Tomasz\u00f3w Mazowiecki to pi\u0119kne i urokliwe Miasto Rzeczypospolitej Polskiej. Mimo kr\u00f3tkiej historii posiada liczne i cenne zabytki. Obecnie (2012 rok) Miasto podobnie jak i ca\u0142a Rzeczypospolita prze\u017cywa trudny okres rz\u0105d\u00f3w liberalno-maso\u0144skich, prowadz\u0105cych destrukcyjn\u0105 polityk\u0119 wobec Polskiego Narodu. Tomasz\u00f3w Mazowiecki to Miasto, Powiat i Gmina Wojew\u00f3dztwie \u0141\u00f3dzkim. Jest sz\u00f3stym co do wielko\u015bci powierzchni i czwartym, co do ilo\u015bci mieszka\u0144c\u00f3w w Wojew\u00f3dztwie \u0141\u00f3dzkim. Powierzchnia Tomaszowa Mazowieckiego wynosi 41,30 km kwadratowych. Populacja wynosi 66 375 os\u00f3b (w dniu 30 czerwca 2010 roku). Tomasz\u00f3w Mazowiecki le\u017cy w Dolinie Bia\u0142obrzeskiej, nad kilkoma rzekami; Pilic\u0105, Wolb\u00f3rk\u0105, Czarn\u0105 i Piasecznic\u0105, nieopodal Zalewu Sulejowskiego, na skraju Puszczy Pilickiej. Tomasz\u00f3w Mazowiecki to du\u017cy o\u015brodek przemys\u0142u w\u0142\u00f3kienniczego, ceramiczno-szklarskiego, maszynowego, metalowego i sk\u00f3rzanego. Miasto historycznie le\u017cy na granicy Mazowsza i Ma\u0142opolski.<\/p>\n Z Tomaszowa Mazowieckiego do: \u0141odzi jest 55 km, Warszawy jest 112 km, Piotrkowa Trybunalskiego jest 30 km, Krakowa jest 210 km.<\/p>\n Rozw\u00f3j Tomaszowa Mazowieckiego wi\u0105\u017ce si\u0119 z rewolucj\u0105 przemys\u0142ow\u0105 XVIII w. Miasto zosta\u0142o za\u0142o\u017cone przez hrabiego Antoniego Ostrowskiego, kt\u00f3ry nazwa\u0142 osad\u0119 na cze\u015b\u0107 swojego ojca Tomasza. Zal\u0105\u017ckiem przysz\u0142ego Miasta by\u0142y powsta\u0142e w 1788 roku, piece hutnicze w nadpilickich lasach. Intensywny rozw\u00f3j Miasta nast\u0105pi\u0142 w okresie 1822 – 1823, kiedy to hrabiaOstrowski postawi\u0142 zak\u0142ad w\u0142\u00f3kienniczy. W 1824 roku, Tomasz\u00f3w otrzyma\u0142 prawa osady fabryczno-handlowej, aw dniu 6 lipca 1830 roku, prawa miejskie.<\/p>\n Miasto sta\u0142o si\u0119 jednym z wa\u017cniejszych o\u015brodk\u00f3w przemys\u0142u w\u0142\u00f3kienniczego w \u0141\u00f3dzkim Okr\u0119gu Przemys\u0142owym. Jednak koniec XIX wieku, to okres stagnacji, a pocz\u0105tek XX wieku i wielka wojna \u015bwiatowa, to czas wyra\u017anego regresu. Odzyskanie niepodleg\u0142o\u015bci przez Rzeczpospolit\u0105 Polsk\u0119 w 1918 roku, sta\u0142o si\u0119 pocz\u0105tkiem okresu odbudowy przemys\u0142u.<\/p>\n W 1926 roku, nazw\u0119 Miasta zmieniono dodaj\u0105c s\u0142owo Mazowiecki i tak jest nazywane Tomasz\u00f3w Mazowiecki.<\/p>\n W 1939 roku, miasto mia\u0142o: 12 000 pracuj\u0105cych robotnik\u00f3w, 126 wi\u0119kszych i mniejszych fabryk, trzy fabryki dywan\u00f3w daj\u0105ce 70% produkcji krajowej. By\u0142 rozwini\u0119ty przemys\u0142 w\u0142\u00f3kienniczy, chemiczny, drzewny i metalowy. Populacja liczy\u0142a 45 000 mieszka\u0144c\u00f3w.<\/p>\n Podczas\u00a0wojny obronnej, w dniu 6 wrze\u015bnia 1939 roku, w rejonie Miasta rozegra\u0142a si\u0119\u00a0bitwa pod Tomaszowem Mazowieckim. W czasie\u00a0II wojny \u015bwiatowej\u00a0w po\u0142owie 1940 roku, do Tomaszowa Mazowieckiego, poprzez ob\u00f3z przesiedle\u0144czy w\u00a0Radogoszczy, trafia\u0142y transporty Polak\u00f3w wysiedlonych z\u00a0Kraju Warty. Niemal od pocz\u0105tku okupacji niemieckiej w Mie\u015bcie dzia\u0142a\u0142a aktywnie Organizacja Todt, kt\u00f3ra przy pomocy robotnik\u00f3w przymusowych i je\u0144c\u00f3w wojennych zacz\u0119\u0142a budowa\u0107 schrony i bunkry niewidomego przeznaczenia, w okolicach miejscowo\u015bci Konewka i Jele\u0144. W czasie okupacji na terenie Miasta znajdowa\u0142 si\u0119\u00a0w\u0119gierski\u00a0lazaret. Okupacja armii niemieckiej zosta\u0142a zamieniona okupacj\u0105 moskiewsk\u0105 w dniu 18 stycznia 1945 roku.<\/p>\n W okresie powojennym Miasto Tomasz\u00f3w Mazowiecki zacz\u0119\u0142o si\u0119 intensywnie rozbudowywa\u0107, powsta\u0142y nowe wielorodzinne osiedla mieszkaniowe oraz osiedla budownictwa jednorodzinnego. Wybudowano kilka nowych zak\u0142ad\u00f3w przemys\u0142owych, awiele starych zmodernizowano.