Lotnisko w Świdniku, Port Lotniczy Lublin 2013r.

Kraków 2.01.2013r.

Lotnisko Świdnik – część II

Miasto Świdnik

Port Lotniczy Lublin

Świdnik na mapie Rzeczypospolitej. 2013r.

 

Świdnik 2012r.

Świdnik 2011r.

 

Miasto Świdnik 1950r.

Miasto Świdnik 2011r.

 

Razem z budową zakładu WSK PZL Świdnik i późniejszym jego rozwojem powstawało Miasto Świdnik. Dla budowniczych i późniejszych pracowników Zakładu powstały murowane baraki mieszkalne. Pierwsze zbudowano w pobliżu torów kolejowych i na Franciszkanowie.

Stale napływali nowi ludzie chcący podjąć pracę. Tym ludziom należało zapewnić możliwość zakupu podstawowych produktów żywnościowych i gospodarczych. Dlatego w 1952r. Wojewódzkie Przedsiębiorstwo Miejskiego Handlu Detalicznego w Lublinie powołało oddział w Świdniku. Komuniści obawiali się, że tę dziedzinę życia opanuje inicjatywa prywatna, a tego chciano uniknąć. Pierwsze punkty handlowe umieszczono w barakach i kioskach. Poza tym otwarto stołówkę pracowniczą. Liczba państwowych punktów handlowych (sklepików) szybko urosła do dziewięciu. W sklepikach można było kupić podstawowe produkty żywnościowe, środki czystości, wyroby tytoniowe, a przede wszystkim komunistyczna prasę. Jednak głównym miejscem, gdzie zaopatrywali się mieszkańcy w podstawowe artykuły był (i jest nadal) targ w pobliżu torów kolejowych.

Lokalizacja targu w Świdniku. Widoczne też jest przejście podziemne pod torami oddane do użytku w 1973r., które podniosło bezpieczeństwo dzieci i dorosłych. 2012r.

 

Od samego początku, życie kulturalne było ścisłe kontrolowane. Często z Lublina przyjeżdżało ruchome kino z propagandowymi filmami. Nieco później pojawiły się filmy fabularne, które z racji braku innej rozrywki przyciągały wielu mieszkańców.
Z inicjatywy kierownictwa Zakładu powstała pierwsza świetlica robotnicza, biblioteka zakładowa i publiczna. Powstał Zakładowy Dom Kultury, Klub „Iskra”. Nazwa pochodziła od tytułu pierwszej wydawanej przez sowieckiego dyktatora Włodzimierza Lenina gazety.

W 1953r. otwarto pierwsze stałe kino Przodownik, które po latach zmieniło nazwę na Lot. Dopiero w 1966r. oddano do użytku w nowoczesnym budynku, pierwsze z prawdziwego zdarzenia kino przy ulicy

Przodowników Pracy (głównej ulicy Świdnika), która obecnie nosi nazwę aleja Lotników Polskich.

Kino Lot przy Alei Lotników Polskich. Świdnik 2012r.

 

Równocześnie z zakładem powstało przyfabryczne osiedle. Zlokalizowano je po południowej stronie linii kolejowej. Pierwsze bloki mieszkalne między ulicami Świerczewskiego i Sławińskiego (obecnie Generała Leopolda Okulickiego i Niepodległości) stanęły w 1951r.. Są to bloki trzy-kondygnacyjne. Rodziny wprowadzały się do nowych mieszkań, kiedy bloki były jeszcze nieotynkowane, nie było utwardzonych ulic i chodników. To nowe osiedle wypisz wymaluj przypomina dziesiątki osiedli wojskowych budowanych na terenie całej Polski w 50-tych latach XX wieku.

 

Pierwsze bloki mieszkalne zbudowano w 1951r. Świdnik 2012r.

 

W 1954r. miejscowość Świdnik liczył już 7 000 mieszkańców. Władze w Warszawie podjęły decyzję o nadaniu jej praw miejskich. Pozwoliło to na zawiązanie Miejskiej Rady Narodowej oraz Miejskiego Komitetu PZPR. W 1955r. została założona Biblioteka Publiczna.

Rozbudowa Miasta była prowadzona na wzór sowiecki. W wielu aspektach Świdnik przypomina Nową Hutę. Centrum Miasta stał się obecny plac Konstytucji 3 Maja z umieszczonymi przy nim budynkami administracji rządowej i partyjnej.

