Nazwa Czerwony B\u00f3r by\u0142a u\u017cywana ju\u017c w XV wieku. Okre\u015blano ni\u0105 Wzg\u00f3rza Morenowe, kt\u00f3re dzieli\u0142y po\u0142udniowe Ziemie \u0141om\u017cy\u0144skie, na cz\u0119\u015b\u0107 wschodnia i cz\u0119\u015b\u0107 zachodni\u0105. Miejscowi nazywali ten garb r\u00f3wnie\u017c Wielkimi G\u00f3rami lub D\u0142ugimi G\u00f3rami. Obszar wzg\u00f3rz mia\u0142 oko\u0142o 15 000 hektar\u00f3w. Pierwszy zapis Czerwony B\u00f3r pochodzi z 1417 roku. Obszar ten by\u0142 wyj\u0105tkowo niekorzystny dla osadnictwa. By\u0142y tu gleby piaszczyste i brak by\u0142o ciek\u00f3w wodnych. Dlatego obszar porasta\u0142y ubogie lasy iglaste i sk\u0105pe runo le\u015bne. Zak\u0142adano tu pasieki pszczele, uzyskuj\u0105c mi\u00f3d i wosk. Obszar by\u0142 w\u0142asno\u015bci\u0105 Ksi\u0105\u017c\u0105t Mazowieckich, a nast\u0119pnie Kr\u00f3l\u00f3w Polski. Po pierwszym rozbiorze Polski, obszar by\u0142 w\u0142asno\u015bci\u0105 moskiewskich rz\u0105d\u00f3w zaborczych. W okresie 1885 – 1894, w\u0142adze carskie, w Zambrowie zbudowa\u0142y koszary, a Czerwony B\u00f3r sta\u0142a si\u0119 miejscem \u0107wicze\u0144 stacjonuj\u0105cych tutaj pu\u0142k\u00f3w; kawalerii i piechoty. Niespodziewanie, wbrew moskiewskiej polityce, w 1893 roku, zbudowano szerokotorow\u0105 lini\u0119 kolejow\u0105 \u0141apy – Ostro\u0142\u0119ka.<\/p>\n W 1921 roku, wie\u015b Czerwony B\u00f3r mia\u0142a le\u015bnicz\u00f3wk\u0119, jedno gospodarstwo rolne, 8 dom\u00f3w i oko\u0142o 60 mieszka\u0144c\u00f3w. Na stacji by\u0142 budynek dworcowy z kas\u0105 biletow\u0105, poczekalni\u0105 i mieszkaniem dla pracownika kolejowego. W pobli\u017cu stacji zbudowano tartak, kt\u00f3ry przygotowywa\u0142 drewno do wysy\u0142ki kolej\u0105. W 2012 roku, wie\u015b mia\u0142a 57 dom\u00f3w i liczy\u0142a 170 mieszka\u0144c\u00f3w.<\/p>\n Linia kolejowa Nr 36 Ostro\u0142\u0119ka \u2013 \u0141apy jest jednotorowa, o d\u0142ugo\u015bci 87,744 km, o pr\u0119dko\u015bci maksymalnej 120 km\/h. Linie wytyczono niekorzystnie dla rozwoju gospodarczego rejonu, z pomini\u0119ciem Zambrowa i \u0141om\u017cy. Na trasie zbudowano stacje kolejowe i przystanki: P\u0142onka – Roszki Le\u015bne – Soko\u0142y – Jamio\u0142ki – Wnory – Kulesze – Czarnowo – Ko\u0142aki – \u0141ubnica – Czerwony B\u00f3r – \u015aniadowo – \u017by\u017aniewo – Kurpie. Lini\u0119 zbudowano w niespe\u0142na jeden rok i w dniu 27 listopad 1893 roku, szlak uruchomiono.<\/p>\n Dopiero w 1915 roku, z powodu wielkiej wojny \u015bwiatowej zbudowano szlak odga\u0142\u0119\u017any \u015aniadowo – \u0141om\u017ca. W \u0141om\u017cy by\u0142a stacja czo\u0142owa. Dalej, na p\u00f3\u0142noc by\u0142a kolej w\u0105skotorowa.<\/p>\n Po wielkiej wojnie \u015bwiatowej Ziemia Bia\u0142ostocka i \u0141om\u017cy\u0144sk\u0105 powr\u00f3ci\u0142a do Polski. W 1922 roku, PKP przeku\u0142a tory z szerokich na normalne. W 1948 roku, linia mia\u0142a Nr 512, a odnoga \u015aniadowo – \u0141om\u017ca Nr 516. Niespodziewanie, od 1945 roku, do ko\u0144ca 1947 roku, szlak ten by\u0142 jedynym, kt\u00f3ry \u0142\u0105czy\u0142 Bia\u0142ystok – Olsztyn, przez Szczytno. Sowieci Wschodnie Mazury zamierzali zostawi\u0107 w swoich granicach.