{"id":1216,"date":"2022-02-11T18:41:46","date_gmt":"2022-02-11T17:41:46","guid":{"rendered":"http:\/\/wp.polot.net\/2022\/02\/11\/szkolenie-lotnicze-w-polsce-1922-1939\/"},"modified":"2024-07-13T18:38:24","modified_gmt":"2024-07-13T16:38:24","slug":"szkolenie-lotnicze-w-polsce-1922-1939","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/polot.net\/?p=1216&lang=pl","title":{"rendered":"Szkolenie lotnicze w Polsce. 1922-1939."},"content":{"rendered":"<p>Krak\u00f3w 2017-05-09<\/p>\n<h3 id=\"Szkolenie-lotnicze-w-Polsce.\"  >Szkolenie lotnicze w Polsce.<\/h3>\n<h3 id=\"Cz\u0119\u015b\u0107-6.\"  >Cz\u0119\u015b\u0107 6.<\/h3>\n<h3 id=\"1922-1939.\"  >1922-1939.<\/h3>\n<h3 id=\"D\u0119blin.\"  >D\u0119blin.<\/h3>\n<p>Nazwa D\u0119blin pojawi\u0142a si\u0119 ju\u017c przy okazji Francuskiej Szko\u0142y Pilot\u00f3w, jak i przy opisie szk\u00f3\u0142 w Grudzi\u0105dzu. Dlaczego D\u0119blin? Lotnisko Mokotowskie by\u0142o za ciasne dla tak du\u017cej liczby jednostek lotniczych. Po rozpatrzeniu r\u00f3\u017cnych wariant\u00f3w nowej lokalizacji Szko\u0142y Lotniczej wyb\u00f3r pad\u0142 na D\u0119blin. G\u0142\u00f3wnym kryterium wyboru sta\u0142o si\u0119 w\u00f3wczas znalezienie szerokiego, p\u0142askiego terenu mog\u0105cego by\u0107 wykorzystywanym do nauki pilota\u017cu podstawowego. Drugim niebagatelnym warunkiem utworzenia bazy dla szko\u0142y lotniczej by\u0142o dobre po\u0142\u0105czenie kolejowe, a to z uwagi na konieczno\u015b\u0107 transportu sprz\u0119tu i cz\u0119\u015bci zamiennych oraz du\u017cej ilo\u015bci paliw i smar\u00f3w. W tym okresie standardem by\u0142 transport cz\u0119\u015bciowo rozmontowanych samolot\u00f3w na platformach kolejowych. Jeden poci\u0105g by\u0142 baz\u0105 dla jednostki lotniczej. Zapewnia\u0142 nie tylko transport, ale zaplecze remontowe dla samolot\u00f3w i zaplecze socjalne dla \u017co\u0142nierzy. Tak dzia\u0142a\u0142a Eskadra Ko\u015bciuszkowska, bij\u0105c Rosjan analfabety Siemiona Budionnego.<\/p>\n<p>W tym czasie, maj\u0105tek w D\u0119blinie nale\u017ca\u0142 ju\u017c do Skarbu Pa\u0144stwa. Historycznie nale\u017ca\u0142 do rodu ksi\u0105\u017c\u0105t Mniszch\u00f3w i Jab\u0142onowskich, a nast\u0119pnie zosta\u0142 zagarni\u0119ty przez Rosjan. W zwi\u0105zku z zamiarem ulokowania Szko\u0142y w nowym miejscu, ju\u017c w 1919 roku i na pocz\u0105tku 1920 roku, dokonano koniecznej adaptacji i remont\u00f3w dwudziestu dw\u00f3ch budynk\u00f3w oraz wykonano sze\u015b\u0107 prowizorycznych hangar\u00f3w. Wyci\u0119to tak\u017ce lipow\u0105 alej\u0119 wiod\u0105c\u0105 wprost przez lotnisko do pa\u0142acu.<\/p>\n<p>Je\u015bli chodzi o samo lotnisko, to zgodnie z \u201ePlanem regulacji pola wzlot\u00f3w\u201d, sporz\u0105dzonym przez Biuro Melioracji Rolnych W. Kraski w Warszawie, pierwsze prace zwi\u0105zane z plantowaniem rozpocz\u0119to wczesn\u0105 wiosn\u0105 1920 roku. Nadzorowa\u0142 je technik Tadeusz Kosicki. Wed\u0142ug projektu z dnia 11 marca 1920 roku, zawieraj\u0105cego dok\u0142adny wykaz rob\u00f3t, wybudowano i urz\u0105dzono w\u00f3wczas warsztaty, budynki koszarowe, kancelari\u0119 i wartowni\u0119, a ponadto pomieszczenia sanitarne: pralni\u0119 i \u0142a\u017ani\u0119. W tym samym czasie wykonano te\u017c niezb\u0119dne prace wodoci\u0105gowe i elektryczne (Elektryfikacja osady Irena nast\u0105pi\u0142a znacznie p\u00f3\u017aniej, bo w 1927 roku).