W Mieście budowano nowe przedszkola i szkoły. Wraz z działalnością WSK w Świdniku zaistniała potrzeba kształcenia dla Zakładu wysoko wykwalifikowanych pracowników. W związku z tym 1.09.1959r. otworzono Zasadniczą Szkołę Zawodową. W 1969r. uczniowie ZSZ przenieśli się do nowego budynku szkolnego z obszerną salą gimnastyczną i dużym boiskiem. W dniu 8.10.1970r. utworzono Technikum Mechaniczne Młodzieżowe, następnie Technikum Mechaniczne Zaoczne oraz Technikum Mechaniczne dla Pracujących. Wobec tego w maju 1971r. powołano Zespół Szkół Technicznych im. Zygmunta Puławskiego. Dziś (2012r.) szkoła funkcjonuje, jako Powiatowe Centrum Edukacji Zawodowej.

W 1960r. liczba mieszkańców osiągnęła 11 000 osób. W 1960r. otwarto w Mieście pierwszy bar samoobsługowy „Kosmos” mogący obsłużyć dziennie 1 500 osób. Nazwa ta była później okazją do wielu dowcipów.

Lata 60-te to w dalszym ciągu dynamiczny rozwój Świdnika. Powstały nowe osiedla: Racławickie, Kościuszki, Kopernika. Mimo to duży popyt na mieszkania powodował, iż wielu mieszkańców podejmowało się budowy własnych domów jednorodzinnych. Głównie na Adampolu, na zachód od centrum Miasta.

W 60-tych latach oddano do użytku nowy dworzec kolejowy, choć jest to bardziej przystanek kolejowy. W Świdniku była stacja kolejowa, która powstała w 1905r. Budynek stacji jest najstarszym budynkiem użyteczności publicznej w Świdniku. Stacja mogłaby nosić nazwę Adampol. Jednak stacja ta jest trochę na zachód od centrum Miasta. Dlatego zbudowany nowy dworzec jest przesunięty około 800 m na wschód. Linia kolejowa Lublin – Świdnik – Chełm otrzymała drugi tor około 1950r.. Elektryfikacja odcinka Lublin – Świdnik została ukończona w 1980r..

W 60-tych latach zbudowano elektrociepłownię. W 1969r. oddano do użytku halę sportową i krytą pływalnię.

W 1970r. liczba mieszkańców wynosiła już 20 tys. mieszkańców. W 1972r. rozpoczęto podłączanie miasta do sieci gazu ziemnego. Największymi wydarzeniami 1973r. było oddanie do użytku przejścia podziemnego pod torami.

Świdnik, jako komunistyczne Miasto miało być świeckie. Mimo to ludność trwała przy wierze ojców i korzystała ze świątyni w pobliskim Mełgiewie lub jeździła do Lublina. W 60-tych latach (po wyrzuceniu religii ze szkół) naukę katechezy prowadzono w salkach prywatnych domów. Dopiero w 1975r. komuniści wydali pierwsze zezwolenie na budowę świątyni Rzymsko-Katolickiej. Plac pod kościół pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny Matki Kościoła poświęcono w czerwcu 1977r. (ulica Kardynała Stefana Wyszyńskiego 32). Notabene, kościół zlokalizowano daleko na północ od centrum Miasta i jeszcze dalej od Zakładu.

Kościół pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny Matki Kościoła. 2012r.

Kościół pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny Matki Kościoła. 2012r.

 

Kolejne świątynie powstawały nadal z dużymi trudnościami. Druga pw. Chrystusa Odkupiciela – ul. Kosynierów 6, została Erygowana dopiero w 1988r., choć pozwolenie na budowę wydano w 1982r.. Trzecia pw. św. Józefa – ul. Partyzantów 64, została Erygowana w 1990r.. Czwarta pw. św. Kingi – ul. Klonowa 16. W 2005r. rozpoczęto budowę kaplicy.

Wszyscy wiedzą, że 1980r., to rok powstania Solidarności. Jednak już niewielu pamięta, że Polski Sierpień zaczął się w lipcu 1980r. w Świdniku. To tu rozpoczęły się Polskie przemiany, zagarnięte następnie przez libertynów, masonów i innowierców. Świdniczanie, jako pierwsi wpisali się w najnowszą historię Polski. W dniu 8.07.1980r. na wydziale W-340 Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego w Świdniku rozpoczął się strajk. To robotnicy Zakładu, jako pierwsi wysunęli żądania nie tylko egzystencjalne, ale także wolnościowo-demokratyczne. Zapalnikiem strajku w WSK Świdnik były nowe ceny w zakładowym bufecie. Protest w Świdniku wywołał strajki w innych przedsiębiorstwach regionu. Powstał Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność". W świdnickiej WSK i pozostałych zakładach pracy regionu zawiązały się komitety założycielskie. Istotne znaczenie miał fakt zakończenia strajku w WSK Świdnik podpisaniem porozumienia z przedstawicielami pracowników, co stanowiło precedens w dziejach konfliktów społecznych PRL i torowało drogę do podobnego rozwiązywania kolejnych podobnych protestów.

