Z pocz\u0105tkiem lutego 1953 roku, dow\u00f3dztwo 35. PLB otrzyma\u0142o pierwsze zadanie, kt\u00f3re polega\u0142o na zabezpieczeniu \u0107wicze\u0144 na poligonie Mrze\u017cyno. Zadanie polega\u0142o na wsp\u00f3\u0142dzia\u0142aniu z artyleri\u0105 przeciwlotnicz\u0105. Wyznaczone za\u0142ogi mia\u0142y holowa\u0107 r\u0119kawy, do kt\u00f3rych strzela\u0142y \u0107wicz\u0105ce jednostki Obrony Przeciwlotniczej. Do zabezpieczenia strzela\u0144 dow\u00f3dca pu\u0142ku wyznaczy\u0142 dwie za\u0142ogi: Pierwsza: por. pil. Zdzis\u0142aw Szczucki, jako dow\u00f3dca zgrupowania \u201e\u015awidwin\u201d, por. nawig. Marian Szulc, jako nawigator zgrupowania i strzelec-radiotelegrafista, chor. Stefan Ziomek \u2013 w roli szefa \u0142\u0105czno\u015bci zgrupowania. Druga: ppor. pil. Starzy\u0144ski, jako zast\u0119pca ds. politycznych zgrupowania, chor. nawig. Chwostek nawigator i kpr. Barczak strzelec-radiotelegrafista. Na technika zgrupowania \u201e\u015awidwin\u201d zosta\u0142 wyznaczony ppor. Zygmunt Pawlaczyk.\u00a0Za\u0142ogi dokona\u0142y przelotu z lotniska Inowroc\u0142aw na lotnisko \u015awidwin, gdzie przebywa\u0142y od 1.02.1953 roku do 31.03.1953 roku.<\/p>\n Na pocz\u0105tku maja 1953 roku, dow\u00f3dztwo 35. PLB ponownie otrzyma\u0142o zadanie zabezpieczenia \u0107wicze\u0144 w strzelaniu artylerii przeciwlotniczej na poligonach Mrze\u017cyno i Ustka. Do wykonania tego zadania wyznaczono dwie za\u0142ogi do holowania r\u0119kaw\u00f3w nad poligonem Mrze\u017cyno oraz jedn\u0105 za\u0142og\u0119 na poligon Ustka.<\/p>\n W sk\u0142ad za\u0142\u00f3g zabezpieczaj\u0105cych strzelania nad poligonem Mrze\u017cyno weszli: Pierwsza za\u0142oga: kpt. pil. Eugeniusz Wielkoszewski dow\u00f3dca zgrupowania na lotnisku \u015awidwin, por. nawig. Marian Szulc, chor. Stefan Ziomek szef \u0142\u0105czno\u015bci. Druga za\u0142oga: por. pil. Leon J\u0119drzejczyk, ppor. nawig. Kokot, plut. strzelec-radiotelegrafista Jaworowski. Natomiast na lotnisko Wicko Morskie mia\u0142a si\u0119 przebazowa\u0107 jedna za\u0142oga w sk\u0142adzie: ppor. pil. Starzy\u0144ski, ppor. nawig. Szczerba i strzelec-radiotelegrafista plut. Biszof. Na technik\u00f3w poszczeg\u00f3lnych zgrupowa\u0144 wyznaczono: na lotnisku \u015awidwin \u2013 ppor. Micha\u0142ek, w Wicku Morskim \u2013 ppor. Henryk Ci\u0119\u017cki. Za\u0142ogi te realizowa\u0142y swoje zadania w okresie od 15.05.1953 roku do 15.08.1953 roku.<\/p>\n Innym zadaniem zwi\u0105zanym ze szkoleniem taktyczno-operacyjnym by\u0142 udzia\u0142 za\u0142ogi 35. PLB na samolocie Tu-2 w \u0107wiczeniu na korzy\u015b\u0107 5. DLM OPL stacjonuj\u0105cej na warszawskim Lotnisku Bemowo (Babice). Za\u0142oga w sk\u0142adzie ppor. pil. Zygmunt Michnowski, por. nawig. Bernard Gabis i strzelec-radiotelegrafista ppor. W\u0142adys\u0142aw Sucharzewski. Zadanie realizowano w okresie 15\u201330.06.1953 roku, wykonuj\u0105c loty pozorowane dla \u0107wicz\u0105cych my\u015bliwc\u00f3w dywizji.<\/p>\n Na Lotnisku Inowroc\u0142aw 35. PLB nie bazowa\u0142 d\u0142ugo. W ramach poprawiania dyslokacji jednostek lotniczych, zgodnie z rozkazem Dow\u00f3dcy Wojsk Lotniczych w dniach 11\u201316.09.1953 roku, 35. PLB przebazowany zosta\u0142 na Lotnisko Przasnysz. Tak\u017ce i ten obiekt lotniskowy posiada trawiaste pole wzlot\u00f3w, a jego infrastruktura by\u0142a bardzo skromna, jak na potrzeby pu\u0142ku bombowego. Odleg\u0142o\u015b\u0107 z lotniska Inowroc\u0142aw na lotnisko Przasnysz wynosi 201 km.