Opis zdj\u0119cia: Jeden z mo\u017cliwych projekt\u00f3w NASA \u2013 LTV. Masa startowa 330 000 kg. Ilo\u015b\u0107 miejsc 292 pasa\u017cer\u00f3w. Pr\u0119dko\u015b\u0107 przelotowa 2,6 Ma. Zasi\u0119g 7 350 km.<\/p>\n
Boeing.<\/h3>\n
Prace nad komercyjnym samolotem nadd\u017awi\u0119kowym (SST) w firmie Boeing, na w\u0142asne ryzyko, prowadzono od 1952 roku. W 1958 roku, powo\u0142ano komisj\u0119 do prowadzenia dalszych prac. Program oznaczono Model 733. W jego ramach powsta\u0142o kilka projekt\u00f3w. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich mai\u0142a uk\u0142ad ze skrzyd\u0142ami typu delta, cho\u0107 pojawia\u0142y si\u0119 projekty o zmiennej geometrii skrzyde\u0142. Pocz\u0105tkowo optowano za pojemno\u015bci\u0105 kad\u0142uba dla 150 pasa\u017cer\u00f3w.<\/p>\n
Po obj\u0119ciu urz\u0119du przez prezydenta John F. Kennedy, zlecono Federal Aviation Administration (FAA) przygotowanie raportu o stanie lotnictwa cywilnego. W wyniku audytu zrodzi\u0142y si\u0119 mi\u0119dzy innymi dwa programy; Projekt Beacon na nowe systemy nawigacyjne i kontroli ruchu lotniczego oraz Projekt Horizon zaawansowanych zmian w lotnictwie cywilnym. W\u015br\u00f3d innych propozycji, raport by\u0142 wykorzystywany jako platforma do promowania programu SST. Dodatkowo administracja prezydenta John F. Kennedy zobowi\u0105za\u0142a si\u0119 do finansowania 75 % koszt\u00f3w programu. Wszystko po to, aby wygra\u0107 konkurencj\u0119 z Europ\u0105 Zachodni\u0105. Ambicje Amerykan\u00f3w by\u0142y wi\u0119ksze ni\u017c poziom samolotu Concord. Samolot mia\u0142 zabra\u0107 na pok\u0142ad 250 pasa\u017cer\u00f3w, lecie\u0107 z pr\u0119dko\u015bci\u0105 Mach 2,7-3,0 i mie\u0107 zasi\u0119g 4000 NM (7 400 km). Program oficjalnie ruszy\u0142 w dniu 5.06.1963 roku.<\/p>\n Zrodzi\u0142a si\u0119 wielka dyskusja. Zasadnicz\u0105 ide\u0105 SST by\u0142o, \u017ce jego szybki lot pozwoli przewozi\u0107 wi\u0119cej os\u00f3b. Cho\u0107 kosztem zwi\u0119kszonego zu\u017cycia paliwa. Koszty paliwa sta\u0142y si\u0119 niezwykle istotne. Je\u015bli paliwo b\u0119dzie za drogie to SST nie b\u0119dzie konkurencyjny. Problemy te by\u0142y dobrze rozumiane w przemy\u015ble; IATA (Mi\u0119dzynarodowe Zrzeszenie Przewo\u017anik\u00f3w Powietrznych) wyda\u0142a zbi\u00f3r \u201eimperatyw\u00f3w konstrukcyjnych\u201d na SST, kt\u00f3re by\u0142y w zasadzie niemo\u017cliwe do spe\u0142nienia. Ta sytuacja ostudzi\u0142a zap\u0119dy promotor\u00f3w SST, jeszcze przed rozwi\u0105zaniem sprawy koncepcji; skrzyd\u0142a delta, czy zmienna geometria. Jak pami\u0119tamy wojsko wybra\u0142o w pierwszej konfiguracji samolot North American XB-70, a w drugiej konfiguracji General Dynamics F-111.<\/p>\n Mimo wszystko zapytania ofertowe zosta\u0142y rozes\u0142ane do producent\u00f3w samolot\u00f3w; Boeing, Lockheed, North American oraz producent\u00f3w silnik\u00f3w; Curtiss-Wright, General Electric i Pratt & Whitney. Ma\u0142o tego, od linii lotniczych zacz\u0119\u0142y sp\u0142ywa\u0107 pierwsze zam\u00f3wienia. W dniu 15.01.1964 roku, FAA otwar\u0142a koperty z projektami.