Z lotniska korzysta\u0142a Techniczna ( Oficerska ) Szko\u0142a Lotnicza w okresie 1951 – 2002.<\/p>\n Ole\u015bnica bez w\u0105tpienia by\u0142a grodem Piastowskim. Od 1294 roku, miejscowo\u015b\u0107 nale\u017ca\u0142a do Ksi\u0119stwa G\u0142ogowskiego. Osada prawa miejskie uzyska\u0142a w dniu 22.02.1255 roku, a nada\u0142 je ksi\u0105\u017c\u0119 wroc\u0142awski Henryk II Bia\u0142y. Lokacj\u0119 nadano na prawie \u015bredzkim. Ju\u017c w XIII wieku, by\u0142a tu mennica. Na wszystkich mapach pochodz\u0105cych z XIV wieku Ole\u015bnica jest ju\u017c zaznaczona. Od 1320 roku, Ole\u015bnica by\u0142a stolic\u0105 ksi\u0119stwa i miastem rezydencjalnym ksi\u0119cia Konrada I, tytu\u0142uj\u0105cego si\u0119 spadkobierc\u0105 Korony Polskiej. Po \u015bmierci Konrada Bia\u0142ego M\u0142odszego, ostatniego w\u0142adcy z miejscowej linii Piast\u00f3w w 1492 roku, Ole\u015bnica wraz z ksi\u0119stwem zosta\u0142a przekazana zi\u0119bickiej linii czeskich Podiebrad\u00f3w. Od 1647 roku, Miasto przesz\u0142o pod w\u0142adanie ksi\u0105\u017c\u0105t wirtemberskich. Ole\u015bnica zawsze mia\u0142a silne kontakty z Krakowem. Miasto korzysta\u0142o tak\u017ce ze swego po\u0142o\u017cenia, bole\u017ca\u0142o na szlaku z Wroc\u0142awie do Wielkopolski i na Mazowsze. Uruchomiono tu jedn\u0105 z pierwszych drukarni na ziemiach piastowskich. Za\u0142o\u017cono tu tak\u017ce jedno z bardziej znanych gimnazj\u00f3w. Mi\u0119dzy Ole\u015bnic\u0105, a Wroc\u0142awiem przebiega\u0142aniewidoczna granica mi\u0119dzy j\u0119zykiem Polskim, a niemieckim. Ole\u015bnica by\u0142a zdecydowanie Miastem Polskoj\u0119zycznym. <\/p>\n Charakter Ole\u015bnicy uleg\u0142 zmianie w 1850 roku, kiedy ulokowano w nim garnizon wojskowy. <\/p>\n W 1868 roku, przez Ole\u015bnic\u0119 poprowadzono linie kolejow\u0105 \u0142\u0105cz\u0105c\u0105 Wroc\u0142aw z G\u00f3rnym \u015al\u0105skiem. W tym okresie powsta\u0142a tutajgazownia, wodoci\u0105gi, szpital oraz zak\u0142ady naprawcze taboru kolejowego.<\/p>\n Wielka wojna \u015bwiatowa oszcz\u0119dzi\u0142a Miasto Ole\u015bnica. Podobnie by\u0142o w czasie niemal ca\u0142ej drugiej wojny \u015bwiatowej. Lecz tylko do prze\u0142omu stycze\u0144\/luty 1945 roku, kiedy Ole\u015bnic\u0119 zaj\u0119li rosjanie. Do ko\u0144ca kwietnia 1945 roku, Miasto zosta\u0142o zniszczone przez wojska rosyjskie w 80 procentach. I to nie w wyniku zwyk\u0142ych dzia\u0142a\u0144 wojennych, lecz przez grabie\u017ce, bezmy\u015blne niszczenie i wzniecanie po\u017car\u00f3w przez rosyjskiego okupanta.<\/p>\n W wyniku nowego podzia\u0142u Europy dokonanego przez wielkich tego \u015bwiata Ole\u015bnica wr\u00f3ci\u0142a w granice Polski. Szybko zosta\u0142a zasiedlona przez Polak\u00f3w, zw\u0142aszcza z uwagi na to, i\u017c wi\u0119kszo\u015b\u0107 rdzennych mieszka\u0144c\u00f3w m\u00f3wi\u0142a po w Ole\u015bnicy po Polsku i czu\u0142a si\u0119 Polakami. Lecz odbudowa miasta trwa\u0142a d\u0142ugo.