{"id":1233,"date":"2022-03-18T16:33:09","date_gmt":"2022-03-18T15:33:09","guid":{"rendered":"http:\/\/wp.polot.net\/2022\/03\/18\/lotnisko-w-olesnicy-2012r\/"},"modified":"2024-07-13T18:46:05","modified_gmt":"2024-07-13T16:46:05","slug":"lotnisko-w-olesnicy-2012r","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/polot.net\/?p=1233&lang=pl","title":{"rendered":"Lotnisko w Ole\u015bnicy. 2012r."},"content":{"rendered":"

Ole\u015bnica 2012-03-18<\/p>\n

Szko\u0142a Techniczna w Ole\u015bnicy.<\/h3>\n

W 1955 roku, szko\u0142a w Zamo\u015bciu by\u0142a przepe\u0142niona. Zrujnowanego wojn\u0105 i rz\u0105dami komunist\u00f3w kraju nie by\u0142o sta\u0107 na dalsze rozbudowywanie koszar. Nale\u017ca\u0142o wykorzysta\u0107 inne istniej\u0105ce obiekty na terenie Polski. Zgodnie z Rozkazem dow\u00f3dcy Wojsk Lotniczych Nr 012\/Org z dnia 26.05.1955 roku, z kadry szko\u0142y wydzielono grup\u0119 os\u00f3b, kt\u00f3ra uda\u0142a si\u0119 do Ole\u015bnicy \u015al\u0105skiej celem przej\u0119cia koszar po Szkole M\u0142odszych Specjalist\u00f3w Lotniczych nr 11 i 12. Dalsz\u0105 konsekwencj\u0105 by\u0142o wydanie Rozkazu ministra obrony narodowej Nr 037\/ org z dnia 3.08.1955 roku, o podziale szko\u0142y na dwie odr\u0119bne plac\u00f3wki szkoleniowe. Pierwsz\u0105 zosta\u0142a Techniczna Oficerska Szko\u0142a Wojsk Lotniczych im gen Walerego Wr\u00f3blewskiego w Ole\u015bnicy. Powsta\u0142 na bazie cz\u0119\u015bci kadry i batalion\u00f3w, z etatem nr 20\/347, ze stanem sta\u0142ym 408 wojskowych i 140 pracownikami cywilnymi oraz stanu zmiennego oko\u0142o 900 s\u0142uchaczy. Podstaw\u0105 do przebazowania szko\u0142y oficerskiej by\u0142 Rozkaz DWL Nr 021\/org z dnia 25.08.1955 roku. Przebazowanie wykonano pi\u0119cioma eszelonami w dniach od 12.09.1955 roku do 20.09.1955 roku. Stan osobowy oko\u0142o 400 \u017co\u0142nierzy, w tym 165 oficer\u00f3w. Komendantem w Ole\u015bnicy zosta\u0142 p\u0142k nawigator Kazimierz Burczak.<\/p>\n

Pozosta\u0142a zamojska cz\u0119\u015b\u0107 szko\u0142y nadal nosi\u0142a nazw\u0119 Techniczna Szko\u0142a Wojsk Lotniczych ( bez patrona ), ze stanem ponad 3 000 os\u00f3b. Podstaw\u0105 do dalszego funkcjonowania szko\u0142y by\u0142 Rozkaz Dow\u00f3dztwa Wojsk Lotniczych z sierpnia 1955 roku. Komendantem zosta\u0142 mjr Franciszek Ilnicki. Nowy etat jednostki Nr 20\/348.<\/p>\n