<\/p>\n Od 1975 roku, Miasto administracyjnie nale\u017ca\u0142o do\u00a0Wojew\u00f3dztwa Piotrkowskiego. W 1998 roku, Miasto wesz\u0142o w sk\u0142ad Wojew\u00f3dztwa \u0141\u00f3dzkiego. Niestety, po przemianach spo\u0142eczno-gospodarczych w 1989 roku, bez wsparcia postkomunistycznych, a potem liberalno-maso\u0144skich rz\u0105d\u00f3w, Miasto zacz\u0119\u0142o podupada\u0107. Systematycznie zmniejsza si\u0119 liczba mieszka\u0144c\u00f3w. Do 2010 roku, upad\u0142a wi\u0119kszo\u015b\u0107 zak\u0142ad\u00f3w przemys\u0142owych ( ZWCH Wistom, ZTW Mazovia S.A. ). Pozak\u0142adach tych pozosta\u0142y tylko zniszczone budynki pofabryczne.<\/p>\n Obecnie (2012 rok) Tomasz\u00f3w Mazowiecki jest du\u017cym o\u015brodkiem kszta\u0142cenia. Jest tutaj 15 szk\u00f3\u0142 podstawowych, 8 gimnazj\u00f3w, 7 szk\u00f3\u0142 ponad gimnazjalnych, 3 filie szk\u00f3\u0142 wy\u017cszych.<\/p>\n Tomasz\u00f3w Mazowiecki mimo doskona\u0142ego po\u0142o\u017cenia na mapie Polski, nie dysponuje dobr\u0105 komunikacj\u0105 drogow\u0105. Co prawda w pobli\u017cu przebiega Droga Krajowa ( Ekspresowa ) Nr 8, ale wci\u0105\u017c jest w przebudowie (2012 rok). \u0141\u0105czy ona Warszaw\u0119 z Wroc\u0142awiem. Przez samo Miasto przebiega Droga Krajowa Nr 48, kt\u00f3ra tu si\u0119 zaczyna i biegnie w kierunku Kozienic, na wsch\u00f3d. Z po\u0142udnia do Miasta dobiega tylko Droga Wojew\u00f3dzka Nr 713 ( Tomasz\u00f3w Mazowiecki \u2013 Opoczno ). Dobrze wygl\u0105da komunikacja lokalna. Zapewnia j\u0105 Miejski Zak\u0142ad Komunikacyjny i prywatni przewo\u017anicy. MZK dysponuje 12 liniami.<\/p>\n Lotnisko Tomasz\u00f3w Mazowiecki jest bardziej znane jako Lotnisko Nowy Glinnik. To Lotnisko Polskie, kt\u00f3rego historia si\u0119ga 20-lat XX wieku. Oko\u0142o 1925 roku, na gruntach maj\u0105tku Ostrowskich rozpocz\u0119to wytyczanie l\u0105dowiska dla samolot\u00f3w. Z tego l\u0105dowiska korzysta\u0142 mi\u0119dzy innymi \u00f3wczesny Prezydent Rzeczypospolitej Polski Ignacy Mo\u015bcicki. Na ta okazj\u0119 wybudowanodrewniany budynek pe\u0142ni\u0105cy funkcje portu lotniczego oraz drewniany hangar mog\u0105cy pomie\u015bci\u0107 dwa samoloty. Prezydent podczas tej wizyty by\u0142 goszczony w miejscowym zespole pa\u0142acowym.<\/p>\n W 30-latach na Lotnisku samoloty l\u0105dowa\u0142y sporadycznie. Korzystali z nich g\u0142\u00f3wnie miejscowi fabrykanci udaj\u0105c si\u0119 do \u0141odzi ( Lublinek ) lub do Warszawy ( Mokot\u00f3w ).<\/p>\n Podczas wojny obronnej 1939 roku, lotnisko nie by\u0142o bombardowane przez niemc\u00f3w, bo nie bazowa\u0142y na nim \u017cadne jednostki bojowe Wojska Polskiego. Podczas okupacji, w 1941 roku, zaraza niemiecka zainteresowa\u0142a si\u0119 bli\u017cej Lotniskiem, podczas przygotowa\u0144 do agresji na swoich moskiewskich sojusznik\u00f3w. Szczeg\u00f3lnie zainteresowani byli ogromnym obszarem Lotniska,mog\u0105cym pomie\u015bci\u0107 wiele samolot\u00f3w, sprz\u0119tu i ludzi. Jednocze\u015bnie teren by\u0142 otoczony lasami niemal z ka\u017cdej strony, co u\u0142atwia\u0142o zachowanie tajemnicy. Dodatkowo w rejonie aktywnie dzia\u0142a\u0142a Organizacja Todt. Lotnisko zosta\u0142o rozbudowane. Postawiono kilkana\u015bcie drewnianych barak\u00f3w magazynowo-socjalnych. Drewna nie brakowa\u0142o. Przypuszczalnie na potrzeby Lotniska wykorzystywano schrony i bunkry zbudowane w miejscowo\u015bciach Konewka i Jele\u0144. Przez lotnisko przewin\u0119\u0142o si\u0119 wiele germa\u0144skich jednostek wojskowych.<\/p>\n Jak z historii wiadomo, ofensywa bolszewik\u00f3w latem 1944 roku, zatrzyma\u0142a si\u0119 na linii Wis\u0142y. W Warszawie wybuch\u0142o Powstanie Warszawskie, krwawo st\u0142umione po 63 dniach. Prawdopodobnie tak\u017ce z Lotniska Nowy Glinnik startowa\u0142y germa\u0144skie samoloty atakuj\u0105ce Powsta\u0144c\u00f3w. Po upadku Powstania, zaraza niemiecka zacz\u0119\u0142a si\u0119 przygotowywa\u0107 do zniszczenia lotnisk na terenie okupowanej Polski, jednocze\u015bnie wycofuj\u0105c si\u0119 za lini\u0119 Odry i Wa\u0142 Pomorski.<\/p>\n Prawdopodobnie w dniu 17 stycznia 1945 roku, germa\u0144cy wysadzili w powietrze pole wzlot\u00f3w. Wed\u0142ug innych informacji, w lutym 1945 roku, Lotnisko Nowy Glinnik rozminowali sowieccy \u017co\u0142nierze, a w zasadzie to wysadzili \u0142adunki zakopane na polu wzlot\u00f3w. Taki spos\u00f3b rozminowania. W dniu 18 stycznia 1945 roku, do Tomaszowa Mazowieckiego wkroczyli sowieci.