<\/p>\n W okresie 1983 \u2013 1985, wykonano remont torowiska na odcinku na odcinku \u015aniadowo – \u0141apy. Zamontowano szyny typu S49, kt\u00f3re po\u0142\u0105czono w spos\u00f3b bezstykowy (zespawano). Wymieniono podk\u0142ady \u017celbetonowe na strunobetonowe. Wyremontowano wszystkie przejazdy kolejowo-drogowe. Mi\u0119dzy szynami umieszczono betonowe p\u0142yty. Zamontowano nowe znaki drogowe i kolejowe.<\/p>\n W dniu 3 kwietnia 2000 roku, na odcinku \u015aniadowo \u2013 \u0141apy (linia Nr 36) zawieszono ruch poci\u0105g\u00f3w pasa\u017cerskich, a miesi\u0105c p\u00f3\u017aniej r\u00f3wnie\u017c ruch poci\u0105g\u00f3w towarowych. W okresie 2000 – 2017, ruch kolejowy by\u0142 prowadzony na szlaku Ostro\u0142\u0119ka – \u015aniadowo – \u0141om\u017ca. Okresowo ruch towarowy prowadzono tak\u017ce na szlaku \u015aniadowo – \u0141apy, ale by\u0142o to wyj\u0105tkowo sporadycznie. Problem by\u0142 jednak taki, \u017ce g\u0142\u00f3wna linia Warszawa – Bia\u0142ystok by\u0142a wyj\u0105tkowo obci\u0105\u017cona i szlak przez Wysz\u00f3w – Ostro\u0142\u0119ka – \u015aniadowo, by\u0142 dobr\u0105 alternatyw\u0105.<\/p>\n W okresie 2010 – 2015, na szlaku cz\u0119sto organizowano specjalne przejazdy dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w kolei. Przejazdy organizowano g\u0142\u00f3wnie lokomotywami typu SM42 (SU42) z jednym- lub dwoma-wagonami osobowymi, ewentualnie wagonem motorowym. By\u0142 tak\u017ce poci\u0105g EN57, kt\u00f3ry by\u0142 ci\u0105gni\u0119ty przez SM42.<\/p>\n W okresie marzec 2017 roku – lipiec 2018 roku, wykonano remont torowiska na szlaku Ostro\u0142\u0119ka – \u015aniadowo, a nast\u0119pnie torowisko \u015aniadowo – \u0141apy. Jednocze\u015bnie zlikwidowano stacj\u0119 Czerwony B\u00f3r, gdzie pozosta\u0142 tylko tor szlakowy. W tym czasie, zamieniono semafory kszta\u0142towe na semafory \u015bwietlne i wprowadzono system SHP. W dniu 30 lipca 2018 roku, szlak przekazano u\u017cytkownikowi.<\/p>\n W listopadzie 2018 roku, szlak by\u0142 wykorzystany przez Wojsko Polskie w ramach \u0107wicze\u0144 Anakonda-18. W kolejnych miesi\u0105cach ruch na szlaku systematycznie wzrasta\u0142. Z pocz\u0105tkiem 2019 roku, po torach szlaku przeje\u017cd\u017ca\u0142o ponad 40 poci\u0105g\u00f3w towarowych w ci\u0105gu miesi\u0105ca. Poci\u0105gi towarowe poruszaj\u0105 si\u0119 szlakiem, maj\u0105c pr\u0119dko\u015b\u0107 biegu do 80 km\/h.<\/p>\n Najwa\u017cniejsz\u0105 budowl\u0105 techniczn\u0105 na szlaku jest most na rzece Ga\u0107 we wsi Milewo (42,732 km). Do 1958 roku, most by\u0142 drewniany na kamiennych filarach. W 1958 roku, most ca\u0142kowite przebudowano, co by\u0142o zwi\u0105zane z regulacj\u0105 rzeki. Most jest trzy-przes\u0142ony, blachownicowy, wsparty na betonowych przycz\u00f3\u0142kach i dw\u00f3ch betonowych filarach. Prz\u0119s\u0142o \u015brodkowe jest najd\u0142u\u017csze.