W grudniu 1955 roku, zamojska szko\u0142a rozpocz\u0119\u0142a szkolenie w nowej rzeczywisto\u015bci i z nowym programem. Rozpocz\u0119to szkoleniem mechanik\u00f3w samolot\u00f3w; MiG-15, Lim-1, Lim-2, I\u0142-28, I\u0142-10, Li-2, CSS-13, Jak-12. Nadal tak\u017ce szkolono specjalist\u00f3w s\u0142u\u017cby fotograficznej i elektro-gazowej. Poniewa\u017c skr\u00f3ceniu uleg\u0142a zasadnicza s\u0142u\u017cba wojskowa z 3 lat do 2 lat, dlatego musiano tak\u017ce skr\u00f3ci\u0107 czas szkolenia mechanik\u00f3w do 5 miesi\u0119cy. R\u00f3wnocze\u015bnie Polskie Lotnictwo Wojskowe mia\u0142o na stanie coraz wi\u0119cej my\u015bliwc\u00f3w typu Lim-1\/2, dlatego szkolenie mechanik\u00f3w samolot\u00f3w bombowych typu I\u0142-28 przeniesiono do Ole\u015bnicy. W efekcie w Zamo\u015bciu szkolono tylko personel techniczny ni\u017cszego szczebla, to znaczy mechanik\u00f3w i m\u0142odszych specjalist\u00f3w nast\u0119puj\u0105cych specjalno\u015bci; p\u0142atowiec, urz\u0105dzenie elektryczne, przyrz\u0105dy pok\u0142adowe, urz\u0105dzenia radioelektroniczne, aparaty fotograficzne, uzbrojenie lotnicze, akumulatory, agregaty rozruchowe, dystrybutory tlenowe.<\/p>\n

Du\u017ce znaczenie dla miasta Ole\u015bnica mia\u0142o przywr\u00f3cenie mu charakteru garnizonowego. Tym razem nie armii niemieckiej, lecz Wojska Polskiego. Obecno\u015b\u0107 wojska zawsze stymuluje rozw\u00f3j miejscowo\u015bci, szczeg\u00f3lnie ma\u0142ej miejscowo\u015bci.<\/p>\n

Z ko\u0144cem 1950 roku, w Ole\u015bnicy, w tak zwanych Bia\u0142ych Koszarach, rozpocz\u0119to formowanie Szko\u0142y M\u0142odszych Specjalist\u00f3w Lotniczych. Od razu dw\u00f3ch, Nr 11 i 12. By\u0142o to zwi\u0105zane z etatem jaki otrzyma\u0142y tego typu szko\u0142y. Poniewa\u017c warunki w koszarach by\u0142y dobre, mo\u017cna by\u0142o szkoli\u0107 od razu wi\u0119ksz\u0105 liczb\u0119 kursant\u00f3w. W rzeczywisto\u015bci obie szko\u0142y mia\u0142y jedno dow\u00f3dztwo. Kursy rozpocz\u0119to w 1951 roku. Kursantami byli \u017co\u0142nierze ( elewi ) zasadniczej s\u0142u\u017cby wojskowej. Przechodzili oni tutaj okres unitarny, a nast\u0119pnie odbywali szkolenie specjalistyczne w w\u0105skiej dziedzinie, dotycz\u0105cej obs\u0142ugi samolot\u00f3w. Po uzyskaniu specjalno\u015bci, otrzymywali; awans na stopie\u0144 kaprala, przydzia\u0142 do jednostki liniowej ( gdzie odbywali reszt\u0119 s\u0142u\u017cby ) i kr\u00f3tki urlop.<\/p>\n

Z pocz\u0105tkiem lata 1955 roku, zako\u0144czono szkolenie elew\u00f3w Szko\u0142y M\u0142odszych Specjalist\u00f3w Lotniczych. Czyniono ju\u017c w\u00f3wczas prace adaptacyjne dla rozpocz\u0119cia nauki na wy\u017cszym poziomie.<\/p>\n

W dniu 3.10.1955 roku, rozpocz\u0119to nauk\u0119 w Technicznej Oficerskiej Szko\u0142y Wojsk Lotniczych imienia genera\u0142a W. Wr\u00f3blewskiego. Szko\u0142a szkoli\u0142a kadr\u0119 oficersk\u0105 \u015bredniego szczebla o specjalno\u015bciach technicznych. Kadra podoficerska nadal by\u0142a szkolona w Zamo\u015bciu. Z Zamo\u015bcia przyby\u0142y do Ole\u015bnicy dwa bataliony podchor\u0105\u017cych\u00a0i niezb\u0119dna kadra. Jako siedzib\u0119 szko\u0142y wyznaczono dawne koszary Regimentu Dragon\u00f3w, czyli Bia\u0142e Koszary. Sale wyk\u0142adowe urz\u0105dzono w by\u0142ych stajniach.<\/p>\n

