wchodz\u0105cych w sk\u0142ad nauczania. W s\u0142oneczn\u0105 niedziel\u0105 w dniu 21 lipca 1946 roku, odby\u0142a si\u0119 promocja 59 oficer\u00f3w pilot\u00f3w. Uroczysto\u015b\u0107 by\u0142a okazj\u0105 do wielkiej socjalistycznej manifestacji. Na promocji zjawili si\u0119: dow\u00f3dca Wojsk Lotniczych genera\u0142 Po\u0142onin, szef sztabu Ludowego Wojska Polskiego genera\u0142 Romeyko, genera\u0142 Zawadzki, genera\u0142 Mossor, genera\u0142 Smaga i komendant OSL \u201eSzko\u0142y Orl\u0105t\u201d p\u0142k Madejski. Aktu promocji dokona\u0142 marsza\u0142ek Micha\u0142 Rola-\u017bymierski. Odby\u0142a si\u0119 defilada, pokaz powietrzny, uroczysty obiad. Nowo mianowani porucznicy-piloci na r\u0119kach przenie\u015bli genera\u0142a Micha\u0142a Rol\u0119-\u017bymierskiego ze sto\u0142\u00f3wki do samolotu C-47 (Douglas DC-3), kt\u00f3rym odlecia\u0142 do Warszawy. Po latach, jeden z nowo promowych oficer\u00f3w t\u0142umaczy\u0142, \u017ce chcieli si\u0119 go w ten spos\u00f3b jak najszybciej pozby\u0107.<\/p>\n Szkolenie tej grupy podporucznik\u00f3w-pilot\u00f3w trwa\u0142o 13 miesi\u0119cy. Wyszkolono 28 pilot\u00f3w na my\u015bliwcach Jak-9 i 31 pilot\u00f3w na szturmowych I\u0142-2.<\/p>\n W tym czasie 3. Eskadra Szkolna sta\u0142a si\u0119 3. Eskadr\u0105 Mieszan\u0105 w kt\u00f3rej byli piloci bombowi, nawigatorzy i strzelcy. Po kilku tygodniach powsta\u0142a jeszcze 4. Eskadra Mieszana. W dniu 3 maja 1946 roku, 3. Eskadra zosta\u0142a wys\u0142ana na szkolenie praktyczne na lotnisko polowe (prawdopodobnie Lotnisko U\u0142\u0119\u017c). Kursant\u00f3w w tym czasie by\u0142o oko\u0142o 100 podchor\u0105\u017cych. Kursant\u00f3w zakwaterowano w obiektach gospodarskich. Podchor\u0105\u017cowie musieli przyzwyczai\u0107 si\u0119 do gospodarskich zapach\u00f3w i wszechobecnych komar\u00f3w. Oficer\u00f3w zakwaterowano w pa\u0142acu, po\u0142o\u017conym w parku w\u015br\u00f3d staw\u00f3w. W dniu 5 maja 1946 roku, przyst\u0105piono do przygotowania si\u0119 do lot\u00f3w na UT-2. Zbudowano kilka drewnianych makiet kabin samolot\u00f3w UT-2, aby \u0107wiczy\u0107 ruchy dr\u0105\u017ckiem i peda\u0142ami. Obs\u0142ug\u0119 samolot\u00f3w UT-2 stanowi\u0142a kadra rosyjska. Polskim oficerem by\u0142 tylko instruktor-pilot Kazimierz Ole\u0144ski. Reszta to oficerowie rosyjscy: kapitan Terchirow i inni. Przeprowadzono egzamin, kt\u00f3ry dopuszcza\u0142 do lot\u00f3w.<\/p>\n Szkolenie na prawdziwych samolotach UT-2 rozpocz\u0119to w dniu 20 czerwca 1946 roku. Uk\u0142ad w kabinie by\u0142 taki; instruktor siedzia\u0142 pierwszy, a ucze\u0144 w drugim kokpicie. W dodatku w drugiej kabinie by\u0142y tylko sterownice. \u0141\u0105czno\u015b\u0107 na pok\u0142adzie mi\u0119dzy uczniem a instruktorem zapewnia\u0142 awiofon, rurka z tubami na ko\u0144cach. Nie by\u0142o radiostacji \u0142\u0105czno\u015bci z ziemi\u0105. Sygnalista wydawa\u0142 pozwolenia przy pomocy chor\u0105giewki bia\u0142ej, a zakazy czerwon\u0105. Samolot by\u0142 trudny w pilota\u017cu. Sta\u0142e podwozie by\u0142o kruche i \u0142atwo mo\u017cna by\u0142o je uszkodzi\u0107. Przy starcie, samolot \u0142atwo odrywa\u0142 si\u0119 od ziemi, ale przy ma\u0142ej pr\u0119dko\u015bci potrafi\u0142 zwali\u0107 