Lotnisko Siemirowice le\u017cy na Ziemi L\u0119borskiej. Ziemia L\u0119borska powr\u00f3ci\u0142a do Polski w 1945 roku i zosta\u0142a przy\u0142\u0105czona do Wojew\u00f3dztwa Gda\u0144skiego. W 1975 roku L\u0119bork w\u0142\u0105czono do nowo utworzonego Wojew\u00f3dztwa S\u0142upskiego, a w 1999 roku, ponownie Ziemia L\u0119borska powr\u00f3ci\u0142a pod opiek\u0119 Gda\u0144ska w obszarze Wojew\u00f3dztwa Pomorskiego. Z Lotniska w Siemirowicach do L\u0119borka jest 20 km, do Gda\u0144ska jest 72 km, do Bydgoszczy jest 177 km, a do Warszawy 412 km.<\/p>\n
Historia Lotniska Siemirowice.<\/h3>\n
Lotnisko Siemirowice zlokalizowane jest w Wojew\u00f3dztwie Pomorskim, Powiecie L\u0119borskim, Gminie Cewice. Inne stosowane nazwy; Lotnisko Cewice, Lotnisko \u0141ebunia.<\/p>\n
Lotnisko Siemirowice jest typowo Polskim Lotniskiem Wojskowym. Lotnisko zosta\u0142o zbudowane w okresie 1950-1956, kiedy to w Polsce zbudowano prawie 40 lotnisk wojskowych. Lotnisko Siemirowice nale\u017ca\u0142o i nale\u017cy do lotnisk podporz\u0105dkowanych Polskiej Marynarce Wojennej. Decyzja o jego budowie zapad\u0142a z pocz\u0105tkiem 50-lat XX wieku. Powsta\u0142o ono jakby w zamian za likwidowane Lotnisko Gda\u0144sk Wrzeszcz, kt\u00f3re uniemo\u017cliwia\u0142o rozw\u00f3j Tr\u00f3jmiasta. W tym czasie na Lotnisku Gda\u0144sk Wrzeszcz stacjonowa\u0142 30. Pu\u0142k Lotniczy Marynarki Wojennej, kt\u00f3ry by\u0142 w przededniu du\u017cych przemian.<\/p>\n
Pocz\u0105tkowo Lotnisko Siemirowice mia\u0142o zaj\u0105\u0107 wojsko sowieckie, kt\u00f3re stacjonowa\u0142o na terenie Polski, ale w wyniku rozm\u00f3w polsko-radzieckich sowieci zaj\u0119li lotniska w zachodniej cz\u0119\u015bci Polski.<\/p>\n
Pod lokalizacj\u0119 lotniska wybrano teren zalesiony, s\u0142abo zamieszka\u0142y.\u00a0W pierwszych dokumentach pojawia\u0142a si\u0119 nazwa Miejscowo\u015bci \u0141ebunia ko\u0142o L\u0119borka. P\u00f3\u017aniej zacz\u0119to u\u017cywa\u0107 nazwy Miejscowo\u015bci Cewice, bo tutaj swoj\u0105 siedzib\u0119 mia\u0142y w\u0142adze lokalne. Bloki mieszkalne osiedla oficerskiego (garnizonowego) zacz\u0119to budowa\u0107 na terenie Miejscowo\u015bci Siemirowice. Z tego te\u017c powodu, dla Lotniska, do dnia dzisiejszego, zamiennie stosowane s\u0105 obie nazwy; Cewice, Siemirowice.<\/p>\n
Projekt Lotniska uwzgl\u0119dnia\u0142 wszystkie najnowsze trendy w budowie takich obiekt\u00f3w na \u015bwiecie. Lotnisko zosta\u0142o zaprojektowane dla bazowania jednostki lotniczej w sile pu\u0142ku lotniczego, wraz z batalionem obs\u0142ugi lotniska i dywizjonem \u015blepego l\u0105dowania. Do budowy Lotniska przyst\u0105piono z pocz\u0105tkiem 1953 roku. Jedn\u0105 z pierwszych inwestycji by\u0142a bocznica kolejowa, kt\u00f3r\u0105 dostarczono praktycznie wszystkie materia\u0142y budowlane. Tempo prac by\u0142o du\u017ce, a jednostka budowlana mia\u0142a ju\u017c spore do\u015bwiadczenie we wznoszeniu podobnych obiekt\u00f3w. W 1955 roku, gotowa by\u0142a ju\u017c droga startowa (RWY), o wymiarach 2 000 m x 60 m, drogi ko\u0142owania i 20 indywidualnych stanowisk postojowych dla samolot\u00f3w. Przed przybyciem pierwszego gospodarza gotowe by\u0142y; MPS, magazyn techniczny, akumulatornia, kompresornia.<\/p>\n
Kolej na Lotnisko Siemirowice.<\/h3>\n
Kolej do L\u0119borka zosta\u0142a uruchomiona 1870 roku. Kolej po\u0142\u0105czy\u0142a L\u0119bork z Gda\u0144skiem i Stargardem Szczeci\u0144skim (linia kolejowa Nr 202). Natomiast kolej do Bytowa zosta\u0142a uruchomiona w 1884 roku. Zar\u00f3wno L\u0119bork jak i Byt\u00f3w sta\u0142y si\u0119 stacjami w\u0119z\u0142owymi. W 1902 roku, L\u0119bork i Byt\u00f3w zosta\u0142y po\u0142\u0105czone lini\u0105 kolejow\u0105 Nr 237. Linia Nr 237 mia\u0142a d\u0142ugo\u015b\u0107 55 km. Przebiega\u0142a przez miejscowo\u015bci: L\u0119bork, L\u0119bork Dretowo, Osowo L\u0119borskie, Maszewo L\u0119borskie, Cewice, Kamieniec, Oskowo, Kostroga, Czarna D\u0105br\u00f3wka, Jerzkowice, Jasie\u0144, Soszyca, Pomysk, Byt\u00f3w. Linia Nr 237 mia\u0142a znaczenie lokalne i zosta\u0142a zbudowana jako jednotorowa, o pr\u0119dko\u015bci maksymalnej do 60 km\/h i nigdy nie by\u0142a zelektryfikowana. Szlak by\u0142 stosunkowo kr\u0119ty, bo trzeba by\u0142o pokonywa\u0107 nawet 150 metrowe r\u00f3\u017cnice wysoko\u015bci. Dlatego te\u017c szlak mia\u0142 liczne wiadukty i mosty, o konstrukcji ceglanej lub betonowej. Szlak przebiega\u0142 przez lasy, liczne wzg\u00f3rza i w\u0105wozy, przez co trasa by\u0142a bardzo malownicza. Dopiero od Jerzkowic w kierunku Bytowa teren by\u0142 \u0142atwiejszy do pokonania. \u0141uki torowiska by\u0142y bardziej \u0142agodne. Warto wspomnie\u0107, \u017ce w miejscowo\u015bci Maszewo L\u0119borskie, by\u0142a bocznica kolejowa, kt\u00f3ra wiod\u0142a na teren tamtejszej fabryki.