<\/p>\n W 2008 roku, Ole\u015bnica liczy\u0142a 37\u00a0414 mieszka\u0144c\u00f3w i mia\u0142a powierzchni\u0119 20,96 km kwadratowego. Co dotyczy szkolnictwa, to o ile na poziomie podstawowym, gimnazjalnym i \u015brednim, Ole\u015bnica ma wysoki poziom nauczania, to nie uda\u0142o si\u0119 stworzy\u0107 \u017cadnej szko\u0142y wy\u017cszej. Nie licz\u0105c szko\u0142y oficerskiej. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 m\u0142odzie\u017cy kszta\u0142ci si\u0119 dalej we Wroc\u0142awiu. Niestety obecnie ( 2011 rok ) w Ole\u015bnicy jest du\u017ce bezrobocie.<\/p>\n Piastowski Zamek w Ole\u015bnicy z XIII wieku, nadal cieszy oczy turyst\u00f3w. Dumnie stoi nadal Bazylika \u015awi\u0119tego Jana Aposto\u0142a z XIII wieku. W Ole\u015bnicy istnieje oko\u0142o 18 \u015bwiatowej s\u0142awy zabytk\u00f3w architektonicznych. W\u015br\u00f3d nich; 4 \u015bwi\u0105tynie, ratusz, brama Wroc\u0142awska, mury \u015bredniowieczne, wie\u017ca ci\u015bnie\u0144 i wiele innych. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich po drugiej wojnie \u015bwiatowej odbudowano i s\u0105 systematycznie konserwowane.<\/p>\n Ole\u015bnica ma dogodne po\u0142\u0105czenia drogowe. Dwie Drogi Krajowe Nr 8 i Nr 25, Drogi Wojew\u00f3dzkie Nr 340 i Nr 451. Miasto Ole\u015bnica posiada du\u017cy dworzec autobusowy i dogodne po\u0142\u0105czenia z du\u017cymi miastami w Polsce. Najwi\u0119cej kurs\u00f3w odbywa si\u0119 na trasie do Wroc\u0142awia. Ole\u015bnica ma tak\u017ce obwodnic\u0119, dzi\u0119ki kt\u00f3rej ci\u0119\u017cki transport nie przeje\u017cd\u017ca przez Miasto.<\/p>\n Ole\u015bnica to du\u017cy w\u0119ze\u0142 kolejowy. S\u0105 tu dwie stacje kolejowe; Ole\u015bnica i Ole\u015bnica Rataje. \u0141\u0105cz\u0105 tu si\u0119 linie z; Wroc\u0142awia, Katowic, Lubli\u0144ca, Kluczborka i Ostrowa Wielkopolskiego. Jeszcze kilka lat temu, mo\u017cnaby\u0142o pojecha\u0107 mi\u0119dzynarodowymi poci\u0105gami do Drezna lub do Czech.<\/p>\n W 1850 roku, Ole\u015bnica sta\u0142a si\u0119 Miastem Garnizonowym. W Ole\u015bnicy by\u0142y ( przyjmuj\u0105c og\u00f3lnie ) dwa kompleksy koszarowe. Jeden zwany Czerwone Koszary, by\u0142 mi\u0119dzy innymi u\u017cytkowany w okresie 1972 – 1989, przez 1. Szkolny Pu\u0142k Samochodowy. <\/p>\n Drugi kompleks zwany Bia\u0142ymi Koszarami bardziej nas interesuje. To tu mie\u015bci\u0142a si\u0119 TOSWL – Techniczna Oficerska Szko\u0142a Wojsk Lotniczych. Bia\u0142e Koszary zbudowano z ko\u0144cem XIX wieku. By\u0142y kilkakrotnie rozbudowywane ( przebudowywane ). Polskie Wojsko zadomowi\u0142o si\u0119 w Bia\u0142ych Koszarach dopiero w 1950 roku. Za\u0142o\u017cono w nich 11. i 12. Szko\u0142\u0119 M\u0142odszychSpecjalist\u00f3w