Nazwa D\u0119blin pochodzi prawdopodobnie od Puszczy D\u0119bowej, kt\u00f3ra otacza\u0142a osad\u0119 od wschodniej i p\u00f3\u0142nocnej strony. Historia D\u0119blina liczy zaledwie kilka wiek\u00f3w i gdyby nie by\u0142o tu lotnictwa, Miasto nie by\u0142oby rozpoznawalne na Mapie Rzeczypospolitej Polskiej. Ziemie te stanowi\u0142y wielk\u0105 posiad\u0142o\u015b\u0107 magnack\u0105, a dobre gleby sprzyja\u0142y rozwojowi rolnictwa. Na interesuj\u0105cym nas obszarze egzystowa\u0142o kilka folwark\u00f3w i liczne wsie. Pierwsza wzmianka o D\u0119blinie pochodzi z ko\u0144ca XIV wieku, kiedy to kr\u00f3l W\u0142adys\u0142aw Jagie\u0142\u0142o nada\u0142 dobra D\u0119bli\u0144skie rycerzowi zwanemu Grot z Jankowic. W XV wieku dobra nale\u017ca\u0142y do rodu Tarnowskich, p\u00f3\u017aniej dzier\u017cawili je Tar\u0142owie i Sapiehowie. W drugiej po\u0142owie XVII wieku, dobra by\u0142y w\u0142asno\u015bci\u0105 rod\u00f3w Kotowskich i Wielowiejskich. W 1726 roku, ziemie przesz\u0142y we w\u0142adanie rodu Mniszch\u00f3w. To w\u0142a\u015bnie Mniszowie wybudowali w D\u0119blinie zesp\u00f3\u0142 pa\u0142acowy. Zbudowano go w stylu barokowym, prawdopodobnie wed\u0142ug projektu Paw\u0142a Antoniego Fontany. Budow\u0119 uko\u0144czono prawdopodobnie w 1730 roku.<\/p>\n W 80-latach XVIII wieku, Micha\u0142 Jerzy Mniszech ( 1748r.-1806r. ), marsza\u0142ek wielki koronny, o\u017ceniony z Urszul\u0105 Zamoysk\u0105, siostrzenic\u0105 kr\u00f3la Stanis\u0142awa Augusta. Micha\u0142 Jerzy Mniszech przebudowa\u0142 pa\u0142ac wed\u0142ug projektu s\u0142ynnego architekta w\u0142oskiego Dominika Merliniego; Architekta Rzeczypospolitej Polskiej pracuj\u0105cego dla kr\u00f3la, projektanta i budowniczego wielu znanych obiekt\u00f3w pa\u0142acowych w Warszawie, Lublinie, Pu\u0142awach itd. W D\u0119blinie wybudowano wspania\u0142y pa\u0142ac klasycystyczny z oficynami i otaczaj\u0105cym go parkiem widokowym. Ten w\u0142a\u015bnie obiekt, z niewielkimi przer\u00f3bkami w p\u00f3\u017aniejszych latach, przetrwa\u0142 do dzi\u015b i jest znany jako pa\u0142ac ksi\u0105\u017c\u0105t Mniszch\u00f3w ( Jab\u0142onowskich ), wok\u00f3\u0142 kt\u00f3rego rozwin\u0119\u0142a si\u0119 szko\u0142a lotnicza.<\/p>\n Park zosta\u0142 stosunkowo szybko, bo ju\u017c po 1790 roku, przekszta\u0142cony na styl angielski przez Dionizego Mac Clair\u2019a.<\/p>\n Nazwa pa\u0142acu Jab\u0142onowskich pochodzi st\u0105d, \u017ce po \u015bmierci ostatniego potomka rodu Mniszch\u00f3w pa\u0142ac i ca\u0142e dobra d\u0119bli\u0144skie obj\u0105\u0142 w drodze sukcesji ksi\u0105\u017c\u0119 Antoni Jab\u0142onowski, o\u017ceniony z c\u00f3rk\u0105 Jerzego Mniszcha – Paulin\u0105. Niestety, ksi\u0105\u017c\u0119 Antoni Jab\u0142onowski nie by\u0142 d\u0142ugo w\u0142a\u015bcicielem D\u0119blina. Jako dekabrysta, po nieudanym powstaniu w grudniu 1825 roku, zosta\u0142 aresztowany i zes\u0142any na Sybir. Jednak ugi\u0105\u0142 si\u0119 przed carem, z\u0142o\u017cy\u0142 zeznania i wyda\u0142 pozosta\u0142ych spiskowc\u00f3w. Zosta\u0142o to pot\u0119pione przez spo\u0142ecze\u0144stwo Polskie. Car zwolni\u0142 Antoniego Jab\u0142onowskiego, kt\u00f3ry nie wr\u00f3ci\u0142 ju\u017c w d\u0119bli\u0144skie dobra. Dlatego spo\u0142ecze\u0144stwo D\u0119blina woli nazywa\u0107 pa\u0142ac Mniszch\u00f3w, ni\u017c Jab\u0142onowskich.<\/p>\n Dobra d\u0119bli\u0144skie car Miko\u0142aj l w 1832 roku, nada\u0142 feldmarsza\u0142kowi Iwanowi Fiedorowiczowi Paskiewiczowi, za skuteczne st\u0142umienie Powstania Listopadowego. Feldmarsza\u0142ek Iwan Fiedorowicz Paskiewicz zmieni\u0142 nazw\u0119 na Iwanowskie Sio\u0142o. Wed\u0142ug oficjalnych danych w 1836 roku, rz\u0105d carski kupi\u0142 te dobra od Jab\u0142onowskiego, co jest jednak ma\u0142o prawdopodobne. Rosyjscy bandyci kradli, a nie kupowali. Obok tego maj\u0105tkowego wyr\u00f3\u017cnienia car uhonorowa\u0142 Paskiewicza tytu\u0142em ksi\u0119cia Warszawy i naznaczy\u0142 Namiestnikiem Kr\u00f3lestwa Polskiego, kt\u00f3r\u0105 to funkcj\u0119 pe\u0142ni\u0142 on przez 24 lata, a\u017c do \u015bmierci w 1856 roku.<\/p>\n Oko\u0142o po\u0142owy XIX wieku pa\u0142ac zosta\u0142 przebudowany. Podczas tych prac utraci\u0142 attyk\u0119. Jego nowy w\u0142a\u015bciciel, bogate wyposa\u017cenie wywi\u00f3z\u0142 z ruchomo\u015bciami do rodzinnego Homla. W tym czasie wybudowano od strony p\u00f3\u0142nocnej dwie pi\u0119trowe oficyny.<\/p>\n Paskiewicz nie zamierza\u0142 korzysta\u0107 z urok\u00f3w Polskiej wsi. Maj\u0105c we krwi tylko walk\u0119, postanowi\u0142 zmieni\u0107 D\u0119blin w twierdz\u0119. Kamie\u0144 w\u0119gielny pod budow\u0119 twierdzy po\u0142o\u017cy\u0142 w 1832 roku. G\u0142\u00f3wnym projektantem i budowniczym twierdzy by\u0142 in\u017cynier-fortyfikator moskiewski, genera\u0142 Jan Daehn. Budowa trwa\u0142a do 1847 roku. W tym czasie, na prawym brzegu Wis\u0142y wybudowano ogromn\u0105, pi\u0119cioboczn\u0105 cytadel\u0119, a na lewym – samodzielny fort nazwany fortem Gorczakowa. Kilka lat p\u00f3\u017aniej ( 1870r.