{"id":1023,"date":"2021-05-06T17:26:02","date_gmt":"2021-05-06T15:26:02","guid":{"rendered":"http:\/\/wp.polot.net\/2021\/05\/06\/michail-mil-mi-8-mi-17-konstrukcja-1967r\/"},"modified":"2024-07-13T19:02:47","modified_gmt":"2024-07-13T17:02:47","slug":"michail-mil-mi-8-mi-17-konstrukcja-1967r","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/polot.net\/?p=1023&lang=pl","title":{"rendered":"Michai\u0142 Mil Mi-8, Mi-17. Konstrukcja. 1967r."},"content":{"rendered":"<p>Krak\u00f3w 2018-03-02<\/p>\n<h2 id=\"Konstrukcja\"  >Konstrukcja<\/h2>\n<p>205b Rozdzia\u0142 1967-07-13. Michai\u0142 Leontjewicz Mil\u00a0 Mi-8.<\/p>\n<h3 id=\"Konstrukcja---\u015amig\u0142owiec-Mi-8,-Mi-17.\"  >Konstrukcja &#8211; \u015amig\u0142owiec Mi-8, Mi-17.<\/h3>\n<p><figure class=\"alignleft\">                    <img decoding=\"async\" data-src=\"https:\/\/images.polot.net\/132ff023d95f690bf453d134f97adabb71dd59d8\" src=\"https:\/\/images.polot.net\/132ff023d95f690bf453d134f97adabb71dd59d8\" alt=\"Mi-17-1V nb 6112. 2013 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman\" class=\"lazyload\" data-action=\"zoom\"><figcaption>Mi-17-1V nb 6112. 2013 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n<p><figure class=\"alignleft\">                    <img decoding=\"async\" data-src=\"https:\/\/images.polot.net\/8fcd2f4bef13ba5c3cb736852a7080a4e20dc15c\" src=\"https:\/\/images.polot.net\/8fcd2f4bef13ba5c3cb736852a7080a4e20dc15c\" alt=\"Mi-17-1V nb 6112. 2013 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman\" class=\"lazyload\" data-action=\"zoom\"><figcaption>Mi-17-1V nb 6112. 2013 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n<p>Mi-8 to dwusilnikowy \u015bmig\u0142owiec o konstrukcji p\u00f3\u0142skorupowej, wykonany z duraluminium w\u00a0 uk\u0142adzie klasycznym (Sikorskiego). Mi-8 to \u015bredni \u015bmig\u0142owiec o masie startowej maksymalnej do 13\u00a0000 kg. Ud\u017awig u\u017cyteczny oko\u0142o 4\u00a0000 kg. Za\u0142oga 3 osoby (pilot, drugi pilot, mechanik). Na pok\u0142ad zabiera maksymalnie 28 pasa\u017cer\u00f3w, ale s\u0105 przypadki, \u017ce na pok\u0142ad zabiera si\u0119 32 pasa\u017cer\u00f3w. \u015amig\u0142owiec na pok\u0142ad zabiera 20 \u017co\u0142nierzy z pe\u0142nym wyposa\u017ceniem. Pierwotny certyfikat by\u0142 wydany na maksymaln\u0105 mas\u0119 startow\u0105 na 12 000 kg, p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 podwy\u017cszony do 13 000 kg.<\/p>\n<p>P\u0142atowiec jako p\u00f3\u0142skorupowy wykonany jest z duraluminium, o konstrukcji p\u00f3\u0142skorupowej. Sk\u0142ada si\u0119 z wr\u0119g, pod\u0142u\u017cnic i przynitowanego poszycia. Kad\u0142ub z przodu zajmuje kokpit za\u0142ogi, kt\u00f3ra w zale\u017cno\u015bci od wersji mie\u015bci 2-4 lotnik\u00f3w. W przej\u015bciu z kokpitu do \u0142adowni umieszczono szafy z elektronik\u0105. \u0141adownia w zale\u017cno\u015bci od wersji jest r\u00f3\u017cnie wyposa\u017cona. Dwie podstawowe wersje; towarowa lub pasa\u017cerska. Zwykle w ko\u0144cu \u0142adowni s\u0105 wrota do niej.