ASOC Air Sovereignty Operation Center.<\/h3>\n
ASOC jest cz\u0119\u015bci\u0105 Regionalnej Inicjatywy Przestrzeni Powietrznej (Regional Aerospace Initiative), og\u0142oszonej w 1994 roku, w Pradze przez prezydenta USA Billa Clintona. Ma ona na celu zunifikowanie systemu zarz\u0105dzania przestrzeni\u0105 powietrzn\u0105 w krajach Europy \u015arodkowej, w tym pa\u0144stwach wst\u0119puj\u0105cych do NATO. Umo\u017cliwia wymian\u0119 informacji o obrazie sytuacji powietrznej mi\u0119dzy nimi i \u0142\u0105czy systemy obrony powietrznej nowych cz\u0142onk\u00f3w z pozosta\u0142ymi cz\u0142onkami paktu p\u00f3\u0142nocnoatlantyckiego. System obrony ASOC, stanowi cz\u0119\u015b\u0107 Zintegrowanego Systemu Obrony Powietrznej NATO (NATINADS).<\/p>\n
Po wst\u0105pieniu do NATO i przyj\u0119ciu przez Polsk\u0119, mi\u0119dzy innymi zadania utworzenia jednolitego systemu rozpoznania i dowodzenia OP, kompatybilnego ze Zintegrowanym Systemem OP NATO, rozpocz\u0119to wdra\u017canie do pracy Narodowego Centrum Wspomagania Operacji Powietrznych (ASOC). Oznacza\u0142o to diametralnie now\u0105 sytuacj\u0119 w zakresie zbierania, opracowywania, przekazywania i obiegu informacji radiolokacyjnej oraz podejmowania decyzji operacyjnych o zasi\u0119gu ponadnarodowym.<\/p>\n
Pierwsze posterunki radiotechniczne rozpocz\u0119\u0142y prac\u0119 w systemie ASOC ju\u017c w 1999 roku. Trzeba wspomnie\u0107, \u017ce jeszcze przed wst\u0105pieniem Rzeczypospolitej Polski w struktury NATO, sojusz zaleci\u0142 nam utworzenie 6 nowych posterunk\u00f3w radiolokacyjnych na wschodzie Polski. W miar\u0119 nap\u0142ywu nowoczesnych radar\u00f3w do kolejnych batalion\u00f3w, do systemu w\u0142\u0105czano nast\u0119pne pododdzia\u0142y. Posterunki takie wyposa\u017cone by\u0142y pocz\u0105tkowo w tr\u00f3jwymiarowe zestawy radiolokacyjne: NUR-31 (odleg\u0142o\u015bciomierz i azymut) i NUR-41 (wysoko\u015bciomierz), a nast\u0119pnie w tr\u00f3jwymiarowe stacje radiolokacyjne typu NUR-11 i NUR-12. Powstanie nowego systemu dowodzenia obron\u0105 powietrzn\u0105 Rzeczypospolitej Polski oznacza\u0142o dla Wojsk Radiotechnicznych przebudow\u0119 dotychczasowej struktury, zmian\u0119 ugrupowania bojowego, likwidacj\u0119 wielu pododdzia\u0142\u00f3w oraz ca\u0142kowit\u0105 przemian\u0119 dotychczasowej filozofii funkcjonowania dow\u00f3dztw brygad i batalion\u00f3w.<\/p>\n
Do tworzenia nowych struktur organizacyjnych Wojsk Radiotechnicznych przyczyni\u0142a si\u0119 w znacznym stopniu dynamiczna modernizacja posiadanego sprz\u0119tu radiolokacji. Sukcesywnie modernizowano podstawowe uzbrojenie Wojsk Radiotechnicznych \u2013 radary rodziny NUR. Ich efektem by\u0142a przede wszystkim pe\u0142na kompatybilno\u015b\u0107 i mo\u017cliwo\u015b\u0107 bezpo\u015bredniej wsp\u00f3\u0142pracy z\u00a0Systemem Dunaj, a ponadto zwi\u0119kszono ich niezawodno\u015b\u0107 i odporno\u015b\u0107 na zak\u0142\u00f3cenia elektroniczne. Dodatkowo modernizacja radar\u00f3w NUR pozwoli\u0142a wycofa\u0107 z eksploatacji wszystkie przestarza\u0142e urz\u0105dzenia do zbioru i obr\u00f3bki informacji radiolokacyjnej.<\/p>\n