<\/p>\n W dniu 7 marca 1945 roku, na Lotnisku Ujazd ( 10 km na zach\u00f3d od Lotniska Nowy Glinnik ) przyby\u0142a grupa rekonesansowa 6. i 7. Pu\u0142ku Lotnictwa Szturmowego Lotnictwa Polskiego przy wojskach sowieckich. Jednostki te bra\u0142y czynny udzia\u0142 w walkach, a\u017c do Berlina. Po zaj\u0119ciu Berlina natychmiast (2.05.1945 rok) otrzyma\u0142y rozkaz przebazowania na lotniska na terenie Polski.G\u0142\u00f3wna koncentracja Polskich jednostek lotnictwa szturmowego nast\u0105pi\u0142a na tak zwanym w\u0119\u017ale \u0141\u00f3dzkim. W jego sk\u0142ad wchodzi\u0142y mi\u0119dzy innymi lotniska; Lublinek, Ujazd, Nowy Glinnik. Na w\u0119ze\u0142 ten przebazowano 2. Brandenbursk\u0105 Dywizj\u0119 Lotnictwa Szturmowego. Na Lotnisko Lublinek trafi\u0142 sztab dywizji i 8. PLSz. Na Lotnisko Ujazd zosta\u0142a przeniesiona 6. PLSz. Na Lotnisko Nowy Glinnik przeniesiono 7. PLSz. Poniewa\u017c warunki socjalne na Lotnisku Ujazd by\u0142y najtrudniejsze, to ju\u017c po kilku tygodniach 6. PLSz przeniesiono tak\u017ce na Lotnisko Nowy Glinnik. Sta\u0142o si\u0119 to na pewno do pa\u017adziernika 1945 roku.<\/p>\n W tym miejscu par\u0119 s\u0142\u00f3w odno\u015bnie Lotniska Ujazd, po\u0142o\u017conego 10 km na zach\u00f3d od Lotniska Nowy Glinnik. Lotnisko to raczej s\u0142owo na wyrost. By\u0142o to raczej l\u0105dowisko, zlokalizowane na polach mi\u0119dzy Miejscowo\u015bci\u0105 Ujazd, a Miejscowo\u015bci\u0105 Skrzynki. Zosta\u0142o zorganizowane przez germa\u0144c\u00f3w w 1941 roku, na potrzeby fabryki amunicji w Niewiadowie.<\/p>\n W ramach powojennej redukcji wojska, w dniu 30.10.1946 roku, zosta\u0142a rozformowana 2. Dywizja Lotnictwa Szturmowego i 7. PLSz oraz 8. PLSz. Pozosta\u0142 tylko 6. PLSz, kt\u00f3ry wiosn\u0105 1947 roku, zosta\u0142 przebazowany na Lotnisko Strachowice ko\u0142o Wroc\u0142awia.<\/p>\n W 1950 roku, 6. PLSz zosta\u0142 w\u0142\u0105czony do 8. Dywizji Lotnictwa Szturmowego. W 1951 roku, 6. PLSz sta\u0142 si\u0119 baz\u0105 do sformowania 16. Dywizji Lotnictwa Szturmowego i zosta\u0142 przebazowany na Lotnisko Pi\u0142a. W tej sytuacji, od wiosny 1947 roku, Lotnisko Nowy Glinnik opustosza\u0142o. Stan ten zmieni\u0142 si\u0119 nieoczekiwanie. Wybuch wojny w Korei, spowodowa\u0142, i\u017c Moskwa nakaza\u0142 Polsce rozw\u00f3j si\u0142 zbrojnych ponad potrzeby obronne. W spos\u00f3b lawinowy powstawa\u0142y nowe jednostki lotnicze. Wywo\u0142a\u0142o to wzrost zapotrzebowania na nowy personel lotniczy. Szko\u0142a w D\u0119blinie nie wystarcza\u0142a. Sformowano drug\u0105 Oficersk\u0105 Szko\u0142\u0119 Lotnicz\u0105 w Radomiu.<\/p>\n Zgodnie z dyrektyw\u0105 MON nr 0020\/org z dnia 21.02.1951 roku, zosta\u0142 wydany rozkaz MON nr 0036\/org z dnia 7.04.1951 roku, na podstawie kt\u00f3rego sformowano Oficersk\u0105 Szko\u0142\u0119 Lotnicz\u0105 nr 5. Szko\u0142a powsta\u0142a z dniem 1.05.1951 roku, wg etatu nr 020\/222 na bazie 1. Eskadry Pilota\u017cu My\u015bliwskiego OSL nr 4 w D\u0119blinie, stacjonuj\u0105cej na Lotnisku Radom-Sadk\u00f3w.<\/p>\n W tym, miejscu nale\u017cy napisa\u0107, \u017ce nast\u0105pi\u0142 podzia\u0142 specjalno\u015bci lotniczych mi\u0119dzy D\u0119blinem, a Radomiem. W Radomiumiano szkoli\u0107 pilot\u00f3w my\u015bliwskich, a w D\u0119blinie pilot\u00f3w szturmowych, bombowych, nawigator\u00f3w i pozosta\u0142ych.<\/p>\n W pierwszym okresie sk\u0142ad osobowy Szko\u0142y wynosi\u0142 1 399 os\u00f3b. Na stanie by\u0142o 136 samolot\u00f3w; 62 Jak-9 ( jednomiejscower\u00f3\u017cnych wersji ), 56 Jak-9 W ( dwumiejscowe szkolno-bojowe ), 8 Jak-11, 8 Po-2, 2 UT-2. Do szkolenia podstawowego u\u017cywano samolot\u00f3w Po-2 i UT-2. Przej\u015bciowym samolotem by\u0142 Jak-11.<\/p>\n Do lipca 1951 roku, sformowano dodatkowe eskadry i w\u00f3wczas OSL-5 posiada\u0142a nast\u0119puj\u0105ce eskadry szkolne: 1. Eskadra Pilota\u017cu My\u015bliwskiego wyposa\u017cona w samoloty Jak-9, pod dow\u00f3dztwem kpt. pil. Mieczys\u0142awa \u015amiechowskiego. 2. Eskadra Pilota\u017cu My\u015bliwskiego wyposa\u017cona w samoloty Jak-9 i Jak-11. pod dow\u00f3dztwem kpt. pil Zdzis\u0142awa Plezi. 3. Eskadra Pilota\u017cu My\u015bliwskiego wyposa\u017cona w samoloty Jak-9 pod dow\u00f3dztwem kpt. pil. Eugeniusza Robaka. 