<\/p>\n Po zameldowaniu o gotowo\u015bci przyj\u0119cia pu\u0142ku na nowym lotnisku, 11.09.1953 roku, o godzinie 7:00 z Lotniska Inowroc\u0142aw wystartowa\u0142 dow\u00f3dca pu\u0142ku mjr pil. Kazimierz Wierzbicki, jako prowadz\u0105cy pierwszy rzut powietrzny. W dalszej kolejno\u015bci startowa\u0142y: o 7:30 \u2013 dwa samoloty Po-2, o 7:35 – klucz kpt. Eugeniusza Wilkoszewskiego, w pi\u0119\u0107 minut p\u00f3\u017aniej klucz por. Zdzis\u0142awa Szczuckiego oraz jako ostatnia (o godzinie 7:38) za\u0142oga dowodzona przez kpt. Eugeniusza Waszyrowskiego. Za\u0142ogi po przeprowadzeniu samolot\u00f3w pierwszego rzutu powr\u00f3ci\u0142y samolotem transportowym Lisunow Li-2 na lotnisko Inowroc\u0142aw, by przeprowadzi drugi rzut powietrzny. O godzinie 12:09 rozpocz\u0119\u0142y start za\u0142ogi w takiej samej kolejno\u015bci jak poprzednio. Natomiast pierwszy rzut ko\u0142owy wyruszy z Inowroc\u0142awia rano 11.09.1953 roku. Natomiast drugi rzut ko\u0142owy wyruszy\u0142 w dniu 13.09.1953 roku, po zebraniu pozosta\u0142o\u015bci si\u0142 i \u015brodk\u00f3w pu\u0142ku.<\/p>\n Do po\u0142owy wrze\u015bnia 1953 roku, w nowym miejscu (lotnisko w Przasnyszu) osi\u0105gni\u0119to gotowo\u015b\u0107 35. PLB do dzia\u0142ania. Pierwszym przedsi\u0119wzi\u0119ciem by\u0142o przygotowanie personelu i sprz\u0119tu do eksploatacji w warunkach zimowych.<\/p>\n Rok 1953, charakteryzowa\u0142 si\u0119 bardzo intensywnym szkoleniem wszystkich za\u0142\u00f3g 15. DLB. \u015awiadczy o tym liczba wylatanych godzin. Na przyk\u0142ad 35. PLB osi\u0105gn\u0105\u0142 nalot w powietrzu w ilo\u015bci 922,41 godzin, w tym: na samolotach bojowych \u2013 550,39 godz; na samolotach szkolno-bojowych \u2013 60,53 godz; na samolotach szkolnych \u2013 311,09 godz.<\/p>\n W 1953 roku, proporzec przechodni Ligi Przyjaci\u00f3\u0142 \u017bo\u0142nierzy zdoby\u0142a za\u0142oga z 35. PLB, dowodzona prze kpt. pil. Eugeniusza Waszyrowskiego, w skaldzie: por. nawig. Bernard Gabis, strzelec-radiotelegrafista por. W\u0142adys\u0142aw Sucharzewski, technik samolotu chor. Bojarski, oraz mechanicy: plut. \u0141obaczewski oraz kpr. Janos, kpr. Wiatrak i kpr. Petryka.<\/p>\n Wys\u0142u\u017cony sprz\u0119t wymaga\u0142 od skromnego ilo\u015bciowo personelu technicznego wielu godzin intensywnej pracy. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z czynno\u015bci trzeba by\u0142o wykonywa\u0107 pod go\u0142ym niebem. Na lotnisku Przasnysz-Sierakowo nie by\u0142o hangaru. Do tego dochodzi\u0142y trudno\u015bci w zaopatrzeniu. Mimo \u017ce eksploatowane samoloty, Pe-2 by\u0142y stosunkowo proste, to ulega\u0142y cz\u0119stym awariom. Nale\u017cy pami\u0119ta\u0107, \u017ce by\u0142 to sprz\u0119t w wi\u0119kszo\u015bci wyprodukowany w trakcie II wojny \u015bwiatowej i w niej bra\u0142 udzia\u0142. Szczeg\u00f3lnie zawodne by\u0142y silniki Klimowa WK-105. By\u0142y to silniki 12 cylindrowe, widlaste. Jako\u015b\u0107 materia\u0142\u00f3w u\u017cytych do ich wykonani pozostawia\u0142a wiele do \u017cyczenia. Dlatego ich charakterystyki pracy bywa\u0142y bardzo r\u00f3\u017cne. Cz\u0119sto dochodzi\u0142o do ich przegrzania lub wycieku oleju. Znacznie lepiej prezentowa\u0142y si\u0119 samoloty bombowe Tu-2. By\u0142y one technicznie nowsze, chocia\u017c ich produkcja tak\u017ce ju\u017c by\u0142a zako\u0144czona.