<\/p>\n<p>Na uwag\u0119 zas\u0142uguje te\u017c fakt, i\u017c ju\u017c w\u00f3wczas planowano budow\u0119 zbiornik\u00f3w na materia\u0142y p\u0119dne oraz odbudow\u0119 zniszczonego pa\u0142acu Mniszch\u00f3w. Zakres i rozmach rozpocz\u0119tych prac budowlanych wskazuje niezbicie, \u017ce wobec D\u0119blina podj\u0119to wa\u017cne decyzje. Chodzi\u0142o bowiem nie o jakie\u015b prowizorium, lecz o budow\u0119 sta\u0142ego lotniska, zaopatrzonego we wszystkie niezb\u0119dne urz\u0105dzenia i zabudowania, konieczne dla ci\u0105g\u0142ego jej funkcjonowania.<\/p>\n<p>W maju 1920 roku, do D\u0119blina, jako do miejscowo\u015bci bardziej odpowiadaj\u0105cej warunkom szkolenia lotniczego, przenios\u0142a si\u0119 z Lotniska Mokotowskiego w Warszawie Francuska Szko\u0142a Pilot\u00f3w. W tym czasie Szko\u0142a by\u0142a w pe\u0142ni wyekwipowana w sprz\u0119t (oko\u0142o 50 samolot\u00f3w &#8211; w tym 25 Nieuport, 20 Caudron i 5 Morane). Podstawowa kadra Szko\u0142y sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z oficer\u00f3w francuskich, kt\u00f3rzy mieli ju\u017c przydzielonych Polskich zast\u0119pc\u00f3w. Francuskim komendantem by\u0142 major Robert de Chivre, za\u015b jego Polskim odpowiednikiem kpt. pil. Czes\u0142aw \u0141upi\u0144ski.<\/p>\n<p>W szkole tej zastosowano w pe\u0142ni francuski system szkolenia opieraj\u0105cy si\u0119 w du\u017cej mierze na indywidualnych predyspozycjach ucznia \u2013 pilota. By\u0142 on co prawda nieco d\u0142u\u017cszy ni\u017c powszechnie w\u00f3wczas praktykowany w innych o\u015brodkach Polskiego lotnictwa wojskowego, ale zapewniaj\u0105cy lepsze zapoznanie si\u0119 ucznia z samolotem.\u00a0Jednak szkolenie w D\u0119blinie nie by\u0142o ju\u017c tak intensywne jak w Warszawie. Zahamowa\u0142y je trudno\u015bci zwi\u0105zane z licznymi brakami natury techniczno \u2013 kwaterunkowej. Lotnisko D\u0119blin nie by\u0142o bowiem jeszcze w pe\u0142ni urz\u0105dzone. Nie zdo\u0142ano uregulowa\u0107 tak\u017ce problem\u00f3w z trudnym w owym czasie zaopatrzeniem.<\/p>\n<p>W lipcu 1920 roku, przeprowadzono likwidacj\u0119 dow\u00f3dztwa francuskiego. W za\u0142o\u017ceniu by\u0142o zwolnienie wszystkich \u017co\u0142nierzy francuskich. Cel by\u0142 ambitny, ale na razie nie osi\u0105galny. Komendantem szko\u0142y zosta\u0142 kpt. pil Jerzy Garbi\u0144ski, za\u015b dotychczasowy francuski major de Chivre pozosta\u0142 jako doradca techniczny.<\/p>\n<p>Niestety, Szko\u0142a nie zd\u0105\u017cy\u0142a si\u0119 jeszcze dobrze rozlokowa\u0107, gdy w czerwcu 1920 roku, wobec zagro\u017cenia ze strony zbli\u017caj\u0105cego si\u0119 ku rzece Wis\u0142a frontu wojsk rosyjskich, Lotnisko D\u0119blin trzeba by\u0142o ewakuowa\u0107. Francuska Szko\u0142a Pilot\u00f3w przebazowa\u0142a si\u0119 do Bydgoszczy, gdzie jako samodzielna jednostka lotnicza funkcjonowa\u0142a do dnia 1 grudnia 1920 roku. Jakkolwiek lotnicza przygoda D\u0119blina z lotnictwem francuskim trwa\u0142a kr\u00f3tko, to jednak wskaza\u0142a, gdzie mo\u017cna zlokalizowa\u0107 na sta\u0142e szko\u0142\u0119 lotnicz\u0105.