<\/p>\n W 2016 roku, z powodu budowy nowej drogi S8 (E67) przebudowano ca\u0142kowite uk\u0142ad toru w miejscowo\u015bci Czachy Ko\u0142aki. Tor poprowadzono pod wiaduktem drogi S8. W ten spos\u00f3b zlikwidowano przejazd drogowo-kolejowy w jednym poziomie. Pozosta\u0142 przejazd drogowo-kolejowy w drodze lokalnej-technicznej. Tutaj jest samoczynna sygnalizacja \u015bwietlna wraz z p\u00f3\u0142rogatkami i tarczami ostrzegawczymi przejazdowymi oraz telewizja przemys\u0142owa.<\/p>\n W 2020 roku, Wojew\u00f3dztwo Podlaskie zg\u0142osi\u0142o linie kolejowe Nr 36 i Nr 49 do elektryfikacji w ramach programu \u201eKolej Plus\u201d.<\/p>\n Linia zosta\u0142a zbudowana oko\u0142o 1941 roku, podczas okupacji niemieckiej. Lini\u0119 zbudowali je\u0144cy wojenni i robotnicy przymusowi. D\u0142ugo\u015b\u0107 szlaku wynosi\u0142a 15 km. W 1944 roku, sowieci rozebrali linie i jako \u201etrofiejne\u201d wywie\u017ali do Moskwy. Po drugiej wojnie \u015bwiatowej linie odbudowano. Otwarcie nast\u0105pi\u0142o w 1957 roku. W dniu 1 czerwca 1958 roku, na linii uruchomiono regularne poci\u0105gi osobowe. Jednak linia nie by\u0142a rentowna i ju\u017c w dniu 26 maja 1962 roku, wstrzymano ruch pasa\u017cerski. W Zambrowie by\u0142a stacja czo\u0142owa. Linia nie cieszy\u0142a si\u0119 du\u017c\u0105 popularno\u015bci\u0105, bo w Czerwonym Borze nale\u017ca\u0142o si\u0119 przesi\u0105\u015b\u0107 w inny poci\u0105g. Nie zrealizowano projektu przed\u0142u\u017cenia linii z Zambrowa do stacji Szepietowo lub stacji Czy\u017cew. Ruch towarowy by\u0142 utrzymywany a\u017c do 1996 roku, chocia\u017c ju\u017c na mapie z 1988 roku, linia by\u0142a pomijana, bo wymaga\u0142a gruntownego remontu. W lipcu 1998 roku, przyst\u0105piono do demonta\u017cu linii, rozbieraj\u0105c pocz\u0105tkowo bocznice zak\u0142adowe w Zambrowie. W 2002 roku, demonta\u017cu linii nie doko\u0144czono, bo by\u0142y plany jej rewitalizacji. Ostatecznie do ko\u0144ca 2013 roku, linia zosta\u0142a ca\u0142kowite rozebrana. Obecnie (2023 rok) widoczne s\u0105 tylko \u015blady po torowisku. Nie ma \u015bladu po wi\u0119kszo\u015bci przejazd\u00f3w kolejowo-drogowych. Tylko w miejscowo\u015bci Bacze Mokre s\u0105 szyny w jezdni.<\/p>\n W drugiej po\u0142owie XIX wieku, imperium moskiewskie zapocz\u0105tkowa\u0142o budow\u0119 szeregu obiekt\u00f3w militarnych na zachodnich rubie\u017cach. Zbudowano mi\u0119dzy innymi twierdze w Ruszanie, Osowcu, Pi\u0105tnicy oraz koszary w Komorowie, \u0141om\u017cy, Suwa\u0142kach, Bia\u0142ymstoku i Zambrowie. Zbudowanie kompleksu koszar w Zambrowie wynika\u0142o z po\u0142o\u017cenia na skrzy\u017cowania szlak\u00f3w drogowych oraz kompleksu le\u015bnego Czerwony B\u00f3r, przeznaczaj\u0105c go na poligon. Budowa zespo\u0142u koszar w Zambrowie trwa\u0142a w okresie 1885 – 1905. W tym czasie Zambr\u00f3w mia\u0142 g\u0142\u00f3wnie nisk\u0105 i drewnian\u0105 zabudow\u0119. Koszary zbudowano z czerwonej ceg\u0142y. Cz\u0119\u015b\u0107 budynk\u00f3w przeznaczono na bloki mieszkalne dla rodzin \u017co\u0142nierzy armii cara. Zbudowano dwie cerkwie i cmentarz dla prawos\u0142awnych. \u017bo\u0142nierzy by\u0142o kilka tysi\u0119cy, co spowodowa\u0142o, \u017ce Zambr\u00f3w si\u0119 rozwin\u0105\u0142. Nap\u0142yn\u0119\u0142o do Zambrowa wielu nowych mieszka\u0144c\u00f3w licz\u0105cych na utrzymanie si\u0119 z obs\u0142ugi koszar. Mimo, \u017ce \u201eczerwone koszary\u201d, przypomina\u0142y Polakom o moskiewskiej niewoli. Na szcz\u0119\u015bcie, zmieniali si\u0119 lokatorzy koszar. <\/p>\n Pierwszymi lokatorami koszar w Zambrowie by\u0142y dwa pu\u0142ki piechoty moskiewskiej. Potem do\u0142\u0105czy\u0142a bateria artylerii i sotnia kozak\u00f3w. W 1915 roku, koszary zosta\u0142y zaj\u0119te przez wojska pruskie. W\u00a01917 roku, cz\u0119\u015b\u0107 koszar zosta\u0142a przeznaczona dla \u017co\u0142nierzy polskich 1. i 2. Pu\u0142ku Legion\u00f3w, a w\u015br\u00f3d dow\u00f3dc\u00f3w pu\u0142ku by\u0142 p\u00f3\u017aniejszy marsza\u0142ek Polski Edward \u015amig\u0142y – Rydz.<\/p>\n Po 1918 roku, koszary zosta\u0142y zaj\u0119te przez Wojsko Polskie. Ale nie wszystkie budynki zosta\u0142y zagospodarowane. Jeden budynek przeznaczono dla szko\u0142y powszechnej. Drewniane baraki zosta\u0142y zaj\u0119te przez ubog\u0105 ludno\u015b\u0107 miasta, za zgod\u0105 Wojska Polskiego. W dwudziestoleciu mi\u0119dzywojennym, w koszarach urz\u0105dzano letnie Obozy Przysposobienia Obronnego dla m\u0142odzie\u017cy Polskiej. Od 1926 roku, do Zambrowa przebazowano 71. Pu\u0142k Piechoty Strzelc\u00f3w Kresowych. Przeprowadzono konieczne remonty i modernizacje. Za\u0142o\u017cono wodoci\u0105g i elektrowni\u0119. W 1929 roku, w koszarach fundowano Szko\u0142\u0119 Podchor\u0105\u017cych Rezerwy Piechoty, a w 1937 roku, Szko\u0142\u0119 Podchor\u0105\u017cych Rezerwy Artylerii imieniem Genera\u0142a J\u00f3zefa Bema. Od 1935 roku, w Zambrowie stacjonowa\u0142 18. Dywizjon Artylerii Ci\u0119\u017ckiej. <\/p>\n Ju\u017c z ko\u0144cem sierpnia 1939 roku, w wyniku mobilizacji wszystkie jednostki wojskowe przebazowano na miejsca ewentualnych star\u0107 z zaraz\u0105 niemieck\u0105. Na pocz\u0105tku wrze\u015bnia 1939 roku, koszary opu\u015bci\u0142a pozosta\u0142a kadra i rodziny oficer\u00f3w. W dniu 10 wrze\u015bnia 1939 roku, Zambr\u00f3w zaj\u0119\u0142a armia niemiecka. W dniu 11 wrze\u015bnia 1939 roku, 71. Pu\u0142k Piechoty nieskutecznie pr\u00f3bowa\u0142 odbi\u0107 Zambr\u00f3w. W nocy 13 wrze\u015bnia 1939 roku, zaraza niemiecka dokona\u0142a masakry je\u0144c\u00f3w (\u017co\u0142nierzy i cywil\u00f3w), co by\u0142o jedn\u0105 z najwi\u0119kszych zbrodni wojennych w Polsce. Z ko\u0144cem wrze\u015bnia 1939 roku, do Zambrowa wesz\u0142a zaraza moskiewska. By\u0142o to wynikiem czwartego rozbioru Polski. Moskale byli w Zambrowie do 22 czerwca 1941 roku. Do Zambrowa ponownie weszli germa\u0144cy. W koszarach urz\u0105dzono ob\u00f3z jeniecki, do kt\u00f3rego wtr\u0105cono 12 000 braci moskali, a potem 3 000 je\u0144c\u00f3w w\u0142oskich. Wszystkich wymordowano. Do obozu trafiali przej\u015bciowo \u017bydzi, kt\u00f3rych kolej\u0105 wysy\u0142ano do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau.