W nowej rzeczywisto\u015bci.<\/h3>\n
W dniu 1 grudnia 1943 roku, zako\u0144czy\u0142a si\u0119 konferencja w Teheranie, czyli spotkanie tak zwanej Wielkiej Tr\u00f3jki – J\u00f3zefa Stalina, Winstona Churchilla i Franklina Delano Roosevelta. By\u0142 to kluczowy moment drugiej wojny \u015bwiatowej. Tutaj podj\u0119to najwa\u017cniejsze decyzje na temat dalszego, ko\u0144cowego etapu wojny, ale tak\u017ce powojennych los\u00f3w Europy, w tym Rzeczypospolitej Polskiej. J\u00f3zef Stalin, kt\u00f3ry razem z niedawnym sojusznikiem Hitlerem wszcz\u0105\u0142 drug\u0105 wojn\u0119 \u015bwiatow\u0105, teraz fa\u0142szywy sojusznik Winstona Churchilla i Franklina Delano Roosevelta, zgarn\u0105\u0142 ca\u0142\u0105 pul\u0119. Wym\u00f3g\u0142 on na sojusznikach wszystko co chcia\u0142. Nawet czas i miejsce konferencji narzuci\u0142. Od przyw\u00f3dc\u00f3w mocarstw Zachodnich Stalin uzyska\u0142 konkretne obietnice. Mi\u0119dzy innymi utworzenie frontu zachodniego z pocz\u0105tkiem 1944 roku. Jednocze\u015bnie zabroni\u0142 utworzenia frontu ba\u0142ka\u0144skiego. Chodzi\u0142o o przej\u0119cie pod swoje wp\u0142ywy Europ\u0119 \u015arodkowo-Wschodni\u0105, czyli mi\u0119dzy innymi Polsk\u0119. Wym\u00f3g\u0142 tak\u017ce okrojenie terytorialnego Polski na wschodzie i przesuni\u0119cia jej ze wschodu na zach\u00f3d. Polska zosta\u0142a sprzedana przez jej oficjalnych sojusznik\u00f3w.<\/p>\n
Wspomniany front ba\u0142ka\u0144ski teoretycznie pierwszy wyzwoli\u0142by Jugos\u0142awi\u0119, Bu\u0142gari\u0119, Rumuni\u0119 i W\u0119gry, a by\u0107 mo\u017ce i Rzeczypospolit\u0105 Polsk\u0119. W\u00f3wczas w tych krajach zapanowa\u0142aby demokracja, a nie wasalstwo wobec CCCP. Na terenach Turcji przebywa\u0142o wiele tysi\u0119cy uchod\u017ac\u00f3w z Europy Wschodniej, w\u015br\u00f3d nich tak\u017ce Polacy. Wszyscy oni liczyli na powstanie tego frontu. Wed\u0142ug szacunk\u00f3w wojna sko\u0144czy\u0142aby si\u0119 do pa\u017adziernika 1944 roku. Dla Stalina by\u0142aby to kl\u0119ska. Nie podbi\u0142by Wschodniej Europy. Front wschodni zatrzyma\u0142 si\u0119 w natarciu z dw\u00f3ch powod\u00f3w. Niemcy po kl\u0119skach liczyli na pozostawienie powojennej Europy w granicach z 1938 roku i wycofaliby si\u0119 na lini\u0119 obronne Odry i Wa\u0142u Pomorskiego. Po drugie Rosjanie nie mieli na tyle si\u0142y i sprz\u0119tu aby kontynuowa\u0107 natarcie. Tak\u017ce mogli sobie pozwoli\u0107 na wstrzymanie natarcia, bo Zach\u00f3d nie by\u0142 jeszcze gotowy do utworzenia frontu zachodniego.<\/p>\n
Konferencja w Teheranie mia\u0142a tak\u017ce inn\u0105 wymow\u0119 polityczn\u0105. Bliski Wsch\u00f3d to wiekowe wp\u0142ywy brytyjskie. Stalin udowodni\u0142, \u017ce tak\u017ce chce mie\u0107 wp\u0142yw na to co dzieje si\u0119 na Bliskim Wschodzie. Efekty mamy do dnia dzisiejszego (2019 roku), a chodzi o wojn\u0119 w Syrii oraz dramat chrze\u015bcijan i innych mieszka\u0144c\u00f3w tego rejonu \u015bwiata.<\/p>\n
Ten wst\u0119p jest konieczny, bo w szko\u0142ach o tym nie ucz\u0105.<\/p>\n
Spo\u0142ecze\u0144stwo Polskie liczy\u0142o na to, \u017ce po zako\u0144czeniu drugiej wojny \u015bwiatowej b\u0119dzie tak samo, jak po zako\u0144czeniu wielkiej wojny \u015bwiatowej, czyli \u017ce Polskie oddzia\u0142y wojskowe utworzone na Zachodzie powr\u00f3c\u0105 do Rzeczypospolitej Polskiej. Tak si\u0119 jednak nie sta\u0142o. Z ka\u017cdym miesi\u0105cem nadzieja ta s\u0142ab\u0142a. Ostatnie Polskie oddzia\u0142y wojskowe, stacjonuj\u0105ce na terenie UK i RFN rozformowano z pocz\u0105tkiem 1947 roku.<\/p>\n
Kiedy w 1941 roku, Niemcy zaatakowa\u0142y CCCP, Stalin zgodzi\u0142 si\u0119 na utworzenie na terenie pa\u0144stwa CCCP Polskiej Armii. W jej sk\u0142ad weszli \u017co\u0142nierze, cywile, a tak\u017ce kobiety i dzieci wywiezieni do CCCP po zako\u0144czeniu kampanii wrze\u015bniowej. Wst\u0105pienie do Wojska Polskiego by\u0142o dla nich jedyn\u0105 szans\u0105 na wydostanie si\u0119 z \u0142agr\u00f3w i wi\u0119zie\u0144. Stalin bardzo ograniczy\u0142 ostateczn\u0105 wielko\u015b\u0107 Armii Genera\u0142a Andersa, kt\u00f3ra by\u0142a listkiem figowym jego polityki i mia\u0142a si\u0119 b\u0142yskawicznie wykrwawi\u0107. Zmniejszy\u0142 racje \u017cywno\u015bciowe i wstrzyma\u0142 dalszy pob\u00f3r. W takich okoliczno\u015bciach Genera\u0142 W\u0142adys\u0142aw Anders wyprowadzi\u0142 Armi\u0119 i cywil\u00f3w do Persji.<\/p>\n
Po wyprowadzaniu Armii Genera\u0142a W\u0142adys\u0142awa Andersa listek figowy odpad\u0142. Jednak znalaz\u0142 si\u0119 inny cz\u0142owiek, kt\u00f3ry t\u0119 misj\u0119 dla Stalina wykona\u0142 znakomicie; bolszewik, pijak i beznadziejny dow\u00f3dca genera\u0142 Karol \u015awierczewski. Aktywny uczestnik wojny Polsko-bolszewickiej, oczywi\u015bcie po stronie bolszewik\u00f3w. By\u0142 z\u0142ym dow\u00f3dc\u0105, ale poniewa\u017c w 1928 roku zosta\u0142 oficerem sowieckiego wywiadu Razwiedupr by\u0142 zaufanym wy\u017cszego dow\u00f3dztwa pa\u0144stwa moskiewskiego. Bra\u0142 udzia\u0142 w wojnie w Hiszpanii s\u0142awi\u0105c si\u0119 przeprowadzaniem czystek w\u015br\u00f3d swoich \u017co\u0142nierzy. W listopadzie 1941 roku nad Wia\u017am\u0105, na skutek kardynalnych b\u0142\u0119d\u00f3w, dowodzona przez Karola \u015awierczewskiego dywizja zosta\u0142a rozbita podczas odwrotu w bitwie pod Moskw\u0105. Z 10 tysi\u0119cy \u017co\u0142nierzy przy \u017cyciu pozosta\u0142o zaledwie pi\u0119ciu. Karol \u015awierczewski rozkazy wydawa\u0142 b\u0119d\u0105c cz\u0119sto pijanym, w majtkach i z pistoletem w r\u0119ce. Nigdy nie poni\u00f3s\u0142 \u017cadnych konsekwencji. W sierpniu 1943 roku Stalin skierowa\u0142 Karola \u015awierczewskiego do organizowanych pod swym patronatem Polskich Si\u0142 Zbrojnych w CCCP. W dniu 18 sierpnia 1943 roku Karol \u015awierczewski przyby\u0142 do obozu w Sielcach nad Ok\u0105 jako zast\u0119pca dow\u00f3dcy 1 Korpusu Polskich Si\u0142 Zbrojnych w CCCP. W marcu 1944 roku Karol \u015awierczewski zosta\u0142 awansowa\u0142 do stopnia genera\u0142a dywizji Wojska Polskiego i zosta\u0142 mianowany zast\u0119pc\u0105 dow\u00f3dcy 1 Armii Polskiej w CCCP do spraw liniowych. W okresie od sierpnia do wrze\u015bnia 1944 roku Karol \u015awierczewski organizowa\u0142 2 Armi\u0119 WP, a nast\u0119pnie 3 Armi\u0119 WP. By\u0142 aktywnym w fa\u0142szywym oskar\u017caniu \u017co\u0142nierz Armii Krajowej.<\/p>\n