-1885r. ) cytadela zosta\u0142a rozbudowana wed\u0142ug projektu gen. F. Totlabena do rozmiar\u00f3w pot\u0119\u017cnej twierdzy z siedmioma wysuni\u0119tymi fortami, okalaj\u0105cymi cytadel\u0119 w promieniu ok. 4,5 km. Forty po\u0142\u0105czono wewn\u0119trznymi drogami bitymi, podziemnymi przej\u015bciami i podziemn\u0105 instalacj\u0105 telegraficzn\u0105 ( iskrow\u0105 ).<\/p>\n Wszystkie forty, podobnie jak cytadela, by\u0142y zbudowane na planie pi\u0119cioboku oraz okolone dwoma ziemnymi wa\u0142ami i fos\u0105. Zadbano tak\u017ce o wyposa\u017cenie twierdzy w liczn\u0105 artyleri\u0119 r\u00f3\u017cnego kalibru, kt\u00f3ra stanowi\u0142a jej podstawow\u0105 si\u0142\u0119 ogniow\u0105. W \u015brodku cytadeli i fort\u00f3w znajdowa\u0142y si\u0119 koszary za\u0142ogi oraz magazyny zaopatrzeniowe amunicji i \u017cywno\u015bci. Ponadto w cytadeli by\u0142y: komenda twierdzy i cerkiew oraz szczeg\u00f3lnie zabezpieczony magazyn prochu i amunicji. Twierdza, kt\u00f3r\u0105 od imienia Paskiewicza nazwano Iwanogrod, zosta\u0142a wybudowana wed\u0142ug najbardziej nowoczesnych na tamte czasy osi\u0105gni\u0119\u0107 sztuki fortyfikacji i odpowiada\u0142a \u00f3wczesnym wymogom prowadzenia dzia\u0142a\u0144 obronno-zaczepnych. Stanowi\u0142a, wsp\u00f3lnie z wybudowanymi w tym czasie twierdzami w Warszawie i Modlinie ( nazwanej twierdz\u0105 Nowogieorgijewsk ), pierwsz\u0105 lini\u0119 obrony zachodniej rubie\u017cy moskiewskiego imperium, jak\u0105 sta\u0142y si\u0119 ziemie Kr\u00f3lestwa Polskiego nazywane Przywi\u015bla\u0144skim Krajem. Budowa twierdzy przyczyni\u0142a si\u0119 do dziwnego uaktywnienia gospodarczego tego rolniczego regionu. Przy drodze prowadz\u0105cej z cytadeli do szosy Lublin-Warszawa w stosunkowo kr\u00f3tkim czasie powsta\u0142a osada, tzw. forsztat cytadeli, o charakterze handlowo-us\u0142ugowym. Osad\u0119 nazwano Irena od imienia \u017cony Teodora Paskiewicza, syna namiestnika.<\/p>\n W 1876 roku, otwarto lini\u0119 kolejow\u0105 z D\u0119blina do \u0141ukowa, st\u0105d dalej do Siedlec i Brze\u015bcia nad Bugiem, a w 1877 roku, Warszawa – D\u0119blin – Lublin. W 1885 roku, po wybudowaniu mostu na Wi\u015ble, D\u0119blin uzyska\u0142 kolejowe po\u0142\u0105czenie z Radomiem i dalej na po\u0142udnie. W ten spos\u00f3b pod koniec XIX wieku D\u0119blin sta\u0142 si\u0119 wa\u017cnym w\u0119z\u0142em komunikacyjnym na trasie wsch\u00f3d-zach\u00f3d i p\u00f3\u0142noc-po\u0142udnie.<\/p>\n Twierdza d\u0119bli\u0144ska, wzmocniona w latach 1912r.-1913r. elementami fortyfikacji polowej, zda\u0142a egzamin w pierwszej fazie wielkiej wojny \u015bwiatowej. We wrze\u015bniu i pa\u017adzierniku 1914 roku, nie uda\u0142o si\u0119 po\u0142\u0105czonym si\u0142om niemiecko-austriackim ( w ramach kt\u00f3rych walczy\u0142y r\u00f3wnie\u017c oddzia\u0142y Legion\u00f3w Pi\u0142sudskiego ) z marszu z\u0142ama\u0107 oporu twierdzy, ani sforsowa\u0107 Wis\u0142y i Wieprza. Nast\u0105pi\u0142o to dopiero w rok p\u00f3\u017aniej ( 1915 roku ), kiedy wskutek za\u0142amania si\u0119 frontu rosyjskiego grozi\u0142o okr\u0105\u017cenie twierdzy. Za\u0142oga otrzyma\u0142a rozkaz ewakuacji i w dniu 4.08.1915 roku, do opuszczonej twierdzy wkroczy\u0142y oddzia\u0142y austriackie i niemieckie. Do ko\u0144ca wojny D\u0119blin pozostawa\u0142 w r\u0119kach zarazy niemieckiej. Latem 1915 roku, w czasie dzia\u0142a\u0144 wielkiej wojny \u015bwiatowej wn\u0119trze pa\u0142acu zosta\u0142o niemal doszcz\u0119tnie spalone przez wycofuj\u0105ce si\u0119 z Twierdzy Iwangorod wojska zarazy rosyjskiej, a jego ca\u0142y korpus uleg\u0142 znacznej destrukcji. Na \u0142\u0105kach, w pobli\u017cu pa\u0142acu bazowa\u0142o kilka samolot\u00f3w austriackich. By\u0142y to pierwsze samoloty, kt\u00f3re go\u015bci\u0142y w D\u0119blinie.<\/p>\n Dopiero w listopadzie 1918 roku, twierdza Iwanogrod i w\u0119ze\u0142 kolejowy Iwanowskie Sio\u0142o przesz\u0142y we w\u0142adanie oddzia\u0142\u00f3w Wojska Polskiego. Jednocze\u015bnie przywr\u00f3cono im nazw\u0119 D\u0119blin, pozostawiaj\u0105c jednak nazw\u0119 osady Irena, kt\u00f3ra przetrwa\u0142a a\u017c do 1954 roku, kiedy to powsta\u0142o Miasto D\u0119blin obejmuj\u0105ce wszystkie przyleg\u0142o\u015bci – twierdz\u0119 z zabudow\u0105 mieszkaln\u0105, w\u0119ze\u0142 kolejowy, osad\u0119 Irena i lotnisko z ca\u0142\u0105 jego zabudow\u0105 koszarowo-mieszkaln\u0105 i zespo\u0142em pa\u0142acowym Mniszch\u00f3w.