Otwarcie w 1998 roku, ASOC (Air Sovereignty Operation Center), czyli systemu dostosowuj\u0105cego kontrol\u0119 przestrzeni powietrznej i system obrony przeciwlotniczej do wymaga\u0144 NATO, oraz uchwalenie ustawy o ochronie informacji niejawnych powoduj\u0105, \u017ce Polska spe\u0142ni\u0142a minimalne warunki przyst\u0105pienia do NATO. Odt\u0105d na Centralne Stanowisko Dowodzenia Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej (CSD WLOP), w kt\u00f3rym dzia\u0142a ASOC, trafiaj\u0105 informacje z 11 Polskich posterunk\u00f3w radiolokacyjnych i system\u00f3w kraj\u00f3w o\u015bciennych. Posterunki zosta\u0142y wyposa\u017cone w stacje radiolokacyjne typu 3D pozwalaj\u0105ce na ustalenie wysoko\u015bci, azymutu i odleg\u0142o\u015bci samolotu. System umo\u017cliwi wizualizacj\u0119 cywilno-wojskowych plan\u00f3w lotu, kt\u00f3re z\u0142o\u017c\u0105 si\u0119 na obraz sytuacji powietrznej (tzw. RAP – Recognized Air Picture) nad Polsk\u0105.<\/p>\n
ASOC sfinansowa\u0142 rz\u0105d USA, kt\u00f3ry wyasygnowa\u0142 24 mln USD na jego instalacj\u0119, zakup sprz\u0119tu i przygotowanie oprogramowania. Z tej kwoty Polska otrzyma\u0142a 6,5 mln USD, a wykorzysta\u0142a do 2010 roku, 4,5 mln USD. ASOC opracowa\u0142 Lockheed Martin Tactical Defense Systems pod nadzorem Centrum System\u00f3w Elektronicznych US Air Force. System zainstalowano jednocze\u015bnie w Polsce, Czechach i na W\u0119grzech.<\/p>\n
Jak to dzia\u0142a? Dane z zewn\u0119trznych \u017ar\u00f3de\u0142 informacji (np. radar\u00f3w) trafiaj\u0105 poprzez router komunikacyjny do dw\u00f3ch 2-procesorowych serwer\u00f3w bazodanowych (Sun Microsystems Ultra 2, model 2300). Pierwszy serwer przetwarza dane i przesy\u0142a je na 10 stanowisk operator\u00f3w (Sun Ultra 1, model 170E) poprzez sie\u0107 lokaln\u0105. Drugi na bie\u017c\u0105co archiwizuje informacje. W razie awarii pierwszego, s\u0142u\u017cy tak\u017ce jako serwer zapasowy. Ca\u0142o\u015b\u0107 zabezpiecza UPS, kt\u00f3ry w razie awarii sieci energetycznej przez 15 minut podtrzyma wszystkie funkcje ASOC zanim zostanie uruchomiony niezale\u017cny system zasilania w CSD WLOP.<\/p>\n
ASOC korzysta z 3 standard\u00f3w wymiany danych: ASTERIX s\u0142u\u017cy do transmisji danych z radar\u00f3w; Link-1 przekazuje informacj\u0119 z transponder\u00f3w samolotowych (komunikaty sw\u00f3j-obcy) i wymienia informacje z s\u0105siednimi systemami ASOC; FIS (Flight Information Services) przyjmuje plany lotu zgodnie ze standardami Mi\u0119dzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego (ICAO).<\/p>\n
Korelacja tych informacji nast\u0119puje w czasie rzeczywistym. Na monitorze obserwatora pojawia si\u0119 \u015blad kontrolowanego samolotu, od\u015bwie\u017cany co 5 sekund. Operator mo\u017ce por\u00f3wnywa\u0107 jego aktualn\u0105 pozycj\u0119 z przewidzian\u0105 w planie lotu. Gdy r\u00f3\u017cnica jest ra\u017c\u0105ca, og\u0142asza alarm. Ponadto sytuacja powietrzna jest wy\u015bwietlana na ekranie ciek\u0142okrystalicznym, do kt\u00f3rego pod\u0142\u0105czono dwie stacje robocze.<\/p>\n
W dniach 22-27 luty 2011 roku, administratorzy systemu ASOC (Air Sovereignty Operation Center) przy wsp\u00f3\u0142pracy ze specjalistami z Lockheed Martin dokonali wymiany serwer\u00f3w i stacji roboczych wraz z oprogramowaniem.<\/p>\n
System BACKBONE.<\/h3>\n
BACKBONE w wolnym t\u0142umaczeniu oznacza jedno pasmo, jeden zesp\u00f3\u0142. System BACKBONE zosta\u0142 wymy\u015blony i opracowany przez NATO g\u0142\u00f3wnie z my\u015bl\u0105 o nowych cz\u0142onkach sojuszu, kt\u00f3rzy przyst\u0105pili do niego w 90-latach XX wieku. System jest powi\u0105zany z systemem obrony ASOC i stanowi jeden z jego g\u0142\u00f3wnych element\u00f3w. O ile ASOC stanowi system \u0142\u0105czno\u015bci, przekazywania, zbierania danych i odpowiedniego reagowania, to system BACKBONE dotyczy unifikacji sprz\u0119tu, g\u0142\u00f3wnie radiolokacyjnego.<\/p>\n
Radary.<\/h3>\nNUR-31\/N-31 (Justyna-82).<\/h3>\n