<\/p>\n<p>W 1919 roku, w Warszawie przy Ministerstwie Spraw Wojskowych powo\u0142ano Sekcj\u0119 \u017beglugi Powietrznej. Zaj\u0119\u0142a si\u0119 ona koordynacj\u0105 wszystkich kwestii tycz\u0105cych lotnictwa wojskowego, \u0142\u0105cznie ze szkoleniem. Lecz g\u0142\u00f3wny nacisk k\u0142adziono na uruchomienie produkcji samolot\u00f3w dla Polskiego Wojska w kraju. Szkolenie zesz\u0142o na dalszy plan i nie by\u0142o priorytetem.\u00a0Nie oznacza to jednak, i\u017c w pocz\u0105tkach 20-lat XX wieku, nikt nie uczy\u0142 si\u0119 pilota\u017cu samolot\u00f3w. Wr\u0119cz przeciwnie. Spora grupa m\u0142odych ludzi pragn\u0119\u0142a nauczy\u0107 si\u0119 lata\u0107. Lotnictwo, a szczeg\u00f3lnie samoloty, to nadal by\u0142a nowo\u015b\u0107 i to nowo\u015b\u0107 niezwyk\u0142a. Lecz, aby nauczy\u0107 si\u0119 tej umiej\u0119tno\u015bci nale\u017ca\u0142o za to zap\u0142aci\u0107. Takie szkolenie prowadzono w nowo powsta\u0142ych Aeroklubach i szko\u0142ach prywatnych. M\u0142odzi piloci cz\u0119sto byli w\u00f3wczas powo\u0142ywani do odbycia s\u0142u\u017cby wojskowej. Wojsko Polskie by\u0142oby nieodpowiedzialne, gdyby nie wykorzysta\u0142o umiej\u0119tno\u015bci m\u0142odego cz\u0142owieka zdobytych w cywilu. Naturalnym by\u0142o wi\u0119c powo\u0142ywanie tych m\u0142odych pilot\u00f3w do lotnictwa. Pilot\u00f3w by\u0142o na tyle du\u017co, i\u017c zaspokaja\u0142o to potrzeby m\u0142odego lotnictwa.<\/p>\n<p>W dniu 1 sierpnia 1925 roku, w Grudzi\u0105dzu utworzono kolejn\u0105 szko\u0142\u0119 lotnicz\u0105, kt\u00f3ra otrzyma\u0142a nazw\u0119 Oficerska Szko\u0142a Lotnicza. O tej Szkole jest napisane we wcze\u015bniejszym artykule. W dniu 14 kwietnia 1927 roku, ukaza\u0142 si\u0119 rozkaz o przeniesieniu Oficerskiej Szko\u0142y Lotnictwa z Grudzi\u0105dza do D\u0119blina. Przebazowanie zako\u0144czono w maju 1927 roku.<\/p>\n<p>Na potrzeby Szko\u0142y zaadoptowano pa\u0142ac i przyleg\u0142e obiekty. Odbudow\u0119 pa\u0142acu przeprowadzono w okresie 1924 &#8211; 1927, wed\u0142ug projektu Polskiego architekta Antoniego Dygata. Przy tym przebudowano wn\u0119trza na potrzeby Szko\u0142y. Umieszczono tutaj komend\u0119 i sztab Szko\u0142y oraz pomieszczenia dla kadry oficerskiej. Urz\u0105dzono tak\u017ce kasyno oficerskie. Na potrzeby Szko\u0142y wykorzystano tak\u017ce trzy forty na magazyny, sk\u0142ady broni i strzelnice w; D\u0119blinie, Go\u0142\u0119biu i Zajezierzu. Ju\u017c od 1924 roku, rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 intensywna budowa lotniska (pola wzlot\u00f3w, dr\u00f3g ko\u0142owania, hangar\u00f3w i in.), obiekt\u00f3w zaplecza technicznego, szkolnego, koszarowych i mieszkalnych.\u00a0Pocz\u0105tkowo Szko\u0142a liczy\u0142a 125 podchor\u0105\u017cych i 60 oficer\u00f3w wyk\u0142adowc\u00f3w i instruktor\u00f3w. Ale ju\u017c jesieni\u0105 1927 roku, by\u0142o 170 podchor\u0105\u017cych.