Przygotowując się do wprowadzenia stanu wojennego komuniści rozpoczęli od internowania działaczy „Solidarności”, w nocy z 12 na 13.12.1981r.. Od 13 do 16.12.1981r. w Zakładzie mieścił się Regionalny Komitet Strajkowy. W dniu 16.12.1981r., o godzinie 01;00, czołgi w kilku miejscach przebiły mur otaczający teren WSK. Na teren zakładu wdarły się oddziały milicji, które rzucały w kierunku robotników petard z gazem łzawiącym. W czasie ataku ze strony ZOMO padła seria strzałów z ostrej amunicji. Strajkujący rozpoczęli opuszczanie WSK. Przy wychodzeniu aresztowanych zostało około 40 osób (wcześniej wytypowanych), z których internowano 22 osoby. Zatrzymany został również ówczesny dyrektor naczelny Jan Czogała, który został pozbawiony stanowiska i również internowany. Kobiety gromadzące się przed Urzędem Miejskim były rozganiane za pomocą armatek wodnych, świec dymnych i petard gazowych. Świdniczanie pozostali niezłomni. Rozpoczęła działalność Podziemna Komisja Zakładowa „Solidarność”. Radio „Solidarność” emitowało audycje w paśmie radiowym i telewizyjnym. Na ścianach domów, na ulicach pojawiały się napisy świadczące o dalszym istnieniu „Solidarności”. Dużym oparciem w tej trudnej sytuacji byli świdniccy księża z kapelanem „Solidarności” księdzem Janem Hryniewiczem na czele. Głośne były wtedy tzw. „świdnickie spacery”. Masowe wychodzenie z domów w porze nadawania głównego reżimowego wydania dziennika telewizyjnego, który zaczynał się o godz. 19;30. Cała Polska z podziwem patrzyła na świdniczan. Spacery były bowiem ewenementem na skalę Polski.

W 1985r. Świdnik liczył 37 000 mieszkańców. Przemiany społeczno-gospodarcze 1989r., rozpoczęły falę zwolnień grupowych w Zakładzie. Rejonowe Biuro Pracy zarejestrowało 1 127 bezrobotnych. W czerwcu 1990r. Kuchnia im. Św. Brata Alberta rozpoczęła wydawanie bezpłatnych posiłków dla najuboższych.

Rozpoczęła się prywatyzacja, bez lustracji i dekomunizacji. Latem 1990r. zlicytowano pierwszych 10 pomieszczeń prywatyzowanych sklepów. Uruchomiono pierwszą prywatną linie autobusową do Lublina. W grudniu 1990r. było w Świdniku już 2 991 bezrobotnych. Latem 1991r. liczba zarejestrowanych przez Rejonowe Biuro Pracy bezrobotnych w Świdniku wzrosła do 4 500 osób. Skala bezrobocia w Świdniku była największa w Rzeczypospolitej.

Świdnik jak i WSK pozostały same sobie. Wiele młodych osób wyemigrowało. Dopiero po kilku latach, w części obiektów WSK zaczęły powstawać nowe firmy. Sytuacja zaczęła się normalizować. Dzisiejszy (2008r.) Świdnik zajmuje obszar 20,35 km2 (2 035 ha) liczy ponad 40 551 mieszkańców (21 031 to kobiety, 19 520 - mężczyźni).

 

Lotnisko Zakładu PZL WSK Świdnik 1951r.

Lotnisko Zakładów PZL Świdnik zaczęło funkcjonować w 1951r.. W zasadzie była to reaktywacja lotniska istniejącego tutaj przed II wojną światową. Jego głównym celem było obsługiwanie nowo powstałej Wytwórni lotniczej. Służyło i służy nadal do prowadzenia działalności produkcyjnej i testowania nowych typów sprzętu lotniczego. Odbywają się na nim próby stanowiskowe, próby w locie oraz szkolenia przyszłych użytkowników śmigłowców.

W 1953r. na terenie Lotniska Świdnik zaczął funkcjonować Aeroklub Robotniczy w Świdniku. Tak, więc właścicielem lotniska jest Zakład Produkcyjny oraz Aeroklub Lubelski.

Lotnisko przystosowane jest do aktualnie produkowanych śmigłowców wielozadaniowych. PZL W-3 Sokół, PZL SW-4, AW 149. Prowadzi się tutaj loty zdawczo-odbiorcze po kapitalnych remontach śmigłowców, także Mi-2 i PZL Kania. Lotnisko to obsługuje stosunkowo dużą liczbę operacji lotniczych – 12 startów i lądowań w ciągu doby. Maksymalnie 22 operacje na dobę. 20 podczas dnia i 2 w porze nocnej.

Lotnisko Świdnik. 2010r.

