Antonow An-26

Kraków 26.10.2008r.
232b Rozdział 13.09.1972r.
Antonow PL An-26
Polska

Samolot transportowy. 


An-26 nb 1603 lotnisko Balice w 2008r. Zdjęcie Karol Placha Hetman.

Konstrukcja
Samolot transportowy bliskiego i średniego zasięgu. Służący także do desantowania spadochroniarzy i ładunku oraz przewozu chorych i rannych. Załoga składa się z 3 – 5 osób. 
Standardowo załoga składa się z dwóch pilotów, nawigatora, radiotelegrafisty i mechanika pokładowego. Na pokład można zabrać 41 skoczków spadochronowych, 40 pasażerów lub 24 
rannych na noszach. Trójsilnikowy górnopłat, o konstrukcji półskorupowej. Samolot jest dostosowany do użytkowania z nawierzchni gruntowych.
Skrzydło pięcioczęściowe, dwudźwigarowe. Kąt zaklinowania wynosi 3 stopnie. Zewnętrzne części skrzydeł mają ujemny wznos 2 stopnie. Skrzydła wyposażono w klapy i lotki. Lotki 
wykonano z laminatu szklanego. Wyważono je masowo i wyposażono w klapki wyważające. Klapy poszarzacze Fowlera, napędzane są hydraulicznie. Wewnętrzne klapy są jednoszczelinowe, 
zewnętrzne są dwuszczelinowe. Do skrzydeł dołączone są gondole silnikowe łączące komory podwozia głównego. Krawędzie natarcia wykonano jako kanały przez które przepływa gorące 
powietrze służące do odladzania skrzydeł. Kadłub podzielony jest technologicznie na trzy główne części. Przednia część rozpoczyna się osłoną laminatową o konstrukcji ulowej pod 
którą umieszczono wyposażenie. Kabina załogi przeznaczona jest dla 5 osób załogi; dwóch pilotów, nawigatora, radiotelegrafisty i mechanika pokładowego. Lewe, tylne stanowisko 
zajmuje nawigator, który ma okno w postaci półkolistej kopułki w której umieszcza się urządzenie celownicze. W górnej części kabiny załogi znajduje się właz do awaryjnego 
opuszczania samolotu przez załogę. Pomiędzy kabiną załogi, a ładownią umieszczono ściankę z drzwiami otwieranymi do ładowni. Ładownia ma wymiary; długość 15,68 m, szerokość 2,17 
m, wysokość 1,77. Mieści ona ładunek o objętości 55 m sześciennych. Wzdłuż burt umieszczono 41 składanych siedzeń. W podłodze umieszczono łańcuchowy transporter służący do 
załadunku, wyładunku i wysuwania ładunków w locie, które opadną na spadochronach. Transporter ma nośność 4 550 kg. Pod sufitem umieszczono wyciągarkę o udźwigu 1 500 kg 
przemieszczającą się po szynie. W prawej ścianie kadłuba umieszczono drzwi, a w spodzie kadłuba kolejny awaryjny właz opuszczania samolotu. Ładownia wyposażono jest tylko w 8 
okien, po 4 na każdej burcie. Pierwsze okno w lewej burcie i ostatnie w prawej burcie są jednocześnie włazami awaryjnymi. Tylne drzwi do ładowni maja wymiary; długość 3,40 m i 
szerokość 2,40 m. Jest zamknięta trapem-rampą o wymiarach 3,40 m x 2,60 m. Kabiny załogi i ładunkowa są hermetyczne i klimatyzowane. Tylna część kadłuba, do której przymocowane 
jest usterzenie także jest hermetyczna i stanowi pomieszczenie dla agregatów wyposażenia pilotażowo-nawigacyjnego i radioelektronicznego. Dostęp do tej części umożliwia 
wziernik.
Usterzenie klasyczne z podziałem na stery i stateczniki. Poziome jest zamontowane z silnym wznosem. Pionowe z dużym napływem. Krawędzie usterzenia odladzane ciepłym 
powietrzem. 
Podwozie trójpodporowe z kołami przednimi. Wszystkie koła zdwojone. Przedni zespół chowany jest do kadłuba do tyłu. Sterowany w lewo-prawo. Podwozie główne z długimi 
goleniami, chowane do przodu do komór umieszczonych w gondolach silnikowych. Pokrywy podwozia głównego mają duże przetłoczenia, aby zastosować maksymalnie duże ogumienie. 
Pokrywy są cały czas zamknięte, a otwierają się tylko dla wysunięcia bądź schowania podwozia. Chroni to komory przed dostaniem się zanieczyszczeń. Amortyzatory olejowo-gazowe ( 
azot ) umieszczone w goleniach. Instalacja hydrauliczna chowa i wypuszcza podwozie, skręca zespołem przednim, hamuje kołami podwozia głównego. Awaryjne otwieranie podwozia pod 
własnym ciężarem.


