LOTNISKA OBCE Wilno-Porubanek 2015r.

Kraków 29.10.2015r.

Lotnisko Wilna

Porubanek

Historia



Historia Wilna

Pierwsza osada na terenie dzisiejszego Wilna powstała dopiero w XI wieku. Pierwsze wzmianki o istnieniu Miasta pochodzą z XIV wieku (1323r.). Ważniejszym w tym czasie była osada Troki. Wiadomo, że 1365r., na Wilno najechali krzyżacy, którzy zdobyli je i spalili. Kolejny podobny najazd miał miejsce w 1383r. Zmiana nastąpiła w 1387r., a to za sprawą unii Polsko-Litewskiej i króla Władysława Jagieły. Nastąpił wówczas chrzest Litwy. Diecezja Wileńska został podporządkowana Archidiecezji Gnieźnieńskiej. Wilno otrzymało prawo lokacyjne oparte na prawie zachodnim. Od tej pory Wilno rozwijało się dynamicznie. Powstawały cechy rzemieślnicze. Z kolejnego najazd krzyżaków w 1390r., Wilno wychodzi obronnie, choć z ogromnymi stratami. W XV wieku zostają zbudowane zamki murowane, Górny i Dolny, a w okresie 1503r.-1522r., wybudowano mury obronne z dziewięcioma bramami i trzema basztami. Do chwili obecnej pozostała tylko Brama Miednicka bardziej znana jako Ostra Brama. Wilno się rozwijało. Powstała mennica, arsenał, młyn, drukarnia, mosty, szpitale i pałace. W 1579r., powstała jezuicka akademia, która po latach stała się Uniwersytetem Wileńskim. Wilno stało się miastem wielu narodów: Litwini, Polacy, Rusini, Żydzi, Włosi, Ormianie, Tatarzy. Rozwój Miasta przyhamował wielki pożar w 1610r. W połowie XVII wieku na Litwę napadło państwo moskiewskie pod przywództwem cara Aleksego. Wymordowano 25 000 mieszkańców, czyli 1 / 3 wszystkich osób. Pożary trwały 17 dni i strawiły zupełnie Miasto. Dzieła sztuki zniszczono lub skradziono. Dodatkowo moskale doprowadzili do wielkiej zarazy, która zdziesiątkowała pozostałych mieszkańców i okupantów. W 1660r., Miasto zostało wyzwolone przez wojska Michała Kazimierza Paca. Kolejna, III wojna północna również dała się Miastu we znaki. W trakcie insurekcji kościuszkowskiej 1794r., Miasto broniło się przed moskalami. Obrońcy poddali się z powodu braku środków do obrony. W 1795r., Wilno stało się stolica guberni w zaborze państwa moskiewskiego. W 1812r., podczas wojen napoleońskich Miasto na krótko odzyskało wolność. Moskale zajęli Miasto ponownie w dniu 10.12.1812r. W XIX wieku w Mieście rozwinęły się organizacje patriotyczne. W 1823r., doszło do licznych aresztowań Polskiej młodzieży. W tym czasie w Wilnie studiował i był więziony Adam Mickiewicz. Podczas powstania styczniowego 1861r., w Wilnie trwały zacięte walki, które trwały do całkowitej pacyfikacji przez moskala generała-gubernatora, któremu nadano przydomek „Wieszatiel”.

W grudniu 1862r., uruchomiono kolej warszawsko-petersburską. Wilno stało się węzłem kolejowym. W 1893r., uruchomiono tramwaj konny. W 1897r., w Wilnie Polacy stanowili 39 %, a Litwinów było tylko 2 %.

