Wojna w Wietnamie ukszta\u0142towa\u0142a pogl\u0105dy na temat u\u017cycia \u015bmig\u0142owc\u00f3w na polu walki. Po raz pierwszy zosta\u0142 wtedy w USA zorganizowany oddzia\u0142 Kawalerii Powietrznej, kt\u00f3rego podstawowym \u015brodkiem transportu i walki by\u0142y wielozadaniowe \u015bmig\u0142owce. Najpowszechniej w\u00f3wczas u\u017cywan\u0105 maszyn\u0105 by\u0142 \u015bmig\u0142owiec Bell UH-1 Iroquois (Huey). Ju\u017c z pocz\u0105tkiem 60-lat nie spe\u0142nia\u0142 on rosn\u0105cych wymaga\u0144 wojska. Dow\u00f3dztwo US Army w okresie 1965-1971, opracowa\u0142o za\u0142o\u017cenia okre\u015blone UTTAS (Utility Tactical Transport Aircraft System). W dniu 5 stycznia 1972 roku, og\u0142oszono konkurs. Do konkursu stan\u0119\u0142y firmy: Boeing Vertol, Sikorsky Aircraft. Z uwagi na \u015bcis\u0142e wymagania obie konstrukcje by\u0142y do siebie podobne. Tak powsta\u0142 \u015bmig\u0142owiec Sikorsky S-70 \/ YUH-60 A Black Hawk (Czarny Jastrz\u0105b).<\/p>\n Sikorsky S-70 to ameryka\u0144ska rodzina \u015brednich \u015bmig\u0142owc\u00f3w transportowych i u\u017cytkowych, produkowanych przez koncern Sikorsky Aircraft. \u015amig\u0142owiec zosta\u0142 opracowany dla ameryka\u0144skiej armii w 70-latach, wygrywaj\u0105c konkurs i zosta\u0142 oznaczony jako UH-60 Black Hawk i stworzy\u0142 du\u017c\u0105 rodzin\u0119 maszyn w s\u0142u\u017cbie wojskowej USA. Od tego czasu opracowano nowe i ulepszone wersje UH-60. Wersje cywilne i niekt\u00f3re wersje wojskowe s\u0105 produkowane zgodnie z r\u00f3\u017cnymi oznaczeniami modeli S-70.<\/p>\n W ci\u0105gu ostatnich 40 lat, ten niezwyk\u0142y \u015bmig\u0142owiec dzia\u0142a\u0142 w wielu rejonach walki, by dostarcza\u0107 i ewakuowa\u0107 oddzia\u0142y, ratowa\u0107 \u017cycie, jako platforma ewakuacyjna MEDEVAC lub ofiar konflikt\u00f3w, dostarczaj\u0105ca niezb\u0119dne zaopatrzenie \u017co\u0142nierzom, dowo\u017c\u0105c podstawowe produkty podczas kl\u0119sk \u017cywio\u0142owych. Wyst\u0119puje w roli stra\u017caka powietrznego i s\u0142u\u017cy do patrolowania granic.<\/p>\n Obecnie (2010 rok), nowoczesny wariant tego \u015bmig\u0142owca u\u017cytkowego podejmuje nowy zestaw misji – jako uzbrojony \u015bmig\u0142owiec, kt\u00f3ry zapewnia likwidowanie ognia przeciwnika, kiedy wspiera oddzia\u0142y naziemne, a tak\u017ce tworz\u0105c uzbrojon\u0105 eskort\u0119. Dzi\u0119ki cyfrowej awionice, mocnym silnikom General Electric, wysokiej wytrzyma\u0142o\u015bci konstrukcji p\u0142atowca i kompozytowym, szerokim \u0142opatom wirnika, dzisiejsza platforma Black Hawk ma lepsz\u0105 zdolno\u015b\u0107 przetrwania, zapewnia ca\u0142kowit\u0105 ocen\u0119 sytuacji, potrafi lata\u0107 wy\u017cej i przewozi\u0107 wi\u0119cej \u0142adunku ni\u017c jego poprzednie wersje.