<\/p>\n Twierdza, kt\u00f3ra straci\u0142a swoje militarne znaczenie, w szcz\u0105tkowej formie przetrwa\u0142a do dzi\u015b. Jej obiekty by\u0142y i s\u0105 wykorzystywane na potrzeby wojska, jako koszary, sk\u0142adnice uzbrojenia, magazyny itp. W 1920 roku, odegra\u0142a znacz\u0105c\u0105 rol\u0119, b\u0119d\u0105c miejscem koncentracji Polskich oddzia\u0142\u00f3w, kt\u00f3re wyruszy\u0142y do zwyci\u0119skiej ofensywy znad Wieprza w wojnie przeciwko zarazie moskiewskiej ( bolszewikom ).<\/p>\n W okresie mi\u0119dzywojennym stacjonowa\u0142 w cytadeli mi\u0119dzy innymi 15. Pu\u0142k Piechoty i 28. Pu\u0142k Artylerii Lekkiej, a tu\u017c przed wybuchem wojny cytadela by\u0142a miejscem mobilizacji jednostek artyleryjskich. Niekt\u00f3re forty wykorzystywa\u0142a r\u00f3wnie\u017c szko\u0142a lotnicza na magazyny bomb, amunicji i jako strzelnic\u0119.<\/p>\n Tu\u017c po odzyskaniu niepodleg\u0142o\u015bci przez Rzeczypospolit\u0105 Polsk\u0119 w 1918 roku, nie by\u0142o konieczno\u015bci nag\u0142ego szkolenia m\u0142odych lotnik\u00f3w. Europa dopiero zacz\u0119\u0142a leczy\u0107 rany po wojnie \u015bwiatowej. Wszystkie kraje europejskie dokonywa\u0142y powszechnej demobilizacji. Polska, opr\u00f3cz tego, musia\u0142a dopiero tworzy\u0107 struktury narodowych si\u0142 zbrojnych, gdy\u017c nasi synowie s\u0142u\u017cyli w armiach zaborc\u00f3w. Szczeg\u00f3lnie brakowa\u0142o wyszkolonych oficer\u00f3w.<\/p>\n W spadku po zaborcach i wielkiej wojnie \u015bwiatowej mieli\u015bmy w Polsce cztery o\u015brodki wojskowego szkolenia lotniczego. W Warszawie dzia\u0142a\u0142a tak zwana Francuska Szko\u0142a Pilot\u00f3w na Lotnisku Mokot\u00f3w oraz \u015bwie\u017co utworzona Oficerska Szko\u0142a Obserwator\u00f3w. W Poznaniu Szko\u0142a Lotnicza na Lotnisku \u0141awica, przekszta\u0142cona w Oficersk\u0105 Szko\u0142\u0119 Aeronautyczn\u0105. W Krakowie Ni\u017csza i Wy\u017csza Szko\u0142a Lotnicza na Lotnisku Rakowice-Czy\u017cyny. Bydgoszcz gdzie funkcjonowa\u0142a Szko\u0142a Lotnik\u00f3w Nr 1 i 2. Wszystkie te o\u015brodki szkoli\u0142y w r\u00f3\u017cnym zakresie i wed\u0142ug r\u00f3\u017cnych program\u00f3w. O\u015brodki dysponowa\u0142y r\u00f3\u017cn\u0105 ilo\u015bci\u0105 samolot\u00f3w, r\u00f3\u017cnych typ\u00f3w i w znacznym stopniu wyeksploatowanych.<\/p>\n W maju 1920 roku, do D\u0119blina, jako do miejscowo\u015bci bardziej odpowiadaj\u0105cej warunkom szkolenia lotniczego, przenios\u0142a si\u0119 z lotniska mokotowskiego w Warszawie Francuska Szko\u0142a Pilot\u00f3w. By\u0142a to szko\u0142a, kt\u00f3ra rok wcze\u015bniej przyjecha\u0142a transportem kolejowym wraz z Armi\u0105 Polsk\u0105 genera\u0142a J\u00f3zefa Hallera (B\u0142\u0119kitna Armia) z Francji. By\u0142a w pe\u0142ni wyekwipowana w sprz\u0119t ( ok. 50 samolot\u00f3w – w tym 25 Nieuport, 20 Caudron i 5 Morane ) i mia\u0142a kompletn\u0105 francusk\u0105 kadr\u0119 dow\u00f3dcz\u0105, oficersk\u0105 i instruktorsk\u0105 oraz techniczn\u0105 z w\u0142asnym zapleczem. Ju\u017c 1.06.1919 roku, rozpocz\u0119\u0142o si\u0119 w Warszawie szkolenie Polskich pilot\u00f3w, mechanik\u00f3w i oficer\u00f3w techniczno-administracyjnych. Szybko okaza\u0142o si\u0119, \u017ce lotnisko mokotowskie nie zapewnia wymaganych warunk\u00f3w i potrzeb dla dynamicznie rozwijaj\u0105cej si\u0119 dzia\u0142alno\u015bci szkoleniowej. Po rozpatrzeniu r\u00f3\u017cnych wariant\u00f3w nowej lokalizacji szko\u0142y wyb\u00f3r pad\u0142 na D\u0119blin. G\u0142\u00f3wnym kryterium wyboru sta\u0142o si\u0119 w\u00f3wczas znalezienie szerokiego, p\u0142askiego terenu mog\u0105cego by\u0107 wykorzystywanym do nauki pilota\u017cu podstawowego. Drugim niebagatelnym warunkiem utworzenia bazy dla szko\u0142y lotniczej by\u0142o dobre po\u0142\u0105czenie kolejowe, a to z uwagi na konieczno\u015b\u0107 transportu sprz\u0119tu i cz\u0119\u015bci zamiennych oraz du\u017cej ilo\u015bci paliw i smar\u00f3w. W zwi\u0105zku z zamiarem ulokowania szko\u0142y w nowym miejscu, ju\u017c w 1919 roku, i na pocz\u0105tku 1920 roku, dokonano koniecznej adaptacji i remont\u00f3w dwudziestu dw\u00f3ch budynk\u00f3w oraz wykonano sze\u015b\u0107 prowizorycznych hangar\u00f3w. Wyci\u0119to tak\u017ce lipow\u0105 alej\u0119 wiod\u0105c\u0105 wprost przez lotnisko do pa\u0142acu by\u0142ego moskiewskiego namiestnika Iwana Paskiewicza.<\/p>\n Je\u015bli chodzi o samo lotnisko, to zgodnie z \u201e Planem regulacji pola wzlot\u00f3w \u201d sporz\u0105dzonym przez Biuro Melioracji Rolnych W. Kraski w Warszawie, pierwsze prace zwi\u0105zane z plantowaniem rozpocz\u0119to wczesn\u0105 wiosn\u0105 1920 roku. Nadzorowa\u0142 je technik Tadeusz Kosicki. Wed\u0142ug projektu z dnia 11.03.1920 roku, zawieraj\u0105cego dok\u0142adny wykaz rob\u00f3t, wybudowano i urz\u0105dzono w\u00f3wczas warsztaty, budynki koszarowe, kancelari\u0119 i wartowni\u0119, a ponadto pomieszczenia sanitarne: pralni\u0119 i \u0142a\u017ani\u0119. W tym samym czasie wykonano te\u017c niezb\u0119dne prace wodoci\u0105gowe i elektryczne ( elektryfikacja osady Irena nast\u0105pi\u0142a znacznie p\u00f3\u017aniej bo w 1927 roku ).