Iliuszyn Ił-2


Kraków 9.09.2011r.
012b Rozdział 1944.08.30.
Iliuszyn Ił-2 
Polska

Konstrukcja


Ił-2 m 3 w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie.


Ił-2 m 3 w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie.


Ił-2 to typowy samolot szturmowy. Jednosilnikowy, wolnonośny dolnopłat, o konstrukcji mieszanej. Nieźle uzbrojony i opancerzony. Istniały odmiany jednomiejscowe i dwumiejscowe. W odmianie dwumiejscowej drugim członkiem załogi był tylny strzelec. W Wojsku Polskim nie używano odmiany jednomiejscowej.
Płat technologicznie podzielono na trzy części; centropłat i dwa doczepiane skrzydła. Centropłat we wnętrzu posiadał komorę bombową. Skrajne końce centropłata posiadały komory podwozia głównego i mechanizm jego chowania. 
Kadłub technologicznie podzielono na dwie części. Przednia rozpoczynała się silnikiem, za którym umieszczono zbiornik paliwa i kabinę załogi. Newralgiczne elementy maszyny opancerzono. Wśród nich; silnik, zbiornik paliwa, kabinę pilota, chłodnice oleju i płynu chłodzącego silnik. Pancerz wykonano z grubych stalowych płyt, łączonych nitami lub śrubami. Tylna część kadłuba była klasyczna, wykonana z metalu lub metalowo-drewniana. 
Usterzenie klasyczne, z podziałem na stateczniki i stery. Wykonane z metalu lub konstrukcji mieszanej. 
Podwozie trójpodporowe z tylnym podparciem. Podwozie główne podparte i chowane w skrzydła, w kierunku do tyłu. Każde podwozie główne było wyposażone w jedno koło na dwóch goleniach. Po schowaniu podwozia koło częściowo wystawało z obrysu skrzydła. Kółko ogonowe było zamontowane na stałe.

Wyposażenie
Wyposażenie samolotu było mniej niż skromne. Nie było celownika bombowego, a jedynie prosty celownik strzelecki. Nie było radiostacji. Jedynie nieliczne samoloty dowódców kluczy lub eskadr je posiadały. Dopiero po wojnie w Polskich Pułkach starano się wszystkie samoloty wyposażyć w radiostacje. Nie było instalacji przeciwpożarowej. Samoloty nie posiadały żadnego oświetlenia, także antykolizyjnego. Jedynie były podświetlone niektóre zegary na tablicy przyrządów pilota. Dopiero później montowano w krawędzi natarcia lewego skrzydła reflektor. Samolot nie dysponował fotelami wyrzucanymi. Załoga dysponowała spadochronami siedzeniowymi. 

Napęd 
Silnik AM-38, tłokowy, 12-cylindrowy w układzie V z rozwarciem 60 stopni. Chłodzony cieczą. W zależności od wersji osiągał moc od 1 600 KM do 1 700 KM. Silnik zaprojektował Aleksander Mikulin. Silnik był wykonany ze słabej jakości surowców i był bardzo wyżyłowany, przez co jego żywotność rzadko przekraczała 150 godzin pracy. 

Uzbrojenie 
Uzbrojenie to bez wątpienia najsilniejsza strona samolotu. Oczywiście w układzie ofensywnym. Uzbrojenie stałe. Podstawą były dwa działka. Początkowo typu SzWAK kal 20 mm. Później działka WJa kal 23 mm. Uzupełnieniem działek były dwa km typu SzKAS kal 7,62 mm. Wszystko zamontowano w skrzydłach. 
W komorze bombowej podczepiano bomby.
Pod skrzydłami można było podwiesić dodatkowe bomby lub n.p.r. RS-82 lub RS-132. Można było także podwieszać zasobniki z działkami o kalibrze 37 lub 45 mm.
Wersja dwumiejscowa, w stanowisku tylnego ma zamontowany km UBT kal 12,7 mm.

Dane T-T

 

Ił-2  1943r.

Ił-2 m 3 1944r.

UIł-2

 

Wymiary

 

 

 

 

Miano

R

 

14,60

14,60

14,60

M.

D

 

11,65

11,65

11,65

M.

H

 

3

3

3

M.

Pow nośna

 

38,5

38,5

38,5

M2

Masa

Własna

4 625

4 625

4 200

Kg

 

Całkowita

6 060

6 160

6 000

Kg

 

Max

6 260

6 360

6 100

Kg

 

Ładunku

400

600

 

Kg

Prędkość

Max 0 m

380

390

390

Km/h

 

Max 1 000 m

415

410

410

Km/h

 

Wznoszennia

2 min 12 sek na 1 000 m

 

 

 

 

Przelotowa

340

340

340

Km/h

 

Lądowania

145

145

145

Km/h

Zasięg

Max

740

685

685

Km

 

Z ładunkiem

400

400

 

Km

Pułap

 

6 200

6 000

6 000

 

Rozbieg

Dobieg

420 / 400

395 / 500

395 / 500

 

Silnik

Typ

AM-38

AM-38 F

AM-38 F

 

 

Ciąg

1 177 kW ( 1 600 KM )

1 250 kW ( 1 700 KM )

1 250 kW ( 1 700 KM )

 


Opracował Karol Placha Hetman