<\/p>\n W po\u0142owie 1954 roku, przyszed\u0142 czas na przeszkolenie ostatniego pu\u0142ku w 15. DLB, czyli 35. PLB na nowe bombowce Iliuszyn I\u0142-28. Zgodnie z rozkazem Dow\u00f3dcy Wojsk Lotniczych w zwi\u0105zku z rozpocz\u0119ciem przeszkolenia na nowy sprz\u0119t, 35. PLB, w dniach 20\u201322.05.1954 roku, przebazowa\u0142 si\u0119 z Lotniska Przasnysz na Lotnisko Modlin. Odleg\u0142o\u015b\u0107 mi\u0119dzy lotniskami wynosi 75 km.<\/p>\n Poniewa\u017c 35. Pu\u0142k mia\u0142 przyj\u0105\u0107 w Modlinie samoloty odrzutowe I\u0142-28, na lotnisku w Przasnyszu pozostawiono posiadane Pe-2 FT, kt\u00f3re przeznaczono do kasacji. Dwie za\u0142ogi, kt\u00f3re przebywa\u0142y na zgrupowaniu poligonowym w \u015awidwinie lata\u0142y na Tu-2 (nr takt. 05, 08), kt\u00f3re 11.06.1954 roku, przekazano formuj\u0105cemu si\u0119 kluczowi holowniczemu (zarz\u0105dzenie szefa Sztabu Generalnego WP nr 0138\/Org.). Tak, wi\u0119c, do Modlina rzutem powietrznym przebazowano tylko trzy posiadane jeszcze samoloty \u0142\u0105cznikowe CSS-13 (Polskiej produkcji Po-2).<\/p>\n Do ko\u0144ca maja 1954 roku, na lotnisku w Modlinie personel 35. PLB przygotowywa\u0142 baz\u0119 koszarow\u0105 i szkoleniow\u0105. Jednocze\u015bnie wyselekcjonowano i zakwalifikowano personel lataj\u0105cy i techniczny do przeszkolenia na bombowce odrzutowe I\u0142-28. Tak, wi\u0119c na lotnisku w Modlinie znalaz\u0142y si\u0119 wszystkie trzy Pu\u0142ki Bombowe stanowi\u0105ce 15. DLB.<\/p>\n W dniu 6.06.1954 roku, na stan 35. PLB przyj\u0119to pierwsze dwa bombowce I\u0142-28, kt\u00f3re intensywnie wykorzystywano do zaj\u0119\u0107 szkolenia teoretycznego. W dniu 25.09.1954 roku, pierwsza za\u0142oga 35. PLB pod dow\u00f3dztwem mjr. pil. J\u00f3zefa Ostrowskiego wykona\u0142a samodzielny lot na samolocie I\u0142-28.\u00a0W kolejnych miesi\u0105cach 35. PLB przyj\u0105\u0142 na stan jeszcze 12 nowych bombowc\u00f3w, w tym dwa samoloty w wersji szkolno-bojowej. Przeszkalanie personelu lataj\u0105cego na nowy sprz\u0119t przebiega\u0142o bez problemowo i stosunkowo szybko. Powodem by\u0142 niepe\u0142ny stan osobowy Pu\u0142ku. Z drugiej strony nie brakowa\u0142o instruktor\u00f3w, gdy\u017c kilku pilot\u00f3w z 7. PLB i 33. PLB mia\u0142o ju\u017c tego typu uprawnienia.<\/p>\n Nowe samoloty by\u0142y ma\u0142o awaryjne, dlatego nie przysparza\u0142 wielu k\u0142opot\u00f3w mechanikom. Dodatkowo silniki nap\u0119dzaj\u0105ce bombowce I\u0142-28, to by\u0142y silniki doskonale znane z my\u015bliwc\u00f3w MiG-15 i Lim-1\/2.<\/p>\n W 1954 roku, podczas odprawy rocznej w dywizji og\u0142oszono wyniki wsp\u00f3\u0142zawodnictwa: I-miejsce 7. PLB, II-miejsce 35. PLB, III-miejsce 33. PLB.<\/p>\n W 1955 roku, kontynuowano dostawy nowych samolot\u00f3w do 35. PLB. W dniu 9.06.1955 roku, na lotnisku w Modlinie wyl\u0105dowa\u0142a partia 6 samolot\u00f3w I\u0142-28 (nr fabr.: 56701, 56710, 56716, 56721, 56724, 56735). W ten spos\u00f3b pu\u0142k osi\u0105gn\u0105\u0142 pe\u0142ny stan etatowy \u2013 20 samolot\u00f3w I\u0142-28.