Stacja radiolokacyjna NUR-31\/N-31 (Justyna-82) jest ostatni\u0105 z rodziny ostrzegawczych stacji radiolokacyjnych Jawor. By\u0142a tak bardzo dopracowanym sprz\u0119tem, \u017ce pozostawa\u0142a na uzbrojeniu do oko\u0142o 2005 roku. Jej opracowanie rozpocz\u0119\u0142o si\u0119 ju\u017c w 1975 roku, w PIT (Przemys\u0142owy Instytut Telekomunikacyjny), jako nowa generacja radar\u00f3w koherentnych z kompresj\u0105 impuls\u00f3w. Koherencja fal jest to zdolno\u015b\u0107 fal do dawania trwa\u0142ych efekt\u00f3w interferencyjnych (nak\u0142adania si\u0119), je\u015bli ich wi\u0105zki maj\u0105 t\u0119 sam\u0105 cz\u0119stotliwo\u015b\u0107 i sta\u0142\u0105 w czasie r\u00f3\u017cnic\u0119 faz. Opr\u00f3cz zmian w torze-nadawczym, szeroko zastosowano p\u00f3\u0142przewodnikowe uk\u0142ady scalone. Pozosta\u0142y tylko cztery lampy mikrofalowych w torze-nadawczym (LFB Lampy Fali Bie\u017c\u0105cej i Amplitronach) oraz dwie lampy obrazowe (ekrany) we wska\u017anikach. Taka konfiguracja bloku nadajnika (LFB Lampy Fali Bie\u017c\u0105cej i Amplitrony) pozwala na uzyskanie na wyj\u015bciu nadajnika sygna\u0142u o mocy w impulsie przynajmniej 260 kW. Co w konsekwencji daje wi\u0119kszy zasi\u0119g wykrywania obiekt\u00f3w. W nadajniku zastosowano blok sygna\u0142u wzbudzaj\u0105cego (BSW) wytwarzaj\u0105cy z\u0142o\u017cone impulsy z liniow\u0105 modulacj\u0105 cz\u0119stotliwo\u015bci oraz dwa stopnie wzmacniaj\u0105ce na LFB i wzmacniacze amlitronowe w stopniach ko\u0144cowych du\u017cej mocy. BSW wytwarza r\u00f3wnie\u017c sygna\u0142y ci\u0105g\u0142e s\u0142u\u017c\u0105ce procesowi przemiany cz\u0119stotliwo\u015bci w odbiorniku. Impulsy echa podlegaj\u0105 kompresji w torze odbiorczym, co poprawia rozr\u00f3\u017cnialno\u015b\u0107 w odleg\u0142o\u015bci. Stacja ma zdolno\u015b\u0107 pracy na innej cz\u0119stotliwo\u015bci no\u015bnej w ka\u017cdym kolejnym impulsie. Podstawowym rodzajem pracy jest \u201ediversity\u201d (r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107), czyli praca na dw\u00f3ch na przemian stosowanych cz\u0119stotliwo\u015bciach. Radar Jawor-M2, aby tak m\u00f3g\u0142 pracowa\u0107 potrzebowa\u0142 dw\u00f3ch kana\u0142\u00f3w. Innym rodzajem pracy jest losowa zmiana cz\u0119stotliwo\u015bci – od impulsu do impulsu. Oczywi\u015bcie mo\u017cliwa jest tak\u017ce praca na jednej cz\u0119stotliwo\u015bci. Sytuacja powietrzna zobrazowana jest na ekranie wska\u017anika panoramiczno-syntetycznego, mog\u0105cego jednocze\u015bnie wy\u015bwietli\u0107 tzw. wizj\u0119 syntetyczn\u0105, czyli umowne znaki u\u0142atwiaj\u0105ce identyfikacje poszczeg\u00f3lnych cel\u00f3w, ich opisy, zegar, itp. Stacj\u0119 wyposa\u017cono w aparatur\u0119 automatyzacji zapewniaj\u0105c\u0105 zautomatyzowane \u015bledzenie i wydawanie informacji do obiekt\u00f3w automatyzacji o 32 \u015bledzonych trasach.<\/p>\n
T\u0119 now\u0105 rodzin\u0119 stacji radiolokacyjnych nazwano Naziemne Urz\u0105dzenie Radiolokacyjne, czyli kryptonu NUR. Szkolenie przysz\u0142ych technik\u00f3w obs\u0142ugi rozpocz\u0119to w Wy\u017cszej Szkole Wojsk Radiotechnicznych w Jeleniej G\u00f3rze ju\u017c w po\u0142owie 80-lat. Radar wszed\u0142 na wyposa\u017cenie Wojska Polskiego w 1988 roku.<\/p>\n