<\/p>\n Boeing przedstawi\u0142 znany ju\u017c projekt z 1960 roku, ale poprawiony Model 733 -197 (Model 1966 i Model 2707). Pojemno\u015b\u0107 od 150 do 227 pasa\u017cer\u00f3w.<\/p>\n Projekt Lockheed CL-823 by\u0142 zasadniczo powi\u0119kszonym Concorde. Cztery silniki umieszczone w indywidualnych gondolach, a nie parami. Skrzyd\u0142a nie mia\u0142y urz\u0105dze\u0144 zwi\u0119kszaj\u0105cych si\u0142\u0119 no\u015bn\u0105. Dlatego samolot wymaga\u0142 d\u0142u\u017cszych dr\u00f3g startowych (RWY) i emitowa\u0142 wi\u0119kszy ha\u0142as. By\u0142 zaplanowany do przew\u00f3z 218 pasa\u017cer\u00f3w.<\/p>\n North American NAC \u2013 60 to by\u0142 projekt oparty na bombowcu XB-70. Dzi\u0119ki bardziej t\u0119pemu dziobowi nie wymaga\u0142 stosowania pochylenia przodu kad\u0142uba. Otrzyma\u0142 tak\u017ce nowy p\u0142at; sko\u015bny, z klapami na kraw\u0119dzi natarcia. Nap\u0119d cztery silniki zgrupowane w pary, pod skrzyd\u0142ami. W por\u00f3wnaniu do innych projekt\u00f3w, zaokr\u0105glony profil nosa i bardziej cylindryczny przekr\u00f3j da\u0142 NAC-60 zdecydowanie bardziej konwencjonalny wygl\u0105d. Lecz jego pr\u0119dko\u015b\u0107 przelotowa by\u0142a najmniejsza; 2,65 Ma.<\/p>\n Do dalszego etapu prac nas SST przesz\u0142y firmy Boeing i Lockheed. Z programu budowy silnik\u00f3w wycofa\u0142a si\u0119 firma Curtiss-Wright, a dalsze prace kontynuowa\u0142y firmy GE i P & W. W listopadzie 1964 roku, odby\u0142 si\u0119 przegl\u0105d projekt\u00f3w.<\/p>\n Boeing powi\u0119kszy\u0142 sw\u00f3j samolot, kt\u00f3ry teraz na pok\u0142ad m\u00f3g\u0142 zabra\u0107 250 pasa\u017cer\u00f3w. Samolot oznaczono Model 733-290. W nim to, przesuni\u0119to silniki do ty\u0142y, kt\u00f3re w\u00f3wczas znalaz\u0142y si\u0119 pod t\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 p\u0142ata kt\u00f3ra mo\u017cemy nazwa\u0107 usterzeniem poziomym. Teraz p\u0142at przy z\u0142o\u017conych skrzyd\u0142ach mia\u0142 obrys delty, a przy roz\u0142o\u017conych wielobok (wielok\u0105towy).<\/p>\n Samolot Lockheed L-2000 bazowa\u0142 na mniej ryzykownej konstrukcji i mia\u0142 by\u0107 prostszy w produkcji.<\/p>\n Obie firmy mia\u0142y do 1966 roku, przedstawi\u0107 bardziej szczeg\u00f3\u0142owe projekty. W wrze\u015bniu 1966 roku, obie firmy zaprezentowa\u0142y pe\u0142nowymiarowe makiety; Boeing Model 733-390 (do 300 pasa\u017cer\u00f3w), Lockheed L-2000. W dniu 1.01.1967 roku, og\u0142oszono zwyci\u0119stwo projektu Boeing Model 733-390 i wybrano silniki General Electric GE4\/J5.<\/p>\n Boeing Model 733-390 by\u0142 niezwykle zaawansowanym i modernistycznym projektem. Nie tylko mia\u0142 by\u0142 pierwszym Ameryka\u0144skim samolotem nadd\u017awi\u0119kowym, ale jednocze\u015bnie pierwszym szerokokad\u0142ubowym, gdzie zastosowano uk\u0142ad foteli 2-3-2 (z dwoma korytarzami). W g\u0142\u00f3wnej kabinie pasa\u017cerskiej klasy turystycznej 247 miejsc, zastosowano system rozrywki sk\u0142ada si\u0119 z wysuwanymi telewizor\u00f3w, umieszczonych mi\u0119dzy ka\u017cdym sz\u00f3stym rz\u0119dzie podwieszanego baga\u017cnika. W I klasie by\u0142o 30 miejsc. Dla ka\u017cdej pary siedze\u0144 przewidziano jeden mniejszy telewizor w panelu mi\u0119dzy fotelami. Okna mia\u0142y tylko 6 calow\u0105 przek\u0105tn\u0105 (jak w smartfonie), ale szyby wewn\u0119trzne okien by\u0142y a\u017c 12 calowe, by da\u0107 wra\u017cenie wielko\u015bci.