Szko\u0142a mia\u0142a etat nr 20\/347, ze stanem sta\u0142ym 408 wojskowych i 140 pracownikami cywilnymi oraz stanu zmiennego oko\u0142o 900 s\u0142uchaczy. Nauka trwa\u0142a 24 miesi\u0119cy. S\u0142uchacze po jej uko\u0144czeniu otrzymywali promocje na stopie\u0144 podporucznika, specjalizacj\u0119 techniczn\u0105 i przydzia\u0142 do pu\u0142ku lotniczego.<\/p>\n

W lipcu 1957 roku, kadra szko\u0142y zorganizowa\u0142a Wojskowy Klub Sportowy \u201eOle\u015bniczanka". Klub prowadzi\u0142 cztery podstawowe sekcje: pi\u0142ki no\u017cnej, lekkiej atletyki, boksu i gier sportowych. Klub przez wiele lat wychowa\u0142 setki sportowc\u00f3w, a w\u015br\u00f3d nich olimpijczyk\u00f3w. Klub by\u0142 wa\u017cnym elementem spajaj\u0105cym cywil\u00f3w z wojskowymi w Ole\u015bnicy.<\/p>\n

W 1960 roku, wyd\u0142u\u017cono okres kszta\u0142cenia nowych oficer\u00f3w do 3 lat. Jednocze\u015bnie korpus m\u0142odszych oficer\u00f3w, kt\u00f3rzy ju\u017c s\u0142u\u017cyli w jednostkach wojskowych, zostali zobowi\u0105zani na 12 miesi\u0119cznych kursach do uzupe\u0142nienia wykszta\u0142cenia do poziomu szko\u0142y \u015bredniej, zdobywaj\u0105c matur\u0119 zr\u00f3wnan\u0105 z t\u0105 uzyskiwan\u0105 w szko\u0142ach cywilnych.<\/p>\n

Na okresie 1967 – 1968, w\u0142adze komunistyczne PRL, a dok\u0142adnie partia PZPR, dokona\u0142a znacz\u0105cej reformy szkolnictwa cywilnego i wojskowego. Jednym z g\u0142\u00f3wnych cel\u00f3w by\u0142o ostateczne wyrzucenie ze szk\u00f3\u0142 nauki religii. W szkolnictwie wojskowym dokonano podzia\u0142u szk\u00f3\u0142 na; szko\u0142y podoficer\u00f3w ( specjali\u015bci wojskowi ), chor\u0105\u017cych ( \u015brednie ), oficerskie ( wy\u017csze ) i akademie. Norm\u0105 sta\u0142o si\u0119 tak\u017ce wysy\u0142anie polskich oficer\u00f3w na studia dyplomowe w CCCP.<\/p>\n

W 1967 roku, powo\u0142ano do istnienia Szko\u0142\u0119 Chor\u0105\u017cych Personelu Technicznego Wojsk Lotniczych. S\u0142uchacz szko\u0142y oficerskiej nazywa\u0142 si\u0119 podchor\u0105\u017cy. Szko\u0142y chor\u0105\u017cych \u2013 kadet, a szko\u0142y podoficerskiej \u2013 elew. Oficerowie i chor\u0105\u017cowie zostawali \u017co\u0142nierzami zawodowymi, a podoficerowie byli \u017co\u0142nierzami s\u0142u\u017cby zasadniczej, czyli ods\u0142u\u017cyli swoje i wracali do cywila.<\/p>\n