Prototypowe egzemplarze montowano na samochodzie Tatra-148. Znacznemu zmniejszeniu uleg\u0142a og\u00f3lna ilo\u015b\u0107 i wielko\u015b\u0107 potrzebnych urz\u0105dze\u0144 wchodz\u0105cych w sk\u0142ad stacji. Ca\u0142o\u015b\u0107 mie\u015bci si\u0119 na jednym samochodzie ci\u0119\u017carowym Tatra-815 z ma\u0142\u0105 przyczep\u0105 dwuko\u0142ow\u0105, na kt\u00f3rej znajduje si\u0119 agregat zasilaj\u0105cy. Umieszczenie radaru praktycznie w jednym samochodzie spowodowa\u0142o znaczny wzrost mobilno\u015bci. Stacja radiolokacyjna zwykle korzysta z anteny zainstalowanej na dachu samochodu, ale opracowano r\u00f3wnie\u017c stacjonarn\u0105 przystawk\u0119 antenow\u0105 z wi\u0119ksz\u0105 anten\u0105 poprawiaj\u0105c\u0105 zasi\u0119g radaru, do kt\u00f3rej NUR-31 mo\u017ce si\u0119 pod\u0142\u0105czy\u0107. NUR-31 ma rozbudowane uk\u0142ady przeciwzak\u0142\u00f3ceniowe do zwalczania zak\u0142\u00f3ce\u0144 biernych i czynnych. Stacja jest dwu-wsp\u00f3\u0142rz\u0119dna, dla obiekt\u00f3w obcych, a dla w\u0142asnych, dzi\u0119ki transponderowi tr\u00f3j-wsp\u00f3\u0142rz\u0119dna. Aby by\u0142a w pe\u0142ni tr\u00f3j-wsp\u00f3\u0142rz\u0119dna mo\u017ce automatycznie wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 z wysoko\u015bciomierzem radiolokacyjnym N-41. Inn\u0105 cecha stacji jest mo\u017cliwo\u015b\u0107 zdalnej obs\u0142ugi z zewn\u0119trznego stanowiska. Czas rozwijania i zwijania wynosi 15-25 minut. Antena ma p\u00f3\u0142automatyczny system poziomowania. Za\u0142og\u0119 radaru stanowi pi\u0119ciu \u017co\u0142nierzy. Zasilanie to agregat pr\u0105dotw\u00f3rczy PAD-36, dostarczaj\u0105cy pr\u0105d przemienny tr\u00f3jfazowy 3×380 V. Pob\u00f3r mocy do 21 kW. Stacja bez problemu wykrywa obiekty poruszaj\u0105ce si\u0119 z pr\u0119dko\u015bci\u0105 do 3 Ma. \u015aledzi jednocze\u015bnie do 32 cel\u00f3w.<\/p>\n
Warto wspomnie\u0107, i\u017c stacja radiolokacyjna NUR-31 przesz\u0142a dwie modyfikacje, w efekcie kt\u00f3rych powsta\u0142a wersja NUR-31 M i NUR-31 MK.<\/p>\n
Podstawowe dane radaru NUR-31; Praca w pa\u015bmie L, a nowe oznaczenie pasmo D. Zakres cz\u0119stotliwo\u015bci 1-2 GHz. D\u0142ugo\u015b\u0107 fali 30-15 cm. Zasi\u0119g przy antenie samochodowej 160 km, a z wi\u0119ksz\u0105 anten\u0105, na przystawce, 200 km. Pu\u0142ap wykrycia 27\u00a0000 m. Szeroko\u015b\u0107 wi\u0105zki w azymucie 1,9 stopnia. Ma mo\u017cliwo\u015b\u0107; pracy na kilku cz\u0119stotliwo\u015bciach, przestrajania od impulsu do impulsu, kompresj\u0119 impuls\u00f3w, stabilizacj\u0119 poziomu fa\u0142szywego alarmu. Rozr\u00f3\u017cnialno\u015b\u0107: w odleg\u0142o\u015bci 150 m; w azymucie \u2013 3 stopnie. Wymiary anteny\u00a0 9 m x 2,50 m. Pr\u0119dko\u015b\u0107 obrot\u00f3w anteny 6 obr\/min. Szeroko\u015b\u0107 wi\u0105zki: w azymucie 1,85 stopnie; w elewacji 30 stopnie. Uk\u0142ady przeciwzak\u0142\u00f3ceniowe. Zestaw sk\u0142ada si\u0119 z jednego samochodu Tatra 815 i przyczepki z agregatem pr\u0105dotw\u00f3rczym. Mo\u017ce wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 z radiowysoko\u015bciomierzem NUR-41 (RW-32). Obs\u0142uga radaru sk\u0142ada si\u0119 z 3-5 \u017co\u0142nierzy.<\/p>\n
NUR-41 (RW-32) Bo\u017cena.<\/h3>\n
NUR-41 (RW-32) by\u0142 opracowany, zbudowany i produkowany w Polsce od 1992 roku. NUR-41 (RW-32) radiowysoko\u015bciomierz przeznaczony do pracy z dwu-wsp\u00f3\u0142rz\u0119dnymi radarami (2D). Kompleks jest w\u00f3wczas radarem 3D.\u00a0 Jest to stacja mobilna, zamontowana na podwoziu czeskiego (czechos\u0142owackiego) samochodu Tatra-815. W radarze znajduje si\u0119 urz\u0105dzenie systemu IFF \u201eSupra\u015bl\u201d dzia\u0142aj\u0105ce na zasadzie radaru wt\u00f3rnego, pozwalaj\u0105ce na identyfikacj\u0119 wykrytych obiekt\u00f3w powietrznych.<\/p>\n