\u00a0Numery burtowe w 15. DLB nadawano samolotem I\u0142-28 na spos\u00f3b radziecki. Sk\u0142ada\u0142y si\u0119 z dw\u00f3ch cyfr i innego koloru dla ka\u017cdego pu\u0142ku. 35. PLB otrzyma\u0142 numery od 41 do 60, w kolorze ciemno-\u017c\u00f3\u0142tym z granatow\u0105 obw\u00f3dk\u0105. Samoloty szkolno-bojowe otrzymywa\u0142y numer jednocyfrowy poprzedzony Liter\u0105 S. Jednak ta sytuacja nie trwa\u0142a d\u0142ugo i po kilku latach wszystkie samoloty mia\u0142y numery w kolorze czerwonym. Numery burtowe nie mia\u0142y zwi\u0105zku z numerem seryjnym samolotu. Nanoszono je w przedniej cz\u0119\u015bci kad\u0142uba, po obu jego stronach i powtarzano w mniejszym rozmiarze na usterzeniu pionowym.\u00a0 Co ciekawe, istnia\u0142y tak\u017ce wysokie numery burtowe; na przyk\u0142ad 133, cho\u0107 Polska kupi\u0142a \u0142\u0105cznie tylko 98 maszyn I\u0142-28 wszystkich wersji.<\/p>\n W 1955 roku, 15. Dywizja zosta\u0142a zobowi\u0105zana do przekazania 12 samolot\u00f3w I\u0142-28, po cztery z ka\u017cdego Pu\u0142ku, do utworzonego 21. Samodzielnego Pu\u0142ku Lotnictwa Rozpoznawczego w Sochaczewie. Jako podstawowe samoloty w tym Pu\u0142ku by\u0142y I\u0142-28 R w liczbie 8 samolot\u00f3w i jeden UI\u0142-28. Jednostka 35. PLB przekaza\u0142 samoloty I\u0142-28 nb 41, 42, 43, 44.<\/p>\n W po\u0142owie czerwca 1955 roku, dow\u00f3dca dywizji otrzyma\u0142 rozkaz wystawienia samolot\u00f3w I\u0142-28 do defilady nad Warszaw\u0105, w dniu 22.07.1955 roku. Samoloty I\u0142-28 mia\u0142y by\u0107 zademonstrowane w trzech ugrupowaniach. Pierwsze ugrupowanie mia\u0142 wystawi\u0107 7. PLB (15 samolot\u00f3w I\u0142-28), drugie 33. PLB (12 samolot\u00f3w I\u0142-28), trzecie 35. PLB (9 samolot\u00f3w I\u0142-28), 21. SPLR (samodzielny pu\u0142k lotnictwa rozpoznawczego, 6 samolot\u00f3w I\u0142-28). Treningi pocz\u0105tkowo prowadzono w sk\u0142adach kluczy, p\u00f3\u017aniej ju\u017c w ugrupowaniu ca\u0142o\u015bci rzutu bombowego.<\/p>\n Za\u0142ogi na defilad\u0119 startowa\u0142y i l\u0105dowa\u0142y na lotnisku Modlin, a kolejno\u015b\u0107 startu by\u0142a nast\u0119puj\u0105ca: 1. lider defilady w asy\u015bcie dw\u00f3ch my\u015bliwc\u00f3w. 2. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. A. Kwiatkowskiego. 3. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. J. W\u00f3jcika. 4. kolumna samolot\u00f3w prowadzona przez mjr. J. Ostrowskiego.<\/p>\n Kolejny rok zako\u0144czy\u0142 si\u0119 wysok\u0105 ocen\u0105 15. DLB. We wsp\u00f3\u0142zawodnictwie powt\u00f3rzy\u0142a si\u0119 kolejno\u015b\u0107 z poprzedniego roku. Dodatkowo 7. PLB i 35. PLB zako\u0144czy\u0142 rok bezwypadkowo, co by\u0142o ogromnym sukcesem.<\/p>\n W 1956 roku, dywizja otrzyma\u0142a kolejn\u0105 dostaw\u0119 dziewi\u0119ciu samolot\u00f3w I\u0142-28, kt\u00f3re uzupe\u0142ni\u0142y braki po przekazanych samolotach do Sochaczewa. Samoloty rozdzielono po trzy do ka\u017cdego pu\u0142ku. W dniu 17.01.1956 roku, na stan 35. PLB wpisano dwa I\u0142-28 o Nr fabr.: 56606209, 56606216 oraz w dniu 27.01.1956 roku, kolejny samolot Nr. 56606212.