<\/p>\n Ponad 4 000 maszyn Black Hawk wszystkich typ\u00f3w jest dzi\u015b u\u017cytkowanych na ca\u0142ym \u015bwiecie. Armia Stan\u00f3w Zjednoczonych jest najwi\u0119kszym operatorem z 2 135 egzemplarzami H-60. Ten \u015bmig\u0142owiec eksportowany jest na skal\u0119 mi\u0119dzynarodow\u0105 bezpo\u015brednio od firmy Sikorsky pod oznaczeniem S-70.<\/p>\n Rodzina \u015bmig\u0142owc\u00f3w S-70 zosta\u0142a opracowana, aby spe\u0142ni\u0107 wym\u00f3g armii ameryka\u0144skiej, by zast\u0105pi\u0107 rodzin\u0119 \u015brednich \u015bmig\u0142owc\u00f3w UH-1 Iroquois. Prace ruszy\u0142y w 1972 roku. Program Utility Tactical Transport Aircraft System (UTTAS) \u2013 system taktycznego transportu powietrznego. Zbudowano trzy prototypy (+ dwa do pr\u00f3b naziemnych) S-70 \/ YUH-60 A, a pierwszy lot wykonano w dniu 17 pa\u017adziernika 1974 roku. Konkurentem by\u0142a konstrukcja Boeing-Vertol YUH-61A. Konkurencyjna maszyna YUH-61 zosta\u0142a oblatana w dniu 29 listopada 1974 roku.<\/p>\n Wiosn\u0105 1976 roku, loty testowe rozpocz\u0119\u0142o wojsko. Ka\u017cda z firm dostarczy\u0142a po 3 \u015bmig\u0142owce. Praktycznie pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem YUH-60 g\u00f3rowa\u0142 nad konkurentem YUH-61. Mia\u0142 wi\u0119ksz\u0105 pr\u0119dko\u015b\u0107 wznoszenia, pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymaln\u0105, mniejsz\u0105 mas\u0119 w\u0142asn\u0105, ni\u017csze koszty eksploatacji, wi\u0119kszy poziom bezpiecze\u0144stwa dla za\u0142ogi. \u015amig\u0142owiec YUH-61 A mia\u0142 tylko lepszy wirnik, tak zwany p\u00f3\u0142sztywny, kompozytowy, zbudowany na podstawie licencji firmy MBB z RFN.<\/p>\n Wynik konkursu og\u0142oszono 23 grudnia 1976 roku. Zwyci\u0119zc\u0105 zosta\u0142 YUH-60A i zosta\u0142 skierowany do produkcji seryjnej oraz wszed\u0142 do s\u0142u\u017cby, jako UH-60 A Black Hawk w US Army w 1979 roku. Pierwszy lot seryjnego UH-60 nast\u0105pi\u0142 w dniu 17 pa\u017adziernika 1978 roku.<\/p>\n Pierwsze zam\u00f3wienie z grudnia 1976 roku, obejmowa\u0142o 15 maszyn, po czym ju\u017c wiosn\u0105 1977 roku zam\u00f3wiono kolejne 368 maszyn, z terminem realizacji do ko\u0144ca 1981 roku. Pierwszy \u015bmig\u0142owiec UH-60 A dostarczono US Army w dniu 31 pa\u017adziernika 1978 roku. W dniu 19 czerwca 1979 roku, pierwszy \u015bmig\u0142owiec UH-60 A dostarczono do o\u015brodka szkoleniowego w Alabamie. Pierwsz\u0105 jednostk\u0105 operacyjn\u0105 by\u0142a 101. Jednostka Kawalerii Powietrznej w Fort Cambell, Kentucky. W kwietniu 1982 roku wp\u0142yn\u0119\u0142o kolejne du\u017ce zam\u00f3wienie na 294 maszyny z czasem realizacji do ko\u0144ca 1985 roku. Warto\u015b\u0107 kontraktu to 950 mln $.<\/p>\n Pierwsz\u0105 operacj\u0105 wojskow\u0105 dla UH-60 by\u0142a ameryka\u0144ska interwencja na Grenadzie w 1983 roku. \u015amig\u0142owce przetransportowa\u0142y na wysp\u0119 oddzia\u0142y inwazyjne z lotniskowca Guam. UH-60 okaza\u0142 si\u0119 bardzo dobry. Jeden z UH-60 powr\u00f3ci\u0142 do bazy z wieloma dziurami po ostrzale artyleryjskim.