Wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne geograficzne 54.552N 16.618E.<\/p>\n Lotnisko Wicko Morskie to aktualnie nieczynne lotnisko wojskowe, b\u0119d\u0105ce na terenie nadal nale\u017c\u0105cym do Wojska Polskiego, a dok\u0142adnie na terenie Centralnego Poligonu Si\u0142 Powietrznych. Zlokalizowane jest pomi\u0119dzy Jeziorem Wicko, a Morzem Ba\u0142tyckim, w po\u0142owie drogi mi\u0119dzy Ustk\u0105, a Dar\u0142owem. Geograficznie zajmuje mierzej\u0119 o szeroko\u015bci oko\u0142o 400 m. Jest to teren, kt\u00f3ry od wielu dziesi\u0119cioleci pe\u0142ni wa\u017cne funkcje wojskowe, a przede wszystkim obrony wybrze\u017ca morskiego. Wst\u0119p na teren nadal jest zabroniony. Jednak coraz cz\u0119\u015bciej zapuszczaj\u0105 si\u0119 tutaj tury\u015bci wypoczywaj\u0105cy w pobliskich miejscowo\u015bciach, \u017c\u0105dni wra\u017ce\u0144. Licz\u0105, \u017ce spotkaj\u0105 tutaj co\u015b niezwyk\u0142ego. Lecz teren ten jest ciekawy tylko dla historyk\u00f3w i przyrodnik\u00f3w.<\/p>\n Tutejsi mieszka\u0144cy do 30-lat XX wieku, trudnili si\u0119 rybo\u0142\u00f3wstwem i rolnictwem. G\u0142\u00f3wnie hodowl\u0105. Zajmowali oni p\u00f3\u0142wysep wchodz\u0105cy w jezioro Wicko Morskie o elewacji si\u0119gaj\u0105cej a\u017c 13 m npm. Wed\u0142ug dost\u0119pnych informacji w 1930 roku, osada liczy\u0142a ponad 300 mieszka\u0144c\u00f3w (311) i by\u0142o 72 gospodarstwa. Krajobraz Wicka Morskiego tworzy mierzeja cz\u0119\u015bciowo poro\u015bni\u0119ta sosnami, a cz\u0119\u015bciowo zabagniona, wraz z w\u0119druj\u0105cymi jeszcze z pocz\u0105tkiem XX wieku, z zachodu na wsch\u00f3d wydmami osi\u0105gaj\u0105cymi na wschodzie terenu wysoko\u015b\u0107 29 m npm. Mierzej\u0119 od morza odcina pas wydm i szeroka piaszczysta pla\u017ca. Jezioro Wicko Morskie jest obszarowo du\u017ce, ale bardzo p\u0142ytkie. Maksymalna g\u0142\u0119boko\u015b\u0107 nie przekracza 5 m, a \u015brednia wynosi oko\u0142o 2 m. Jego poziom jest wy\u017cszy o 20 cm od poziomu Morza Ba\u0142tyckiego.<\/p>\n Samo lotnisko zosta\u0142o za\u0142o\u017cone przez niemc\u00f3w w 30-latach XX wieku. Otrzyma\u0142o nazw\u0119 "Vietzkerstrand". Prace nad budow\u0105 obiekt\u00f3w militarnych rozpocz\u0119to w 1934 roku. Pierwszymi inwestycjami by\u0142o utwardzenie i wybrukowanie drogi z Ustki iDar\u0142owa oraz doprowadzenie linii energetycznej. Pierwsze samoloty pojawi\u0142y si\u0119 tutaj w 1934 roku, i by\u0142y to wodnosamoloty. Dla nich to nad brzegiem jeziora wybudowano pochylnie z wyci\u0105garkami.<\/p>\n G\u0142\u00f3wny budynek, kt\u00f3ry stoi do dzi\u015b, stanowi\u0142 centralny obiekt socjalny. Zosta\u0142 oddany do u\u017cytku z ko\u0144cem 1935 roku. W tym obiekcie znajdowa\u0142y si\u0119 pomieszczenia sztabu (zaopatrzone w telefon i dalekopis). W budynku umieszczono kantyn\u0119, kuchni\u0119, sto\u0142\u00f3wk\u0119, pomieszczenia socjalne dla oficer\u00f3w. Na terenie sta\u0142o kilka barak\u00f3w z pomieszczeniami socjalnymi dla kierownictwa budowy i robotnik\u00f3w. Pomieszczenia by\u0142y ogrzewane metalowymi piecykami. Z ko\u0144cem 1936 roku, oddano do u\u017cytku stajnie, gara\u017ce dla sprz\u0119tu i magazyny.<\/p>\n Pole wzlot\u00f3w zniwelowano i utwardzono poprzez walcowanie. Jeszcze w\u00f3wczas utwardzonych dr\u00f3g startowych nie zbudowano.