Junkers F.13 w Polsce

Kraków 10.10.2017r.

00121a Rozdział lato 1921r.

Junkers F-13

Konstrukcja

Junkers F-13 w Polsce

Polscy mechanicy przy samolocie Junkers F-13. 1926r. Zdjęcie LAC

Obsługa samolotu Junkers F-13 w Polsce. Pod ogonem podstwiony wózek do przetaczania maszyny. 1928r. Zdjęcie LAC

Polski Junkers F-13 z nartami. 1929r. Zdjęcie LAC

Konstrukcja Junkers F-13

Junkers F-13 to dolnopłat, jednosilnikowy, całkowicie metalowy. Kabina przeznaczona jest dla dwóch lotników i czterech pasażerów. 

Skrzydło 

Skrzydło o konstrukcji całkowicie metalowej, wykonane jako konstrukcja przestrzenna z rur duraluminiowych. W ten sposób skrzydło miało dziewięć dźwigarów. Skrzydło trzy-częściowe. Centropłat był integralną częścią kadłuba. Części zewnętrzne przymocowane są do centropłata 10 złączami kulowymi. Główne zbiorniki paliwa umieszczono w skrzydłach. Mają pojemność 260 litrów. 

Kadłub 

Kadłub konstrukcji wręgowo-kratownicowej z pokryciem wykonanym z falistej blachy duraluminiowej. Zespól napędowy złożony z silnika i stałego, dwu-łopatowego śmigła. Za silnikiem, w kokpicie jest miejsce dla pilota (lewy fotel) i obok siedzącego mechanika. Przednia część kokpitu, wiatrochron nie był całkowicie oszklony. Można było tędy wychodzić z kokpitu. Za lotnikami znajduje się niewielki zbiornik paliwa, opadowy dla silnika. Jest także ścianka działowa z okienkiem, która oddziela kokpit od kabiny pasażerskiej. W kabinie pasażerskiej były dwa fotele i dwuosobowa kanapa. Wszystkie miejsca ustawione w kierunku lotu. Miejsca siedzące i ściany kabiny pasażerskiej były tapicerowane. Często na miejscu mechanika zabierano piątego pasażera, który ubierał gogle i pilotkę. Wejście do kabiny zapewniały drzwi w lewej i prawej burcie. Dla lewych drzwi był stały stopień. Dla prawych podstawiano trap i tym wejściem wprowadzano pasażerów. Kabina pasażerska była ogrzewana poprzez rurę wydechową silnika, która przebiega przez całą jej długość.

W części ogonowej umieszczono niewielki bagażnik i dodatkowy zbiornik paliwa, który wykorzystywano do wywarzenia samolotu. 

Usterzenie 

Usterzenie wolnonośne, całkowicie metalowe, z podziałem na stery i stateczniki. 

Podwozie 

Podwozie klasyczne dla tamtego okresu. Podwozie główne z dwoma kołami o dużej średnicy i wąskim profilu. W tyle płoza ogonowa wyposażona w tak zwany trzewik służący do hamowania. 

Wyposażenie 

Wyposażenie pilotażowe składa się z prędkościomierza. Dysza pomiarowa jest umieszczona na słupku nad kabiną. Busola. Wysokościomierz barometryczny montowany od 1922 roku. Mapnik dla map i komunikatu meteorologicznego. Dla obsługi silnika jest: obrotomierz, ciśnieniomierz oleju, termometr cieczy chłodzącej. 

Napęd 

Napęd stanowi jeden silnik rzędowy. W prototypie Annelise i pierwszych maszynach seryjnych zastosowano silnik Mercedes D-IIIa o mocy startowej 127 kW (170 KM) i mocy trwałej 119 kW (160 KM). 

Samoloty seryjne Junkers F-13a otrzymały silniki 6-cylindrowe BMW-IIIa o mocy 138 kW (185 KM).

Od 1924 roku stosowano silniki Junkers L-2 o mocy startowej 194 kW (265 KM) i mocy trwałej 165 kW (225 KM). 

Samoloty Junkers F-13fe (1930 rok) otrzymały silniki Junkers L-5 o mocy startowej 228 kW (310 KM) i mocy trwałej 206 kW (280 KM). 

Wszystkie silniki chłodzone wodą (cieczą). 

Z uwagi na długotrwałość użytkowania samolotu montowano w nich różne silniki. Na przykład BMW-Va o mocy 269 kW (360 KM), Armstrong Siddeley Puma o mocy 172 kW (230 KM), 9-cylindrowy gwiazdowy Jupiter o mocy 336 kW (450 KM), Pratt and Whitney Wasp i inne. 

Podstawowe dane T-T

Junkers F-13 Annelise (1919 rok)

Rozpiętość 14,82 m, długość 9,59, wysokość 3,50 m, powierzchnia skrzydeł 34,5 m2, masa własna 1 075 kg, masa paliwa 280 kg, masa użyteczna 740 kg, masa startowa 1 815 kg, prędkość max 173 km/h, prędkość przelotowa 153 km/h, pułap do 4 000 m, czas wznoszenia na 1 000 m 9 min, zasięg 725 km.

Junkers F-13 z silnikiem Junkers L-2 (1923 rok)

Rozpiętość 17,25 m, długość 9,60, wysokość 4,10 m, powierzchnia skrzydeł 43,0 m2, masa własna 1 170 kg, masa paliwa 290 kg, masa użyteczna 830 kg, masa startowa 2 000 kg, prędkość max 170 km/h, prędkość przelotowa 155 km/h, pułap 4 000 m, czas wznoszenia na 1 000 m 8 min, zasięg 800 km.

Junkers F-13 z silnikiem Junkers L-5 (1930 rok)

Rozpiętość 17,25 m, długość 9,60, wysokość 4,40 m, powierzchnia skrzydeł 44,0 m2, masa własna 1 560 kg, masa paliwa 300 kg, masa użyteczna 1 140 kg, masa startowa 2 700 kg, prędkość max 205 km/h, prędkość przelotowa 170 km/h, pułap 4 300 m, czas wznoszenia na 1 000 m 7 min, zasięg 950 km.

Opracował Karol Placha Hetman