<\/p>\n Po wej\u015bciu do s\u0142u\u017cby, \u015bmig\u0142owiec zmodyfikowano pod k\u0105tem nowych misji i zada\u0144, w tym stawiania min i ewakuacji medycznej. Wariant EH-60 zosta\u0142 opracowany do prowadzenia walki elektronicznej. Wariant MH-60 dla operacji specjalnych lotnictwa i wsparcia innych misji. Pod koniec 80-lat model zosta\u0142 ulepszony do UH-60 L, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 nowe silniki General Electric T700-701C, o wi\u0119kszej mocy.<\/p>\n Ulepszony model UH-60 M zosta\u0142 opracowany na pocz\u0105tku 2000 roku. UH-60 M i jego wersja mi\u0119dzynarodowa, S-70i, z nawigacj\u0105 GPS, szklanym kokpitem, zintegrowany system zarz\u0105dzania lotem oraz znaczn\u0105 modernizacj\u0105 uk\u0142adu nap\u0119dowego i wirnika, dodaj\u0105c\u0105 zar\u00f3wno moc, jak i zdolno\u015b\u0107 podnoszenia \u0142adunku.<\/p>\n Kilka \u015bmig\u0142owc\u00f3w S-70 wykorzystuje si\u0119 do transportu prezydenta Stan\u00f3w Zjednoczonych, kt\u00f3ry przy przewo\u017ceniu prezydenta nazywany jest "Marine One\u201d.<\/p>\n W operacjach szturmowych maszyna Black Hawk mo\u017ce przewozi\u0107 20 os\u00f3b, oddzia\u0142 11 uzbrojonych \u017co\u0142nierzy lub haubic\u0119 105 mm M102, trzydzie\u015bci pocisk\u00f3w amunicji i sze\u015bcioosobow\u0105 za\u0142og\u0119. Alternatywnie mo\u017ce przewie\u017a\u0107 2 600 funt\u00f3w (1 200 kg) \u0142adunku lub \u0142adunku podwieszonego 9 000 funt\u00f3w (4 100 kg).<\/p>\n Marynarka wojenna Stan\u00f3w Zjednoczonych otrzyma\u0142a pierwszy spersonalizowany SH-60 B Seahawk (Sea Hawk) w 1983 roku, oraz SH-60 F Ocean Hawk w 1988 roku.<\/p>\n HH-60 G Pave Hawk jest wysoce zmodyfikowan\u0105 wersj\u0105 \u015bmig\u0142owca S-70, zaprojektowanego g\u0142\u00f3wnie do ratowania za\u0142ogi zestrzelonego samolotu lub innego odizolowanego personelu, podczas wojny lub konfliktu. Wyposa\u017cony jest w wyci\u0105gark\u0119 z lin\u0105 o d\u0142ugo\u015bci 250 st\u00f3p (76 m), kt\u00f3ra ma ud\u017awig 600 funt\u00f3w (270 kg). \u015amig\u0142owiec ma wysuwan\u0105 sond\u0119 do tankowania w locie. Si\u0142y powietrzne Stan\u00f3w Zjednoczonych otrzyma\u0142y MH-60 G Pave Hawk w 1982 roku.Stra\u017c Przybrze\u017cna Stan\u00f3w Zjednoczonych otrzyma\u0142a HH-60 J Jayhawk w 1992 roku.<\/p>\n S-70 A Firehawk to wersja S-70 przeznaczona do gaszenia po\u017car\u00f3w, ratownictwa, ewakuacji medycznej i zewn\u0119trznego podnoszenia du\u017cych \u0142adunk\u00f3w i sprz\u0119tu. Gwardia Narodowa Oregonu by\u0142a pierwsz\u0105 organizacj\u0105 wojskow\u0105 na \u015bwiecie, kt\u00f3ra doda\u0142a Firehawk do swojego wyposa\u017cenia. Oddzia\u0142 Stra\u017cy Po\u017carnej w Los Angeles by\u0142 pierwsz\u0105 organizacj\u0105 miejsk\u0105 u\u017cytkuj\u0105c\u0105 te \u015bmig\u0142owce.