W 1950 roku, Francuskie Si\u0142y Powietrzne (Arm\u00e9e de l\u2019Air) przedstawi\u0142y wymagania dla samolotu szkolno-treningowego z nap\u0119dem turboodrzutowym. In\u017cynierowie z firmy Fauga et Cie opracowali projekt CM.170. Litery \u201eCM\u201d pochodz\u0105 od nazwisk konstruktor\u00f3w: Robert Costello i Pierre Maubassin. W 40-latach, obaj in\u017cynierowie pracowali nad szybowcami z nap\u0119dem. W 1949 roku, firma Turbom\u00e9ca opracowa\u0142a ma\u0142y silnik Marbor\u00e9 II, o niewielkim ci\u0105gu. \u0141\u0105cz\u0105c dotychczasowe osi\u0105gni\u0119cia i nowe silniki powsta\u0142 samolot Fouga CM.170 Magister.<\/p>\n Fouga CM.170 Magister to ca\u0142kowicie metalowy samolot, o konstrukcji p\u00f3\u0142skorupowej. Z uwagi na ma\u0142y ci\u0105g silnik\u00f3w turboodrzutowych i cz\u0119ste ich usterki, w samolocie zastosowano dwa silniki Turbom\u00e9ca Marbor\u00e9 II. Samolot otrzyma\u0142 usterzenie typu Rudnickiego, cho\u0107 cz\u0119\u015bciej spotyka si\u0119 nazw\u0119 \u201eusterzenie motylkowe\u201d.<\/p>\n Silnik Turbom\u00e9ca Marbor\u00e9 II, zosta\u0142 tak\u017ce zastosowany w samolotach Cessna T-37 Tweet (USAF), a w USA silniki by\u0142y produkowane na podstawie licencji.<\/p>\n Pierwszy prototyp Fouga CM.170 Magister zosta\u0142 oblatany w dniu 23 lipca 1952 roku. W trakcie test\u00f3w samolot potwierdzi\u0142 swoje dobre w\u0142a\u015bciwo\u015bci. W 1953 roku, francuskie si\u0142y powietrzne zam\u00f3wi\u0142y 10 egzemplarzy serii informacyjnej, z kt\u00f3rych pierwszy zosta\u0142 oblatany w dniu 7 lipca 1954 roku.<\/p>\n W 1956 roku, zmieniono nazw\u0119 firmy na Air Fouga. W tym czasie zam\u00f3wiono 95 maszyn seryjnych. W 1958 roku, firma Air Fouga zosta\u0142a przej\u0119ta przez firm\u0119 Potez, p\u00f3\u017aniej w 1967 roku, przez Sud Aviation, aby ostatecznie wej\u015b\u0107 w sk\u0142ad A\u00e9rospatiale, a obecnie EADS. W zwi\u0105zku z licznymi zmianami, ostateczna nazwa samolotu by\u0142a Aerospatiale CM.170 Magister, kiedy to w 60-latach otrzyma\u0142a ostateczne wyposa\u017cenie.<\/p>\n Dla potrzeb A\u00e9ronavale, francuskiej marynarki wojennej, zbudowano morsk\u0105 wersj\u0119 samolotu, kt\u00f3r\u0105 oznaczono jako Fouga CM.175 Zephyr. Maszyna zosta\u0142a wyposa\u017cona w hak do l\u0105dowania na lotniskowcu i wzmocnione podwozie. Samolot oblatano w dniu 30 maja 1959 roku.<\/p>\n Samolot Aerospatiale CM.170 Magister by\u0142 produkowany we Francji, a tak\u017ce w Niemczech we firmie Messerschmitt, Finlandii w firmie Valmet OY i Izraelu w firmie IAI. \u0141\u0105cznie zbudowano 918 samolot\u00f3w. Wiele samolot\u00f3w wyeksportowano do r\u00f3\u017cnych kraj\u00f3w. Samoloty u\u017cywano nie tylko jako szkolne, ale tak\u017ce jako lekkie samoloty szturmowe. Uzbrajano je w dwa karabiny maszynowe r\u00f3\u017cnego ma\u0142ego kalibru. Pod skrzyd\u0142ami montowano zaczepy dla lekkich bomb lub zasobniki z niekierowanymi pociskami rakietowymi.<\/p>\n Si\u0142y Powietrzne Francji samoloty Fouga CM.170 Magister wycofa\u0142y z eksploatacji w 80-latach. Nast\u0119pc\u0105 mia\u0142 by\u0107 samolot szkolno-treningowy Aerospatiale Fouga 90. Zbudowano prototypy, kt\u00f3re oblatano i testowano. Ostatecznie, samolot nie wszed\u0142 do produkcji seryjnej, ze wzgl\u0119du na brak zam\u00f3wie\u0144.<\/p>\n Samolot Aerospatiale CM.170 Magister (Fuga CM.170 Magister) nb 5-MF nr 458 zosta\u0142 dostarczony do Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie w 2010 roku. Samolot by\u0142 cz\u0119\u015bciowo zdemontowany. Po ponownym z\u0142o\u017ceniu samolot zosta\u0142 ustawiony na wystawie plenerowej.<\/p>\n Samolot CM.170 nb 5-MF nr 458 jest w barwie naturalnego aluminium. Wloty powietrza do silnik\u00f3w s\u0105 pomalowane na czerwono. W przedzie samolotu i na usterzeniu umieszczono naklejki ostrzegawcze w kolorze pomara\u0144czowym. Na gondolach silnikowych i na g\u00f3rnej powierzchni skrzyde\u0142 s\u0105 umieszczone francuskie znaki rozpoznawcze, francuska kokarda w \u017c\u00f3\u0142tej obw\u00f3dce.<\/p>\n Samolot Aerospatiale CM.170 Magister jest ca\u0142kowicie metalowy, nap\u0119dzany dwoma silnikami Marbor\u00e9 IIA (VI), z kabin\u0105 w uk\u0142adzie tandem. W pierwszej kabinie siedzia\u0142 ucze\u0144, w drugiej kabinie instruktor.