Genera\u0142 Zygmunt Berling. Co do jego miejsca urodzenia, pochodzenia, a nawet wyznania panuj\u0105 rozbie\u017cno\u015bci. Na pewno urodzi\u0142 si\u0119 w okolicach Nowego S\u0105cza. Po wybuchu wielkiej wojny \u015bwiatowej, we wrze\u015bniu 1914 roku zaci\u0105gn\u0105\u0142 si\u0119 do Legion\u00f3w Polskich. Pocz\u0105tkowo s\u0142u\u017cy\u0142 w szeregach 2 Pu\u0142ku Piechoty w sk\u0142adzie II Brygady. Dwukrotnie ranny. P\u00f3\u017aniej wst\u0105pi\u0142 do wojska austriackiego, gdzie s\u0142u\u017cy\u0142 do listopada 1918 roku. Po odzyskaniu niepodleg\u0142o\u015bci przez Rzeczypospolit\u0105, zosta\u0142 przyj\u0119ty do Wojska Polskiego i wst\u0105pi\u0142 do odtworzonego 4 Pu\u0142ku Piechoty Legion\u00f3w w randze porucznika. Podczas wojny Polsko-bolszewickiej ws\u0142awi\u0142 si\u0119 w obronie Lwowa. Kszta\u0142ci\u0142 si\u0119 na wydziale prawa Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego. W lipcu 1922 roku zosta\u0142 zatwierdzony na stanowisku dow\u00f3dcy batalionu w 59 Pu\u0142ku Piechoty w Inowroc\u0142awiu. W 1926 roku w trakcie przewrotu majowego stan\u0105\u0142 po stronie sanacji. Na podpu\u0142kownika awansowa\u0142 w 1932 roku i zosta\u0142 zast\u0119pc\u0105 dow\u00f3dcy, a nieco p\u00f3\u017aniej dow\u00f3dc\u0105 6 Pu\u0142ku Piechoty Legion\u00f3w w Wilnie. Nast\u0119pnie dow\u00f3dc\u0105 4 Pu\u0142ku Piechoty Legion\u00f3w w Kielcach. Nie s\u0105 jasne okoliczno\u015bci odej\u015bcia Berlinga z wojska, w okresie kwiecie\u0144-czerwiec1939 roku. Jedna z nich wskazuje na daleko posuni\u0119te zaniedbania s\u0142u\u017cbowe. Na pewno Zygmunt Berling stan\u0105\u0142 przed oficerskim s\u0105dem honorowym. Podczas Wojny Obronnej pozosta\u0142 bez przydzia\u0142u, mimo kilku pr\u00f3\u015bb. Wyjecha\u0142 do Wilna. W czasie okupacji Wilna przez armi\u0119 czerwon\u0105, po agresji CCCP na Polsk\u0119 17 wrze\u015bnia 1939 roku, w dniu 4 pa\u017adziernika 1939 roku zosta\u0142 aresztowany przez NKWD. Do 1940 roku wi\u0119ziony w Starobielsku. W obozie jenieckim w Starobielsku zosta\u0142 zwerbowany do wsp\u00f3\u0142pracy z NKWD i wraz z grup\u0105 oficer\u00f3w podj\u0105\u0142 wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z moskalami. Bardzo szybko zaprzyja\u017ani\u0142 si\u0119 z wieloma sowieckimi oficerami. Aktywnie uczestniczy\u0142 w oskar\u017caniu Niemc\u00f3w o Zbrodni\u0119 Katy\u0144sk\u0105. W listopadzie 1940 roku przyj\u0105\u0142 obywatelstwo CCCP. Po wyra\u017ceniu zgody Stalina, na powstanie Polskiej dywizji w ramach armii czerwonej Zygmunt Berling zaj\u0105\u0142 si\u0119 weryfikacj\u0105 kandydat\u00f3w. By\u0142 wsp\u00f3\u0142autorem deklaracji ho\u0142du i lojalno\u015bci przes\u0142anej na r\u0119ce Stalina w marcu 1941 roku. Cieszy\u0142 si\u0119 zaufaniem \u0141awrientina Berii. Po agresji niemc\u00f3w na CCCP zdeklarowa\u0142 si\u0119 jako \u017co\u0142nierz walcz\u0105cy po stronie pa\u0144stwa moskiewskiego i budowy przysz\u0142ej Polski w ramach CCCP. Zygmunt Berling wst\u0105pi\u0142 do Armii Genera\u0142a Andersa. Zosta\u0142 mianowany przez gen. dyw. W\u0142adys\u0142awa Andersa \u2013 dow\u00f3dc\u0105 Polskich Si\u0142 Zbrojnych w CCCP \u2013 szefem sztabu 5 Dywizji Piechoty w stopniu podpu\u0142kownika, a nast\u0119pnie szefem bazy ewakuacyjno-zaopatrzeniowej. Po ewakuacji Armii Polskiej na Wschodzie do Iranu pozosta\u0142 w CCCP, za co zosta\u0142 zdegradowany i wydalony z Wojska Polskiego, rozkazem gen. W\u0142adys\u0142awa Andersa nr 36 z 20 kwietnia 1943 roku, a Polski S\u0105d Polowy skaza\u0142 go 2 lipca 1943 roku zaocznie na kar\u0119 \u015bmierci jako dezertera. Wyrok nie by\u0142 prawomocny. W 1943 roku Zygmunt Berling mianowany zosta\u0142 przez Stalina dow\u00f3dc\u0105 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Ko\u015bciuszki i awansowany do stopnia genera\u0142a brygady. Oskar\u017cany by\u0142 o spowodowanie znacznych strat 1 Dywizji Piechoty w bitwie pod Lenino, w dniu 12 pa\u017adziernika 1943 roku. W marcu 1944 roku zosta\u0142 dow\u00f3dc\u0105 1 Armii Polskiej w CCCP. Zatwierdza\u0142 wyroki \u015bmierci na \u017co\u0142nierzach swojej armii podejrzanych o sprzyjanie lub wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z podziemiem niepodleg\u0142o\u015bciowym. Nieudolnie lub \u015bwiadomie \u017ale pr\u00f3bowa\u0142 wspom\u00f3c Powstanie Warszawskie. Osobistym rozkazem Stalina wydanym 30 wrze\u015bnia 1944 roku Zygmunt Berling zosta\u0142 odwo\u0142any ze stanowiska dow\u00f3dcy 1 AWP i odwo\u0142any do Moskwy. W \u017cyciu prywatnym mia\u0142 trzy \u017cony.<\/p>\n
Genera\u0142 Micha\u0142 Rola-\u017bymierski. W latach 1911\u20131912 s\u0142u\u017cy\u0142 w C.K. Armii, gdzie uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 oficer\u00f3w rezerwy. Podczas wielkiej wojny \u015bwiatowej by\u0142 w Legionach. W lutym 1918 roku, po traktacie brzeskim, by\u0142 inicjatorem buntu II Brygady Legion\u00f3w i przebicia si\u0119 jej przez front pod Rara\u0144cz\u0105 na Ukrainie. Od stycznia 1919 roku s\u0142u\u017cy\u0142 w Wojsku Polskim. Zosta\u0142 zweryfikowany w stopniu pu\u0142kownika piechoty. W latach 1919\u20131920 uczestniczy\u0142 w wojnie polsko-bolszewickiej. W czasie przewrotu majowego w 1926 roku stan\u0105\u0142 po stronie wojsk rz\u0105dowych. W dniu 6 wrze\u015bnia 1927 roku zosta\u0142 skazany na 5 lat wi\u0119zienia z degradacj\u0105, za nadu\u017cycia finansowe przy dostawach dla armii. Mowa jest o 150 tys. dolar\u00f3w. Zosta\u0142 zdegradowany i pozbawiony wszystkich odznacze\u0144. Zwolniony z wi\u0119zienia w 1931 roku. Po drugiej wojnie \u015bwiatowej, na tym okresie wi\u0119zienia, uknuto legend\u0119 o politycznych przyczynach wyroku. W 20-latach mia\u0142 coraz liczniejsze kontakty z komunistami w Polsce i Francji. W 1932 roku zosta\u0142 zwerbowany przez NKWD. By\u0142 szpiegiem. Przekazywa\u0142 informacje sowietom o Wojsku Polskim. W pa\u017adzierniku 1938 roku Micha\u0142 Rola-\u017bymierski wr\u00f3ci\u0142 do Polski. W 1939 pr\u00f3bowa\u0142 powr\u00f3ci\u0107 do Wojska Polskiego. Jesieni\u0105 1939 roku Micha\u0142 Rola-\u017bymierski wyrobi\u0142 sobie fa\u0142szywe dokumenty na nazwisko Zwoli\u0144ski \u2013 pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 nim w czasie okupacji. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z gestapo, b\u0119d\u0105c ca\u0142y czas agentem NKWD. By\u0142 zwi\u0105zany z PPR, AL, GL. Od 21 lipca 1944 roku genera\u0142 broni (z pomini\u0119ciem stopnia genera\u0142a dywizji) i Naczelny Dow\u00f3dca Wojska Polskiego.<\/p>\n
Takich to dow\u00f3dc\u00f3w mia\u0142o przysz\u0142e Ludowe Wojsko Polskie.<\/p>\n
Zwr\u00f3c\u0119 uwag\u0119 na fakt, \u017ce sowieci bardzo dbali o to, aby Polski \u017co\u0142nierz nie wyzwala\u0142 Wschodnich Kres\u00f3w Rzeczypospolitej. Dopiero po przeprawie przez rzek\u0119 Bug, sowieci ujawnili \u015bwiatu, \u017ce nowa Polska posiada ju\u017c pe\u0142ny system administracyjny i wojskowy. Nieistotne, \u017ce sterowane z Kremla. Ca\u0142kowicie ignorowali istnienie legalnego Rz\u0105du Rzeczypospolitej w Londynie, na co mia\u0142y przyzwolenie Zachodu. To \u017ce pierwszym wi\u0119kszym miastem na trasie komunistycznego pochodu by\u0142 Lublin to nie by\u0142 czysty przypadek. Sowieci wytypowali Che\u0142m, Zamo\u015b\u0107 i Lublin i w ka\u017cdym z nich utrwalali w\u0142adz\u0119 ludow\u0105. O takich Polskich miastach jak R\u00f3wne, Tarnopol, W\u0142odzimierz, nawet nie wolno by\u0142o m\u00f3wi\u0107. One by\u0142y ju\u017c w granicach CCCP. Czyli ju\u017c w\u00f3wczas zatwierdzono nam wschodni\u0105 granic\u0119. W lipcu 1944 roku struktury dow\u00f3dcze Ludowego Wojska Polskiego by\u0142y ju\u017c usankcjonowane. Na czele stan\u0105\u0142 genera\u0142 broni Micha\u0142 Rola \u017bymierski. Od 29 lipca 1944 roku, p\u0142yn\u0119\u0142y ju\u017c rozkazy obowi\u0105zuj\u0105ce; Armi\u0119 Polsk\u0105 w CCCP, zwi\u0105zek patriot\u00f3w Polskich w CCCP, Armi\u0119 Ludow\u0105 i Bataliony Ch\u0142opskie w okupowanej Polsce.<\/p>\n