NUR 41 wywodzi si\u0119 z radiolokacyjnej stacji pomiaru wysoko\u015bci (RSPW) obiekt\u00f3w powietrznych RW-31 Bo\u017cena, kt\u00f3ra by\u0142a opracowana przez PIT w 1972 roku, i produkowana od prze\u0142omu 70\/80-lat w Warszawskich Zak\u0142adach Radiowych RAWAR. Konstrukcja lampowo-p\u00f3\u0142przewodnikowa. Radar posiada\u0142 dwa kana\u0142y nadawczo-odbiorcze (nadajniki magnetronowe) i pracowa\u0142 w systemie diversity cz\u0119stotliwo\u015bci. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z dwu-wsp\u00f3\u0142rz\u0119dn\u0105 radiolokacyjn\u0105 stacj\u0105 wykrywania i naprowadzania (RSWN) Jawor M2 Justyna (Ro-51\/52). W sk\u0142ad urz\u0105dzenia wchodzi\u0142o 5 jednostek jezdnych Tatr-148. Produkcj\u0119 NUR-41 rozpocz\u0119to w 1992 roku.<\/p>\n
Podstawowe dane radiowysoko\u015bciomierza\u00a0 NUR-41 Bo\u017cena; Zasi\u0119g 200-360 km. Zasi\u0119g na pu\u0142ap 25\u00a0000 \u2013 30\u00a0000 m. Po modyfikacjach zasi\u0119g w pu\u0142apie 80\u00a0000 m. Moc stacji 400-600 kW. Pracuje w pa\u015bmie L, nowe oznaczenie C i D. Szeroko\u015b\u0107 emitowanych impuls\u00f3w elektromagnetycznych wynosi 9-10 \u03bcs. Antena z parabolicznym reflektorem. Wymiary anteny 10 m x 2,2 m. Antena wykonuje ruch posuwisto-zwrotny z cz\u0119stotliwo\u015bci\u0105 1-15 ruch\u00f3w\/minut\u0119, regulowane skokowo, w zakresie od -2 stopnie do 32 stopni (w elewacji). Czas trwania impulsu sonduj\u0105cego 9 \u03bcs. Szeroko\u015b\u0107 wi\u0105zki w azymucie 3,2 stopni. Szeroko\u015b\u0107 wi\u0105zki w elewacji 0,8 stopni. Rozr\u00f3\u017cnialno\u015b\u0107 w azymucie 3,6 stopnie. Rozr\u00f3\u017cnialno\u015b\u0107 w k\u0105cie elewacji 0,9 stopni. Rozr\u00f3\u017cnialno\u015b\u0107 w odleg\u0142o\u015bci 200 m. Dok\u0142adno\u015b\u0107 w wysoko\u015bci 300 m. Dok\u0142adno\u015b\u0107 w odleg\u0142o\u015bci 200 m. Agregat pr\u0105dotw\u00f3rczy dostarcza zasilanie 3 x 220 \/380 50 Hz. Pob\u00f3r mocy przez stacj\u0119 32 kW. W\u00f3z z aparatur\u0105: d\u0142ugo\u015b\u0107 9,90 m, szeroko\u015b\u0107 2,60 m, wysoko\u015b\u0107 3 76 m. Masa 24\u00a0500 kg. Przyczepa: d\u0142ugo\u015b\u0107 8,10 m, szeroko\u015b\u0107 2,70 m, wysoko\u015b\u0107 3,30 m. Masa 4\u00a0500 kg. Stacja zasilania SZ-1MR: d\u0142ugo\u015b\u0107 7,50 m, szeroko\u015b\u0107 2,50 m, wysoko\u015b\u0107 3,20 m, masa 17\u00a0000 kg. Agregat PAD-36; masa 2\u00a0700 kg.<\/p>\n
Podobnie jak NUR-31 tak samo NUR-41 przeszed\u0142 dwie modyfikacje, w efekcie kt\u00f3rych powsta\u0142y wersje NUR-41 M i NUR-41 MK.<\/p>\n
NUR-11 Beata.<\/h3>\n
Opis zdj\u0119cia: NUR-11 w Muzeum Si\u0142 Powietrznych D\u0119blin. Podstawa i zestaw antenowy. Po prawej stronie kontener nadawczy.<\/p>\n Nieuniknionym by\u0142o opracowanie stacji radiolokacyjnej tr\u00f3j-wsp\u00f3\u0142rz\u0119dnej. Korzy\u015bci by\u0142y nast\u0119puj\u0105ce; zmniejszenie obs\u0142ugi, zwi\u0119kszenie mobilno\u015bci, skr\u00f3cenie czas\u00f3w rozwini\u0119cia, zmniejszenie koszt\u00f3w. W 1992 roku, pojawi\u0142 si\u0119 pierwszy Polski egzemplarz radaru tr\u00f3j-wsp\u00f3\u0142rz\u0119dnego nowej generacji; NUR-11. Opr\u00f3cz cechy tr\u00f3j-wsp\u00f3\u0142rz\u0119dno\u015bci, urz\u0105dzenie posiada funkcje pozwalaj\u0105ce na automatyczne przetwarzanie i jednoczesne przesy\u0142anie pe\u0142nych danych o obiektach powietrznych (okre\u015blenie odleg\u0142o\u015b\u0107 do celu, k\u0105t azymutu i k\u0105t elewacji). Czyli jest to radar systemu wczesnego ostrzegania, gdzie dane do centrum kierowania sp\u0142ywaj\u0105 on-line.<\/p>\n NUR-11 opracowano w PIT w po\u0142owie 80-lat. Stacja by\u0142a produkowana seryjnie od 1992 roku.