<\/p>\n<p>Wymiary kabiny to; d\u0142ugo\u015b\u0107 5,34 m, szeroko\u015b\u0107 2,20 m, wysoko\u015b\u0107, 1,82 m. Wymiary bocznych drzwi odsuwanych; wysoko\u015b\u0107 1,40 m, szeroko\u015b\u0107 0,83 m. Tylne wrota po otwarciu maj\u0105 \u015bwiat\u0142o; szeroko\u015b\u0107 2,34 m, wysoko\u015b\u0107 1,82 m.<\/p>\n<p>Belka ogonowa o konstrukcji p\u00f3\u0142skorupowej. Ma ona kszta\u0142t \u015bci\u0119tego sto\u017cka, wykonanego z pod\u0142u\u017cnic i \u017ceberek. Pracuj\u0105ce pokrycie belki wykonano z g\u0142adkiej blachy duralowej. W tylnej cz\u0119\u015bci belki ogonowej znajduje si\u0119 statecznik i p\u0142oza ogonowa. Belka ko\u0144cowa konstrukcji nitowanej. Jest ona zamontowana pod k\u0105tem 43 stopnie wzgl\u0119dem osi belki ogonowej i sk\u0142ada si\u0119 z pod\u0142u\u017cnie oraz wr\u0119g.<\/p>\n<p>Zbiorniki paliwa umieszczono pocz\u0105tkowo w g\u00f3rnej sekcji p\u0142atowca. G\u0142\u00f3wne zbiorniki paliwa umieszczono przy bokach kad\u0142uba.<\/p>\n<p>Statecznik poziomy (przestawialny podczas postoju na ziemi) zamocowany w tylnej cz\u0119\u015bci belki ogonowej. Kraw\u0119d\u017a natarcia statecznika pokry\u0142a jest blach\u0105 duralow\u0105, pozosta\u0142e cz\u0119\u015bci p\u0142\u00f3tnem.<\/p>\n<h3 id=\"Przek\u0142adnia-g\u0142\u00f3wna.\"  >Przek\u0142adnia g\u0142\u00f3wna.<\/h3>\n<p>Przek\u0142adnia g\u0142\u00f3wna ma oznaczenie WR-8 i zosta\u0142a opracowana specjalnie dla \u015bmig\u0142owca W-8 A, przysz\u0142ego Mi-8. Ma prze\u0142o\u017cenie 62,6:1, a jej elementem g\u0142\u00f3wnym jest przek\u0142adnia tr\u00f3jstopniowa, planetarna. \u015amig\u0142owce Mi-8 MT z silnikami TW3-117 otrzyma\u0142y udoskonalon\u0105 przek\u0142adni\u0119, kt\u00f3r\u0105 oznaczono WR-14. Przenosi ona wi\u0119ksze si\u0142y.<\/p>\n<h3 id=\"Wirnik.\"  >Wirnik.<\/h3>\n<p>Wirnik pi\u0119cio-\u0142opatowy wykonany ze stop\u00f3w aluminium. Sk\u0142ada si\u0119 z 5-ciu \u0142opat, piasty, t\u0142umik\u00f3w, przegub\u00f3w oraz instalacji przeciwoblodzeniowej. \u0141opata ma obrys prostok\u0105tny. Elementem no\u015bnym \u0142opaty jest d\u017awigar wykonany ze stopu aluminiowego w postaci belki, profilu zamkni\u0119tego, o sta\u0142ym przekroju. Na d\u017awigar nasuni\u0119te s\u0105 sekcje z wype\u0142niaczem ulowym, kt\u00f3re w liczbie 21 sztuk tworz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 sp\u0142ywow\u0105 \u0142opaty. Na ko\u0144cu \u0142opaty zamocowana jest owiewka. \u0141opata jest wyposa\u017cono w specjaln\u0105 instalacj\u0119 sygnalizacji uszkodzenia d\u017awigara. Dzia\u0142a ona na tej zasadzie, \u017ce wewn\u0119trzna przestrze\u0144 d\u017awigara wype\u0142niona jest powietrzem pod ci\u015bnieniem. W przypadku powstania w d\u017awigarze p\u0119kni\u0119cia lub naruszenia szczelno\u015bci z jakiegokolwiek innego powodu, ci\u015bnienie w jego