Kandydatami do Szko\u0142y Chor\u0105\u017cych byli absolwenci 8-letniej szko\u0142y podstawowej i 2 lub 3 letniej szko\u0142y zawodowej. Szko\u0142a Chor\u0105\u017cych rozpocz\u0119\u0142a funkcjonowanie z kadetami zgrupowanymi w dw\u00f3ch kompaniach, w ka\u017cdej cztery plutony. Przez kolejne dwa lata przybywa\u0142y kolejne pobory. Traktowani byli lepiej ni\u017c elewi, gdy\u017c kadeci byli przysz\u0142ymi \u017co\u0142nierzami zawodowymi. Mieli lepsze racje \u017cywno\u015bciowe. Sto\u0142\u00f3wki by\u0142y oddzielne. Obs\u0142ugiwa\u0142y ich kelnerki. Jeszcze w pierwszym semestrze nauki nast\u0119powa\u0142y przesuni\u0119cia w specjalno\u015bciach. Cz\u0119sto by\u0142o to zwi\u0105zane ze stanem zdrowia lub predyspozycjami. Na przyk\u0142ad, twierdzono w\u00f3wczas, i\u017c promieniowanie elektromagnetyczne, mo\u017ce pogarsza\u0107 wzrok. Kadet w roku nauki mia\u0142 35 dni urlopu; 10 dni w okolicach Bo\u017cego Narodzenia, 5 dni w okolicach \u015awi\u0105t Wielkiej Nocy i 20 dni we wrze\u015bniu, po uko\u0144czeniu roku szkolnego. Ubi\u00f3r wyj\u015bciowy kadeta r\u00f3\u017cni\u0142 si\u0119 od innych odpowiednimi naszywkami na r\u0119kawach. Naszywki te wskazywa\u0142y tak\u017ce na kt\u00f3rym roku szkolenia jest s\u0142uchacz.<\/p>\n

Szkolenie trwa\u0142o trzy lata. Absolwent uzyskiwa\u0142 specjalno\u015b\u0107 wojskow\u0105, stopie\u0144 m\u0142odszego chor\u0105\u017cego, zdawa\u0142 matur\u0119 i otrzymywa\u0142 przydzia\u0142 do jednostki liniowej. W nast\u0119pnym roku do szko\u0142y chor\u0105\u017cych przyjmowano tak\u017ce m\u0142odzie\u017c po szko\u0142ach \u015brednich z matur\u0105. Ich nauka trwa\u0142a w\u00f3wczas tylko dwa lata.<\/p>\n

Ole\u015bnicka szko\u0142a przygotowywa\u0142a pomoce dydaktyczne potrzebne dla uruchomienia w 1967 roku, dw\u00f3ch szk\u00f3\u0142 lotniczych w Syrii. By\u0142o to zwi\u0105zane z rosyjskim zbli\u017ceniem do kraj\u00f3w arabskich, g\u0142\u00f3wnie poprzez sprzeda\u017c im uzbrojenia, w tym my\u015bliwc\u00f3w typu MiG-17. Polskie zaanga\u017cowanie wynika\u0142o z rozkaz\u00f3w podj\u0119tych na Kremlu, a nie z suwerennych decyzji Polskiego Rz\u0105du. Dla kadry ze szko\u0142y w Ole\u015bnicy oznacza\u0142o to egzotyczne podr\u00f3\u017ce i poznanie blisko-wschodnich kraj\u00f3w.<\/p>\n

W po\u0142owie 60-lat w Ole\u015bnicy dobrze by\u0142o ju\u017c rozwini\u0119te szkolnictwo w zakresie obs\u0142ugi urz\u0105dze\u0144 radiowych i radiolokacyjnych. Szczeg\u00f3lnie tych montowanych w my\u015bliwcach typu Lim-5 P, MiG-19 PM, MiG-21 PF\/PFM. Lecz remonty tych urz\u0105dze\u0144 wykonywano w CCCP.<\/p>\n

\"Lim-5
Lim-5 P nb 305. 2012 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n

Tak\u017ce w po\u0142owie 60-lat w Ole\u015bnicy rozpocz\u0119to szkolenie specjalist\u00f3w obs\u0142ugi samolot\u00f3w uderzeniowych Su-7 BM\/BKL\/U. W\u015br\u00f3d kadry i s\u0142uchaczy szko\u0142y przyszli technicy Su-7 uchodzili za elit\u0119. Obecnie, ma\u0142o kto pami\u0119ta, jak wa\u017cn\u0105 rol\u0119 mia\u0142y odgrywa\u0107 w przysz\u0142ej wojnie samoloty Su-7.<\/p>\n

\"Su-7
Su-7 BM nb 01. 2011 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n