W dniu 1.08.1914r., wybuchła wielka wojna światowa. W okresie 1915r.-1918r., Wilno było okupowane przez germańców. Kiedy germańcy wycofywali się, narody żyjące na tym terenie podjęły próbę porozumienia pokojowego, które zakończyło się fiaskiem. Wybuch konflikt między Polakami, a Litwinami o Wilno i ziemię wileńską, sprytnie podsycany przez geramńców i moskali. Ludność Polska powołała do istnienia samoobronę wileńską (Samoobrona Ziemi Wileńskiej licząca 1 200 ochotników, Samoobrona Krajowa Litwy i Białorusi), która zajęła Wilno 1.01.1919r. W tym czasie ujawnili się komuniści Polskiego i żydowskiego pochodzenia, którzy swoją bandę w Wilnie założyli potajemnie 15.12.1918r. W dniu 2.01.1919r., doszło do walk między Polakami, a komunistami, którzy chcieli władzę w Wilnie już oddać bolszewikom. Pierwszy atak armii czerwonej został odparty, co było dużym zaskoczeniem dla kacapów. Drugi atak był z ogromną przewagą siły zarazy bolszewickiej. W dniu 5.01.1919r., Wilno zdobyli bolszewicy. Wycofujące się oddziały Polskie zostały częściowo rozbrojone przez germanów.

Pod koniec 1918r., istniał już rząd Republiki Litewskiej wspierany zarówno przez germańców jak i moskali. Białoruś w tym czasie już została przyłączona do państwa moskiewskiego. Na tym tle istniał spór terytorialny między Litwinami a Białorusinami. Rząd litewski nie chcąc konfrontacji z bolszewikami i Polakami, ewakuował się do Grodna, które w tym czasie zajmowali germańcy.

W dniu 4.01.1919r., doszło do pierwszych walk Polsko-bolszewickich, co niektórzy historycy uznają za początek wojny Polsko-bolszewickiej, bo po stronie Polskiej brały udział regularne oddziały Wojska Polskiego. W lutym 1919r., Wilno zostało proklamowane stolicą Radzieckiej Socjalistycznej Republiki Litwy i Białorusi. W lipcu 1920r., doszło do kolejnych starć Wojska Polskiego przeciw bolszewikom i oddziałom litewskim. Aby odzyskać Wilno Józef Piłsudski posunął się do podstępu poprzez „bunt” generała Lucjana Żeligowskiego. W dniu 9.10.1920r., oddziały Żeligowskie weszły do Wilna. Proklamowano utworzenie Litwy Środkowej i utworzono Sejm Wileński, który w dniu 20.02.1922r., ogłosił przyłączenie Litwy Środkowej do Rzeczypospolitej.

Nastąpił złoty okres rozwoju Wilna. Powstało Towarzystwo Radiotechniczne „Elektrim”, które było największym producentem radioodbiorników radiowych. Wybudowano obserwatorium astronomiczne. W 1927r., powstało Polskie Radio Wilno, które zajęło nowe, nowoczesne budynki. W 1930r., postał instytut naukowo badawczy. Rozwijał się teatr, kultura i sztuka.

Wybuchła II wojna światowa. Wilno zajęli moskale w dniu 19.09.1939r. W dniu 26.10.1939r., przekazali je Litwinom. Lecz już 15.06.1940r., ponownie je zajęli. Rozpoczął się sowiecki terror, egzekucje i wywózki w głąb CCCP. Kiedy bracia wzięli się za głowy, w dniu 22.06.1941r., germańcy zbombardowali Miasto i 25.06.1940r., zdobyli je. Trwał terror na ludności polskiej, do którego nowy okupant dołożył terror ludności żydowskiej. W Ponarach, na przedmieściach Wilna, wymordowano 70 000 żydów i 20 000 Polaków.

W dniu 7.07.1944r., oddziały Armii Krajowej rozpoczęły akcje wyzwoleńczą „Operacja Ostra Brama”. Oddziały AK wsparli czerwono armiści. 13.07.1944r., Wilno było wolne, ale na chwilę. Do działa przystąpiło NKWD, aresztując i rozbrajając Polskie oddziały. Wileńszczyznę włączono do CCCP, a polaków deportowano lub przesiedlono. Od tego czasu w Wilnie zaczęli masowo osiedlać się Litwini i moskale.