<\/p>\n Po zako\u0144czeniu drugiej wojny \u015bwiatowej, kolejnymi lokatorami by\u0142y oddzia\u0142y NKWD oraz wojsk Korpusu Bezpiecze\u0144stwa Wewn\u0119trznego, kt\u00f3rych zadaniem by\u0142o zaprowadzanie komunizmu, morduj\u0105c Polskie Zbrojne Podziemne. W okresie 1946 – 1947, w koszarach stacjonowa\u0142a sowiecka 5. Dywizja Pancerna. W 1949 roku, planowano koszary przeznaczy\u0107 na zaplecze budowanego kombinatu bawe\u0142nianego i cz\u0119\u015b\u0107 obiekt\u00f3w przekazano. Jednak sowieci zablokowali Berlin Zachodni, dosz\u0142o do wojny w Korei i sytuacja polityczna na \u015awiecie si\u0119 ponownie zaostrzy\u0142a. Dlatego w 1951 roku, do Zambrowa powr\u00f3ci\u0142o wojsko. W okresie 1951 – 1957, przez koszary przewin\u0119\u0142y si\u0119 jednostki: 81. Pu\u0142k Piechoty, 86. Pu\u0142k Piechoty, 57. Dywizjon Artylerii Przeciwlotniczej, 58. Batalion \u0141\u0105czno\u015bci, 33. Pu\u0142k Czo\u0142g\u00f3w \u015arednich, 21. Szkolny Batalion Czo\u0142g\u00f3w, 24. Batalion Czo\u0142g\u00f3w i Artylerii Pancernej, 14. Batalion Rozpoznawczy, 35. Ruchoma Baza Remontu Czo\u0142g\u00f3w, 104. Samodzielny Pu\u0142k Piechoty. Wojsko Polskie opu\u015bci\u0142o Zambr\u00f3w w 1957 roku, przemieszczaj\u0105c si\u0119 w zachodnie rejony Polski. W koszarach, cz\u0119\u015b\u0107 budynk\u00f3w rozebrano, cz\u0119\u015b\u0107 zaadoptowano na mieszkania lub instytucje publiczne. W dniu 26 stycznia 1989 roku, zachowane budynki koszarowe oraz towarzysz\u0105ce im budowle magazynowane i gospodarcze wpisano na list\u0119 zabytk\u00f3w.<\/p>\n Co istotne, w 1957 roku, Wojsko Polskie pozostawi\u0142o sobie Poligon Czerwony B\u00f3r, kt\u00f3ry nadal podlega\u0142 Korpusowi Bezpiecze\u0144stwa Wewn\u0119trznego (KBW). Generalnie KBW to komunistyczna karta w historii Polski. Oddzia\u0142y KBW razem z sowieckimi oddzia\u0142ami NKWD, mordowa\u0142o Polskie Podziemie Niepodleg\u0142o\u015bciowe. Lecz w czasie Powstania Pozna\u0144skiego, KBW przyczyni\u0142o si\u0119 do utrzymania s\u0142abej suwerenno\u015bci Polski wobec Moskwy. G\u0142\u00f3wne oddzia\u0142y Wojska Polskiego podlega\u0142y pod dow\u00f3dztwo P\u00f3\u0142nocnej Grupy Armii Sowieckiej w Polsce, z siedzib\u0105 w Legnicy. Natomiast oddzia\u0142y KBW nie podlega\u0142y sowietom. Kiedy w Warszawie obradowa\u0142a partia komunistyczna PZPR, sowieckie czo\u0142gi ruszy\u0142y w kierunku Warszawy. Polskie czo\u0142gi otrzyma\u0142y rozkaz pozostania w koszarach. Ale wojska KBW wyjecha\u0142y z koszar i by\u0142y gotowe broni\u0107 Warszawy. Na szcz\u0119\u015bcie oby\u0142o si\u0119 bez rozlewu krwi, a PZPR z\u0142o\u017cy\u0142a deklaracj\u0119 kroczenia Polski drog\u0105 komunistyczn\u0105.