<\/p>\n W marcu 1945 roku, Ziemia L\u0119borska zosta\u0142a zaj\u0119ta przez wojska CCCP i rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 okres grabie\u017cy, gwa\u0142t\u00f3w i niszczenia. Linia kolejowa Nr 237 L\u0119bork – Byt\u00f3w zosta\u0142a rozebrana przez moskali. Szyny kolejowe i inne urz\u0105dzenia zosta\u0142y wywiezione do CCCP. Niekt\u00f3re wiadukty i mosty wysadzono w powietrze. Identyczny los spotka\u0142 lini\u0119 kolejow\u0105 Byt\u00f3w – Miastko. Warto wspomnie\u0107, \u017ce po by\u0142ych torowiskach samorzutnie powsta\u0142y drogi gruntowe. W 1947 roku, odbudowano fragment szlaku kolejowego Nr 237, na odcinku L\u0119bork – Kamieniec, o d\u0142ugo\u015bci 17 km. Odbudowa by\u0142a zwi\u0105zana z planowan\u0105 budow\u0105 lotniska, na potrzeby wojsk sowieckich, stacjonuj\u0105cych w Polsce. Ze stacji Kamieniec poprowadzono bocznic\u0119 kolejow\u0105 bezpo\u015brednio na budowane lotnisko. D\u0142ugo\u015b\u0107 bocznicy kolejowej wynios\u0142a oko\u0142o 1 500 m. Aby wjecha\u0107 na bocznic\u0119, poci\u0105g po przyje\u017adzie z L\u0119borka do stacji Kamieniec musi zmieni\u0107 kierunek jazdy i po \u0142uku tor\u00f3w w prawo skierowa\u0107 si\u0119 na wsch\u00f3d. Na stacji Kamieniec, od strony po\u0142udniowej, zachowa\u0142y si\u0119 dwa tory. Jeden zako\u0144czony betonowym koz\u0142em oporowym. Drugi by\u0142 torem szlakowym i ko\u0144czy si\u0119 przed drog\u0105 ko\u0142ow\u0105. Oko\u0142o 1950 roku, na odbudowanym szlaku uruchomiono ruch pasa\u017cerski, bo rozwijaj\u0105cy si\u0119 L\u0119bork potrzebowa\u0142 pracownik\u00f3w. Ruch pasa\u017cerski zosta\u0142 wstrzymany w 1979 roku, a pasa\u017cer\u00f3w przej\u0119\u0142a komunikacja autobusowa. Poci\u0105gi towarowe kursowa\u0142y do 2004 roku. W 2014 roku, szlak Nr 237 na odcinku L\u0119bork – Maszewo L\u0119borskie (11 km) zosta\u0142 zmodernizowany. Koszt inwestycji wyni\u00f3s\u0142 9,5 milion\u00f3w z\u0142otych.<\/p>\n Obecnie (2021 rok) na istniej\u0105cym szlaku Nr 237 odbywa si\u0119 tylko ruch towarowy, o znaczeniu pa\u0144stwowym, bo zapewnia transport na wojskowe lotnisko i do bazy pancernej w osiedlu L\u0119bork Dretowo. Na zlikwidowanym szlaku, wysadzone w 1945 roku, wiadukty i mosty zachowa\u0142y si\u0119 jako trwa\u0142e ruiny i s\u0105 godne zwiedzenia. Na stacjach kolejowych zachowa\u0142y si\u0119 tak\u017ce budynki dworcowe i magazynowe, zbudowane z czerwonej ceg\u0142y lub muru pruskiego. Wszystkie przykryte s\u0105 czerwon\u0105 dach\u00f3wk\u0105. Na \u015bcianach mo\u017cna znale\u015b\u0107 germa\u0144skie napisy nazw stacji. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z tych budynk\u00f3w jest zamieszka\u0142a. Po rozebranym torowisku mo\u017cna znale\u015b\u0107 spr\u00f3chnia\u0142e podk\u0142ady kolejowe, s\u0142upki kilometrowe i nieliczne mosty. Od strony Bytowa tor by\u0142 prawie prosty i przebiega\u0142 w sztucznym w\u0105wozie oraz dalej na nasypie.<\/p>\n W pobli\u017cu lotniska, od strony wschodniej, przebiega Droga Wojew\u00f3dzka Nr 214, kt\u00f3ra \u0142\u0105czy \u0141eb\u0119 z Warlubiem. Droga ma d\u0142ugo\u015b\u0107 170 km i przebiega przez Gmin\u0119 Cewice, gdzie jest lotnisko. Warto wspomnie\u0107, \u017ce droga ta od Warlubia do G\u0142uchego ko\u0142o Sk\u00f3rcza, na d\u0142ugo\u015bci 28 km, by\u0142a zbudowana w 20-leciu mi\u0119dzywojennym. Droga ta by\u0142a pierwsz\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 polskiej autostrady z Warszawy do Gdyni. Autostrada ta zosta\u0142 zaprojektowana przez w\u0142oskiego in\u017cyniera Piero Purricellego, kt\u00f3ry projektowa\u0142 w\u0142oskie autostrady. Autostrada mia\u0142a omija\u0107 tereny niemieckie i Wolne Miasto Gda\u0144sk, podobnie jest linia kolejowa Nr 201. Autostrada by\u0142a prowadzona d\u0142ugimi prostymi odcinkami, omijaj\u0105c wsie. Ten pierwszy odcinek od Warlubia do G\u0142uchego (28 km) zosta\u0142 zbudowany w okresie 1936-1939. Dalsz\u0105 budow\u0119 przerwali germa\u0144cy napadaj\u0105c na Polsk\u0119.<\/p>\n Wracaj\u0105c do dojazdu na lotnisko, to doprowadza do lotniska Droga Wojew\u00f3dzka Nr 212, kt\u00f3ra ma d\u0142ugo\u015b\u0107 116 km. Patrz\u0105c od L\u0119borka w kierunku po\u0142udniowym, od Drogi Wojew\u00f3dzkiej Nr 214, w miejscowo\u015bci Osowo L\u0119borskie, rozpoczyna si\u0119 droga Nr 212, w kierunku po\u0142udniowo-zachodnim. Droga Wojew\u00f3dzka Nr 212 \u0142\u0105czy: L\u0119bork-Byt\u00f3w-Chojnice-Cz\u0142uch\u00f3w-Bydgoszcz. T\u0105 drog\u0105 mo\u017cemy dojecha\u0107 na inne by\u0142e wojskowe Lotnisko Konarzyny.