<\/p>\n W ameryka\u0144skim filmie \u201eHelikopter w ogniu\u201d w re\u017cyserii Ridleya Scotta przedstawiono autentyczne wydarzenia z operacji w Mogadiszu. Podczas akcji si\u0142 ameryka\u0144skich zestrzelono dwa \u015bmig\u0142owce MH-60 Black Hawk. Film powsta\u0142 w 2001 roku, a przedstawia wydarzenia z 1993 roku.<\/p>\n JUH-60 A – 1974 rok – Co najmniej 7 prototyp\u00f3w przedstawiono do oceny i kilka do lot\u00f3w testowych. Kolejne 20 maszyn, jako GUH-60 A przeznaczono dla test\u00f3w naziemnych.<\/p>\n UH-60 A Black Hawk – 1977 rok – Pierwsza generacja Black Hawk dla armii ameryka\u0144skiej. Wyprodukowany w latach 1977-1989. Certyfikat do u\u017cytku komercyjnego w 2015 roku. Przeznaczony jest do transportu 11 \u017co\u0142nierzy z pe\u0142nym ekwipunkiem i 3 cz\u0142onk\u00f3w za\u0142ogi. Bez powa\u017cnych modyfikacji mo\u017ce by\u0107 stosowany do przewozu rannych, transportu sprz\u0119tu bojowego i zaopatrzenia oraz jako lataj\u0105ce stanowisko dowodzenia. Konstrukcja \u015bmig\u0142owca ma wytrzyma\u0107 l\u0105dowanie autorotacyjne z wysoko\u015bci 650 m, bez kontuzji za\u0142ogi i pasa\u017cer\u00f3w. Wytrzymuje tak\u017ce ostrza\u0142 pociskami 6,72 mm z odleg\u0142o\u015bci 100 m. Mo\u017ce by\u0107 brutalnie eksploatowany w trudnych warunkach atmosferycznych, pustynnych, tropikalnych i arktycznych. UH-60 A w ci\u0105gu 6 godzin mo\u017ce by\u0107 przygotowany i za\u0142adowany na pok\u0142ad samolotu transportowego: C-130 1 egzemplarz, C-141 2 egzemplarze, C-5 6 egzemplarzy. UH-60 A z dodatkowymi zbiornikami paliwa jest w stanie etapami pokona\u0107 Ocean Atlantycki: USA – Nowa Funlandia – Azory – Madera – Gibraltar – W\u0142ochy.<\/p>\n SH-60 B Sea Hawk – 1979 rok – w 1984 roku US NAVY postanowi\u0142a znale\u015b\u0107 nast\u0119pc\u0119 \u015bmig\u0142owca Kaman SH-2 F Sea Spirite stanowi\u0105cego podstaw\u0119 lekkiego systemu powietrznego LAMPS Mk.1. W systemie tym \u015bmig\u0142owiec s\u0142u\u017cy do zwalczania okr\u0119t\u00f3w podwodnych (AWS) oraz wykrywania i naprowadzania innych \u015brodk\u00f3w bojowych na cele nawodne (ASST). System ten jest oparty na mniejszych okr\u0119tach: niszczycielach, fregatach i kr\u0105\u017cownikach. Do konkursu stan\u0119\u0142y konstrukcje: Sikorsky S-70 i Boeing Vertol Model 179. W dniu 28 lutego 1978 roku Departament Obrony USA zatwierdzi\u0142 wyb\u00f3r S-70 i program \u015bmig\u0142owca o oznaczeniu YSH-60 B. W tym czasie firma Sikorsky ju\u017c przebudowa\u0142a jeden z prototyp\u00f3w na \u015bmig\u0142owiec morski. W lipcu-sierpniu 1978 roku \u015bmig\u0142owiec przeszed\u0142 testy na fregacie USS Oliver Hazard Perry (FFG-7) i niszczycielu USS Artur W. Radford (DD-968). Budow\u0119 docelowego \u015bmig\u0142owca uko\u0144czono w dniu 30 sierpnia 1979 roku i w dniu 12 grudnia 1979 roku, zosta\u0142 oblatany. Pierwsze zam\u00f3wienie wp\u0142yn\u0119\u0142o we wrze\u015bniu 1981 roku na 18 sztuk maszyn SH-60 B. Do 1987 roku zbudowano 204 maszyny i rozmieszczono je na 105 okr\u0119tach. Tak powsta\u0142a platforma LAMPS Mk.3. Okr\u0119ty wojenne same wykrywaj\u0105 cele nawodne i podwodne, systemami radiolokacyjnymi. Potem wysy\u0142ane s\u0105 samoloty P-3 C Orion lub S-3 A Viking. Je\u015bli one nie zniszczy\u0142y cel\u00f3w, to do walki s\u0105 wysy\u0142ane \u015bmig\u0142owce SH-60 B. Po lokalizacji okr\u0119tu podwodnego-celu \u015bmig\u0142owiec na pu\u0142apie oko\u0142o 45 m zbli\u017ca si\u0119 do celu kursem pod wiatr. Atak torpedowy wykonuje si\u0119 z pu\u0142apu oko\u0142o 15 m. Torpedy s\u0105 samonaprowadzaj\u0105ce. \u015amig\u0142owce s\u0105 u\u017cywane tak\u017ce do zada\u0144 SAR, CSAR oraz transportu os\u00f3b i towar\u00f3w niezb\u0119dnych na okr\u0119cie.<\/p>\n EH-60 A Quick Fix -1981 rok – US Army UH-60A zmodyfikowany do walki elektronicznej (EW) maj\u0105cy na celu lokalizowanie, klasyfikowanie i zak\u0142\u00f3canie ruchu sygna\u0142\u00f3w przeciwnika. Zadania te realizuje zestaw Quick Fix II, o masie 816 kg. Podstawowym elementem jest aparatura elektroniczna AN\/ALQ-151, kt\u00f3r\u0105 zbudowa\u0142a firma Electronic System Laboratories. \u015amig\u0142owiec ma pod kad\u0142ubem 4 anteny dipolowe i wysuwan\u0105 anten\u0119 typu bat.<\/p>\n EH-60 B Quick Fix – 1981 rok – Wersja rozpoznania radarowego i wczesnego ostrzegania. Zosta\u0142a zbudowana w ramach programu SOTAS. Pod kad\u0142ubem \u015bmig\u0142owca umieszczono obrotow\u0105 anten\u0119 firmy Motorola. Prototyp EH-60 B Quick Fix zosta\u0142 oblatany w dniu 6 lutego 1981 roku.<\/p>\n MH-60 G Pave Hawk – 1982 rok – Wariant operacji specjalnych dla ameryka\u0144skich si\u0142 powietrznych. Przeprojektowany \u015bmig\u0142owiec HH-60 G.<\/p>\n S-70 B – 1984 rok – B jest zagraniczn\u0105 wersj\u0105 eksportow\u0105 dla zada\u0144 morskich, opart\u0105 na wariantach Seahawk. U\u017cytkownicy: Hiszpania, Australia, Grecja, Turcja.<\/p>\n S-70 C – 1986 rok – Wersja eksportowa i cywilna. \u015amig\u0142owiec uzyska\u0142 certyfikat FAA we wrze\u015bniu 1986 roku. Zosta\u0142 dopuszczony do patrolowania las\u00f3w, akwen\u00f3w wodnych, zwiad\u00f3w geologicznych oraz transportu \u0142adunk\u00f3w na podwieszaniu zewn\u0119trznym. W odmianie pasa\u017cerskiej ma w \u0142adowni 19 foteli. W odmianie sanitarnej mo\u017ce transportowa\u0107 6 chorych na noszach.