W ca\u0142ej historii szko\u0142y najwi\u0119cej wyszkolono specjalist\u00f3w obs\u0142uguj\u0105cych my\u015bliwce ( p\u0142atowiec i silnik ) MiG-21. Nie jest to nic dziwnego, zwa\u017cywszy na ilo\u015b\u0107 i czas eksploatacji tych maszyn w Polskim Lotnictwie Wojskowym.<\/p>\n

\"MiG-21
MiG-21 F-13 nb 809. 2011 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n

Opis zdj\u0119cia: MiG-21 F-13 nb 809 w Muzeum Lotnictwa Polskiego. Na usterzeniu pionowym widoczna \u017c\u00f3\u0142ta litera C oznaczaj\u0105ca \u0107wiczebny. Samolot by\u0142 pomoc\u0105 dydaktyczn\u0105 w Ole\u015bnicy.<\/p>\n

Z ko\u0144cem 60-lat, szko\u0142a w Ole\u015bnicy by\u0142a ju\u017c powszechnie znana nie tylko w korpusie lotniczym PRL, ale tak\u017ce za granic\u0105. Dysponowa\u0142a ju\u017c doskona\u0142\u0105 kadr\u0105, a z roku na rok kandydaci do szko\u0142y mieli coraz lepsze podstawy wykszta\u0142cenia. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 ze s\u0142uchaczy chcia\u0142a by\u0107 jak najlepiej wyszkolona i obs\u0142ugiwa\u0107 z coraz bardziej wyrafinowan\u0105 technik\u0119 lotnicz\u0105.<\/p>\n

Szko\u0142a pod nazw\u0105 Techniczna Oficerska Szko\u0142a Wojsk Lotniczych imienia genera\u0142a W. Wr\u00f3blewskiego funkcjonowa\u0142a do 1970 roku. Do 1970 roku, Szko\u0142a wyszkoli\u0142a \u0142\u0105cznie 20 524 absolwent\u00f3w, oficer\u00f3w i chor\u0105\u017cych.<\/p>\n

W trakcie kolejnej reformy ( 1970 rok ) Polskiego Wojskowego szkolnictwa o\u015brodek ole\u015bnicki zosta\u0142 przekszta\u0142cony w Centralny O\u015brodek Szkolenia Specjalist\u00f3w Technicznych Wojsk Lotniczych. Zadania szko\u0142y nie uleg\u0142y zasadniczej zmianie. Szko\u0142a nadal kszta\u0142ci\u0142a g\u0142\u00f3wnie \u015bredni\u0105 kadr\u0119 techniczn\u0105 na potrzeby wojsk lotniczych. Prowadzono tak\u017ce ca\u0142y czas kursy doszkalaj\u0105ce dla kadry oficerskiej i podoficerskiej. Szko\u0142a w Ole\u015bnicy wyspecjalizowa\u0142a si\u0119, jako jedyna w Polsce, w szkoleniu obs\u0142ugi wojskowych samolot\u00f3w z nap\u0119dem turboodrzutowych.<\/p>\n

W 1972 roku, w Ole\u015bnicy powsta\u0142 1. Szkolny Pu\u0142k Samochodowy ( JW. 3604 ). Pu\u0142k zorganizowano na bazie istniej\u0105cego wcze\u015bniej O\u015brodka Szkolenia Samochodowego. Nowa jednostka mie\u015bci\u0142a si\u0119 w koszarach przy ulicy Wojska Polskiego, w tak zwanych Czerwonych Koszarach. Jednostka ta otoczy\u0142a opiek\u0105 szko\u0142\u0119 podstawow\u0105 Nr 3 i Zesp\u00f3\u0142 Szk\u00f3\u0142 Zawodowych.<\/p>\n

Od 15.06.1946 roku, absolwenci szko\u0142y mieli prawo do noszenia odznaki mechanika lotniczego; oficerowi \u2013z\u0142ot\u0105, podoficerowie \u2013 srebrn\u0105. Od 1973 roku, prawo do noszenia z\u0142otej odznaki otrzymali absolwenci szko\u0142y chor\u0105\u017cych. Odznak\u0105 TOSWL jest metalowy, emaliowany w kolorze czerwonym romb. W jej g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci jest orze\u0142 bez korony, ni\u017cej napis TOSWL. Odznak\u0119 nosi\u0142o si\u0119 na prawej g\u00f3rnej kieszeni munduru wyj\u015bciowego.<\/p>\n