<\/p>\n Pierwsz\u0105 jednostk\u0105 wojskow\u0105, kt\u00f3ra na wiele lat zadomowi\u0142a si\u0119 na Lotnisku Siemirowice, by\u0142a utworzona w 1955 roku, 15. Samodzielna Eskadra Lotnictwa Rozpoznawczego MW. Rzut powietrzny 15 SELR przebazowano na Lotnisko Siemirowice w dniu 1 pa\u017adziernika 1956 roku. W 1956 roku, na Lotnisku bazowa\u0142y; 2 I\u0142-28, 3 I\u0142-28 R, 1 UI\u0142-28 oraz \u0142\u0105cznikowy Po-2. Systematycznie powstawa\u0142y kolejne s\u0142u\u017cby, a dla nich obiekty; dzia\u0142 meteo, obr\u00f3bki film\u00f3w, \u0142\u0105czno\u015bci.<\/p>\n Jednocze\u015bnie z chwil\u0105 powo\u0142ania do istnienia 15. SELR MW szykowa\u0142y si\u0119 zmiany w pozosta\u0142ej cz\u0119\u015bci 30. PL MW. Pu\u0142k jeszcze szkoli\u0142 si\u0119 na samolotach typu Jak-9 i Jak-11, ale ju\u017c zapad\u0142y decyzje o przezbrojeniu w samoloty z nap\u0119dem turboodrzutowym. W dniu 27.07.1957 roku, ukaza\u0142o si\u0119 Zarz\u0105dzenie Nr 0137\/Org. Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, o przeformowaniu 30. PL MW w 30. Pu\u0142k Lotnictwa Szturmowego Marynarki Wojennej. Za tym zarz\u0105dzeniem, w dniu 16.08.1957 roku, ukaza\u0142 si\u0119 Rozkaz Dow\u00f3dcy MW w tej sprawie. Na miejsce stacjonowania wyznaczono tak\u017ce Lotnisko Siemirowice. W dniu 10.08.1957 roku, Pu\u0142k samochodami zosta\u0142 przebazowany do Siemirowic. Samoloty Jak-9 zosta\u0142y wycofane ze stanu i przekazane do D\u0119blina, a podstawowym samolotem Pu\u0142ku zosta\u0142y samoloty Lim-2. Pierwsze egzemplarze wyl\u0105dowa\u0142y w Siemirowicach w sierpniu 1957 roku. W tym czasie wi\u0119kszo\u015b\u0107 pilot\u00f3w przechodzi przeszkolenie na nowy typ samolot\u00f3w w D\u0119blinie, a personel techniczny szkoli\u0142 si\u0119 w Zamo\u015bciu. Pu\u0142k do dyspozycji mia\u0142 nadal samoloty Jak-11.<\/p>\n Aby uzupe\u0142ni\u0107 histori\u0119 pierwszych lat Lotniska Siemirowice nale\u017cy poda\u0107 jeszcze kilka historycznych fakt\u00f3w \u2013 W dniu 12.11.1949 roku, Minister Obrony Narodowej nakaza\u0142 do dnia 25.03.1950 roku, sformowa\u0107 50. Batalion Obs\u0142ugi Lotnisk Marynarki Wojennej w S\u0142upsku. W 1951 roku, na podstawie Rozkazu Ministra Obrony Narodowej, dow\u00f3dca Marynarki Wojennej poleci\u0142 przeniesienie 50. Batalionu Obs\u0142ugi Lotnisk MW ze S\u0142upska do Gdyni Babich Do\u0142\u00f3w. Lecz ju\u017c w dniu 15.07.1952 roku, jednostk\u0119 przebazowano na lotnisko w Gda\u0144sku Wrzeszczu i podporz\u0105dkowano bezpo\u015brednio pod Dow\u00f3dztwo Lotnictwa MW. Poniewa\u017c zdecydowano o likwidacji Lotniska Gda\u0144sk Wrzeszcz, w dniu 13.05.1957 roku, dow\u00f3dca Marynarki Wojennej poleci\u0142 do dnia 10.08.1957 roku, przebazowanie 50. Batalionu Obs\u0142ugi Lotnisk do Garnizonu Siemirowice.<\/p>\n Po trzech latach, w grudniu 1960 roku, na mocy zarz\u0105dzenia Szefa Sztabu Generalnego WP 30. Pu\u0142k Lotnictwa Szturmowego MW i 50. Batalion Obs\u0142ugi Lotnisk MW przeformowano w 30. Pu\u0142k Lotnictwa My\u015bliwsko – Szturmowego.<\/p>\n Dzia\u0142o to si\u0119 na podstawie og\u00f3lnej tendencji w Lotnictwie Polskim, a podstawowym powodem by\u0142 brak specjalistycznego samolotu szturmowego. Podajmy, i\u017c rosjanie w 50-tych latach XX wieku, nie wprowadzili do uzbrojenia, \u017cadnego samolotu szturmowego, a skupili si\u0119 wy\u0142\u0105cznie na my\u015bliwcach przechwytuj\u0105cych i bombowcach dalekiego zasi\u0119gu. W Polskim Przemy\u015ble Lotniczy, konstruktorzy analizuj\u0105c Zachodnie wymogi, dotycz\u0105ce zdolno\u015bci dzia\u0142ania samolot\u00f3w szturmowych, doszli do wniosku, i\u017c samolot Lim-5 po odpowiednich modyfikacjach, jest w stanie pe\u0142ni\u0107 rol\u0119 samolotu szturmowego. Takie prace podj\u0119to. W ich efekcie powsta\u0142 samolot oznaczony Lim-5 M. Wyprodukowano parti\u0119 tych samolot\u00f3w i w 1960 roku, skierowano do kilku jednostek wojskowych, celem pr\u00f3bnej eksploatacji.<\/p>\n Kilka samolot\u00f3w Lim-5 M trafi\u0142o tak\u017ce do Siemirowic. Nie wiemy, jak konkretnie wygl\u0105da\u0142a eksploatacja tych maszyn w 30. PLM-Sz w Siemirowicach. Wiadomo, i\u017c pierwsze tygodnie eksploatacji samolot\u00f3w Lim-5 M w Polskim Lotnictwie Wojskowym nie wypad\u0142y pozytywnie. Dosz\u0142o do kilku awarii i katastrof. Samoloty zacz\u0119to eksploatowa\u0107 ze znacznymi ograniczeniami, a po kilku miesi\u0105cach samoloty zwr\u00f3cono wytw\u00f3rcy, celem przeprowadzenia modernizacji. Wi\u0119cej na ten temat jest w innych artyku\u0142ach.