<\/p>\n HH-60 A Night Hawk – 1984 rok – wersja ta powsta\u0142a na zam\u00f3wienie USAF, jako \u015bmig\u0142owiec dla ratowania za\u0142\u00f3g zestrzelonych nad wrogim terenem. Ma promie\u0144 dzia\u0142ania 463 km od bazy. Opr\u00f3cz dodatkowych zbiornik\u00f3w paliwa ma mo\u017cliwo\u015b\u0107 tankowania w locie. Cystern\u0105 jest C-130 Hercules, a tankowanie odbywa si\u0119 gi\u0119tkim przewodem. Jest zdolny do lotu w bardzo trudnych warunkach pogodowych i w nocy. W wyposa\u017ceniu jest wyci\u0105garka, zestaw medyczny podtrzymania \u017cycia, 4 nosze, dwa karabiny maszynowe. \u015amig\u0142owiec ma awionik\u0119 firmy IBM: aparatura obserwacji w podczerwieni FLIR, monitory ekranowe CRT, cyfrowy zesp\u00f3\u0142 danych MIL STD 1553B, wy\u015bwietlacz map. Namiar pozycji ratowanych \u017co\u0142nierzy odbywa si\u0119 przy pomocy pomocy radiostacji UHF ADF. Pierwszy lot odby\u0142 si\u0119 w dniu 4 lutego 1984 roku. Na \u015bmig\u0142owcu testowano system nawigacyjny GPS bazuj\u0105cy na satelitach Navstar.<\/p>\n HH-60 G Pave Hawk -1987 rok – Wariant USAF. Pave Hawk r\u00f3\u017cni si\u0119 od Black Hawk dodatkowymi zbiornikami paliwa, sond\u0105 do tankowania w powietrzu i g\u0142owic\u0105 obserwacyjn\u0105 na podczerwie\u0144.<\/p>\n S-70 A – 1987 rok – Wersja eksportowa. Pierwszymi zamawiaj\u0105cymi by\u0142y pa\u0144stwa: Szwajcaria, Filipiny. W odmianie pasa\u017cerskiej mog\u0105 zabra\u0107 19 pasa\u017cer\u00f3w. \u015amig\u0142owce mog\u0105 by\u0107 alternatywnie wyposa\u017cone w silniki Rolls-Royce \/ Turbomeca RTM 322 oraz cywilne silniki General Electric CT7-2C.<\/p>\n SH-60 F Ocean Hawk – 1987 rok – Sikorsky S-70 B-4 by\u0142 wariantem zwalczania okr\u0119t\u00f3w podwodnych (ASW) opracowanego przez Seahawk dla ameryka\u0144skiej marynarki wojennej. R\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy SH-60 B Sea Hawk, a SH-60 F Ocean Hawk jest taka, \u017ce \u201eF\u201d jest przeznaczony do bazowania na lotniskowcach. Maszyny maj\u0105 inne wyposa\u017cenie, nieco wi\u0119kszy zasi\u0119g (4,25 godziny patrolowania) oraz holowany sonar Bendix AQS-13 F wraz z uk\u0142adem nap\u0119dowym kabla o d\u0142ugo\u015bci 457 m. \u015amig\u0142owce te nie stawiaj\u0105 boi akustycznych. Zast\u0105pi\u0142y one \u015bmig\u0142owce SH-3 A Sea King. Zmiany konstrukcyjne: \u0141opaty wirnika no\u015bnego kr\u00f3tsze o 0,46 m. Wirnik sk\u0142adany elektrycznie, dlatego \u015brednica wirnika jest niemal taka sama (16,36 m). Dodatkowe pneumatyczne p\u0142ywaki. Szczelna (p\u0142ywaj\u0105ca) belka ogonowa. Ogon pneumatycznie sk\u0142adany na lew\u0105 stron\u0119, bez konieczno\u015bci sk\u0142adania \u015bmig\u0142a ogonowego. Usterzenie poziome jest mniejsze. Zmienione podwozie. Przednie l\u017cejsze z mniejszym amortyzowaniem. Tylne przesuni\u0119te bli\u017cej \u015brodka ci\u0119\u017cko\u015bci z pojedyncz\u0105 goleni\u0105 i zdwojonymi ko\u0142ami, przenosi wi\u0119ksze si\u0142y. Drzwi do kokpitu odsuwane do ty\u0142u. Nie ma drzwi do \u0142adowni na lewej burcie, a na prawej s\u0105 mniejsze. Silniki General Electric T700-GE-401 o mocy max kr\u00f3tkotrwa\u0142ej 1 285 kW.