<\/p>\n W 1939 roku, na lotnisku bazowa\u0142o oko\u0142o 100 samolot\u00f3w bojowych szykuj\u0105cych si\u0119 do agresji na Rzeczypospolit\u0105 Polsk\u0119. Zgromadzono tutaj du\u017cy arsena\u0142 bomb i amunicji do karabin\u00f3w i dzia\u0142ek lotniczych. By\u0142 tak\u017ce du\u017cy sk\u0142ad paliw i samr\u00f3w. W dniu 1.09.1939 roku, wystartowa\u0142y st\u0105d samoloty na bombardowanie Polskich obiekt\u00f3w w\u0105skiego dost\u0119pu Polski do morza Ba\u0142tyckiego.<\/p>\n W drugiej po\u0142owie wrze\u015bnia 1939 roku, niemieckie samoloty bojowe opu\u015bci\u0142y lotnisko, przenosz\u0105c si\u0119 w g\u0142\u0105b okupowanej Rzeczypospolitej Polskiej. W\u00f3wczas przyst\u0105piono do rozbudowy lotniska. Postawiono kilkana\u015bcie barak\u00f3w, w kt\u00f3rych umieszczono robotnik\u00f3w-je\u0144c\u00f3w wojennych, nad kt\u00f3rymi kapo ustanowiono niemieckich zbrodniarzy i zwyrodnialc\u00f3w, kt\u00f3rych przeniesiono z wi\u0119zie\u0144 w rajchu. Wiosn\u0105 1940 roku, przyst\u0105piono do budowy dw\u00f3ch utwardzonych dr\u00f3g startowych, dr\u00f3g ko\u0142owania i hangaru, przyleg\u0142ego do istniej\u0105cego budynku. Hangar oddano do eksploatacji w 1941 roku. Pierwsza droga startowa mia\u0142a wymiary 700 m x 50 m. Po zako\u0144czeniu tego etapu prac w 1941 roku, je\u0144c\u00f3w wymordowano.<\/p>\n Od 1941 roku, w bazie zacz\u0119\u0142a funkcjonowa\u0107 szko\u0142a artylerii. Zorganizowano poligon, kt\u00f3rego wi\u0119kszo\u015b\u0107 po\u0142aci stanowi\u0142y wody Morza Ba\u0142tyckiego. Wybudowano sta\u0142e stanowiska artyleryjskie zwr\u00f3cone przedpolem w kierunku morza. Instalowano tu dzia\u0142a przeciwpancerne i przeciwlotnicze. \u0106wiczono strzelanie do ci\u0105gnionych po wodzie barek lub holowanych cel\u00f3wpowietrznych. W tym czasie nawierzchni\u0119 drogi do Ustki zacz\u0119to przebudowywa\u0107, jako betonow\u0105 i szersz\u0105 od dotychczasowej. Najokazalszy budynek po by\u0142ej osadzie przerobiono na kasyno oficerskie i dom publiczny. Inny budynekzaadoptowano na izb\u0119 chorych.<\/p>\n W lutym 1945 roku, niemcy przygotowywali si\u0119 do obrony bazy przed moskalami. Jednak 8.03.1945 roku, otrzymali rozkaz wycofania si\u0119 i wzmocnienie linii obrony Wa\u0142u Pomorskiego. Nieliczne samoloty przedosta\u0142y si\u0119 w rejon Gda\u0144ska. Tutejsza ludno\u015b\u0107 cywilna uciek\u0142a w g\u0142\u0105b rajchu w lutym 1945 roku. Moskale zaj\u0119li teren w marcu 1945 roku, i byli tutaj gospodarzami do ko\u0144ca 1947 roku. Ich dzia\u0142alno\u015b\u0107 ograniczy\u0142a si\u0119 do wywiezienia w g\u0142\u0105b kraju moskiewskiego maszyn, urz\u0105dze\u0144 i wszystkiego co stanowi\u0142o jak\u0105kolwiek warto\u015b\u0107. Nieliczni tutejsi mieszka\u0144cy, kt\u00f3rzy nie uciekli do rajchu w lutym 1945 roku, zostali si\u0142\u0105 wywiezieni na zach\u00f3d.<\/p>\n W 1947 roku, teren zosta\u0142 przekazany Wojsku Polskiemu i jako bia\u0142a plama funkcjonowa\u0142 na mapach Polski do pocz\u0105tku 90-lat. W 90-latach lotnisko trafi\u0142o oficjalne na mapy i uzyska\u0142o kod EPWI. W okresie 1975 – 1998, miejscowo\u015b\u0107 administracyjnie nale\u017ca\u0142a do Wojew\u00f3dztwa S\u0142upskiego. Teren nale\u017cy do so\u0142ectwa Jezierzany. Obecnie Wicko Morskie jest uj\u0119te, jako wie\u015b wWojew\u00f3dztwie Zachodniopomorskim w Powiecie S\u0142awie\u0144skim, w Gminie Postomino. Administracyjnie nale\u017cy do so\u0142ectwa Jeziorzany. <\/p>\n Do chwili obecnej teren pozostaje we w\u0142adaniu wojska, jako Centralny Poligon Si\u0142 Powietrznych. Jeden z dw\u00f3ch pozosta\u0142ych. Drugim jest 21. Centralny Poligon Nadarzyce. \u0106wicz\u0105 tutaj artylerzy\u015bci z wojsk NATO.