Wilno stało się prowincjonalnym sowieckim miastem. Ruchy niepodległościowe zapoczątkowane w czerwcu 1988r., przez Litewski Ruch na Rzecz Przebudowy nasiliły się w 1990r., a w styczniu 1991r., doszło do starć pod wieżą telewizyjną. Komuniści użyli czołgów. Zginęło 17 osób zaś około 600 zostało rannych. Od 17.09.1991r., Wilno jest stolicą niepodległej Litwy. W 1993r., Wilno z wizytą duszpasterską odwiedził papież św Jan Paweł II Wielki.


Wilno położenie

Wilno ma położenie geograficzne 54° 41' N, 25° 17' E. Z Wilna do granicy z Rzeczypospolitą jest 140 km. Wilno ma powierzchnię 401 km2. Leży na wysokości 112-148 m npm. Liczy 560 000 mieszkańców (2010r.). Administracyjnie podzielone jest na 20 dzielnic. Jest stolicą Litwy. Ma 8 uniwersytetów. Zabytkowe centrum wpisane jest na listę światowego dziedzictwa od 1994r. Wilno to wielki ośrodek religijny: katolicy (40 świątyń), prawosławni, protestanci, żydzi, cerkiew staroobrzędowców. W Wilnie działa kilkanaście organizacji Polskiej kultury, nauki i polityki.


Lotnisko Porubanek

Lotnisko Porubanek to obecnie Międzynarodowy Port Lotniczy Wilno. Znajduje się on w odległości 6 km od centrum Wilna. Brak jednak dokładnych informacji, kiedy lotnisko dokładnie powstało. Na oficjalnym portalu portu lotniczego i na portalach towarzystw lotniczych widnieje data 17.08.1932r. Prawdą jest, że w tym czasie uruchomiono pierwsze komunikacyjne połączenie Warszawa-Wilno. Jednak wiemy z licznych relacji światków i uczestników walk z czasów wielkiej wojny światowej Lotnisko Porubanek już istniało. Sedno sprawy tkwi w tym, iż Wileńszczyzna miała bardzo burzliwą historię. Przez znaczny okres historii tereny te należały do Litwinów, a państwowo do Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Wilno było stolicą Wielkiego Księstwa Litewskiego z biskupstwem i akademią. Po trzecim rozbiorze Rzeczypospolitej Wilno trafiło pod zabór moskiewski i zostało włączane do Cesarstwa Rosyjskiego. Tak było do wybuchu wielkiej wojny światowej.

W 1918r., o Wilno upominali się Polacy, Litwini, moskale, a nawet germańcy. Wilno było zamieszkiwane przez Polaków (60 %), Białorusinów (23 %) oraz Żydów, Litwinów, rosjan i inne narody. 62 % to wyznawcy religii rzymskokatolickiej. W 1939r., Wilno zamieszkiwało blisko 200 tys mieszkańców. Wilno było piątym co do wielkości Miastem w Polsce.

Napisałem o tym, aby zasygnalizować czytelnikowi tło pod kolejne historyczne wydarzenia. W 1918r., wraz z upadkiem państw zaborczych odżyły aspiracje niepodległościowe Polaków i Litwinów co wywołało ostry spór o Wilno. W dniu 1.01.1919r., część Miasta zajęły Polskie oddziały Samoobrony Wileńszczyzny, później przekształcone w Polską Organizację Wojskową. W dniu 5.01.1919r., po ciężkich walkach Miasto zajęli moskale-bolszewicy. W styczniu 1919r., Litwinów wsparła Białoruska Socjalistyczna Republik Rad. Rozpoczął się terror bolszewicki przeciw ziemianom, inteligencji i duchowieństwu. Bolszewików i Litwinów wsparli germańcy, politycznie i uzbrojeniem. Ofensywa Wojska Polskiego rozpoczęła się 16.04.1919r. W dniu 19.04.1919r., Wilno zostało wyzwolone przy wydatnej pomocy mieszkańców. W planach była restauracja I Rzeczypospolitej. Jednak Litwini pragnęli własnego państwa ze stolicą w Wilnie, choć wiedzieli, że żyło tu zaledwie 2 % Litwinów. Ostatecznie za stolicę wybrali Kowno. W lipcu 1919r., w Paryżu zatwierdzono pozostawienie Wilna, Grodna, Lidy w granicach Polski (według linii Focha).