4. Eskadra Pilota\u017cu My\u015bliwskiego wyposa\u017cona w samoloty Jak-9 pod dow\u00f3dztwem kpt. pil. Stanis\u0142awa Kopacza.<\/p>\n Tak rozbudowana struktura organizacyjna i ilo\u015bciowa nie mog\u0142a pomie\u015bci\u0107 si\u0119 na jednym lotnisku (Radom-Sadk\u00f3w) ze stosunkowo s\u0142abym zapleczem. Postanowiono wykorzysta\u0107 lotniska zapasowe i przebazowa\u0107 cz\u0119\u015b\u0107 pododdzia\u0142\u00f3w do Tomaszowa Mazowieckiego \u2013 Lotnisko Nowy Glinnik (odleg\u0142e od Radomia na zach\u00f3d o 88 km) i do Gr\u00f3jca (odleg\u0142e od Radomia na p\u00f3\u0142noc o 60 km).<\/p>\n Na podstawie rozkazu komendanta Szko\u0142y z dnia 23.07.1951 roku, eskadry mia\u0142y si\u0119 przebazowa\u0107 na wyznaczone lotniska docelowe:\u00a01. Eskadra na Lotnisko w Nowym Glinniku ko\u0142o Tomaszowa Mazowieckiego.\u00a02. Eskadra na Lotnisko polowe w Gr\u00f3jcu. 3. i 4. Eskadra na Lotnisko w Radomiu (Sadk\u00f3w), czyli mia\u0142y pozosta\u0107 na miejscu.<\/p>\n W tym czasie wys\u0142ano z komendy Szko\u0142y na poszczeg\u00f3lne lotniska grupy rekonesansowo-kwatermistrzowskie. Ich zadaniem by\u0142o sprawdzenie i przygotowanie urz\u0105dze\u0144 lotniskowych oraz zakwaterowania kadry i s\u0142uchaczy-podchor\u0105\u017cych. W pierwszej kolejno\u015bci przebazowa\u0142a si\u0119 l Eskadra kpt. Mieczys\u0142awa \u015amiechowskiego z Radomia do Nowego Glinnika. Eskadra ta przebazowa\u0142a si\u0119 w trzech rzutach, pocz\u0105wszy od dnia, 26.07.1951 roku (poniedzia\u0142ek). Warunki socjalno-bytowe na Lotnisku Glinnik by\u0142y bardzo trudne. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 \u017co\u0142nierzy do p\u00f3\u017anej jesieni mieszka\u0142a w namiotach. Szereg rodzin \u017co\u0142nierzy zawodowych mieszka\u0142o w pobliskiej wiosce na kwaterach. Mimo to od razu przyst\u0105piono do szkolenia praktycznego w powietrzu na samolotach Jak-9 P i Jak-9 W.<\/p>\n 2 Eskadra zosta\u0142a przebazowana ju\u017c po dw\u00f3ch dniach, 28.07.1951 roku. Warunki socjalno-bytowe na Lotnisku w Gr\u00f3jcu by\u0142y tak samo trudne jak w Nowym Glinniku. Ju\u017c w nast\u0119pnym tygodniu, 2.08.1951 roku, dow\u00f3dztwo Szko\u0142y dokona\u0142o przegl\u0105du na lotniskach w Nowym Glinniku i Gr\u00f3jcu.<\/p>\n Tak wi\u0119c, po czterech latach, od 26.07.1951 roku, na Lotnisku Nowy Glinnik znowu pojawi\u0142y si\u0119 samoloty. Tym razem nie szturmowe I\u0142-2, ale my\u015bliwskie Jak-9.<\/p>\n Kolejne lata przynios\u0142y Oficerskiej Szkole Lotniczej Nr 5 w Radomiu dalszy rozw\u00f3j. W 1953 roku, Szko\u0142a uzyska\u0142a ca\u0142kowit\u0105 samodzielno\u015b\u0107. Rozwija\u0142a si\u0119 organizacyjne. Ze szko\u0142y w D\u0119blinie przej\u0119\u0142a kolejne Eskadry Szkolenie Podstawowego: 5. Eskadra bazuj\u0105c\u0105 w Podlodowie oraz 7. Eskadra z U\u0142\u0119\u017ca.<\/p>\n W 1953 roku, do OSL Nr 5 w Radomiu zosta\u0142a przyj\u0119ta na stan nowa technika w postaci samolot\u00f3w z nap\u0119dem turboodrzutowym. Samoloty te by\u0142y ju\u017c od pewnego czasu znane w Radomiu, bo tutaj by\u0142o miejsce ich skrytego monta\u017cu, po dostarczeniu w skrzyniach z terenu CCCP. Szko\u0142a przyj\u0119\u0142a na stan; 10 samolot\u00f3w Jak-23 i 6 samolot\u00f3w Jak-17 W.<\/p>\n Na Lotnisku Nowy Glinnik nadal trwa\u0142o szkolenie na samolotach Jak-9 r\u00f3\u017cnych wersji. Jednak nadesz\u0142y zmiany. Eksploatacja nowej techniki na lotniskach z gruntowymi polami wzlot\u00f3w jest bardzo utrudniona, a praktycznie szkodliwa dla sprz\u0119tu. W 1954 roku, rozpocz\u0119to proces rozbudowy i remont\u00f3w lotnisk, przystosowuj\u0105c je do eksploatacji samolot\u00f3w z nap\u0119dem turboodrzutowym. Remonty takie zaplanowano w Radomiu i w Nowym Glinniku. Aby zabezpieczy\u0107 ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 szkolenia, wykonano manewr lotniskowy. W lutym 1954 roku, 1. Eskadr\u0119 z Glinnika na samolotach Jak-9 przebazowano na Lotnisko Ole\u015bnica \u015al\u0105ska. <\/p>\n W marcu 1955 roku, 1. Eskadra powr\u00f3ci\u0142a na Lotnisko Nowy Glinnik. Jednocze\u015bnie nast\u0105pi\u0142a wymiana sprz\u0119tu. Z u\u017cycia wycofano wszystkie samoloty Jak-9, zast\u0119puj\u0105c je nowymi samolotami