si\u0119 na skrzyd\u0142o i rozbi\u0107. Og\u00f3lnie kursanci pope\u0142niali wiele b\u0142\u0119d\u00f3w. To co przyswojono na ziemi, w powietrzu ulatywa\u0142o z g\u0142owy. Trzeba by\u0142o wielu dodatkowych lot\u00f3w z instruktorem. Na pocz\u0105tku opanowywano start, okr\u0105g nad lotniskiem i l\u0105dowanie. Potem wylot do strefy i pierwsze figury ni\u017cszego pilota\u017cu. Kiedy instruktor uzna\u0142, \u017ce kursant jest gotowy to wykonywa\u0142 samodzielny lot po okr\u0119gu. I wreszcie egzamin ko\u0144cz\u0105cy pierwszy etap szkolenia podstawowego z instruktorem, a potem ju\u017c samodzielny lot z workiem piasku zamiast instruktora. Na prze\u0142omie pa\u017adziernik i listopad 1946 roku, uko\u0144czono szkolenie podstawowe na samolotach UT-2.<\/p>\n W tym czasie podchor\u0105\u017cy otrzymywa\u0142 przydzia\u0142 25 papieros\u00f3w dziennie. By\u0142o to dobrym \u017ar\u00f3d\u0142em dochod\u00f3w dla oszcz\u0119dnych kursant\u00f3w. Ludno\u015b\u0107 cywilna p\u0142aci\u0142a 2 z\u0142 za jeden papieros. Miesi\u0119cznie mo\u017cna by\u0142o zarobi\u0107 dodatkowo nawet 500 z\u0142.<\/p>\n W listopadzie 1946 roku, 3. Eskadra Mieszana wr\u00f3ci\u0142a do D\u0119blina. Koszary by\u0142y ju\u017c ca\u0142kowicie wyremontowane. Sale \u017co\u0142nierskie wyposa\u017cone w \u0142\u00f3\u017cka. Po 30 podchor\u0105\u017cy w jednej izbie \u017co\u0142nierskiej. Podchor\u0105\u017cowie powr\u00f3cili do wyk\u0142ad\u00f3w w Dziale Nauk. Wyk\u0142ady i szkolenie przerywane by\u0142y intensywn\u0105 agitacj\u0105 komunistyczn\u0105 i przyjmowaniem podchor\u0105\u017cych do partii PPR. Na ka\u017cdym kroku dyskredytowano niedziel\u0119 jako Dzie\u0144 Pa\u0144ski. Cz\u0119sto by\u0142 to zwyk\u0142y dzie\u0144 pracy. O religii oficjalnie m\u00f3wiono, \u017ce \u201eReligia to opium dla niewykszta\u0142conego ludu\u201d. W styczniu 1947 roku, niemal ca\u0142y stan osobowy Szko\u0142y w D\u0119blinie zosta\u0142 zaanga\u017cowany w wybory parlamentarne, pierwsze po drugiej wojnie \u015bwiatowej, w dniu 19 stycznia 1947 roku, zwo\u017c\u0105c ludzi do lokali wyborczych i aresztuj\u0105c protestuj\u0105cych. Dzia\u0142ali podobnie jak w czerwcu 1946 roku, podczas referendum \u201eTrzy razy tak\u201d. Jedno i drugie g\u0142osowanie zosta\u0142o sfa\u0142szowane przez NKWD i komunist\u00f3w.<\/p>\n Jak zaznaczono powy\u017cej szkolenie w D\u0119blinie by\u0142o wielokierunkowe. Szkolono mi\u0119dzy innymi obserwator\u00f3w. W dniu 3 (lub 2) lutego 1946 roku, odby\u0142a si\u0119 pierwsza promocja 54 podchor\u0105\u017cych obserwator\u00f3w, z kt\u00f3rych 6 otrzyma\u0142o stopnie podporucznik\u00f3w, a reszta – chor\u0105\u017cych. 18 promowanych pozosta\u0142o w Szkole na stanowiskach wyk\u0142adowc\u00f3w i instruktor\u00f3w. Pozostali skierowani zostali do jednostek liniowych na stanowiska nawigatorskie i sztabowe.<\/p>\n Zgodnie z Rozkazem Dow\u00f3dcy Lotnictwa Wojska Polskiego Nr 61 z dnia 17 maja 1946 roku, Wojskow\u0105 Szko\u0142\u0119 Pilot\u00f3w przemianowano na Oficersk\u0105 Szko\u0142\u0119 Lotnicz\u0105 Wojska Polskiego. Zmniejszono jej stan osobowy. Zreorganizowano struktur\u0119. Podstawow\u0105 jednostk\u0105 Szko\u0142y sta\u0142a si\u0119 nowo utworzona kompania szkolno-przygotowawcza, kszta\u0142c\u0105ca podchor\u0105\u017cych pod wzgl\u0119dem og\u00f3lno-wojskowym i teoretyczno-specjalistycznym. Szkolenie lotnik\u00f3w by\u0142o wielokierunkowe. Szkolono: pilot\u00f3w, nawigator\u00f3w, strzelc\u00f3w pok\u0142adowych i strzelc\u00f3w radiotelegrafist\u00f3w.