13 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego w Łęczycy 1951r.-1971r.

 


Kraków 27 lipiec 2007 rok.
13 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego
w Łęczycy
sierpień 1951 rok – 31 grudzień 1971 roku.


Historia
Formowanie 13 PLM 1951 roku.
Na początku sierpnia 1951 roku, zgodnie z planem, Rozkazem DWL nr 064/org, przystąpiono do formowania w 5. DLM kolejnego 13. PLM. Bazą stała się kadra 1. PLM, a miejscem formowania lotnisko Warszawa - Bemowo. Na dowódcę 13. PLM wyznaczono majora pilota Stanisława Więcka, a na dowódców eskadr; kpt. pilota Kazimierza Tananę, por pilot Wiktor Iwonia, por pilot Bolesław Smolika. 
Z dniem 9 sierpnia 1951 roku do nowego pułku z 1. PLM przekazano 13 samolotów Jak-23 nr 713, 715, 718, 723, 724, 725, 801, 810, 819, 820, 905, 909, 1002 i samolot szkolny Jak-17 W nr 3120127.
1951 rok był czasem, kiedy na jednym lotnisku Bemowo jednoczesnie stacjonowały trzy Pułki myśliwskie; 1. PLM, 2. PLM i 13. PLM. Jednoczesnie, jako trzeci w Polsce, 13. PLM został przeszkolony na samoloty z napedem turboodrzutowym. 13. PLM operacyjnie podlegał pod 5. Dywizję Lotnictwa Myśliwskiego.

Łęczyca 
Historia lotniska w Leźnicy Wielkiej to nie tylko czasy 37. Pułku Śmigłowców Transportowych. Zaczęła się ona w czasie drugiej wojny światowej, kiedy to niemcy we wsi Krzepocin (Krzepocinek?) wybudowali betonowy pas startowy o wym. 1 200 m x 60 m. Tuż po wojnie stacjonowało tu dowództwo 3. Brandenburskiej Myśliwskiej Dywizji Lotniczej oraz jej 10. i 11. Pułk Lotnictwa Myśliwskiego (9. PLM rozformowano). W lutym 1946 roku, dywizji zmieniono nazwę na 1. Myśliwską Dywizję Lotniczą, a pułki odpowiednio na 2. i 3. PLM i przniesiono na lotnisko Czyżyny w Krakowie. W styczniu 1946r. z rozformowanej 1 Dywizji Lotnictwa Bombowego, jednocześnie na bazie 3 Pułku Lotnictwa Bombowego ( stacjonował na lotnisku Sochczew – Bielice ) utworzono na lotnisku w Leźnicy Wielkiej 7. samodzielny pułk lotnictwa bombowców nurkujących. W kwietniu 1947 roku pułk przebazowano na lotnisko w poznańskiej Ławicy.

W tym okresie infrastruktura lotniska w Łęczycy była uboga. Nie było hangaru, a stan osobowy jednostki był zakwaterowany w starych przedwojennych koszarach przy ul. Kaliskiej. Dopiero w marcu 1952 roku (po rozbudowie) przebazowano tu z lotniska Bemowo (Warszawa - Babice) 13. PLM, który rozformowano w dniu 30 grudnia 1971 roku. Po tym czasie zaczyna się historia 37. PŚT. 
Z ciekawostek związanych z lotniskiem w Leźnicy Wielkiej można przypomnieć fakt, że w początkach lat 50 służył w 13. PLM starszy brat jedynego polskiego kosmonauty Władysław Hermaszewski. 
W październiku 1956 roku, na Lotnisku w Łęczycy urządzono polowe miejsce postoju Dowództwa Północnej Grupy Wojsk Radzieckich, kiedy wojska te maszerowały na Warszawę. Stacjonował tu Iwan Koniew. 
Lotnisko w Leźnicy Wielkiej zapewne skrywa jeszcze wiele innych interesujących faktów. Może jeszcze ktoś uzupełni te informacje.

13 PLM w Łęczycy. 1952r. – 1971r.
W marcu 1952 roku na lotnisko w Łęczycy przebazowano stan osobowy i sprzęt 13. PLM.
W początkowym okresie 13. Pułk użytkował myśliwce Jak-23 i jako szkolne Jak-17 W Agata. Około 1953 roku 13. Pułk rozpoczął przezbrajanie się na samoloty MiG-15 / Lim-1. Nieco później, na uzbrojenie zostały wprowadzone samoloty Lim-2, Lim-5 i Lim-5 P.
W czasie reformowania Lotnictwa Polskiego w 1957 roku 13. PLM w Łęczycy nadal pozostawał w strukturach 5. DLM OPL OK razem z 1. PLM, który został przeniesiony do Mińska Mazowieckiego.
Z końcem 50-tych lat w Lotnictwie Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju nastąpiły kolejne zmiany. Zlikwidowano Dywizje, a kierowanie Pułkami powierzono pod związki taktyczne zwane Korpusami. W 1960 roku w skład 1. Korpusu OPL OK. wchodziły cztery pułki myśliwskie;
- 1. PLM z Mińska Mazowieckiego,
- 2. PLM z Czyżyn,
- 13. PLM z Łęczycy,
- 39. PLM w Mierzęcicach.
Dodatkowo 1. Korpus OPL OK. miał w swoich strukturach; 42. Eskadrę Lotnictwa Łącznikowego w Warszawie, 9. Dywizję Artylerii OPL w Warszawie z 64, 86, 87, 94 Pułkami Artylerii OPL, 13. Dywizję Artylerii OPL w Bytomiu z 85, 89, 96, 97 Pułkami Artylerii OPL, 3. Pułkiem Artylerii OPL w Łodzi, 90. Pułkiem Artylerii OPL w Nowej Hucie, 115. Pułkiem Artylerii OPL w Stalowej Woli oraz Batalionem Radiotechnicznym; 3. w Sandomierzu, 6. na Bemowie, 7. Łódź-Lublinek, 14. Rakowice-Czyżyny.
Z końcem 60-tych lat 1. Korpus OPL działał w składzie tylko trzech Pułków;
- 1. PLM z Mińska Mazowieckiego,
- 10. PLM z Łasku w miejsce rozformowanego 2. PLM z Czyżyn,
- 13. PLM z Łęczycy.
W tym czasie 13. PLM jest już przygotowywany do rozformowania. Powodem był rozwój nowego typu lotnictwa opartego na śmigłowcach. Lotnisko w Łeczycy zostało wytypowane do przyjęcia „wiatraków” i kontynuowanie szkolenia na nich.
Rozformowanie 13. PLM nastąpiło w dniu 30 grudnia 1971 roku. 

Lotnisko Łęczyce – Leźnica Wielka
Lotnisko ma współżędne geograficzne 52,00 N, 19,08 E. Leży na wysokości 115 m npm. Pas startowy o wymiarach 2 500 m x 60 m z nawierzchnią asfaltową, ma orientacje 10/28.

 


Lotnisko Łęczyce – Leźnica Wielka. 2008 rok. 

 


Lotnisko Łęczyce – Leźnica Wielka. 2008 rok. 

Opracował Karol Placha-Hetman.