W dniu 30.01.1919r., przy wsparciu germańców powstało lotnictwo litewskie nazwane Formacja Lotnicza (Aviacijas Dalis). Wobec braku dostatecznej ilości własnych żołnierzy Litwini przyjęli 6 pilotów, 4 obserwatorów i 5 mechaników z germańskiego Flieger Abteilung 425, który stacjonował w Kownie. W walkach przeciwko bolszewikom brały udział załogi mieszane germańsko-litewskie. W lutym 1919r., Litwini odkupili samoloty od germańców i pierwszy samolot ze znakami rozpoznawczymi Litwy wystartował w dniu 1.03.1919r. Pierwszy litewski pilot wziął udział w walkach w dniu 19.06.1919r.. Pierwsza jednostka lotnicza czysto litewska powstała w dniu 1.04.1920r. Główną ich bazą było lotnisko w Kownie.

W lipcu 1920r., walki rozgorzały na nowo i ruszyła wielka ofensywa państwa moskiewskiego, zatrzymana dopiero przed Warszawą. Bitwa nad Niemnem przyniosła wyzwolenie Wileńszczyźnie. Bolszewicy zdążyli sprowokować kolejny konflikt przekazując władzę w Wilnie Litwinom.

W dniu 12.07.1920r., Litwa podpisała traktat pokojowy z CCCP, przyznające Litwie Wilno, Smorgonie, Lidę i Grodno, gdzie ludność litewska prawie nie zamieszkiwała. W dniu 26.08.1920r., bolszewicy przekazali im Wilno i na lotnisku Porubanek w dniu 29.08.1920r., wylądowało 6 samolotów litewskich.

Wkrótce sytuacja się odwróciła. Wojsko Polskie przeszło do ofensywy. Samoloty litewskie wykonujące bombardowanie i rozpoznanie Polskich pozycji wracały na lotnisko z licznymi przestrzelinami skrzydeł i kadłuba. Przez cały wrzesień 1920r., lotnictwo litewskie bombardowało Polskie tabory, kolumny wojskowe i umocnienia. Bomby spadały na Suwałki i Augustów. W połowie września 1920r., doszło do bitwy nad Niemenem w której Wojsko Polskie wzięło do niewoli jedną trzecią armii litewskiej. W październiku 1920r., starty lotnictwa litewskiego były coraz większe. Lotnicy ginęli lub dostawali się do niewoli. Wilno zostało zdobyte w dniu 9.10.1920r., i Litwini opuścili Lotnisko Porubanek.

Na Lotnisku Porubanek pojawiły się Polskie samoloty. Ich obecności sprowokowała Litwinów do zbombardowania Lotniska przy pomocy czterech samolotów w dniu 20.10.1920r. Od 27.10.1920r., na Lotnisku Porubanek bazowała 16 eskadra wywiadowcza z Lidy. Dysponowała ona czterema samolotami Breguet XIV A2. Oficjalnie eskadra przeszła pod dowództwo marionetkowej Litwy Środkowej (generała Lucjana Żeligowskiego). Biało-Czerwone szachownice zamalowano znakami rozpoznawczymi Litwy Środkowej. W dniu 31.10.1920r., samoloty weszły do boju i rozpoczęły się ataki na oddziały litewskie koło Kowna i lotnisko w Kownie. W dniu 6.11.1920r., doszło do pierwszej walki powietrznej Polsko-litewskiej. Celami były lotniska w Kownie na Poniemoniu, stacje kolejowe i mosty, kolumny żołnierzy litewskich. Walki ustały w grudniu 1920r.