<\/p>\n Na uwag\u0119 zas\u0142uguje te\u017c fakt, i\u017c ju\u017c w\u00f3wczas planowano budow\u0119 zbiornik\u00f3w na materia\u0142y p\u0119dne oraz odbudow\u0119 zniszczonego pa\u0142acu Mniszch\u00f3w. Zakres i rozmach rozpocz\u0119tych prac budowlanych wskazuje niezbicie, \u017ce wobec D\u0119blina podj\u0119to wa\u017cne decyzje. Chodzi\u0142o bowiem nie o jakie\u015b prowizorium, lecz o budow\u0119 sta\u0142ego lotniska, zaopatrzonego we wszystkie niezb\u0119dne urz\u0105dzenia i zabudowania, konieczne dla ci\u0105g\u0142ego jej funkcjonowania. Zgodnie z projektowanym ulokowaniem Francuskiej Szko\u0142y Pilot\u00f3w w D\u0119blinie, przeniesienie jej nast\u0105pi\u0142o pod koniec maja 1920 roku. Francuskim komendantem by\u0142 major Robert de Chivre, za\u015b jego Polskim odpowiednikiem kpt. pil. Czes\u0142aw \u0141upi\u0144ski.<\/p>\n W szkole tej zastosowano w pe\u0142ni francuski system szkolenia opieraj\u0105cy si\u0119 w du\u017cej mierze na indywidualnych predyspozycjach ucznia \u2013 pilota. By\u0142 on co prawda nieco d\u0142u\u017cszy ni\u017c powszechnie w\u00f3wczas praktykowany w innych o\u015brodkach Polskiego lotnictwa wojskowego, ale zapewniaj\u0105cy lepsze zapoznanie si\u0119 ucznia z samolotem.\u00a0<\/p>\n Jednak szkolenie w D\u0119blinie nie by\u0142o ju\u017c tak intensywne jak w Warszawie. Zahamowa\u0142y je trudno\u015bci zwi\u0105zane z licznymi brakami natury techniczno \u2013 kwaterunkowej. Lotnisko d\u0119bli\u0144skie nie by\u0142o bowiem jeszcze w pe\u0142ni urz\u0105dzone. Nie zdo\u0142ano uregulowa\u0107 tak\u017ce problem\u00f3w z trudnym w owym czasie zaopatrzeniem. W lipcu 1920 roku, przeprowadzono likwidacj\u0119 dow\u00f3dztwa francuskiego. Komendantem szko\u0142y zosta\u0142 kpt. pil Jerzy Garbi\u0144ski, za\u015b dotychczasowy francuski major de Chivre pozosta\u0142 jako doradca techniczny.\u00a0<\/p>\n Niestety, szko\u0142a nie zd\u0105\u017cy\u0142a si\u0119 jeszcze dobrze rozlokowa\u0107, gdy w czerwcu 1920 roku – wobec zagro\u017cenia ze strony zbli\u017caj\u0105cego si\u0119 ku Wi\u015ble frontu zarazy moskiewskiej ( bolszewickiej ), lotnisko d\u0119bli\u0144skie trzeba by\u0142o ewakuowa\u0107. Francuska Szko\u0142a Pilot\u00f3w przebazowa\u0142a si\u0119 do Bydgoszczy, gdzie jako samodzielna jednostka lotnicza funkcjonowa\u0142a do 1.12.1920 roku. Jakkolwiek lotnicza przygoda D\u0119blina, najpierw z austriackim, a p\u00f3\u017aniej z lotnictwem francuskim trwa\u0142a kr\u00f3tko, to jednak wskaza\u0142a, \u017ce lokalizacja szko\u0142y by\u0142a s\u0142uszna.<\/p>\n W 1919 roku, w Warszawie przy Ministerstwie Spraw Wojskowych powo\u0142ano Sekcj\u0119 \u017beglugi Powietrznej. Zaj\u0119\u0142a si\u0119 ona koordynacj\u0105 wszystkich kwestii dotycz\u0105cych lotnictwa wojskowego, \u0142\u0105cznie ze szkoleniem. Lecz g\u0142\u00f3wny nacisk k\u0142adziono na uruchomienie produkcji samolot\u00f3w dla Polskiego Wojska w kraju. Szkolenie zesz\u0142o na dalszy plan i nie by\u0142o priorytetem.\u00a0<\/p>\n Nie oznacza to jednak, i\u017c w pocz\u0105tkach 20-lat XX wieku, nikt nie uczy\u0142 si\u0119 pilota\u017cu samolot\u00f3w. Wr\u0119cz przeciwnie. Spora grupa m\u0142odych ludzi pragn\u0119\u0142a nauczy\u0107 si\u0119 lata\u0107. Lotnictwo, a szczeg\u00f3lnie samoloty, to nadal by\u0142a nowo\u015b\u0107 i to nowo\u015bci niezwyk\u0142a. Lecz, aby nauczy\u0107 si\u0119 tej umiej\u0119tno\u015bci nale\u017ca\u0142o za to zap\u0142aci\u0107. Takie szkolenie prowadzono w tych wymienionych wy\u017cej o\u015brodkach i tak\u017ce w prywatnych szko\u0142ach. M\u0142odzi piloci cz\u0119sto byli w\u00f3wczas powo\u0142ywani do odbycia s\u0142u\u017cby wojskowej. Wojsko by\u0142oby niepowa\u017cne, gdyby nie wykorzysta\u0142o umiej\u0119tno\u015bci m\u0142odego cz\u0142owieka zdobytych w cywilu. Naturalnym by\u0142o wi\u0119c powo\u0142ywanie ich do lotnictwa. By\u0142o ich na tyle du\u017co, i\u017c zaspokaja\u0142o to potrzeby m\u0142odego lotnictwa.<\/p>\n Jednak wszyscy ci lotnicy byli tylko pilotami, czasami dodatkowo mechanikami. Nie znali map i nie umieli si\u0119 nimi pos\u0142ugiwa\u0107. Nie znali topografii terenu, czy podstaw geografii. Nie potrafili rozpoznawa\u0107 obiekt\u00f3w wojskowych z powietrza. Tego w cywilu nikt nie uczy\u0142. Szybko si\u0119 wi\u0119c okaza\u0142o, \u017ce pilot\u00f3w nie brakuje, ale brakuje obserwator\u00f3w, nawigator\u00f3w i strzelc\u00f3w pok\u0142adowych.