<\/p>\n W lutym 1963 roku, na wyposa\u017cenie 30. PLM-Sz trafi\u0142y pierwsze samoloty Polskiej produkcji, szkolno-treningowe TS-8 Bies. Samoloty te znacznie poprawi\u0142y proces szkolenia m\u0142odych pilot\u00f3w w jednostce, a do\u015bwiadczonym pilotom pozwoli\u0142y na utrwalenie zdobytych nawyk\u00f3w.<\/p>\n W dniu 30 stycznia 1964 roku, na Lotnisku Siemirowice wyl\u0105dowa\u0142y samoloty Lim-6 bis. Ostatni samolot dostarczono z pocz\u0105tkiem marca 1964 roku. \u0141\u0105cznie na stan przyj\u0119to 23 egzemplarze. Wszystkie samoloty Lim-6 bis wesz\u0142y w na stan 30. PLM-Sz MW, zast\u0119puj\u0105c wi\u0119kszo\u015b\u0107 samolot\u00f3w typu Lim-2. Samoloty Lim-6 bis to by\u0142a kontynuacja procesu modernizacji samolot\u00f3w Lim-5 M. Nowy samolot otrzyma\u0142 mniej nowatorskich rozwi\u0105za\u0144, ni\u017c Lim-5 M, ale znacznie lepsze uzbrojenie, w postaci niekierowanych pocisk\u00f3w rakietowych. Wi\u0119cej na ten temat w innych artyku\u0142ach.\u00a0Samoloty Lim-6 bis na wiele lat sta\u0142y si\u0119 w Polskim Lotnictwie Wojskowym podstawowym samolotem szturmowym. Udanym i lubianym przez pilot\u00f3w i technik\u00f3w. Oczywi\u015bcie tak\u017ce w Siemirowicach.<\/p>\n Pierwszy samolot An-2 pojawi\u0142 si\u0119 w Siemirowicach w styczniu 1965 roku. Wcze\u015bniej u\u017cytkowa\u0142a go 18. Eskadra Lotnictwa \u0141\u0105cznikowego w Gdyni Babich-Do\u0142ach.\u00a0W dniu 22.12.1965 roku, z 30. Pu\u0142ku Lotnictwa My\u015bliwsko – Szturmowego zosta\u0142 wydzielono 50. Batalion Zaopatrzenia.<\/p>\n Kolejna reorganizacja w maju 1967 roku, zmieni\u0142a numeracj\u0119 pu\u0142ku z 30. na 7. PLM-Sz.\u00a0W 1966 roku, pojawi\u0142a si\u0119 potrzeba reorganizacji 15. Samodzielnej Eskadry Lotnictwa Rozpoznawczego. Dotychczasowy sprz\u0119t stopniowo si\u0119 wykrusza\u0142, a na zast\u0105pienie rozpoznawczych I\u0142-28 R nowoczesnymi samolotami nie zanosi\u0142o si\u0119. W tej sytuacji przyj\u0119to rozwi\u0105zanie dora\u017ane. Wprowadzono na uzbrojenie, z pocz\u0105tkiem 1967 roku, samoloty rozpoznania taktycznego z rodziny SB Lim-2. W konsekwencji jednostka zosta\u0142a przemianowana na 15. Eskadr\u0119 Lotnictwa Rozpoznawczego MW. Eskadra rozros\u0142a si\u0119 ilo\u015bciowo, ale nie by\u0142o post\u0119pu jako\u015bciowego. Powo\u0142ano do \u017cycia trzy klucze lotnicze na samolotach SB Lim-2 Art (SB Lim-2 A) Pierwsze \u201eArty" przyby\u0142y do Siemirowic w pa\u017adzierniku 1967 roku.<\/p>\n W miar\u0119 up\u0142ywu czasu, u\u017cywane przez Polskie Lotnictwo My\u015bliwskie my\u015bliwce przechwytuj\u0105ce typu Lim-5 P (te z celownikami radiolokacyjnymi) przesta\u0142y spe\u0142nia\u0107 swoj\u0105 rol\u0119. Poniewa\u017c dysponowa\u0142y jeszcze d\u0142ugim resursem p\u0142atowc\u00f3w postanowiono przebudowa\u0107 je na wersje my\u015bliwsko-szturmowe.\u00a0Z samolot\u00f3w usuni\u0119to SR. Dla zachowania r\u00f3wnowagi przeniesiono akumulator do przodu i dodano balast. Zamontowano aparat fotograficzny AFA-39. Dodano dodatkowe w\u0119z\u0142y uzbrojenia. Nie montowano spadochronu hamuj\u0105cego. Prace prowadzono w LZR-2 w Bydgoszczy. Samolot ostatecznie nazwano Lim-6 M lub Lim-6 MR. Pierwszym tak przebudowanym samolotem w 1971 roku, by\u0142 1D 06-02. W latach 1972-1978, przebudowano oko\u0142o 60 maszyn Lim-5 P do standardu Lim-6 MR. Samoloty te jako pierwsze w Polskim Lotnictwie Wojskowym otrzyma\u0142y malowanie zwane kamufla\u017cem.\u00a0Z pocz\u0105tkiem 70-lat maszyny te trafi\u0142y tak\u017ce do 7. PLM-Sz. Uzupe\u0142ni\u0142y stan samolot\u00f3w Lim-6 bis.<\/p>\n W kwietniu 1977 roku, zako\u0144czono szkolenie na samolotach TS-8 Bies, a w maju 1977 roku, przylecia\u0142y do Siemirowic pierwsze samoloty PZL TS-11 Iskra.<\/p>\n W dniu 1.10.1979 roku, zako\u0144czy\u0142y s\u0142u\u017cb\u0119 samoloty I\u0142-28. Lotnictwo Marynarki Wojennej jako ostatnie w Polsce zako\u0144czy\u0142o eksploatacj\u0119 tego typu samolot\u00f3w. W dniu 15.06.1982 roku, uroczy\u015bcie zako\u0144czono eksploatacj\u0119 i wycofano z uzbrojenia ostatnie w Lotnictwie Marynarki Wojennej samoloty typu Lim-6 bis\/MR.<\/p>\n W listopadzie 1982 roku, zgodnie z tendencj\u0105, 7. PLM-Sz zosta\u0142a przemianowana na 7. Pu\u0142k Lotnictwa My\u015bliwsko-Bombowego i czeka\u0142a na nowe samoloty typu Su-22. Jednak te samoloty nigdy na stan jednostki w Siemirowicach nie trafi\u0142y. Brak nowych samolot\u00f3w bojowych wymusi\u0142a kolejne zmiany w jednostkach bazuj\u0105cych w Siemirowicach. W dniu 1.07.1988 roku, zosta\u0142a rozformowana 15. Samodzielna Eskadra Rozpoznawcza MW. W po\u0142owie 80-tych lat, posiada\u0142a ona na wyposa\u017ceniu 10 samolot\u00f3w SB Lim-2 A i 2 samoloty SB Lim-2. Samoloty te ko\u0144czy\u0142y ju\u017c swoje resursy. Zosta\u0142y przej\u0119te przez 7. Pu\u0142k.