Oficjalne odzyskanie Wilna przez Polaków było niemożliwe z uwagi na zobowiązania Rządu Polskiego. „Bunt” generała Lucjan Żeligowski doprowadził do odzyskania Wilna. Ostatecznie Wilno powróciło do Polski w dniu 20.02.1922r. Ziemia Wileńska była ostatnim obszarem II RP który otrzymał status województwa. Doszło do tego dopiero 20.01.1926r., kiedy to zgodnie z ustawą z 22.12.1925r., przekształcono ją w Województwo Wileńskie. Wilno było piątym co do wielkości miastem Polski i centrum kulturalno-naukowym z trzecim najstarszym uniwersytetem.


Lotnisko Porubanek powstało w trakcie trwania działań wojennych (przed 1917r.) i zostało zbudowane przez germańców. Dla Lotniska wybrano teren koło miejscowości Porubanek. Jego zaletą była niewielka odległość od miasta. Zaledwie 6 km w kierunku południowym. W pobliżu przebiegała linia kolejowa i była stacja kolejowa Porubanek. Obecnie miejscowość jest w granicach Wilna w dzielnicy Kirtimai. Często pojawia się także nazwa rejonu – Nowy Świat.

W II Rzeczypospolitej Lotnisko Porubanek było od 1922r., traktowane jako bardzo cenne lotnisko polowe, a nieco później zapasowe dla Wojska Polskiego. W tym czasie pole wzlotów było bardzo duże. Miało wymiary 1000 m x 800 m. Jego nawierzchnia była bardzo zniszczona. W 1919r., na Lotnisku był jeden stalowy hangar, który był zbudowany przez germańców. Był także jeden niewielki budynek murowany i kilka drewnianych baraków.

Jednostki wojsk lotniczych Wojska Polskiego na dobre na Wileńszczyznę zawitały dopiero około 1925r., kiedy to na Lotnisku w Lidzie zaczął stacjonować 11 Pułk Myśliwski. W 1928r., jednostka rozwinęła się do 5 Pułku Lotniczego. Jesienią 1932r., na Lotnisku Porubanek powstał oddział lotniczy podległy pod 5 Pułk Lotniczy. W Porubanku rozwinęła się 51 eskadra liniowa i 53 eskadra towarzysząca. W kolejnych latach eskadry się rozwijały, a w 1937r., otrzymały nowy sprzęt lotniczy. W 1939r., w wyniku przygotowań do agresji germańskiej jednostki z Wilna zostały przeniesiono w głąb kraju wzmacniając Armię Modlin i Armię Karpaty.