<\/p>\n W 1946 roku, potrzeby lotnictwa Polski Ludowej oceniono na posiadanie trzech pu\u0142k\u00f3w lotnictwa my\u015bliwskiego, trzech pu\u0142k\u00f3w szturmowych i jednego pu\u0142ku bombowego oraz eskadry morskiej. Do ko\u0144ca 1946 roku, zaspokojono podstawowe potrzeby jednostek lotniczych w kadr\u0119 oficersk\u0105 i podoficersk\u0105. Powsta\u0142a konieczno\u015b\u0107 przygotowania \u015bredniej i wy\u017cszej kadry dow\u00f3dczej dla cz\u0119\u015bciowego zast\u0105pienia oficer\u00f3w rosyjskich. W styczniu 1947 roku, rozpocz\u0119to szkolenie pierwszych Polskich dow\u00f3dc\u00f3w pu\u0142k\u00f3w i oficer\u00f3w sztabowych.<\/p>\n W lutym 1947 roku, w Szkole pojawi\u0142y si\u0119 pierwsze podr\u0119czniki w J\u0119zyku Polskim. Wzros\u0142y wymagania w stosunku do ilo\u015bci wiedzy opanowywanej przez podchor\u0105\u017cych. Loty wznowiono dopiero w kwietniu 1947 roku. Program kszta\u0142cenia lotniczego w \u201eSzkole Orl\u0105t\u201d nieco zmodyfikowano. Nadal oparto na do\u015bwiadczeniach rosyjskich szk\u00f3\u0142 lotniczych, uwzgl\u0119dniaj\u0105c jednak minimalnie specyfik\u0119 Lotnictwa Polskiego. Ta specyfika to du\u017ce s\u0142owo. Polega\u0142a na pozostawieniu Polskiego umundurowania ( cho\u0107 nie przedwojennego ). Polskich stopni wojskowych, komend, musztry. Rozr\u00f3\u017cniono etap teoretyczny i praktyczny. A przede wszystkim wyd\u0142u\u017cono czas szkolenia. Szkolenie teoretyczny pilot\u00f3w trwa\u0142o ju\u017c 12 miesi\u0119cy, a szkolenie praktyczne kolejne 12 miesi\u0119cy. Szkolenie teoretyczne nawigator\u00f3w trwa\u0142o 24 miesi\u0105ce, a praktyczne 12 miesi\u0119cy. Tak wi\u0119c nauka w D\u0119blinie trwa\u0142a 2 lub 3 lata.<\/p>\n W marcu 1947 roku, Szko\u0142a uleg\u0142a kolejnej reorganizacji, co spowodowa\u0142o jej przemianowanie na Oficersk\u0105 Szko\u0142\u0119 Lotnicz\u0105, natomiast eskadry szkoleniowe uleg\u0142y kolejnym zmianom. I tak z 1. Eskadry My\u015bliwskiej i 2. Eskadry Szturmowej powsta\u0142a 1. Eskadra My\u015bliwska, kt\u00f3ra za siedzib\u0119 otrzyma\u0142a na sta\u0142e lotnisko w Radomiu. Natomiast z dw\u00f3ch mieszanych eskadr, kolejno pilot\u00f3w bombowych, nawigator\u00f3w i strzelc\u00f3w; utworzono 2. Eskadr\u0119 Szkoln\u0105. Przej\u0119\u0142a ona szkolenie podstawowe na samolotach UT-2. Tak wi\u0119c, od marca 1947 roku, d\u0119bli\u0144ska Szko\u0142a zacz\u0119\u0142a funkcjonowa\u0107 na dw\u00f3ch podstawowych lotniskach: D\u0119blin i Radom. W Oficerskiej Szkole Lotniczej kszta\u0142ci\u0142o si\u0119 379 pilot\u00f3w.<\/p>\n W\u0142a\u015bnie w kwietniu 1947 roku, szkol\u0105cych si\u0119 pilot\u00f3w, po szkoleniu podstawowym, zacz\u0119to ocenia\u0107 pod k\u0105tem przydatno\u015bci do poszczeg\u00f3lnych typ\u00f3w maszyn. I tak, do 1. Plutonu trafiali przyszli my\u015bliwcy (Jak-9), do 2. Plutonu szturmowcy (I\u0142-2), a do 3. Plutonu bombowego (Pe-2). Poszczeg\u00f3lne plutony zacz\u0119\u0142y uczy\u0107 si\u0119 teorii o swoich przysz\u0142ych samolotach. Mimo to nadal ca\u0142y personel lotniczy szkoli\u0142 si\u0119 w lotach na samolotach UT-2. Szkolenie na tym typie samolotu uko\u0144czono w kwietniu 1948 roku egzaminem pa\u0144stwowym.