<\/p>\n Z powodu zbli\u017caj\u0105cej si\u0119 wojny Polsko-sowieckiej ( bolszewickiej, moskiewskiej ) uporz\u0105dkowanie szkolenia lotniczego w Rzeczypospolitej Polskiej zosta\u0142o zahamowane. Po raz kolejny Rzeczypospolita Polska musia\u0142a stan\u0105\u0107 do walki z zaraz\u0105 moskiewsk\u0105. Dzi\u0119ki ogromnej determinacji Polskiego Narodu uda\u0142o si\u0119 obroni\u0107 \u015bwie\u017co odzyskan\u0105 niepodleg\u0142o\u015b\u0107. W dniu 18.03.1921 roku, podpisano traktat pokojowy w Rydze. ( Na marginesie dodamy, \u017ce rok p\u00f3\u017aniej, po wojnie Polsko-sowieckiej, w dniu 16.04.1922 roku, sowieci i niemcy podpisali uk\u0142ad w Rapallo, potwierdzaj\u0105cy dozgonn\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 obu nacji oraz nienawi\u015b\u0107 do Narodu Polskiego. Uk\u0142ad godzi\u0142 przede wszystkim w traktat wersalski. Uk\u0142ad wywo\u0142a\u0142 szok w ca\u0142ej Europie, ale Europa by\u0142a bezsilna.)<\/p>\n Dlatego dopiero w 1921 roku, dow\u00f3dztwo Wojska Polskiego zdecydowa\u0142o o utworzeniu nowej szko\u0142y lotniczej, opartej na w\u0142asnych systemach i na miar\u0119 Polskich potrzeby. Pierwsz\u0105 Polsk\u0105 szko\u0142\u0119 lotnicza utworzono w 1921 roku, w Toruniu przy 4. Pu\u0142ku Lotniczym. Szko\u0142a zosta\u0142a nazwana Szko\u0142\u0105 Obserwator\u00f3w i Strzelc\u00f3w Lotniczych. Kszta\u0142ci\u0142a zgodnie z nazw\u0105 obserwator\u00f3w i strzelc\u00f3w pok\u0142adowych.<\/p>\n Potrzeby Polskiego Wojska z czasem by\u0142y jednak wi\u0119ksze. Nale\u017ca\u0142o utworzy\u0107 kolejn\u0105 szko\u0142\u0119. Na jej miejsce wybrano Grudzi\u0105dz. Szko\u0142\u0119 nazwano Oficersk\u0105 Szko\u0142a Lotnicz\u0105. Szko\u0142\u0119 organizowano od dnia 1.08.1925 roku.<\/p>\n Nauk\u0119 rozpocz\u0119to w dniu 1.11.1925 roku. Kadr\u0119 pozyskano z innych o\u015brodk\u00f3w szkolenia lotniczego, g\u0142\u00f3wnie z Warszawy. Pocz\u0105tkowo szkolono wy\u0142\u0105cznie obserwator\u00f3w. Szko\u0142a mia\u0142a dwuletni system szkolenia. Kandydaci zostali zgrupowani w Eskadrze szkolnej i nazywano ich podchor\u0105\u017cymi. Uwypukli\u0142 si\u0119 w\u00f3wczas uk\u0142ad, \u017ce dow\u00f3dc\u0105 samolotu by\u0142 starszy stopniem, a nierzadko by\u0142 to oficer-obserwator, a nie pilot. Co przy wykonywaniu zadania nie zawsze by\u0142o korzystne. Dobrze by\u0142oby, gdyby pilot by\u0142 tak\u017ce oficerem. W 1926 roku, zorganizowano drug\u0105 Eskadr\u0119 szkoln\u0105, tym razem pilot\u00f3w. W szkole podchor\u0105\u017cowie przechodzili szkolenie teoretyczne i praktyczne. Uzyskiwali nalot rz\u0119du kilkunastu godzin. Dalsze szkolenie, obserwatorzy i piloci przechodzili na praktykach w jednostkach liniowych. Po dw\u00f3ch latach uzyskiwali tytu\u0142 pilota lub obserwatora, stopie\u0144 porucznika i przydzia\u0142 do jednostki liniowej.<\/p>\n W dniu 14.04.1927 roku – ukaza\u0142 si\u0119 rozkaz o przeniesieniu Oficerskiej Szko\u0142y Lotnictwa z Grudzi\u0105dza do D\u0119blina. Przebazowanie zako\u0144czono w maju 1927 roku.<\/p>\n Lecz w Grudzi\u0105dzu nie odby\u0142a si\u0119 \u017cadna promocja, gdy\u017c w dniu 14.04.1927 roku, czyli w p\u00f3\u0142tora roku po rozpocz\u0119ciu nauki, szkol\u0119 przeniesiono do D\u0119blina. Od tego dnia D\u0119blin jest lotnicz\u0105 stolic\u0105 Polski. Powod\u00f3w przeniesienia szko\u0142y by\u0142o kilka. Jednym z nich by\u0142y uregulowane w\u0142asno\u015bci prawne. Ca\u0142y obiekt ( pa\u0142ac, fort i grunty ) by\u0142 w\u0142asno\u015bci\u0105 Pa\u0144stwa Polskiego. Na dodatek przyleg\u0142e \u0142\u0105ki doskonale nadawa\u0142y si\u0119 na pole wzlot\u00f3w. By\u0142y tutaj tak\u017ce korzystniejsze warunki pogodowe, sprzyjaj\u0105ce wi\u0119kszej liczbie dni lotnych w roku. Dodatkowo rzeki Wis\u0142a i Wieprz oraz liczne linie kolejowe s\u0105 doskona\u0142ym odniesieniem nawigacyjnym. Poza tym w Grudzi\u0105dzu panowa\u0142y trudne warunki z powodu ciasnoty wywo\u0142anej obecno\u015bci\u0105 innych formacji wojskowych.<\/p>\n Na potrzeby Szko\u0142y zaadoptowano pa\u0142ac i przyleg\u0142e obiekty. Odbudow\u0119 pa\u0142acu przeprowadzono w latach 1924r.-1927r., wed\u0142ug projektu Polskiego architekta Antoniego Dygata. Przy tym przebudowano wn\u0119trza na potrzeby Szko\u0142y. Umieszczono tutaj komend\u0119 i sztab Szko\u0142y oraz pomieszczenia dla kadry oficerskiej. Urz\u0105dzono tak\u017ce kasyno oficerskie. Na potrzeby Szko\u0142y wykorzystano tak\u017ce trzy forty na magazyny, sk\u0142ady broni i strzelnice w; D\u0119blinie, Go\u0142\u0119biu i Zajezierzu. Ju\u017c od 1924 roku, rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 intensywna budowa lotniska ( pola wzlot\u00f3w, dr\u00f3g ko\u0142owania, hangar\u00f3w i in. ), obiekt\u00f3w zaplecza technicznego, szkolnego, koszarowych i mieszkalnych.