<\/p>\n<p>Podstawow\u0105 maszyn\u0105 szkolenia pocz\u0105tkowego by\u0142 samolot Morane Saulnier MS AR-35 EP2. Nap\u0119dzany silnikiem rotacyjnym Le Rhone o mocy 59 kW, masa startowa 700 kg, pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna 126 km\/h, pr\u0119dko\u015b\u0107 minimalna 56 km\/h. Do Rzeczypospolitej Polskiej sprowadzono 70 egzemplarzy w 1925 roku, a do D\u0119blina w 1927 roku.<\/p>\n<p><figure class=\"alignleft\">                    <img decoding=\"async\" data-src=\"https:\/\/images.polot.net\/0bbb3e4db3bcdd0e02e314d7eeaba5c30e5c44d6\" src=\"https:\/\/images.polot.net\/0bbb3e4db3bcdd0e02e314d7eeaba5c30e5c44d6\" alt=\"Samoloty Szkolne i Treningowe 1924 -1939. \u017br\u00f3d\u0142o D\u0119blin. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman\" class=\"lazyload\" data-action=\"zoom\"><figcaption>Samoloty Szkolne i Treningowe 1924 -1939. \u017br\u00f3d\u0142o D\u0119blin. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n<p><figure class=\"alignleft\">                    <img decoding=\"async\" data-src=\"https:\/\/images.polot.net\/abb4748459aa1a837b730a1971da5f856e4eb4a6\" src=\"https:\/\/images.polot.net\/abb4748459aa1a837b730a1971da5f856e4eb4a6\" alt=\"Samoloty Bombowe 1920 -1939. \u017br\u00f3d\u0142o D\u0119blin. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman\" class=\"lazyload\" data-action=\"zoom\"><figcaption>Samoloty Bombowe 1920 -1939. \u017br\u00f3d\u0142o D\u0119blin. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n<p>Pierwszym komendantem Oficerskiej Szko\u0142y Lotniczej by\u0142 pp\u0142k pilot Roman Florer. Organizowa\u0142 on szko\u0142\u0119 w Grudzi\u0105dzu i by\u0142 jej komendantem po przeniesieniu do D\u0119blina. Pierwsza promocja oficerska do stopnia podporucznika-obserwatora odby\u0142a si\u0119 w D\u0119blinie w dniu 15 sierpnia 1928 roku. Prymusem pierwszej promocji by\u0142 podporucznik obserwator Bronis\u0142aw Bogucki.<\/p>\n<p>G\u0142\u00f3wnym zadaniem Szko\u0142y by\u0142o szkolenie pilot\u00f3w i obserwator\u00f3w w technice pilota\u017cu i zastosowaniu bojowym, umo\u017cliwiaj\u0105cym dalsz\u0105 ich specjalizacj\u0119 podczas s\u0142u\u017cby w pu\u0142kach lotniczych.<\/p>\n<p>Lecz decyzj\u0105 Departamentu Aeronautyki Ministerstwa Spraw Wojskowych w okresie 1926 &#8211; 1929 w D\u0119blinie zaniechano szkolenia pilot\u00f3w. Pilot\u00f3w ponownie szkolono w Grudzi\u0105dzu w Szkole Pilota\u017cu.<\/p>\n<p>W tym czasie starano si\u0119 ujednolica\u0107 szkolenie wojskowe w pewnych jego aspektach. Na przyk\u0142ad w temacie og\u00f3lnego przygotowania wojskowego, tak zwanego okresu unitarnego. Zdecydowano, \u017ce ka\u017cdy kandydat do szko\u0142y oficerskiej musi przej\u015b\u0107 roczne przygotowanie w Szkole Podchor\u0105\u017cych w Warszawie, kt\u00f3r\u0105 w 1926 roku, przeniesiono do Ostrowi Mazowieckiej. Okres kszta\u0142cenia w Oficerskiej Szkole Lotniczej nadal trwa\u0142 dwa lata.<\/p>\n<p>W 1928 roku, wszystkie szko\u0142y oficerskie zosta\u0142y przemianowane na szko\u0142y podchor\u0105\u017cych danego rodzaju broni. Jednocze\u015bnie szko\u0142\u0119 w Ostrowi Mazowieckiej przemianowano na kurs unitarny przy Szkole Podchor\u0105\u017cych Piechoty. Absolwenci kursu byli wyszkoleni na szczeblu dow\u00f3dcy dru\u017cyny i uzyskiwali tytu\u0142 podchor\u0105\u017cego i prawo zdawania egzamin\u00f3w do szko\u0142y chor\u0105\u017cych wybranej przez siebie. Oficerska Szko\u0142\u0119 Lotnictwa nazwano Szko\u0142a Podchor\u0105\u017cych Lotnictwa.