<\/p>\n Pu\u0142k 7. PLM-B zosta\u0142 przemianowany na 7. Pu\u0142k Lotnictwa Specjalnego, z dwiema eskadrami samolot\u00f3w w Siemirowicach i dwiema eskadrami \u015bmig\u0142owc\u00f3w w Dar\u0142owie.<\/p>\n Podstawowym samolotem w Pu\u0142ku zosta\u0142 szkolno-treningowy TS-11 Iskra. Uzupe\u0142nieniem by\u0142y poczciwe transportowe An-2. W tym czasie Polski Przemys\u0142 Lotniczy produkowa\u0142 ju\u017c seryjnie, na potrzeby CCCP, samoloty An-28. Niedu\u017cy samolot transportowy o modnej w tym czasie w\u0142a\u015bciwo\u015bci; skr\u00f3conego startu i l\u0105dowania. Polskie Lotnictwo Wojskowe od ko\u0144ca 80-tych lat wykazywa\u0142o zainteresowanie nowym samolotem z Mielca. Od 1987 roku, w PZL Mielec pracowano nad przystosowaniem An-28 do wymog\u00f3w Polskiego Wojska. Wprowadzono wiele modyfikacji. Wszystko to doprowadzi\u0142o do bada\u0144 kwalifikacyjnych zako\u0144czonych pozytywnym wynikiem.<\/p>\n Pierwszym odbiorc\u0105 wojskowym samolot\u00f3w PZL An-28\/M-28 by\u0142a Marynarka Wojenna, kt\u00f3ra otrzyma\u0142a wersje transportowo-pasa\u017cerska An-28 TD. Samoloty zakupiono w 1988 roku, i by\u0142y to dwie maszyny nr 1AJ 004-04 nb 0404 i nr 1AJ 004-05 nb 0405. Samoloty te bazowa\u0142y zar\u00f3wno na Lotnisku Siemirowice jak i na Lotnisku Babie Do\u0142y.<\/p>\n Zgodnie z zarz\u0105dzeniem Szefa Sztabu Generalnego WP z grudnia 1990 roku, w dniu 31.03.1991 roku, rozformowano 50. Batalion Zaopatrzenia. Od tej chwili sta\u0142 si\u0119 on pododdzia\u0142em sformowanego 7. Pu\u0142ku Lotnictwa Specjalnego MW.<\/p>\n Wobec braku perspektyw zakupu nowych samolot\u00f3w bojowo-rozpoznawczych dla Marynarki Wojennej postanowiono do tych zada\u0144 zaadoptowa\u0107 Polski samolot TS-11 Iskra, kt\u00f3ry oznaczono TS-11 Iskra R. Samolot powsta\u0142 na bazie TS-11 bis DF. To prowizoryczne rozwi\u0105zanie przetrwa\u0142o a\u017c 11 lat. Nie budowano nowych egzemplarzy samolot\u00f3w tylko udoskonalono istniej\u0105ce. Samolot otrzyma\u0142 radar pogodowy RDS-81 ameryka\u0144skiej produkcji. Jego obs\u0142ug\u0119 prowadzi lotnik w drugiej kabinie. Maszyna otrzyma\u0142a tak\u017ce system nawigacji satelitarnej GPS. Wersja ta wi\u0105\u017ce si\u0119 nierozerwalnie z Lotnictwem Morskim. To na potrzeby lotnik\u00f3w morskich powsta\u0142o 6 TS-11 Iskra R o numerach 19-09, 19-10, 19-13, 19-17, 19-18, 19-19. Samoloty te trafi\u0142y do 3. Dywizjonu Lotniczego w Siemirowicach, gdzie s\u0142u\u017cy\u0142y przez jedena\u015bcie lat. Dywizjon ten posiada\u0142 na uzbrojeniu tak\u017ce typowe TS-11 bis DF o numerach 14-10, 14-11, 14-13, 17-16, 17-22, 18-02, 18-03, 18-05, 20-11, 20-12, 20-13, czyli 11 maszyn. Wszystkie samoloty u\u017cywane w Siemirowicach posiada\u0142y kamufla\u017c, a od 1999 roku, po przyst\u0105pieniu Polski do NATO, dodano bia\u0142y napis NAVY.<\/p>\n Pozytywne opinie o samolocie M-28 (An-28) spowodowa\u0142y, i\u017c Marynarka Wojenna z\u0142o\u017cy\u0142a zam\u00f3wienie na opracowanie wersji patrolowej tego samolotu. Dow\u00f3dztwo Lotnictwa MW okre\u015bli\u0142o w 1989 roku, wymagania na samolot patrolowo-ratowniczy w celu zast\u0105pienia starzej\u0105cych si\u0119 PZL An-2 M. Przewaga Polskiej konstrukcji nad analogicznymi Zachodnimi, (ale zdecydowanie wi\u0119kszymi i ci\u0119\u017cszymi), by\u0142a zdecydowana. W PZL Mielec opracowano samolot w wersji patrolowej PZL An-28 B1R Bryza-1R nr 1 AJGP 01-01. Maszyna pochodzi\u0142a z istniej\u0105cego samolotu An-28 \u00f3smej serii produkcyjnej. Prototyp nowego samolotu oblatano w 1992 roku. Pod kad\u0142ubem samolotu w gondoli zamontowano stacj\u0119 radiolokacyjn\u0105 SRN-441XA.<\/p>\n Ju\u017c w 1993 roku, samolot otrzyma\u0142 znacznie zmodyfikowany radar ARS-100. Wyposa\u017cony zosta\u0142 w now\u0105 anten\u0119, cho\u0107 ze starszym wska\u017anikiem zobrazowania z radar\u00f3w morskich serii SRN-400. Pierwszy samolot nazwany M-28 RM ze SR ARS-100 zosta\u0142 przekazany do pr\u00f3b w MW w pa\u017adzierniku 1994 roku. Na tym nie koniec modyfikacji. W 1997 roku, opracowano ca\u0142kiem nowy system radiolokacyjny oznaczony ARS-400. SR ARS-400 s\u0142u\u017cy do wykrywania obiekt\u00f3w na powierzchni morza, wykrywania linii brzegowej, ochrony przed przemytem, ochrony rybo\u0142\u00f3wstwa, zjawisk pogodowych, wykrywania zanieczyszcze\u0144, zada\u0144 ratowniczych, namierzania urz\u0105dze\u0144 odzewowych. Radar mo\u017ce \u015bledzi\u0107 wybrane cele automatycznie lub r\u0119cznie. Dane automatycznie przekazuje si\u0119 do systemu dowodzenia \u0141eba-2. Radar ma p\u0142ask\u0105 