<\/p>\n Troch\u0119 historii;\u00a0 Z pocz\u0105tkiem 70-lat w PIT w Warszawie opracowano demonstrator tr\u00f3j-wsp\u00f3\u0142rz\u0119dnej stacji radiolokacyjnej o kryptonimie Hawana. Zastosowano anten\u0119 11-wi\u0105zkow\u0105 z reflektorem 9,2 m. Zestaw pracowa\u0142 w pa\u015bmie L. M\u00f3zgiem systemu by\u0142 komputer ODRA 1204. Zestaw zapewnia\u0142 automatyczne wykrywanie, okre\u015blenie trzech wsp\u00f3\u0142rz\u0119dnych oraz zobrazowanie informacji alfanumerycznej na wska\u017aniku panoramicznym. Po przeprowadzonych testach zalecono podj\u0119cie w PIT dalszych prac nad stacjami radiolokacyjnymi tr\u00f3j-wsp\u00f3\u0142rz\u0119dnymi oraz systemami zbierania i przetwarzania informacji. Efektem tych prac sta\u0142a si\u0119 stacja radiolokacyjna N-11, opracowana w 80-latach. Zbudowano j\u0105 w kilku egzemplarzach, przez co nie mog\u0142a zast\u0105pi\u0107 wszystkich u\u017cytkowanych stacji radiolokacyjnych typu Jawor\/Justyna. Zainstalowano j\u0105 na kilku posterunkach radiolokacyjnych.<\/p>\n Radar N-11 pracuje w pasmie S typu koherentnego, \u015bredniego zasi\u0119gu. Ma anten\u0119 pi\u0119trow\u0105, wielowi\u0105zkow\u0105 i mono-impulsowy system estymacji k\u0105ta elewacji obiekt\u00f3w. Zasi\u0119g wynosi 200 km, za\u015b pokrycie w elewacji do 30 stopni. Stacja okre\u015bla automatycznie trzy-wsp\u00f3\u0142rz\u0119dne wykrytych obiekt\u00f3w i automatycznie je \u015bledzi. Maksymalnie 31 obiekt\u00f3w. Stacja pracuje z pe\u0142nokoherentnym uk\u0142adem nadawczo-odbiorczym w systemie kompresji impulsu, diversity cz\u0119stotliwo\u015bci i mo\u017cliwo\u015bci\u0105 przestrajania w szerokim pa\u015bmie cz\u0119stotliwo\u015bci. Otrzyma\u0142a rozwini\u0119ty uk\u0142ad przeciwzak\u0142\u00f3ceniowy (TES cyfrowy z map\u0105 zak\u0142\u00f3ce\u0144 biernych). Radar otrzyma\u0142 tak\u017ce system samokontroli i testowania si\u0119, kt\u00f3ry wykrywa usterki i b\u0142\u0119dy pracy systemu, lokalizuj\u0105c je. Stacja jest wysoce mobilna w ka\u017cdych warunkach terenowych. Posiada kr\u00f3tki czas rozwini\u0119cia; 30 minut. Antena jest poziomowana p\u00f3\u0142automatycznie. Obs\u0142uga stacji jest 7-11 osobowa (dru\u017cyna).<\/p>\n W rzeczywisto\u015bci stacja N-11 pracowa\u0142a jako stacja stacjonarna. Aparatur\u0119 pomieszczono w kontenerach, kt\u00f3re przewo\u017cone s\u0105 na trzech samochodach typu Tatra 815. Podstawowe s\u0105 trzy kontenery; antenowy, nadawczy i odbiorczy. Antena pi\u0119trowa; g\u00f3rna antena nadawcza, to typowa konstrukcja reflektorowa z pojedyncz\u0105, szerok\u0105 w p\u0142aszczy\u017anie pionowej, wi\u0105zk\u0105. Antena dolna odbiorcza ma wielowi\u0105zkow\u0105 charakterystyk\u0119 w p\u0142aszczy\u017anie pionowej, a wysoko\u015b\u0107 obliczana jest na podstawie estymacji k\u0105ta elewacji, czyli por\u00f3wnywania amplitud sygna\u0142\u00f3w echa od obiektu w s\u0105siaduj\u0105cych wi\u0105zkach.<\/p>\n Podstawowe dane stacji radiolokacyjnej N-11\/NUR-11; Praca w pasmie pa\u015bmie S (pod-pasma E i F). Zasi\u0119g do 250 km w odleg\u0142o\u015bci, do 30\u00a0000 m w wysoko\u015bci. Wykrywa cele o skutecznej powierzchni odbicia 1 m kwadratowy do odleg\u0142o\u015bci 180 km. Prawdopodobie\u0144stwo wykrycia 80 % przy odleg\u0142o\u015bci 180-200 km. Pu\u0142ap operacyjny 21\u00a0000 m. Dok\u0142adno\u015b\u0107 pomiaru w odleg\u0142o\u015bci 300 m. Dok\u0142adno\u015b\u0107 pomiaru w wysoko\u015bci 600 m. Dok\u0142adno\u015b\u0107 pomiaru w elewacji 0,5 stopnia. Od\u015bwie\u017canie co 10 sekund. Pr\u0119dko\u015b\u0107 obrotowa anten: 6 obr\/min. Zasilanie 3 x 220\/380 V, 50 Hz. Pob\u00f3r mocy 60 kW. Moc nadajnika 400 kW.