Jak-11. Mimo i\u017c samoloty Jak-11 zosta\u0142 opracowany w 1947 roku, i zosta\u0142y zbudowane w oko\u0142o 4 500 egzemplarzach, to nie cieszy\u0142 si\u0119 dobr\u0105 opini\u0105. Samolot by\u0142 trudny w pilota\u017cu, szczeg\u00f3lnie przy starcie i l\u0105dowaniu. Mia\u0142 tendencj\u0119 do schodzenia z kierunku. <\/p>\n W okresie 1954-1955, rozbudowano Lotnisko Nowy Glinnik. Opr\u00f3cz nowej betonowej drogi startowej (RWY) o wymiarach 2 000 m x 60 m (kt\u00f3ra w tych wymiarach istnieje do chwili obecnej, 2012 roku), powsta\u0142a sie\u0107 dr\u00f3g ko\u0142owania, indywidualne stanowiska postoju samolot\u00f3w (stojanki), strefa roz\u015brodkowania. Opr\u00f3cz tego powsta\u0142o wiele innych obiekt\u00f3w s\u0142u\u017c\u0105cych obs\u0142udze samolot\u00f3w z nap\u0119dem turboodrzutowym.<\/p>\n W lipcu 1955 roku, 4. Eskadra z Ole\u015bnicy zosta\u0142a przebazowana na Lotnisko w Nowym Mie\u015bcie nad Pilic\u0105. W lutym 1956 roku, 6. Eskadra Pilota\u017cu Przej\u015bciowego, dowodzona przez kpt. pil. Henryka Niemczyka, zosta\u0142a przebazowana z Przasnysza na Lotnisko Nowy Glinnik. Tu nast\u0105pi\u0142a zmiana dow\u00f3dcy. Nowym dow\u00f3dc\u0105 zosta\u0142 kpt. pil. Henryk Andrychowski.<\/p>\n W og\u00f3le, w tym okresie przenoszenie jednostek lotniczych by\u0142o bardzo cz\u0119ste. Daleko by\u0142o do stabilizacji. Dodatkowo Szko\u0142a w Radomiu przyjmowa\u0142a na stan kolejne samoloty z nap\u0119dem turboodrzutowym. By\u0142y to samoloty MiG-15 i UTI MiG-15, kt\u00f3re wycofywano z jednostek liniowy, gdzie by\u0142y zast\u0119powane przez my\u015bliwce Lim-1. Opr\u00f3cz t\u0142okowych samolot\u00f3w Jak-11 pojawi\u0142y si\u0119 samoloty Jak-18 oraz Junak-3.<\/p>\n Junak-3 to bardzo dobry Polski samolot szkolno-treningowy. Zosta\u0142 opracowany na zlecenie Polskiego Wojska, wydanego w 1952 roku. Samolot opracowa\u0142 zesp\u00f3\u0142 kierowany przez in\u017cyniera Tadeusza So\u0142tyka w Instytucie Lotnictwa. Dlatego p\u00f3\u017aniej by\u0142 oznaczony jako TS-9. R\u00f3\u017cni\u0142 si\u0119 od Junak-2. Otrzyma\u0142; nowe podwozie z ko\u0142em przednim, nowe \u015bmig\u0142o, radiostacj\u0119, radiokompas, now\u0105 instalacj\u0119 paliwow\u0105 i elektryczn\u0105. Pozostawiono tylko silnik t\u0142okowy M-11 Fr (160 KM). Prototyp oblatano w dniu 7.08.1953 roku. W latach 1954 – 1956, w WSK PZL Ok\u0119cie zbudowano 146 samolot\u00f3w. Wprowadzono je na stan wojskowych szk\u00f3\u0142 lotniczych, jednocze\u015bnie wycofuj\u0105c nieliczne samoloty Junak-2, kt\u00f3re do wojska (z przyczyn politycznych) trafi\u0142y tylnymi drzwiami.<\/p>\n W 1957 roku, z wielu przyczyn, konieczne okaza\u0142o si\u0119 przeprowadzenie restrukturyzacji szkolenia lotniczego w Wojsku Polskim. Zmiany te dotkn\u0119\u0142y tak\u017ce jednostki liniowe. Podstawow\u0105 przyczyn\u0105 by\u0142o wprowadzenie nowej techniki lotniczej. Nowy, nowoczesny sprz\u0119t wymaga\u0142 innego, znacznie rozbudowanego systemu zaopatrzenia i zabezpieczenia. Nie da\u0142o si\u0119 prowadzi\u0107 szkolenia dysponuj\u0105c tylko zapleczem w postaci namiot\u00f3w i kuchni polowej. Nowe samoloty zwi\u0119ksza\u0142y tak\u017ce wymogi stawiane przysz\u0142ym lotnikom. W nowych za\u0142o\u017ceniach podchor\u0105\u017cy w czasie 3-letniego szkolenia mia\u0142 uzyska\u0107 wi\u0119kszy ni\u017c dotychczas nalot. Mia\u0142 opuszcza\u0107 mury uczelni z \u0142\u0105czmy nalotem 215 godzin; 115 godzin na samolotach szkolnych i 100 godzin na samolocie bojowym.<\/p>\n Wobec tego, postanowiono na bazie dotychczas funkcjonuj\u0105cych Eskadr Szkolnych (w dw\u00f3ch Szko\u0142ach w D\u0119blinie i Radomiu, funkcjonuj\u0105cych od maja 1951 roku), utworzy\u0107 Lotnicze Pu\u0142ki Szkolne. Dlatego ukaza\u0142 si\u0119 Rozkaz ministra obrony narodowej Nr 075\/org. Wydany w dniu 31.12.1957 roku. Rozkaz nakazywa\u0142 do 15.03.1958 roku, utworzy\u0107 na bazie eskadr, Lotnicze Pu\u0142ki Szkolne i Szkolno-Bojowe. Dow\u00f3dca DWL i OPL OK wyda\u0142 rozkaz organizacyjny nr 02\/0rg z dnia 29.01.1958 roku.<\/p>\n I tak w ramach Szko\u0142y w D\u0119blinie (im. Janka Krasickiego) powo\u0142ano: 58. Lotniczy Pu\u0142k Szkolno-Bojowy w D\u0119blinie, dow\u00f3dca major pilot Piotr Rojek, samoloty; MiG-15, UTIMiG-15, Lim-1, CS-102. 