W 1974 roku, Polska otrzyma\u0142a na uzbrojenie pierwsze samoloty bojowe o zmiennej geometrii skrzyde\u0142. By\u0142y to samoloty my\u015bliwsko-bombowe Su-20. W tym czasie maszyn o zmiennej geometrii p\u0142ata by\u0142y opracowywane na ca\u0142ym \u015bwiecie. W 1979 roku, zakupili\u015bmy my\u015bliwce MiG-23 MF\/UB ( tak\u017ce o zmiennej geometrii ), a w 1984 roku, my\u015bliwsko-bombowe Su-22 M4K\/UM3K ( rozwojowe Su-20 ). Z czasem pojedyncze egzemplarze tych maszyn trafi\u0142y do Ole\u015bnicy jako pomoce dydaktyczne.<\/p>\n

W 1984 roku, w szkole rozpocz\u0119to szkolenie mechanik\u00f3w \u015bmig\u0142owc\u00f3w; Mi-2, Mi-4, Mi-8.<\/p>\n

W 1994 roku, likwidacji uleg\u0142a szko\u0142a w Zamo\u015bciu. Dlatego z Centralnego O\u015brodka Szkolenia S\u0142u\u017cb Technicznych Wojsk Lotniczych oraz zamojskiej Technicznej Szko\u0142y Wojsk Lotniczych, utworzono w Ole\u015bnicy Centrum Szkolenia In\u017cynieryjno-Lotniczego. Jako jedyna tego typu szko\u0142a w Polsce wydawa\u0142a si\u0119 mie\u0107 zagwarantowan\u0105 stabiln\u0105 i pewn\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107. Szybko okaza\u0142o si\u0119, i\u017c nadzieje te by\u0142y p\u0142onne.<\/p>\n

W tym czasie zacz\u0119to si\u0119ga\u0107 po tradycje szkolenia II Rzeczypospolitej Polskiej. W dniu 30.04.1995 roku, CSIL otrzyma\u0142o akt dziedziczenia Polskiego szkolnictwa lotniczo-technicznego od 1918 roku.<\/p>\n

Nowa szko\u0142a, jako dow\u00f3d silnych zwi\u0105zk\u00f3w z Miastem, otrzyma\u0142a od spo\u0142ecze\u0144stwa sztandar. Sztandar ufundowano ze sk\u0142adek mieszka\u0144c\u00f3w. Nadanie sztandaru odby\u0142o si\u0119 w 1996 roku. Aktu wr\u0119czenia dokona\u0142 w dniu 2.03.1996 roku, \u00f3wczesny minister obrony narodowej Stanis\u0142aw Dobrza\u0144ski.<\/p>\n

2002 rok.<\/h3>\n

Wraz z gwa\u0142townymi redukcjami parku lotniczego Polskiego Lotnictwa Wojskowego spada\u0142o zapotrzebowanie na kszta\u0142cenie technik\u00f3w obs\u0142uguj\u0105cych samoloty bojowe, kt\u00f3rych z roku na rok coraz wi\u0119cej ubywa\u0142o. Ostatecznie w dniu 13.02.2002 roku, decyzj\u0105 MON-u Centrum Szkolenia zosta\u0142o zlikwidowane, a kadr\u0119 przeniesiono do D\u0119blina, w kt\u00f3rym miano kontynuowa\u0107 szkolenie technik\u00f3w lotnictwa.<\/p>\n

Dla Ole\u015bnicy oznacza\u0142o to rozwi\u0105zanie jedynej miejscowej szko\u0142y wy\u017cszej, ale tak\u017ce, w zwi\u0105zku z rozwi\u0105zaniem w 1989 roku, Szkolnego Pu\u0142ku Samochodowego, dalsze ograniczenie obecno\u015bci Polskiego Wojska w Mie\u015bcie.<\/p>\n