<\/p>\n Boeing przewidywa\u0142, \u017ce je\u015bli program SST ruszy, to prototyp zostanie zbudowany do ko\u0144ca 1969 roku, oblot nast\u0105pi z pocz\u0105tkiem 1970 roku, a certyfikacja w 1974 roku.<\/p>\n Ale nie by\u0142o tak dobrze. O\u015b kad\u0142uba bieg\u0142a po \u0142uku i nie bardzo by\u0142o wiadomo jak samolot zachowa si\u0119 w locie z du\u017cymi pr\u0119dko\u015bciami. Konstrukcja mia\u0142a problemy z utrzymaniem masy, z uwagi na zastosowanie zmiennej geometrii i opuszczanego dziobu. W pa\u017adzierniku 1968 roku, firma zosta\u0142a ostatecznie zmuszona do porzucenia skrzyd\u0142a o zmiennej geometrii. Poprawiony projekt by\u0142 tak\u017ce mniejszy i mia\u0142 zabiera\u0107 234 pasa\u017cer\u00f3w. Projekt otrzyma\u0142 oznaczenie Model 2707-300 (wrzesie\u0144 1969 rok). Ponownie zbudowano makiet\u0119 i rozpocz\u0119to budow\u0119 dw\u00f3ch prototyp\u00f3w. Dodatkowo firma Boeing twierdzi\u0142a, \u017ce program Boeing 747 jest tylko projektem przej\u015bciowym i wkr\u00f3tce na niebie b\u0119d\u0105 kr\u00f3lowa\u0107 SST.<\/p>\n Na dodatek coraz g\u0142o\u015bniej protestowali ekolodzy. Mieli oni du\u017ce wp\u0142ywy. Twierdzili, \u017ce samoloty te zniszcz\u0105 warstw\u0119 ozonow\u0105. Wok\u00f3\u0142 lotnisk ha\u0142as b\u0119dzie przekracza\u0142 115 dB. Grzmoty nadd\u017awi\u0119kowe s\u0105 szkodliwe. I wreszcie, pasa\u017cerowie b\u0119d\u0105 nara\u017ceni na promieniowanie kosmiczne. Ekolodzy drukowali broszury i produkowali filmy anty-SST. Faktem jest, \u017ce podczas bada\u0144 XB-70 w 1965 roku, w pobli\u017cu Oklahoma City, tor gromu d\u017awi\u0119kowego mia\u0142 maksymaln\u0105 szeroko\u015b\u0107 16 mil i wywo\u0142a\u0142 9 594 skarg, o uszkodzonych budynkach, 4 629 formalnych roszcze\u0144 odszkodowawczych oraz 229 wniosk\u00f3w s\u0105dowych na sum\u0119 12,845.32 $, (g\u0142\u00f3wnie za pot\u0142uczone szk\u0142o i pop\u0119kane tynki). By\u0142y tak\u017ce inne oskar\u017cenia. Na przyk\u0142ad, \u017ce para wodna z silnik\u00f3w, otoczy Ziemie jedn\u0105 wielk\u0105 chmur\u0105 i zapanuje ciemno\u015b\u0107, \u201eglobalny mrok\u201d. Flota 500 samolot\u00f3w SST pokonuj\u0105ca przestworza na pu\u0142apie 65 000 ft przez okres roku, mo\u017ce podnie\u015b\u0107 w stratosferze wilgotno\u015b\u0107 od 50% do 100%, co niekorzystnie wp\u0142ynie na warstw\u0119 ozonow\u0105. Sami naukowcy spierali si\u0119 mi\u0119dzy sob\u0105, a ich badanie atmosfery, po ewentualnym wprowadzenie do u\u017cytku SST trwaj\u0105 do chwili obecnej (2013 rok). \u017badne z tych bada\u0144 nie potwierdzi\u0142y i nie zanegowa\u0142y katastrofy zwi\u0105zanej z u\u017cytkowaniem nadd\u017awi\u0119kowych maszyn komercyjnych.