Lotniczych. W 1955 roku, umieszczono tu Techniczn\u0105 Oficersk\u0105 Szko\u0142\u0119 Wojsk Lotniczych. <\/p>\n W Internecie mo\u017cna znale\u017a\u0107 informacje, i\u017c obok Bia\u0142ych Koszar w okresie 1937 – 1938, rozpocz\u0119to budow\u0119 lotniska. Jest to informacja napisana na wyrost. Fakty s\u0105 inne. W Bia\u0142ych Koszarach stacjonowali dragoni. Dlatego obok by\u0142y du\u017ce wolne przestrzenie. By\u0142 to plac \u0107wicze\u0144. Na tych hipodromach trenowali je\u017ad\u017acy. \u0106wiczono galop, k\u0142us, st\u0119p, pojedynczychje\u017ad\u017ac\u00f3w jak i pododdzia\u0142y. Naturalnie by\u0142 to dogodny teren na pole wzlot\u00f3w samolot\u00f3w. Tak by\u0142o przecie\u017c na przyk\u0142ad na krakowskich Rakowicach. W 1937 roku, Hitler ju\u017c zbroi\u0142 wojsko na pot\u0119g\u0119. Planuj\u0105c lokalizacj\u0119 nowych lotnisk, Ole\u015bnica by\u0142awr\u0119cz idealnym kandydatem. Blisko ewentualnego frontu. Do przysz\u0142ego lotniska by\u0142 dogodny dojazd drogowy i kolejowy. Z pocz\u0105tkiem 1938 roku, bazowa\u0142o tu oko\u0142o 40 samolot\u00f3w bojowych.<\/p>\n W 1938 roku, rozpocz\u0119to organizowanie warsztat\u00f3w remontowych dla samolot\u00f3w. By\u0142o to konieczne, gdy\u017c \u00f3wczesna technika, cho\u0107 stosunkowo prosta, wymaga\u0142a cz\u0119stych napraw. Zak\u0142ady te nosi\u0142y numer 117 i by\u0142y fili\u0105 zak\u0142ad\u00f3w we Wroc\u0142awiu.<\/p>\n Na po\u0142udnie od obiekt\u00f3w lotniskowych niemcy zorganizowany ob\u00f3z pracy przymusowej. Wi\u0119\u017aniowie tego obozu byli wykorzystywani do budowy obiekt\u00f3w lotniskowych. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 budowli powsta\u0142a w trakcie trwania drugiej wojny \u015bwiatowej. Zbudowano trzy hangary, obiekty warsztatowe, stanowisko kierowania lotami, sk\u0142ad materia\u0142\u00f3w p\u0119dnych, liczne magazyny i wiele innych obiekt\u00f3w. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich by\u0142a konstrukcjami drewnianymi. Hangary by\u0142y stalowymi konstrukcjami.<\/p>\n Wed\u0142ug dost\u0119pnych informacji niemcy zorganizowali nie jedno, lecz cztery lotniska. Opr\u00f3cz opisywanego powsta\u0142o drugie zlokalizowane na wsch\u00f3d po drugiej stronie szosy wiod\u0105cej do Sycowa. Tutaj mia\u0142y operowa\u0107 samoloty bombowe i transportowe. Lotnisko szybowc\u00f3w desantowych w okolicach miejscowo\u015bci Soko\u0142owic. Oraz czwarte lotnisko \u2013 atrapa, czyli lotnisko pozorowane.