<\/p>\n W ko\u0144cu czerwca 1956 roku, wszystkie pu\u0142ki dywizji zosta\u0142y postawione w stan pe\u0142nej gotowo\u015bci bojowej, jednak tego stanu nie utrzymywano d\u0142ugo. Zwi\u0105zane to by\u0142o z niepokojami i strajkiem robotnik\u00f3w, jaki zaistnia\u0142 w Poznaniu i w konsekwencji ruchami wojsk armii czerwonej stacjonuj\u0105cej na ternie Polski.<\/p>\n Zgodnie z opracowanym przez Dow\u00f3dztwo WL i OPL OK, w grudniu 1955 roku, rozkazem, w maju 1956 roku, rozpocz\u0119to organizowanie w 35. PLB trzeciej eskadry. We wrze\u015bniu 1956 roku, 3. Eskadra Lotnicza zosta\u0142a sformowana z zadaniem rozpocz\u0119cia od 1957 roku, szkolenia personelu lataj\u0105cego. Decyzja ta by\u0142a zwi\u0105zana z rozformowaniem w OSL-4 w D\u0119blinie, kierunku szkolenia pilot\u00f3w lotnictwa szturmowego i bombowego. W rzeczywisto\u015bci eskadra ta sta\u0142a si\u0119 eskadr\u0105 szkoln\u0105. Na dow\u00f3dc\u0119 nowej eskadry zosta\u0142 wyznaczony por. pil. Edmund Ziaja, jego zast\u0119pc\u0105 do spraw politycznych by\u0142 por Tadeusz Majch, obowi\u0105zki szefa sztabu przyj\u0105\u0142 por. Bogus\u0142aw Pa\u0142ka, nawigatorem eskadry zosta\u0142 por. Jan Su\u0142kowski, in\u017cynierem za\u015b por. Henryk Ci\u0119\u017cki.<\/p>\n W okresie letnim 1956 roku, 15. DLB wykona\u0142a 70% og\u00f3lnego nalotu, co by\u0142o znacz\u0105cym wysi\u0142kiem ca\u0142ego personelu. Na koniec 1956 roku, dywizja osi\u0105gn\u0119\u0142a kolejny rekord godzin nalotu. Na przyk\u0142ad 35. PLB osi\u0105gn\u0105\u0142 wysoki nalot, wynosz\u0105cy 1 321,09 godzin, z czego a\u017c 859,14 na samolotach bojowych, i po raz pierwszy zdoby\u0142 I-miejsce we wsp\u00f3\u0142zawodnictwie.<\/p>\n W 1957 roku, nast\u0105pi\u0142 koniec dostaw samolot\u00f3w I\u0142-28 do Polski. W latach 1952-1957, Polska kupi\u0142a \u0142\u0105cznie; 73 samolot\u00f3w I\u0142-28, 16 samolot\u00f3w UI\u0142-28 (I\u0142-28 U) oraz 9 samolot\u00f3w I\u0142-28 R. Jednostki, w kt\u00f3rych eksploatowano samoloty I\u0142-28: 15. DLB (7. PLB, 33. PLB, 35. PLB) w Modlinie, a p\u00f3\u017aniej tak\u017ce w Powidzu. OSL-4 w D\u0119blinie; kilka samolot\u00f3w przez kr\u00f3tki okres (1953-1957). 21. SPLR w Sochaczewie; w tym 6 samolot\u00f3w I\u0142-28 R. 15. SELR w Siemirowicach; w tym 3 samoloty I\u0142-28 R. 19. EH (eskadra holownicza) w S\u0142upsku.<\/p>\n Wraz z nastaniem 1957 roku, na zbi\u00f3rce stanu osobowego 35. PLB dow\u00f3dztwo odczyta\u0142o rozkaz organizacyjny Dow\u00f3dcy WL i OPL OK, w kt\u00f3rym dokonano zmiany przeznaczenia pu\u0142ku z bombowego na szkolno-bojowy. Czyli pu\u0142k otrzyma\u0142 nazw\u0119 35 PLSzk-B, a typowymi pu\u0142kami bombowymi pozosta\u0142 tylko 7. PLB i 33. PLB.<\/p>\n W dniu 4.07.1957 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie 7. PLB z Modlina na lotnisko Powidz. Powidz sta\u0142 si\u0119 sta\u0142\u0105 baz\u0105 dla 7. PLB. Jednostki; 33. PLB i 35. PLSzk-B pozosta\u0142y w Modlinie.