Po drugiej wojnie \u015bwiatowej Polska by\u0142a taka jaka by\u0142a. Innej Polski nie mieli\u015bmy. Kto mia\u0142 mo\u017cliwo\u015b\u0107 i podj\u0105\u0142 tak\u0105 decyzj\u0119, pozostawa\u0142 na Zachodzie.<\/p>\n
Szkolenie lotnicze.<\/h3>\n
W historii Ludowego Lotnictwa Polskiego czytamy \u2013 \u201ePolscy lotnicy byli szkoleni w Szkole Lotniczej 6 radzieckiej armii lotniczej w Czka\u0142owie.\u201d Co to jest ten Czka\u0142ow? Jest to tak zwana toczka, czyli punkt, za\u0142o\u017cony w 1936 roku, przez sowiet\u00f3w na terenie Kazachstanu. Kilka tysi\u0119cy kilometr\u00f3w od Polski. Przeznaczony dla wygna\u0144c\u00f3w Polskich z obwodu \u017bytomierskiego na Ukrainie, a p\u00f3\u017aniej rejon\u00f3w Marchlewszczyzny i Dzier\u017cowszczyzny. Czka\u0142ow sta\u0142 si\u0119 jednym ze skupisk Polonii. (W 2003 roku liczy\u0142 5 210 mieszka\u0144c\u00f3w.). Dlatego tam sowieci zorganizowali szko\u0142\u0119 lotnicz\u0105 dla przysz\u0142ej wasalnej Armii Polskiej.<\/p>\n
Na podstawie Rozkazu p\u0142k Zygmunta Berlinga z dnia 7 sierpnia 1943 roku, w CCCP powstaje Lotnictwo Wojska Polskiego. Ostatecznie w sile dw\u00f3ch pu\u0142k\u00f3w (my\u015bliwski i bombowy), do kt\u00f3rego do\u0142\u0105czy\u0142 trzeci pu\u0142k szturmowy, czysto sowiecki.<\/p>\n
Szko\u0142a w Grigoriewskoje na terenie CCCP.<\/h3>\n
W Czka\u0142owie nie zorganizowano \u017cadnego szkolenia. Tutaj dokonano tylko selekcji przysz\u0142ych lotnik\u00f3w i innych specjalist\u00f3w lotniczych. Szkolenie zorganizowano na lotnisku polowym ko\u0142o miejscowo\u015bci Grigoriewskoje. Grigoriewskoje to wioska po\u0142o\u017cona oko\u0142o 150 km od Moskwy, w kierunku po\u0142udniowo-wschodnim, niedaleko szosy nr E30 w po\u0142owie drogi mi\u0119dzy Riaza\u0144 – Ko\u0142omna. W wiosce Grigoriewskoje stoi do dnia dzisiejszego skromny pomnik Polskich Lotnik\u00f3w. Obecnie (2019 roku) na dawnym lotnisku pozosta\u0142 zniszczony pas startowy o d\u0142ugo\u015bci oko\u0142o 2 500 m, kt\u00f3ry zbudowano w 50-latach. Wi\u0119cej \u015blad\u00f3w po lotnisku nie ma. Wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne 54\u00b047’59"N \u00a039\u00b015’23"E.<\/p>\n
Kadr\u0119 szko\u0142y w Grigoriewskoje stanowi\u0142o dziewi\u0119tnastu \u017co\u0142nierzy i oficer\u00f3w sowieckich. List\u0119 sowieckich lotnik\u00f3w, instruktor\u00f3w i specjalist\u00f3w otwiera lejtnant Pawe\u0142 Jasi\u0144ski. Z pochodzenia Polak, ale prawie nie zna\u0142 J\u0119zyka Polskiego. Dobry organizator i pilot. Kierowa\u0142 podstawowym szkoleniem na samolotach UT-2 i Jak-7. W styczniu 1944 roku zosta\u0142 z powrotem wezwany do armii czerwonej. Major Andriej Korniejew by\u0142 g\u0142\u00f3wnym nawigatorem szko\u0142y. Wyk\u0142ada\u0142 fizyk\u0119, matematyk\u0119, nawigacj\u0119 i meteorologi\u0119. Lejtnant s\u0142u\u017cby technicznej pilot Oleg Matwiejew by\u0142 wyk\u0142adowc\u0105 uzbrojenia, strzela\u0144 powietrznych i naziemnych. W grupie pilot\u00f3w-instruktor\u00f3w by\u0142o kolejnych pi\u0119ciu lotnik\u00f3w, dw\u00f3ch do\u015bwiadczonych: Wasyl Gaszyn i W\u0142odzimierz Bojew oraz trzech instruktor\u00f3w tu\u017c po innej szkole lotniczej: A. Korowin, I. Bondar i I Nikonow. Wszyscy byli w stopniu lejtnanta. Lejtnant pilot Wasyl Gaszyn i lejtnant pilot W\u0142odzimierz Bojew w styczniu 1944 roku zostali przeniesieni na etat 1. Samodzielnej Eskadry Lotnictwa My\u015bliwskiego. Zostali dow\u00f3dcami eskadr. Do kadry technicznej szko\u0142y, a p\u00f3\u017aniej Pu\u0142ku nale\u017celi lejtnanci: Kostie\u0144cew, Wa\u0142oskow, Diegtiariew, Zajcow.<\/p>\n
Szko\u0142a mia\u0142a wielko\u015b\u0107 i etat Eskadry. Szkolenie lotnicze rozpocz\u0119to w lipcu 1943 roku. Sz\u0142o ono po grudzie, bo nale\u017ca\u0142o uzupe\u0142ni\u0107 wykszta\u0142cenie techniczne kursant\u00f3w. By\u0142y trudno\u015bci z zaopatrzeniem w paliwo, cz\u0119\u015bci zamienne, materia\u0142y dydaktyczne. Rysunki cz\u0119sto wykonywano patykiem na ziemi. Po opanowaniu danego materia\u0142u przeprowadzano egzamin. Kursanci i instruktorzy przebywali na Lotnisku od wschodu do zachodu s\u0142o\u0144ca. Aby usprawni\u0107 szkolenie kursant\u00f3w, podzielono ich na grupy po 4-5 \u017co\u0142nierzy. Eskadra mia\u0142a do dyspozycji tylko pi\u0119\u0107 samolot\u00f3w Jakowlew UT-2. Poniewa\u017c od pierwszego dnia lotnego wykonywano po oko\u0142o 100 lot\u00f3w, to znaczy, \u017ce ka\u017cdy samolot startowa\u0142 minimum 20 razy dziennie. Po sze\u015bciu dniach szkolenia eskadra wykona\u0142a ju\u017c 667 lot\u00f3w w czasie niemal 73 godzin. W tym czasie pi\u0119ciu kursant\u00f3w po 38 lotach z instruktorem wykona\u0142a pierwsze samodzielne loty po okr\u0119gu.<\/p>\n
W dniu 10 sierpnia 1943 roku dosz\u0142o do pierwszej katastrofy lotniczej, w kt\u00f3rej zgin\u0119li instruktor lejtnant Korwin i major Koz\u0142owski, dow\u00f3dca eskadry. Ich samolot zawadzi\u0142 skrzyd\u0142em o s\u0142up. Nowym dow\u00f3dc\u0105 eskadry zosta\u0142 kapitan Tadeusz Wicherkiewicz.<\/p>\n
Do ko\u0144ca sierpnia 1943 roku niemal wszyscy kursanci uko\u0144czyli szkolenie na samolotach Jakowlew UT-2. Mieli na koncie po oko\u0142o 33 godzin nalotu i oko\u0142o 178 lot\u00f3w. To oznacza, \u017ce startowali nawet osiem razy dziennie.<\/p>\n
Z pocz\u0105tkiem wrze\u015bnia 1943 roku Eskadra zosta\u0142a przekszta\u0142cona w Pu\u0142k. Dow\u00f3dc\u0105 zosta\u0142 kapitan Tadeusz Wicherkiewicz, szefem sztabu major Alfons Mik\u0142aszewicz. Wed\u0142ug etatu Pu\u0142k mia\u0142 175 \u017co\u0142nierzy: 33 oficer\u00f3w, 123 podoficer\u00f3w, 18 szeregowych i 1 pracownika cywilnego. Powinien mie\u0107 na stanie 32 samoloty Jakowlew Jak-1 i jeden \u0142\u0105cznikowy Polikarpow Po-2. W efekcie do Pu\u0142ku nap\u0142yn\u0119li nowi kursanci, kt\u00f3rzy rozpocz\u0119li szkolenie w 2. Eskadrze i 3. Eskadrze od podstaw na samolotach UT-2.<\/p>\n
Z ko\u0144cem wrze\u015bnia 1943 roku Pu\u0142k otrzyma\u0142 pierwsze samoloty Jak-1 i Jak-7. Na dzie\u0144 9 pa\u017adziernika 1943 roku w 1. PLM by\u0142o 114 \u017co\u0142nierzy. By\u0142o 28 samolot\u00f3w: 16 UT-2, 3 Po-2, 3 Jak-1, 5 Jak-7 i 1 Su-2. Ciasnota w powietrzu by\u0142a bardzo du\u017ca, dlatego ze wzgl\u0119d\u00f3w bezpiecze\u0144stwa, w pa\u017adzierniku 1943 roku, 2. Eskadra zosta\u0142a przebazowana na pobliskie l\u0105dowisko w \u017bytowie.<\/p>\n