<\/p>\n<p>Z uwagi na sta\u0142y rozw\u00f3j szko\u0142y z pocz\u0105tkiem 1929 roku, przy Centrum Wyszkolenia Lotnictwa Nr 1 w D\u0119blinie powo\u0142ano do istnienia Baz\u0119 Lotnicz\u0105 D\u0119blin. Jej dow\u00f3dc\u0105 zosta\u0142 mjr pil. Marian Tarnowski. Baza Lotnicza otrzyma\u0142a zadanie zapewnienia materia\u0142owo-techniczne podstawy codziennej pracy wszystkich jednostek lotniczych. Zaopatrywa\u0142a w samoloty, cz\u0119\u015bci zamienne i materia\u0142y p\u0119dne lotniska: D\u0119blin, U\u0142\u0119\u017c, Podlod\u00f3w, Zajezierze. W 1939 roku, wobec agresji armii niemieckiej i rosyjskiej Baza zabezpiecza\u0142a teren lotniska, organizowa\u0142a ewakuacj\u0119 sprz\u0119tu i zaplecza jednostek.<\/p>\n<p>W 1929 roku, program kszta\u0142cenia teoretycznego SPL przewidywa\u0142: pierwszy rok nauki: 1 155 godzin (618 godzin wyk\u0142ad\u00f3w i 537 godzin \u0107wicze\u0144); drugi rok: 1 045 godzin (524 godziny wyk\u0142ad\u00f3w i 521 godzin \u0107wicze\u0144).<\/p>\n<p>W 1929 roku, szko\u0142a w D\u0119blinie nadal si\u0119 dynamicznie rozwija\u0142a. Zosta\u0142a przemianowana na Centrum Wyszkolenia Oficer\u00f3w Lotnictwa. W jego sk\u0142ad wchodzi\u0142a; Szko\u0142a Podchor\u0105\u017cych Lotnictwa (SPL), Szko\u0142a Podchor\u0105\u017cych Rezerwy Lotnictwa (SPRL), Kurs Pilota\u017cu dla Oficer\u00f3w M\u0142odszych, Eskadr\u0119 treningow\u0105, Dywizjon \u0107wiczebny, Baz\u0119 Lotnictwa CWOL.<\/p>\n<p>Jak wi\u0119c widzimy, ponownie w D\u0119blinie uczono pilota\u017cu, ale ju\u017c \u017co\u0142nierzy ze stopniem oficera. Dow\u00f3dztwo wysz\u0142o z za\u0142o\u017cenia, i\u017c powierzenie cennego sprz\u0119tu jakim jest samolot w r\u0119ce nie uformowanego, ma\u0142o do\u015bwiadczonego \u017co\u0142nierza nie jest dobrym rozwi\u0105zaniem. W efekcie spora grupa oficer\u00f3w, szczeg\u00f3lnie z piechoty, wst\u0105pi\u0142a do lotnictwa. W rezultacie Polski Lotnik by\u0142 doskonale wyszkolonym \u017co\u0142nierzem, z du\u017cym do\u015bwiadczeniem wojskowym. Umia\u0142 sobie radzi\u0107 zar\u00f3wno w powietrzu jak i na ziemi.<\/p>\n<p>W 1933 roku, wstrzymano nab\u00f3r do SPL w D\u0119blinie. By\u0142o to podyktowane zapewnieniem wystarczaj\u0105cych kadr obserwator\u00f3w lotniczych, w okresie pokoju.<\/p>\n<p>W 1935 roku, z powodu agresywnego zachowania naszego zachodniego s\u0105siada, wznowiono nab\u00f3r kandydat\u00f3w do SPL w D\u0119blinie. Tym razem przyjmowano kandydat\u00f3w na pilot\u00f3w (2\/3 stanu kursant\u00f3w) i na obserwator\u00f3w, strzelc\u00f3w, radiooperator\u00f3w (1\/3 stanu kursant\u00f3w). Jednocze\u015bnie nauk\u0119 wyd\u0142u\u017cono do 3 lat. Pozwoli\u0142o to na bardziej gruntowne przygotowanie teoretyczne i praktyczne. Szkolenie bojowe by\u0142o tak\u017ce bardziej intensywne. Umo\u017cliwi\u0142o to wyeliminowanie dotychczasowych dysproporcji w strukturze personelu lataj\u0105cego i przypadkowo\u015bci w doborze kandydat\u00f3w.