59. Lotniczy Pu\u0142k Szkolno-Bojowy w Bia\u0142ej Podlaskiej, dow\u00f3dca major pilot Edward Sochaj, samoloty; MiG-15, UTIMiG-15, Lim-1, CS-102. 52. Lotniczy Pu\u0142k Szkolny w Radzyniu Podlaskim, dow\u00f3dca major pilot Stefan Czarnecki, samoloty TS-8 Bies, Jak-11. 23. Eskadra Szkolna Nawigator\u00f3w w D\u0119blinie, dow\u00f3dca major pilot Grzegorz Winter. 24. Eskadra Szkolna Pilot\u00f3w Rezerwy w U\u0142\u0119\u017cu, dow\u00f3dca kapitan pilot Ryszard Mierzwi\u0144ski. 25. Eskadra Szkolna w Podlodowie-Krzewicy, dow\u00f3dca kapitan pilot Stanis\u0142aw Piekara.<\/p>\n W ramach szko\u0142y w Radomiu (im. \u017bwirki i Wigury) powo\u0142ano: 60. Lotniczy Pu\u0142k Szkolno-Bojowy w Radomiu, dow\u00f3dca major pilot Feliks Skrzeczkowski, samoloty; MiG-15, UTIMiG-15, Lim-1, CS-102. 61. Lotniczy Pu\u0142k Szkolno-Bojowy w Nowym Mie\u015bcie nad Pilic\u0105, dow\u00f3dca major J\u00f3zef Kowalski, samoloty; MiG-15, UTIMiG-15, Lim-1, CS-102. 63. Lotniczy Pu\u0142k Szkolno-Bojowy w Tomaszowie Mazowieckim, dow\u00f3dca major pilot Kazimierz Ciepiela, samoloty MiG-15, UTIMiG-15, Jak-11. 64. Lotniczy Pu\u0142k Szkolny w Przasnyszu, dow\u00f3dca major pilot Boles\u0142aw Andrychowski, samoloty TS-8 Bies, Jak-11.<\/p>\n Ka\u017cdy z nowo sformowanych pu\u0142k\u00f3w sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z dw\u00f3ch eskadr, zgodnie z etatem 20\/452. Z kolei, ka\u017cda eskadra szkolna sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z czterech kluczy. Ka\u017cdy klucz z\u0142o\u017cony z pi\u0119ciu maszyn (minimum trzy). W lotniczym pu\u0142ku szkolno-bojowym mia\u0142o by\u0107 40 pilot\u00f3w-instruktor\u00f3w, 40 maszyn typu MiG-15, 18 samolot\u00f3w UTI MiG-15 oraz 10 samolot\u00f3w TS-8 Bies, kt\u00f3rych produkcj\u0119 w\u0142a\u015bnie uruchomiono. Chwilowo do szkolenie u\u017cywano maszyn Junak-3 i Jak-11.<\/p>\n Jednostka 63. Lotniczy Pu\u0142k Szkolno-Bojowy w Tomaszowie Mazowieckim zosta\u0142a sformowana na bazie 3. Eskadry Pilota\u017cu Bojowego w Tomaszowie Mazowieckim i 6. Eskadry Pilota\u017cu Przej\u015bciowego tak\u017ce w Tomaszowie Mazowieckim. Eskadry te oczywi\u015bcie podlega\u0142y pod Szko\u0142\u0119 w Radomiu.\u00a0Dow\u00f3dc\u0105 nowego Pu\u0142ku zosta\u0142 major pilot Kazimierz Ciepiela.<\/p>\n Z ko\u0144cem 1957 roku, nast\u0105pi\u0142 czwarty i ostatni przypadek ucieczki Polskiego pilota wojskowego na zach\u00f3d przy u\u017cyciu samolotu bojowego odmiany MiG-15. Pierwszym by\u0142 ppor. pilot Franciszek Jarecki (1953 rok, 28. PLM S\u0142upsk MiG-15 bis nr 3046 \/ 346), drugim by\u0142 por. pilot Zdzis\u0142aw Ja\u017awi\u0144ski (1953 rok, 41. PLM Malbork MiG-15 bis), trzecim by\u0142 por. pilot Zygmunt Go\u015bciniak (1956 rok, 26. PLM Zegrze Pomorskie Lim-2 nr 1B 013-027 \/ 1327), ostatnim by\u0142 por. pilot Bogdan Ko\u017cuchowski ( 7.11.1957 rok, 31. PLM \u0141ask Lim-2 nb 1B 019-019 \/ 1919).<\/p>\n Nie miejsce tutaj na szczeg\u00f3\u0142y ucieczek i ich konsekwencji. Niemniej jednak zdecydowanie trzeba podkre\u015bli\u0107, i\u017c najbardziej ucierpieli koledzy i rodziny pozosta\u0142e w kraju. Poniewa\u017c komuni\u015bci byli bezsilni wobec uciekinier\u00f3w, (kt\u00f3rych zaocznie skazywali na kar\u0119 \u015bmierci), dlatego wy\u017cywali si\u0119 na prze\u0142o\u017conych, podw\u0142adnych, kolegach i rodzinach. Efekty decyzji podj\u0119tych w ministerstwie obrony narodowej by\u0142y dalekosi\u0119\u017cne. Bywa\u0142o, i\u017c dotyka\u0142y ludzi nie zwi\u0105zanych w og\u00f3le z ca\u0142\u0105 spraw\u0105.<\/p>\n Ostatnia ucieczka z 31. PLM \u0141ask spowodowa\u0142a zmian\u0119 zada\u0144 postawionych przed jednostk\u0105. 31. Pu\u0142k Lotnictwa My\u015bliwskiego zosta\u0142 przeformowany w 31. Pu\u0142k Lotnictwa Szkolno-Bojowego. Dlatego w dniu 22.05.1958 roku, ukaza\u0142 si\u0119 Rozkaz DWL i OPL OK. Nr 07\/org na podstawie, kt\u00f3rego rozformowano 63. Lotniczy Pu\u0142k Szkolno-Bojowy w Tomaszowie Mazowieckim. Bez w\u0105tpienia 63. Lotniczy Pu\u0142k Szkolno-Bojowy by\u0142 najkr\u00f3cej dzia\u0142aj\u0105c\u0105 jednostk\u0105 w historii Polskie Lotnictwa.