 

Pole wzlotów kształtem zbliżone jest do kwadratu o bokach 1 000 m x 1 000 m. Wytyczono na nim dwie gruntowe drogi startowe. Korzystają z nich przede wszystkim samoloty i szybowce należące do aeroklubu. Na polu wzlotów, przed hangarami WSK umieszczono dziesięć utwardzonych stanowisk śmigłowcowych. Lotnisko dysponuje trzema hangarami. Jednym niewielkim aeroklubowym i dwoma dużymi, które w podstawie mają około 100 m x 50 m. Lotnisko dysponuje także wieżą kontroli lotów.

 

Lotnisko Świdnik. 2010r.

Jeden z dużych hangarów oraz wieża kontroli lotów.

PZL Sokół, a za nim wieża kontroli lotów przyzakładowego lotniska. Świdnik 1978r.

 

Port lotniczy Lublin

Port lotniczy Lublin to dzieło gospodarnych i pracowitych ludzi Polski Wschodniej, która kiedyś była Rzeczypospolitą Centralną. Kolejne rządy Rzeczypospolitej nie były zainteresowane wspieraniem inicjatyw Lubelszczyzny, a masońsko-liberalny Rząd Premiera Donalda Tuska szczególnie. Przykładem skreślenie z inwestycji drogowych budowy autostrady łączącej Warszawę z Lublinem i dalej w kierunku południowo-wschodnim. Także cofniecie finansowania inwestycji przeciwpowodziowych.

Dlatego podziwiam lokalną społeczność Lubelszczyzny, że w tak niesprzyjających warunkach doprowadziła do powstania pierwszego od 1974r., cywilno-komercyjnego lotniska. (W 1974r. uruchomiono Lotnisko Rębiechowo dla Trójmiasta).

Port Lotniczy Lublin zdobył pierwsze miejsce w konkursie na Ulubieńca Polski w latach 2000r.-2012r. w plebiscycie Życie w Architekturze.

Lokalizacja przyszłego Lotniska. 2009r.

Wizja artystyczna Lotniska Lublin-Świdnik 2010r. Lotnisko w wersji docelowej wyposażane w; drogę startową i drogi kołowania, szybkie zjazdy, dużą płytę peronowa, terminal pasażerski, terminal cargo. Jednocześnie nie narusza lotniska przyzakładowego WSK (prawy dolny róg).

 

Staranie o zrealizowanie tak ambitnego zamierzenia trwało latami. Kiedy społeczność Lubelszczyzny czyniła starania o uzyskiwanie w 2007r. kolejnych pozwoleń, w Warszawie mówiono im – „Nie macie się co starać. Nie dostanie dofinasowania. A i tak ma powstać centralny port lotniczy dla Polski, więc wasze działania są zbędne.”

Warto w tym miejscu wspomnieć o propozycji budowy Portu Lotniczego dla Lublina w Niedźwiadzie koło Lubartowa, a w zasadzie od Lublina to kilka kilometrów za Lubartowem. Parę słów subiektywnego komentarza; Za tą lokalizacją przemawiał rzekomo większy teren i możliwości rozbudowy w przyszłości. Reszta to same minusy. Odległość do Lublina to ponad 35 km. Lokalizacja z dala od głównych dróg krajowych. Pobliska linia kolejowa rzadko uczęszczana i przeznaczona do likwidacji. Była to propozycja dla zniszczenia oddolnej inicjatywy, budowy Portu Lotniczego Lublin.

Po wieloletnich staraniach na rzecz budowy lotniska dla Lublina w Świdniku, w dniu 21.12.2007r. prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego RP Grzegorz Kruszyński podpisał promesę zezwolenia na utworzenie lotniska komunikacyjnego. W marcu 2008r. firma Port Lotniczy Lublin SA kupiła pierwszą nieruchomość w gminie Wólka pod budowę regionalnego lotniska cywilnego, a w maju 2008r., ogłoszono konkurs na wykonanie koncepcji architektoniczno-urbanistycznej planowanego aeroportu.

W dniu 4.06.2008r. Komisja Europejska zgodziła się na przeznaczenie 296,6 mln zł ze środków publicznych na budowę lotniska Lublin-Świdnik. Oprócz unijnych środków na rozwój regionalny na budowę lotniska Lublin-Świdnik zostały przekazane środki z funduszy samorządów. Udział własny portu lotniczego wyniósł 24% całkowitych kosztów inwestycji. Natomiast państwo przeznaczyło; w 2009r. – 12 milionów złotych, w 2010r. – 15 milionów złotych, w 2011r. – 10 milionów złotych.