Ca\u0142y czas trwa\u0142o szkolenie du\u017cej grupy technik\u00f3w i mechanik\u00f3w lotniczych, zw\u0142aszcza dla obs\u0142ugi samolot\u00f3w UT-2 i Jak-1. Kiedy warunki pogodowe nie zezwala\u0142y na loty uzupe\u0142niano wiedz\u0119 teoretyczn\u0105. Sale wyk\u0142adowe mie\u015bci\u0142y si\u0119 w barakach. Poniewa\u017c baraki by\u0142y nieogrzewane na okres zimowy przygotowano kilkana\u015bcie ziemianek w kt\u00f3rych by\u0142o cieplej, ale by\u0142o ciemno i duszno. By\u0142y lampy naftowe i latarki elektryczne.<\/p>\n
W dniu 22 pa\u017adziernika 1943 roku dosz\u0142o do pierwszego wypadku dwumiejscowego samolotu Jak-7, podczas podchodzenia do przymusowego l\u0105dowania. \u015amierci\u0105 lotnika zgin\u0105\u0142 Jerzy Czarny.<\/p>\n
Zima 1943\/1944 rok by\u0142a trudna pod wzgl\u0119dem warunk\u00f3w lotnych. Cz\u0119sto pada\u0142 \u015bnieg, a kr\u00f3tki dzie\u0144 nie sprzyja\u0142 szkoleniu w powietrzu. Mimo to w grudniu 1943 roku 1 PLM wykona\u0142 oko\u0142o 1 300 lot\u00f3w, a w styczniu 1944 roku 1 900 lot\u00f3w. Faktem jest, \u017ce jeden lot cz\u0119sto polega\u0142 na wystartowaniu, wykonaniu kr\u0119gu nad lotniskiem i wyl\u0105dowaniu, i trwa\u0142 3-4 minuty.<\/p>\n
W styczniu 1944 roku, Pu\u0142k otrzyma\u0142 sztandar. W styczniu 1944 roku, szefem wyszkolenia praktycznego w powietrzu zosta\u0142 st. lejtnant Miko\u0142aj Paszkow. W dniu 22 lutego 1944 roku, dow\u00f3dc\u0105 1. PLM \u201eWarszawa\u201d mianowano podpu\u0142kownika Iwan Ta\u0142dykin. Pp\u0142k pilot Iwan Ta\u0142dykin zgin\u0105\u0142 \u015bmierci\u0105 lotnika w dniu 16 marca 1945 roku w okolicach Ko\u0142obrzegu. W trudnych warunkach pogodowych, pope\u0142ni\u0142 b\u0142\u0105d pilota\u017cowy i rozbi\u0142 samolot Jakowlew Jak-9 o wzg\u00f3rze.<\/p>\n
W lutym 1944 roku zako\u0144czono szkolenie bojowe 1. Eskadry na samolotach Jak-1. Nie wys\u0142ano jej jednak na front. Oficjalnie podpu\u0142kownika Iwan Ta\u0142dykin, chcia\u0142 mie\u0107 wyszkolony bojowo ca\u0142y Pu\u0142k. Prawda jednak by\u0142a inna – W mro\u017an\u0105 noc z 3 na 4 stycznia 1944 roku armia czerwona przekroczy\u0142a niedaleko Rokitna, na wsch\u00f3d od Saren, granic\u0119 polsko-sowieck\u0105, kt\u00f3r\u0105 wytycza\u0142 traktat podpisany w 1921 roku w Rydze. By\u0142o to dbanie, aby \u017co\u0142nierz Polski nie walczy\u0142 na Polskich Kresach.<\/p>\n
Na pocz\u0105tku marca 1944 roku 1. PLM liczy\u0142 53 pilot\u00f3w, w tym 38 lata\u0142o ju\u017c samodzielnie na my\u015bliwcach Jak-1. To oznacza, \u017ce Pu\u0142k mia\u0142 ju\u017c nad-stan pilot\u00f3w bojowych, kt\u00f3rych powinno by\u0107 32. Podobnie by\u0142o z technikami i mechanikami. Dlatego Pu\u0142k by\u0142 ju\u017c gotowy do odej\u015bcia na front, co nie nast\u0105pi\u0142o. Nie podj\u0119to tak\u017ce decyzji o przeformowaniu jednostki w dwa pu\u0142ki my\u015bliwskie. Natomiast w dniu 15 kwietnia 1944 roku zacz\u0119to przekszta\u0142ca\u0107 Pu\u0142k w Dywizj\u0119, z etatem 241 \u017co\u0142nierzy i 42 samoloty, w tym 40 maszyn bojowych. W lutym 1944 roku Pu\u0142k zacz\u0105\u0142 otrzymywa\u0107 fabrycznie nowe samoloty Jak-1. Pocz\u0105tkowo 10 maszyn. W marcu 1944 roku dostarczono kolejnych 19 nowych maszyn Jak-1. W ten spos\u00f3b Pu\u0142k mia\u0142 45 samolot\u00f3w Jak-1, 15 maszyn Jak-7, 8 maszyn UT-2, jeden Po-2, i jeden I-16.<\/p>\n
Wiosenne roztopy spowodowa\u0142y \u017ce cz\u0119\u015b\u0107 szkolenia prowadzono na Lotnisku Kubiana pod Moskw\u0105, a nast\u0119pnie na l\u0105dowisku ko\u0142o wioski W\u0142osowo.<\/p>\n
W dniu 28 maja 1944 roku, druga grupa kursant\u00f3w otrzyma\u0142a promocje i tytu\u0142 lotnika my\u015bliwskiego. By\u0142o ich 15. \u015arednio mieli oni 200 lot\u00f3w na samolotach UT-2, 50 lot\u00f3w na Jak-7 i 50 lot\u00f3w na Jak-1. Nalot wynosi\u0142 oko\u0142o 67 godzin.<\/p>\n
Od dnia 1 kwietnia 1944 roku, na Lotnisku Grigoriewskoje rozpocz\u0119to organizowa\u0107 i szkoli\u0107 2. Pu\u0142k Nocnych Bombowc\u00f3w z samolotami Po-2 oraz 103. Samodzieln\u0105 Eskadr\u0119 \u0141\u0105cznikow\u0105. Tak\u017ce z samolotami Po-2. Na dow\u00f3dc\u0119 wyznaczono sowieckiego oficera z Polskimi korzeniami pp\u0142k J\u00f3zefa Smag\u0119. Szefem sztabu zosta\u0142 kolejny oficer sowiecki pp\u0142k Jan Korotkiewicz. Kandydat\u00f3w zwerbowano ju\u017c w marcu 1944 roku w\u015br\u00f3d Polskich \u017co\u0142nierzy piechoty. Szkolenie trwa\u0142o tylko trzy miesi\u0105ce, bo samoloty Po-2 s\u0105 bardzo proste i \u0142atwe w pilota\u017cu. Na pocz\u0105tku formowania, 2. Pu\u0142kowi Nocnych Bombowc\u00f3w nadano nazw\u0119 w\u0142asn\u0105 \u201eKrak\u00f3w\u201d. W pu\u0142ku by\u0142y cztery eskadry. Pierwsze trzy z\u0142o\u017cone z pilot\u00f3w sowieckich, kt\u00f3rzy przyprowadzili samoloty, a 4. Eskadra by\u0142a szkoln\u0105. Szkoleni piloci uzyskiwali nalot 10-15 godzin lotu z instruktorem, po czym wykonywali loty samodzielnie. W Pu\u0142ku szkolono tak\u017ce 28 osobow\u0105 grup\u0119 technik\u00f3w i mechanik\u00f3w. 2. Pu\u0142k Nocnych Bombowc\u00f3w przebazowano na Lotnisko w Gostomiu, gdzie kontynuowano szkolenie.<\/p>\n
W okresie od 4 do 20 czerwca 1944 roku, 1. PLM i 2. PNB przebazowano na Lotnisko Gostomel, le\u017c\u0105ce oko\u0142o 20 km od Kijowa. Obecnie (2017 rok) mi\u0119dzynarodowy port lotniczy. Wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne 50\u00b036\u203213\u2033N 030\u00b011\u203231\u2033E. Dystans oko\u0142o 1 000 km. Przebazowanie wykonano rzutami powietrznymi z mi\u0119dzyl\u0105dowaniami w Orle i Pri\u0142ukach oraz eszelonem. W nowym miejscu kontynuowano szkolenie w zadaniach bojowych oraz loty formacjami kluczy. W tym czasie nast\u0105pi\u0142a zmiana na stanowisku dow\u00f3dcy 2. PNB. J\u00f3zefa Smag\u0119 zast\u0105pi\u0142 kpt Siemion Worobiew.<\/p>\n
Na Lotnisku Gostomel, podczas trening\u00f3w dosz\u0142o do dw\u00f3ch katastrof. W dniu 25 lipca 1944 riku, na samolocie Jak-1 zgin\u0105\u0142 pilot Jan Grabarz, a w dniu 6 sierpnia 1944 roku, tak\u017ce na Jak-1 zgin\u0105\u0142 nawigator pu\u0142ku major Zygmunt Kisielow.<\/p>\n
W dniu 28 lipca 1944 roku ukaza\u0142 si\u0119 Rozkaz dow\u00f3dcy si\u0142 powietrznych kijowskiego okr\u0119gu wojskowego, na podstawie kt\u00f3rego powo\u0142ano komisj\u0119 weryfikacyjn\u0105 i egzaminacyjn\u0105 dla Polskich \u017co\u0142nierzy w organizowanych Polskich pu\u0142kach. Istotniejsza by\u0142a weryfikacja, ni\u017c praktyczny egzamin ze zdobytej wiedzy. W dniu 2 sierpnia 1944 roku sowiecka komisja orzek\u0142a, \u017ce 1. PLM Warszawa, mo\u017ce i\u015b\u0107 na front. Przypomn\u0119, i\u017c w tym momencie rozpocz\u0119\u0142o si\u0119 Powstanie Warszawskie. W dniu 3 sierpnia 1944 roku ukaza\u0142 si\u0119 kolejny Rozkaz dow\u00f3dcy si\u0142 powietrznych kijowskiego okr\u0119gu wojskowego, przekazuj\u0105cy 1 PLM pod dow\u00f3dztwo genera\u0142a Zygmunta Berlinga i 1 Armii Wojska Polskiego oraz nakazuj\u0105cy przebazowanie do dnia 16 sierpnia 1944 roku, na polowe lotnisko Dys (Dys-P\u00f3lko) ko\u0142o Lublina.<\/p>\n