<\/p>\n Oko\u0142o 1.02.1945 roku, Lotnisko Ole\u015bnica zosta\u0142o zaj\u0119te przez armi\u0119 rosyjsk\u0105. By\u0142o to pierwsze lotnisko zaj\u0119te przez wojsko rosyjskie na terenie Niemiec. Stacjonowa\u0142y tu samoloty my\u015bliwskie Jak-3 z 1. gwardyjskiego pu\u0142ku lotniczego oraz Jak-9 z 89. gwardyjskiego pu\u0142ku lotniczego. Obie jednostki nale\u017ca\u0142y do 7. gwardyjskiej dywizji my\u015bliwskiej. Pu\u0142ki przyby\u0142y z lotnisk w Cz\u0119stochowie i Szczekocinach (na wsch\u00f3d od Cz\u0119stochowy). W lutym 1945 roku, na Lotnisku Ole\u015bnica stacjonowa\u0142o oko\u0142o 80samolot\u00f3w my\u015bliwskich i 10 innych maszyn. W dniu 5.02.1945 roku, 1. pu\u0142k rosyjski zosta\u0142 przebazowany na lotnisko w \u017baganiu. Ze wspomnie\u0144 rosyjskich pilot\u00f3w wiadomo, \u017ce oko\u0142o 7.02.1945 roku, przysz\u0142o ocieplenie i du\u017ce roztopy tak, i\u017c musiano zawiesi\u0107 loty, bo samoloty grz\u0119z\u0142y. Jest to ewidentny dow\u00f3d, \u017ce w tym okresie Lotnisko Ole\u015bnica nie dysponowa\u0142o tward\u0105 drog\u0105 startow\u0105. W dniu 11.02.1945 roku, samoloty my\u015bliwskie opu\u015bci\u0142y grz\u0105skie Lotnisko w Ole\u015bnicy.<\/p>\n Ponownie rosyjskie samoloty wyl\u0105dowa\u0142y w Ole\u015bnicy w po\u0142owie marca 1945 roku, cho\u0107 rozkaz do przebazowania wydano w dniu 11.03.1945 roku. Pole wzlot\u00f3w ju\u017c by\u0142o suche. Tym razem stacjonowa\u0142a tu 8. gwardyjska dywizja bombowa ze 160., 161. oraz 162. pu\u0142kiem lotnictwa bombowego. Dywizja dysponowa\u0142a samolotami bombowymi nurkuj\u0105cymi Petliakow Pe-2. Dywizja w tym czasie zajmowa\u0142a tak\u017ce Lotnisko Brzeg.<\/p>\n Od 15.03.1945 roku, bombowce Pe-2 z Lotniska Ole\u015bnica bra\u0142y intensywny udzia\u0142 w walkach na linii umocnie\u0144 Odry. Rosyjski poch\u00f3d na zach\u00f3d zosta\u0142 przyhamowany. Ataki prowadzono na wszystkich mo\u017cliwych kierunkach. Od kierunku po\u0142udniowego do p\u00f3\u0142nocno-zachodniego. Rosjanie dzia\u0142ali chaotycznie i ze zmiennym szcz\u0119\u015bciem. Niejednokrotnie musieli zdobywa\u0107 miejscowo\u015bci ju\u017c uprzednio zdobyte. Trzeba przyzna\u0107, \u017ce niemcy stawiali zaci\u0119ty op\u00f3r. Na dodatek system samozaopatrzenia poszczeg\u00f3lnych rosyjskich jednostek nie sprzyja\u0142 pochodowi na zach\u00f3d. Za jednostkami bojowymi nie sz\u0142o zaopatrzenie ze wschodu, lecz tylko jednostki NKWD. Pu\u0142ki rosyjskie w marcu 1945 roku, z Lotniska Ole\u015bnica bombardowa\u0142y kolejno; Wroc\u0142aw, \u017baga\u0144, Racib\u00f3rz, Nys\u0119, ponownie Wroc\u0142aw, Opole, ponownie Wroc\u0142aw. W kwietniu 1945 roku, ponownie atakowano Wroc\u0142aw oraz Lotnisko w \u015awidnicy. Wielu zabitych rosyjskich lotnik\u00f3w zosta\u0142o pochowanych na cmentarzu odleg\u0142ym o 4 km na wsch\u00f3d od Ole\u015bnicy.