wn\u0119trzu spada. Powoduje to odkszta\u0142cenie spr\u0119\u017cystego mieszka, kt\u00f3ry wypycha na powierzchni\u0119 \u0142opaty czerwony ko\u0142paczek ostrzegaj\u0105cy, widoczny z miejsca pilota. Na kraw\u0119dzi natarcia \u0142opaty zabudowane s\u0105 elementy grzejne, wchodz\u0105ce w sk\u0142ad instalacji przeciwoblodzeniowej \u015bmig\u0142owca. Piasta wirnika no\u015bnego przeznaczona jest do mocowania \u0142opat, przekazywania momentu obrotowego z przek\u0142adni g\u0142\u00f3wnej na \u0142opaty, jak r\u00f3wnie\u017c do przejmowania i przenoszenia si\u0142 aerodynamicznych z wirnika na kad\u0142ub \u015bmig\u0142owca. Zasadniczymi elementami piasty s\u0105: korpus piasty, jarzma po\u015brednicz\u0105ce, czopy przegub\u00f3w przekr\u0119ce\u0144, korpusy przegub\u00f3w przekr\u0119ce\u0144, d\u017awignie obrotu \u0142opat oraz t\u0142umiki hydrauliczne przegub\u00f3w odchyle\u0144. Piasta wykonana jest z wysoko-wytrzyma\u0142ej stali. W \u015brodku korpusu piasty wykonany jest otw\u00f3r z wielowypustem, za pomoc\u0105 kt\u00f3rego \u0142\u0105czy si\u0119 ona z wa\u0142em wirnika no\u015bnego. \u0141opaty mocuje si\u0119 do piasty za pomoc\u0105 przegub\u00f3w waha\u0144, odchyle\u0144 i przekr\u0119ce\u0144. Przeguby umo\u017cliwiaj\u0105 \u0142opatom wykonywanie waha\u0144 w p\u0142aszczy\u017anie pionowej i p\u0142aszczy\u017anie obrotu wirnika. \u015arednica wirnika no\u015bnego 21,288 m. Powierzchnia wirnika no\u015bnego 356 m kwadratowego.<\/p>\n<h3 id=\"\u015amig\u0142o-ogonowe.\"  >\u015amig\u0142o ogonowe.<\/h3>\n<p>\u015amig\u0142o ogonowe jest typu pchaj\u0105cego, sk\u0142ada si\u0119 z piasty i trzech \u0142opat. \u0141opata ma konstrukcj\u0119 ca\u0142kowicie metalow\u0105, kt\u00f3rej g\u0142\u00f3wnym elementem jest d\u017awigar wykonany z odkuwki aluminiowej. Cz\u0119\u015b\u0107 sp\u0142ywow\u0105 \u0142opaty tworzy pojedyncza sekcja z wype\u0142niaczem ulowym, przyklejona do tylnej \u015bcianki d\u017awigara. Zewn\u0119trzna powierzchnia takiego elementu oklejona jest dwoma warstwami tkaniny szklanej. Na kraw\u0119dzi natarcia \u0142opaty naklejony jest element grzejny elektrycznej instalacji przeciwoblodzeniowej. \u015arednica \u015bmig\u0142a ogonowego 3,908 m.<\/p>\n<h3 id=\"Podwozie.\"  >Podwozie.<\/h3>\n<p>Podwozie tr\u00f3jpodporowe z ko\u0142em przednim, sta\u0142e. Przednia gole\u0144 ze zdwojonymi ko\u0142ami. Podwozie g\u0142\u00f3wne z pojedynczymi ko\u0142ami. W tylnej cz\u0119\u015bci belki zamocowana jest p\u0142oza ogonowa zabezpieczaj\u0105cy od uderzenia o ziemi\u0119.<\/p>\n<h3 id=\"Nap\u0119d.\"  >Nap\u0119d.<\/h3>\n<p><figure class=\"alignleft\">                    <img decoding=\"async\" data-src=\"https:\/\/images.polot.net\/27588c961f453e8c434d15520e3846c2c4c845db\" src=\"https:\/\/images.polot.net\/27588c961f453e8c434d15520e3846c2c4c845db\" alt=\"Silniki TW3-117. 2017 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman\" class=\"lazyload\" data-action=\"zoom\"><figcaption>Silniki TW3-117. 