Na pocz\u0105tku sierpnia 1944 roku, ku og\u00f3lnej rado\u015bci \u017co\u0142nierzy Polskich, poczyniono przygotowania do przebazowania na Lubelszczyzn\u0119. Dystans oko\u0142o 550 km. Pierwszym lotniskiem bojowym dla 1. PLM Warszawa i 2. PNB Krak\u00f3w sta\u0142o si\u0119 lotnisko Dys. Dys (Dys-P\u00f3lko) by\u0142o polowym lotniskiem Polskim utworzonym w 1938 roku. Jego nazwa pochodzi od nazw dw\u00f3ch s\u0105siednich miejscowo\u015bci, dlatego mo\u017cna spotka\u0107 nazw\u0119 Dys lub P\u00f3lko, a tyczy tego samego Lotniska. Podczas wojny obronnej w 1939 roku operowa\u0142y z niego Polskie samoloty po\u015bcigowe i rozpoznawcze. W czasie okupacji z Lotniska korzysta\u0142a armia niemiecka. Niemcy opu\u015bcili to lotnisko na kilka tygodni przed dotarciem frontu sowieckiego.<\/p>\n
Od dnia 5 sierpnia 1944 roku przekazany Wojsku Polskiemu samolot transportowy typu Lisunow Li-2, przewozi niezb\u0119dny sprz\u0119t i personel sztabowy oraz techniczny na Lotnisko Dys. Do dnia 16 sierpnia 1944 roku samolot wykona\u0142 kilkana\u015bcie lot\u00f3w.<\/p>\n
W dniu 6 sierpnia 1944 roku dochodzi do pierwszej katastrofy w 1 PLM Warszawa. W czasie przelotu na Lotnisko Dys rozbi\u0142 si\u0119 samolot szkolny typu UT-2. Jego zadaniem by\u0142o przygotowanie nawigacyjne przelotu samolot\u00f3w bojowych Pu\u0142ku.<\/p>\n
W dniu 16 sierpnia 1944 roku na Lotnisku Dys wyl\u0105dowa\u0142o 39 maszyn Jakowlew Jak-1 M nale\u017c\u0105cych do 1 PLM Warszawa. Niestety w czasie l\u0105dowania wydarzy\u0142 si\u0119 \u015bmiertelny wypadek. Pod \u015bmig\u0142em samolotu zgin\u0105\u0142 mechanik uzbrojenia starszy szeregowy Eugeniusz Kruczek. Zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Miejscowo\u015bci Dys.<\/p>\n
Sowieckim Rozkazem od dnia 16 sierpnia 1944 roku, 1 PLM wszed\u0142 w sk\u0142ad 16 sowieckiej armii lotniczej. Zosta\u0142 tak\u017ce nawi\u0105zany kontakt z Dow\u00f3dztwem 1 Armii Wojska Polskiego w Lublinie. Piloci wykonywali pierwsze zadania bojowe \u2013 Os\u0142ona z powietrza Miasta Lublin. Tutejsza ludno\u015b\u0107 by\u0142a nieufna wobec nowo przyby\u0142ych samolot\u00f3w z czerwonymi gwiazdami. Doskonale pami\u0119taj\u0105, jak od 17 wrze\u015bnia 1939 roku samoloty z czerwonymi gwiazdami bombardowa\u0142y ich domy i lotnisko. Jak bombardowa\u0142y Wojsko Polskie, a szczeg\u00f3lnie Samodzieln\u0105 Grup\u0119 Operacyjn\u0105 Polesie genera\u0142a Franciszka Kleberga, w ostatnich walkach wojny obronnej na Lubelszczy\u017anie. Na dodatek blisko po\u0142owa z przyby\u0142ych lotnik\u00f3w m\u00f3wi\u0142a tylko po rosyjsku.<\/p>\n
W dniu 17 sierpie\u0144 1944 rok, na Lotnisku Dys l\u0105duje 2 PLB Krak\u00f3w, z samolotami Po-2. W dniu 18 sierpnia 1944 roku, 1 PLM Warszawa zosta\u0142 przebazowany na lotnisko polowe bli\u017cej frontu, do Zadybia Starego, 70 km od Dysa.<\/p>\n
W dniu 23 sierpnia 1944 roku, 1. PLM Warszawa zosta\u0142 wyznaczony do kolejnego zadania bojowego, kt\u00f3re wykona\u0142a para samolot\u00f3w Jakowlew Jak-1. By\u0142 to lot rozpoznawczy w rejonie Warki. Komuni\u015bci potraktowali ten lot jako pierwszy bojowy, bo faktycznie odby\u0142 si\u0119 on nad terenami zaj\u0119tymi przez niemc\u00f3w. Dlatego w PRL dzie\u0144 23 sierpnia obchodzono jako \u015awi\u0119to Lotnictwa. Ten lot bojowy wykona\u0142 mi\u0119dzy innymi Oleg Matwiejew, kt\u00f3ry w styczniu 1945 roku, zosta\u0142 awansowany do stopnia kapitana. W czasie walk o Pi\u0142\u0119, samolot Jakowlew Jak-9 pilotowany przez Oleg Matwiejew zosta\u0142 trafiony pociskiem PLOT i pilot zgin\u0105\u0142.<\/p>\n
Ze wszystkich sowieckich pilot\u00f3w-instruktor\u00f3w z Grigoriewska w 1. Pu\u0142ku Lotnictwa My\u015bliwskiego do ko\u0144ca wojny prze\u017cyli tylko Wasyl Gaszyn (52 loty bojowe) i W\u0142odzimierz Bojew (50 lot\u00f3w bojowych). Zgin\u0119li Oleg Matwiejew, A. Korwin i I. Bondar. Od stycznia 1945 roku do ko\u0144ca kwietnia 1945 roku stan osobowy 1. PLM \u201eWarszawa\u201d by\u0142 uzupe\u0142niany pilotami sowieckimi: st. lejtnant German, lejtnant Kucenko, lejtnant Anikin, lejtnant Szpakow, lejtnant Gawri\u0142ow, m\u0142 lejtnant Judin i m\u0142 lejtnant Dolinin. Wszyscy oni po wojnie wr\u00f3cili do swoich jednostek, za wyj\u0105tkiem Wasyla Gaszyna. Wasyl Gaszyn pozosta\u0142 w Ludowym Lotnictwie Polskim. Dosta\u0142 przydzia\u0142 na stanowisko inspektora techniki pilota\u017cu, kt\u00f3re piastowa\u0142 przez kilka lat. Nale\u017ca\u0142 do pierwszej grupy pilot\u00f3w przeszkolonych na samoloty z nap\u0119dem turboodrzutowym. W 1950 roku zaprezentowa\u0142 spo\u0142ecze\u0144stwu samolot Jak-23 w powietrzu.<\/p>\n
W lipcu 1944 roku, Dow\u00f3dztwo Dywizjonu Lotniczego stacjonowa\u0142o ju\u017c w Lublinie, przy ulicy Stra\u017cackiej. Na jego czele sta\u0142 gen. dyw. Fiodor Po\u0142ynin. Natomiast stan osobowy zosta\u0142 zakwaterowany w barakach, by\u0142ego niemieckiego obozu koncentracyjnego na Majdanku. \u017bo\u0142nierze zaj\u0119li baraki nr 16 i 17 znajduj\u0105ce si\u0119 na polu nr 1. To w\u0142a\u015bnie ta grupa \u017co\u0142nierzy zaj\u0119\u0142a si\u0119 tworzeniem nowych struktur Polskiego Lotnictwa Wojskowego, szkoleniem, jak i naborem przysz\u0142ych \u017co\u0142nierzy. Oczywi\u015bcie pod dyktando Kremla i koniecznie niezale\u017cnie od Polskich Si\u0142 Zbrojnych na Zachodzie. Grup\u0119 t\u0105 powszechnie nazywano Dywizjonem Lotniczym. W grupie tej by\u0142a cz\u0119\u015b\u0107 oficer\u00f3w i podoficer\u00f3w maj\u0105cych za sob\u0105 udzia\u0142 w wojnie obronnej 1939 roku, a tak\u017ce walk\u0119 w ruchu oporu. Paru z nich nawet rozpocz\u0119\u0142a nauk\u0119 w D\u0119blinie, lecz z powodu wojny nie uko\u0144czyli jej. By\u0142o paru mechanik\u00f3w i innych specjalist\u00f3w. Jednak wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich to byli tylko entuzja\u015bci lotnictwa bez jakiegokolwiek przygotowania lotniczego.<\/p>\n Bez w\u0105tpienia Dywizjon Lotniczy na Majdanku sta\u0142 si\u0119 pierwsz\u0105 szko\u0142a lotnicz\u0105 na wyzwolonych Ziemiach Polskich (czytaj – pod now\u0105 okupacj\u0105). Dow\u00f3dc\u0105 Dywizjonu Lotniczego by\u0142 kapitan Bandrowski, a zast\u0119pc\u0105 by\u0142 porucznik Kabat.<\/p>\n Podstaw\u0105 zakwalifikowania kandydata na szkolenie lotnicze pilot\u00f3w i nawigator\u00f3w by\u0142 wiek minimum 18 lat, odpowiednia kondycja pycho-fizyczna, wykszta\u0142cenie wymagane od kandydat\u00f3w do szk\u00f3\u0142 oficerskich. Natomiast strzelc\u00f3w i mechanik\u00f3w obowi\u0105zywa\u0142y wymagania jak do szko\u0142y podoficerskiej. Jednak by\u0142 ogromny problem z naborem. Do nowego Polskiego Lotnictwa Wojskowego, z czerwonymi gwiazdami na samolotach, m\u0142odzi m\u0119\u017cczy\u017ani nie bardzo si\u0119 pchali. Ci kt\u00f3rzy zg\u0142aszali si\u0119 osobi\u015bcie, zwykle nie mieli \u017cadnego wykszta\u0142cenia. Dlatego te\u017c najistotniejszymi kryteriami sta\u0142a si\u0119 \u201epostawa polityczna\u201d i ch\u0119ci. Z poborowymi prowadzono dodatkowe zaj\u0119cia; polityczne, wojskowe, a tak\u017ce uczono ich podstaw matematyki i fizyki. Organizowano im \u017cycie kulturalne, sport i inne rozrywki. Dostawali tak\u017ce lepsze racje \u017cywno\u015bciowe, zwane \u201elotnicz\u0105 norm\u0105\u201d. W og\u00f3le, pob\u00f3r na Lubelszczy\u017anie w 1944 roku okaza\u0142 si\u0119 totaln\u0105 klap\u0105 dla komunist\u00f3w.