<\/p>\n Mizerne rezultaty zdobywania systemu umocnie\u0144 linii Odry, a jednocze\u015bnie dobre post\u0119py w walkach na "wale pomorskim", spowodowa\u0142y, \u017ce priorytet otrzyma\u0142a operacja zdobycia Berlina. Dlatego zapad\u0142y rozkazy o przebazowaniu 8. dywizji z Lotniska Ole\u015bnica, na Lotnisko Szprotawa. Przebazowanie rozpocz\u0119to w dniu 14.04.1945 roku, ma\u0142ymi grupami samolot\u00f3w z jednoczesnym wykonywaniem zada\u0144 bojowych. W dniu 15.04.1945 roku, wieczorem na Lotnisku Ole\u015bnica nie by\u0142o ju\u017crosyjskich maszyn. <\/p>\n W 1950 roku, min\u0119\u0142o ju\u017c 6 lat od utworzenia nowego komunistycznego systemu szkolenia lotniczego w Wojsku Polskim. Ju\u017c ( w 1945 roku ) nast\u0105pi\u0142o rozdzielenie szkolenia personelu lataj\u0105cego od szkolenia mechanik\u00f3w i technik\u00f3w r\u00f3\u017cnych specjalno\u015bci lotniczych. Ci pierwsi szkolili si\u0119 w D\u0119blinie, ci drudzy w Warszawie na Bemowie. Lecz w elemencie technicznym,postanowiono w 1950 roku, szkoli\u0107 tak\u017ce specjalist\u00f3w na wy\u017cszym poziomie i z bardziej rozleg\u0142\u0105 wiedz\u0105, czyli z wy\u017cszym wykszta\u0142ceniem. Naturalnym posuni\u0119ciem by\u0142o rozdzielenie szko\u0142y na dwie niezale\u017cne szko\u0142y; Oficersk\u0105 i Techniczn\u0105. T\u0119 pierwsz\u0105 postanowiono zostawi\u0107 w Warszawie, a drug\u0105 przenie\u015b\u0107 z powrotem do Zamo\u015bcia.<\/p>\n W dniu 25.02.1950 roku, ukaza\u0142 si\u0119 Rozkaz ministra obrony narodowej, nakazuj\u0105cy przeniesienie Technicznej Szko\u0142y Lotniczej do koszar w Zamo\u015bciu. Czas do wykonania rozkazu to 31.07.1950 roku. Szko\u0142a wr\u00f3ci\u0142a ponownie do Zamo\u015bcia. Ostatni eszelon przyby\u0142 do Zamo\u015bcia w dniu 27.06.1950 roku. Konieczny by\u0142 jednak remont, gdy\u017c koszary przez cztery lata by\u0142y opuszczone i zaniedbane. Remont uko\u0144czono w listopadzie 1950 roku. Poniewa\u017c teraz szko\u0142a nie dzieli\u0142a obiekt\u00f3w z inn\u0105 szko\u0142\u0105, jak poprzednio. Warunki lokalowe by\u0142y bardzo dobre. Nawet lepsze ni\u017c w Warszawie.<\/p>\n W 1950 roku, nowa technika w postaci samolot\u00f3w my\u015bliwskich z nap\u0119dem turboodrzutowym, pojawi\u0142y si\u0119 w Polskim Lotnictwie. Poniewa\u017c samoloty z nap\u0119dem turboodrzutowym wymaga\u0142y nawet 9 r\u00f3\u017cnych \u017co\u0142nierzy-specjalist\u00f3w, koniecznym okaza\u0142o si\u0119 szkolenie m\u0142odszych specjalist\u00f3w z w\u0105sk\u0105 specjalizacj\u0105. Szkolono ich w szko\u0142ach m\u0142odszych specjalist\u00f3w lotniczych. Szko\u0142y te powstawa\u0142y zwykle przy Dywizjach. Jedna z takich szk\u00f3\u0142 powsta\u0142a tak\u017ce przy TSWL wZamo\u015bciu, a dwie inne w Ole\u015bnicy.<\/p>\n Zgodnie z Rozkazem MON Nr 03\/Org z dnia 28.01.1951 roku, szko\u0142a przesz\u0142a na etat Nr 20\/199. Zwi\u0119kszeniu uleg\u0142 zar\u00f3wno etat sta\u0142y jak i zmienny. Teraz w szkole szkoli\u0142o si\u0119 1 430 os\u00f3b. Nast\u0105pi\u0142a tak\u017ce kolejna zmiana nazwy szko\u0142y na Techniczn\u0105 Szko\u0142\u0119 Wojsk Lotniczych. Ta nazwa utrzyma\u0142a si\u0119 najd\u0142u\u017cej i symbolizuje szko\u0142\u0119 w Zamo\u015bciu.