<\/p>\n Na prze\u0142omie 80\/90-lat pojawi\u0142y si\u0119 nowe mo\u017cliwo\u015bci techniczne, kt\u00f3re PIT sukcesywnie wykorzystywa\u0142. Nowa stacja radiolokacyjna oznaczona NUR-12\/N-12 praktycznie opiera\u0142a si\u0119 na systemach u\u017cytych w NUR-11\/N-11. Ma trzy podstawowe elementy; uk\u0142ad antenowy, nadawczy i odbiorczy. Nowo\u015bci\u0105 by\u0142a antena z jej uk\u0142adami nadawczymi. W azymucie pozostawiono mechaniczne przeszukiwanie, poprzez obr\u00f3t dookolny anteny. Natomiast przeszukiwanie w elewacji elektroniczne (bez ruchu mechanicznego), realizowane poprzez tak zwan\u0105 anten\u0119 \u015bcianow\u0105. W stacji zastosowano najnowsze Polskie i zagraniczne podzespo\u0142y elektroniczne. Demonstrator technologii posiada\u0142 ju\u017c now\u0105 anten\u0119, lecz wykorzystywa\u0142a podzespo\u0142y elektroniczne z NUR-11. Jednym z efekt\u00f3w by\u0142o to, \u017ce demonstrator nadal m\u00f3g\u0142 \u015bledzi\u0107 max tylko 31 obiekt\u00f3w. W 1994 roku, prototypow\u0105 (demonstracyjn\u0105) stacj\u0119 oznaczon\u0105 TRD-1200, poddano testom. Stacja korzysta\u0142a z trzech samochod\u00f3w Tatra-815. Antena stacji zbudowana zosta\u0142a jako jeden element, bez podzia\u0142u na cz\u0119\u015b\u0107 nadawcz\u0105 i odbiorcz\u0105. Szeroko\u015b\u0107 apertury anteny wynosi\u0142a 6,50 m, wysoko\u015b\u0107 8,50 m, a pr\u0119dko\u015b\u0107 obrotowa 6 obr.\/min.<\/p>\n Drugi demonstrator (prototyp) oznaczony TRD-1211, posiada\u0142 ju\u017c w torze odbiorczym uk\u0142ady scalone wielkiej skali integracji (Very Large Scale Integration -VLSI), opartej na uk\u0142adach mikroprocesorowych, kt\u00f3re ju\u017c programowano. Antena tej stacji by\u0142a ju\u017c podzielona na sektor g\u00f3rny nadawczy i sektor dolny odbiorczy. Wynika\u0142o to z do\u015bwiadcze\u0144 pracy pierwszego demonstratora, kt\u00f3ry ujawni\u0142 problemy z prze\u0142\u0105czaniem nadawanie-odbi\u00f3r. Budow\u0119 i testy TRD-1211 przeprowadzono w 1995 roku. Zbudowano kilka egzemplarzy i ustawiono na posterunkach radiolokacyjnych.<\/p>\n Wspomniane uk\u0142ady mikroprocesorowe pozwoli\u0142y na wzrost liczby \u015bledzonych obiekt\u00f3w do 120. Kontener odbiorczy, ze stanowiskami operator\u00f3w otrzyma\u0142 nowe ekrany (wy\u015bwietlacze) MRG-20, kt\u00f3re opracowa\u0142 PIT.<\/p>\n W 1997 roku, zbudowano jeszcze jedn\u0105 stacj\u0119 TRD-1212 (prototyp) oraz w okresie 1998-2001, seri\u0119 docelowa z\u0142o\u017con\u0105 z 5 egzemplarzy. Ka\u017cdy z nich mia\u0142 indywidualne oznaczenie. Wszystkie egzemplarze zbudowano w PIT. W wojskach radiotechnicznych oznaczano je; NUR-12, RST-12, TRD-12 lub Edyta. W 2007 roku, zaproponowano modernizacje stacji do standardu NUR-12 ME.<\/p>\n Urz\u0105dzenie sk\u0142ada si\u0119 z trzech g\u0142\u00f3wnych jednostek funkcjonalnych: jednostki antenowej JAT-12M (masa 13\u00a0000 kg), jednostki nadawczej JEN-12M (masa 24\u00a0000 kg), jednostki operacyjnej JOD-121 (20\u00a0000 kg), wozu technicznego WTN-12M i trzech przyczep do transportu segment\u00f3w masztu i anteny oraz dw\u00f3ch przyczep z agregatami pr\u0105dotw\u00f3rczymi lub w wersji N-12ME \u2013 samochodem z agregatami pr\u0105dotw\u00f3rczymi zamiast przyczep. Jednostka antenowa JAT-12M przystosowana jest do pracy na przygotowanym stanowisku. Zasady obs\u0142ugi stacji s\u0105 to\u017csame z obs\u0142uga radaru NUR-11.