<\/p>\n W momencie przebazowania szko\u0142y z Grudzi\u0105dza w 1927 roku, nie wszystko by\u0142o gotowe i d\u0142ugo jeszcze trwa\u0142a rozbudowa szkolnych obiekt\u00f3w, tym bardziej \u017ce przyj\u0119te pierwotnie za\u0142o\u017cenia dla 125 podchor\u0105\u017cych i 60 oficer\u00f3w zosta\u0142y szybko przekroczone. Ju\u017c jesieni\u0105 1927 roku, samych tylko podchor\u0105\u017cych by\u0142o 170.<\/p>\n Pierwszym komendantem Oficerskiej Szko\u0142y Lotniczej by\u0142 pp\u0142k pilot Roman Florer. Organizowa\u0142 on szko\u0142\u0119 w Grudzi\u0105dzu i by\u0142 jej komendantem po przeniesieniu do D\u0119blina. Pierwsza promocja oficerska do stopnia poporucznika-obserwatora odby\u0142a si\u0119 ju\u017c w D\u0119blinie w dniu 15.08.1928 roku. Prymusem pierwszej promocji by\u0142 podporucznik obserwator Bronis\u0142aw Bogucki.\u00a0<\/p>\n G\u0142\u00f3wnym zadaniem uczelni by\u0142o szkolenie pilot\u00f3w i obserwator\u00f3w w technice pilota\u017cu i zastosowaniu bojowym, umo\u017cliwiaj\u0105cym dalsz\u0105 ich specjalizacj\u0119 podczas s\u0142u\u017cby w pu\u0142kach lotniczych.<\/p>\n Lecz decyzj\u0105 Departamentu Aeronautyki Ministerstwa Spraw Wojskowych w latach 1926r.-1929r., w D\u0119blinie zaniechano szkolenia pilot\u00f3w. Pilot\u00f3w ponownie szkolono w Grudzi\u0105dzu w Szkole Pilota\u017cu.\u00a0<\/p>\n W tym czasie starano si\u0119 ujednolica\u0107 szkolenie wojskowe w pewnych jego aspektach. Na przyk\u0142ad w temacie og\u00f3lnego przygotowania wojskowego, tak zwanego okresu unitarnego. Zdecydowano, \u017ce ka\u017cdy kandydat do szko\u0142y oficerskiej musi przej\u015b\u0107 roczne przygotowanie w Szkole Podchor\u0105\u017cych w Warszawie, kt\u00f3r\u0105 w 1926 roku, przeniesiono do Ostrowi Mazowieckiej. Okres kszta\u0142cenia w Oficerskiej Szkole Lotniczej nadal trwa\u0142 dwa lata.\u00a0<\/p>\n W 1928 roku, wszystkie szko\u0142y oficerskie zosta\u0142y przemianowane na szko\u0142y podchor\u0105\u017cych danego rodzaju broni. Jednocze\u015bnie szko\u0142\u0119 w Ostrowi Mazowieckiej przemianowano na kurs unitarny przy Szkole Podchor\u0105\u017cych Piechoty. Absolwenci kursu byli wyszkoleni na szczeblu dow\u00f3dcy dru\u017cyny i uzyskiwali tytu\u0142 podchor\u0105\u017cego i prawo zdawania egzamin\u00f3w do szko\u0142y chor\u0105\u017cych wybranej przez siebie. Szko\u0142\u0119 OSL nazwano Szko\u0142a Podchor\u0105\u017cych Lotnictwa.\u00a0<\/p>\n Z uwagi na sta\u0142y rozw\u00f3j szko\u0142y z pocz\u0105tkiem 1929 roku, przy Centrum Wyszkolenia Lotnictwa Nr 1 w D\u0119blinie powo\u0142ano do istnienia Baz\u0119 Lotnicz\u0105 D\u0119blin. Jej dow\u00f3dc\u0105 zosta\u0142 mjr pil. Marian Tarnowski. Baza Lotnicza otrzyma\u0142a zadanie zapewnienia materia\u0142owo-techniczne podstawy codziennej pracy wszystkich jednostek lotniczych. Zaopatrywa\u0142a w samoloty, cz\u0119\u015bci zamienne i materia\u0142y p\u0119dne lotniska: D\u0119blin, U\u0142\u0119\u017c, Podlod\u00f3w, Zajezierze. W 1939 roku, wobec agresji zarazy niemieckiej Baza zabezpiecza\u0142a teren lotniska, organizowa\u0142a ewakuacj\u0119 sprz\u0119tu i zaplecza jednostek.<\/p>\n W 1929 roku, szko\u0142a w D\u0119blinie nadal si\u0119 dynamicznie rozwija\u0142a. Zosta\u0142a przemianowana na Centrum Wyszkolenia Oficer\u00f3w Lotnictwa. W jego sk\u0142ad wchodzi\u0142a; Szko\u0142a Podchor\u0105\u017cych Lotnictwa ( SPL ), Szko\u0142a Podchor\u0105\u017cych Rezerwy Lotnictwa ( SPRL ), Kurs Pilota\u017cu dla Oficer\u00f3w M\u0142odszych, Eskadr\u0119 treningow\u0105, Dywizjon \u0107wiczebny, Baz\u0119 Lotnictwa CWOL.\u00a0<\/p>\n Jak wi\u0119c widzimy, ponownie w D\u0119blinie uczono pilota\u017cu, ale ju\u017c \u017co\u0142nierzy ze stopniem oficera. Dow\u00f3dztwo wysz\u0142o z za\u0142o\u017cenia, i\u017c powierzenie cennego sprz\u0119tu jakim jest samolot w r\u0119ce nie uformowanego, ma\u0142o do\u015bwiadczonego \u017co\u0142nierza nie jest dobrym rozwi\u0105zaniem. W efekcie spora grupa oficer\u00f3w, szczeg\u00f3lnie z piechoty, wst\u0105pi\u0142a do lotnictwa. W efekcie Polski Lotnik by\u0142 doskonale wyszkolonym \u017co\u0142nierzem, z du\u017cym do\u015bwiadczeniem wojskowym. Umia\u0142 sobie radzi\u0107 zar\u00f3wno w powietrzu jak i na ziemi.\u00a0<\/p>\n W 1933 roku, wstrzymano nab\u00f3r do SPL w D\u0119blinie. By\u0142o to podyktowane zapewnieniem wystarczaj\u0105cych kadr obserwator\u00f3w lotniczych, w okresie pokoju.\u00a0<\/p>\n W 1935 roku, z powodu agresywnego zachowania naszego zachodniego s\u0105siada, wznowiono nab\u00f3r kandydat\u00f3w do SPL w D\u0119blinie. Tym razem przyjmowano kandydat\u00f3w na pilot\u00f3w ( 2\/3 stanu ) i na obserwator\u00f3w ( 1\/3 stanu ). Jednocze\u015bnie nauk\u0119 wyd\u0142u\u017cono do 3 lat. Pozwoli\u0142o to na bardziej gruntowne przygotowanie teoretyczne i praktyczne. Szkolenie bojowe by\u0142o tak\u017ce bardziej intensywne. Umo\u017cliwi\u0142o to wyeliminowanie dotychczasowych dysproporcji w strukturze personelu lataj\u0105cego i przypadkowo\u015bci w doborze kandydat\u00f3w.