<\/p>\n We wrze\u015bniu 1944 roku, powo\u0142ano komisj\u0119 kwalifikuj\u0105c\u0105 kandydat\u00f3w do szko\u0142y lotniczej. Przewodniczy\u0142 jej sowiecki genera\u0142 major lotnictwa Ku\u017ama Dmitriew. P\u00f3\u017aniejszy zast\u0119pca dow\u00f3dcy Lotnictwa Wojska Polskiego do spraw liniowych. Podstaw\u0105 zakwalifikowania kandydat\u00f3w do personelu lataj\u0105cego, pilot\u00f3w i nawigator\u00f3w by\u0142o; uko\u0144czone 18 lat, odpowiednia kondycja psychofizyczna potwierdzona przez komisj\u0119 lekarsk\u0105, wiedza og\u00f3lna na poziomie szko\u0142y \u015bredniej, \u201epostawa polityczna\u201d. Podobnie jak i przy werbunku pierwszym (lipiec 1944 rok) do Wojsk Lotniczych, tak i teraz na brak wiedzy z matematyki i fizyki, przymykano oko. Decyduj\u0105cy g\u0142os mia\u0142 przewodnicz\u0105cy komisji. Komisja dzia\u0142a\u0142a do ko\u0144ca pa\u017adziernika 1944 roku.<\/p>\n Majdanek nie m\u00f3g\u0142, z wiadomych wzgl\u0119d\u00f3w, sta\u0107 si\u0119 miejscem oficjalnym szko\u0142y lotniczej. Z proponowanych lokalizacji wyb\u00f3r pad\u0142 na Zamo\u015b\u0107 i jego koszary. Dow\u00f3dztwo zdecydowa\u0142o umie\u015bci\u0107 w nich; Oficersk\u0105 Szko\u0142\u0119 \u0141\u0105czno\u015bci (19 pa\u017adziernik 1944 rok \u2013 pa\u017adziernik 1945 rok, kiedy przeniesiono j\u0105 do Sieradza) oraz Zjednoczon\u0105 Szko\u0142\u0119 Lotnicz\u0105. Pierwsz\u0105 grup\u0119 \u017co\u0142nierzy z Lublina do Zamo\u015bcia przetransportowano poci\u0105giem w dniu 7 listopada 1944 roku. Ostatni rzut przetransportowano w dniu 13 grudnia 1944 roku. Przemieszczono oko\u0142o 750 \u017co\u0142nierzy.<\/p>\n Organizacja Zjednoczonej Szko\u0142y Lotniczej Wojska Polskiego w Zamo\u015bciu wynik\u0142a z Rozkazu Nr 91 Naczelnego Dow\u00f3dcy Wojska Polskiego genera\u0142a broni Micha\u0142a Roli-\u017bymierskiego z dnia 31 pa\u017adziernika 1944 roku. Nie czarujmy si\u0119. Fizyczn\u0105 niemo\u017cliwo\u015bci\u0105 by\u0142o stworzenie Polskiej Szko\u0142y. Dlatego jej kadr\u0105 i struktur\u0105 by\u0142a znana nam ju\u017c Szko\u0142a Lotnicza Nr 6 sowieckiej armii lotniczej, kt\u00f3ra do tej pory by\u0142a w Czka\u0142owie. Szko\u0142a w Zamo\u015bciu musia\u0142a posiada\u0107 zar\u00f3wno profil lotniczy jak i techniczny. I na pocz\u0105tku musia\u0142a kszta\u0142ci\u0107 wszystkich specjalist\u00f3w lotniczych. W dniu 7 listopada 1944 roku, z Dywizjonu Lotniczego na Majdanku wydzielono 20-osobow\u0105 grup\u0119 kwatermistrzowsk\u0105, z zadaniem przygotowania koszar i pozosta\u0142ych obiekt\u00f3w dla Zjednoczonej Szko\u0142y Lotniczej.<\/p>\n W dniu 16 listopada 1944 roku, Zarz\u0105d Formowania i Uzupe\u0142nie\u0144 poleci\u0142 wydzieli\u0107 z Dywizjonu Lotniczego i skierowa\u0107 do szko\u0142y w Zamo\u015bciu 1 447 os\u00f3b. W tym 710 uczni\u00f3w (stan zmienny) i 737 personelu szko\u0142y (stan sta\u0142y). Personel sk\u0142ada\u0142 si\u0119 ze; 100 oficer\u00f3w, 355 podoficer\u00f3w, 282 szeregowych.<\/p>\n W dniu 22 grudnia 1944 roku ukaza\u0142 si\u0119 kolejny Rozkaz Dow\u00f3dztwa Lotnictwa Polskiego. W rozkazie tym ustalono zadanie szko\u0142y oraz terminy rozpocz\u0119cia zaj\u0119\u0107. Dzie\u0144 1 stycze\u0144 1945 rok \u2013 rozpocz\u0119cie kursu teoretycznego dla pilot\u00f3w, nawigator\u00f3w, strzelc\u00f3w pok\u0142adowych i strzelc\u00f3w radiotelegrafist\u00f3w. Dzie\u0144 15 stycze\u0144 1945 rok \u2013 rozpocz\u0119cie kursu dla pozosta\u0142ych specjalist\u00f3w; mechanik\u00f3w p\u0142atowcowych, silnikowych, przyrz\u0105d\u00f3w pok\u0142adowych i pozosta\u0142ych.<\/p>\n W dniu 28 grudnia 1944 roku jeszcze przed rozpocz\u0119ciem nauki, na spotkanie z kadr\u0105 szko\u0142y przyby\u0142 zast\u0119pca Naczelnego Dow\u00f3dcy Wojska Polskiego do spraw polityczno-wychowawczych genera\u0142 brygady Aleksander Zawadzki. W swoim przem\u00f3wieniu nakre\u015bli\u0142 zgromadzonym sylwetk\u0119 nowego oficera komunisty specjalisty lotniczego, kt\u00f3rego ma szko\u0142a kszta\u0142towa\u0107. Wskaza\u0142 zebranym na rewolucyjne przemiany, jakie czekaj\u0105 now\u0105 Polsk\u0119. Wskaza\u0142 zadania i zagro\u017cenia. Sprytnie dowarto\u015bciowa\u0142 kandydat\u00f3w do s\u0142u\u017cby w lotnictwie, tytu\u0142uj\u0105c ich podchor\u0105\u017cymi.<\/p>\n Co ciekawe, jeszcze w grudniu 1944 roku, szko\u0142a nie mia\u0142a swojego komendanta. Szko\u0142\u0105 kierowa\u0142 pocz\u0105tkowo pp\u0142k pil. Miko\u0142aj Go\u0142oborod\u017ako, by\u0142y dow\u00f3dca 6 Armijnej Szko\u0142y Lotniczej Armii Czerwonej. Dow\u00f3dztwu zale\u017ca\u0142o na tym, aby komendantem szko\u0142y zosta\u0142 Polski oficer, a nie sowiecki. W styczniu 1945 roku na Komendanta Zjednoczonej Wojskowej Szko\u0142y Lotniczej zosta\u0142 skierowany dotychczasowy dow\u00f3dca 4 Mieszanej Dywizji Lotniczej genera\u0142 brygady J\u00f3zef Smaga (sowiecki genera\u0142 z polskimi korzeniami). Wydaje si\u0119, i\u017c by\u0142a to decyzja desperacka. Wszak Polskie Pu\u0142ki Lotnicze dopiero przekroczy\u0142y pr\u00f3g szlaku bojowego do Berlina. Rekomendowa\u0142 go na to stanowisko Naczelny Dow\u00f3dca Wojska Polskiego marsza\u0142ek Micha\u0142 Rola-\u017bymierski. Marsza\u0142ek wizytowa\u0142 w tym czasie szko\u0142\u0119 w Zamo\u015bciu. Wizyty A. Zawadzkiego i M. Roli-\u017bymierskiego \u015bwiadczy\u0142y o randze szko\u0142y (tak\u017ce szko\u0142y \u0142\u0105czno\u015bci) i uwadze na niej skupionej w Naczelnym Dow\u00f3dztwie Wojska Polskiego.<\/p>\n W tym okresie schemat szko\u0142y by\u0142 zbli\u017cony do sowieckiego. Szkol\u0105cych si\u0119 \u017co\u0142nierzy zorganizowano w dw\u00f3ch batalionach szkolnych; personelu lataj\u0105cego (przewidywano 480 os\u00f3b), personelu technicznego (przewidywano 650 os\u00f3b). 1 Batalionem Lotniczym dowodzi\u0142 starszy lejtnant Szalamin. 2 Batalionem Technicznym dowodzi\u0142 major in\u017cynier Iwan Trufanow. W 2 Batalionie Technicznym utworzono nast\u0119puj\u0105ce cykle; eksploatacji \u2013 dow\u00f3dc\u0105 zosta\u0142 mjr in\u017c. Micha\u0142 Puchow, p\u0142atowcowy \u2013 dowodzony przez pp\u0142k in\u017c. Piotra Bakanowskiego, silnikowy \u2013 dowodzony przez mjr in\u017c. W\u0142adys\u0142awa Krajskiego, remontowy \u2013 dowodzony przez mjr in\u017c. Izydora Si\u0107ko, elektroradiosprz\u0119tu \u2013 dowodzony przez kpt Borysa Bie\u0142ozerkowa, przyrz\u0105d\u00f3w pok\u0142adowych \u2013 dowodzony przez kpt in\u017c. Wasila Jakowlenk\u0119, og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cy \u2013 dowodzony przez por Wasila W\u0142udykina. Sami szkol\u0105cy si\u0119 byli pod dow\u00f3dztwem kpt Andrzeja Bojczuka zorganizowani w trzech kompaniach szkolnych, kt\u00f3rych dow\u00f3dcami byli; ppor pilot J\u00f3zef Berger, por Bardecki i m\u0142odszy lejtnant Miko\u0142aj Szapawa\u0142ow. Opr\u00f3cz tego kadra szko\u0142y by\u0142a zorganizowana w wydzia\u0142ach; komenda szko\u0142y, wydzia\u0142 wyszkolenia, wydzia\u0142 polityczno-wychowawczy, wydzia\u0142 zaopatrzenia oraz lotnicze warsztaty szkolne. Stan sta\u0142y osobowy szko\u0142y, po licznych zmianach, wyni\u00f3s\u0142 ju\u017c 1 347 \u017co\u0142nierzy, wyk\u0142adowc\u00f3w, instruktor\u00f3w, specjalist\u00f3w zaopatrzenia i obs\u0142ugi. W\u015br\u00f3d oficer\u00f3w niewielu by\u0142o Polak\u00f3w. Lecz jak podkre\u015blaj\u0105 historycy wojskowi, wi\u0119kszo\u015b\u0107 sowiet\u00f3w pracowa\u0142a ofiarnie i by\u0142a oddana sprawie Lotnictwa Polskiego. Na du\u017ce uznanie zas\u0142u\u017cyli zw\u0142aszcza: mjr Iwan Trufanow, pp\u0142k in\u017c. Micha\u0142 Puchow. Nie dziwmy si\u0119 temu. Dla nich Polska to by\u0142 Zach\u00f3d. Jednymi z pierwszych Polskich oficer\u00f3w byli mi\u0119dzy innymi; major Antoni Michalak, ppor Roman Paku\u0142a, ppor J\u00f3zef Lewicki.