An-26 nb 1403 w Mińsku Mazowieckim. Kabina pilotów. 2008r. Zdjęcie Karol Placha Hetman.


An-26 kabina nawigatora umieszczona zaraz z fotelem kapitana - pierwszego pilota. 2008r.


An-26 nb 1403 w Mińsku Mazowieckim. Drzwi do ładowni. 2008r. Zdjęcie Karol Placha Hetman.

Zespół napędowy An-26
Dwa silniki turbośmigłowe AI-24 WT o mocy 2 x 2 076 kW – 2 x 2 103 kW ( 2 x 2 820 KM ) ze śmigłami czterołopatowe AW-72 T.
Dodatkowy silnik turboodrzutowy RU-19 A-300 o ciągu 1 x 8,80 kN ( 1 x 900 kG ). Jego praca zapewnia;
- Dodatkowy ciąg podczas startu i wznoszenia.
- Ciąg niezbędny przy uszkodzeniu jednego z silników głównych. Wówczas można bez problemu kontynuować lot do zakładanego lotniska. 
- Uruchamia silniki AI-24 WT z pokładowych źródeł zasilania w energie elektryczną.
- Zasila w energie elektryczną samolot na postoju, gdy nie pracują silniki główne.
- Pracuje jako prądnica w sytuacji awarii prądnic głównych. 

Instalacja paliwowa An-26.
Samolot wyposażono w trzy pompy paliwowe. Każda z nich obsługuje jeden silnik, ale dzięki układowi krzyżowemu jedna pompa może zasilać jednocześnie dwa silniki. 
W miarę ubywania paliwa ze zbiorników wolną przestrzeń wypełnia dwutlenek węgla lub azot. W zależności od zastosowanego układu. Ogranicza to ewentualny wybuch oparów paliwa. 

An-26 instalacja paliwowa. 1980r.

Instalacja przeciwpożarowa.
Automatycznie wykrywa źródła pożaru i je gasi za pomocą freonu. Szczególnie silniki, zbiorniki paliwa, prądnice i inne. 

Instalacja przeciw oblodzeniowa.
Odladzane są; krawędzie skrzydeł, krawędzie usterzenia pionowego i poziomego, wloty do silników, łopaty śmigieł, oraz szyby kabiny załogi. 

Dane T-T An-26 1972r. 
Wymiary Miano
R 29,20 M.
D 23,80 M.
H 8,58 M.
Pow. nośna 74,98 M2
Masa Własna 15 020 – 16 914 Kg
Całkowita 23 000 – 24 000 Kg
Ładunku 5 500 Kg
Prędkość Max 540 Km/h
Wznoszenia 3,3 M/s
Przelotowa 420 - 450 Km/h
Lądowania 175 - 190 Km/h
Zasięg Max 2 250 – 2 400 Km
Z ładunkiem 900 – 1 400 Km
Pułap 7 600 - 8 100 M.
Rozbieg Dobieg 680-870 / 650-1 500 M.
Silnik Typ AI-24 WT + RU-19 
Ciąg 2 x 2 076 kW + 1 x 8,80 kN 
Załoga 5 
Liczba sztuk 12 


Rysunek An-26. 1980r.

Opracował Karol Placha Hetman