<\/p>\n W dniu 15 grudnia 1947 roku, w D\u0119blinie odby\u0142a si\u0119 promocja 134 absolwent\u00f3w (nie pilot\u00f3w) Oficerskiej Szko\u0142y Lotniczej.<\/p>\n W kwietniu 1948 roku, cz\u0119\u015b\u0107 podchor\u0105\u017cych my\u015bliwc\u00f3w przenios\u0142a si\u0119 do Radomia, a cz\u0119\u015b\u0107 do Krakowa do 2. Pu\u0142ku Lotnictwa My\u015bliwskiego. W maju 1948 roku, rozpocz\u0119to loty szkolne na samolotach Jak-7 i Jak-9. Tak samo podchor\u0105\u017cowie-szturmowcy zostali przeniesieni do jednostek bojowych gdzie by\u0142y samoloty I\u0142-2. W sierpniu 1948 roku, obie grupy podchor\u0105\u017cych-my\u015bliwc\u00f3w po\u0142\u0105czono w Radomiu, aby tu zdali egzaminy. Przewodnicz\u0105cym komisji by\u0142 major Piepielin, \u00f3wczesny dow\u00f3dca 1. PLM. Najpierw by\u0142y loty egzaminacyjne, a nast\u0119pnie teoria. Egzamin teoretyczny by\u0142 wa\u017cny, bo on decydowa\u0142 o lokacie, a lokata o przydziale s\u0142u\u017cbowym. Promocja tej grupy \u017co\u0142nierzy nast\u0105pi\u0142a w dniu 5 wrze\u015bnia 1948 roku, po trzech latach nauki, w Warszawie na Lotnisku Ok\u0119cie. Promowa\u0142 marsza\u0142ek Micha\u0142 Rola-\u017bymierski. Wszyscy otrzymali stopie\u0144 chor\u0105\u017cego.<\/p>\n Jesieni\u0105 1948 roku, przyst\u0105piono do szkolenia podchor\u0105\u017cych rezerwy. Wiosn\u0105 1949 roku, przyst\u0105piono do szkolenia pilot\u00f3w dla potrzeb PLL LOT. W tym czasie w D\u0119blinie by\u0142y cztery eskadry szkol\u0105cych si\u0119 podchor\u0105\u017cych.<\/p>\n Niew\u0105tpliwie najwi\u0119ksze zas\u0142ugi w rozwoju Szko\u0142y mia\u0142 \u00f3wczesny Komendant p\u0142k pilot obs. Szczepan \u015acibor, absolwent \u201eSzko\u0142y Orl\u0105t\u201d z 1927 roku. Zosta\u0142 mianowany na stanowisko Komendanta OSL w D\u0119blinie w dniu 27 sierpnia 1947 roku. Pu\u0142kownik pilot obserwator Szczepan \u015acibor zosta\u0142 zamordowany przez komunist\u00f3w w dniu 7 sierpnia 1952 roku w wi\u0119zieniu mokotowskim. W tym czasie w\u0142adza ludowa przyst\u0105pi\u0142a do kszta\u0142towania nowego socjalistycznego spo\u0142ecze\u0144stwa. Komuni\u015bci w Polsce ju\u017c bardzo si\u0119 umocnili. W dniu 29 sierpnia 1949 roku, CCCP zdetonowa\u0142 pierwsz\u0105 w\u0142asn\u0105 bomb\u0119 atomow\u0105. Od kwietnia 1948 roku do maja 1949 roku, CCCP blokowali Zachodni Berlin. Przyczynili si\u0119 do wybuchu wojny w Korei. W Polsce w dniu 30 czerwca 1946 roku, przeprowadzili referendum \u201eTrzy razy Tak\u201d. Samo g\u0142osowanie przebieg\u0142o bez zak\u0142\u00f3ce\u0144, ale wyniki og\u0142oszono dopiero 12 sierpnia 1946 roku. Nasili\u0142y si\u0119 akcje represyjne w\u0142adz, ograniczono mo\u017cliwo\u015b\u0107 dzia\u0142ania legalnej opozycji i praktycznie opozycj\u0119 zlikwidowano.