<\/p>\n W dniu 26 stycznia 1945 roku, dokonano ostatecznego przydzia\u0142u szkol\u0105cym si\u0119. Kurs w 1 Batalionie Lotniczym rozpocz\u0119\u0142o 401 kandydat\u00f3w na lotnik\u00f3w, a w 2 Batalionie Technicznym 647 kandydat\u00f3w do personelu naziemnego. \u0141\u0105cznie 1 048 os\u00f3b. Z ko\u0144cem stycznia 1945 roku Dow\u00f3dca Lotnictwa Wojska Polskiego zatwierdzi\u0142 plan szkolenia i ilo\u015bci absolwent\u00f3w poszczeg\u00f3lnych specjalno\u015bci; mechanicy samolotowi \u2013 242 osoby, mechanicy uzbrojenia \u2013 92 osoby, mechanik\u00f3w urz\u0105dze\u0144 specjalnych \u2013 50 os\u00f3b, mechanik\u00f3w silnik\u00f3w \u2013 92 osoby, majstr\u00f3w uzbrojenia \u2013 60 os\u00f3b, majstr\u00f3w osprz\u0119tu \u2013 20 os\u00f3b, majstr\u00f3w urz\u0105dze\u0144 radiowych \u2013 20, majstr\u00f3w urz\u0105dze\u0144 specjalnych \u2013 20, majstr\u00f3w urz\u0105dze\u0144 elektrycznych \u2013 20 os\u00f3b.<\/p>\n Pierwszy kwarta\u0142 1945 roku, by\u0142 bardzo trudny w funkcjonowaniu szko\u0142y. By\u0142y du\u017ce k\u0142opoty w zaopatrzeniu pocz\u0105wszy od opa\u0142u i \u017cywno\u015bci, a na zeszytach, podr\u0119cznikach i o\u0142\u00f3wkach sko\u0144czywszy. Brak by\u0142o pomocy dydaktycznych, schemat\u00f3w i plansz. Sowieccy wyk\u0142adowcy nie znali J\u0119zyka Polskiego, wi\u0119c wa\u017cne zaj\u0119cia prowadzono przy wsparciu nielicznych znaj\u0105cych j\u0119zyk rosyjski.<\/p>\n Silny by\u0142 wp\u0142yw lokalnego podziemia na Lubelszczy\u017anie, kt\u00f3ry utrudnia\u0142 wprowadzanie nowej okupacji. W szkole pojawili si\u0119 sowieccy oficerowie polityczni. Zamiast wygasza\u0107 napi\u0119cia i rozwi\u0105zywa\u0107 problemy stanowczo przekonywali oni s\u0142uchaczy do \u201ejedynego s\u0142usznego ustroju socjalistycznego\u201d. Sytuacja nie poprawi\u0142a si\u0119, gdy do szko\u0142y przybili Polscy oficerowie polityczno-wychowawczy. Coraz cz\u0119\u015bciej zdarza\u0142y si\u0119 dezercje pojedyncze i zbiorowe. By\u0142 akty sabota\u017cu, a tak\u017ce napady na \u017co\u0142nierzy sowieckich. Nie czuli si\u0119 oni bezpieczni poza terenem szko\u0142y i lotniska. To Wojsko Polskie nie by\u0142o ca\u0142kowicie Polskie i to by\u0142 problem. Przypomn\u0119, \u017ce do 1947 roku, oddzia\u0142y AK mia\u0142y pod broni\u0105 300 tysi\u0119cy \u017co\u0142nierzy.<\/p>\n Ze wzgl\u0119du na sw\u00f3j z\u0142o\u017cony charakter nazwa szko\u0142y by\u0142a r\u00f3\u017cnie podawana. Wyra\u017anie wskazuj\u0105 na to dokumenty. Najbardziej prawid\u0142o jest nazwa Zjednoczona Szko\u0142a Lotnicza Wojska Polskiego. Pojawia\u0142y si\u0119 nazwy; Centralna Szko\u0142a Lotnicza Wojska Polskiego, Wojskowa Szko\u0142a Lotnicza Wojska Polskiego.<\/p>\n W dniu 28 maja 1945 roku, czyli po zako\u0144czeniu dzia\u0142a\u0144 wojennych, pierwsza grupa najbardziej zaawansowanych otrzyma\u0142a promocje oficerskie i przydzia\u0142y s\u0142u\u017cbowe. Kilku pozosta\u0142o w szkole jako kadra instruktorska. W og\u00f3le w ci\u0105gu 1945 roku, do kadry do\u0142\u0105czy\u0142o jeszcze kilku Polak\u00f3w; ppor J\u00f3zef Wirgin, ppor Marian Kracher, ppor Zbigniew Pelczarski, ppor Antoni Ma\u0144kowski, ppor Eugeniusz Stankiewicz, kpt Boles\u0142aw Fabisiak.<\/p>\n W 1945 roku planowano wyszkoli\u0107 oko\u0142o 3 000 specjalist\u00f3w. By\u0142o to jednak zbyt optymistyczne i po ludzku niemo\u017cliwe. Ostatecznie stwierdzono, \u017ce mo\u017cna wyszkoli\u0107 rocznie 1 170 absolwent\u00f3w. W tym 750 specjalist\u00f3w technicznych (150 majstr\u00f3w i 600 mechanik\u00f3w) i 520 lotnik\u00f3w.<\/p>\n Wiosn\u0105 1945 roku przyst\u0105piono do szkolenia personelu lataj\u0105cego. Szko\u0142a mia\u0142a do dyspozycji 34 samolot\u00f3w typu UT-2 i Po-2. Jednak ujawni\u0142a si\u0119 specyfika Lotniska Mokre. By\u0142o faktycznie mokre. B\u0142oto i ka\u0142u\u017ce zal\u0119gaj\u0105ce na Lotnisku skutecznie uniemo\u017cliwi\u0142o rozpocz\u0119cie lot\u00f3w. Dow\u00f3dztwo szko\u0142y podj\u0119\u0142o decyzj\u0119 o przebazowaniu samolot\u00f3w w sile trzech eskadr na Lotniska w Podlodowie i D\u0119blinie. Przebazowanie trwa\u0142o d\u0142ugo, od 10 marca 1945 roku do 23 marca 1945 roku. Przebazowanie by\u0142o tym bardziej mo\u017cliwe, \u017ce front by\u0142 ju\u017c bardzo daleko.<\/p>\n Kierowanie systemem szko\u0142y okaza\u0142o si\u0119 bardzo trudne. Dlatego komendant szko\u0142y Rozkazem Nr 121 z dnia 13 marca 1945 roku, wprowadzi\u0142 stanowisko pomocnika komendanta do spraw technicznych. Zosta\u0142 nim pp\u0142k Piotr Bielika. W \u015blad za tym posz\u0142y pewne przekszta\u0142cenia struktur szko\u0142y, kt\u00f3re utwierdzi\u0142y schemat rozdzia\u0142u cz\u0119\u015bci lotniczej od technicznej. W kilka dni p\u00f3\u017aniej Dow\u00f3dca Lotnictwa Wojska Polskiego zaakceptowa\u0142 te zmiany i wyst\u0105pi\u0142 do Naczelnego Dow\u00f3dcy Wojska Polskiego z wnioskiem, o dokonanie podzia\u0142u Zjednoczonej Szko\u0142y Lotniczej Wojska Polskiego na dwie odr\u0119bne szko\u0142y. Personel lataj\u0105cy szkoli\u0142by si\u0119 w D\u0119blinie, a personel techniczny w Zamo\u015bciu. W dniu 31 marca 1945 roku Naczelne Dow\u00f3dztwo zaaprobowa\u0142o wniosek dow\u00f3dcy lotnictwa Wojska Polskiego i wyda\u0142o w dniu 13 kwietnia 1945 roku rozkaz Nr 86 Org, w kt\u00f3rym poleci\u0142o zreorganizowa\u0107 szko\u0142\u0119 i utworzy\u0107 dwie odr\u0119bne. Na podstawie tego Rozkazu komendant szko\u0142y genera\u0142 J\u00f3zef Smaga wyda\u0142 Rozkaz Nr 025 z dnia 20 kwietnia 1945 roku, polecaj\u0105cy utworzenie dw\u00f3ch odr\u0119bnych szk\u00f3\u0142, do dnia 30 kwietnia 1945 roku.