Celowość przedsięwzięcia, według brytyjskiej firmy ASM, która przygotowała prognozę ruchu lotniczego dla Świdnika, przedstawiała się następująco; 0,5 miliona pasażerów w pierwszym roku, około 1 milion pasażerów w 2016r. oraz 2,4 miliona w 2035r.. Pracę w porcie na początku jego istnienia miało znaleźć około 200 osób. Dlatego Lubelskie kuratorium oświaty otworzyło w szkołach zawodowych nowe kierunki związane obsługą ruchu lotniczego. Do programu przystąpiła także jedna z klas w I Liceum Ogólnokształcące im. Władysława Broniewskiego w Świdniku przygotowującą młodzież do wykonywania zawodu stewardesy.

Problemy ekologiczne. – Podobnie jak w przypadku Lotniska Modlin tak i w przypadku Lotniska Świdnik do akcji wkroczyli obrońcy przyrody, różnej maści, ale zawsze pomalowani na zielono. Ci, którzy najlepiej wiedzą, co zagraża przyrodzie. Którzy lepiej traktują muszki, korzonki niż własne żony i matki. (Do dnia dzisiejszego nie wiem; Kto ten cyrk finansuje?).  No i oczywiście stwierdzili, że istniejące od 1939r. lotnisko zagraża susłom perełkowanym. Wyliczyli, że na powierzchni 100 hektarów trawiastego pola wzlotów żyje kilka tysięcy tych osobników. Więcej niż krowiego łajna w okresie wypasu. Na szczęcie władze lokalne dogadały się z tym cyrkiem. Powołano fasadową instytucję, Fundacja Ochrony Susła Perełkowanego, która stan kolonii susłów stale monitoruje. Dodatkowo postawiono ogrodzenie, żeby nie zagrażały im koty i psy z okolicznych domów. A ja czekam, kiedy w Rzeczypospolitej rodzina będzie miała większe prawa, niż ci pomalowani na zielono.

Projekt lotniska – W wyniku konkursu, przeprowadzonego jeszcze w 2008r., zadecydowano, że port lotniczy Lublin-Świdnik zostanie wybudowany według projektu polsko-hiszpańskiego konsorcjum Sener-ARE-Polconsult.

SENER Ingeniería y Sistemas, S.A. jest przedsiębiorstwem prowadzącym działalność w zakresie inżynierii i budownictwa od ponad 50 lat. Innowacyjność, najwyższą jakość i niezależność to jego najważniejsze wartości korporacyjne. Założone w Hiszpanii, stanowi obecnie punkt odniesienia na skalę międzynarodową w następujących obszarach: Inżynieria lądowa i wodna, Architektura, Technika lotnicza i astronautyczna, Aeronautyka i pojazdy, Systemy uruchamiania i sterowania, Energia i procesy, Technika okrętowa. Zatrudnia ponad 2 500 specjalistów i ma 14 biur.

Spółka ARE to firma Polska. Projektuje obiekty mieszkaniowe, użyteczności publicznej, wnętrza i architekturę przemysłową. Zatrudnia 12 architektów (projektantów i asystentów). Dokumentacja powstaje na 14 stanowiskach Autocad, Architectural Desktop i 4 stanowiskach Archicad. Współpracuje z projektantami wszystkich branż z wielu renomowanych firm projektowych w Warszawie. Głównymi projektantami firmy są architekci; arch. Jakub Wacławek i arch. Grzegorz Stiasny. Spółka ARE opracowywała stronę architektoniczną przedsięwzięcia.

Polconsult, firma, która brała udział w projektowaniu każdego rozbudowywanego lotniska w Polsce. W Świdniku zaprojektowała płytę lotniska i drogę startową.

W 2009r. hiszpańska firma Sener zajęła się przygotowaniem dokładnej dokumentacji, według której został zbudowany terminal. Hiszpanie dostali 11 mln 610 tys. zł za projekt, natomiast dodatkowy 1 mln 290 tys. zł został przeznaczony na nadzór autorski.

W dniu 25.08.2008r. sąd konkursowy ogłosił swoja decyzję, co do projektu lotniska. Sąd docenił projekt za sprawne połączenie potencjalnych pasażerów przy pomocy szynobusa z zabudową portową. Zgodnie z projektem, duża biała hala lotniska ze świetlikami w dachu miała przypominać elektroniczny budzik, a wewnątrz terminalu miało znaleźć się dziewięć stanowisk do odpraw klasy ekonomicznej, trzy dla biznesowej i osobna strefa VIP. W każdej chwili będzie można zwiększyć liczbę punktów odpraw. W sali przylotów będą trzy taśmociągi do wydawania bagażu. Halę odlotów będzie można podzielić ruchomą szklaną ścianą, która oddzieli obywateli strefy Schengen od reszty pasażerów. Planowano, że cała hala będzie miała 160 m długości. Na piętrze miała powstać antresola z kawiarnią i restauracją – miejsce byłoby jednocześnie punktem widokowym na płytę lotniska i halę główną. W podziemiach zostaną wybudowane magazyny, pomieszczenia techniczne i urządzenia obsługujące wydawanie i przewożenie bagażu.