<\/p>\n Podj\u0119te w\u00f3wczas decyzje mia\u0142y brzemienny wp\u0142yw w kraju, si\u0142ach zbrojnych, lotnictwie wojskowym i Szko\u0142y w D\u0119blinie. Podj\u0119to decyzje polityczne, kt\u00f3re mia\u0142y ogromny wp\u0142yw na poziom rekrutowanych kandydat\u00f3w. Zgodnie z Rozkazem Ministra Obrony Narodowej ( Micha\u0142 Rola \u017bymierski ) z dnia 30 kwietnia 1949 roku, przyj\u0119tych do szk\u00f3\u0142 wojskowych kandydat\u00f3w powinno pochodzi\u0107 ze \u015brodowiska; robotniczego 60 %, ch\u0142opskiego 30 %, inteligencji pracuj\u0105cej 10%. Dodatkowo utrwali\u0142 si\u0119 wym\u00f3g dla kandydat\u00f3w uko\u0144czenia tylko 7-klasowej szko\u0142y podstawowej. Dlatego wi\u0119kszo\u015b\u0107 kandydat\u00f3w nie mia\u0142a \u015bredniego wykszta\u0142cenia. Ten stan rzeczy musia\u0142 negatywnie wp\u0142ywa\u0107 na ko\u0144cowy poziom wykszta\u0142cenia absolwent\u00f3w szko\u0142y. Lecz podkre\u015blamy stanowczo. Nie by\u0142a to wina kandydat\u00f3w, lecz komunistycznej w\u0142adzy. Przecie\u017c mo\u017cna by\u0142o wyd\u0142u\u017cy\u0107 okres nauki i podnie\u015b\u0107 poziom szkolenia. Lecz nie mia\u0142 kto tego dokona\u0107. Rosyjscy wyk\u0142adowcy nie umieli wiele wi\u0119cej ni\u017c m\u0142odzi Polacy, kt\u00f3rych szkolono. Dodatkowo znaczny odsetek kandydat\u00f3w, opr\u00f3cz szko\u0142y podstawowej mia\u0142 uko\u0144czone szko\u0142y zawodowe i mieli oni szerokie poj\u0119cie o technice. Dopiero po kilku latach, Polscy oficerowie na rocznych kursach uzupe\u0142niali wiedz\u0119 og\u00f3ln\u0105 do poziomu szko\u0142y \u015bredniej. Nie zapominajmy tak\u017ce, i\u017c podstaw\u0105 kwesti\u0105 by\u0142a postawa polityczna.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" W dniu 8 marca 1945 roku, z Lotniska Mokre ko\u0142o Zamo\u015bcia przebazowano 13 samolot\u00f3w szkolnych UT-2, na polowe lotnisko Szko\u0142y D\u0119bli\u0144skiej \u201eSzko\u0142y Orl\u0105t\u201d w Podlodowie, Lotnisko Podlodowo. Do dnia 20 marca 1945 roku, do Podlodowa i D\u0119blina przenios\u0142a si\u0119 ca\u0142a 3. Eskadra Szkolna. Podchor\u0105\u017cowie tej eskadry rozpocz\u0119li szkolenie podstawowe w powietrzu. Warunki socjalno-bytowe w D\u0119blinie by\u0142y bardzo trudne, dlatego by\u0142a decyzja o roz\u015brodkowaniu szkolenia. W kwietniu 1945 roku, do szko\u0142y w\u0142\u0105czono tak\u017ce Lotnisko Radom-Sadk\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[15],"tags":[],"class_list":["post-503","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-artykuly"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/503","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=503"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/503\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1880,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/503\/revisions\/1880"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=503"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=503"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=503"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"Polikarpow](\"https:\/\/images.polot.net\/831d9f64be5776a4a73fce1fafd5184e21b7e633.png\")
![\"Jak-9](\"https:\/\/images.polot.net\/7bcf1759095e0b09a87d3b216f507a0d8926767c.png\")
![\"I\u0142-2](\"https:\/\/images.polot.net\/1ef7d0a7530bf809db1f37077d10ad4105e772bb.png\")
\u017bo\u0142nierze niez\u0142omni.<\/h3>\n
Dalsze szkolenie lotnicze.<\/h3>\n