<\/p>\n W dniu 7.02.1951 roku, nast\u0105pi\u0142a zmiana na stanowisku komendanta szko\u0142y. Odszed\u0142 pp\u0142k Micha\u0142 Jakubik, a jego miejsce zaj\u0105\u0142 p\u0142k in\u017c. Pawe\u0142 Worobiow.<\/p>\n Jednak ju\u017c wiosn\u0105 1951 roku, szko\u0142a przesz\u0142a na kolejny etat. Liczb\u0119 szkol\u0105cych si\u0119 zwi\u0119kszono z 1 430 os\u00f3b do 3 160 os\u00f3b. \u017bo\u0142nierzy zorganizowano w kolejnych batalionach szkolnych. \u0141\u0105cznie 7 batalion\u00f3w szkolnych, a we wrze\u015bniu 1951 roku,by\u0142o ju\u017c 8 batalion\u00f3w. Jeden batalion to by\u0142y trzy kompanie. Przy tak du\u017cej liczbie \u017co\u0142nierzy koszary okaza\u0142y si\u0119 za ma\u0142e.Ciasnota by\u0142a bardzo du\u017ca i z dobrych warunk\u00f3w, sta\u0142y si\u0119 one trudne.<\/p>\n W kwietniu 1951 roku, szko\u0142\u0119 opu\u015bci\u0142a pierwsza grupa specjalist\u00f3w obs\u0142ugi samolot\u00f3w my\u015bliwskich typu Jak-23. \u0141\u0105cznie oko\u0142o 40 os\u00f3b. Jednocze\u015bnie szkolono grup\u0119 oficer\u00f3w technik\u00f3w, kt\u00f3rzy w liczbie 170 \u017co\u0142nierzy rozpocz\u0119li nauk\u0119 w maju 1951 roku.<\/p>\n W tym okresie, wyst\u0105pi\u0142y kolejne tendencje skracania okresu nauki. Efekt by\u0142 taki, i\u017c w tym samym okresie uczyli si\u0119 \u017co\u0142nierze na mechanik\u00f3w na kursach; 18 miesi\u0119cy, 9 miesi\u0119cy, 8 miesi\u0119cy. A do tego z r\u00f3\u017cn\u0105 ilo\u015bci\u0105 godzin, bo niekt\u00f3rzy musieli uzupe\u0142nia\u0107 wykszta\u0142cenie podstawowe.<\/p>\n W 1952 roku, przyj\u0119to do realizacji nowe programy szkolenia dla mechanik\u00f3w samolot\u00f3w turboodrzutowych. Jedno szkolenie z programem skr\u00f3conym, 12 miesi\u0119cy i 330 godzin. Drugie szkolenie normalne z czasem 24 miesi\u0119cy i 415 godzin. Rozpocz\u0119to tak\u017ce szkolenie w nowych specjalno\u015bciach do obs\u0142ugi; stacji akumulatorowych, elektro-rozrusznik\u00f3w, dystrybutor\u00f3w tlenowych i innych.<\/p>\n W dniu 1.08.1952 roku, Szkol\u0119 M\u0142odszych Specjalist\u00f3w z Zamo\u015bcia przeniesiono do Warszawy na Bielany na ulic\u0119 \u017beromskiego i podporz\u0105dkowano 5. Dywizji Lotnictwa My\u015bliwskiego.<\/p>\n W tym czasie szko\u0142a wyszkoli\u0142a tak\u017ce grup\u0119 specjalist\u00f3w, kt\u00f3rzy zostali przedstawicielami wojska w Polskim Przemy\u015ble Lotniczym, kt\u00f3ry na masow\u0105 skal\u0119 rozpocz\u0105\u0142 budow\u0119 samolot\u00f3w typu Lim-1, a nast\u0119pnie Lim-2.<\/p>\n Z pocz\u0105tkiem 1953 roku, w\u015br\u00f3d kadry szko\u0142y przeprowadzono nab\u00f3r do wy\u017cszych uczelni wojskowych. Nast\u0105pi\u0142a tak\u017ce zmiana na stanowisku komendanta. P\u0142k in\u017c. Pawe\u0142 Worobiow przekaza\u0142 obowi\u0105zki pp\u0142k Siergiejowi Aleksandrowowi, w dniu24.03.1953 roku.