<\/p>\n Wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne; N54\u00b033’12.1"\u00a0 E16\u00b037’15.3". Elewacja 7 ft (2,13 m). By\u0142o to najni\u017cej po\u0142o\u017cone lotnisko w Polsce. By\u0142y kod lotniska EPWI.<\/p>\n Lotnisko dysponowa\u0142o dwiema DS.; RWY 10\/28 (096\/276); wymiary 1\u00a0100 m x 50 m oraz RWY 02\/22 (024\/224) wymiary 830 m x 45 m. Nawierzchnia asfaltowa w dalszym ci\u0105gu w dobrym stanie. Zachowa\u0142y si\u0119 namalowane linie prog\u00f3w g\u0142\u00f3wnej drogi startowej oraz heliport dla \u015bmig\u0142owc\u00f3w. Pozosta\u0142e drogi s\u0105 drogami ko\u0142owania i postoju samolot\u00f3w oraz \u015bmig\u0142owc\u00f3w.<\/p>\n Najwi\u0119kszym obiektem lotniska jest wielofunkcyjny budynek, kt\u00f3ry w wi\u0119kszo\u015bci jest tr\u00f3jnawowym hangarem. Aktualnie budynek przeznaczony jest do rozbi\u00f3rki, gdy\u017c zacz\u0105\u0142 si\u0119 proces niszczenia i zawalania si\u0119 dachu.<\/p>\n Obecnie (2013 roku) na polu wzlot\u00f3w zgromadzono kilka eksponat\u00f3w w postaci zestaw\u00f3w pocisk\u00f3w rakietowych, eksploatowanych przez tutejsze jednostki bojowe.<\/p>\n Centralny Poligon Si\u0142 Powietrznych, znany te\u017c pod nazw\u0105 Poligon Ustka – Wicko Morskie. Obecny poligon zajmuje 3\u00a0567 hektar\u00f3w l\u0105du i 900\u00a0000 hektar\u00f3w akwenu morskiego. D\u0142ugo\u015b\u0107 linii brzegowej wynosi 20\u00a0000 m. Maksymalna szeroko\u015b\u0107 w g\u0142\u0105b l\u0105du wynosi 5\u00a0000 m, a w morze 32\u00a0000 m.<\/p>\n Historia poligonu si\u0119ga 1946 roku, kiedy to mi\u0119dzy Mrze\u017cynem, a Niechorzem zorganizowano poligon Nr 3, nale\u017c\u0105cy do wojsk l\u0105dowych. Poligon nosi\u0142 w\u00f3wczas nazw\u0119 O\u015brodek Szkolenia Poligonowego Artylerii Przeciwlotniczej. Z r\u00f3\u017cnych powod\u00f3w Komend\u0119 Poligonu Nr 3 kilkakrotnie przenoszono na inne tereny. Ostatecznie w 1952 roku, o\u015brodek poligonowy Nr 3 zorganizowano w Wicku Morskim. W 1954 roku, poligon otrzyma\u0142 nazw\u0119 Centralny Poligon Artylerii Przeciwlotniczej. W1961 roku, Komenda poligonu zosta\u0142a przeniesiona do Ustki, a poligon w Wicku Morskim otrzyma\u0142 nazw\u0119 Filia Centrum Szkolenia Wojsk L\u0105dowych w Ustce. By\u0142o to na mocy Zarz\u0105dzenia Szefa SG POW nr 22 z dnia 06.05.1961 roku. W 1966 roku, w zwi\u0105zku z reorganizacj\u0105 si\u0142 zbrojnych, poligon przyj\u0105\u0142 nazw\u0119 Ob\u00f3z \u0106wicze\u0144 i Poligon Artylerii Wojsk Obrony Przeciw-lotniczej. Podobnie sta\u0142o si\u0119 w 1970 roku, gdy poligon otrzyma\u0142 nazw\u0119 O\u015brodek Szkolenia Poligonowego Artylerii i Wojsk Obrony Przeciwlotniczej. W 1974 roku, utworzono Garnizon Wicko Morskie. W\u00f3wczas to w sk\u0142ad poligonu w\u0142\u0105czono w\u00f3wczas tak\u017ce lotnisko wraz z jego infrastruktur\u0105. Od tego momentu o\u015brodek by\u0142 sukcesywnie modernizowany i rozbudowywany. Powsta\u0142e obiekty szkoleniowe, zaplecze socjalne zaspokaja\u0142y \u00f3wczesne potrzeby szkol\u0105cych si\u0119 wojsk. W 1981 roku, sta\u0142 si\u0119 O\u015brodkiem Szkolenia Poligonowego Wojsk Obrony Przeciwlotniczej.