<\/p>\n Jednak marnotrawstwem nale\u017ca\u0142oby nazwa\u0107 pozostawienie nowoczesne lotniska wojskowego bez jednostki lotniczej. Sta\u0142ym gospodarzem Lotniska Nowy Glinnik by\u0142 Batalion Zaopatrzenia (JW. 3247). Dlatego nakazano II Eskadr\u0119 z 61. Lotniczego Pu\u0142k Szkolno-Bojowy w Nowym Mie\u015bcie nad Pilic\u0105 przebazowa\u0107 na Lotnisko Nowy Glinnik. W efekcie poprawie uleg\u0142y warunki socjalno-bytowe w Nowym Mie\u015bcie. Nie bez znaczenia by\u0142a niewielka odleg\u0142o\u015b\u0107 mi\u0119dzy obu lotniskami. W linii prostej zaledwie 33 km, a samochodem 37 km.<\/p>\n W tamtym okresie egzystowanie jednej jednostki na dw\u00f3ch lotniskach sta\u0142ego bazowania by\u0142 czym\u015b niecodziennym. Dlatego w 1960 roku, zapad\u0142y odpowiednie decyzje. Na podstawie Rozkazu DWL i OPK nr 07\/org z dnia 22.06.1960 roku, powo\u0142ano do istnienia 66. Lotniczy Pu\u0142k Szkolno-Bojowy wchodz\u0105cy w system szkolnictwa wojskowego w sk\u0142adzie Oficerskiej Szko\u0142y Lotniczej im. \u017bwirki i Wigury w Radomiu. Szczeg\u00f3\u0142y wykonawcze, odno\u015bnie obsady etatowej i struktury jednostki, zosta\u0142y zawarte w Rozkazie organizacyjnym komendanta OSL nr 071 z dnia 13.07.1960 roku, kt\u00f3ry nakazywa\u0142 wyznaczonemu na dow\u00f3dc\u0119, majorowi pilotowi Kazimierzowi Ciepieli, sformowa\u0107 66. LPSz, wg etatu 22\/454, jako JW. 1071. Fundamentem by\u0142 Batalion Zaopatrzenia i II Eskadra z 61. LPSz-B. Na miejsce sta\u0142ego bazowania wyznaczono Lotnisko Nowy Glinnik. Podstawowym sprz\u0119tem lotniczym by\u0142y samoloty MiG-15, Lim-1 i pochodne od nich wersje dwumiejscowe oraz szkolno-treningowy TS-8 Bies.<\/p>\n Z pocz\u0105tkiem 60-lat nast\u0105pi\u0142o ukierunkowanie zada\u0144 Pu\u0142ku na typowe opanowanie sztuki pilota\u017cu przez podchor\u0105\u017cych. Szkolenie bojowe prowadzono w niewielkim zakresie. Dlatego nazwa Pu\u0142ku zosta\u0142a zmieniona na 66. Lotniczy Pu\u0142k Szkolny, bez s\u0142owa bojowy.<\/p>\n W dniu 27.08.1961 roku, 66. LPSz otrzyma\u0142 sztandar, kt\u00f3rego fundatorem by\u0142a za\u0142oga Tomaszowskich Zak\u0142ad\u00f3w W\u0142\u00f3kien Sztucznych \u201eWistom\u201d. W imieniu Ministra Obrony Narodowej sztandar wr\u0119czy\u0142 genera\u0142 brygady Zdzis\u0142aw Bobecki. By\u0142a to wa\u017cna uroczysto\u015b\u0107, gdy\u017c potwierdza\u0142a ona integracj\u0119 Jednostki Wojskowej z tutejszym spo\u0142ecze\u0144stwem. Zak\u0142ad \u201eWistom\u201d powsta\u0142y w 1911 roku, zosta\u0142 zlikwidowany w 1997 roku.<\/p>\n W dniu 19.06.1963 roku, w Pu\u0142k dosz\u0142o do pierwszej tragedii lotniczej. \u015amierci\u0105 lotnika zgin\u0105\u0142 starszy szeregowy podchor\u0105\u017cy pilot Tomasz Roter.<\/p>\n W 1964 roku, Lotnicza Szko\u0142a w Radomiu zosta\u0142a zlikwidowana. Dlatego zmieniona zosta\u0142a podleg\u0142o\u015b\u0107 66. LPSz pod Oficersk\u0105 Szko\u0142\u0119 Lotnicz\u0105 im Janka Krasickiego w D\u0119blinie.<\/p>\n 1965 rok, okaza\u0142 si\u0119 niezwykle wa\u017cny dla Pu\u0142ku. Na wyposa\u017cenie zacz\u0119to wprowadza\u0107 nowoczesny, z nap\u0119dem turboodrzutowym, samolot szkolno-treningowy TS-11 Iskra. W tym celu, do D\u0119blina uda\u0142a si\u0119 grupa pilot\u00f3w-instruktor\u00f3w. Szkolenie teoretyczne rozpocz\u0119li oni w dniu 1.10.1965 roku. Sam\u0105 nauk\u0119 pilota\u017cu rozpocz\u0119li na Lotnisku Radom w grudniu 1965 roku. Piloci szybko opanowali nowy samolot i jako instruktorzy powr\u00f3cili na Lotnisko Nowy Glinnik. Ju\u017c wkr\u00f3tce (stycze\u0144 1966 roku) na stan jednostki przyj\u0119to pierwsze samoloty TS-11 Iskra. Aby szkolenie odbywa\u0142o si\u0119 p\u0142ynnie 12 pilot\u00f3w-instruktor\u00f3w oddelegowano z Lotniska Radom na Lotnisko Nowy Glinnik. W maju 1966 roku, jedna eskadra osi\u0105gn\u0119\u0142a gotowo\u015b\u0107 do przeszkalania podchor\u0105\u017cych na tym typie samolotu. <\/p>\n Wprowadzenie samolot\u00f3w TS-11 Iskra do normalnej eksploatacji trwa\u0142o trzy lata. By\u0142o to spowodowane chorobami dzieci\u0119cymi samolot\u00f3w TS-11 Iskra oraz rozwi\u0105zaniem problem\u00f3w zaopatrzeniowo-magazynowych. Dzisiaj nazwaliby\u015bmy to logistyk\u0105. M\u0142odsi czytelnicy musz\u0105 jeszcze wiedzie\u0107 o ci\u0105g\u0142ym kryzysie komunistycznych Rz\u0105d\u00f3w PRL W\u0142adys\u0142awa Gomu\u0142ki, 60-tych lat XX wieku, co tak\u017ce odczuwa\u0142o si\u0119 w wojsku.