W 1931r., władze PLL LOT zdecydowały o uruchomieniu regularnego połączenia na trasie Warszawa-Wilno i dalej do Rygi i Tallina. Na jego potrzeby postawiono pierwszy niewielki dworzec lotniczy, który uległ zniszczeniu podczas II wojny światowej. Przypuszczalnie dworzec postawiono z funduszów PLL LOT i miasta Lwowa, gdyż Wojsko Polskie nie partycypowało w jego rozbudowie. Wojsko było skupione na rozbudowie lotniska w nieodległej Lidzie, gdzie stacjonował 5 Pułk Lotniczy. W dniu 17.08.1932r., PLL LOT odbył się pierwszy przelot. Inauguracja była bardzo uroczysta. Wziął w niej udział Prezydent Rzeczypospolitej Ignacy Mościcki i inni przedstawiciele rządu, władz wojskowych i przedstawicieli Łotwy i Estonii. Do Wilna poleciały dwa samoloty 10-miejscowe typu Fokker F.VII/3m. Lot na trasie Warszawa-Wilno trwał około dwóch godzin. W tym czasie Lotnisko Porubanek było ozdobione flagami polskimi, łotewskimi i estońskimi. Po powitaniu jeden samolot poleciał dalej do Rygi i Tallina, a drugi pozostał wykonując loty widokowe nad miastem. Lot do Rygi i Tallina był propagandowy. Na jego pokładzie był dyrektor PLL LOT, który wiózł ze sobą dwa listy-zaproszenia dla władz Estonii i Łotwy. Trasa z Warszawy do Tallina w Estonii była pokonywana w ciągu siedmiu godzin, plus dwa postoje po trzydzieści minut. Tę samą trasę pociąg pospieszny z wagonami sypialnymi pokonywał w ciągu 18-godzin. Bilet na samolot kosztował odpowiednio: Warszawa-Wilno 50 złotych, Warszawa-Ryga 95 złotych, Warszawa-Tallin 137 złotych, Wilno-Ryga 40 złotych, Wilno-Tallin 82 złotych. Samoloty latały trzy razy w tygodniu. Od 1933r., loty na trasie Warszawa-Wilno wykonywano codziennie.



W drugiej połowie 30-lat stosunki Polski-Litewskie uległy poprawie na tyle, że realne stały się loty do Kowna. Wówczas zdecydowano o tym, iż Kowno włączono w trasę Warszawa-Wilno-Kowno-Ryga-Tallin i sporadycznie dalej do Helsinek w Finlandii. Pierwszy taki lot do Kowna odbył się 15.07.1938r. W planach PLL LOT były loty na trasie Warszawa-Kowno-Ryga z pominięciem Wilna, które nie zostały zrealizowane z powodu wojny.

Przewozy pasażerów, poczty i towarów realizowano samolotami Fokker F-VIIA/1m oraz F-VII/3m. W 1939 roku PLL LOT dysponowało najdłuższą trasą w Europie na kierunku północ-południe; Tallin (Estonia)-Ateny (Grecja). W 30-latach PLL LOT było jednym z najlepiej zarządzanych firm lotniczych na świecie. Sprzyjały temu subwencje państwowe i dalekowzroczna polityka zarządu firmy. Na trasy wprowadzono szybkie samoloty Lockheed L-10 Electra, Lockheed L-14 Super Electra i Douglas DC-2.

W 1936r., Lotnisko Porubanek było świadkiem zawodów lotniczych Challenge. Znalazło się ono na przedostatnim etapie rajdu niemal przez całą Europę. Ostatnim etapem był lot do Warszawy. Zwycięstwom tego rajdu został pilot Jerzy Bajan.

Do 1939r., Lotnisko Porubanek rozwijało się dynamicznie, jako cywilne i wojskowe. Uzyskał kategorię A. Władze Wilna i PLL LOT wspomagały rozwój Lotniska. W drugiej połowie 30-lat przystąpiono do budowy nowego dworca, który miał otrzymać nazwę Letni Pałac. Budynek został zniszczony w lipcu 1944r., przez wycofujące się wojska germańskie.


Poza Rzeczypospolitą

W dniu 17.09.1939r., wschodnią granicę Polski przekroczyły oddziały państwa moskiewskiego. Wilno zostało zajęte w dniu 19.09.1939r. Miasto przekazano demonstracyjnie Litwinom. Jednak już w 1940r., kacapy odebrali Wilno Litwie. Rozpoczął się kolejny terror dokonywany na ludności Polskiej.

Po II wojnie światowej Litwa stała się jedną z republik CCCP. Lotnisko wznowiło przewozy pasażerskie w dniu 17.07.1944r., zapewniając kontakt z moskwą i utrwalanie władzy komunistycznej. W 1945r., rozpoczęto budowę niewielkiego dworca lotniczego. Obiekt ten istnieje do chwili obecnej i pełni funkcją zaplecza technicznego dla linii lotniczych.