<\/p>\n W USA by\u0142 jeszcze jeden problem. Program SST by\u0142 75 % finansowany przez administracje rz\u0105dow\u0105, a zyski mia\u0142y czerpa\u0107 prywatne przedsi\u0119biorstwa. Dlatego by\u0142o stosunkowo \u0142atwo rozpocz\u0105\u0107 kampani\u0119 przeciwko niepotrzebnym wydatkom rz\u0105du federalnego. W efekcie, w marcu 1971 roku, administracja prezydenta Richarda Nixona przesta\u0142a dofinansowywa\u0107 program SST. Lecz spo\u0142ecze\u0144stwo zareagowa\u0142o bardzo spontanicznie. Zosta\u0142 zorganizowany \u201eNational Committee for an American SST\u201d, kt\u00f3ry zosta\u0142 poparty przez zwi\u0105zki zawodowe. Zacz\u0119\u0142y wp\u0142ywa\u0107 prywatne datki. Trzeba pami\u0119ta\u0107, \u017ce w tym czasie w sektorze lotniczym USA wzrasta\u0142o bezrobocie (koniec programu Apollo i koniec wojny w Wietnamie). Wielu polityk\u00f3w zdawa\u0142o sobie spraw\u0119, \u017ce wy\u015bcig do pierwszej generacji samolot\u00f3w SST zosta\u0142 przez Amerykan\u00f3w przegrany. Ale w konkursie dla drugiej generacji w SST na 1980-lata, wszystko by\u0142o mo\u017cliwe. Politycy ci m\u00f3wili, \u017ce wznowienie programu w nowej formie, da 13\u00a0000 miejsc pracy i kolejne 50\u00a0000 u podwykonawc\u00f3w oraz 150\u00a0000 miejsc pracy rocznie w ci\u0105gu najbli\u017cszych dziesi\u0119ciu lat.<\/p>\n Dwa prototypy Model 2707-300 nigdy nie zosta\u0142y uko\u0144czone. Nadszed\u0142 \u015bwiatowy kryzys paliwowy. Zam\u00f3wienie na 122-115 maszyn, od 26-25 linii lotniczych, szybko stopnia\u0142y do zera. Podobnie by\u0142o z zam\u00f3wieniami na Concorde, kt\u00f3ry mia\u0142 74 zam\u00f3wienia od 16 przewo\u017anik\u00f3w. Firma Boeing w kr\u00f3tkim czasie zwolni\u0142a 60\u00a0000 pracownik\u00f3w. Twierdzi si\u0119, \u017ce program SST, o ma\u0142o nie doprowadzi\u0142 firmy do bankructwa. W Seattle pojawi\u0142 si\u0119 billboard, tak dobrze znany Polakom – \u201eWill the last person leaving Seattle – turn out the lights.\u201d (Ostatnia osoba, kt\u00f3ra opu\u015bci Seattle \u2013 zgasi \u015bwiat\u0142o).<\/p>\n Jako nap\u0119d przewidywano cztery silniki General Electric GE4\/J5P. By\u0142y to silniki oparte na konstrukcji General Electric YJ93, kt\u00f3re nap\u0119dza\u0142y bombowiec North American XB-70. GE4 mia\u0142y ci\u0105g 4 x 50,000\u00a0lbf (4 x 220\u00a0kN) bez dopalania i 4 x 65,000\u00a0lbf (4 x 290\u00a0kN) z dopalaniem. Silnik mia\u0142 zmienny k\u0105t nastawienia \u0142opatek. Uzyskiwa\u0142 mniejszy ci\u0105g na poziomie morza, ale dysponowa\u0142 du\u017c\u0105 sprawno\u015bci\u0105 na wysokich pu\u0142apach. Dopalacz silnik\u00f3w mia\u0142 mie\u0107 minimum dwa poziomy pracy. Na pu\u0142apie rejsowym dopalacze silnik\u00f3w musia\u0142 pracowa\u0107 na pierwszym stopniu. Program realizowano w okresie 1967 – 1971. W 1970 roku, prototyp mia\u0142 ju\u017c ponad 600 godzin pr\u00f3b na hamowni. Podczas pr\u00f3b silnik osi\u0105gn\u0105\u0142 zak\u0142adany ci\u0105g r\u00f3wny 28\u00a0670 kG (286,70 kN).