<\/p>\n<p>W 1936 roku, powsta\u0142y przy Wy\u017cszej Szkole Wojennej w Warszawie, Wy\u017csza Szko\u0142a Lotnicza. Rozpocz\u0119\u0142a ona szkolenie kadr sztabowych lotnictwa, planist\u00f3w i teoretyk\u00f3w. Jej dzia\u0142alno\u015bci mia\u0142a wp\u0142yw na systemy i program szkolenia w D\u0119blinie, jeszcze wy\u017cej podnosz\u0105c poziom jej szkolenia. Efekty by\u0142y widoczne podczas wojny obronnej we wrze\u015bniu 1939 roku, a potem na wszystkich frontach zachodnich.<\/p>\n<p>Pierwsza promocja wszechstronnie wykszta\u0142conych absolwent\u00f3w trzyletniej Szko\u0142y Podchor\u0105\u017cych Lotnictwa odby\u0142a si\u0119 w dniu 15 pa\u017adziernika 1937 roku.<\/p>\n<p>W 1937 roku, Szko\u0142a zmieni\u0142a nazw\u0119 na Centrum Wyszkolenia Lotnictwa Nr 1 i nadal si\u0119 dynamicznie rozwija\u0142a. W sk\u0142ad Szko\u0142y wesz\u0142a dodatkowo Wy\u017csza Szko\u0142a Pilota\u017cu z Grudzi\u0105dza.<\/p>\n<p>W tym okresie zarysowa\u0142 si\u0119 jednolity system edukacji lotniczej, obejmuj\u0105cy popularyzatorsko-szkoleniow\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 aeroklub\u00f3w, prac\u0119 wojskowych szk\u00f3\u0142 lotniczych i profesjonalne doskonalenie ich absolwent\u00f3w w pu\u0142kach lotniczych. Eliminowa\u0142 on uprzedni\u0105 przypadkowo\u015b\u0107 w doborze kadr lotniczych, zapewnia\u0142 naturaln\u0105 selekcj\u0119 personelu lataj\u0105cego, a przede wszystkim stworzy\u0142 warunki do ukszta\u0142towania si\u0119 zwartego korpusu kadry lotniczej. Bardzo du\u017ce znaczenie dla tego procesu mia\u0142o powi\u0105zanie lotniczego szkolnictwa wojskowego z szerok\u0105 baz\u0105 cywilnych organizacji lotniczych (g\u0142\u00f3wnie z aeroklubami i Lig\u0105 Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej). Szkolnictwo lotnicze zacz\u0119\u0142o wypracowywa\u0107 w\u0142asne metody nauczania i wychowania oraz dorabia\u0107 si\u0119 wysoko kwalifikowanej kadry dydaktycznej i instruktorskiej, co szczeg\u00f3lnie zaowocowa\u0142o w okresie rozbudowy wojskowego szkolnictwa lotniczego po 1935 roku.<\/p>\n<p>Istotne dla doskonalenia systemu szkolenia lotniczego by\u0142o przej\u0119cie w 1933 roku od aeroklub\u00f3w szkolenia kandydat\u00f3w do lotnictwa w ramach Przysposobienia Wojskowo-Lotniczego (PWL), a p\u00f3\u017aniej Lotniczego Przysposobienia Wojskowego (LPW). W tym te\u017c czasie wprowadzono szkolenie szybowcowe dla kandydat\u00f3w w Wojskowym O\u015brodku Szybowcowym w Ustianowej. Program oraz proces kszta\u0142cenia i szkolenia, najpierw OSL, a p\u00f3\u017aniej SPL, odpowiada\u0142y stawianym w\u00f3wczas przed lotnictwem zadaniom i wynikaj\u0105cym st\u0105d wymaganiom wobec personelu lataj\u0105cego. Model programowy uczelni tworzony by\u0142 stopniowo.