<\/p>\n W drugiej po\u0142owie 80-lat, z uwagi na coraz trudniejsz\u0105 sytuacj\u0119 gospodarcza kraju, o\u015brodek zacz\u0105\u0142 podupada\u0107. W 1988 roku, zdecydowano si\u0119 na poligonie wykonywa\u0107 strzelania rakietowe do cel\u00f3w powietrznych. Jednak w dniu 19.05.1988 roku, dosz\u0142o do katastrofy kolejowej, w kt\u00f3rej zgin\u0119\u0142o 10 \u017co\u0142nierzy przeciw-lotnik\u00f3w z JW 1259 z Boles\u0142awca, kt\u00f3rzy udawali si\u0119 napoligon. W Wicku Morskim stoi pomnik ku ich pami\u0119ci. Pierwsze strzelania pr\u00f3bne wykona\u0142 z sukcesem 83. paplot (obecnie 8. Koszali\u0144ski Pu\u0142k Przeciwlotniczy). Celem by\u0142a rakieta klasy woda-woda P-15. W 1989 roku, pierwsze strzelania rakietowezestawami PRWB OSA, wykona\u0142y jednostki liniowe, p\u00f3\u017aniejszy 4. Zielonog\u00f3rski Pu\u0142k Przeciwlotniczy. Celem by\u0142a rakieta w-w P-15. Tak\u017ce w 1989 roku, eksperymentalne strzelania\u00a0 prowadzi\u0142 124. paplot (p\u00f3\u017aniejszy 3. Pu\u0142k Przeciwlotniczy 14SDZ) do imitatora celu powietrznego M-21 R KOLIBER. Z ko\u0144cem 80-lat, nikt si\u0119 nie spodziewa\u0142, \u017ce nadchodzi nowa epoka dla poligonu.<\/p>\n Z pocz\u0105tkiem 90-lat o\u015brodkowi grozi\u0142a likwidacja, z uwagi na niejasn\u0105 sytuacj\u0119 – Kt\u00f3ry z rodzaj\u00f3w wojsk ma by\u0107 jego gospodarzem? Jednak rozpad Uk\u0142adu Warszawskiego i aspiracja Rzeczypospolitej do uk\u0142adu NATO, spowodowa\u0142y, \u017ce Wicko Morskie sta\u0142o si\u0119 jedynym miejscem w Polsce, gdzie mo\u017cna by\u0142o wykonywa\u0107 realne strzelania rakietowe. Do tej pory Polskie Wojska Rakietowe na strzelania je\u017adzi\u0142y do CCCP. W 1992 roku, testowano tu wprowadzane do wyposa\u017cenia Polskiej armii rakiety S-125 Newa. W 1993 roku, testowano pociski 2K12 KUB, a w 1994 roku, zestawy S-75 Wo\u0142chow. W kolejnym roku (1995 roku) testowano zestawy rakietowe 2K11 KRUG. W 1995 roku, poligon odwiedzi\u0142 \u00f3wczesny Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Wa\u0142\u0119sa. Z okazji jego planowanego przyjazdu wybudowano reprezentacyjny budynek mieszkalny. Zosta\u0142 postawiony na po\u0142udniu miejscowo\u015bci Wicko Morskie nad jeziorem. Od tego czasu s\u0142u\u017cy on go\u015bciom rezyduj\u0105cym na terenie poligonu i jest nazywany Jan\u00f3wka-Wa\u0142\u0119s\u00f3wka. W czasie swojego istnienia na poligonie w Wicku przebywali r\u00f3\u017cni ministrowie i najwy\u017csi Polscy dow\u00f3dcy wojskowi. W sierpniu 1996 roku, O\u015brodek Szkolenia Poligonowego Wojsk Obrony Przeciwlotniczej zosta\u0142 w\u0142\u0105czony do Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej. Do tej daty podlega\u0142 pod Pomorski Okr\u0119g Wojskowy. W pa\u017adzierniku 1996 roku, poligon przej\u0105\u0142 obiekty po rozformowanym 44. Dywizjonie Ogniowym Artylerii Rakietowej,po\u0142o\u017cone mi\u0119dzy Wickiem Morskim, a Ustk\u0105.<\/p>\n Po wst\u0105pieniu Rzeczypospolitej do NATO \u017cywe zainteresowanie poligonem wykaza\u0142y inne pa\u0144stwa, kt\u00f3re u siebie nie posiadaj\u0105 realnych warunk\u00f3w strzela\u0144. Te atuty to; Du\u017cy obszar przedpola, kt\u00f3ry wp\u0142ywa na nieskr\u0119powane u\u017cycie pocisk\u00f3w rakietowych. Naturalne warunki terenowe. Dobre zaplecze dla \u0107wicz\u0105cych \u017co\u0142nierzy. Swoje strzelania do cel\u00f3w powietrznych wykonywali tutaj ju\u017c \u017co\u0142nierze z; UK, Holandii, W\u0142och, Czech, W\u0119gier i S\u0142owacji. W 2002 roku, na poligonie odby\u0142y si\u0119 jedne z najwi\u0119kszych \u0107wicze\u0144 NATO Strong Resolve. W manewrach wzi\u0119li udzia\u0142 \u017co\u0142nierze z Danii, USA, Francji, Belgii, Hiszpanii,Polski, Szwecji, Bu\u0142garii i Rumunii.