W 2011r. zdecydowano ostatecznie o pomniejszeniu terminala lubelskiego lotniska z 24 000 m2 powierzchni do 11 000 m2. Czyli o 55 %. Zmniejszenie budynków zostało spowodowane wycofaniem się PLL LOT i Euro LOT z ewentualnych operacji z tego lotniska w ciągu najbliższych lat (?). Prawdopodobnie władze w Warszawie liczyły na upadek przedsięwzięcia. Trzeba pamiętać, że każde nowe lotnisko komercyjne odbiera pasażerów z Lotniska Okęcie. I jeszcze takie retoryczne pytanie – Obcy opłaca się latać z/do Lublina, a Polskim przewoźnikom nie?

Inwestycja objęła przestrzeń 300 ha.

Projekt Lotniska Lublin-Świdnik. Tu widzimy samoloty PLL LOT, ale w realu nie wiemy kiedy się pojawią? 2009r.

Projekt Lotniska Lublin-Świdnik. 2011r.

Wizja artystyczna Lotniska Lublin-Świdnik. 2011r.

 

Trzeba pamiętać, iż samo lotnisko to nie wszystko. Trzeba umożliwić pasażerom dotarcie do niego. Nowa linia kolejowa dla szynobusu do samego terminalu to jedno. Drugie to system dróg dojazdowych. Wokół aeroportu znajdą się cztery ronda, estakady nad torami kolejowymi i wiadukty nad ul. Lotników Polskich w Świdniku. Według planu ul. Żwirki i Wigury ma być czteropasmowa, a z każdej z ulic zapewniony będzie łatwy dojazd do drogi ekspresowej S-17 Warszawa – Hrebenne.

Wizja jednego z węzłów drogowych przy Lotnisku. 2010r.

Wizja węzła drogowego przy linii kolejowej. 2010r.

 

Budowa

Inwestycja zajęła część miejscowości Świdnik Duży w rejonie ulicy Mełgiweskiej. Kilkanaście posesji zostało wykupionych. W tym miejscu powstała zachodnia część pola wzlotów. Z kolei we wschodniej części pola wzlotów należało przeprowadzić wycinkę drzewostanu. W listopadzie 2008r. rozpoczęło się wyburzanie zabudowań na terenie przyszłego cywilnego portu lotniczego. Prace te ukończono w marcu 2009r.. Na ich miejscu znalazła się droga startowa. Żeby powstał pas startowy, trzeba było wyburzyć 15 domów i wyciąć las na powierzchni ponad 100 hektarów. Z terenu przyszłego lotniska musiały także zostać przeniesione mogiły wojskowe, znajdujące się na cmentarzu wojennym. Spoczywali na nim żołnierze polegli w czasie pierwszej i drugiej wojny światowej oraz głównie Polscy żołnierze polegli w Wojnie Obronnej 1939r.. Ciała żołnierzy Polskich, Austriaków i moskali spoczęły na cmentarzu komunalnym w Świdniku.

W dniu 13.02.2009r. do Urzędu Marszałkowskiego w Lublinie wpłynęła decyzja ministra, zezwalająca na wycięcie 142 hektarów tak zwanego lasu szpitalnego wokół przyszłego lotniska. Spółka Port Lotniczy Lublin musiałaby zapłacić za to ok. 100 mln złotych, ale dopiero po tym jak zakończyłyby się procedury wylesiania gruntów. Dzięki zapisom w specustawie lotniskowej nie trzeba płacić za wycięcie. Z tak uzyskanych gruntów 118 hektarów jest przeznaczone na pas startowy i budynki infrastruktury lotniskowej, natomiast na 23 hektarach powstaną drogi dojazdowe.

Wycinka lasu. 2009r.

Rekultywacja terenu pod Lotnisko. 2009r.

 

W dniu 20.03. 2009r. kolejne 125 ha gruntów położonych w Świdniku lubelski ratusz wniósł do spółki Port Lotniczy Lublin. Wartość ziemi sięgnęła 33 mln zł, co oznacza, że miasto objęło ponad 70 procent akcji w przedsięwzięciu. Przekazane parcele samorząd Lublina odkupił w ostatnich latach od banku Pekao oraz prywatnych właścicieli – powstanie na nich pole wzlotów, a część gruntów trafi prawdopodobnie w ręce Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej.