<\/p>\n Podstawowe dane NUR-12 Edyta; antena \u015bcianowa; g\u00f3rny element nadawczy, dolny odbiorczy, ca\u0142kowita wysoko\u015b\u0107 14,00 m. Zasi\u0119g pracy 400 km. Skuteczne wykrycie 360 km. Pu\u0142ap wykrycia 40\u00a0000 m. Mo\u017ce \u015bledzi\u0107 120 obiekt\u00f3w\/tras. Stacja pracuje w pa\u015bmie cz\u0119stotliwo\u015bci L (NATO D), uznawanym za najlepsze dla radar\u00f3w ostrzegawczych. Stacja przekazuje informacje jednokierunkowo do systemu Dunaj i ASOC. Radar zasilany jest z \u017ar\u00f3d\u0142a napi\u0119cia tr\u00f3jfazowego 3\u00d7230\/400 V, 50 Hz, z dw\u00f3ch agregat\u00f3w pr\u0105dotw\u00f3rczych PAD-100 po 100 kW lub MGA-135W po 135 kW. \u0179r\u00f3d\u0142em zasilania mo\u017ce by\u0107 klasyczna sie\u0107 energetyczna. Czas rozwini\u0119cia 5 godzin.<\/p>\n Ju\u017c w 1998 roku, w PIT, zgodnie z zaleceniami NATO, poddano stacj\u0119 NUR-12 g\u0142\u0119bokiej modernizacji w celu opracowania stacjonarnej stacji radiolokacyjnej o zasi\u0119gu 450 km. Jej parametry mia\u0142y by\u0107 o oko\u0142o 50 % lepsze ni\u017c odmiany poprzednie. Antena mia\u0142a by\u0107 obudowana. Sama antena zosta\u0142a poddana modyfikacji. Zwi\u0119kszono jej szeroko\u015b\u0107, przy jednoczesnym obni\u017ceniu wysoko\u015bci (9,70 m x 6,60 m). Tym sposobem uzyskano wi\u0119ksz\u0105 rozr\u00f3\u017cnialno\u015b\u0107 obiekt\u00f3w. Nowa elektronika umo\u017cliwi\u0142a uzyskanie lepszych charakterystyk promieniowania. Zwi\u0119kszy\u0142a si\u0119 odporno\u015b\u0107 na zak\u0142\u00f3cenia oraz zwi\u0119kszono liczb\u0119 cz\u0119stotliwo\u015bci roboczych z 8 do 64. System obr\u00f3bki i przetwarzania sygna\u0142u umo\u017cliwia \u015bledzenie do 255 tras obiekt\u00f3w.<\/p>\n Antena radaru umieszczona jest w specjalnej kopule o wysoko\u015bci 30 m, chroni\u0105cej przed wp\u0142ywem niekorzystnych warunk\u00f3w atmosferycznych i klimatycznych.\u00a0\u00a0<\/p>\n W okresie 2004 – 2006, zbudowano trzy egzemplarze stacji NUR-12 M (TRD-1222, TRD-1223, TRD-1224), oznaczonej r\u00f3wnie\u017c RST-12M. Pr\u00f3by pa\u0144stwowe przeprowadzono w 2006 roku. Radary te zamontowano na posterunkach w Roszkoszy, Krakowie i Wiewi\u00f3rczynie, w 2007 roku. Zaliczane s\u0105 one do posterunk\u00f3w dalekiego zasi\u0119gu.<\/p>\n W okresie 2002 – 2003, na bazie prac prowadzonych nad NUR-12 M postanowiono opracowa\u0107 stacji kontroli ruchu powietrznego TRD-1231 dla zast\u0105pienia radar\u00f3w kontroli typu Avia-C\/D\/W na lotniskach oraz stacji TRD-1235 przeznaczonej dla odbiorc\u00f3w zagranicznych.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wydarzenia 1989 roku, stanowi\u0142y istotny prze\u0142om dla Rzeczypospolitej Polskiej. W dniu 1 lipca 1991 roku, w Pradze, zosta\u0142 rozwi\u0105zany Uk\u0142ad Warszawski. Do 1993 roku, okupacyjna armia pa\u0144stwa moskiewskiego opu\u015bci\u0142a teren suwerennej Polski. Szkoda, \u017ce w tym czasie nie usuni\u0119to agent\u00f3w pa\u0144stwa moskiewskiego. Brak lustracji i dekomunizacji w Polsce odczuwali\u015bmy d\u0142ugo. W jednej sprawie ca\u0142y nar\u00f3d by\u0142 zgodny \u2013 \u201eChcemy wst\u0105pi\u0107 do NATO.\u201d<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[31],"tags":[],"class_list":["post-301","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-nawigacja"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/301","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=301"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/301\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3770,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/301\/revisions\/3770"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=301"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=301"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=301"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}NUR-12 Edyta.<\/h3>\n
NUR-12 M Edyta.<\/h3>\n
![\"NUR-12](\"https:\/\/images.polot.net\/27a4a02da834eeb4ce125c8b0d057337f2f1fd98.png\")