<\/p>\n W 2003 roku, otrzyma\u0142 nazw\u0119 Centralny Poligon Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej . Od lipca 2004 roku, o\u015brodek jest Centrum Poligonowym Si\u0142 Powietrznych. Jest to obecnie jeden z najbardziej znanych poligon\u00f3w specjalistycznych w NATO.<\/p>\n Aktualnie (2013 roku) tylko niekt\u00f3re obiekty s\u0105 \u015bci\u015ble chronione. Kiedy\u015b ca\u0142y teren by\u0142 odgrodzony p\u0142otem i bramami. Ca\u0142y obiekt jest zamykany tylko w czasie strzela\u0144, poprzez posterunki ustawiane na drogach wjazdowych. Swoje strzelaniawykonuj\u0105 tutaj wszystkie rodzaje si\u0142 zbrojnych.\u00a0 Obywaj\u0105 si\u0119 tu\u00a0\u0107wiczenia i strzelania do cel\u00f3w powietrznych. Lotnicy prowadz\u0105 ogie\u0144 do cel\u00f3w nawodnych i powietrznych oraz bombarduj\u0105 cele nawodne. Do cel\u00f3w nawodnych strzelaj\u0105 artylerzy\u015bci. \u0106wiczy tutaj artyleria okr\u0119towa. Prowadzone s\u0105 tak\u017ce strzelania szkolne i\u00a0sprawdzaj\u0105ce oraz \u0107wiczenia po\u0142\u0105czone ze strzelaniem pododdzia\u0142em czo\u0142g\u00f3w, piechoty i obrony wybrze\u017ca.<\/p>\n Wykaz dow\u00f3dc\u00f3w poligonu:<\/p>\n 66 Dywizjon Rakietowy Obrony Powietrznej (66. dr OP) zosta\u0142 powo\u0142any do istnienia rozkazem Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia 4.10.1974 roku, jako 66. Dywizjon Ogniowy OPK. Miejsce stacjonowania Na\u0107mierz. By\u0142 jednym z czterech nowo powsta\u0142ych dywizjon\u00f3w rakietowych 26. Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej – Gryfice. W dniach 25-27.10.1974 roku, zosta\u0142 uzbrojony w przeciwlotnicze zestawy rakietowe typu S-125M Newa. W dniu 1.07.1975 roku, jednostk\u0119 w\u0142\u0105czono w system dy\u017cur\u00f3w bojowych 2. KOPK. W wrze\u015bniu 1976 roku, na poligonie w Asza\u0142uku, w CCCP, Dywizjon odby\u0142 pierwsze strzelanie bojowe. Stanowiska ogniowe umieszczono pomi\u0119dzy miejscowo\u015bciami Na\u0107mierz-Jaros\u0142awiec-Jeziorzany. Wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne geograficzne; 54 stopnie 31 minut 21 sekund N, 16 stopni 33 minuty 29 sekund E. Koszary umieszczono w obiektach wojskowych w Wicku Morskim. Dywizjon zosta\u0142 rozformowany z dniem 30.04.1990 roku.<\/p>\n 44 Dywizjon Artylerii Rakietowej zosta\u0142 sformowany w lipcu 1968 roku, w ramach 9. Drezde\u0144skiej Dywizji Zmechanizowanej wojsk l\u0105dowych, z miejscem stacjonowaniu w Toruniu. W 1969 roku, jednostka zmieni\u0142a podleg\u0142o\u015b\u0107 i znalaz\u0142a si\u0119 w strukturach Obrony Powietrznej Kraju. Na podstawie Zarz\u0105dzenie Szefa SG nr 06\/Org. z 26.01.1970 roku i rozkaz dow\u00f3dcy WOPK nr 028\/Org. z 26.01.1970 roku. Jednostka zosta\u0142a przeniesiona na wybrze\u017ce. Podleg\u0142a pod 4. Brygad\u0119 ArtyleriiObrony Powietrznej Kraju im. Obro\u0144c\u00f3w Wybrze\u017ca m. Gdynia. W okresie 1971 – 1973, powsta\u0142y dwa kolejne dywizjony rakietowe. Kadr\u0119 i \u017co\u0142nierzy s\u0142u\u017cby zasadniczej przeszkolono w pierwszych miesi\u0105cach 1971 roku, w Centrum Szkolenia Specjalist\u00f3w Artylerii i Radiotechniki (JW 4487) m. Bemowo Piskie. W sk\u0142ad 4. Brygady Artylerii Obrony Powietrznej by\u0142y; 44. Dywizjon Ogniowy OPK