<\/p>\n D\u0142ugo\u015b\u0107 306 ft (93.27 m), szeroko\u015b\u0107 180\u00a0feet 4\u00a0inches (54.97\u00a0m) spread 105\u00a0feet 9\u00a0inches (32.23\u00a0m), wysoko\u015b\u0107 46 ft 3 in (14.10 m), masa w\u0142asna 287,500 pounds (130 400\u00a0kg), masa max 675,000 pounds (306 000\u00a0kg), ud\u017awig 75,000 lb (34 000 kg), samolot m\u00f3g\u0142 zabiera\u0107 na pok\u0142ad max 277 pasa\u017cer\u00f3w. Pr\u0119dko\u015b\u0107 max Mach 2.7: 1,800 miles \/ hour (2,900\u00a0km\/h). Zasi\u0119g 4 250 mil (7 871 km) z 277 pasa\u017cerami. Rozbieg 5,700 ft (1 700\u00a0m), dobieg 6,500 feet (2 000\u00a0m).<\/p>\n Lockheed L-2000 by\u0142 g\u0142\u00f3wnym konkurentem samolotu Boeing 2707 do programu SST. Firma Lockheed swoje prace nad samolotem pasa\u017cerskim o pr\u0119dko\u015bci nadd\u017awi\u0119kowej rozpocz\u0119\u0142a w 1958 roku. Konstruktorzy mierzyli bardzo wysoko; samolot o pr\u0119dko\u015bci przelotowej 2\u00a0000 mil\/h (3\u00a0219 km\/h). In\u017cynierowie wiedzieli o uk\u0142adzie ze zmienn\u0105 geometria skrzyde\u0142. Ale w\u0105tpliwo\u015bci budzi\u0142a masa takiego uk\u0142adu. In\u017cynierowie byli gotowi si\u0119gn\u0105\u0107 do uk\u0142adu klasycznego, z przepompowywaniem paliwa dla wyr\u00f3wnania \u015brodka parcia ze \u015brodkiem ci\u0119\u017cko\u015bci. Problem jednak w tym, \u017ce przesuniecie to by\u0142o znaczne. Pr\u00f3bowano zaradzi\u0107 temu zmieniaj\u0105c (wielokrotnie) obrys p\u0142at\u00f3w.<\/p>\n Nowy projekt zosta\u0142 oznaczony L-2000-1. Samolot mia\u0142 d\u0142ugo\u015b\u0107 223 st\u00f3p (70 m). Kad\u0142ub by\u0142 w\u0105ski; 132 cale (3,352 m). Jednak jego szeroko\u015b\u0107 zapewnia uk\u0142ad foteli 3 x 2 w klasie ekonomicznej i 2 x 2 w I klasie. Samolot w uk\u0142adzie dwu-klasowym pomie\u015bci 170 pasa\u017cer\u00f3w, a w uk\u0142adzie jedno-klasowym 200 pasa\u017cer\u00f3w. Kraw\u0119d\u017a natarcia skrzyd\u0142a to 80 stopni przy kad\u0142ubie i 60 stopni na zewn\u0105trz. Powierzchnia p\u0142ata to 8 370 ft \u00b2 (778 m\u00b2). Grubo\u015b\u0107 wzgl\u0119dna profilu to 3 %. Taki uk\u0142ad aerodynamiczny pozwoli na start samolotu z ta sama pr\u0119dko\u015bci\u0105 co samolotu Boeing 707. Podwozie samolotu tr\u00f3jpodporowe. Przednie z dwoma ko\u0142ami. G\u0142\u00f3wne to w\u00f3zki 6-ko\u0142owe. Opony te same co w samolocie Douglas DC-8, ale nape\u0142nione azotem i o mniejszym ci\u015bnieniu.<\/p>\n Jako nap\u0119d przewidziano technicznie zaawansowane silniki Pratt & Whitney J58, kt\u00f3re nap\u0119dza\u0142y Lockheed A-12 i SR-71 Blackbird. Liczono, \u017ce samolot ten b\u0119dzie startowa\u0142 bez u\u017cycia dopalaczy, czyli stosunkowo cicho. (By\u0142y jednak obawy, czy b\u0119dzie to mo\u017cliwe w upalne dni i na lotniskach wysoko po\u0142o\u017conych?). Przekroczenie pr\u0119dko\u015bci d\u017awi\u0119ku nast\u0105pi na pu\u0142apie ponad 30\u00a0000 ft (9\u00a0144 m). Pe\u0142n\u0105 pr\u0119dko\u015b\u0107 samolot ma osi\u0105gn\u0105\u0107 na pu\u0142apie 71 500 ft (21 793 m), a pu\u0142apem przelotowym b\u0119dzie 76\u00a0500 ft (23\u00a0317 m). Wszystko b\u0119dzie si\u0119 odbywa\u0142o automatycznie i precyzyjnie, aby zminimalizowa\u0107 ewentualne gromy nadd\u017awi\u0119kowe. Schodzie do l\u0105dowania, r\u00f3wnie\u017c mia\u0142o by\u0107 precyzyjne.