W dniu 18.10.2010r. wojewoda lubelska Genowefa Tokarska podpisała zgodę na wybudowanie Lotniska, o rygorze natychmiastowej wykonalności, potwierdzając jednocześnie, że inwestycja zostanie zakończona wiosną 2012 r. Dokument ten oficjalnie zatwierdził projekt budowlany, dokonał podziału nieruchomości, zezwolił na pełną wycinkę lasu i umożliwił fizyczne rozpoczęcie budowy portu lotniczego. Krzysztof Grabczuk, marszałek województwa, potwierdził też wcześniejsze rozstrzygnięcie 4 pierwszych przetargów na budowę. Decyzja środowiskowa pozwoliła tym samym na rozpoczęcie pełnych prac budowlanych w październiku 2010r..

Jesienną 2010r., mogła ruszyć budowa, która (tu wyprzedzę fakty), w ciągu dwóch lat doprowadziła do uruchomienia w dniu 17.12.2012r. pierwszych regularnych połączeń lotniczych z kilkoma miastami w Europie.

Oficjalnie budowa Lubelskiego Portu Lotniczego rozpoczęła się w dniu 10.11.2010r.. W pierwszych dniach budowy spychacze wyrównywały teren tzw. górek motocyklowych. Jednocześnie prowadzona była wycinka drzew i niwelacja terenu.

Budowa Lotniska Lublin-Świdnik. 2011r.

Budowa Lotniska Lublin-Świdnik. 2011r.

Budowa Lotniska Lublin-Świdnik. 2011r.

 

Prace budowlane oraz przetargi przebiegały sprawnie, w związku z czym już w październiku 2011r. ukończono płytę peronową (postoju samolotów). W tym samym miesiącu przetarg na budowę terminala wygrała firma Budimex. Zgodnie z ustaleniami ma on postawić w dziewięć miesięcy, a za pracę firma otrzyma blisko 67 milionów złotych. W ramach tych prac powstanie także budynek lotniskowej straży pożarnej oraz budynek techniczny. Budimex rozpoczął prace w październiku 2011r..

Budowa terminalu. 2012r.

Budowa Lotniska Lublin-Świdnik. 2012r.

Budowa Lotniska Lublin-Świdnik. 2012r.

Ukończona płyta peronowa. 2012r.

 

W dniu 1.12.2012r. w porcie lotniczym odbył się dzień otwarty. Według szacunków Lotnisko odwiedziło około 20 tysięcy ludzi. Całkowity koszt budowy wyliczono na 400 milionów złotych.

 

17.12.2012r. Uroczyste otwarcie Portu Lotniczego

W uroczystości otwarcia uczestniczył tylko minister transportu, budownictwa i gospodarki morskiej Sławomir Nowak. Gdzie były najwyższe władze Rzeczypospolitej, pominę milczeniem. Natomiast z rejonu Lubelskiego, nie zabrakło nikogo. Począwszy od władz samorządowych, policji, a na przedstawicielach Kościoła Rzymsko-Katolickiego kończąc.

Uroczyste otwarcie Portu Lotniczego Lublin. 17.12.2012r.

 

Pierwszy samolot z pasażerami wylądował w dniu 17.12.2012r. (poniedziałek), o godzinie 09;00. Był to rejs czarterowy z gośćmi zaproszonymi przez władze Portu Lotniczego Lublin.

Pierwszy pasażerski samolot na Lotnisku Lublin. Polski przewoźnik czarterowy Enter Air i samolot Boeing B 737-400. 17.12.2012r.

 

W dniu 17.12.2012r. o godzinie 13;25 wylądował pierwszy samolot rejsowy z pasażerami. Był to Boeing B 737-800 irlandzkich linii lotniczych Ryanair. Samolot przyleciał z lotniska Stansted pod Londynem. Samolot z nowymi pasażerami odleciał do UK, o godzinie 14;05. Tego dnia Ryanair uruchomił dwa połączenia z Lublina; do Londynu i Dublina.

Historyczne lądowanie. Boeing B 737-800 irlandzkich linii lotniczych Ryanair w pierwszym locie komercyjnym. 17.12.2012r.

Historyczne lądowanie. Boeing B 737-800 irlandzkich linii lotniczych Ryanair w pierwszym locie komercyjnym. 17.12.2012r.

Boeing B 737-800 irlandzkich linii lotniczych Ryanair w pierwszym locie komercyjnym. 17.12.2012r.

 

Wizz Air, nisko-kosztowa linia lotnicza działająca w Europie Środkowo-Wschodniej, od 18.12.2012r. (wtorku) rozpoczęła loty z Portu Lotniczego Lublin do Londynu (Luton) i Oslo (Sandefjord Torp).

Pierwszy lot przewoźnika, z lotniska Londyn Luton do Lublina (nr lotu W6 2066, samolot A 320) wylądował o godz. 12;05 i wystartował w kolejną trasę. Drugi lot, tego samego dnia, do Oslo Sandefjord Torp odbył się po południu. Pierwszego dnia działalności na lubelskim lotnisku Wizz Air przewiózł ponad 550 pasażerów.