<\/p>\n HH-60 H Rescue Hawk – 1988 rok – Sikorsky S-70B-5 zosta\u0142 opracowany we wsp\u00f3\u0142pracy z US Coast Guard HH-60 J. G\u0142\u00f3wnymi rolami Rescue Hawk s\u0105 poszukiwania i akcje bojowe (CSAR).<\/p>\n MH-60 L Black Hawk – 1988 rok – Wariant specjalny dla operacji US Army UH-60 L wyprodukowany jako wersja tymczasowa w oczekiwaniu na MH-60 K.<\/p>\n UH-60 L Black hawk – 1989 rok – Druga generacja Black Hawk dla armii ameryka\u0144skiej. Po modernizacji jako UH-60 V.<\/p>\n VH-60 N White Hawk – 1989 rok – U\u017cywany przez USMC HMX-1 do misji transportowych dla prezydenta Stan\u00f3w Zjednoczonych. Pierwsze zam\u00f3wienie obejmowa\u0142o 9 maszyn.<\/p>\n HH-60 J Jayhawk – 1992 rok – Sikorsky S-70 B-5 \/ HH-60 J dla stra\u017cy przybrze\u017cnej Stan\u00f3w Zjednoczonych.<\/p>\n S-92 – 1998 rok – S-92 jest dwusilnikowym \u015bmig\u0142owcem \u015brednio-d\u017awigowym przeznaczonym do cywilnego i wojskowego rynku \u015bmig\u0142owc\u00f3w opracowanego przez S-70 Black Hawk.<\/p>\n S-70 Firehawk – 1999 rok – Wersja przeciwpo\u017carowa wyposa\u017cona w zbiornik \u201eBambi\u201d o pojemno\u015bci 1 000 galon\u00f3w do przewozu wody i \u015brodk\u00f3w przeciwpo\u017carowych.<\/p>\n S-70i Black Hawk – 2010 rok – S-70i jest produkowany na rynek mi\u0119dzynarodowy w zak\u0142adzie Sikorsky PZL Mielec w Polsce.<\/p>\n S-70i Black Hawk – 2016 rok – Wersja uzbrojona produkowana w zak\u0142adzie Sikorsky PZL Mielec w Polsce.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u015amig\u0142owiec Black Hawk to jest jeden z najbardziej rozpoznawalnych \u015bmig\u0142owc\u00f3w na \u015bwiecie. \u015amig\u0142owiec Black Hawk S-70i jest obecnie produkowany w Mielcu, w by\u0142ych zak\u0142adach PZL. Wielozadaniowy \u015bmig\u0142owiec Black Hawk s\u0142u\u017cy w armii USA i si\u0142ach zbrojnymi 28 innych kraj\u00f3w na ca\u0142ym \u015bwiecie, jako wytrzyma\u0142y, niezawodny \u015bmig\u0142owiec u\u017cytkowy.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[35],"tags":[],"class_list":["post-1604","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-smiglowce"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1604","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1604"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1604\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4121,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1604\/revisions\/4121"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1604"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1604"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1604"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Historia konstrukcji \u015bmig\u0142owca Black Hawk.<\/h3>\n
Podstawowe wersje Black Hawk.<\/h3>\n