<\/p>\n Samolot ma skrzyd\u0142a proste, o obrysie trapezowym. Skrzyd\u0142o jest jednod\u017awigarowe, z d\u017awigarem pomocniczym, mocowane przy pomocy trzech oku\u0107, do gondoli silnikowych, kt\u00f3re s\u0105 integraln\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 kad\u0142uba samolotu. Skos kraw\u0119dzi natarcia skrzyde\u0142 wynosi 13 stopni. Zastosowano francuski profil serii 64, o grubo\u015bci wzgl\u0119dnej 19 % przy kad\u0142ubie i 12 % na ko\u0144cu skrzyd\u0142a. Skrzyd\u0142a otrzyma\u0142y lotki i klapy poruszane hydraulicznie. Na dolnej i g\u00f3rnej powierzchni s\u0105 hamulce aerodynamiczne.<\/p>\n Kad\u0142ub samolotu ma przekr\u00f3j ko\u0142owy, o konstrukcji p\u00f3\u0142skorupowej. W przedniej cz\u0119\u015bci zamontowano reflektor do l\u0105dowania, uchwyty dla r\u0119cznego ko\u0142owania samolotu (stosowane wyj\u0105tkowo) i wyposa\u017cenie awioniki. Kabina jest ci\u015bnieniowa i klimatyzowana. Nad ka\u017cdym pilotem jest indywidualna owiewka, otwierana do g\u00f3ry do ty\u0142u. W sytuacji awaryjnej os\u0142ony mo\u017cna odrzuci\u0107.<\/p>\n Usterzenie typu Rudnickiego (usterzenie motylkowe), o k\u0105cie rozwarcia 110 stopni. Konstrukcja jednod\u017awigarowa. Usterzenie jest z podzia\u0142em na stery i stateczniki. Stery wyposa\u017cono w masy odci\u0105\u017caj\u0105ce.<\/p>\n Podwozie tr\u00f3jpodporowe z ko\u0142em przednim. Baza podwozia wynosi oko\u0142o 4,80 m. Rozstaw podwozia g\u0142\u00f3wnego wynosi oko\u0142o 3,90 m. Przednie podwozie ma t\u0142umik drga\u0144 shimmy. Ko\u0142a g\u0142\u00f3wne z hamulcami tarczowymi z instalacj\u0105 hydrauliczn\u0105. Uzupe\u0142nieniem podwozia jest ma\u0142e k\u00f3\u0142ko ogonowe, kt\u00f3re chroni ty\u0142 kad\u0142uba podczas l\u0105dowania.<\/p>\n Dwa silniki Marbor\u00e9 IIA (VI) umieszczono w gondolach przy kad\u0142ubie samolotu. Wloty powietrza do silnik\u00f3w s\u0105 o sta\u0142ym przekroju z oddzieleniem warstwy przy\u015bciennej. Gondole silnikowe s\u0105 stosunkowo d\u0142ugie, a wyloty spalin odsuni\u0119te s\u0105 od kad\u0142uba samolotu. Silniki s\u0105 jednoprzep\u0142ywowe, jednowirnikowe, o ci\u0105gu 2 x 3,92 kN (2 x 400 kG).<\/p>\n Rozpi\u0119to\u015b\u0107 12,15 m. D\u0142ugo\u015b\u0107 10,06 m. Wysoko\u015b\u0107 2,80 m. Powierzchnia skrzyde\u0142 17,30 m2. Masa w\u0142asna 2 150 kg. Masa ca\u0142kowita 2 310 kg. Masa maksymalna 3 260 kg. Pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna 700 km\/h. Pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna w nurkowaniu 990 km\/h. Pr\u0119dko\u015b\u0107 l\u0105dowania 140-150 km\/h Maksymalna pr\u0119dko\u015b\u0107 wznoszenia 20 m\/s. Pu\u0142ap praktyczny 12 000 m. D\u0142ugo\u015b\u0107 startu do wysoko\u015bci 15 m, 670 m. Zasi\u0119g maksymalny 1 400 km. Czas lotu 2 godziny 50 minut. <\/p>\n Samoloty Aerospatiale CM.170 Magister nie by\u0142y u\u017cytkowane w Polsce.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Fouga CM.170 Magister to francuski samolot szkolno-treningowy. Samolot jest pierwszym tego typu samolotem z nap\u0119dem turboodrzutowym we Francji. Samolot powsta\u0142 w firmie Fouga et Cie, w 1952 roku. W Polsce odpowiednikiem francuskiego samolotu by\u0142 samolot szkolno-treningowy TS-11 Iskra, kt\u00f3ry opracowano kilka lat po\u017aniej (Pierwszy lot – 1960 rok).<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[39],"tags":[],"class_list":["post-5026","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-samoloty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5026","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=5026"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5026\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5723,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/5026\/revisions\/5723"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=5026"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=5026"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=5026"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Za\u0142o\u017cenia konstrukcji.<\/h3>\n
Aerospatiale CM.170 Magister w Krakowie. 2010 rok.<\/h3>\n
Konstrukcja<\/h2>\n
Nap\u0119d.<\/h3>\n
Dane T-T Aerospatiale CM.170 Magister:<\/h3>\n
Zestawienie<\/h2>\n