<\/p>\n W 1964 roku, administracja USA doprecyzowa\u0142a wymagania co do SST i w efekcie Lockheed musia\u0142 zmodyfikowa\u0107 projekt. Tak powsta\u0142 Lockheed L-2000-2. Zmodyfikowano skrzyd\u0142o (grubo\u015b\u0107 wzgl\u0119dna zmala\u0142a do 2,3 %, zwi\u0119kszono k\u0105ty kraw\u0119dzi natarcia do 85 i 62 stopni, zwi\u0119kszono zwichrzenie aerodynamiczne, powierzchnia 9 026 ft \u00b2 (838,5 m\u00b2), nie zmieni\u0142a si\u0119 rozpi\u0119to\u015b\u0107). Wska\u017anik og\u00f3lny si\u0142y no\u015bnej do oporu wzr\u00f3s\u0142 z 7,25 do 7,94. Samolot otrzyma\u0142 nowy, kr\u00f3tszy dzi\u00f3b, co skr\u00f3ci\u0142o d\u0142ugo\u015b\u0107 samolotu do 214 st\u00f3p ( 65,2 m).<\/p>\n Z silnikiem Pratt & Whitney J58 by\u0142 taki problem, i\u017c by\u0142a to konstrukcja wysoce zaawansowana i zosta\u0142a stworzona na potrzeby wojska. Niemniej jednak firma Lockheed uzyska\u0142a dopuszczenie do u\u017cycia tych silnik\u00f3w w konstrukcji cywilnej, chocia\u017c w kilku elementach znacznie je przebudowano. Firma Pratt & Whitney zaprojektowa\u0142a nowy dopalacz oraz nowy wentylator, oznaczony JTF-17A. Takie silnik dostarcza\u0142 wi\u0119cej mocy. Dopalacz mia\u0142 mie\u0107 minimum dwa zakresy pracy. Silnik na wysokim pu\u0142apie lotu musia\u0142 mie\u0107 uruchomiony dopalacz na pierwszym stopniu. Nie do ko\u0144ca by\u0142o jasne, na jakim paliwie b\u0119dzie funkcjonowa\u0142 silnik. Gdyby by\u0142o to paliwo stosowane dla Lockheed SR-71, to nie tylko by\u0142oby ono bardzo drogie, to dodatkowo mog\u0142y by\u0107 problemy z jego dystrybucj\u0105.<\/p>\n Zintegrowanie zespo\u0142u nap\u0119dowego z p\u0142atowcem w obu konstrukcjach by\u0142o tak du\u017ce, \u017ce wskazanie zwyci\u0119skiej firmy lotniczej momentalne wskazywa\u0142o na zwyci\u0119zc\u0119 w opracowaniu i produkcji silnik\u00f3w. Nie by\u0142o mo\u017cliwo\u015bci oferowania silnik\u00f3w do wyboru dla u\u017cytkownik\u00f3w.<\/p>\n Lockheed L-2000 w najwi\u0119kszej wersji mia\u0142 zabiera\u0107 na pok\u0142ad 250 pasa\u017cer\u00f3w. Dla przelot\u00f3w transatlantyckich przewidywano pomieszczenie na pok\u0142adzie 220 pasa\u017cer\u00f3w. Lockheed przewidywa\u0142 budow\u0119 samolot\u00f3w w r\u00f3\u017cnych wersjach d\u0142ugo\u015bci kad\u0142uba. Bra\u0142 pod uwag\u0119 tak\u017ce uk\u0142ad zmiennej geometrii skrzyde\u0142.