<\/p>\n W czerwcu 1957 roku, dow\u00f3dca 15. DLB otrzyma\u0142 zadanie przygotowania wydzielonych si\u0142 i \u015brodk\u00f3w do pokaz\u00f3w i defilady powietrznej z okazji \u015awi\u0119ta Lotnictwa. Na lotnisko zgrupowania defiladowego 15. DLB zosta\u0142 wyznaczony Powidz, z jego nowym gospodarzem 7. PLB. W dniach 12\u201316.08.1957 roku, nast\u0105pi\u0142o przebazowanie wyznaczonych si\u0142 i \u015brodk\u00f3w 35. PLB do Powidza, w celu prowadzenia trening\u00f3w defiladowych. Przelot rzutu bojowego 10 za\u0142\u00f3g + 2 zapasowe, odby\u0142 si\u0119 w dniu 16.08.1957 roku, po trasie: Modlin-Bar\u0142ogi-Powidz. Ciekawostk\u0105 by\u0142 fakt, i\u017c w\u015br\u00f3d wyznaczonego personelu do defilady znalaz\u0142o si\u0119 sze\u015b\u0107 za\u0142\u00f3g szkolonych.\u00a0Przez trzy tygodnie personel 15. DLB odbywa\u0142 treningi do defilady pocz\u0105tkowo w ugrupowaniach pi\u0119cio-samolotowych klin\u00f3w, a p\u00f3\u017aniej zgrywanie dw\u00f3ch ugrupowa\u0144, ka\u017cde po 25 samolot\u00f3w I\u0142-28.<\/p>\n Defilada odby\u0142a si\u0119 w dniu 8.09.1957 roku, nad warszawskim lotniskiem Bemowo (Babice). Ugrupowanie lotnictwa bombowego prowadzi\u0142 p\u0142k dypl. pil. Julian Pa\u017adzior w asy\u015bcie czterech samolot\u00f3w my\u015bliwskich, pilotowanych przez weteran\u00f3w Polskich Si\u0142 Powietrznych na Zachodzie. Pierwsze ugrupowanie bombowc\u00f3w (kolumna klin\u00f3w \u2013 25 samolot\u00f3w I\u0142-28) prowadzi\u0142 dow\u00f3dca mjr pil. Jerzy W\u00f3jcik. W tej kolumnie pierwsze trzy kliny (15 samolot\u00f3w I\u0142-28) pochodzi\u0142y z 7. PLB, nast\u0119pne dwa (10 samolot\u00f3w I\u0142-28) wystawi\u0142 35. PLB. Drug\u0105 kolumn\u0119 w ca\u0142o\u015bci reprezentowa\u0142 33. PLB prowadzony przez mjr. pil. Jerzego Adamca.\u00a0Po defiladzie personel 15. DLB zgromadzony na lotnisku w Powidzu odwiedzi\u0142 dow\u00f3dca WL i OPL OK gen. bryg. pil. Jan Frey-Bielecki, kt\u00f3ry podzi\u0119kowa\u0142 wszystkim uczestnikom za doskona\u0142e wykonanie tego trudnego zadania.<\/p>\n Zaraz po tej defiladzie, dywizja otrzyma\u0142a kolejne zadanie wzi\u0119cia udzia\u0142u w pokazach i paradzie nad \u0141odzi\u0105. Jednak w dniu 14.09.1957 roku, ze wzgl\u0119du na z\u0142e warunki atmosferyczne nad \u0141odzi\u0105, polecia\u0142 tylko klucz bombowc\u00f3w pod dow\u00f3dztwem mjr. pilota J\u00f3zefa Czerneckiego. Przelot odby\u0142 si\u0119 po trasie: Modlin-\u0141owicz-Zgierz-\u0141\u00f3d\u017a-Skierniewice-Modlin.<\/p>\n Kolejn\u0105 prezentacj\u0105 lotnictwa bombowego w wykonaniu za\u0142\u00f3g z 15. DLB by\u0142 udzia\u0142 w wrze\u015bniowych 1957 roku, pokazach nad po\u0142udniowymi regionami Polski. W dniu 20.09.1957 roku, klucz I\u0142-28 dowodzony przez mjr. J. Czerneckiego przebazowa\u0142 si\u0119 do Mierz\u0119cic, sk\u0105d w dniu 22.09.1957 roku, przelecia\u0142 w ramach regionalnej defilady powietrznej nad Krakowem oraz nieco p\u00f3\u017aniej nad Katowicami. Tym razem trasa przelotu wygl\u0105da\u0142a nast\u0119puj\u0105co: Mierz\u0119cice-Tarnowskie G\u00f3ry-Krak\u00f3w-D\u0105browa G\u00f3rnicza-Katowice-Miko\u0142\u00f3w-Mierz\u0119cice.