Kolejne samoloty komercyjne na Lotnisku Lublin. 18.12.2012r.

 

Natomiast pierwszym samolotem w ogóle, który wylądował na lotnisku był transportowy An-26 przedsiębiorstwa lotniczego EXIN Sp. z o. o. z Lublina. Już w pierwszym tygodniu Lotnisko obsłużyło 4 000 pasażerów, co było znakomitym wynikiem. Wynik jest jeszcze lepszy, gdy popatrzymy na ilość osób zatrudnionych w porcie. Wykorzystanie miejsc w samolotach osiągnęło 90 %. Od marca 2013r. wystartuje także połączenie do Liverpoolu linii Ryanair. Ponadto na luty 2013r. zaplanowano pierwsze czartery do Egiptu. Na wiosnę 2013r. planowane jest wejście dwóch kolejnych przewoźników lotniczych.

W 2013r. lotnisko może obsłużyć 300 000 – 500 000 pasażerów.

 

Dane Portu Lotniczego Lublin-Świdnik

kod IATA: LUZ, kod ICAO: EPLB. Zlokalizowany jest po południowo-wschodniej stronie trawiastego, przyfabrycznego Lotniska Świdnik, obsługiwanego przez zakład PZL Świdnik i aeroklub. Od 13.12. 2012 r. Port Lotniczy Lublin jest widoczny w serwisie Flightradar24. Powierzchnia około 250 hektarów.

Spółkę akcyjną Port Lotniczy Lublin tworzy obecnie (2010r.) czterech akcjonariuszy. W jej skład wchodzą samorządy miast Lublina (60,1955% udziałów) i Świdnika (5,5440%), województwa lubelskiego (34,2513%) i powiatu Świdnik (0,0093%).

Port Lotniczy powstawał od zera. Wybudowano nowoczesny pas startowy wraz z infrastrukturą towarzyszącą, płyta peronowa (4 stanowiska dla samolotów klasy B 737, A 320), stanowisko likwidacji zagrożeń, terminal do obsługi pasażerów, infrastrukturę drogową z parkingami, budynek straży pożarnej, budynek techniczny i stację paliwa lotniczego. Aby umożliwić klientom portu lotniczego sprawny dojazd zbudowano nową ulicę Jana III Sobieskiego połączoną z istniejącą infrastrukturą drogową. Zmodernizowano oraz przebudowano także inne ulice m.in. zmieniono przebieg ulicy Mełgiewskiej. Ponadto na potrzeby lotniska wybudowano nową zelektryfikowaną linię kolejową nr. 581 ze Świdnika Miasto do samego terminala. Zgodnie z planem szlak ma być obsługiwany przez elektryczne zespoły trakcyjne typu EN57AL należące do województwa lubelskiego. Dojazd koleją z centrum Lublina do lotniska trwa 15 minut.

Lotnisko Lublin-Świdnik jest 13 portem lotniczym w Polsce. Rocznie może z niego skorzystać nawet do 1,1 mln pasażerów. Nowy terminal liczy 11 tys. metrów kwadratowych, a RWY ma 2 520 m x 60 m. Jednocześnie mogą być odprawiane 4 średniej wielkości samoloty pasażerskie.

 

Powierzchnia zabudowy: 1 500 000 m²
Powierzchnia użytkowa: 11465 m²
Kubatura: 85670 m³
Projekt: 2008 – 2012
Realizacja: 2012
Finalista konkursu ŻYCIE W ARCHITEKTURZE

 

Pomoce nawigacyjne;

- ILS (inwestycja kosztowała niespełna 3 miliony złotych, uruchomiony w 2013r.)

- zestaw radiolatarni z dalmierzem D-VOR/DME

- centralne światła na drodze startowej.

 

W tym miejscu watro napisać jakie inwestycje jeszcze czekają na realizację. Drogi kołowania i drogi szybkiego zjazdu. Wieża kontroli lotów. Dokończenie budowy dróg samochodowych w obrębie Lotniska. Dokończenie systemów nawigacyjnych.

Budynek Lotniskowej Straży Pożarnej. 2012r.

Tymczasowa wieża kontroli lotów Świdnik 2012r.

 

Terminal

Terminal i stacja kolejki w trakcie budowy. 2012r.

Terminal i stacja kolejki. 1.12.2012r.

Stacja kolejki. Widok od strony terminalu. 1.12.2012.

Terminal. Widok od strony płyty peronowej. 2012r.

Terminal, wnętrze. 2012r.

Terminal, wnętrze. 2012r.

Terminal, wnętrze. 2012r.

Terminal, wnętrze. 2012r.

Terminal, wnętrze. 2012r.

 

Terminal. 2012r.

 

Opracował Karol Placha Hetman