<\/p>\n<p>Pocz\u0105tkowo wykorzystywano dotychczasowe do\u015bwiadczenia szkolnictwa lotniczego. Jednak programy te nie przystawa\u0142y w pe\u0142ni do zada\u0144, jakie wype\u0142nia\u0107 mia\u0142a Szko\u0142a. Musia\u0142a si\u0119 zmieni\u0107 r\u00f3wnie\u017c metodyk\u0119 nauczania teoretycznego i praktycznego. System kszta\u0142cenia lotniczego w SPL sk\u0142ada\u0142 si\u0119 ze szkolenia teoretycznego na przemian z praktycznym w powietrzu. Podstawowymi metodami nauczania w szkole d\u0119bli\u0144skiej by\u0142y wyk\u0142ady, pokazy i \u0107wiczenia. Du\u017co czasu po\u015bwi\u0119cano r\u00f3wnie\u017c samokszta\u0142ceniu pod kierunkiem wyk\u0142adowc\u00f3w i dow\u00f3dc\u00f3w pluton\u00f3w szkolnych.<\/p>\n<p>Po przed\u0142u\u017ceniu w 1935 roku, nauki w Szkole Podchor\u0105\u017cych Lotnictwa do trzech lat program zosta\u0142 wzbogacony. Osi\u0105gni\u0119to blisko 3\u00a0500 godzin kszta\u0142cenia teoretycznego i praktycznego podchor\u0105\u017cych. Zwi\u0119kszono ilo\u015b\u0107 godzin \u0107wicze\u0144 i rozwini\u0119to samokszta\u0142cenie. Chodzi\u0142o o maksymalne wyr\u00f3wnanie poziomu wiedzy i umiej\u0119tno\u015bci wszystkich kursant\u00f3w. Na pierwszym roku dominowa\u0142o kszta\u0142cenie teoretyczne, \u0142\u0105czne dla obu kierunk\u00f3w, na drugim i trzecim prowadzono kszta\u0142cenie w specjalno\u015bciach pilot i obserwator.<\/p>\n<p>W okresie dwudziestolecia mi\u0119dzywojennego dob\u00f3r kandydat\u00f3w stopniowo ewoluowa\u0142. Wymagania wobec przysz\u0142ych pilot\u00f3w stopniowo wzrasta\u0142y, cho\u0107 og\u00f3lnie zawsze by\u0142y wysokie. Po 1935 roku kandydaci, musieli legitymowa\u0107 si\u0119 wykszta\u0142ceniem \u015brednim z matur\u0105, uko\u0144czeniem kursu pilota\u017cu w aeroklubie lub na obozach LPW (Lotnicze Przysposobienie Wojskowe). Ci kt\u00f3rzy nie odbyli takiego kursu, kierowani byli na eliminacyjny kurs w Wojskowym O\u015brodku Szybowcowym w Ustianowej. Wszyscy musieli przej\u015b\u0107 badania lekarskie, w\u0142\u0105cznie z badaniem psychologicznym, potwierdzone za\u015bwiadczeniem o zdolno\u015bci do s\u0142u\u017cby w lotnictwie wydanym przez wojskow\u0105 komisj\u0119 lekarsk\u0105. Dopiero w\u00f3wczas kandydaci przyst\u0119powali do egzaminu wst\u0119pnego. By\u0142 pisemny test z wiedzy og\u00f3lnej i egzamin ustny. Do tego dochodzi\u0142 egzamin z j\u0119zyka obcego i sprawdzian fizyczny. W takiej sytuacji nie dziwmy si\u0119, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 kandydat\u00f3w pochodzi\u0142a z tak zwanych warstw \u015bredniozamo\u017cnych; urz\u0119dniczych, inteligenckich, o\u015bwiatowych, rzemie\u015blniczych, policyjnych i wojskowych. Przedstawicieli warstw stref wy\u017cszych (fabrykanci, profesorzy, mecenasi) i ni\u017cszych (rolnik\u00f3w i robotnik\u00f3w) stanowili znikomy odsetek. G\u0142\u00f3wnie mo\u017cna ich by\u0142o znale\u017a\u0107 w SPRL (Szko\u0142a Podchor\u0105\u017cych Rezerwy Lotnictwa) i korpusie oficer\u00f3w rezerwy lotnictwa.<\/p>\n<p>Osi\u0105gni\u0119ciem 30-lat XX wieku by\u0142o ujednolicenie zasad szkolenia. Uda\u0142o si\u0119 zbudowa\u0107 zdrowy i kompleksowy model szkolenia lotniczego. Opracowano wiele pomocnych dokument\u00f3w, takich jak: regulaminy, podr\u0119czniki, instrukcje i procedury. Szkolenie praktyczne zosta\u0142o oparte wy\u0142\u0105cznie na Polskim sprz\u0119cie, opracowanym w Polsce i tutaj budowanym. Absolwenci Szko\u0142y w D\u0119blinie byli gruntownie przygotowani pod wzgl\u0119dem wojskowym, profesjonalnie wyszkoleni lotniczo, w pe\u0142ni sprawni fizycznie i legitymowali si\u0119 wysokim poziomem etyczno-moralnym.