<\/p>\n Na \u015awi\u0119to Wojska Polskiego dow\u00f3dztwo dywizji zaplanowa\u0142o uroczysto\u015b\u0107 wr\u0119czenia pu\u0142kom: 33. i 35., sztandar\u00f3w ufundowanych przez Rad\u0119 Pa\u0144stwa. W dniu 12.10.1957 roku, na placu apelowym ustawi\u0142y si\u0119 pododdzia\u0142y 15. DLB. Po przywitaniu go\u015bci dow\u00f3dca uroczysto\u015bci zameldowa\u0142 gen. bryg. Eugeniuszowi Kuszko o gotowo\u015bci do rozpocz\u0119cia ceremonia\u0142u. Odczytano akty nadania i przekazano obu dow\u00f3dcom nowe sztandary. Mjr pil. Jerzy Adamiec oraz kpt. dypl. pil. J\u00f3zef Czernecki, po zaprezentowaniu sztandar\u00f3w przed pu\u0142kami i przekazali je pocztom sztandarowym. Nast\u0119pnie odby\u0142a si\u0119 defilada pododdzia\u0142\u00f3w, na czele kt\u00f3rych maszerowa\u0142y poczty sztandarowe. Po zako\u0144czeniu ceremonii, na terenie Twierdzy Modlin zosta\u0142 ods\u0142oni\u0119ty Pomnik Bohater\u00f3w Obrony Modlina podczas walk w 1939 roku. Pomnik zosta\u0142 ufundowany przez mieszka\u0144c\u00f3w i \u017co\u0142nierzy garnizonu Modlin.<\/p>\n W dniu 22.11.1957 roku, odby\u0142y si\u0119 fina\u0142y zawod\u00f3w o tytu\u0142 \u201eNajlepszego strzelca-radiotelegrafisty dywizji\u201d. Najlepszym zawodnikiem z 35. PLB okaza\u0142 si\u0119 sier\u017c. Jan Reszuto.<\/p>\n Ko\u0144cz\u0105c szkolenie lotnicze w 1957 roku, dywizja po raz kolejny osi\u0105gn\u0119\u0142a rekordowy nalot. Na przyk\u0142ad 35. PLB osi\u0105gn\u0105\u0142 nalot w wysoko\u015bci 1 851,28 godzin, w tym na samolotach bojowych: 1 251 godzin, na szkolno-bojowych 229 godzin i na treningowych 351,28 godzin. Podczas odprawy wyszkoleniowej odbytej na szczeblu dywizji, w podsumowaniu pu\u0142k ponownie zaj\u0105\u0142 I miejsce.<\/p>\n Struktura organizacyjna 35. PLB (1957 rok): dow\u00f3dztwo i sztab, 1 eskadra lotnicza (9 samolot\u00f3w I\u0142-28), 2 eskadra lotnicza (9 samolot\u00f3w I\u0142-28), 3 eskadra lotnicza szkolna (6 samolot\u00f3w UI\u0142-28), eskadra techniczna.<\/p>\n W 1958 roku, nast\u0105pi\u0142y kolejne istotne zmiany w 15. DLB. Powodem by\u0142o szybkie wykruszanie si\u0119 zdolnych do lot\u00f3w bombowc\u00f3w I\u0142-28. By\u0142o to o tyle dziwne, \u017ce najstarsze maszyny mia\u0142y zaledwie sze\u015b\u0107 lat s\u0142u\u017cby i to w warunkach pokojowych. Oceniamy, \u017ce \u201ewykruszanie\u201d si\u0119 samolot\u00f3w by\u0142o powodem oficjalnym. Bardziej prawdopodobny jest pow\u00f3d oszcz\u0119dno\u015bciowy. Polska by\u0142a ju\u017c po okresie odwil\u017cy politycznej 1957 roku, a naszego kraju nie sta\u0107 by\u0142o na utrzymanie tak du\u017cej armii. Na dodatek Polska nie dysponowa\u0142a wystarczaj\u0105c\u0105 ilo\u015bci\u0105 odpowiednio wyszkolonych za\u0142\u00f3g. Przypomnijmy, \u017ce 1953 roku, kiedy 35. PLB przebazowywa\u0142 si\u0119 z Inowroc\u0142awia do Przasnysza to za\u0142ogi musia\u0142y powr\u00f3ci\u0107 samolotem Li-2 po drug\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 bombowc\u00f3w. Rozwi\u0105zanie 35. PLB pozwoli\u0142o na uzupe\u0142nienie stanu osobowego pozosta\u0142ych dw\u00f3ch pu\u0142k\u00f3w do poziomu zapewniaj\u0105cego prawid\u0142owe wykonywanie zada\u0144.<\/p>\n Nie ulega w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce wobec tej sytuacji na wniosek Dow\u00f3dztwa Lotnictwa Operacyjnego kierownictwo MON podj\u0119\u0142o decyzj\u0119 o rozformowaniu 35. PLB, a samoloty nakazano przekaza\u0107 do 7. PLB w Powidzu i do 33. PLB na miejscu w Modlinie.Do ko\u0144ca maja 1958 roku, czyli do likwidacji, 35. PLB prowadzi\u0142 szkolenie w powietrzu wykonuj\u0105c 1 417 wylot\u00f3w w czasie 632 godzin i 11 minut. W dniu 24.05.1958 roku, pu\u0142k w sk\u0142adzie eskadry wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w \u0107wiczeniu taktycznym wojsk l\u0105dowych, zabezpieczaj\u0105c im wsparcie na poligonie w rejonie: Nieszawa-W\u0142oc\u0142awek-Lipno. W lotach tych wzi\u0119\u0142o udzia\u0142 dziewi\u0119\u0107 za\u0142\u00f3g pod dow\u00f3dztwem mjr. J\u00f3zefa Czerneckiego. By\u0142o to ostatnie przedsi\u0119wzi\u0119cie lotnicze realizowane przez 35. PLB.