<\/p>\n Czerwony B\u00f3r sta\u0142 si\u0119 g\u0142\u00f3wnym poligonem KBW. Ca\u0142kowita d\u0142ugo\u015b\u0107 wzg\u00f3rz to oko\u0142o 30 km, a szeroko\u015b\u0107 1 – 7 km. Ca\u0142y kompleks le\u015bny mia\u0142 powierzchni\u0119 oko\u0142o 15 000 hektar\u00f3w. Sam poligon mia\u0142 powierzchni\u0119 oko\u0142o 7 500 hektar\u00f3w. Od p\u00f3\u0142nocy poligon opiera\u0142 si\u0119 na linii kolejowej. Chocia\u017c kompleks le\u015bny za torami te\u017c by\u0142 w jurysdykcji wojska. Po\u0142udniowa granica poligonu opiera\u0142a si\u0119 na szosie Ostr\u00f3w Mazowiecka – Zambr\u00f3w.<\/p>\n Po 1958 roku, w kompleksie le\u015bnym zbudowano now\u0105 baz\u0119 dla jednostki wojskowej. Zmodernizowano tak zwan\u0105 \u201ePatelni\u0119\u201d, czyli plac ostrego strzelania, bezdrzewny obszar, gdzie zbudowano now\u0105 strzelnic\u0119 z wie\u017c\u0105 obserwacyjn\u0105. Na strzelnicy wykonywano \u0107wiczenia ataku tyralier\u0105 kompani piechoty z ostr\u0105 amunicj\u0105, na dystansie oko\u0142o 2 000 m. Na strzelnicy by\u0142y r\u00f3\u017cne cele, kt\u00f3re by\u0142y podnoszone przez kierownika \u0107wicze\u0144 z wie\u017cy obserwacyjnej. Wykonywano tak\u017ce \u0107wiczenia ostrza\u0142u ostr\u0105 amunicj\u0105 cel\u00f3w powietrznych. Na poligonie \u0107wiczy\u0142y \u015bmig\u0142owce.<\/p>\n Do Czerwonego Boru przyje\u017cd\u017ca\u0142y na \u0107wiczenia r\u00f3\u017cne jednostki KBW – Nadwi\u015bla\u0144skich Jednostek Wojskowych. \u017bo\u0142nierzy nie kwaterowano w bazie wojskowej tylko na pobliskim obozowisku. \u017bo\u0142nierze zajmowali namioty typu wojskowego. Posi\u0142ki by\u0142y z kuchni polowych. \u0141a\u017ania by\u0142a typu polowego. Toaletami by\u0142y le\u015bne latryny. W 70-latach, sytuacja zakwaterowania na obozowisku znacznie si\u0119 poprawi\u0142a. Zbudowano bardzo ciekawe domki. Jeden domek sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z trzech wagon\u00f3w towarowych po\u0142\u0105czonych bocznymi \u015bcianami. W ten spos\u00f3b powsta\u0142y trzy izby. Wchodzi\u0142o si\u0119 do \u015brodkowej gdzie by\u0142y sto\u0142y, stojaki na bro\u0144 i plecaki. Na lewo i prawo wchodzono do izb z metalowymi pi\u0119trowymi \u0142\u00f3\u017ckami i szafkami. W ka\u017cdej izbie by\u0142o 16 \u0142\u00f3\u017cek, czyli w ca\u0142ym domku by\u0142o 32 \u017co\u0142nierzy. Na \u015brodku izby by\u0142 piec typu \u201eKoza\u201d, co pozwala\u0142o na przeprowadzanie \u0107wicze\u0144 nawet w zimie. Domki by\u0142y ocieplone, obite boazeri\u0105 i przykryte dwuspadowym dachem. Domk\u00f3w by\u0142o dziesi\u0119\u0107. To w\u0142a\u015bnie w tych domkach przetrzymywano osoby internowane w stanie wojennym. W 90-latach obozowisko domk\u00f3w zosta\u0142o rozebrane, a plac stopniowo zarasta.<\/p>\n Poligon w takiej formie, jako O\u015brodek Szkolenia Poligonowego, zosta\u0142 rozwi\u0105zany w 1992 roku.<\/p>\n W wojskowej bazie umieszczono 2. Batalion Saper\u00f3w, do 1989 roku, nast\u0119pnie 2. Batalion In\u017cynieryjny oraz 2. Batalion Zabezpieczenia, kt\u00f3ry od 1992 roku, by\u0142 2. Pu\u0142k Zabezpieczenia (JW 3466). 2. Pu\u0142k Zabezpieczenia (JW 3466) zosta\u0142 rozformowany w dniu 30 czerwca 2001 roku.