Opis zdj\u0119cia: Na pierwszym planie pocisk treningowy CATM 9X-2.<\/p>\n Przez wiele lat, drugim obok pocisku AIM-9 Sidewinder, by\u0142 pocisk AIM-7 Sparrow. Nale\u017ca\u0142 on do pocisk\u00f3w \u015bredniego zasi\u0119gu z naprowadzeniem radiolokacyjnym, stosowanym doj\u015b\u0107 powszechnie w krajach NATO. Niestety, nie uda\u0142o si\u0119 opracowa\u0107 i wyprodukowa\u0107 w pe\u0142ni zadowalaj\u0105cego \u015brodka walki. Prawdopodobie\u0144stwo osi\u0105gni\u0119cia celu przez pocisk wynosi\u0142 tylko 60-80 %. Cz\u0119sto wyst\u0119powa\u0142y awarie i wzrasta\u0142a czasoch\u0142onno\u015b\u0107 obs\u0142ugi.<\/p>\n W po\u0142owie 70-lat XX wieku, USA zaproponowa\u0142y wsp\u00f3\u0142prac\u0119 pozosta\u0142ym krajom paktu NATO, do wsp\u00f3lnego opracowania nowego pocisku kierowanego radiolokacyjnego, o zasi\u0119gu 5 000 \u2013 70 000 m. Dzi\u0119ki wsp\u00f3\u0142pracy mi\u0119dzynarodowej, koszt opracowania by\u0142by mniejszy, a wielkoseryjna produkcja pozwoli\u0142aby na korzystne skalkulowanie ceny za jeden pocisk. Wkr\u00f3tce program poszerzono, o pocisk kr\u00f3tkiego zasi\u0119gu kierowany termicznie. W kolejnej umowie USA mia\u0142y opracowa\u0107 pocisk \u015bredniego zasi\u0119gu AMRAAM, a Europa Zachodnia kr\u00f3tkiego zasi\u0119gu ASRAAM. Lecz Europa Zachodnia opracowa\u0142a dwa pociski. AIM-132 ASRAAM kr\u00f3tkiego zasi\u0119gu i MBDA Meteor \u015bredniego zasi\u0119gu. Reakcj\u0105 USA na tak\u0105 sytuacj\u0119 by\u0142o wycofanie si\u0119 z uk\u0142adu i kontynuowaniu samodzielnie pracy nad AMRAAM i rozwijaniu AIM-9 Sidewinder.<\/p>\n USAF og\u0142osi\u0142a konkurs na AMRAAM w kt\u00f3rym wzi\u0119\u0142o udzia\u0142 5 firm. W 1979 roku, wybrano projekty firma Raytheon i Hughes. Po licznych testach w grudniu 1981 roku, og\u0142oszono, \u017ce zwyci\u0119zc\u0105 zosta\u0142a firma Hughes. W\u00f3wczas przewidywano, \u017ce pocisk wejdzie do s\u0142u\u017cby w 1986 roku. Produkcje seryjn\u0105 szacowano na 120 000 sztuk w tym 20 000 sztuk dla USAF. Masa pocisku mia\u0142a wynie\u015b\u0107 148 kg, masa g\u0142owicy 23 kg. Firma otrzyma\u0142a kontrakt na budow\u0119 prototypu naturalnej wielko\u015bci i kolejne testy. W 1987 roku, zawarto kontrakt na budow\u0119 serii pr\u00f3bnej i to z obiema firmami; Raytheon i Hughes. Pocisk oznaczono AIM-120 A, ale co ciekawe pozostawiono tak\u017ce nazw\u0119 AMRAAM. Zbudowano oko\u0142o 200 sztuk, kt\u00f3re wesz\u0142y na uzbrojenie w 1991 roku, i zosta\u0142y u\u017cyte operacyjnie w 1993 roku.<\/p>\n AIM-120 AMRAAM zosta\u0142 opracowany w konwencji poprzednika, czyli AIM-7. Pocisk AIM-120 jest pociskiem kierowanym zdolnym do zwalczania celi poza zasi\u0119giem widoczno\u015bci (BVR \u2013 Beyond Visual Range). Mo\u017ce by\u0107 u\u017cyty w ka\u017cdych warunkach pogodowych oraz w dzie\u0144 i w nocy. AIM-120 AMRAAM ma rozbudowany system naprowadzania, kt\u00f3ry jest dwustopniowy: bezw\u0142adno\u015bciowy i aktywny-radiolokacyjny. Aktywnie prowadzi go wbudowana stacja radiolokacyjna, a je\u015bli jej zasi\u0119g jest zbyt ma\u0142y, to pierwsze prowadzenie wykonuje bezw\u0142adno\u015bciowy system nawigacyjny. Przy znacznych odleg\u0142o\u015bciach pocisk wspomaga system radiolokacyjny zamontowany na pok\u0142adzie samolotu (nosiciela lub lataj\u0105cego stanowiska dowodzenia). Przed odpaleniem system bezw\u0142adno\u015bciowy pobiera konieczne dane o celu. System bezw\u0142adno\u015bciowy doprowadza pocisk na odleg\u0142o\u015b\u0107 wystarczaj\u0105c\u0105 do autonomicznego przej\u0119cia celu przez pocisk. Na mniejszych odleg\u0142o\u015bciach pocisk nale\u017cy to klasy odpal i zapomnij (fire and forget), czyli natychmiast po strzale pilot mo\u017ce zaj\u0105\u0107 si\u0119 innym celem.