<\/p>\n W grudniu 1953 roku, rozpocz\u0119to szkolenie pierwszej grupy mechanik\u00f3w samolot\u00f3w bombowych typu I\u0142-28 z nap\u0119dem turboodrzutowym.<\/p>\n Pierwsze wypadki w Polskim Lotnictwie Wojskowym eksploatuj\u0105cym samoloty z nap\u0119dem turboodrzutowym wykaza\u0142y niezbicie, \u017ce szybkie, niedba\u0142e szkolenie le\u017cy u podstawy tych zdarze\u0144. Lecz komuni\u015bci nie mieli zamiaru przyznawa\u0107 si\u0119 dopope\u0142nionych b\u0142\u0119d\u00f3w. Byli tak zaj\u0119ci utrwalaniem w\u0142adzy i ostatecznym rozliczaniem si\u0119 z patriotycznym podziemiem, i\u017c woleli zrzuca\u0107 ca\u0142\u0105 win\u0119 na tych kt\u00f3rzy zgin\u0119li w wypadkach. Tak by\u0142o pro\u015bciej i wygodniej. Wypadki te jednak by\u0142y skrycie analizowane przez dow\u00f3dztwo. Wyci\u0105gano wnioski i nakazywano poprawienie szkolenia w zaniedbanym elemencie. Nazywano to analizowaniem pracy kadry i instruktor\u00f3w i likwidowaniem niedoci\u0105gni\u0119\u0107. Zar\u00f3wno w D\u0119blinie i Radomiu jak i w Zamo\u015bciu.<\/p>\n Zaledwie po roku, w maju 1954 roku, do Moskwy zosta\u0142 wezwany komendant pp\u0142k in\u017c. Siergiej Aleksandrow. Jego miejsce zaj\u0105\u0142 pp\u0142k nawigator Kazimierz Burczak.<\/p>\n W 1954 roku, PRL obchodzi\u0142 10-lecie swojego istnienia. W Lublinie zorganizowano centralne uroczysto\u015bci. W defiladzie nakazano wzi\u0105\u0107 udzia\u0142 Technicznej Szkole Wojsk Lotniczych. Ale, \u017ceby by\u0142o konspiracyjnie ( tajnie, \u015bmiesznie \u2013 jak ktowoli ) szko\u0142a wzi\u0119\u0142a udzia\u0142 w defiladzie jako \u2013 pu\u0142k spadochronowy, licz\u0105cy 54 oficer\u00f3w i 684 \u017co\u0142nierzy. Dow\u00f3dc\u0105 tego ugrupowania by\u0142 pp\u0142k Kazimierz Czwakiel.<\/p>\n W pa\u017adzierniku 1954 roku, szko\u0142\u0119 uko\u0144czy\u0142a kolejna grupa 299 podchor\u0105\u017cych.<\/p>\n W dniu 13.04.1955 roku, obchodzono 10-lecie powstania szko\u0142y. Ten jubileusz sta\u0142 si\u0119 okazj\u0105 do wspomnie\u0144 i podsumowania osi\u0105gni\u0119\u0107. W jednym z pomieszcze\u0144 urz\u0105dzono sal\u0119 tradycji szko\u0142y. Uroczyste obchody odby\u0142y si\u0119 w dniach 15-16.04.1955 roku. Przyby\u0142 na nie wiceminister obrony narodowej gen brygady Kazimierz Witaszewski, gen brygady pilot Micha\u0142 Jakubiak ( by\u0142y komendant szko\u0142y ). Sztandar szko\u0142y udekorowano Orderem Sztandaru Pracy II klasy, a szkole nadano imi\u0119 gen WaleregoWr\u00f3blewskiego.