<\/p>\n W dniu 19.05.1958 roku, ukaza\u0142 si\u0119 rozkaz MON nr 05\/Org. nakazuj\u0105cy Dow\u00f3dcy Lotnictwa Operacyjnego rozformowanie 35. PLB. Kadr\u0119, \u017co\u0142nierzy s\u0142u\u017cby zasadniczej oraz sprz\u0119t i wyposa\u017cenie pu\u0142ku polecono rozdysponowa\u0107 w ramach 15. DLB. Na podstawie tego rozkazu Dow\u00f3dca Lotnictwa Operacyjnego opracowa\u0142 rozkaz nr 055\/Org z 27.05.1958 roku. Na podstawie tych rozkaz\u00f3w, Dow\u00f3dca 15. DLB wyda\u0142 Zarz\u0105dzenie wykonawcze nr 047 z 30.05.1958 roku, w kt\u00f3rym nakaza\u0142 rozformowanie 35. PLB do 15.06.1958 roku. Ostatnia zbi\u00f3rka ca\u0142ego stanu osobowego 35. PLB odby\u0142a si\u0119 8.06.1958 roku, na placu apelowym. Na zbi\u00f3rce po\u017cegnano sztandar oraz odchodz\u0105c\u0105 do innych garnizon\u00f3w \u017co\u0142nierzy.<\/p>\n W okresie dzia\u0142alno\u015bci 35. PLB personel lataj\u0105cy pu\u0142ku wykona\u0142 ca\u0142kowity nalot w wysoko\u015bci 6 704 godzin i 8 minut. 35. PLB funkcjonowa\u0142 zaledwie 7 lat. Eksploatowa\u0142 tylko bombowce; Pe-2, Tu-2, I\u0142-28. Kolejno stacjonowa\u0142; Bydgoszcz, Inowroc\u0142aw, Przasnyszu i Modlinie.<\/p>\n Mjr Kazimierz Wierzbicki (15.08.1952r.-25.06.1954r.), mjr J\u00f3zef Ostrowski (25.06.1954r.-26.10.1956r.) , mjr Zdzis\u0142aw Szczucki (26.10.1956r.-17.08.1957r.) , mjr J\u00f3zef Czernecki (17.08.1957r.-15.06.1958r.)<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Na mocy Rozkazu Ministra Obrony Narodowej, Konstantego Rokossowskiego, Nr 096\/Org z dnia 11.09.1951 roku, w ramach 15. Dywizji Lotnictwa Bombowego, zosta\u0142 sformowany trzeci (po 7. i 33. PLB) pu\u0142k lotnictwa bombowego, 35. PLB. Pu\u0142k mia\u0142 by\u0107 sformowany w okresie od 1.05.1952 roku, do 1.12.1952 roku. Miejscem formowania by\u0142o Lotnisko Bydgoszcz. Na dow\u00f3dc\u0119 35. PLB wyznaczono kapitana pilota Kazimierza Wierzbickiego. Na jedno z mo\u017cliwych lokalizacji 35. PLB brano pod uwag\u0119 Lotnisko Inowroc\u0142aw-Latkowo, jednak ostatecznie pu\u0142k formowa\u0142 si\u0119 w Bydgoszczy.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"class_list":["post-1533","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-jednostki"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1533","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1533"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1533\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3507,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1533\/revisions\/3507"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1533"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1533"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1533"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Bombowce Iliuszyn I\u0142-28.<\/h3>\n
Rozwi\u0105zanie 35. PLB.<\/h3>\n
Dow\u00f3dcy 35 PLB \/ 35 PLSzk-B:<\/h3>\n