2017 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n<p><figure class=\"alignleft\">                    <img decoding=\"async\" data-src=\"https:\/\/images.polot.net\/a3ddcd7611e2e6edfdba1d0c88c9ff7c934aaba3\" src=\"https:\/\/images.polot.net\/a3ddcd7611e2e6edfdba1d0c88c9ff7c934aaba3\" alt=\"Silniki TW3-117. 2017 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman\" class=\"lazyload\" data-action=\"zoom\"><figcaption>Silniki TW3-117. 2017 rok. Zdj\u0119cie Karol Placha Hetman<\/figcaption><\/figure>\n<p>Silnik TW2-117A to konstrukcja specjalnie opracowana dla \u015bmig\u0142owca Mi-8. Silnik pocz\u0105tkowo mia\u0142 oznaczenie Izotow TW2-117, kt\u00f3re p\u00f3\u017aniej zmieniono na Klimow TW2-117. Jest to tak zwany silnik z woln\u0105 turbin\u0105, z kt\u00f3rej moc jest przenoszona do przek\u0142adni g\u0142\u00f3wnej. Zosta\u0142 zaprojektowany i zbudowany w pierwszych latach 60-lat XX wieku, w burze projektowym Izotowa. Produkcja seryjna trwa\u0142 od 1962 roku do 1997 roku. Zbudowano oko\u0142o 23 000 silnik\u00f3w typu TW2-117.<\/p>\n<p>Silnik TW2-117 ma spr\u0119\u017cark\u0119 osiow\u0105 10-stopniow\u0105, komor\u0119 spalania z\u0142o\u017con\u0105 z o\u015bmiu dzban\u00f3w, turbina 2-stopniowa oraz 2-stopniowa wolna turbin\u0105 mechanicznie po\u0142\u0105czona z przek\u0142adnia g\u0142\u00f3wn\u0105 WR-8.<\/p>\n<p>Dane silnika TW2-117 &#8211; d\u0142ugo\u015b\u0107 2,835 m, masa bez osprz\u0119tu 335 kg. Spr\u0119\u017c 6,6:1 przy 21 000 obrot\u00f3w na minut\u0119.<\/p>\n<p>TW2-117A o mocy 1 104 kW (1 500 KM).<\/p>\n<p>TW2-117AG o mocy 1 250 kW (1 700 KM).<\/p>\n<p>Silnik TW3-117 to daleka modernizacja silnika TW2-117. Pierwsze jego uruchomienie nast\u0105pi\u0142o w 1974 roku. Jego produkcja trwa nadal. Do chwili obecnej (2018 rok) zbudowano oko\u0142o 25 000 sztuk silnik\u00f3w TW3-117. Silnik te opr\u00f3cz \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-14, Mi-17, Mi-24 s\u0105 u\u017cywane w wielu \u015bmig\u0142owcach Klimowa. 95 % budowanych obecnie \u015bmig\u0142owc\u00f3w w pa\u0144stwie moskiewskim ma montowane silniki TW3-117.<\/p>\n<p>Dane silnika TW3-117 &#8211; d\u0142ugo\u015b\u0107 2,055 m, \u015brednica 0,728 m, masa bez osprz\u0119tu 294 kg. Spr\u0119\u017c 9,4:1 przy 21 000 obrot\u00f3w na minut\u0119. Przep\u0142yw powietrza przez silnik wynosi 8,7 kg\/s. Temperatura przed turbin\u0105 wynosi 920-990 stopni Celsjusza.\u00a0TW3-117 o mocy 1 397 kW (1 900 KM) &#8211; 1 417 kW (1 927 KM).<\/p>\n<p>TW3-117MT o mocy 1 641 kW (2 200 KM), jest to moc nadzwyczajna.<\/p>\n<p>TW3-117WM\u00a0 to wersja przeznaczona do dzia\u0142a\u0144 w warunkach du\u017cych wysoko\u015bci i w gor\u0105cym klimacie. Prace nad silnikiem ruszy\u0142y w chwili, kiedy armia czerwono wkroczy\u0142a do Afganistanu w 1979 roku. Silnik tem ma moc 2 200 KM czyi tyle samo co TW3-117MT, ale na wysoko\u015bci lotniska wysokog\u00f3rskiego 1 000 m npm, przy temperaturze 40 stopni Celsjusza, daje moc 1 268 kW (1 700 KM), podczas gdy silnik TW3-117MT ju\u017c tylko 1 059 kW (1 420 KM).