m. Ustka, JW 2269, 45. Dywizjon Ogniowy OPK m. Smo\u0142dzino i 46. Dywizjon Ogniowy OPK m. Choczewo. Nowo formowane dywizjon uzbrojono w PZR S-75M Wo\u0142chow. Miejsce 44. Dywizjonu Ogniwego OPK m. Ustka w ugrupowaniu bojowym 4. BA OPK \u2013 1974 roku. SD i SNR: 54\u00b034\u201914.42\u201dN 16\u00b046\u201952.15\u201dE. Historyczne dla dywizjonu pierwsze ostre strzelanie na poligonie w Aszu\u0142uku w CCCP odby\u0142o si\u0119 w 1972 roku. W kolejnych latach sprz\u0119t dywizjonu ulega\u0142 modernizacji. Na miejsce RLS P-12 wprowadzono RLS P-18, dywizjon zosta\u0142 w\u0142\u0105czony do systemu automatycznego dowodzenia WEKTOR i wzbogaci\u0142 si\u0119 o wysoko\u015bciomierz PRW-13. W ramach restrukturyzacji Si\u0142 ZbrojnychRP 44. Dywizjon Rakietowy OP rozformowano w 1992 roku.<\/p>\n Samodzielna Eskadra Lotnictwa Rozpoznawczego WOP (Wojsk Ochrony Pogranicza) by\u0142a jedyn\u0105 jednostk\u0105 lotnicz\u0105 ze sta\u0142ym miejscem dyslokacji w Wicku Morskim. Zosta\u0142a powo\u0142ana do istnienia na podstawie zarz\u0105dzenie org. DWW (Dow\u00f3dztwo Wojsk Wewn\u0119trznych) nr 019\/WW z 23.10.1958 roku. Jednostka podlega\u0142a bezpo\u015brednio Dow\u00f3dztwu WOP w Warszawie. Stacjonowa\u0142a w dw\u00f3ch miejscach: na lotnisku w Szczecinie D\u0105biu i w Wicku Morskim. Posiada\u0142a te\u017c dwa inne l\u0105dowiskana Wybrze\u017cu Ba\u0142tyckim. Korzysta\u0142a z niewielkich samolot\u00f3w t\u0142okowych Jak-12 i Jak-18. W 1963 roku, struktura organizacyjna Eskadry wygl\u0105da\u0142a nast\u0119puj\u0105co; 1. Klucz dalekiego rozpoznania z samolotami Li-1, 2. Klucz dalekiego rozpoznania zsamolotami An-2, 3. Klucz bliskiego rozpoznania z samolotami Jak-12. W 1967 roku, eskadr\u0119 podporz\u0105dkowano Morskiej Brygadzie Okr\u0119t\u00f3w Pogranicza w Gda\u0144sku Nowym Porcie. W tym czasie nast\u0105pi\u0142o tak\u017ce ujednolicenie sprz\u0119tu lataj\u0105cego. Eskadra w czterech kluczach mia\u0142a na wyposa\u017ceniu wy\u0142\u0105cznie samoloty An-2. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich mia\u0142a zamontowane p\u0142ywaki. Rozformowanie Eskadry nast\u0105pi\u0142o w 1970 roku. Stan etatowy wynosi\u0142; 99 wojskowych i 2 pracownik\u00f3w cywilnych. Eskadra by\u0142a jedyn\u0105 jednostk\u0105 w Polskim Wojsku etatowo eksploatuj\u0105c\u0105 samoloty typu An-2 W.<\/p>\n Dow\u00f3dcy eskadry:<\/p>\n An-2 W (wodny) czasami okre\u015blany mianem An-2 M (morski), powsta\u0142 w CCCP na zlecenie lotnictwa morskiego, oko\u0142o 1955 roku. Samolot zamiast klasycznego podwozia otrzyma\u0142 p\u0142ywaki. W OKB Antonowa konstrukcja otrzyma\u0142a oznaczenie An-4, a w produkcji An-2 W (wodny). Samolot wyposa\u017cono w dwa p\u0142ywaki i \u015bmig\u0142o rewersyjne o odwrotnym ci\u0105gu dla hamowania przy dobiegu na wodzie. Samolot na akwenach wodnych spisywa\u0142 si\u0119 dobrze do wysoko\u015bci fali nieprzekraczaj\u0105cej 0,5 m.