<\/p>\n Po likwidacji bazy wojskowej, na cz\u0119\u015bci terenu za\u0142o\u017cono Zak\u0142ad Karny w Czerwonym Borze. Nie zagospodarowany zosta\u0142 by\u0142y park samochodowy z Punktem Kontroli Technicznej, kt\u00f3ry ma prywatnego w\u0142a\u015bciciela.<\/p>\n Nowymi obiektami na terenie by\u0142ego poligonu jest: O\u015brodek Caritas \u201ePrzystanek w Drodze\u201d, Strzelnica My\u015bliwska Polskiego Zwi\u0105zku \u0141owieckiego – \u201eCzerwony B\u00f3r\u201d, O\u015brodek Szkolenia Poligonowego – GROM (o powierzchni 8,5 hektara). Tereny Czerwonego Boru s\u0105 wykorzystywane \u0142owiecko oraz do cel\u00f3w rekreacyjnych. Las nale\u017cy do Nadle\u015bnictwa \u0141om\u017ca. Na terenie jest wie\u017ca przeciw po\u017carowa nale\u017c\u0105ca do nadle\u015bnictwa.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Nazwa Czerwony B\u00f3r by\u0142a u\u017cywana ju\u017c w XV wieku. Okre\u015blano ni\u0105 Wzg\u00f3rza Morenowe, kt\u00f3re dzieli\u0142y po\u0142udniowe Ziemie \u0141om\u017cy\u0144skie, na cz\u0119\u015b\u0107 wschodnia i cz\u0119\u015b\u0107 zachodni\u0105. Miejscowi nazywali ten garb r\u00f3wnie\u017c Wielkimi G\u00f3rami lub D\u0142ugimi G\u00f3rami. Obszar wzg\u00f3rz mia\u0142 oko\u0142o 15 000 hektar\u00f3w. Pierwszy zapis Czerwony B\u00f3r pochodzi z 1417 roku. Obszar ten by\u0142 wyj\u0105tkowo niekorzystny dla osadnictwa. By\u0142y tu gleby piaszczyste i brak by\u0142o ciek\u00f3w wodnych. Dlatego obszar porasta\u0142y ubogie lasy iglaste i sk\u0105pe runo le\u015bne. Zak\u0142adano tu pasieki pszczele, uzyskuj\u0105c mi\u00f3d i wosk. Obszar by\u0142 w\u0142asno\u015bci\u0105 Ksi\u0105\u017c\u0105t Mazowieckich, a nast\u0119pnie Kr\u00f3l\u00f3w Polski. Po pierwszym rozbiorze Polski, obszar by\u0142 w\u0142asno\u015bci\u0105 moskiewskich rz\u0105d\u00f3w zaborczych. W okresie 1885 – 1894, w\u0142adze carskie, w Zambrowie zbudowa\u0142y koszary, a Czerwony B\u00f3r sta\u0142a si\u0119 miejscem \u0107wicze\u0144 stacjonuj\u0105cych tutaj pu\u0142k\u00f3w; kawalerii i piechoty. Niespodziewanie, wbrew moskiewskiej polityce, w 1893 roku, zbudowano szerokotorow\u0105 lini\u0119 kolejow\u0105 \u0141apy – Ostro\u0142\u0119ka.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[19],"tags":[],"class_list":["post-1573","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-lotniska"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1573","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1573"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1573\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2556,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1573\/revisions\/2556"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1573"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1573"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1573"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Linia kolejowa Nr 36 Ostro\u0142\u0119ka \u2013 \u0141apy.<\/h3>\n
Linia kolejowa Czerwony B\u00f3r – Zambr\u00f3w Nr 50.<\/h3>\n
Koszary w Zambrowie.<\/h3>\n
Poligon Czerwony B\u00f3r.<\/h3>\n