<\/p>\n<p>W dniu 15 pa\u017adziernika 1937 roku, Marsza\u0142ek Edward Rydz \u015amig\u0142y wr\u0119czy\u0142 na r\u0119ce \u00f3wczesnego Komendanta Szko\u0142y Podchor\u0105\u017cych Lotnictwa pp\u0142k obs. Stefanowi Sznukowi sztandar dla Szko\u0142y Orl\u0105t.<\/p>\n<p>W dniu 15 czerwca 1939 roku, odby\u0142o si\u0119 uroczyste zako\u0144czenie szkolenia 150 podchor\u0105\u017cych-pilot\u00f3w i obserwator\u00f3w, kt\u00f3rzy bez promowania do stopnia podporucznika zostali skierowani do jednostek liniowych celem dalszego szkolenia na samolotach bojowych. Z chwil\u0105 wybuchu wojny w dniu 1 wrze\u015bnia 1939 roku wszyscy absolwenci tej ostatniej, XIII przedwojennej promocji w d\u0119bli\u0144skiej Szkole Orl\u0105t otrzymali stopnie porucznik\u00f3w ze starsze\u0144stwem od 1 wrze\u015bnia 1939 roku i stan\u0119li, do walki w obronie Ojczyzny. W ci\u0105gu 14 lat Szko\u0142\u0119 Orl\u0105t uko\u0144czy\u0142o 973 podchor\u0105\u017cych, w tym 707 obserwator\u00f3w i 266 pilot\u00f3w.<\/p>\n<p>Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Nazwa D\u0119blin pojawi\u0142a si\u0119 ju\u017c przy okazji Francuskiej Szko\u0142y Pilot\u00f3w, jak i przy opisie szk\u00f3\u0142 w Grudzi\u0105dzu. Dlaczego D\u0119blin? Lotnisko Mokotowskie by\u0142o za ciasne dla tak du\u017cej liczby jednostek lotniczych. Po rozpatrzeniu r\u00f3\u017cnych wariant\u00f3w nowej lokalizacji Szko\u0142y Lotniczej wyb\u00f3r pad\u0142 na D\u0119blin. G\u0142\u00f3wnym kryterium wyboru sta\u0142o si\u0119 w\u00f3wczas znalezienie szerokiego, p\u0142askiego terenu mog\u0105cego by\u0107 wykorzystywanym do nauki pilota\u017cu podstawowego. Drugim niebagatelnym warunkiem utworzenia bazy dla szko\u0142y lotniczej by\u0142o dobre po\u0142\u0105czenie kolejowe, a to z uwagi na konieczno\u015b\u0107 transportu sprz\u0119tu i cz\u0119\u015bci zamiennych oraz du\u017cej ilo\u015bci paliw i smar\u00f3w. W tym okresie standardem by\u0142 transport cz\u0119\u015bciowo rozmontowanych samolot\u00f3w na platformach kolejowych. Jeden poci\u0105g by\u0142 baz\u0105 dla jednostki lotniczej. Zapewnia\u0142 nie tylko transport, ale zaplecze remontowe dla samolot\u00f3w i zaplecze socjalne dla \u017co\u0142nierzy. Tak dzia\u0142a\u0142a Eskadra Ko\u015bciuszkowska, bij\u0105c Rosjan analfabety Siemiona Budionnego.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[15],"tags":[],"class_list":["post-1216","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-artykuly"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1216","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1216"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1216\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2004,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1216\/revisions\/2004"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1216"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1216"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1216"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}