Mia\u0142o to swoje dobre strony: W 1999 roku, na potrzeby budownictwa mieszkaniowego ruszy\u0142a adaptacja budynk\u00f3w koszarowych przy ulicy Wojska Polskiego, posiadanie przez wojsko teren\u00f3w w Mie\u015bcie i jego okolicy przez pewien czas blokowa\u0142o r\u00f3wnie\u017c budow\u0119 drogowej obwodnicy. ( Obwodnic\u0119 oddano do u\u017cytku w 2007 roku ).<\/p>\n

Ale przewa\u017ca\u0142y negatywne: dla miejscowych rzemie\u015blnik\u00f3w i handlowc\u00f3w oznacza\u0142o to utrat\u0119 pewnej grupy konsument\u00f3w, dla Miasta – jednego z trwale wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cych z samorz\u0105dem podmiot\u00f3w. Uby\u0142 kolejny element powojennych tradycji Ole\u015bnicy. Odr\u0119bnym problemem by\u0142o odpowiednie zagospodarowanie budynk\u00f3w po rozwi\u0105zywanej plac\u00f3wce. Ju\u017c w grudniu 2001 roku, podj\u0119to rozmowy z rektorem Politechniki Wroc\u0142awskiej, by wskaza\u0107 mu mo\u017cliwo\u015b\u0107 otwarcia w Mie\u015bcie filii tej uczelni technicznej. Niestety, starania te nie zosta\u0142y zwie\u0144czone sukcesem.<\/p>\n

Komendanci TOSWL:<\/h3>\n

p\u0142k Kazimierz Burczak od maja 1954 roku. p\u0142k J\u00f3zef Sobieraj. p\u0142k Piotr Kowalczyk. p\u0142k Jerzy Budzisz. p\u0142k Jerzy S\u0142owi\u0144ski. p\u0142k Jan Lech. p\u0142k Wies\u0142aw Kaczmarski. p\u0142k Wies\u0142aw Melnarowicz. p\u0142k Andrzej Graczyk do 2002 roku.<\/p>\n

Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W 1955 roku, szko\u0142a w Zamo\u015bciu by\u0142a przepe\u0142niona. Zrujnowanego wojn\u0105 i rz\u0105dami komunist\u00f3w kraju nie by\u0142o sta\u0107 na dalsze rozbudowywanie koszar. Nale\u017ca\u0142o wykorzysta\u0107 inne istniej\u0105ce obiekty na terenie Polski. Zgodnie z Rozkazem dow\u00f3dcy Wojsk Lotniczych Nr 012\/Org z dnia 26.05.1955 roku, z kadry szko\u0142y wydzielono grup\u0119 os\u00f3b, kt\u00f3ra uda\u0142a si\u0119 do Ole\u015bnicy \u015al\u0105skiej celem przej\u0119cia koszar po Szkole M\u0142odszych Specjalist\u00f3w Lotniczych nr 11 i 12. Dalsz\u0105 konsekwencj\u0105 by\u0142o wydanie Rozkazu ministra obrony narodowej Nr 037\/ org z dnia 3.08.1955 roku, o podziale szko\u0142y na dwie odr\u0119bne plac\u00f3wki szkoleniowe. Pierwsz\u0105 zosta\u0142a Techniczna Oficerska Szko\u0142a Wojsk Lotniczych im gen Walerego Wr\u00f3blewskiego w Ole\u015bnicy. Powsta\u0142 na bazie cz\u0119\u015bci kadry i batalion\u00f3w, z etatem nr 20\/347, ze stanem sta\u0142ym 408 wojskowych i 140 pracownikami cywilnymi oraz stanu zmiennego oko\u0142o 900 s\u0142uchaczy. Podstaw\u0105 do przebazowania szko\u0142y oficerskiej by\u0142 Rozkaz DWL Nr 021\/org z dnia 25.08.1955 roku. Przebazowanie wykonano pi\u0119cioma eszelonami w dniach od 12.09.1955 roku do 20.09.1955 roku. Stan osobowy oko\u0142o 400 \u017co\u0142nierzy, w tym 165 oficer\u00f3w. Komendantem w Ole\u015bnicy zosta\u0142 p\u0142k nawigator Kazimierz Burczak.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[19],"tags":[],"class_list":["post-1233","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-lotniska"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1233","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1233"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1233\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2627,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1233\/revisions\/2627"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1233"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1233"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1233"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}