<\/p>\n W 1936 roku, powsta\u0142a przy Wy\u017cszej Szkole Wojennej w Warszawie, Wy\u017csza Szko\u0142a Lotnicza. Rozpocz\u0119\u0142a ona szkolenie kadr sztabowych oficer\u00f3w lotnictwa, planist\u00f3w i teoretyk\u00f3w. Jej dzia\u0142alno\u015bci mia\u0142a wp\u0142yw na systemy i program szkolenia w D\u0119blinie, jeszcze wy\u017cej podnosz\u0105c poziom jej szkolenia. Efekty by\u0142y widoczne podczas wojny obronnej we wrze\u015bniu 1939 roku, a potem na wszystkich frontach zachodnich drugiej wojny \u015bwiatowej.\u00a0Pierwsza promocja wszechstronnie wykszta\u0142conych absolwent\u00f3w trzyletniej Szko\u0142y Podchor\u0105\u017cych Lotnictwa odby\u0142a si\u0119 w dniu 15.10.1937 roku.<\/p>\n W 1937 roku, szko\u0142a zmieni\u0142a nazw\u0119 na Centrum Wyszkolenia Lotnictwa Nr 1 i nadal si\u0119 dynamicznie rozwija\u0142a. W sk\u0142ad szko\u0142y wesz\u0142a dodatkowo Wy\u017csza Szko\u0142a Pilota\u017cu.\u00a0<\/p>\n W tym okresie zarysowa\u0142 si\u0119 jednolity system edukacji lotniczej, obejmuj\u0105cy popularyzatorsko-szkoleniow\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 aeroklub\u00f3w, prac\u0119 wojskowych szk\u00f3\u0142 lotniczych i profesjonalne doskonalenie ich absolwent\u00f3w w pu\u0142kach lotniczych. Eliminowa\u0142 on uprzedni\u0105 przypadkowo\u015b\u0107 w doborze kadr lotniczych, zapewnia\u0142 naturaln\u0105 selekcj\u0119 personelu lataj\u0105cego, a przede wszystkim stworzy\u0142 warunki do ukszta\u0142towania si\u0119 zwartego korpusu kadry lotniczej. Bardzo du\u017ce znaczenie dla tego procesu mia\u0142o powi\u0105zanie lotniczego szkolnictwa wojskowego z szerok\u0105 baz\u0105 cywilnych organizacji lotniczych ( g\u0142\u00f3wnie z aeroklubami i Lig\u0105 Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej ). Szkolnictwo lotnicze zacz\u0119\u0142o wypracowywa\u0107 w\u0142asne metody nauczania i wychowania oraz dorabia\u0107 si\u0119 wysoko kwalifikowanej kadry dydaktycznej i instruktorskiej, co szczeg\u00f3lnie zaowocowa\u0142o w okresie rozbudowy wojskowego szkolnictwa lotniczego po 1935 roku.<\/p>\n Istotne dla doskonalenia systemu szkolenia lotniczego by\u0142o przej\u0119cie w 1933 roku, od aeroklub\u00f3w szkolenia kandydat\u00f3w do lotnictwa w ramach Przysposobienia Wojskowo-Lotniczego ( PWL ), a p\u00f3\u017aniej Lotniczego Przysposobienia Wojskowego ( LPW ). W tym te\u017c czasie wprowadzono szkolenie szybowcowe dla kandydat\u00f3w w Wojskowym O\u015brodku Szybowcowym w Ustianowej. Program oraz proces kszta\u0142cenia i szkolenia, najpierw OSL, a p\u00f3\u017aniej SPL, odpowiada\u0142y stawianym w\u00f3wczas przed lotnictwem zadaniom i wynikaj\u0105cym st\u0105d wymaganiom wobec personelu lataj\u0105cego. Model programowy uczelni tworzony by\u0142 stopniowo.<\/p>\n Pocz\u0105tkowo wykorzystywano dotychczasowe do\u015bwiadczenia szkolnictwa lotniczego. Jednak programy te nie przystawa\u0142y w pe\u0142ni do zada\u0144, jakie wype\u0142nia\u0107 mia\u0142a nowo powsta\u0142a szko\u0142a. Musia\u0142a si\u0119 zmieni\u0107 r\u00f3wnie\u017c metodyka nauczania teoretycznego i praktycznego. System kszta\u0142cenia lotniczego w SPL sk\u0142ada\u0142 si\u0119 ze szkolenia teoretycznego na przemian z praktycznym w powietrzu. Podstawowymi metodami nauczania w szkole d\u0119bli\u0144skiej by\u0142y wyk\u0142ady, pokazy i \u0107wiczenia. Du\u017co czasu po\u015bwi\u0119cano r\u00f3wnie\u017c samokszta\u0142ceniu pod kierunkiem wyk\u0142adowc\u00f3w i dow\u00f3dc\u00f3w pluton\u00f3w szkolnych. W 1929r. program kszta\u0142cenia teoretycznego SPL przewidywa\u0142: pierwszy rok nauki: 1 155 godzin ( 618 godzin wyk\u0142ad\u00f3w i 537 godzin \u0107wicze\u0144 ); drugi rok: 1 045 godzin ( 524 godziny wyk\u0142ad\u00f3w i 521 godzin \u0107wicze\u0144 ). Po przed\u0142u\u017ceniu w 1935 roku, nauki w SPL do trzech lat program zosta\u0142 wzbogacony. Na pierwszym roku dominowa\u0142o kszta\u0142cenie teoretyczne, \u0142\u0105czne dla obu kierunk\u00f3w, na drugim i trzecim prowadzono kszta\u0142cenie w specjalno\u015bciach pilot i obserwator.