anten\u0119 z uk\u0142adem stabilizacji wi\u0105zki. SR pracuje w pa\u015bmie 9,2-9,5 GHz. Uk\u0142ad pracy jest wielokana\u0142owy \u2013 \u015bledzi cele nawodne, mapuje teren, monitoruje zjawiska atmosferyczne i zanieczyszczenia. \u015aledzi do 100 cel\u00f3w jednocze\u015bnie w odleg\u0142o\u015bci ponad 100 km. W sk\u0142ad innego wyposa\u017cenia wchodz\u0105; stacja radiolokacyjna nawigacyjna sprz\u0119\u017cona z systemem precyzyjnej nawigacji, automatyczny pilot, aparat fotograficzny, radionamiernik ratowniczy Cheliton, system \u0141S-10 wyj\u015bcia i wej\u015bcia po\u0142\u0105czenia z systemem dowodzenia \u0141eba-2, dwa w\u0119z\u0142y do podwieszenia 100 kg bomb o\u015bwietlaj\u0105cych, tratwy ratunkowe. Po zako\u0144czeniu pr\u00f3b z SR ARS-400, wojsko odebra\u0142o 7 samolot\u00f3w z tym systemem. Zbudowano dla MW 7 maszyn pochodz\u0105cych z 10 i 11 serii produkcyjnej. Nb 1006, 1008, 1017, 1022, 1114, 1115, 1116.<\/p>\n Lata 1994\u20131995, by\u0142y okresem przebudowy struktur lotnictwa Marynarki Wojennej. Na podstawie zarz\u0105dzenia Szefa Sztabu Generalnego WP i Rozkazu dow\u00f3dcy Marynarki Wojennej z dnia 28.08.1994 roku, rozpocz\u0119to proces formowania Brygady Lotnictwa Marynarki Wojennej. Z dotychczasowych jednostek utworzono trzy Dywizjony Lotnicze Marynarki Wojennej;\u00a01. Pucki DL \u2013 MW w Babich Do\u0142ach (g\u0142\u00f3wnie z my\u015bliwcami MiG-21 bis),\u00a02. DL \u2013 MW w Dar\u0142owie (g\u0142\u00f3wnie ze \u015bmig\u0142owcami do ZOP. Powsta\u0142 z 40 Eskadry \u015amig\u0142owc\u00f3w Zwalczania Okr\u0119t\u00f3w Podwodnych i Ratownictwa w Dar\u0142owie). Dodatkowo 4 Batalion Zabezpieczenia. 3. DL \u2013 MW w Siemirowicach (z samolotami TS-11 R i PZL M-28). Powsta\u0142 w dniu 30.12.1995 roku, w wyniku rozformowania 7. Pu\u0142k Lotnictwa Specjalnego w Siemirowicach i powo\u0142ania 3. Dywizjonu Lotniczego oraz 5. Batalionu Zabezpieczenia. W dniu 2.01.1996 roku, podczas uroczystej zbi\u00f3rki, po\u017cegnano sztandar 7 Pu\u0142ku.<\/p>\n W sk\u0142ad 3. Dywizjonu Lotniczego wesz\u0142y; Eskadra Rozpoznawcza z samolotami TS-11 Iskra R i TS-11 Iskra. Eskadra Patrolowo-Rozpoznawcza z samolotami An-2, M-28 Bryza. Samoloty TS-11 otrzyma\u0142y nowy kamufla\u017c, nowe god\u0142a i bia\u0142e napisy NAVY. Organizacyjnie 3. DL podporz\u0105dkowano dow\u00f3dcy Brygady Lotnictwa Marynarki Wojennej.<\/p>\n W dniu 12.10.1996 roku, 5. Batalion Zabezpieczenia w Siemirowicach otrzyma\u0142 nowy sztandar.<\/p>\n W 1997 roku, sztandar otrzyma\u0142 tak\u017ce 3. Dywizjon Lotniczy. W dniu 27.08.1997 roku, odby\u0142o si\u0119 uroczyste wr\u0119czenie sztandaru ufundowanego przez spo\u0142ecze\u0144stwo Ziemi Kaszubskiej. Jednocze\u015bnie decyzj\u0105 Ministra Obrony Narodowej Nr 155\/MON z dnia 2.09.1997 roku, Dywizjon otrzyma\u0142 nazw\u0119 \u201eKaszubski\u201d. Dow\u00f3dca Marynarki Wojennej admira\u0142 Ryszard \u0141ukasik wr\u0119czy\u0142 sztandar dow\u00f3dcy Dywizjonu komandorowi podporucznikowi dyplomowanemu pilotowi Miros\u0142awowi Jankowskiemu. Sztandar ufundowa\u0142o spo\u0142ecze\u0144stwo kaszubskich gmin Byt\u00f3w i Sierakowiec.<\/p>\n Jednostka 3. Dywizjon Lotniczy by\u0142 samodzieln\u0105 jednostk\u0105 bojow\u0105 Marynarki Wojennej przeznaczon\u0105 do: Prowadzenia rozpoznania operacyjno-taktycznego obiekt\u00f3w nawodnych. Naprowadzania na wykryte obiekty si\u0142 uderzeniowych MW. Wykonywania zada\u0144 transportowo-\u0142\u0105cznikowych. Wykonywania zada\u0144 ratowniczych na l\u0105dzie i morzu. W dniu 1.07.1997 roku, na stanie 3. Kaszubskiego Dywizjonu Lotniczego MW znajdowa\u0142y si\u0119; 6 TS-11 R Iskra bis DF, 8 TS-11 Iskra bis DF, 2 An-28 RM przemianowane na M-28, 5 An-2.<\/p>\n Przyst\u0105pienie Rzeczypospolitej Polskiej do struktur NATO w 1999 roku, wywo\u0142a\u0142o kolejne zmiany organizacyjne w ca\u0142ym Polskim Lotnictwie Wojskowym. Systematycznie d\u0105\u017cono do przyj\u0119cia systemu ameryka\u0144skiego, czyli lotnisko jako baza by\u0142o jednym podmiotem, a komponent lotniczy (statki powietrzne i piloci) drugim podmiotem. Stosunkowo szybko okaza\u0142o si\u0119, i\u017c ten system nie sprawdza si\u0119 przy tak ma\u0142ym ilo\u015bciowo lotnictwie, jakim jest Lotnictwo Polski. Lecz pierwsze lata nowego stulecia, to okres tworzenia baz i osobnych eskadr.<\/p>\n Rozkazem dow\u00f3dcy Marynarki Wojennej z dnia 28.04.2002 roku, z dniem 1.01.2003 roku, na bazie rozformowanego 4. i 5. Batalionu Zabezpieczenia, sformowano 44. Baz\u0119 Lotnicz\u0105 Marynarki Wojennej. Dla upami\u0119tnienia daty wydania rozkazu dow\u00f3dcy Marynarki Wojennej o przebazowaniu 50. Batalionu Obs\u0142ugi Lotnisk MW do Garnizonu Siemirowice, \u015bwi\u0119to jednostki obchodzono w dniu 13 maja.