<\/p>\n Gen brygady Kazimierz Witaszewski \u2013 oficer polityczny. Nie posiada\u0142 \u017cadnego do\u015bwiadczenia, ani wykszta\u0142cenia wojskowego. W 1952 roku, awansowany do stopnia genera\u0142a brygady, a w 1956 roku, do stopnia genera\u0142a dywizji. Od pa\u017adziernika1952 roku do pa\u017adziernika 1956 roku, by\u0142 Szefem G\u0142\u00f3wnego Zarz\u0105du Politycznego Wojska Polskiego\u00a0i wiceministrem obrony narodowej, zast\u0119pc\u0105\u00a0marsza\u0142ka Konstantego Rokossowskiego. By\u0142 wsp\u00f3\u0142odpowiedzialny za masowe represje wobec oficer\u00f3w przedwojennych, \u017co\u0142nierzy\u00a0Armii Krajowej, \u017co\u0142nierzy\u00a0Batalion\u00f3w Ch\u0142opskich.<\/p>\n W sierpniu 1955 roku, szko\u0142\u0119 uko\u0144czy\u0142o 287 \u017co\u0142nierzy. W dniu 5.09.1955 roku, odby\u0142a si\u0119 promocja oficerska. By\u0142a to ostatnia promocja oficerska w szkole. W okresie 1951 – 1955, zamojsk\u0105 szko\u0142\u0119 uko\u0144czy\u0142o 2 411 oficer\u00f3w technik\u00f3w.<\/p>\n Ci\u0105g dalszy nast\u0105pi.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ole\u015bnica bez w\u0105tpienia by\u0142a grodem Piastowskim. Od 1294 roku, miejscowo\u015b\u0107 nale\u017ca\u0142a do Ksi\u0119stwa G\u0142ogowskiego. Osada prawa miejskie uzyska\u0142a w dniu 22.02.1255 roku, a nada\u0142 je ksi\u0105\u017c\u0119 wroc\u0142awski Henryk II Bia\u0142y. Lokacj\u0119 nadano na prawie \u015bredzkim. Ju\u017c w XIII wieku, by\u0142a tu mennica. Na wszystkich mapach pochodz\u0105cych z XIV wieku Ole\u015bnica jest ju\u017c zaznaczona. Od 1320 roku, Ole\u015bnica by\u0142a stolic\u0105 ksi\u0119stwa i miastem rezydencjalnym ksi\u0119cia Konrada I, tytu\u0142uj\u0105cego si\u0119 spadkobierc\u0105 Korony Polskiej. Po \u015bmierci Konrada Bia\u0142ego M\u0142odszego, ostatniego w\u0142adcy z miejscowej linii Piast\u00f3w w 1492 roku, Ole\u015bnica wraz z ksi\u0119stwem zosta\u0142a przekazana zi\u0119bickiej linii czeskich Podiebrad\u00f3w. Od 1647 roku, Miasto przesz\u0142o pod w\u0142adanie ksi\u0105\u017c\u0105t wirtemberskich. Ole\u015bnica zawsze mia\u0142a silne kontakty z Krakowem. Miasto korzysta\u0142o tak\u017ce ze swego po\u0142o\u017cenia, bo<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[19],"tags":[],"class_list":["post-149","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-lotniska"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/149","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=149"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/149\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2421,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/149\/revisions\/2421"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=149"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=149"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=149"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Historia Miasta Ole\u015bnica.<\/h3>\n
Koszary w Ole\u015bnicy.<\/h3>\n
Historia Lotniska w Ole\u015bnicy.<\/h3>\n
Geneza Szko\u0142y Lotniczej w Ole\u015bnicy. 1950 rok. Zamo\u015b\u0107.<\/h3>\n