<\/p>\n W okresie dwudziestolecia mi\u0119dzywojennego dob\u00f3r kandydat\u00f3w stopniowo ewoluowa\u0142. Wymagania wobec przysz\u0142ych pilot\u00f3w stopniowo wzrasta\u0142y, cho\u0107 og\u00f3lnie zawsze by\u0142y wysokie. Musieli legitymowa\u0107 si\u0119 wykszta\u0142ceniem \u015brednim z matur\u0105, uko\u0144czeniem kursu pilota\u017cu w aeroklubie lub na obozach LPW. Ci kt\u00f3rzy nie odbyli takiego kursu, kierowani byli na eliminacyjny kurs w Wojskowym O\u015brodku Szybowcowym w Ustianowej. Wszyscy musieli przej\u015b\u0107 badania lekarskie, w\u0142\u0105cznie z badaniem psychologicznym. Dopiero w\u00f3wczas kandydaci przyst\u0119powali do egzaminu wst\u0119pnego. By\u0142 pisemny test z wiedzy og\u00f3lnej i egzamin ustny. Do tego dochodzi\u0142 egzamin z j\u0119zyka obcego i sprawdzian fizyczny. W takiej sytuacji nie dziwmy si\u0119, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 kandydat\u00f3w pochodzi\u0142a z tak zwanych warstw \u015bredniozamo\u017cnych; urz\u0119dniczych, inteligenckich, o\u015bwiatowych, rzemie\u015blniczych, policyjnych i wojskowych. Przedstawicieli warstw stref wy\u017cszych ( fabrykanci ) i ni\u017cszych ( rolnik\u00f3w i robotnik\u00f3w ) stanowili znikomy odsetek. G\u0142\u00f3wnie mo\u017cna ich by\u0142o znale\u017a\u0107 w SPRL i korpusie oficer\u00f3w rezerwy lotnictwa.<\/p>\n Niezaprzeczalnym osi\u0105gni\u0119ciem okresu mi\u0119dzywojennego by\u0142o ujednolicenie zasad szkoleniowych – zbudowanie sp\u00f3jnego modelu praktycznego szkolenia lotniczego. System kszta\u0142cenia zapewnia\u0142 gruntowne wykszta\u0142cenie wojskowe, profesjonalne wyszkolenie, wychowanie obywatela i sprawnego sportowca. Opracowano r\u00f3wnie\u017c szereg nowoczesnych dokument\u00f3w prawodawczych, takich jak na przyk\u0142ad regulamin walki, oraz podr\u0119cznik\u00f3w.<\/p>\n W dniu 15.10.1937 roku, Marsza\u0142ek Edward Rydz \u015amig\u0142y wr\u0119czy\u0142 na r\u0119ce \u00f3wczesnego Komendanta Szko\u0142y Podchor\u0105\u017cych Lotnictwa pp\u0142k obs. Stefanowi Sznukowi sztandar dla Szko\u0142y Orl\u0105t.<\/p>\n W dniu 15.06.1939 roku, odby\u0142o si\u0119 uroczyste zako\u0144czenie szkolenia 150 podchor\u0105\u017cych-pilot\u00f3w i obserwator\u00f3w, kt\u00f3rzy bez promowania do stopnia podporucznika zostali skierowani do jednostek liniowych celem dalszego szkolenia na samolotach bojowych. Z chwil\u0105 wybuchu wojny 1.09.1939 roku, wszyscy absolwenci tej ostatniej, XIII przedwojennej promocji w d\u0119bli\u0144skiej Szkole Orl\u0105t otrzymali stopnie porucznik\u00f3w ze starsze\u0144stwem od 1.09.1939 roku, i stan\u0119li w pierwszej linii, obok swych starszych koleg\u00f3w, do walki w obronie Ojczyzny.<\/p>\n W ci\u0105gu 14 lat szko\u0142\u0119 uko\u0144czy\u0142o 973 podchor\u0105\u017cych, w tym 707 obserwator\u00f3w i 266 pilot\u00f3w.<\/p>\n Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Nazwa D\u0119blin pochodzi prawdopodobnie od Puszczy D\u0119bowej, kt\u00f3ra otacza\u0142a osad\u0119 od wschodniej i p\u00f3\u0142nocnej strony. Historia D\u0119blina liczy zaledwie kilka wiek\u00f3w i gdyby nie by\u0142o tu lotnictwa, Miasto nie by\u0142oby rozpoznawalne na Mapie Rzeczypospolitej Polskiej. Ziemie te stanowi\u0142y wielk\u0105 posiad\u0142o\u015b\u0107 magnack\u0105, a dobre gleby sprzyja\u0142y rozwojowi rolnictwa. Na interesuj\u0105cym nas obszarze egzystowa\u0142o kilka folwark\u00f3w i liczne wsie. Pierwsza wzmianka o D\u0119blinie pochodzi z ko\u0144ca XIV wieku, kiedy to kr\u00f3l W\u0142adys\u0142aw Jagie\u0142\u0142o nada\u0142 dobra D\u0119bli\u0144skie rycerzowi zwanemu Grot z Jankowic. W XV wieku dobra nale\u017ca\u0142y do rodu Tarnowskich, p\u00f3\u017aniej dzier\u017cawili je Tar\u0142owie i Sapiehowie. W drugiej po\u0142owie XVII wieku, dobra by\u0142y w\u0142asno\u015bci\u0105 rod\u00f3w Kotowskich i Wielowiejskich. W 1726 roku, ziemie przesz\u0142y we w\u0142adanie rodu Mniszch\u00f3w. To w\u0142a\u015bnie Mniszowie wybudowali w D\u0119blinie zesp\u00f3\u0142 pa\u0142acowy. Zbudowano go w stylu barokowym, prawdopodobnie wed\u0142ug projektu Paw\u0142a Antoniego Fontany. Budow\u0119 uko\u0144czono prawdopodobnie w 1730 roku.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[19],"tags":[],"class_list":["post-123","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-lotniska"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/123","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=123"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/123\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2447,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/123\/revisions\/2447"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=123"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=123"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=123"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Historia D\u0119blina do 1918 roku.<\/h3>\n
Okres Odrodzonej Rzeczypospolitej Polskiej.<\/h3>\n
Pocz\u0105tki szkolenia lotniczego w Rzeczypospolitej Polskiej.<\/h3>\n
Francuska Szko\u0142a Pilot\u00f3w.<\/h3>\n
Dalsze dzieje Lotniska D\u0119blin.<\/h3>\n
1927 rok.<\/h3>\n
1937 rok.<\/h3>\n
1939 rok.<\/h3>\n