<\/p>\n Samolot przeznaczony by\u0142 do operowania w brzegowej strefie morskiej, na jeziorach i innych zbiornikach wodnych. Ma\u0142a d\u0142ugo\u015b\u0107 startu i l\u0105dowania umo\u017cliwia korzystania z naprawd\u0119 ma\u0142ych zbiornik\u00f3w wodnych i dora\u017anie przygotowanych przystani, bez specjalnego wyposa\u017cenia. Dwa p\u0142ywaki zapewniaj\u0105 wyporno\u015b\u0107 przy maksymalnym obci\u0105\u017ceniu. Ka\u017cdy z p\u0142ywak\u00f3w ma 12 szczelnych kom\u00f3r, co wydatnie podnosi bezpiecze\u0144stwo w przypadku uszkodzenia. Nawet nieszczelno\u015b\u0107dw\u00f3ch s\u0105siednich dolnych kom\u00f3r gwarantuje niezatapialno\u015b\u0107 samolotu. Nie ma podzia\u0142u na p\u0142ywak lewy i prawy, czyli p\u0142ywaki s\u0105 zamienne. Nos p\u0142ywaka jest gumowy i pe\u0142ni rol\u0119 zderzaka. Z ty\u0142u umieszczono stery wodne, wsp\u00f3\u0142dzia\u0142aj\u0105ce ze sterem kierunku. Dodatkowo s\u0105 one podnoszone przy starcie i manewrowaniu na l\u0105dzie. D\u0142ugo\u015b\u0107 p\u0142ywak\u00f3w 9,337 m, rozstaw p\u0142ywak\u00f3w 3,700 m. \u015amig\u0142o samolotu ma przestawiany k\u0105t natarcia dla uzyskania wstecznego ci\u0105gu s\u0142u\u017c\u0105cego do wyhamowania przy wodowaniu. Pocz\u0105tkowo u\u017cywano \u015bmigie\u0142 W-514D9, nier\u00f3\u017cni\u0105ce si\u0119 kszta\u0142tem od klasycznych W-509D9. Nast\u0119pnie u\u017cyto \u015bmigie\u0142 PZL AW-2R. Samolot wyposa\u017cono w \u015bwiat\u0142a pozycyjne na maszcie antenowym i usterzeniu pionowym. Wyposa\u017ceniem jest tak\u017ce kotwica denna, kotwica p\u0142ywaj\u0105ca, rzutka, bosak, lina holownicza. Do obs\u0142ugi samolotu u\u017cywa si\u0119 podwozia transportowego z\u0142o\u017conego z dw\u00f3ch 3-ko\u0142owych w\u00f3zk\u00f3w.<\/p>\n Samolot w tej wersji zbudowano w PZL Mielcu, na podstawie dokumentacji z biura Antonowa,\u00a0 niewielkiej liczbie. Prawdopodobnie 12 egzemplarzy. Zademonstrowano go na 31 MTP w 1962 roku, i na 32 MTP w 1963 roku. W Wojsku Polskim wprowadzono je na wyposa\u017cenie w 1964 roku, do Wojsk Ochrony Pogranicza. Samoloty \u0142atwo mo\u017cna by\u0142o przystosowa\u0107 ponownie do podwozia ko\u0142owego i tak uczyniono w 1970 roku.<\/p>\n Niewiele jest informacji na temat eksploatacji An-2 W w Wicku Morskim. S\u0142u\u017cy\u0142y one tutaj zaledwie 7 lat (1963r.-1070r.). Na pewno ich eksploatacja sprawia\u0142a wiele problem\u00f3w. Eskadra nie dysponowa\u0142a specjalistyczn\u0105 wyci\u0105gark\u0105. Przetaczanie samolot\u00f3w odbywa\u0142o si\u0119 si\u0142\u0105 ludzkich mi\u0119\u015bni. Zak\u0142adanie i \u015bci\u0105gnie w\u00f3zk\u00f3w wymaga\u0142o sporej wprawy i do\u015bwiadczenia. Samolot wa\u017cy 5\u00a0250 kg. Problemem by\u0142y \u015brednie przegl\u0105dy silnikowe. \u017bo\u0142nierze radzili sobie ustawiaj\u0105c specjalne pomosty nad p\u0142ywakami. Aby samolot wys\u0142a\u0107 na przegl\u0105d generalny lub remont nale\u017ca\u0142o zamontowa\u0107 podwozie ko\u0142owe dla przebazowania drog\u0105 powietrzn\u0105. W locie, wielkie p\u0142ywaki stawia\u0142y spory op\u00f3r, przez co znacznie spada\u0142y dane T-T. G\u0142\u00f3wnie zasi\u0119g i pr\u0119dko\u015b\u0107 przelotowa. Pr\u0119dko\u015b\u0107 max wynosi\u0142a 229 km\/h i jest o 30 km\/h mniejsza ni\u017c samolotu z ko\u0142ami. Pr\u0119dko\u015b\u0107wznoszenia spad\u0142a z 3,5 m\/s do 2,67 m\/s. Tak\u017ce boczne podmuchy wiatru wymaga\u0142y pe\u0142nej koncentracji w\u015br\u00f3d za\u0142\u00f3g. Lecz najwi\u0119kszym wrogiem samolot\u00f3w sta\u0142a si\u0119 s\u0142ona woda. Powodowa\u0142a ona szybka degradacj\u0119 struktury p\u0142atowca. Ogniskakorozji metali wyst\u0119powa\u0142y tutaj znacznie cz\u0119\u015bciej ni\u017c tych samych samolot\u00f3w bazuj\u0105cych w g\u0142\u0119bi l\u0105du. Mimo, \u017ce w PZL Mielec struktura p\u0142atowca by\u0142a dodatkowo pokrywana pow\u0142okami lakierniczymi. Stosowano Polskie emalie, mniej odporne na wilgotne \u015brodowisko, ni\u017c lakiery zachodnie. Na zakup lakier\u00f3w z zachodu nie by\u0142o zgody (dewizy). Samolot poruszaj\u0105cy si\u0119 po wodzie podrywa\u0142 w powietrze mn\u00f3stwo wody, kt\u00f3ra wnika\u0142a we wszelkie szczeliny i zakamarki. Samo obracaj\u0105ce si\u0119 \u015bmig\u0142opodrywa\u0142o krople wody. Z tego te\u017c wzgl\u0119du, za\u0142ogi unika\u0142y wodowania na Morzu Ba\u0142tyckim, ograniczaj\u0105c si\u0119 wy\u0142\u0105cznie do Jeziora Wicko.