<\/p>\n G\u0142\u00f3wnym zadaniem 44. Bazy Lotniczej MW by\u0142o zabezpieczenie szkolenia 29. i 30. Eskadry Lotniczej na lotniskach w Siemirowicach i Dar\u0142owie oraz zabezpieczenie samolot\u00f3w i \u015bmig\u0142owc\u00f3w 28. Eskadry Lotniczej, Si\u0142 Powietrznych, Wojsk L\u0105dowych i si\u0142 sojuszniczych czasowo bazuj\u0105cych na podleg\u0142ych lotniskach. Baza odpowiada za wykonywanie obs\u0142ug technicznych oraz naprawy bie\u017c\u0105ce samolot\u00f3w i \u015bmig\u0142owc\u00f3w, zabezpieczenie \u015brodk\u00f3w bojowych, materia\u0142\u00f3w do obs\u0142ugi statk\u00f3w powietrznych oraz sta\u0142e funkcjonowanie system\u00f3w \u0142\u0105czno\u015bci. Do zada\u0144 jednostki nale\u017ca\u0142o r\u00f3wnie\u017c kierowanie ruchem lotniczym w rejonie lotnisk oraz utrzymywanie ich w sta\u0142ej sprawno\u015bci eksploatacyjnej. W strukturze bazy znajdowa\u0142 si\u0119 Dywizjon Dowodzenia, Dywizjon Zabezpieczenia, Dywizjon Techniczny, Wojskowy Port Lotniczy Cewice (Siemirowice) oraz Komenda Lotniska nr 2 z Wojskowym Portem Lotniczym w Dar\u0142owie.<\/p>\n Jednostka 30. Kaszubska Eskadra Lotnicza Marynarki Wojennej powsta\u0142a w wyniku reorganizacji jednostek gdy\u0144skiej Brygady Lotnictwa MW w 2003 roku. Sformowano j\u0105 na bazie 3. Kaszubskiego Dywizjonu Lotniczego, kt\u00f3rego korzenie si\u0119gaj\u0105 pocz\u0105tk\u00f3w powojennego odtwarzania lotnictwa morskiego, a dok\u0142adniej eskadry lotniczej Marynarki Wojennej powsta\u0142ej w pa\u017adzierniku 1948 roku, w Wicku Morskim.<\/p>\n W dniu 1.01.2003 roku, 3. Dywizjon zosta\u0142 przeformowany w 30. Eskadr\u0119 Lotnicz\u0105. W 2004 roku. Eskadra oficjalnie przej\u0119\u0142a tradycje 304. Dywizjonu Ziemi \u015al\u0105skiej im. ks. J\u00f3zefa Poniatowskiego i sta\u0142a si\u0119 kontynuatork\u0105 bojowych tradycji Polskich lotnik\u00f3w morskich z czas\u00f3w II wojny \u015bwiatowej.<\/p>\n Jednostka 30. Eskadra Lotnicza jest jednostk\u0105 ca\u0142kowicie uzawodowion\u0105, przeznaczon\u0105 do poszukiwania, wykrywania i \u015bledzenia przeciwnika samodzielnie i we wsp\u00f3\u0142pracy z okr\u0119towymi grupami poszukuj\u0105co-uderzeniowymi, naprowadzania na wykryte obiekty si\u0142 uderzeniowych MW i lotnictwa oraz wykonania zada\u0144 transportowo-\u0142\u0105cznikowych. Ponadto we wsp\u00f3\u0142pracy z Morskim Ratowniczym Centrum Koordynacyjnym w Gdyni podejmuje akcje ratownicze na l\u0105dzie i morzu.<\/p>\n Przemiany te nie by\u0142y tylko czysto papierowe. Wi\u0105za\u0142y si\u0119 tak\u017ce ze zmianami sprz\u0119towymi. Po pierwsze, wycofano z Lotniska Siemirowice wszystkie samoloty TS-11 R Iskra. Przekazano je g\u0142\u00f3wnie do trzech Eskadr Lotnictwa My\u015bliwskiego; 3 ELM Krzesiny, 10 ELM \u0141ask i 41 ELM Malbork. Sta\u0142o si\u0119 to w chwili gdy eskadry te zako\u0144czy\u0142y eksploatacje my\u015bliwc\u00f3w typu MiG-21.<\/p>\n W tym miejscu jeszcze jedna uwaga. Po wycofaniu samolot\u00f3w TS-11 Iskra z Marynarki Wojennej pozosta\u0142a ona bez samolot\u00f3w z nap\u0119dem turboodrzutowym. Niezdolna do wykonania jakichkolwiek dzia\u0142a\u0144 uderzeniowych. Du\u017co si\u0119 w tym czasie m\u00f3wi\u0142o na temat przystosowania do zada\u0144 morskich wszystkich do tej pory wyprodukowanych Polskich samolot\u00f3w PZL I-22 Iryda. Niestety na planach si\u0119 sko\u0144czy\u0142o, a w 2008 roku, Rz\u0105d Rzeczypospolitej Polskiej (libera\u0142\u00f3w) wys\u0142a\u0142 te samoloty na z\u0142om. Tak wi\u0119c, TS-11 Iskra to by\u0142 \u0142ab\u0119dzi \u015bpiew Polskiego Lotnictwa Marynarki Wojennej.<\/p>\n Ponownie jednostce przyznano nazw\u0119 wyr\u00f3\u017cniaj\u0105c\u0105 \u201eKaszubska\u201d. Przyznana zosta\u0142a decyzj\u0105 nr 615\/MON z dnia 27.12.2007 roku.<\/p>\n W dniu 5.09.2008 roku, po raz kolejny zorganizowano Dzie\u0144 Otwarty po\u0142\u0105czony z obchodami \u015bwi\u0119ta 30. Kaszubskiej Eskadry Lotniczej. Dzie\u0144 wcze\u015bniej (4.09.2008 rok) odby\u0142a si\u0119 uroczysta zbi\u00f3rka, na kt\u00f3rej odczytano okoliczno\u015bciowy rozkaz i wr\u0119czono wyr\u00f3\u017cnienia, nagrody i awanse. Po raz pierwszy za\u0142ogi patrolowo \u2013 rozpoznawczych Bryz zaprezentowa\u0142y swoje umiej\u0119tno\u015bci podczas zawod\u00f3w na celno\u015b\u0107 zrzutu imitatora tratwy ratunkowej.