<\/p>\n Do 1966 roku, projekty nabra\u0142y ostatecznej formy i by\u0142y to L-2000- 7A i L-2000 – 7B. Projekt L-2000- 7A otrzyma\u0142 ponownie wyd\u0142u\u017cony kad\u0142ub 273 ft (83 m), zabiera\u0142 na pok\u0142ad 230 pasa\u017cer\u00f3w. Skrzyd\u0142o zosta\u0142 powi\u0119kszone i przesuni\u0119te do przodu. Otrzyma\u0142o wi\u0119ksze zwichrzenie geometryczny i aerodynamiczne. Kraw\u0119d\u017a natarcia to 84 i 65 stopni. Powierzchnia 9\u00a0424 ft2 (875 m2). Masa startowa 590\u00a0000 funt\u00f3w (267 600 kg). Na kraw\u0119dzi natarcia pojawi\u0142y si\u0119 klapy. Na ko\u0144cu kad\u0142uba zamontowano doln\u0105 kierownice aerodynamiczn\u0105. Projekt L-2000- 7B by\u0142 d\u0142u\u017cszy; 293 ft (89 m). Jego ogon podniesiono wy\u017cej, aby utrzyma\u0107 du\u017cy k\u0105t natarcia podczas startu i l\u0105dowania. Masa startowa taka sama jak wersja A; 590\u00a0000 funt\u00f3w (267 600 kg). Oblot prototypu przewidywano w 1971 roku.<\/p>\n 273 pasa\u017cer\u00f3w. D\u0142ugo\u015b\u0107 273 ft 2 in (83.26 m), rozpi\u0119to\u015b\u0107 116 ft (35.36 m), powierzchnia p\u0142ata 9,424 ft\u00b2 (875 m\u00b2), masa w\u0142asna 238,000 lb (107,900 kg), masa max 590,000 lb (267,600 kg), zasi\u0119g 4 000 NM (7,400 km), pu\u0142ap przelotowy 76 500 ft (23,317 m). Silnik Pratt & Whitney JTF17A-21L.<\/p>\n Makiety Boeinga 2707-200 i L-2000-7 zosta\u0142y przedstawione FAA oraz w dniu 31.12.1966 roku. Zwyci\u0119zc\u0105 og\u0142oszono konstrukcje Boeing, kt\u00f3ry w tym czasie mia\u0142 uk\u0142ad zmiennej geometrii p\u0142ata. Oceniono, \u017ce konstrukcja Lockheed L-2000-7 by\u0142a mniej ryzykowana, ale konstrukcja Boeing dawa\u0142a wi\u0119ksz\u0105 przewag\u0119 nad Concorde.<\/p>\n Finansowanie rz\u0105dowe wstrzymano 24.03.1971 roku, a program SST odwo\u0142ano 20.05.1971 roku.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Project Supersonic NASA Ling Temco Vought to teoretyczny i badawczy program nad samolotem komunikacyjnym nadd\u017awi\u0119kowym, kt\u00f3ry by\u0142 prowadzony w 50\/60-latach XX wieku. Nie zako\u0144czy\u0142y si\u0119 on zbudowaniem konkretnego prototypu, ale wskaza\u0142 na trudno\u015bci jakie staj\u0105 na drodze do takiej koncepcji i sposoby ich rozwi\u0105zania. Pocz\u0105tkowo prace prowadzi\u0142a NACA\/NASA, kt\u00f3ra w pewnym momencie zaprosi\u0142a do wsp\u00f3\u0142pracy firm\u0119 lotnicz\u0105 Vought, kt\u00f3ra znana by\u0142a g\u0142\u00f3wnie z nadd\u017awi\u0119kowego bojowego samolotu pok\u0142adowego F-8. Na tym samolocie badano mi\u0119dzy innymi skrzyd\u0142a o profilu nadkrytycznym.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[31],"tags":[],"class_list":["post-1694","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-nawigacja"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1694","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1694"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1694\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3794,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1694\/revisions\/3794"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1694"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1694"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1694"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Lockheed.<\/h3>\n
North American.<\/h3>\n
Dalsze prace.<\/h3>\n
Dane T-T Boeing 2707-200:<\/h3>\n
Lockheed.<\/h3>\n
Dane T-T Lockheed L-2000-7:<\/h3>\n
Koniec programu SST.<\/h3>\n