<\/p>\n AIM-120 AMRAAM w por\u00f3wnaniu do poprzednika AIM-7 Sparrow, jest l\u017cejszy, mniejszy, szybszy, bardziej zwrotny. Jest mniej zale\u017cny od nosiciela, a dodatkowo mo\u017ce wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 z lataj\u0105cym stanowiskiem dowodzenia, z kt\u00f3rego otrzymuje cz\u0119\u015b\u0107 danych o celu. Jest mniej wra\u017cliwy na echa radarowe odbite od ziemi. Jest bardziej niezawodny i wymaga mniej czasu dla obs\u0142ugi. Przy znacznych odleg\u0142o\u015bciach korekta trajektorii lotu odbywa si\u0119 w pewnych odst\u0119pach czasu.<\/p>\n Opracowano kolejno zmodernizowane wersje: AIM-120 A, AIM-120 B, AIM-120 C, a ka\u017cda z nich wyst\u0119powa\u0142a w kilku odmianach. Od 1999 roku, jest produkowana wersja AIM-120 C. Prace nad nowymi wersjami s\u0105 w dalszym ci\u0105gu prowadzone. Pocisk jest przeciwlotniczy i anty-balistyczny, czyli mo\u017ce zwalcza\u0107 pociski rakietowe dalekiego zasi\u0119gu (strategicznego, mi\u0119dzykontynentalnego i globalnego), zanim te osi\u0105gn\u0105 cel. Na bazie AIM-120 AMRAAM opracowano naziemne (nawodne) przeciwlotnicze zestawy rakietowe. Producentem pocisk\u00f3w s\u0105 nadal firmy Raytheon i Hughes.<\/p>\n Polska dla swoich samolot\u00f3w F-16 Jastrz\u0105b zakupi\u0142a wersje AIM-120 C-5 AMRAAM Podstawowe dane AIM-120 C-5 AMRAAM: wymiary d\u0142ugo\u015b\u0107 3,66 (3,70) m, \u015brednica 178 mm, rozpi\u0119to\u015b\u0107 526 mm, masa 152 kg, silnik rakietowy na paliwo sta\u0142e, pr\u0119dko\u015b\u0107 max Ma-4 (4 896 km\/h), zasi\u0119g 105-110 km, g\u0142owica od\u0142amkowo-burz\u0105ca o masie 18 kg. Pocisk korzysta z wyrzutni LAU-129 E\/A. W pierwszej dostawie zam\u00f3wiono 200 sztuk pocisk\u00f3w.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" AIM-120 AMRAAM (Advanced Medium-Range Air-to-Air Missile) to jest Ameryka\u0144ski pocisk kierowany klasy powietrze – powietrze. Pocisk nale\u017cy do pocisk\u00f3w \u015bredniego zasi\u0119gu. Ma aktywny radiolokacyjny uk\u0142ad naprowadzania, korygowanym systemem nawigacji bezw\u0142adno\u015bciowej INS.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[31],"tags":[],"class_list":["post-1406","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-nawigacja"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1406","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1406"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1406\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3809,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1406\/revisions\/3809"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1406"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1406"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1406"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Historia pocisku AIM-120 AMRAAM.<\/h3>\n