<\/p>\n Jeszcze do 1971 roku, podchor\u0105\u017cowie przechodzili szkolenie na samolotach TS-8 Bies, a dopiero potem szkolenie na samolotach TS-11 Iskra. Od 1971 roku, samoloty TS-8 Bies wycofano z procesu szkolenia. By\u0142o to zwi\u0105zane z nowymi metodami nauki pilota\u017cu, aby lotnik nie nabiera\u0142 szkodliwych nawyk\u00f3w dla pilotowania szybkich maszyn. Od 1972 roku, Pu\u0142k szkoli\u0142 wy\u0142\u0105cznie na samolotach z nap\u0119dem turboodrzutowym.<\/p>\n Lata 70-te XX wieku to okres spokojnego szkolenia, przerwanego jednak trzema katastrofami i \u015bmierci\u0105 czterech lotnik\u00f3w. W dniu 26.05.1972 roku, zgin\u0105\u0142 starszy kapral podchor\u0105\u017cy pilot Jan Wilk. W dniu 29.09.1973 roku, zgin\u0105\u0142 sier\u017cant podchor\u0105\u017cy pilot Tadeusz Kielecki. W dniu 27.05.1978 roku, zgin\u0105\u0142 plutonowy podchor\u0105\u017cy pilot Kazimierz Milaniuk oraz porucznik pilot in\u017cynier Stanis\u0142aw Kaczor. Cze\u015b\u0107 Ich Pami\u0119ci! Na szcz\u0119\u015bcie by\u0142y to jedyne tragedie lotnicze kt\u00f3re dotkn\u0119\u0142y 66. LPSz.<\/p>\n Koniec 80-tych lat to okres ogromnych zmian w Polskim Lotnictwie Wojskowym. Wielcy tego \u015bwiata zawierali uk\u0142ady o ograniczeniu zbroje\u0144. Zaczynano stosowa\u0107 polityk\u0119 otwartego nieba, celem u\u0142atwienia kontakt\u00f3w komercyjnych mi\u0119dzy pa\u0144stwami. Zadania dla wojskowego szkolenia lotniczego zosta\u0142y zmniejszone. Dla 66. LPSz oznacza\u0142o to jego rozformowanie. \u00d3wczesnym dow\u00f3dc\u0105 Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej by\u0142 gen. broni pil. Jerzy Gotowa\u0142a, a komendantem Wy\u017cszej Oficerskiej Szko\u0142y Lotniczej D\u0119blin by\u0142 gen. bryg. pil. Miros\u0142aw Hermaszewski. Samoloty TS-11 Iskra zosta\u0142y przebazowane na Lotnisko Radom i Lotnisko D\u0119blin.<\/p>\n Jesieni\u0105 1989 roku, ukaza\u0142 si\u0119 rozkaz rozformowuj\u0105cy 66. LPSz z dniem 31.12.1989 roku.Ci\u0105g dalszy w kolejnym artykule.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tomasz\u00f3w Mazowiecki to pi\u0119kne i urokliwe Miasto Rzeczypospolitej Polskiej. Mimo kr\u00f3tkiej historii posiada liczne i cenne zabytki. Obecnie (2012 rok) Miasto podobnie jak i ca\u0142a Rzeczypospolita prze\u017cywa trudny okres rz\u0105d\u00f3w liberalno-maso\u0144skich, prowadz\u0105cych destrukcyjn\u0105 polityk\u0119 wobec Polskiego Narodu. Tomasz\u00f3w Mazowiecki to Miasto, Powiat i Gmina Wojew\u00f3dztwie \u0141\u00f3dzkim. Jest sz\u00f3stym co do wielko\u015bci powierzchni i czwartym, co do ilo\u015bci mieszka\u0144c\u00f3w w Wojew\u00f3dztwie \u0141\u00f3dzkim. Powierzchnia Tomaszowa Mazowieckiego wynosi 41,30 km kwadratowych. Populacja wynosi 66 375 os\u00f3b (w dniu 30 czerwca 2010 roku). Tomasz\u00f3w Mazowiecki le\u017cy w Dolinie Bia\u0142obrzeskiej, nad kilkoma rzekami; Pilic\u0105, Wolb\u00f3rk\u0105, Czarn\u0105 i Piasecznic\u0105, nieopodal Zalewu Sulejowskiego, na skraju Puszczy Pilickiej. Tomasz\u00f3w Mazowiecki to du\u017cy o\u015brodek przemys\u0142u w\u0142\u00f3kienniczego, ceramiczno-szklarskiego, maszynowego, metalowego i sk\u00f3rzanego. Miasto historycznie le\u017cy na granicy Mazowsza i Ma\u0142opolski.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[19],"tags":[],"class_list":["post-164","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-lotniska"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/164","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=164"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/164\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2460,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/164\/revisions\/2460"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=164"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=164"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=164"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Historia Tomaszowa Mazowieckiego.<\/h3>\n
Historia Lotnisko Tomasz\u00f3w Mazowiecki \u2013 Nowy Glinnik.<\/h3>\n
Okres powojenny.<\/h3>\n
63 Lotniczy Pu\u0142k Szkolno-Bojowy w Tomaszowie Mazowieckim.<\/h3>\n
66 Lotniczy Pu\u0142k Szkolny.<\/h3>\n