<\/p>\n<h3 id=\"Wyposa\u017cenie.\"  >Wyposa\u017cenie.<\/h3>\n<p>Wyposa\u017cenie pilota\u017cowo-nawigacyjne to: zestaw przyrz\u0105d\u00f3w pilota\u017cowo-nawigacyjnych, przyrz\u0105d\u00f3w kontroli pracy silnik\u00f3w, przek\u0142adni oraz instalacji umo\u017cliwiaj\u0105cych lot \u015bmig\u0142owca w dzie\u0144, w nocy oraz trudnych warunkach pogodowych. W jego sk\u0142ad wchodzi : cztero-kana\u0142owy pilot automatyczny AP-34B. Wyposa\u017cenie radiowe i radionawigacyjne sk\u0142ada si\u0119 z radiostacji kr\u00f3tkofalowej, s\u0142u\u017c\u0105cej do \u0142\u0105czno\u015bci radiotelefonicznej dwustronnej, radiostacji o zasi\u0119gu 100 km, \u015bredniofalowego radio-kompasu automatycznego, wysoko\u015bciomierza radiowego ma\u0142ych wysoko\u015bci z sygnalizacj\u0105 d\u017awi\u0119kow\u0105 i \u015bwietln\u0105 niebezpiecznej wysoko\u015bci lotu. Zestaw wyposa\u017cenia jest bardzo r\u00f3\u017cny w zale\u017cno\u015bci od konkretnego zam\u00f3wienia. Typowe urz\u0105dzenia \u0142\u0105czno\u015bci \u015bmig\u0142owca Mi-8T to radiostacje R-842 (w wersjach cywilnych Jadro-1), R-860 (wcze\u015bniej R-833, w wersjach cywilnych Bak\u0142an-20) oraz odbiornik R-852 wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cy z radiokompasem ARK-U2 rozm\u00f3wnica pok\u0142adowa SPU-7. Wyposa\u017cenie nawigacyjne sk\u0142ada si\u0119 z radiokompas\u00f3w ARK-9 i ARK-U2, radiowysoko\u015bciomierza RW-3 (w najnowszych seriach A-037) oraz dopplerowskiego miernika pr\u0119dko\u015bci DIW-1. Wersje specjalistyczne s\u0105 doposa\u017cone w inne wyposa\u017cenie specjalistyczne.<\/p>\n<h3 id=\"Dane-T-T-Mil-Mi-8-T:\"  >Dane T-T Mil Mi-8 T:<\/h3>\n<p>D\u0142ugo\u015b\u0107 18,30 m (60,04 ft). D\u0142ugo\u015b\u0107 ca\u0142kowita 25,244 m (82,82 ft). Szeroko\u015b\u0107 bez bocznych zbiornik\u00f3w 2,50 m (8,20 ft). Wysoko\u015b\u0107 5,65 m (18,54 ft). Wysoko\u015b\u0107 bez \u015bmig\u0142a ogonowego 4,70 m (15,42 ft). \u015arednica wirnika no\u015bnego 21,288 m (69,84 ft). Powierzchnia wirnika no\u015bnego 356 m\u00b2 (3 832 ft\u00b2). \u015arednica \u015bmig\u0142a ogonowego 3,908 m (12,82 ft). Masa w\u0142asna 6 535 kg (14407,21 lb). Masa startowa 11 130 kg (24537,45 lb). Masa maksymalna 13 000 kg (28660,09 lb). Masa \u0142adunku maksymalna 4 713 kg (10390,39 lb). Masa \u0142adunku wewn\u0119trznego 4 000 kg (8818,49 lb). Masa \u0142adunku podwieszanego 3 000 kg (6613,87 lb), pocz\u0105tkowo 2 500 kg (5511,56 lb). Paliwo 1 970 &#8211; 3\u00a0700 litr\u00f3w (520,42 &#8211; 977,44 gal). Pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna 250 &#8211; 260 km\/h (155,34 &#8211; 161,56 mph). Pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna wersji bojowej, uzbrojonej i obci\u0105\u017conej wynosi 220 km\/h (136,70 mph). Pr\u0119dko\u015b\u0107 przelotowa 225 &#8211; 230 km\/h (139,81 &#8211; 142,92 mph). Pr\u0119dko\u015b\u0107 przelotowa wersji bojowej, uzbrojonej i obci\u0105\u017conej wynosi 180 km\/h (111,85 mph). Zasi\u0119g maksymalny 360-610 km (194,38 &#8211; 329,37 nmi). Zasi\u0119g do przebazowania 960 km (518,36 nmi). Pu\u0142ap zawisu 1 800 m (5905,51 ft). Pu\u0142ap operacyjny 4\u00a0500 m (14763,78 ft). D\u0142ugotrwa\u0142o\u015b\u0107 loty 2 godziny 35 minut.<\/p>\n<h3 id=\"Dane-T-T-Mil-Mi-8-P:\"  >Dane T-T Mil Mi-8 P:<\/h3>\n<p>D\u0142ugo\u015b\u0107 18,30 m (60,04 ft). D\u0142ugo\u015b\u0107 ca\u0142kowita 25,244 m (82,82 ft). Szeroko\u015b\u0107 bez bocznych zbiornik\u00f3w 2,50 m (8,20 ft). Wysoko\u015b\u0107 5,65 m (18,54 ft). Wysoko\u015b\u0107 bez \u015bmig\u0142a ogonowego 4,70 m (15,42 ft). \u015arednica wirnika no\u015bnego 21,288 m (69,84 ft). Powierzchnia wirnika no\u015bnego 356 m\u00b2 (3 832 ft\u00b2). \u015arednica \u015bmig\u0142a ogonowego 3,908 m (12,82 ft). Masa w\u0142asna 6 735 &#8211; 7 260 kg (14848,13 &#8211; 16005,56 lb). Masa maksymalna 13 000 kg (28660,09 lb). Masa \u0142adunku zewn\u0119trznego 3 000 kg (6613,87 lb). Paliwo 2 615 &#8211; 3\u00a0700 litr\u00f3w (690,81 &#8211; 977,44 gal). Pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna 250 &#8211; 260 km\/h (155,34 &#8211; 161,56 mph). Pr\u0119dko\u015b\u0107 przelotowa 225 &#8211; 230 km\/h (139,81 &#8211; 142,92 mph). Zasi\u0119g maksymalny 360-610 km (194,38 &#8211; 329,37 nmi). Zasi\u0119g do przebazowania 960 km (518,36 nmi). Pu\u0142ap zawisu 1 800 m (5905,51 ft). Pu\u0142ap operacyjny 4\u00a0500 m (14763,78 ft).<\/p>\n<h3 id=\"Dane-T-T-Mil-Mi-17:\"  >Dane T-T Mil Mi-17:<\/h3>\n<p>D\u0142ugo\u015b\u0107 18,424 m (60,45 ft). D\u0142ugo\u015b\u0107 ca\u0142kowita 25,244 m (82,82 ft). Szeroko\u015b\u0107 2,50 m (8,20 ft). Wysoko\u015b\u0107 5,60 m (18,37 ft). Wysoko\u015b\u0107 bez \u015bmig\u0142a ogonowego 4,75 m (15,42 ft). \u015arednica wirnika no\u015bnego 21,288 m (69 ft 10 in). Powierzchnia wirnika no\u015bnego 356 m\u00b2 (3 832 ft\u00b2). \u015arednica \u015bmig\u0142a ogonowego 3,908 m (12,82 ft). Masa w\u0142asna 7 124 &#8211; 7 260 kg (15705,73 &#8211; 16005,56 lb). Masa maksymalna 13 000 kg (28660,09 lb). Masa \u0142adunku wewn\u0119trznego 4 000 kg (8818,49 lb). Masa \u0142adunku zewn\u0119trznego 3 000 kg (6613,87 lb). Paliwo 2 615 &#8211; 3\u00a0700 litr\u00f3w (690,81 &#8211; 977,44 gal). Pr\u0119dko\u015b\u0107 maksymalna 250 &#8211; 260 km\/h (155,34 &#8211; 161,56 mph). Pr\u0119dko\u015b\u0107 przelotowa 225 &#8211; 230 km\/h (139,81 &#8211; 142,92 mph). Zasi\u0119g maksymalny 360-610 km (194,38 &#8211; 329,37 nmi). Zasi\u0119g do przebazowania 950 km (512,96 nmi). Pu\u0142ap zawisu 1 800 m (5905,51 ft). Pu\u0142ap operacyjny 4\u00a0500 m (14763,78 ft).