<\/p>\n Reorganizacja doprowadzi\u0142a do zwi\u0119kszenia stanu osobowego Wojskowej Technicznej Szko\u0142y Lotniczej Wojska Polskiego do 1 388, co by\u0142o powi\u0119kszeniem o 210 os\u00f3b. Mimo i\u017c szko\u0142a w nowej strukturze funkcjonowa\u0142a od 30 kwietnia 1945 roku, to jednak do 1 grudnia 1945 roku, nie by\u0142y obsadzone wszystkie stanowiska. Teraz jej struktura wygl\u0105da\u0142a nast\u0119puj\u0105co; Komenda Sztabu z wydzia\u0142em kadr i wydzia\u0142em og\u00f3lno-wojskowym, wydzia\u0142 wyszkolenia, wydzia\u0142 polityczno-wychowawczy, wydzia\u0142 zaopatrzenia materia\u0142owo-technicznego. Do tego by\u0142a; kompania obs\u0142ugi, pluton \u0142\u0105czno\u015bci, orkiestra. Batalion szkolny sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z trzech kompani. Komendantem szko\u0142y mianowano p\u0142k in\u017c. Piotra Bielikowa. Szefem sztabu by\u0142 pp\u0142k Walerian Paganow. Zast\u0119pc\u0105 komendanta do spraw szkolenia mjr Iwan Trufanow. Politycznym by\u0142 kpt Aram Okuniew. Kadry narodowo\u015bci Polskiej by\u0142o nieco ponad 50 %, a na dodatek obsadzali ni\u017csze stanowiska.<\/p>\n Dramatyczne braki specjalist\u00f3w lotniczych narodowo\u015bci Polskiej w Polskim Lotnictwie Wojskowym wymusi\u0142y zastosowanie kurs\u00f3w skr\u00f3conych. Ju\u017c w dniu 22 maja 1945 roku, odby\u0142a si\u0119 pierwsza promocja absolwent\u00f3w kursu dla przedwojennych podoficer\u00f3w. Dla 12 z nich by\u0142o to zwi\u0105zane z promocj\u0105 na podporucznik\u00f3w korpusu oficerskich s\u0142u\u017cb technicznych. Aktu promocji dokona\u0142 komendant oficerskiej szko\u0142y \u0142\u0105czno\u015bci p\u0142k Miko\u0142aj Mackiewicz. Jak napisa\u0142em wy\u017cej, szko\u0142a \u0142\u0105czno\u015bci dzieli\u0142a koszary ze szko\u0142\u0105 techniczn\u0105. Kolejni \u017co\u0142nierze uko\u0144czyli przyspieszony kurs ju\u017c w dniu 16 czerwca 1945 roku.<\/p>\n Warunki bytowe w koszarach by\u0142y trudne. G\u0142\u00f3wnie z uwagi na ciasnot\u0119. W drugiej po\u0142owie 1945 roku, nadal wyst\u0119powa\u0142y trudno\u015bci z zaopatrzeniem. Nadal by\u0142a skrywana i jawna wrogo\u015b\u0107 tutejszych mieszka\u0144c\u00f3w do szko\u0142y. Szczeg\u00f3lnie do tych, kt\u00f3rzy nosili Polskie mundury, a nie m\u00f3wili po Polsku. Dow\u00f3dztwo Lotnictwa Wojska Polskiego zamierza\u0142o przenie\u015b\u0107 szko\u0142\u0119 do Warszawy do koszar na Bernerowie (Bemowie). Jednak ich remont si\u0119 przed\u0142u\u017ca\u0142. Zgodnie z planem przebazowanie szko\u0142y mia\u0142o si\u0119 rozpocz\u0105\u0107 od dnia 20 maja 1945 roku. Jednak dopiero w dniu 9 lipca 1945 roku, na stacji Zamo\u015b\u0107 podstawiono pierwszy eszelon z 24 wagonami. Przebazowanie zako\u0144czono dopiero w dniu 25 wrze\u015bnia 1945 roku. Przy czym procesu szkolenia nie przerwano, czyli trwa\u0142o ono i w Zamo\u015bciu i w Warszawie.<\/p>\n Opr\u00f3cz Zjednoczonej Szko\u0142y Lotniczej w Zamo\u015bciu utworzono tak\u017ce 15 Zapasowy Pu\u0142k Lotniczy, \u015bci\u015ble podporz\u0105dkowany szkole. Jednostka ta zaj\u0119\u0142a Lotnisko Mokre, po\u0142o\u017cone oko\u0142o 6 km od szko\u0142y. Pu\u0142k tak\u017ce nazywano 15 Samodzielny Zapasowy Pu\u0142k Lotniczy. Pocz\u0105tkowo by\u0142 dowodzony przez p\u0142k. P\u0142askija. Oficjalnie Pu\u0142k sformowano w listopadzie 1944 roku, na podstawie Rozkazu Nr 91 Naczelnego Dow\u00f3dcy Wojska Polskiego z dnia 31 pa\u017adziernika 1944 roku. Jego osnow\u0105 by\u0142 sowiecki 16 Szkolno-Treningowy Pu\u0142k Lotniczy z miejscowo\u015bci Kluczewka. (Wed\u0142ug etatu Nr 015\/468 o stanie 1 353 ludzi). Przebazowanie Pu\u0142ku na Lotnisko Mokre wykonano w dniu 26 listopada 1944 roku.<\/p>\n Zmiany jakie dotkn\u0119\u0142y szko\u0142\u0119 w Zamo\u015bciu w 1945 roku, musia\u0142y tak\u017ce odbi\u0107 si\u0119 na pu\u0142ku lotniczym. W dniu 15 lipca 1945 roku, na podstawie Rozkazu Nr 00165\/org ND WP z dnia 10 lipca 1945 roku pu\u0142k przeformowano na 15 Mieszany Szkolno \u2013 Treningowy Pu\u0142k Lotniczy. W tym czasie pu\u0142k ju\u017c nie bazowa\u0142 na Lotnisku Mokre. Nie min\u0119\u0142y dwa miesi\u0105ce i pu\u0142k ponownie przeformowano w 1 Mieszany Szkolno \u2013 Treningowy Pu\u0142k Lotniczy. Sta\u0142o si\u0119 to na podstawie Rozkazu Nr 0249\/org Naczelnego Dow\u00f3dztwa Wojska Polskiego z dnia 13 wrze\u015bnia 1945 roku.<\/p>\n W dalszym ci\u0105gu zmiany te nie odpowiada\u0142y potrzebom szkolnictwa. Wywo\u0142ywa\u0142y sytuacje podw\u00f3jnego dow\u00f3dztwa; szko\u0142a i pu\u0142k lotniczy. Wydano kolejne Rozkazy; Nr 019\/org ND WP z dnia 22 stycznia 1946 roku, oraz Nr 015 Dow\u00f3dcy Lotnictwa Wojska Polskiego z dnia 31 stycznia 1946 roku. W ich wyniku w lutym 1946 roku pu\u0142k zosta\u0142 rozformowany, a jego poszczeg\u00f3lne komponenty przekazano odpowiednio do D\u0119blina (szkolenie lotnicze podstawowe i bojowe) i do Warszawy (szkolenie mechanik\u00f3w).<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" W dniu 1 grudnia 1943 roku, zako\u0144czy\u0142a si\u0119 konferencja w Teheranie, czyli spotkanie tak zwanej Wielkiej Tr\u00f3jki – J\u00f3zefa Stalina, Winstona Churchilla i Franklina Delano Roosevelta. By\u0142 to kluczowy moment drugiej wojny \u015bwiatowej. Tutaj podj\u0119to najwa\u017cniejsze decyzje na temat dalszego, ko\u0144cowego etapu wojny, ale tak\u017ce powojennych los\u00f3w Europy, w tym Rzeczypospolitej Polskiej. J\u00f3zef Stalin, kt\u00f3ry razem z niedawnym sojusznikiem Hitlerem wszcz\u0105\u0142 drug\u0105 wojn\u0119 \u015bwiatow\u0105, teraz fa\u0142szywy sojusznik Winstona Churchilla i Franklina Delano Roosevelta, zgarn\u0105\u0142 ca\u0142\u0105 pul\u0119. Wym\u00f3g\u0142 on na sojusznikach wszystko co chcia\u0142. Nawet czas i miejsce konferencji narzuci\u0142. Od przyw\u00f3dc\u00f3w mocarstw Zachodnich Stalin uzyska\u0142 konkretne obietnice. Mi\u0119dzy innymi utworzenie frontu zachodniego z pocz\u0105tkiem 1944 roku. Jednocze\u015bnie zabroni\u0142 utworzenia frontu ba\u0142ka\u0144skiego. Chodzi\u0142o o przej\u0119cie pod swoje wp\u0142ywy Europ\u0119 \u015arodkowo-Wschodni\u0105, czyli mi\u0119dzy innymi Polsk\u0119. Wym\u00f3g\u0142 tak\u017ce okrojenie terytorialnego Polski na wschodzie i przesuni\u0119cia jej ze wschodu na zach\u00f3d. Polska zosta\u0142a sprzedana przez jej oficjalnych sojusznik\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[15],"tags":[],"class_list":["post-502","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-artykuly"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/502","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=502"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/502\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1879,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/502\/revisions\/1879"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=502"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=502"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=502"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"Majdanek.](\"https:\/\/images.polot.net\/2dc3c1aa2cd865fb1650938862965c89bdf2371a.png\")
Zjednoczona Szko\u0142a Lotnicza w Zamo\u015bciu.<\/h3>\n
![\"Zamo\u015b\u0107.](\"https:\/\/images.polot.net\/55fb7a5561e1c44bc748e45d784d6b80157363dc.png\")
Wojskowa Techniczna Szko\u0142a Lotnicza w Zamo\u015bciu.<\/h3>\n
15 Zapasowy Pu\u0142k Lotniczy.<\/h3>\n