System radionawigacyjny LFB by\u0142 rozwijanym w USA od 1929 roku. System ten nosily pocz\u0105tkowo oznaczenie LFR\u00a0(Low Frequency Range).\u00a0Ale si\u0119 nie sprawdzi\u0142 i zosta\u0142 zmodernizowany. Tak powsta\u0142 system LFB (Low Frequency Beacon) i LF-RNG (Low Frequency Radio Range).<\/p>\n System LFB wprowadzono do eksploatacji na terenie USA z pocz\u0105tkiem 40-lat, a w Europie by\u0142 u\u017cywany od oko\u0142o 1949 roku. System stale by\u0142 unowocze\u015bniany i automatyzowany. LFB by\u0142 u\u017cytkowany do ko\u0144ca 60-lat XX wieku.<\/p>\n System LFB bazowa\u0142 na radiolatarniach ustawionych na ziemi. Ka\u017cda radiolatarnia sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z dw\u00f3ch maszt\u00f3w, a na przeci\u0119ciach szlak\u00f3w lotniczych z czterech maszt\u00f3w. Dwa maszty by\u0142y ustawione obok siebie w odleg\u0142o\u015bci oko\u0142o 20-30 m od siebie, po obu stronach wytyczonej trasy lotniczej. Jeden z maszt\u00f3w nadawa\u0142 sygna\u0142y radiowe – kropki, a drugi nadawa\u0142 sygna\u0142y radiowe – kreski. Interwa\u0142y by\u0142y tak dobrane, \u017ce w idealnym \u015brodku trasy pilot s\u0142ysza\u0142 w s\u0142uchawkach jednostajny sygna\u0142. Kiedy samolot zbacza\u0142 z trasy by\u0142y lepiej s\u0142yszalne kreski lub kropki. Dzi\u0119ki temu pilot korygowa\u0142 sw\u00f3j lot.<\/p>\n Po modyfikacji, przelot nad radiolatarni\u0105 by\u0142 sygnalizowany w kabinie za\u0142ogi lamk\u0105 w kolorze bia\u0142ym. W\u00f3wczas za\u0142oga przestawia\u0142a radionamiernik na kolejn\u0105 radiolatarni\u0119. Sygna\u0142 foniczny pozostawiono jako awaryjny.<\/p>\n Ponownie modernizuj\u0105c system LFB w kokpicie za\u0142ogi samolotu wprowadzono nowe urz\u0105dzenie; radio-kompas. Radio-kompas by\u0142 zamontowany na przednim \u015brodkowym panelu w pozycji poziomej. By\u0142 dobrze widoczny dla obu pilot\u00f3w. Radiokompas mia\u0142 dwie wskaz\u00f3wki, a jego cyferblat mia\u0142 skal\u0119 k\u0105tow\u0105 i ruchom\u0105 r\u00f3\u017c\u0119 wiatr\u00f3w. Jedna wskaz\u00f3wka pokazywa\u0142 kierunek do radiolatarni, kt\u00f3r\u0105 samolot ju\u017c min\u0105\u0142, a druga wskazywa\u0142a nast\u0119pn\u0105 wybran\u0105 radiolatarni\u0119. Je\u015bli wskaz\u00f3wki nak\u0142ada\u0142y si\u0119 na siebie, znaczy\u0142o to, \u017ce samolot leci idealnie po trasie. W po\u0142owie drogi mi\u0119dzy radiolatarniami wskaz\u00f3wki radio-kompasu zamienia\u0142y si\u0119 pozycjami, obracaj\u0105c si\u0119 o 180 stopni. By\u0142 to tak\u017ce wyznacznik dok\u0142adnego po\u0142o\u017cenia samolotu. Podobnie by\u0142o nad radiolatarni\u0105. W kokpicie pozostawiono lampk\u0119 kontroln\u0105 przelotu nad radiolatarni\u0105.<\/p>\n R\u00f3wnie\u017c na odpowiedni\u0105 radiolatarni\u0105 samolot rozpoczyna\u0142 zni\u017canie do l\u0105dowania. Za\u0142oga wiedzia\u0142a dok\u0142adnie jak\u0105 ma odleg\u0142o\u015b\u0107 do lotniska. Potwierdzeniem by\u0142a jedna lub dwie dodatk\u00f3w radiolatarnie, nad kt\u00f3rymi samolot powinien by\u0107 na odpowiednim pu\u0142apie.<\/p>\n Radiolatarnie pocz\u0105tkowo stawiano wzd\u0142u\u017c tras lotniczych mi\u0119dzy lotniskami. Z czasem zacz\u0119to je stawia\u0107 na przeci\u0119ciach tras lotniczych. W\u00f3wczas by\u0142y cztery maszty, kt\u00f3re nadawa\u0142y odpowiedni\u0105 sekwencj\u0119 sygna\u0142\u00f3w.<\/p>\n Opis zdj\u0119cia: Cztery anteny nadawa\u0142y emisj\u0105 A1A znaki "A" i "N", formuj\u0105c dwie lub cztery w\u0105skie strefy nak\u0142adania si\u0119 znak\u00f3w z r\u00f3wn\u0105 g\u0142o\u015bno\u015bci\u0105. Pilot sterowa\u0142 tak, by w s\u0142uchawkach zwyk\u0142ego odbiornika \u015bredniofalowego s\u0142ysze\u0107 sygna\u0142 ci\u0105g\u0142y.<\/p>\n System i jego wykonanie by\u0142o tak staranne, i\u017c maszty stoj\u0105 do chwili obecnej (2014 rok) i s\u0105 wykorzystywane, jako radiolatarnie systemu NDB. Radiolatarnie te pracowa\u0142y w zakresie od 200 do 600 kHz. Zasi\u0119g radiolatarni wynosi\u0142 oko\u0142o 300 km.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" System radionawigacyjny LFB by\u0142 rozwijanym w USA od 1929 roku. System ten nosily pocz\u0105tkowo oznaczenie LFR\u00a0(Low Frequency Range).\u00a0Ale si\u0119 nie sprawdzi\u0142 i zosta\u0142 zmodernizowany. Tak powsta\u0142 system LFB (Low Frequency Beacon) i LF-RNG (Low Frequency Radio Range).<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[31],"tags":[],"class_list":["post-3748","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-nawigacja"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3748","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3748"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3748\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3799,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3748\/revisions\/3799"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3748"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3748"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3748"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}