<\/p>\n<h2 id=\"Zestawienie\"  >Zestawienie<\/h2>\n<p>Pierwsze pi\u0119\u0107 egzemplarzy zosta\u0142y zbudowane w Moskwie w Zak\u0142adzie Nr 23. Zlecenie na produkcj\u0119 \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-8 jako pierwsza otrzyma\u0142a fabryka Nr 387 w Kazaniu w republice Tatarskiej, kt\u00f3ra wcze\u015bniej produkowa\u0142a \u015bmig\u0142owce Mi-4. Pierwszy Mi-8 P opu\u015bci\u0142 lini\u0119 produkcyjn\u0105 w dniu 26 pa\u017adziernika 1965 roku. Kilka lat p\u00f3\u017aniej, w 1970 roku, produkcj\u0119 podj\u0105\u0142 r\u00f3wnie\u017c Zak\u0142ad nr 99 w U\u0142an Ude, za Bajka\u0142em. Produkcj\u0119 silnik\u00f3w TW2-117 oraz przek\u0142adni g\u0142\u00f3wnych WR-8 zlecono Zak\u0142adowi Nr 19 w Permie.<\/p>\n<p>Do 1985 roku zbudowano oko\u0142o 6 500 \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-8 i pochodnych. W 1989 roku zak\u0142ad w Kazaniu produkowa\u0142 30 maszyn Mi-8, Mi-17 miesi\u0119cznie, a zak\u0142ad w U\u0142an Ude do 20 \u015bmig\u0142owc\u00f3w miesi\u0119cznie. By\u0142 to szczyt produkcji tych \u015bmig\u0142owc\u00f3w. Po za\u0142amaniu gospodarki pa\u0144stwa moskiewskiego w 90-latach XX wieku nie zam\u00f3wiono ani jednego \u015bmig\u0142owca Mi-8 \/ 17. Produkcja trwa\u0142a wy\u0142\u0105cznie na eksport. \u015amig\u0142owce Mi-17 kupowa\u0142y mi\u0119dzy innymi: Ruanda, Myanmar, Korea Komunistyczna, Iran, Indie i Chiny. W nowym wieku sytuacja uleg\u0142a poprawie. W pierwszej dekadzie XXI wieku oba zak\u0142ady produkowa\u0142y \u0142\u0105cznie do 50 maszyn w ci\u0105gu roku, a od 2011 roku produkcja si\u0119ga\u0142a nawet do 200 maszyn. By\u0142o to spowodowane nowymi zam\u00f3wieniami poczynionymi przez ministerstwo obrony rosji, a tak\u017ce kontraktom zagranicznym, kt\u00f3re nap\u0142yn\u0119\u0142y g\u0142\u00f3wnie z Indii i Chin.<\/p>\n<p>Do 2000 roku w Kazaniu zbudowano oko\u0142o 4 100 \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-8 z silnikami TW2-117, z czego 1 750 sztuk na eksport oraz 2 800 \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-8 MT (Mi-17) z silnikami TW3-117, z tego\u00a0 oko\u0142o 1 000 sztuk na eksport. Z kolei do 2000 roku w U\u0142an Ude zbudowano oko\u0142o 3 000 \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-8 z silnikami TW2-117 i oko\u0142o 120 z silnikami TW3-117. \u0141\u0105cznie zbudowano oko\u0142o 10 020 \u015bmig\u0142owc\u00f3w.<\/p>\n<p>O\u017cywienie nasta\u0142o z chwil\u0105 wybuchu wojny w Gruzji w 2008 roku. W\u00f3wczas to z\u0142o\u017cono zam\u00f3wienie na 270 maszyn Mi-8 MTW-5 oraz Mi-8 AMTSz. Cena jednego \u015bmig\u0142owca wynosi\u0142a oko\u0142o 215 milion\u00f3w rubli, czyli oko\u0142o 6,6 miliona dolar\u00f3w. Tak\u017ce w 2008 roku Indie z\u0142o\u017cy\u0142y zam\u00f3wienie na 80 \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-17 W-5. Za jeden \u015bmig\u0142owiec zap\u0142acono 17 milion\u00f3w dolar\u00f3w. Kontrakt uko\u0144czono w 2014 roku. Ale ju\u017c w 2012 roku Indie podpisa\u0142y kontrakt na kolejne 71 \u015bmig\u0142owc\u00f3w. Zosta\u0142 on uko\u0144czony w 2015 roku. Chiny w 2009 roku kupi\u0142y 32 \u015bmig\u0142owce Mi-171E z U\u0142an Ude. Kolejny kontrakt zawarto w 2012 roku na dostaw\u0119 52 \u015bmig\u0142owc\u00f3w.