W 1949r., według wzorów sowieckich rozpoczęto budowę nowego dworca lotniczego. Został zaprojektowany przez architektów Dmitrij Burdin i Giennadij Jelkina. Pierwszego pasażera obsłużono w dniu 22.10.1954r., a celem lotu była moskwa. Elewację budynku ozdobiono płaskorzeźbami żołnierzy, robotników, pilotów oraz wieńcami i girlandami roślin. We wnętrzu ozdobami były gwiazdy, liście laurowe oraz wieńce zwycięstwa. W eksponowanym miejscu był symbol sierpa i młota. Pod sufitem głównej hali zawieszono ogromny żyrandol. Symbole socjalistyczne usunięto z początkiem 90-lat XX wieku. Oprócz interesującej fasady budowli ciekawie wygląda charakterystyczna wieży z licznymi okienkami, taki ogromny świetlik. Identyczną wieżę postawiono w 50-latach na lotnisku Bemowo w Polsce. Obiekt pełnił funkcję stacji meteo i centrum łączności. Pierwotnie dworzec był przeznaczony do obsługi 20 samolotów pasażerskich dziennie. Aktualnie w obiekcie mieści się administracja portu i jednostek usługowych.





Zmiany społeczno-polityczne i powstanie suwerennej Litwy spowodowało znaczne ożywienie ruchu pasażerskiego na wileńskim lotnisku. Dawny dworzec nie spełniał nowoczesnych wymogów i koniecznym było zbudowanie nowego terminalu. Ponieważ dworzec został wpisany w rejestr zabytków Republiki Litewskiej, dlatego pozostał na swoim miejscu i pełni funkcje administracyjne. Projektanci nowy terminal umieścili za nim na starej płycie peronowej. Przez to nowy terminal jest doskonale widoczny dla pasażerów z samolotów, a niewidoczny dla ludzi przyjeżdżających z Miasta. Nowy terminal przylega do budynku dworca i został zbudowany na planie litery U. Wyposażono go w sześć rękawów lotniczych. Jego powierzchnia to około 3 500 m2. Ma 12 punktów odpraw biletowo-bagażowych. Strefę kontroli bezpieczeństwa, kasy biletowe, punkt informacji turystycznej, sklepy wolnocłowe, restauracje, kawiarnie, bank, pocztę, aptekę, strefę dla VIP, strefę dla rodziców z małymi dziećmi, poczekalnię. Była także wypożyczalnia samochodów. W pobliżu znalazło się pięć niewielkich parkingów samochodowych. Terminal zaprojektowano w 2005r., a budowę rozpoczęto w 2006r. Został on oddany do użytku w listopadzie 2007r.. W 2008r., terminal obsłużył po raz pierwszy ponad dwa miliony pasażerów, wykonując jednocześnie około 37 tys operacji lotniczych.

Szybkie dotarcie na lotnisko zapewnia kolejka miejska łącząca port lotniczy z Dworcem Centralnym w centrum Miasta, którą uruchomiono w październiku 2008r.. Odległość nieco ponad 4 km. Kolejka kursuje co 30 minut w szczycie i co półtorej godziny poza nim. Na lotnisko można także dojechać autobusami komunikacji miejskiej i busami prywatnych przewoźników.

Lotnisko dysponuje jedną droga startową o wymiarach 2 515 m x 50 m ułożona na kierunku 02/20. Nawierzchnia asfalto-betonowa. Obecnie Międzynarodowy port lotniczy Wilno ma kod IATA: VNO, ICAO: EYVI. Główni przewoźnicy: Aer Lingus, Aeroflot, Air Baltic, Aurela, Austrian Airlines, Aviavilsa, Czech Airlines, Estonian Air, Finnair, flyLAL, Flysmaland, LOT, Lufthansa, Norwegian Air Shuttle, SAS, UtAir.






Opracował Karol Placha Hetman