<\/p>\n W 2008 roku, wykonano 24 loty patrolowo-rozpoznawcze oraz 15 lot\u00f3w monitoringu ekologicznego. W 2008 roku, \u017co\u0142nierze eskadry brali udzia\u0142 m. in. w \u0107wiczeniach NOBEL MARINER, BALTOPS, ANAKONDA. Podczas 51. Konferencji Bezpiecze\u0144stwa Lot\u00f3w Lotnictwa Si\u0142 Zbrojnych eskadra otrzyma\u0142a z r\u0105k Dow\u00f3dcy Si\u0142 Powietrznych puchar za bezpieczne wykonywanie zada\u0144 w powietrzu. Szczeg\u00f3lne osi\u0105gni\u0119cia w wykonywaniu zada\u0144 s\u0142u\u017cbowych w 2008 roku, by\u0142y podstaw\u0105 uhonorowania eskadry przez Ministra Obrony Narodowej \u201eZnakiem Honorowym Si\u0142 Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej\u201d.<\/p>\n Eskadra wyposa\u017cona jest w samoloty patrolowo \u2013 rozpoznawcze An-28 B1R (M-28 BRYZA 1R) i samoloty monitoringu ekologicznego An-28 E. Za\u0142ogi samolot\u00f3w patrolowo \u2013 rozpoznawczych, wyposa\u017conych w radar obserwacji obiekt\u00f3w nawodnych, patroluj\u0105 wody Ba\u0142tyku, wykonuj\u0105 zadania rozpoznania okr\u0119t\u00f3w i okre\u015blenia charakteru ich dzia\u0142a\u0144. Za\u0142ogi pe\u0142ni\u0105ce dy\u017cury bojowe, dzi\u0119ki wyposa\u017ceniu samolotu w urz\u0105dzenie detekcji sygna\u0142\u00f3w z radiostacji ratowniczych i mo\u017cliwo\u015bci zrzutu tratwy ratowniczej wspieraj\u0105 krajowy system SAR. Mog\u0105 bra\u0107 udzia\u0142 w akcjach poszukiwawczych. Wspieraj\u0105 tak\u017ce dzia\u0142ania okr\u0119t\u00f3w podczas wykonywania strzela\u0144 artyleryjskich i rakietowych. Za\u0142ogi samolot\u00f3w An-28 E, wyposa\u017conych w skaner do wykrywania i pomiaru zanieczyszcze\u0144 na powierzchni wody, wsp\u00f3\u0142dzia\u0142aj\u0105c z inspektorami Urz\u0119du Morskiego, prowadz\u0105 monitoring ekologiczny Polskiej Strefy Ekonomicznej na Ba\u0142tyku.<\/p>\n Wyposa\u017cenie eskadry:\u00a0Samoloty patrolowo-rozpoznawcze An-28 B1R o nr taktycznych 1006, 1008, 1017, 1022, 1114, 1115, 1116. Samolot patrolowo-rozpoznawczy An-28 B1RM Bis o nr taktycznym 0810. Samoloty monitoringu ekologicznego An-28 E o nr taktycznych 0404, 0405.<\/p>\n W 2010 roku, nast\u0105pi\u0142y kolejne zmiany organizacyjne. W dniu 1.01.2010 roku, powsta\u0142a nowa jednostka – 44. Baza Lotnictwa Morskiego to jednostka, kt\u00f3ra utworzona zosta\u0142a z 44. Bazy Lotniczej MW oraz rozformowanych 29. Dar\u0142owskiej Eskadry Lotniczej i 30. Kaszubskiej Eskadry Lotniczej. W sk\u0142ad Bazy wesz\u0142y mi\u0119dzy innymi dwie grupy lotnicze: jedna wyposa\u017cona w samoloty typu Bryza w wersjach patrolowo-rozpoznawczej i monitoringu ekologicznego stacjonuj\u0105ca na lotnisku w Siemirowicach, druga wyposa\u017cona w \u015bmig\u0142owce zwalczania okr\u0119t\u00f3w podwodnych Mi-14 P\u0141, ratownicze Mi-14 P\u0141\/R i W-3 RM \u201eAnakonda\u201d oraz \u015bmig\u0142owce Mi-2 stacjonuj\u0105ca na lotnisku w Dar\u0142owie.<\/p>\n Kmdr por. pil. Waldemar Kilarski (2003r.). Kmdr por. pil. Zbigniew Panek (2003r. – 2004r.). Kmdr por. pil. Zbigniew Maksymiuk (2004r. – 2006r.). Kmdr ppor. pil. Bartosz Gadowski (2006r. – 2.04.2007r.). Kmdr por. pil. Jaros\u0142aw Andrychowski (2.04.2007r. – 31.12.2009r., kiedy Eskadra wesz\u0142a w sk\u0142ad 44 BL MW).<\/p>\n Kmdr Reginald Jeli\u0144ski (2003r. \u2013 2007r.). Kmdr Krzysztof Grudnowski (2007r. \u2013 2010r.).<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Lotnisko Siemirowice le\u017cy na Ziemi L\u0119borskiej. Ziemia L\u0119borska powr\u00f3ci\u0142a do Polski w 1945 roku i zosta\u0142a przy\u0142\u0105czona do Wojew\u00f3dztwa Gda\u0144skiego. W 1975 roku L\u0119bork w\u0142\u0105czono do nowo utworzonego Wojew\u00f3dztwa S\u0142upskiego, a w 1999 roku, ponownie Ziemia L\u0119borska powr\u00f3ci\u0142a pod opiek\u0119 Gda\u0144ska w obszarze Wojew\u00f3dztwa Pomorskiego. Z Lotniska w Siemirowicach do L\u0119borka jest 20 km, do Gda\u0144ska jest 72 km, do Bydgoszczy jest 177 km, a do Warszawy 412 km.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[19],"tags":[],"class_list":["post-1652","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-lotniska"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1652","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1652"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1652\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2534,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1652\/revisions\/2534"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1652"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1652"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1652"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Drogi na Lotnisko Siemirowice.<\/h3>\n
Lotnisko Siemirowice. 50-lata.<\/h3>\n
60-lata.<\/h3>\n
70-lata.<\/h3>\n
80-lata.<\/h3>\n
Pierwsza dekada XX wieku.<\/h3>\n
Dow\u00f3dcy 30. Kaszubskiej Eskadry Lotniczej:<\/h3>\n
Dow\u00f3dcy 44. Bazy Lotniczej MW:<\/h3>\n