<\/p>\n Nale\u017cy sobie postawi\u0107 pytanie \u2013 Do czego Wojska Ochrony Pogranicza u\u017cywa\u0142y An-2 W? Nale\u017cy pami\u0119ta\u0107, \u017ce samoloty te nie s\u0142u\u017cy\u0142y do zada\u0144 ratowniczych, okre\u015blanych obecnie mianem SAR. One s\u0142u\u017cy\u0142y do wykrycia os\u00f3b nielegalnie przekraczaj\u0105cych morsk\u0105 granic\u0119. Ale niech m\u0142ody czytelnik nie my\u015bli, \u017ce w ten spos\u00f3b obcy wywiad wprowadza\u0142 do Polski swoich agent\u00f3w. Ci agenci przyje\u017cd\u017cali do PRL kulturalnie; kolej\u0105 lub transportem lotniczym. W rzeczywisto\u015bci chodzi\u0142o o uj\u0119cie tych Polak\u00f3w, kt\u00f3rzy z komunistycznego raju chcieli nielegalnie uciec na zach\u00f3d. Poniewa\u017c Polska pomys\u0142owo\u015b\u0107 jest nieograniczona; wielu moich rodak\u00f3w budowa\u0142o w\u0142asne samoloty lub \u0142odzie zdolne do pokonania Morza Ba\u0142tyckiego.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Lotnisko Wicko Morskie to aktualnie nieczynne lotnisko wojskowe, b\u0119d\u0105ce na terenie nadal nale\u017c\u0105cym do Wojska Polskiego, a dok\u0142adnie na terenie Centralnego Poligonu Si\u0142 Powietrznych. Zlokalizowane jest pomi\u0119dzy Jeziorem Wicko, a Morzem Ba\u0142tyckim, w po\u0142owie drogi mi\u0119dzy Ustk\u0105, a Dar\u0142owem. Geograficznie zajmuje mierzej\u0119 o szeroko\u015bci oko\u0142o 400 m. Jest to teren, kt\u00f3ry od wielu dziesi\u0119cioleci pe\u0142ni wa\u017cne funkcje wojskowe, a przede wszystkim obrony wybrze\u017ca morskiego. Wst\u0119p na teren nadal jest zabroniony. Jednak coraz cz\u0119\u015bciej zapuszczaj\u0105 si\u0119 tutaj tury\u015bci wypoczywaj\u0105cy w pobliskich miejscowo\u015bciach, \u017c\u0105dni wra\u017ce\u0144. Licz\u0105, \u017ce spotkaj\u0105 tutaj co\u015b niezwyk\u0142ego. Lecz teren ten jest ciekawy tylko dla historyk\u00f3w i przyrodnik\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[19],"tags":[],"class_list":["post-310","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-lotniska"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/310","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=310"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/310\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2401,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/310\/revisions\/2401"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=310"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=310"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=310"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Lotnisko Wicko Morskie. Infrastruktura.<\/h3>\n
Poligon.<\/h3>\n
\n
Jednostki wojskowe stacjonuj\u0105ce w rejonie kompleksu Wicko Morskie.<\/h3>\n
66 Dywizjon Rakietowy Obrony Powietrznej (66. dr OP).<\/h3>\n
44 Dywizjon Artylerii Rakietowej.<\/h3>\n
Samodzielna Eskadra Lotnictwa Rozpoznawczego WOP.<\/h3>\n
\n
An-2 W (An-2 M).<\/h3>\n