<\/p>\n<p>Od 2011 roku podpisano kilka kontrakt\u00f3w z administracj\u0105 USA na dostaw\u0119 oko\u0142o 63 \u015bmig\u0142owc\u00f3w Mi-17 W-5 dla wojska Afga\u0144skiego. Za jeden \u015bmig\u0142owiec zap\u0142acono oko\u0142o 17-18 milion\u00f3w dolar\u00f3w.<\/p>\n<p>Mniejsze kontrakty zawarto: z Angol\u0105 na 8 maszyn Mi-171 Sz, z Peru na 24 maszyny Mi-171 SzP. Kolejne zam\u00f3wienia pop\u0142yn\u0119\u0142y z Azerbejd\u017canu, Bangladeszu, Indonezji, Iraku, Korei Po\u0142udniowej, Kuby, Sri Lanki i Zambii.<\/p>\n<p>W 2016 roku min\u0119\u0142o 55 lat od czasu oblotu prototypu. Do 2016 roku obie fabryki (Kaza\u0144 i U\u0142an Ude) zbudowa\u0142y 12 200 \u015bmig\u0142owc\u00f3w wszystkich wersji, w\u00a0tym oko\u0142o 7 800 z\u00a0silnikami TW2-117 i\u00a04 400 z\u00a0silnikami TW3-117. Latem 2014\u00a0roku Zak\u0142ad w Kazaniu \u015bwi\u0119towa\u0142 wyprodukowanie swojego 7 500 \u015bmig\u0142owca. Do chwili obecnej (2018 rok) powsta\u0142o oko\u0142o 40 wersji wojskowych \u015bmig\u0142owca Mi-8. \u015amig\u0142owce Mi-8 by\u0142y i s\u0105 eksploatowane w ponad 57 krajach.<\/p>\n<p>Opracowa\u0142 Karol Placha Hetman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Mi-8 to dwusilnikowy \u015bmig\u0142owiec o konstrukcji p\u00f3\u0142skorupowej, wykonany z duraluminium w\u00a0 uk\u0142adzie klasycznym (Sikorskiego). Mi-8 to \u015bredni \u015bmig\u0142owiec o masie startowej maksymalnej do 13\u00a0000 kg. Ud\u017awig u\u017cyteczny oko\u0142o 4\u00a0000 kg. Za\u0142oga 3 osoby (pilot, drugi pilot, mechanik). Na pok\u0142ad zabiera maksymalnie 28 pasa\u017cer\u00f3w, ale s\u0105 przypadki, \u017ce na pok\u0142ad zabiera si\u0119 32 pasa\u017cer\u00f3w. \u015amig\u0142owiec na pok\u0142ad zabiera 20 \u017co\u0142nierzy z pe\u0142nym wyposa\u017ceniem. Pierwotny certyfikat by\u0142 wydany na maksymaln\u0105 mas\u0119 startow\u0105 na 12 000 kg, p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 podwy\u017cszony do 13 000 kg.<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[35],"tags":[],"class_list":["post-1023","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-smiglowce"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1023","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1023"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1023\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4162,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1023\/revisions\/4162"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1023"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1023"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/polot.net\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1023"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}